Kinderen
alle pijlers
Gejammer
zaterdag 1 juni 2019 om 22:30
Hallo!
Ik heb een dochter van nu ongeveer anderhalf. Ze is een heerlijke, af en toe temperamentvolle meid.
Alles gaat goed met de ontwikkeling en ze begint al aardig te praten.
Nu is het wel zo, en dat speelt al best een tijd, dat als we ergens heen gaan (wandelen, naar een winkelcentrum, op visite) ze voortdurend jengelt. Ze gebruikt geen woorden, maar gebruikt echt een soort huil-toon. Een vervelend, zeurend geluid. Thuis doet ze dit soms ook wel, voornamelijk als haar iets niet zint.
Het is dus steeds weer jammeren geblazen als ik er uit ga met haar. Het is de laatste tijd zo erg dat ik merk dat ik bepaalde plekken ga mijden als ik met haar ben...
De mensen om mij heen, partner en ouders, vinden het vrij normaal, laten haar zeuren en malen er niet om.
Ik merk aan mezelf wel daar het mijn energie slurpt op momenten dat ik boodschappen moet doen (lijstje afgaan, even kunnen nadenken) of op een verjaardag. De meeste kindjes spelen leuk en dan jengelt mijn meisje weer overal overheen, tot ik maar weer besluit dat het genoeg is en we dan maar naar huis gaan (met een rotgevoel en vol irritatie)...
Natuurlijk hoor en zie ik ook wel eens andere kinderen huilen of zeuren op openbare plekken, maar echt, zo veel als mijn dochter het doet, heb ik nog niet gezien.
Wellicht vergelijk ik te veel met kindjes van anderen...
Wellicht doe ik iets fout in mijn eigen gedrag als we naar buiten gaan.
Het vreet een beetje aan me en ik zou wel wat ervaringen en eventueel tips kunnen gebruiken!
Ik heb een dochter van nu ongeveer anderhalf. Ze is een heerlijke, af en toe temperamentvolle meid.
Alles gaat goed met de ontwikkeling en ze begint al aardig te praten.
Nu is het wel zo, en dat speelt al best een tijd, dat als we ergens heen gaan (wandelen, naar een winkelcentrum, op visite) ze voortdurend jengelt. Ze gebruikt geen woorden, maar gebruikt echt een soort huil-toon. Een vervelend, zeurend geluid. Thuis doet ze dit soms ook wel, voornamelijk als haar iets niet zint.
Het is dus steeds weer jammeren geblazen als ik er uit ga met haar. Het is de laatste tijd zo erg dat ik merk dat ik bepaalde plekken ga mijden als ik met haar ben...
De mensen om mij heen, partner en ouders, vinden het vrij normaal, laten haar zeuren en malen er niet om.
Ik merk aan mezelf wel daar het mijn energie slurpt op momenten dat ik boodschappen moet doen (lijstje afgaan, even kunnen nadenken) of op een verjaardag. De meeste kindjes spelen leuk en dan jengelt mijn meisje weer overal overheen, tot ik maar weer besluit dat het genoeg is en we dan maar naar huis gaan (met een rotgevoel en vol irritatie)...
Natuurlijk hoor en zie ik ook wel eens andere kinderen huilen of zeuren op openbare plekken, maar echt, zo veel als mijn dochter het doet, heb ik nog niet gezien.
Wellicht vergelijk ik te veel met kindjes van anderen...
Wellicht doe ik iets fout in mijn eigen gedrag als we naar buiten gaan.
Het vreet een beetje aan me en ik zou wel wat ervaringen en eventueel tips kunnen gebruiken!
zaterdag 1 juni 2019 om 22:39
Ze is anderhalf, kan nog niet verbaal uiten wat haar dwars zit. Goed opletten wannéér ze precies jengelt en blijkbaar vindt ze het dan niet fijn. Als het met bewegen is let dan eens op groeipijn. Als het bij stilzitten is verveeld ze zich misschien Het kunnen ook te veel prikkels zijn. Ik zou het mijden die situaties. En nadenken met boodschappen? Maak een lijstje. En maak het leuk, niet te gehaast en niet te lang.
zaterdag 1 juni 2019 om 22:41
zaterdag 1 juni 2019 om 22:45
Dank je voor het meedenken Nina. Dat van te veel prikkels schiet ook steeds vaker door mijn hoofd. Ze is tot nu toe ook einig gewend en gaat aankomende week voor het eerst naar het kdv. Ik ben ontzettend benieuwd hoe dat gaat. We gaan het langzaam opbouwen, dus beginnen met een paar uurtjes en dan langzaam uitbreiden...
zaterdag 1 juni 2019 om 22:48
Zet sowieso de wagen-inzet zó zodat ze je kan zien. Jonge kinderen voelen zich veiliger als ze de reactie op het gezicht van de ouder kunnen peilen. Bovendien leren ze daarvan.Marigold1986 schreef: ↑01-06-2019 22:41Het is idd erg moeilijk om er achter te komen wat maakt dat ze het gewoon niet fijn vindt. Met moeheid lijkt het niet te maken te hebben. Ze kijkt van zich af in het wagentje...
Mss is dat van die drukte wel waar. Het gaat wel beter als we gewoon in de natuur met haar wandelen..
Je zou ook een draagzak kunnen proberen, dan kan een kind ook makkelijker wegkruipen van al die prikkels en vaak helpt de nabijheid van de ouder.
•
zaterdag 1 juni 2019 om 22:49
Hier raakte mijn zoon ook van de leg met het gezicht van ons af. De oplossing was hier het kinderwagen stuk naar ons toe te zetten. Geen overprikkeling voor hem.Marigold1986 schreef: ↑01-06-2019 22:41Het is idd erg moeilijk om er achter te komen wat maakt dat ze het gewoon niet fijn vindt. Met moeheid lijkt het niet te maken te hebben. Ze kijkt van zich af in het wagentje...
Mss is dat van die drukte wel waar. Het gaat wel beter als we gewoon in de natuur met haar wandelen..
zaterdag 1 juni 2019 om 22:51
Het is haar manier van uiten. Probeer het te begrijpen; ga op ooghoogte zitten als je met haar praat. Tijd nemen. Ik weet niet hoe jezelf in je vel zit, maar kinderen voelen ook zoiets vaak aan.
En qua aandacht: negatieve aandacht is ook aandacht.
Wat anderen al zeggen: kijk naar de momenten; herken je een patroon, bepaalde observaties?
Prikkelverwerking, sprongetje..
En idd, niet vergelijken met anderen. Volg je moederhart.. en soms, als het niet linksom gaat, dan maar rechtsom.
En gebruikt je dochter helemaal geen woorden?
Verder: misschien heeft de jgz-vpk advies?
En qua aandacht: negatieve aandacht is ook aandacht.
Wat anderen al zeggen: kijk naar de momenten; herken je een patroon, bepaalde observaties?
Prikkelverwerking, sprongetje..
En idd, niet vergelijken met anderen. Volg je moederhart.. en soms, als het niet linksom gaat, dan maar rechtsom.
En gebruikt je dochter helemaal geen woorden?
Verder: misschien heeft de jgz-vpk advies?
zaterdag 1 juni 2019 om 22:51
Ik ga het proberen. Bedankt voor je meedenken!Frizz schreef: ↑01-06-2019 22:48Zet sowieso de wagen-inzet zó zodat ze je kan zien. Jonge kinderen voelen zich veiliger als ze de reactie op het gezicht van de ouder kunnen peilen. Bovendien leren ze daarvan.
Je zou ook een draagzak kunnen proberen, dan kan een kind ook makkelijker wegkruipen van al die prikkels en vaak helpt de nabijheid van de ouder.
zaterdag 1 juni 2019 om 22:56
Dochter is idd tot nu toe thuis met mij geweest, dus ook niet aan die drukte gewend. Bedankt voor al jullie adviezen.
Ik denk ook inderdaad dat ik er zelf wat gespannen door raak (dus ook al gespannen ben op het moment dat we er uit gaan) en dat zij dit dan voelt, er wellicht ook onzeker door wordt, extra aandacht vraagt en zo is de cikel rond...
Ik denk ook inderdaad dat ik er zelf wat gespannen door raak (dus ook al gespannen ben op het moment dat we er uit gaan) en dat zij dit dan voelt, er wellicht ook onzeker door wordt, extra aandacht vraagt en zo is de cikel rond...
zaterdag 1 juni 2019 om 23:00
Dit dus.
zaterdag 1 juni 2019 om 23:02
Waarom jezelf quoten?
zaterdag 1 juni 2019 om 23:09
Dan helemaal is het fijn als ze je kan zien en wellicht ook dichtbij je kan zijn!Marigold1986 schreef: ↑01-06-2019 22:56Dochter is idd tot nu toe thuis met mij geweest, dus ook niet aan die drukte gewend. Bedankt voor al jullie adviezen.
Ik denk ook inderdaad dat ik er zelf wat gespannen door raak (dus ook al gespannen ben op het moment dat we er uit gaan) en dat zij dit dan voelt, er wellicht ook onzeker door wordt, extra aandacht vraagt en zo is de cikel rond...
•
zaterdag 1 juni 2019 om 23:13
Dit dus. Als je emoties van je kind gaat negeren heeft dat juist hele nare gevolgen. (Still face)
zaterdag 1 juni 2019 om 23:24
Je dochter is tot nu toe alleen met je thuis geweest dus daarom jammert ze met boodschappen doen? Sorry hoor maar ben je in die 1,5 jaar dan nooit met haar wezen winkelen, nooit naar een feestje geweest, nooit ergens op bezoek geweest? Want als dat zo is dan snap ik heel erg goed dat het kind geen idee heeft wat haar in hemelsnaam overkomt.
zaterdag 1 juni 2019 om 23:30
Volgens TO speelt het al een tijdje. Dus ik denk niet dat ze anderhalf jaar lang als een kluizenaar binnen heeft gezeten..Whatsinaname1988 schreef: ↑01-06-2019 23:24Je dochter is tot nu toe alleen met je thuis geweest dus daarom jammert ze met boodschappen doen? Sorry hoor maar ben je in die 1,5 jaar dan nooit met haar wezen winkelen, nooit naar een feestje geweest, nooit ergens op bezoek geweest? Want als dat zo is dan snap ik heel erg goed dat het kind geen idee heeft wat haar in hemelsnaam overkomt.
En ik ben bij beide kids ook de eerste anderhalf jaar thuis geweest. En was ook niet echt van de speelgroepjes en baby zwemmen etc. En die deden dat niet. Ieder kind is anders. Het klinkt inderdaad alsof kind overprikkeld is. Zal vast minder worden als ze wat groter is en ook daadwerkelijk kan zeggen wat er aan de hand is.
zaterdag 1 juni 2019 om 23:34
Bij mijn dochter was dit negen van de tien keer honger... Banaan er in en ze kon weer even door. Soms ook vermoeidheid omdat ze vanaf 1,5 niet meer sliep overdag.
Wat hier heel erg heeft geholpen wad dat ik vanaf die leeftijd heel bewust haar emoties ging verwoorden. Dus: "vindt je het vervelend dat...", "je bent boos omdat...", etc. Mijn dochter ging pas praten toen ze 2 was, maar door haar emoties te benoemen mochten deze er zijn en was het vaak ook snel weer over. Dus in plaats van: "niet zo jammeren anders zet ik je ergens anders" zei ik "voel je je niet fijn in de winkel? Kom hier, doen we snel onze boodschappen en dan gaan we... Waar heb jij zin in?".
Ik zou het ook zeker niet negeren. Dat is het recept voor driftbuien, machtstrijd en meer van dat soort gedoe wat je dochter straks in moet gaan zetten om haar emoties kenbaar te maken....
Wat hier heel erg heeft geholpen wad dat ik vanaf die leeftijd heel bewust haar emoties ging verwoorden. Dus: "vindt je het vervelend dat...", "je bent boos omdat...", etc. Mijn dochter ging pas praten toen ze 2 was, maar door haar emoties te benoemen mochten deze er zijn en was het vaak ook snel weer over. Dus in plaats van: "niet zo jammeren anders zet ik je ergens anders" zei ik "voel je je niet fijn in de winkel? Kom hier, doen we snel onze boodschappen en dan gaan we... Waar heb jij zin in?".
Ik zou het ook zeker niet negeren. Dat is het recept voor driftbuien, machtstrijd en meer van dat soort gedoe wat je dochter straks in moet gaan zetten om haar emoties kenbaar te maken....
zaterdag 1 juni 2019 om 23:48
Ja ze zegt idd dat het al een tijdje speelt maar ze geeft ook meerdere keren aan dat haar kind niet veel gewend is en ze altijd thuis was. En ik ben bij alle 3 mijn jongens de eerste jaren thuis geweest maar toch gingen we dagelijks wel even naar de winkels, Hema ontbijtje halen, naar de kinderboederij, naar verjaardagen etc. Zo te horen heeft TO dat nooit gedaan ( omdat ze aangeeft dat kind echt niets gewend is) en dan snap ik heel goed dat ze compleet overdonderd is en geen idee heeft wat ze met andere kinderen etc aan moet en dat is dan ook de reden dat ze zo overprikkeld is. Ik snap als geen ander dat elk kind anders is maar van alleen thuis zitten creeer je het probleem zelf natuurlijk.Owlette schreef: ↑01-06-2019 23:30Volgens TO speelt het al een tijdje. Dus ik denk niet dat ze anderhalf jaar lang als een kluizenaar binnen heeft gezeten..
En ik ben bij beide kids ook de eerste anderhalf jaar thuis geweest. En was ook niet echt van de speelgroepjes en baby zwemmen etc. En die deden dat niet. Ieder kind is anders. Het klinkt inderdaad alsof kind overprikkeld is. Zal vast minder worden als ze wat groter is en ook daadwerkelijk kan zeggen wat er aan de hand is.
zondag 2 juni 2019 om 01:10
Toch proberen te achterhalen waarom ze jengelt.
Ik heb veel mazzel dat mijn even oude kind heel helder is in wat ze wel en niet wil. Het is gewoon erg lastig als je het niet weet.
Ik zou gewoon dingen uitproberen en ook dingen bij haar navragen. Wil ze bijvoorbeeld liever zelf lopen dan in de wagen en jengelt ze daarom? Ik noem maar even een voorbeeldje waarom mijn kind boos zou kunnen worden, ze loopt graag zelf.
Wanneer begint het gejengel? En gaat het echt in 1 stuk door?
Is het mopperen? Of is ze echt boos? Of?
Ik heb veel mazzel dat mijn even oude kind heel helder is in wat ze wel en niet wil. Het is gewoon erg lastig als je het niet weet.
Ik zou gewoon dingen uitproberen en ook dingen bij haar navragen. Wil ze bijvoorbeeld liever zelf lopen dan in de wagen en jengelt ze daarom? Ik noem maar even een voorbeeldje waarom mijn kind boos zou kunnen worden, ze loopt graag zelf.
Wanneer begint het gejengel? En gaat het echt in 1 stuk door?
Is het mopperen? Of is ze echt boos? Of?
menta wijzigde dit bericht op 02-06-2019 01:18
25.09% gewijzigd
