Overig
alle pijlers
Voorkomen
dinsdag 27 november 2018 om 05:32
Ja, klinkt alsof je heerlijk in je velletje zit...
Just because you have the emotional range of a teaspoon doesn’t mean we all have.
dinsdag 27 november 2018 om 07:07
dinsdag 27 november 2018 om 07:08
dinsdag 27 november 2018 om 07:09
Zo’n 7 jaar geleden zat je dus aan het eind van je tienerjaren en toen kreeg jij een depressie. Jij voelde je in die periode in de steek gelaten door jouw vrienden, en dat waren - neem ik aan - toen ook pubers/jong volwassenen?Santaaa schreef: ↑27-11-2018 01:42Waarom zuur... goeie vraag.
Dingen gaan niet zoals ze gaan. Ooit 7 jaar geleden depressief geweest, vrienden kwijtgeraakt. Alleen komen te staan, maakt je op een manier sterk maar uiteraard ook erg kwestbaar. Iedereen beweegt vooruit in het leven heb het gevoel stil te staan. Kan niet echt genieten van momenten... geen idee hoe ik dat meer echt moet doen... vriendschappen voelen oppervlakkig en eigenlijk niets betekenend, ben koel /zuur tegenover mensen waar je wat om geeft (gevolg die raak je ook kwijt.., neem het ze kwalijk..), liefdesleven vlot al een tijd niet. Tja... waar zit de angel... als er een angel was had ik hem er graag al lang uit getrokken. Meer een factor van omstandigheden denk ik (perfect storm...) die langzaam of snel naar beneden gaat en dat me stukje bij beetje meer kapot maakt. Je staat op je ouders na nagenoeg alleen... dat deed me even wat...
Nu ben je zelf volwassen. En als je dan nu eens kijkt naar een groep tieners van rond de 18 jaar, vind je hen dan erg volwassen overkomen? En denk je dat zij al oud en wijs genoeg zijn om maar te moeten snappen hoe ze met grote problematiek zoals mentale ziekte van hun vrienden om moeten gaan?
Ik begrijp heel goed dat je toen enorm teleurgesteld bent geraakt in jouw vriendschappen van destijds en dat dit jou een enorme knauw heeft gegeven in jouw vertrouwen in anderen.
Maar ik denk ook dat jouw verwachtingen destijds logisch maar evengoed te hoog waren. En jij laat nu de relaties die jij aan kunt gaan in jouw volwassen leven, met andere volwassenen, bepalen door de ervaringen die je hebt opgedaan als tiener met andere tieners.
Ik denk dat het tijd wordt om dat los te laten, want het is echt zonde om de komende 70 jaar jouw leven en relaties te laten beïnvloeden door het onvermogen van tieners om met zware problematiek om te gaan.
dinsdag 27 november 2018 om 08:25
Ik begrijp uit andere posts dat je een twintiger bent. Kan het zijn dat je op zoek bent naar meer zingeving? Ik had als twintiger veel profijt van verre reizen maken. Nieuwe ervaringen opdoen, zien hoe andere mensen leven, vaak in veel ongunstigere omstandigheden en toch het beste er van maken.
Dat biedt dan nieuwe denkkaders voor jezelf.
Ik weet niet of je in de gelegenheid bent om een reis te maken/sabbatical/vrijwilligerproject/een periode in het buitenland te werken.
Dat biedt dan nieuwe denkkaders voor jezelf.
Ik weet niet of je in de gelegenheid bent om een reis te maken/sabbatical/vrijwilligerproject/een periode in het buitenland te werken.
woensdag 28 november 2018 om 01:21
Santaaa schreef: ↑27-11-2018 01:23Ja, ga erover praten.
Of vind een uitweg voor die lading die je van binnen voelt.
Wees fysiek, ga je inspannen.
Ga de strijd aan met een boksbal. Ga squashen
^ gaan we in de toekomst zeker is proberen.
Verder wordt meer ad rem zodat je in de toekomst direkter kan reageren naar iemand in het moment.
Zodat dingen niet blijven hangen en langdradig voortduren..
Doe een assertiviteitscursus.
^ Tja, ik ben verdomd assertief (krijg dit ook van omgeving te horen), ben ook behoorlijk direct.. Echter merk ik wel dat ik naar mate tijd vordert en dingen zich herhalen ik er een korter en korter lontje voor begin te krijgen. En naja ook een vorm en mate van aggressieviteit voor ontwikkel...
Assertief is iets anders dan extravert aanwezig zijn en op veel dingen reageren.
Het feit dat je het over ’verdomd assertief ‘ hebt zegt wel dat er een lading achter zit.
Gewoon assertief gedrag is veel meer gebalanceerd en dan voel je je goed.
