Kinderen
alle pijlers
Speeltuin ergernissen
vrijdag 27 juli 2018 om 21:03
Ik ben relatief nieuw als moeder. Heb sinds kort een kleintje dat graag in de speeltuin speelt. Nu ben ik wel benieuwd hoe andere ouders op sommige dingen reageren.
Ik heb nu al een paar keer gehad dat kinderen zonder ouders aan het spelen waren (die zaten een stuk verderop en schonken geen enkele aandacht aan hun kind). Maar dat kind had overduidelijk wel behoefte aan aandacht en beleef dat steeds bij ons vragen, soms op een positieve, maar ook wel op een negatieve manier. Wat doen jullie in zo’n geval? Ik vind het dan wel sneu voor zo’n kind en wil het best wat aandacht geven en niet meteen afkappen. Maar op een gegeven moment ben ik het wel zat. Ik denk ook wel eens, kom op zeg, schenk eens wat aandacht aan je eigen kind?....
Ik heb nu al een paar keer gehad dat kinderen zonder ouders aan het spelen waren (die zaten een stuk verderop en schonken geen enkele aandacht aan hun kind). Maar dat kind had overduidelijk wel behoefte aan aandacht en beleef dat steeds bij ons vragen, soms op een positieve, maar ook wel op een negatieve manier. Wat doen jullie in zo’n geval? Ik vind het dan wel sneu voor zo’n kind en wil het best wat aandacht geven en niet meteen afkappen. Maar op een gegeven moment ben ik het wel zat. Ik denk ook wel eens, kom op zeg, schenk eens wat aandacht aan je eigen kind?....
vrijdag 27 juli 2018 om 22:31
Dat is inderdaad de oplossing. Fijn dat je het met me eens bent.
En ik heb het nergens over een ‘probleem’ gehad of wel? Ik heb enkel aangegeven dat ik de situatie die TO in de OP schetst herken.
vrijdag 27 juli 2018 om 22:38
Je mag het me ook gewoon hier vertellen, hoor, geen bezwaar tegen.
Verwonder me er af en toe over.
Heb een vrijgezelle collega, geen doodzieke ouders of andere dingen waarvoor ze bereikbaar zou moeten zijn.
Ze kwam een tijdje geleden op kantoor en merkte dat ze haar mobieltje thuis had laten liggen. Niet dat ze het nodig had, want haar moeder had voor geval van nood haar kantoornummer en verdere belangrijke dingen had ze niet te verwachten op dat moment. Maar dan toch om half 10 zeggen "ik rijd even naar huis, want mijn telefoon ligt nog thuis"... terwijl het enige dat ze de godganse dag met dat ding doet is weerbericht checken, facebook checken en dergelijke...
Hoe verslaafd ben je dan? Geen haar op mijn hoofd die dan zou hebben gedacht om onder werktijd naar huis te rijden om dat ding op te halen, dan zou ik denken: zie ik vanavond wel weer. Maar ja, verslaafd...
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
vrijdag 27 juli 2018 om 22:43
Klopt. Maar ik denk zomaar dat tegenwoordig het aantal mensen dat verslaafd is aan een mobieltje, het aantal rokers verre overtreft.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
vrijdag 27 juli 2018 om 22:51
Meuh. Maar ik verbaas me er wel eens over hoeveel mensen hardnekkig ontkennen dat hun mobieltje een verslaving is. Ze kunnen er geen 5 minuten van af blijven. Maar tuurlijk is dat geen verslaving want ze móeten écht élke vijf minuten kijken of er geen héul belángrijk appje is van hun zoontje op de BSO... en tja, als je dat ding dan toch in de hand hebt, kijk je natúúrlijk gelijk even wat al je vrienden op FB hebben gepost, en hoe duur die leuke schoenen bij Zalando nu zijn in de uitverkoop... enz.. maar een uurtje zónder mobieltje?? Nee joh, dan ga je dood.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
vrijdag 27 juli 2018 om 23:18
Mijn ergernis in de speeltuinen... vooral ouders die te kleine kindjes tergend langzaam met mama saampjes een te hoge glijbaan of klimtoestel op laten klimmen in het ‘grote’ gedeelte i.p.v. het dreumesgedeelte. Meestal op de voet gevolgd door een irritante pa die zich geroepen voelt om iedere 4 t/m 8 jarige die noodgedwongen ook in dat slakkentempo vooruit moeten komen op het trapje te wijzen op het feit dat het nog Een Heel Klein Kindje is. Eenmaal boven nog tig poses aannemen voor het Kodakmomentje en dan eindelijk... glijden ze naar beneden. Waarna de rij weer in de wacht moet omdat mama, papa en een aantal grootouders onderaan de glijbaan al zittend ook een foto maken en uitgebreid verslag willen van de ervaring en zo nog langer de boel ophouden.
Zo’n pa kwam laatst zijn beklag doen over mijn 7-jarige ‘dochter’ (nichtje). Die had schijnbaar een grote mond gehad volgens hem. Schijnbaar had een jongetje (ik vermoed mijn zoon want die was in geen velden of wegen te bekennen) uitvoerig staan zuchten van ongeduld en had de man het jongetje gevraagd of het hem te lang duurde, even wachten op een kleintje. Het jongetje had schijnbaar ‘Even niet maar dit is niet even’ gezegd (99% kans dat het inderdaad mijn zoontje was). De man had gezegd dat ze maar meer geduld moesten hebben waarop nichtje had gezegd ‘Dat ze nog wel meer te doen had vandaag’. En dat moest ik toch maar even aanpakken. En na die mededeling bleef meneer ook staan, in afwachting van de aanpak. Het feit dat nichtje heel relaxed naast mij aan haar Capri sun stond te lurken had hem al kunnen waarschuwen
Een uur later had hij een jongetje van vijf dusdanig verbaal bewerkt dat het van de graafmachine in de zandbak afging en hij zijn dreumes erop kon zetten. Helaas voor hem kwam toen een hele grote boze meneer op hem af met het huilende jochie. Nichtje rook bloed en kwam al krijsend door de zandbak aanrennen: “Kijk tante, die meneer heeft dat jongetje weggepest, hij doet het wéér”. Ter verhoging van de feestvreugde.
Zo’n pa kwam laatst zijn beklag doen over mijn 7-jarige ‘dochter’ (nichtje). Die had schijnbaar een grote mond gehad volgens hem. Schijnbaar had een jongetje (ik vermoed mijn zoon want die was in geen velden of wegen te bekennen) uitvoerig staan zuchten van ongeduld en had de man het jongetje gevraagd of het hem te lang duurde, even wachten op een kleintje. Het jongetje had schijnbaar ‘Even niet maar dit is niet even’ gezegd (99% kans dat het inderdaad mijn zoontje was). De man had gezegd dat ze maar meer geduld moesten hebben waarop nichtje had gezegd ‘Dat ze nog wel meer te doen had vandaag’. En dat moest ik toch maar even aanpakken. En na die mededeling bleef meneer ook staan, in afwachting van de aanpak. Het feit dat nichtje heel relaxed naast mij aan haar Capri sun stond te lurken had hem al kunnen waarschuwen
Een uur later had hij een jongetje van vijf dusdanig verbaal bewerkt dat het van de graafmachine in de zandbak afging en hij zijn dreumes erop kon zetten. Helaas voor hem kwam toen een hele grote boze meneer op hem af met het huilende jochie. Nichtje rook bloed en kwam al krijsend door de zandbak aanrennen: “Kijk tante, die meneer heeft dat jongetje weggepest, hij doet het wéér”. Ter verhoging van de feestvreugde.
zaterdag 28 juli 2018 om 00:41
Ik kreeg laatst van iemand een compliment. Hij zei: Ik vind dat jullie dat zo goed doen met jullie dochter, het is een soort liefdevolle verwaarlozing die jullie toepassen...
Was na een (buiten) bruiloft waarbij dochter (2,5 en bruidsmeisje) de hele dag een beetje had lopen rondscharrelen, soms was gevallen, taart, zand en stenen had gegeten en zich op die manier heerlijk had vermaakt. Ze kwam zich af en toe even checken of alles nog oké en veilig was en dan ging ze weer.
Mijn dochter moet zich regelmatig zelf vermaken. Ook in de speeltuin. Laatst nog zat ik met vriendinnen te kletsen en kwam zij steeds vragen om de schommel. Had ik even geen zin in en dat zeg ik dan ook gewoon. Er waren nog 100 andere dingen te doen. Uiteindelijk heeft ze een oma gestrikt die haar er in heeft gezet, heeft geduwd, etc. Zo iemand kan heel goed hebben gedacht "arm kind en die moeder zit daar maar", maar ik vind dat dochter gewoon mag leren dat ze ook iets anders kan gaan doen. Dat haar behoeftes niet altijd voor de mijne gaan.
Ik vind dat we naar kinderen toe soms veel te voorzichtig zijn. Waarom half reageren en vervolgens negeren in de hoop dat ze het signaal oppikken dat hun aanwezigheid niet gewenst is? Dat zijn volwassen vaardigheden en is een heel volwassen manier van communiceren. Over het algemeen kun je aan kinderen gewoon vragen of ze even ergens anders willen gaan spelen omdat jij aan het lezen bent. Of zeggen dat je iets niet leuk vindt. Scheelt een hoop irritatie en miscommunicatie denk ik...
Was na een (buiten) bruiloft waarbij dochter (2,5 en bruidsmeisje) de hele dag een beetje had lopen rondscharrelen, soms was gevallen, taart, zand en stenen had gegeten en zich op die manier heerlijk had vermaakt. Ze kwam zich af en toe even checken of alles nog oké en veilig was en dan ging ze weer.
Mijn dochter moet zich regelmatig zelf vermaken. Ook in de speeltuin. Laatst nog zat ik met vriendinnen te kletsen en kwam zij steeds vragen om de schommel. Had ik even geen zin in en dat zeg ik dan ook gewoon. Er waren nog 100 andere dingen te doen. Uiteindelijk heeft ze een oma gestrikt die haar er in heeft gezet, heeft geduwd, etc. Zo iemand kan heel goed hebben gedacht "arm kind en die moeder zit daar maar", maar ik vind dat dochter gewoon mag leren dat ze ook iets anders kan gaan doen. Dat haar behoeftes niet altijd voor de mijne gaan.
Ik vind dat we naar kinderen toe soms veel te voorzichtig zijn. Waarom half reageren en vervolgens negeren in de hoop dat ze het signaal oppikken dat hun aanwezigheid niet gewenst is? Dat zijn volwassen vaardigheden en is een heel volwassen manier van communiceren. Over het algemeen kun je aan kinderen gewoon vragen of ze even ergens anders willen gaan spelen omdat jij aan het lezen bent. Of zeggen dat je iets niet leuk vindt. Scheelt een hoop irritatie en miscommunicatie denk ik...
zaterdag 28 juli 2018 om 06:15
Dacht waarlijk dat ik een Libelle uit 1960 zat te lezen. Lachen om een ekster met scheve kop....blijfgewoonbianca schreef: ↑27-07-2018 22:29Het lijkt wel een songtekst. Nou nog een jolig deuntje eronder
Hoe verzin je het....
zaterdag 28 juli 2018 om 07:40
Liefdevolle verwaarlozing......gsleutel.......jij bent een moeder naar mijn hart.
Aandacht prima, overdadige aandacht, overbezorgdheid, elke stap op de voet volgen........allemaal bekend hier. Echter met het stijgen van kinds leeftijd komt daar ook het pedagogisch verantwoorde “loslaten” bij. Daar waar ik voorheen steevast meeklom en me in alle onprettige bochten wrong die ik zelf niet voor mogelijk hield laat ik steeds meer los. En ik merk dat kind daar goed op teert. Zelfvertrouwen en zelfredzaamheid zijn een groot goed. En dat leer ik mijn kind op die wijze.
En dat soms met en soms zonder mobieltje in mijn hand.
Aandacht prima, overdadige aandacht, overbezorgdheid, elke stap op de voet volgen........allemaal bekend hier. Echter met het stijgen van kinds leeftijd komt daar ook het pedagogisch verantwoorde “loslaten” bij. Daar waar ik voorheen steevast meeklom en me in alle onprettige bochten wrong die ik zelf niet voor mogelijk hield laat ik steeds meer los. En ik merk dat kind daar goed op teert. Zelfvertrouwen en zelfredzaamheid zijn een groot goed. En dat leer ik mijn kind op die wijze.
En dat soms met en soms zonder mobieltje in mijn hand.
zaterdag 28 juli 2018 om 09:55
Lemoos oh fantastisch.
Die vaders zijn een verhaal apart inderdaad.
Hier vaak erg eiiig en met een raar hoog stemmetje, en er is een modetrend gaande 'ik ben zo druk dat ik op de slippers van mijn vrouw naar de speeltuin ga', werkelijk allemaal strompelen ze rond met kapotte en liefst te kleine slippers.
Die vaders zijn een verhaal apart inderdaad.
Hier vaak erg eiiig en met een raar hoog stemmetje, en er is een modetrend gaande 'ik ben zo druk dat ik op de slippers van mijn vrouw naar de speeltuin ga', werkelijk allemaal strompelen ze rond met kapotte en liefst te kleine slippers.
zaterdag 28 juli 2018 om 10:03
Ik zit ook aan de kant, dochter van 7 wil echt niet dat ik steeds als een bodyguard bij haar sta. Als ze iets wil, komt ze naar mij toe om het te vragen. En ja, ik zit dan ook wel eens op mijn telefoon. Meestal ben ik dan aan het lezen. Waarom zou een papieren tijdschrift helemaal prima zijn, maar lees je die digitaal is het ineens niet goed? Mijn ogen zitten echt niet continu op mijn telefoon.
zaterdag 28 juli 2018 om 10:16
Zegt degene met duizenden berichten op een forum die je de hele dag van sochtends vroeg tot savonds laat ziet reageren op een negatieve manier. Ik denk dat je echt enorm eenzaam en verbitterd bent en dat dit forum je hele leven is.pejeka schreef: ↑27-07-2018 21:44Wat triest. Geniet van de lol die alle kinderen hebben, gewoon door om je heen te kijken. Ga met je kinderen op de wip, of de schommel, tijger met ze door de tonnen, klim samen met hen in de tokkelbaan en de glijbaan, en als je dan weer even aan de kant wilt zitten, geniet van je koude frisdrank, geniet van de kreten van de spelende kinderen, van het plezier dat ze hebben, lach om een ekster die met een scheve kop het geheel zit aan te kijken, praat met andere ouders of volwassenen die ook plezier hebben in hun kinderen, enz. Desnoods zak je wat onderuit in de stoel en koesterend in de zon zak je een kwartiertje weg, wat doezelig. Nondeju, alsof het alleen maar mogelijk is tegenwoordig om je tijd door te komen met een mobieltje in je hand.
zaterdag 28 juli 2018 om 10:22
Kunnen we weer on topic gaan? Geldt dus ook voor Pejeka. Dank!Whatsinaname1988 schreef: ↑28-07-2018 10:16Zegt degene met duizenden berichten op een forum die je de hele dag van sochtends vroeg tot savonds laat ziet reageren op een negatieve manier. Ik denk dat je echt enorm eenzaam en verbitterd bent en dat dit forum je hele leven is.
zaterdag 28 juli 2018 om 11:52
Die spullen zijn bedoelt voor het gewicht van kinderen, niet voor volwassenen. Ik snap die ouders in binnemspeeltuinen ook niet. Als kinderen geen peuter meer zijn moet je niet meegaan in het ballenbad.elfje26 schreef: ↑27-07-2018 21:07Ja ik snap wat je bedoelt. Als ik met mijn kind naar de speeltuin ga, dan doe ik dat voor hem. Niet voor mij, zodat ik met mijn telefoon kan spelen. Tuurlijk doe ik dat ook weleens, als er andere kindjes zijn en hij zich prima vermaakt, maar als we alleen zijn en hij vraagt me mee te klimmen, waarom niet? Vind ik stiekem ook wel leuk.
Ik hoor vaak zulke mensen zeggen; laat die kinderen toch zelf spelen! Maar als ze nou samen met jou willen spelen? Wat is daar mis mee? Quality time wat mij betreft.
zaterdag 28 juli 2018 om 11:54
Wat is het verschil met een boek lezen?pejeka schreef: ↑27-07-2018 21:10Waarvoor heb je je telefoon nodig als je kinderen bij je zijn en er dus geen nood-telefoontje te verwachten valt? Gewoon lekker op tafel laten liggen dat ding, en die Facebook-vrienden zie je dan wel weer later op de dag, echt niet erg als je niet direct een "like" stuurt naar hun zoveelste kattenfoto of babyfoto.
zaterdag 28 juli 2018 om 12:41
Later op de dag?
En wanneer denk jij dat dat is als je een peuter hebt (of 2)? Je kan wel zien dat je zelf geen kinderen hebt. Er komt geen ‘later op de dag’. En als ik mijn netwerk van vrienden en familie wil onderhouden (die je nodig hebt met kinderen, en als mens), dan zit ik af en toe te whatsappen als mijn kind zichzelf vermaakt.
Alsof mijn kind ook perse altijd met mij wil spelen, die vindt het vaak net zo leuk om even alleen te scharrelen en te spelen.
zaterdag 28 juli 2018 om 14:54
Mijn speeltuin ergernissen zijn dat ik ze altijd eerst moet opruimen. In sommige speeltuintjes zitten in de avond hangjongeren die flesjes bier kapot gooien en er liggen overal joints en dat vind ik zo jammer om dat steeds op te moeten ruimen.
En ik heb 3 kinderen dus die vermaken zich wel met elkaar of afzonderlijker en als er dan een moeder/vader met 1 kind de speeltuin in komt dan gaan ze zo zitten pushen dat hun kind mee moet spelen terwijl hun kind hartstikke verlegen is en mijn kinderen hebben er niet echt behoefte aan als een ouder zich ermee gaat bemoeien. Kindjes die uit zichzelf mee gaan spelen vinden ze leuk maar niet als er een moeder meeloopt en zich met alles gaat bemoeien. Mijn kinderen gaan dan juist naar de andere kant van de speeltuin toe.
En kinderen die bij mij om aandacht gaan zeuren hebben pech want ik zeg gewoon oh leuk ga nu maar weer lekker spelen. Ik neem mijn kinderen juist mee naar de speeltuin als ik even rust wil hebben want dan vermaken ze zich prima en aangezien ik altijd met ze naar de speciale peuterspeeltuinen ga hoef ik ze ook nergens bij te helpen.
En ik heb 3 kinderen dus die vermaken zich wel met elkaar of afzonderlijker en als er dan een moeder/vader met 1 kind de speeltuin in komt dan gaan ze zo zitten pushen dat hun kind mee moet spelen terwijl hun kind hartstikke verlegen is en mijn kinderen hebben er niet echt behoefte aan als een ouder zich ermee gaat bemoeien. Kindjes die uit zichzelf mee gaan spelen vinden ze leuk maar niet als er een moeder meeloopt en zich met alles gaat bemoeien. Mijn kinderen gaan dan juist naar de andere kant van de speeltuin toe.
En kinderen die bij mij om aandacht gaan zeuren hebben pech want ik zeg gewoon oh leuk ga nu maar weer lekker spelen. Ik neem mijn kinderen juist mee naar de speeltuin als ik even rust wil hebben want dan vermaken ze zich prima en aangezien ik altijd met ze naar de speciale peuterspeeltuinen ga hoef ik ze ook nergens bij te helpen.
zaterdag 28 juli 2018 om 15:51
In zoverre niks, dat ik nog nooit ouders heb gezien met een literair werk onder de arm richting speeltuin. Mijn god, is het nou zó moeilijk om even een uurtje of twee zonder je mobieltje te moeten doorbrengen? En is dat dan niet triest?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zaterdag 28 juli 2018 om 16:12
Je kijkt met je neus zeker? Of moet je sterkere glazen? Ik zie regelmatig mensen met een boek in de speeltuin.
Maar goed, als je er zoveel van vindt, hierbij mijn herhaalde oproep om er een topic over te openen. Het heeft namelijk helemaal niets met het onderwerp van dit topic te maken. En ik denk, maar ik geef toe: dat vul ik in, dat TO en de andere bezoekers van dit topic niet direct zitten te wachten op je beschouwingen.
zaterdag 28 juli 2018 om 16:15
Ben jij wel eens een uurtje of 2 zonder het forum? Dat je eens wat anders doet? Nee he.
zaterdag 28 juli 2018 om 16:21
Als je het niet erg vindt, laat ik die gedachten en eventuele ergernissen bij jou liggen. Maar ik vind het gewoon belachelijk dat met name vrouwen (daar zie je het voornamelijk) zo verslaafd zijn aan hun mobieltje. Zie ze dagelijks op de fiets zitten, handtas bij hen, maar mobieltje in de hand OP DE FIETS... waarom? Of lopend? Verwachten zij een dringend telefoontje van de arts van hun zieke moeder? Denk zomaar van niet. En als je dan een middagje naar de speeltuin gaat met je kind, ga je er dan acuut dood van als je even lekker mee ravot met je kind, of even eem glaasje ftis drinkt zonder dat Facebook en email bij de hand zijn? Krijg je dan trillende handjes en als je dan thuis komt, weet je dan niet hoe snel je dat mobieltje moet pakken om toch vooral te checken of je niet de laatste vakantiefoto van je vriendin gemist hebt? Triest toch?SallySpectra* schreef: ↑28-07-2018 16:12Je kijkt met je neus zeker? Of moet je sterkere glazen? Ik zie regelmatig mensen met een boek in de speeltuin.
Maar goed, als je er zoveel van vindt, hierbij mijn herhaalde oproep om er een topic over te openen. Het heeft namelijk helemaal niets met het onderwerp van dit topic te maken. En ik denk, maar ik geef toe: dat vul ik in, dat TO en de andere bezoekers van dit topic niet direct zitten te wachten op je beschouwingen.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zaterdag 28 juli 2018 om 16:27
Ik las laatst het recentste boek van Yanis Varoufakis in het openluchtbad. Dat was gewoon geen geschikte lectuur voor de locatie. In die zin kan ik wel begrijpen waarom ouders geen Foucault of Kafka in zo'n overdekt speelinferno lezen.
Ik ben verder niet zo'n smartfoontype, maar een beetje dromerig voor mij uitstaren kan me bijzonder bekoren. Mensen die ik niet ken moeten me niet storen, tenzij er een calamiteit is.
Maar ik ondersteun het idee van een nieuw topic over dit onderwerp.
Ik ben verder niet zo'n smartfoontype, maar een beetje dromerig voor mij uitstaren kan me bijzonder bekoren. Mensen die ik niet ken moeten me niet storen, tenzij er een calamiteit is.
Maar ik ondersteun het idee van een nieuw topic over dit onderwerp.
anoniem_328039 wijzigde dit bericht op 28-07-2018 16:34
7.59% gewijzigd
