Kinderen
alle pijlers
Plusmumzilla
dinsdag 10 juli 2018 om 23:33
Help... ik weet t niet meer... ik ben mama van 15jarige dochter en plusmama van 2 meiden van 6 en 8... vooral met die twee laatste lukt het me vaker niet dan wel... ik heb vaak zo weinig geduld met hen... ik moet alles minstens 10keer vragen... en dan nog... als hun papa thuis is weet vooral de kleinste dat ze even haar keel moet openzetten (huilen) en dat hij de boel wel even komt regelen... opruimen, tafelmanieren, beleefdheid... ik loop er constant tegenop... oudste van 8 kan niet met haar mond dicht eten en smakt enorm... als hsp/misofoonpersoon is samen eten dus steevast een enorme opgave vr mij... samen eten zou een fijn moment moeten zijn maar t lukt dus niet..
Ze maken geen van beiden zelf hun boterham, papa moet zelf hun vlees en aardappelen snijden/mengen... ik weet mijn dochter op die leeftijd toch heel wat zelfstandiger was... verwacht ik teveel van hen? T zorgt steevast voor spanningen in huis en deze week en t voorbije weekend waren rampzalig want ik barst gewoon uit... ik heb de laatste dagen al meer gehuild dan gelachen... mijn partner wil nx slechts over zijn dochters horen en al helemaal niet dat ik hen blijf opdragen om op te ruimen/pyama aan te trekken/... ik weet t niet meer... help...
Ze maken geen van beiden zelf hun boterham, papa moet zelf hun vlees en aardappelen snijden/mengen... ik weet mijn dochter op die leeftijd toch heel wat zelfstandiger was... verwacht ik teveel van hen? T zorgt steevast voor spanningen in huis en deze week en t voorbije weekend waren rampzalig want ik barst gewoon uit... ik heb de laatste dagen al meer gehuild dan gelachen... mijn partner wil nx slechts over zijn dochters horen en al helemaal niet dat ik hen blijf opdragen om op te ruimen/pyama aan te trekken/... ik weet t niet meer... help...
woensdag 11 juli 2018 om 12:24
In dit geval vindt de man dat er meer voor zijn dochter gezorgd dient te worden, dan TO bereid is te doen. Dan doet die man dat toch lekker zelf? Waarom moet zij dat doen? Het is toch zíjn idee?Christel78 schreef: ↑11-07-2018 10:22Opmerkingen over dat je vooral niet stiefkinderen mee moet opvoeden maar dat over moet laten aan de biologische ouder verbazen me altijd zo. Hoe wil je dat dan doen? Je leeft in 1 huis, moet je als stiefouder de kinderen dan maar volledig negeren?
Zeker in de kleine dingen, zoals rondom eten, voed je mee op. Grote keuzes liggen bij de ouders maar in dagelijkse dingen is dat alleen bij de vader of moeder laten niet mogelijk en ook niet wenselijk. Het is soms bijna of zelfs de nicht van de achterbuurvrouw bij wijze van spreken zich meer met de kinderen mag bemoeien dan de stiefouder. En natuurlijk is het soms lastig als je partner er anders in staat, of als je trekjes bij de kinderen ziet die je niet makkelijk vindt maar dat is ook bij je eigen kinderen en in hun opvoeding zo. Ik wil niet zeggen dat er in een samengesteld gezin niet specifieke uitdagingen zijn. Maar het advies om vooral maar weg te blijven vind ik echt een dooddoener.
Maar ik vind ook dat je, met zulke verschillende ideeën over opvoeden, gewoon niet samen moet gaan wonen. Eerst de verschillen uit de weg, en dan eens kijken hoe en of het samen gaat en dan, misschien.. samenwonen. Maar hier lijkt de volgorde andersom te zijn gegaan. Gezellig met z'n allen in 1 huis en ineens werkt dat niet. Sja.
Later is nu
woensdag 11 juli 2018 om 13:08
het is heel simpel: vooral NIET gaan samenwonenChristel78 schreef: ↑11-07-2018 10:22Opmerkingen over dat je vooral niet stiefkinderen mee moet opvoeden maar dat over moet laten aan de biologische ouder verbazen me altijd zo. Hoe wil je dat dan doen? Je leeft in 1 huis, moet je als stiefouder de kinderen dan maar volledig negeren?
woensdag 11 juli 2018 om 14:32
woensdag 11 juli 2018 om 14:57
Toch zit er niet zoveel ruimte tussen negeren en opvoeden. Ik bedoel dat je al snel in de dagelijkse gang dus mee opvoed. Je kunt niet feitelijk alles aan vader overlaten. In de zin van dat hij niet alle tijd dat ze bij hem zijn er bovenop kan zitten. Je hebt interactie met elkaar en daarin beïnvloed je elkaar maar voed je dus ook mee op. Ik weet niet of vader in dit voorbeeld alles aan to overlaat. Wel zijn er verschillende ideeën over hoe je dingen in hun gezamenlijke huishouden aanpakt. En daarin tot elkaar komen begint met communicatie, er domweg over praten. En stel dat zij bepaalde opvoedmomenten als primaire verzorger doet dan bepaald zij. Ik heb bijvoorbeeld geen idee wat voor baan zij beiden hebben. Maar bij ons thuis heeft mijn man werk met oa late diensten en ik werk overdag. Wat betekent dat hij probeert zoveel mogelijk zijn werk aan te passen aan als de kinderen er zijn maar dat lukt niet altijd. Ik breng de kinderen naar bed. Volgens redenatie van sommigen zou ik de kinderen dan dus tot 12 uur in de nacht op moeten laten zodat vader zijn vaderlijke taak van naar bed brengen uit kan voeren..
Waar ik denk dat het mis gaat is dat to en man niet op 1lijn zitten en dat ze niet als team de opvoeding aangaan, met als gevolg dat zij zonder zeggingskracht de opvoedmomenten moet aangaan. En ja dat lukt niet. Lukt trouwens in een kerngezin ook niet, je moet elkaar niet ondermijnen.
Je kunt er als stel voor kiezen om te latten, niks mis mee. Maar het hebben van een stiefouder is niet per definitie slecht en beschadigend voor kinderen. Hangt er heel erg vanaf hoe je dat samen inkleed. Maar goed, wellicht ben ik te rooskleurig en hoor ik bij the happy few bij wie het eigenijk best goed gaat. En ja, dat vinden de kinderen van mn man ook.
Waar ik denk dat het mis gaat is dat to en man niet op 1lijn zitten en dat ze niet als team de opvoeding aangaan, met als gevolg dat zij zonder zeggingskracht de opvoedmomenten moet aangaan. En ja dat lukt niet. Lukt trouwens in een kerngezin ook niet, je moet elkaar niet ondermijnen.
Je kunt er als stel voor kiezen om te latten, niks mis mee. Maar het hebben van een stiefouder is niet per definitie slecht en beschadigend voor kinderen. Hangt er heel erg vanaf hoe je dat samen inkleed. Maar goed, wellicht ben ik te rooskleurig en hoor ik bij the happy few bij wie het eigenijk best goed gaat. En ja, dat vinden de kinderen van mn man ook.
woensdag 11 juli 2018 om 15:32
waar het in mijn ogen vaak fout gaat, is dat man en vrouw niet op 1 lijn zitten wbt de opvoeding waardoor de een de kinderen van de ander irritant en onopgevoed vindt en daardoor de kinderen dit verwijt. Het verwijt ligt imo 99 van 100 x bij de eigen ouder en daar zul je iets mee moeten
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
woensdag 11 juli 2018 om 15:48
Niet vergelijken vrouw.. dat gaat je alleen maar ergernis brengen. En vader heeft een grote rol in deze, als hij zich niet irriteert waarom zouden de kinderen zich dan anders gaan gedragen? Jouw dochter heeft een andere achtergrond en opvoeding dan zijn/hun dochters. Zonder daar overigens een oordeel over te vellen..
Nou ja.. dat dus..
woensdag 11 juli 2018 om 15:53
Wel als je last hebt van misofonie.SallySpectra* schreef: ↑11-07-2018 11:53Nou smakken, afschuwelijk. Echt wel het ergste wat een kind kan doen ja.
woensdag 11 juli 2018 om 15:55
Je kunt best verzorgen zonder op te voeden. Zoals je dat bij je oppaskinderen ook zou doen. Dus dan zorg je ervoor dat ze voldoende te eten krijgen, op tijd naar bed gaan en algeheel goedgehumeurd kunnen blijven. Met opvoeden ga je zeuren over tafelmanieren, ga je je ergeren aan een kind dat in jouw ogen smakt - om te pesten zelfs, als ik sommigen hier moet geloven, ga je discussies aan over tafel dekken, kamer opruimen etc. Dat hoeft allemaal niet. Het is echt en heus een keuze, geen noodzaak.
woensdag 11 juli 2018 om 15:59
Ok, nou ben ik het wel weer zat met dat gehak op HSP.
Ten eerste: hoogsensitiviteit is geen probleem, maar een gegeven.
Ten tweede: HSP ‘heb’ je niet, het is geen aandoening en geen afwijking. Je bent hoogsensitief, op dezelfde manier als je lang, dik, sterk of bruin bent.
En ten derde: hsp is geen aanstellerij, maar wetenschappelijk onderbouwd met onderzoeken uit verschillend disciplines. (Wat niet wegneemt dat TO best een aansteller kan zijn, net als haar plus- of minkinderen en iedereen die reageert.)
Ugh, ik heb gezegd.
woensdag 11 juli 2018 om 16:06
En wat heb je precies gezegd denk je? Als zij zo is, dan moet ze misschien maar helemaal geen moeder gaan worden. Kinderen smakken. En kletsen. En gillen.stroman schreef: ↑11-07-2018 15:59Ok, nou ben ik het wel weer zat met dat gehak op HSP.
Ten eerste: hoogsensitiviteit is geen probleem, maar een gegeven.
Ten tweede: HSP ‘heb’ je niet, het is geen aandoening en geen afwijking. Je bent hoogsensitief, op dezelfde manier als je lang, dik, sterk of bruin bent.
En ten derde: hsp is geen aanstellerij, maar wetenschappelijk onderbouwd met onderzoeken uit verschillend disciplines. (Wat niet wegneemt dat TO best een aansteller kan zijn, net als haar plus- of minkinderen en iedereen die reageert.)
Ugh, ik heb gezegd.
Je kan niet eisen dat de omgeving zich aanpast. Als je verwacht van wel, is HSP wel jouw probleem.
Verder heb ik helemaal niks over aanstellerij gezegd maar goed.
woensdag 11 juli 2018 om 17:08
Christel78 schreef: ↑11-07-2018 14:57Toch zit er niet zoveel ruimte tussen negeren en opvoeden. Ik bedoel dat je al snel in de dagelijkse gang dus mee opvoed. Je kunt niet feitelijk alles aan vader overlaten. In de zin van dat hij niet alle tijd dat ze bij hem zijn er bovenop kan zitten. Je hebt interactie met elkaar en daarin beïnvloed je elkaar maar voed je dus ook mee op. Ik weet niet of vader in dit voorbeeld alles aan to overlaat. Wel zijn er verschillende ideeën over hoe je dingen in hun gezamenlijke huishouden aanpakt. En daarin tot elkaar komen begint met communicatie, er domweg over praten. En stel dat zij bepaalde opvoedmomenten als primaire verzorger doet dan bepaald zij. Ik heb bijvoorbeeld geen idee wat voor baan zij beiden hebben. Maar bij ons thuis heeft mijn man werk met oa late diensten en ik werk overdag. Wat betekent dat hij probeert zoveel mogelijk zijn werk aan te passen aan als de kinderen er zijn maar dat lukt niet altijd. Ik breng de kinderen naar bed. Volgens redenatie van sommigen zou ik de kinderen dan dus tot 12 uur in de nacht op moeten laten zodat vader zijn vaderlijke taak van naar bed brengen uit kan voeren..
Waar ik denk dat het mis gaat is dat to en man niet op 1lijn zitten en dat ze niet als team de opvoeding aangaan, met als gevolg dat zij zonder zeggingskracht de opvoedmomenten moet aangaan. En ja dat lukt niet. Lukt trouwens in een kerngezin ook niet, je moet elkaar niet ondermijnen.
Je kunt er als stel voor kiezen om te latten, niks mis mee. Maar het hebben van een stiefouder is niet per definitie slecht en beschadigend voor kinderen. Hangt er heel erg vanaf hoe je dat samen inkleed. Maar goed, wellicht ben ik te rooskleurig en hoor ik bij the happy few bij wie het eigenijk best goed gaat. En ja, dat vinden de kinderen van mn man ook.
Wat ik dan niet snap is waarom die kinderen bij jou zijn als hun vader moet werken. Ze hebben er dan niets aan om bij jou te zijn en kunnen dan veel beter de middag, avond en nicht bij hun moeder zijn,
Echt hoor, ik begrijp niet dat jij devgratis oppas gaat spelen. En nee die hoeft zeker niet op te voeden.
woensdag 11 juli 2018 om 17:20
Gratis oppas? Wat een rare insteek. Ik ken ze al heel wat jaren en ze horen hier ook gewoon thuis. Sterker nog, de eerste keer dat hun vader moest werken hebben we ze gevraagd wat ze wilden, dat ze ook gerust bij hun moeder konden blijven. Wilden ze niet. De oudste kwam er later zelf op terug. Dat ze ook wilden komen als hun vader er niet is voor hun broertje, zusje en mij.delicious35 schreef: ↑11-07-2018 17:08Wat ik dan niet snap is waarom die kinderen bij jou zijn als hun vader moet werken. Ze hebben er dan niets aan om bij jou te zijn en kunnen dan veel beter de middag, avond en nicht bij hun moeder zijn,
Echt hoor, ik begrijp niet dat jij devgratis oppas gaat spelen. En nee die hoeft zeker niet op te voeden.
Maar de volgende keer dat ze dingen willen bespreken waar ze mee zitten, advies of steun vragen, vragen of ik help met hun huiswerk, zal ik ze zeggen dat ik de oppas niet ben..
woensdag 11 juli 2018 om 17:47
Maar het gaat toch niet eens over negeren of opvoeden? Je bent SAMEN, dan overleg je toch met je partner wat de lijn wordt? En dan is het afstemmen waar jullie de lijn leggen. Wanneer het samenwonen en/of het scheiden korter geleden is, dan is het logisch dat vader meer de leiding neemt naar de kinderen toe en wellicht ook meer bepaalt over hoe en wat. Naarmate je langer bij elkaar bent zal die balans misschien verschuiven, maar je blijft er toch over overleggen als je samen bent?
woensdag 11 juli 2018 om 17:51
Ja, denk ik dat het daar spaak loopt bij to en partnertu1nhek schreef: ↑11-07-2018 17:47Maar het gaat toch niet eens over negeren of opvoeden? Je bent SAMEN, dan overleg je toch met je partner wat de lijn wordt? En dan is het afstemmen waar jullie de lijn leggen. Wanneer het samenwonen en/of het scheiden korter geleden is, dan is het logisch dat vader meer de leiding neemt naar de kinderen toe en wellicht ook meer bepaalt over hoe en wat. Naarmate je langer bij elkaar bent zal die balans misschien verschuiven, maar je blijft er toch over overleggen als je samen bent?
woensdag 11 juli 2018 om 18:07
Ik heb geen misofonie, maar ik vind smakken ook héél hinderlijk.
To, het probleem lijkt te zitten in de communicatie tussen jou en je vriend. Jij lijkt niet duidelijk genoeg te zijn in wat je wil en niet wil. Hij lijkt het wel makkelijk te vinden zo. Wees wat duidelijker naar hem toe, daar begint het mee. Bespreek samen wat jullie beide acceptabel vinden. Lukt dat niet, dan is er een groter probleem. Dan wordt het tijd voor relatietherapie. Of latten.
Je projecteert je ongenoegen op de kinderen. Dat is best te begrijpen, maar laat het waar het in eerste instantie hoort: bij je vriend. Succes.
woensdag 11 juli 2018 om 18:40
Nee, dat klopt, dat waren de posts ervoor. Hoewel uit de tekst ’dan moet ze misschien maar geen moeder worden’ weinig acceptatie blijkt. Eenvijfde van de mensen is hooggevoelig. Moeten die zich maar niet voortplanten dan?DulceLoco schreef: ↑11-07-2018 16:06En wat heb je precies gezegd denk je? Als zij zo is, dan moet ze misschien maar helemaal geen moeder gaan worden. Kinderen smakken. En kletsen. En gillen.
Je kan niet eisen dat de omgeving zich aanpast. Als je verwacht van wel, is HSP wel jouw probleem.
Verder heb ik helemaal niks over aanstellerij gezegd maar goed.
Het lijkt mij dat je je in een gezin aan elkáár aanpast. In plaats van dat de hsp’er degene is die zich moet aanpassen. En het gillen van kinderen verschilt per tijdperk en per cultuur.
woensdag 11 juli 2018 om 18:43
Maar dat is geen normaal gezin, dit is een niet passende puzzel die met geweld in elkaar geramd wordt. Die stukjes zullen passen!!!stroman schreef: ↑11-07-2018 18:40Nee, dat klopt, dat waren de posts ervoor. Hoewel uit de tekst ’dan moet ze misschien maar geen moeder worden’ weinig acceptatie blijkt. Eenvijfde van de mensen is hooggevoelig. Moeten die zich maar niet voortplanten dan?
Het lijkt mij dat je je in een gezin aan elkáár aanpast. In plaats van dat de hsp’er degene is die zich moet aanpassen. En het gillen van kinderen verschilt per tijdperk en per cultuur.
woensdag 11 juli 2018 om 18:45
Altijd leuk, als een belemmerende aandoening wordt neergezet als ‘nieuwerwets overgevoeligheidje’.SallySpectra* schreef: ↑11-07-2018 17:03Dan doet ze daar wat aan. Val een ander niet lastig met die nieuwerwetse overgevoeligheidjes, en zeker kinderen niet.
woensdag 11 juli 2018 om 18:48
Aan elkaar aanpassen? Ja als partners maar je gaat toch niet van kinderen verwachten dat ze zich aan jouw overgevoeligheden gaan aanpassen.stroman schreef: ↑11-07-2018 18:40Nee, dat klopt, dat waren de posts ervoor. Hoewel uit de tekst ’dan moet ze misschien maar geen moeder worden’ weinig acceptatie blijkt. Eenvijfde van de mensen is hooggevoelig. Moeten die zich maar niet voortplanten dan?
Het lijkt mij dat je je in een gezin aan elkáár aanpast. In plaats van dat de hsp’er degene is die zich moet aanpassen. En het gillen van kinderen verschilt per tijdperk en per cultuur.
Ik had een moeder met heftige migraineaanvallen, gelukkig verwachtte ze van ons op die leeftijd niet dat wij ons gingen aanpassen. Dat werd uiteraard anders toen we ouder werden.
Als ik nu een keer iets heb, ga ik toch ook niet van zoon verwachten dat hij daar rekening mee houdt. Kom op zeg... deal with it
