Scheiden?

Johanna dinsdag 3 maart 2026 om 08:49

Hoi, it’s me.

Mijn man en ik zijn al heel lang samen. Aan het begin van onze relatie bleek dat hij een bipolaire stoornis heeft. Dat ging met ups en downs maar over het algemeen goed. Getrouwd, huis, kind. Daarna ging het minder goed met flinke pieken en dalen. Dat trok ik dat niet meer en hebben we aan de bel getrokken. Medicatie is aangepast en het ging veel beter. Hij heeft geen depressies meer maar in de mindere periodes is hij heel erg boos, respectloos en onaardig naar mij, scheldt me uit waar ons kind bij is en is totaal niet betrokken. In de normale en piekperiodes gaat het goed en zie ik de man waarvan ik hou. Hij vindt het erg belangrijk dat mensen hem aardig vinden, als je hem zou zien merk je niks aan hem. Hij is een vriendelijke, sociale en knappe man. Maar ik wil het niet meer, wie is hij om mij iedere keer uit te schelden, dat heb ik niet verdiend. Relatietherapie en alles hebben we al gehad, hij geeft zijn aandeel direct toe maar uiteindelijk verandert er niks. Ons kind heeft gisteren gezegd het niet meer fijn te vinden thuis en heeft tegen mijn man gezegd dat hij het niet leuk vindt dat hij zo doet tegen z’n moeder. Hij wuift alles weg nu. Ik voel me nu heel sterk om te scheiden, maar zometeen breekt er weer een fijne fase aan waarin we het zo 3 maanden gezellig hebben samen, waarin hij zich heel rot voelt in zijn gedrag om vervolgens weer hierin terecht te komen. Ik wil niet meer dat ons levensgeluk samenhangt met zijn buien. Ik heb echt heel hard mijn best gedaan voor ons gezin en hij roept nu maar hoe egoïstisch ik ben. Ik snap dat hij minder in zijn vel kan zitten en ik heb daar begrip voor maar niet op deze manier. Ik ben bang, ik weet het niet meer. Ik wil vooral het beste voor ons kind, die verdient het allerbeste.

WoonWens woensdag 4 maart 2026 om 07:43

Je kind verdient een veilige, stabiele omgeving, zonder getuige te zijn van agressie of respectloos gedrag. En jij verdient ook rust, of in elk geval een leven dat niet afhangt van de stemmingswisselingen van een ander. Als gedachtenexperiment en kleine stok achter de deur voor jezelf: stel je voor dat je kind over 10 jaar terugkijkt op deze periode, wat zou je willen dat hij zich dan herinnert over hoe jij voor hem en jezelf hebt gezorgd?

Flandrien woensdag 4 maart 2026 om 07:44

evelien2010 schreef: ↑
03-03-2026 20:06
Bedenk dat het bijna onmogelijk is om samen leven met iemand die een psychiatrische stoornis heeft. En natuurlijk komt zijn gedrag voort uit zijn ziekte. Maar dat maakt het voor jou nog niet minder erg. Jij moet continu zijn buien ondergaan. En jouw kind heeft nu duidelijk een grens aangegeven. Luister daar ook naar. Kinderen raken beschadigd door dit soort ouders. En jij moet je kind daartegen beschermen. Jouw partner kan dat zelf niet. Wacht niet af tot hij ook tegen jouw kind tekeer zal gaan. Nu heb jij nog de leeftijd om een nieuwe start te maken. Een eigen huishouden en leven op te bouwen samen met je kind. En wellicht in de toekomst met een gezonde man in een veilige relatie. Dat is dit niet. En dat gaat ook niet meer veranderen. Dit is wie hij is.

Continu? Lees jij de berichten van to wel?
Voor jou is het wel makkelijk hè, zo achter je schermpje.
Niemand heeft een glazen bol. Ook jij niet. Denk je nu echt dat iedereen na een scheiding met ‘een gezonde man in een veilige relatie’ terecht komt en alle kinderen een scheiding goed verteren?
Er zijn er. Uiteraard. Maar er zijn ook andere. To heeft een erg zware beslissing te nemen. ‘
Dit soort ouders’… bah… vergeet niet dat to ooit toch wel de keuze heeft gemaakt met ‘dit soort mens’ te trouwen en een kind te krijgen en de wachtlijsten voor hulp voor ‘dit soort mensen’ gigantisch is en er dus erg veel rondlopen.

Flandrien woensdag 4 maart 2026 om 07:46

WoonWens schreef: ↑
04-03-2026 07:43
Je kind verdient een veilige, stabiele omgeving, zonder getuige te zijn van agressie of respectloos gedrag. En jij verdient ook rust, of in elk geval een leven dat niet afhangt van de stemmingswisselingen van een ander. Als gedachtenexperiment en kleine stok achter de deur voor jezelf: stel je voor dat je kind over 10 jaar terugkijkt op deze periode, wat zou je willen dat hij zich dan herinnert over hoe jij voor hem en jezelf hebt gezorgd?

Ik denk dat hoe dat kind terugkijkt er zal van afhangen hoe zijn leven er in die 10 jaar na de scheiding heeft uitgezien.

Elisha woensdag 4 maart 2026 om 07:54

Zo te lezen is het station 'man stabiliseren en reguleren' gepasseerd. Zorg goed voor jezelf, hij doet het niet.

Voor je kind is in ieder geval 1 stabiele thuissituatie belangrijk , de jouwe dus, met een stabiele, voorspelbare moeder als basis. Kind is 11, oud genoeg om uitleg te geven, maar misschien ook nog jong genoeg om in de kern te leren vertrouwen op een stabiele basis.

Ik ben opgegroeid bij twee onstabiele ouders, 1 rapid cycle bipolair en 1 depressief, ik heb in mijn jeugd vaak voor mijn broers en zussen, en voor mijn ouders gezorgd. De onvoorspelbaarheid van hun gedrag, hun afwezigheid, de verantwoordelijkheid die ik voelde en nam heeft mij beschadigd.
Ik was voor mijn broers en zussen de stabiele factor in het gezin, dat is dus aardig goed gekomen, maar voor mij was er geen stabiele basis.

Jij kunt dat wel zijn voor je kind, ga daarvoor, en dan zie je later wel wat er overblijft met de man. Hij is nu niet het belangrijkste, houdt je kind en jezelf op 1.

Heel veel succes, en een knuffel

Het leven is een gekke samenloop van tegenstrijdigheden

greenmoustache woensdag 4 maart 2026 om 07:55

Flandrien schreef: ↑
04-03-2026 07:44
Continu? Lees jij de berichten van to wel?
Voor jou is het wel makkelijk hè, zo achter je schermpje.
Niemand heeft een glazen bol. Ook jij niet. Denk je nu echt dat iedereen na een scheiding met ‘een gezonde man in een veilige relatie’ terecht komt en alle kinderen een scheiding goed verteren?
Er zijn er. Uiteraard. Maar er zijn ook andere. To heeft een erg zware beslissing te nemen. ‘
Dit soort ouders’… bah… vergeet niet dat to ooit toch wel de keuze heeft gemaakt met ‘dit soort mens’ te trouwen en een kind te krijgen en de wachtlijsten voor hulp voor ‘dit soort mensen’ gigantisch is en er dus erg veel rondlopen.

Lees jij zelf wel? Continu ja. Ook in zijn goede periodes is TO op haar hoede wanneer de volgende zich weer voor zal doen. Zij moet daardoor inderdaad continu laveren tussen zijn buien.

Ga anders lekker terug naar de SGP.

greenmoustache wijzigde dit bericht op 04-03-2026 08:12

1.20% gewijzigd

WoonWens woensdag 4 maart 2026 om 08:09

Flandrien schreef: ↑
04-03-2026 07:46
Ik denk dat hoe dat kind terugkijkt er zal van afhangen hoe zijn leven er in die 10 jaar na de scheiding heeft uitgezien.

Klopt, en het ene pad is daarbij lastiger te voorspellen dan het andere. Als ze blijft, bieden de 'rendementen uit het verleden' helaas en waarschijnlijk een min of meer garantie voor de onveilige toekomst. Als je zelf merkt dat je dat simpelweg niet meer aan kan, hoe ga je dan een veilige omgeving creëren voor het kind?

patchouli_ woensdag 4 maart 2026 om 08:20

Johanna schreef: ↑
04-03-2026 02:45
Zéker ook een karaktertrek, zijn vader kan ook zo doen maar dan niet in die mate. Ik vind mijn man ook zo egoïstisch nu. Dat ik geen zicht op de situatie heb bij scheiding vind ik heel naar. Kind is 11, heeft die niet ook te kiezen? Co-ouderschap lijkt me niet geschikt voor hem, hij doet graag waar hij zelf zin in heeft. Is ook regelmatig weg van huis of sluit zich van ons af. Denk dat hij ook beste wil voor kind en dat hij niet in zal zetten op co-ouderschap.

Signaleringsplan heeft niet zoveel zin want in zijn dips kijkt hij toch anders naar de werkelijkheid en valt er weinig met hem te beginnen. Ik heb al veel energie gestoken hierin, ik zeg eerlijk dat ik daar geen zin meer in heb.

Kan er niet van slapen, ben al een maand niet oké en dan is het pijnlijk duidelijk dat ik van hem geen arm om me heen hoef te verwachten. Hij heeft alleen maar last van me. Ik wil dit niet meer.

Het mag ook klaar zijn. Dat voel en weet alleen jij wanneer dat is.
Heel veel sterkte met de moeilijke beslissingen die je moet maken en stappen die je moet nemen.

S-Groot woensdag 4 maart 2026 om 08:25

patchouli_ schreef: ↑
04-03-2026 00:03
Zijn taak niet, maar zijn kracht blijkbaar wel.
Waarom zou een kind zijn kracht niet in mogen zetten?

Omdat we het hebben over een KOPP-kind. Je ziet heel vaak dat dat soort kinderen gaan zorgen voor hun ouder, heel erg afgestemd zijn op stemmingen. Dat is echt niet gezond om zo'n kind die taak dan óók nog eens op school te geven, hoe goed het kind daar ook in is.

Dus ja, daar zou ik zéker een stokje voor gaan steken. Maar ook uitleggen aan school dat kind thuis al meer dan genoeg te dragen heeft en het een KOPP-kind is.

Klara woensdag 4 maart 2026 om 08:31

S-Groot schreef: ↑
04-03-2026 08:25
Omdat we het hebben over een KOPP-kind. Je ziet heel vaak dat dat soort kinderen gaan zorgen voor hun ouder, heel erg afgestemd zijn op stemmingen. Dat is echt niet gezond om zo'n kind die taak dan óók nog eens op school te geven, hoe goed het kind daar ook in is.

Dus ja, daar zou ik zéker een stokje voor gaan steken. Maar ook uitleggen aan school dat kind thuis al meer dan genoeg te dragen heeft en het een KOPP-kind is.

Precies!

evelien2010 woensdag 4 maart 2026 om 09:09

Flandrien schreef: ↑
04-03-2026 07:44
Continu? Lees jij de berichten van to wel?
Voor jou is het wel makkelijk hè, zo achter je schermpje.
Niemand heeft een glazen bol. Ook jij niet. Denk je nu echt dat iedereen na een scheiding met ‘een gezonde man in een veilige relatie’ terecht komt en alle kinderen een scheiding goed verteren?
Er zijn er. Uiteraard. Maar er zijn ook andere. To heeft een erg zware beslissing te nemen. ‘
Dit soort ouders’… bah… vergeet niet dat to ooit toch wel de keuze heeft gemaakt met ‘dit soort mens’ te trouwen en een kind te krijgen en de wachtlijsten voor hulp voor ‘dit soort mensen’ gigantisch is en er dus erg veel rondlopen.

Die lees ik zeker. To moet ook continu op haar hoede zijn. En ook in zijn goede periodes moet ze herstellen van de voorgaande episode en zich opmaken voor wat er uiteindelijk weer komen gaat. Het stopt namelijk niet. En een goede periode maakt al het kwaad wat haar is aangedaan niet ongedaan he. Die woorden en angst verdwijnen niet als het weer even gezellig is. Het is alsof je arm is gebroken en aan het genezen is. En je er dan weer een trap opkrijgt. En deze man heeft al eindeloos veel hulp gehad. Maar niet iedereen is te helpen. En dan moet je je er ook continu voor blijven inzetten. En to is zijn partner. Niet zijn hulpverlener.

Dat je ooit voor iemand hebt gekozen wil niet zeggen dat je dus nooit meer weg mag gaan. We leven gelukkig in een vrij land waarin mensen hun eigen keuzes mogen maken. En to gelukkig hebben kinderen vanaf 11 ook spreekrecht bij de rechtbank en mogen ze zaken aangeven. Deze man is uitgebreid bekend bij de hulpverlening. En niemand kan bij een onwillige tiener nog omgang afdwingen hoor. Het is geen kind die je tegen zijn wil in een auto kan zetten. Het kind van mijn collega stapte met 13 zelfs in de bus terug naar moeder, bleef slapen bij een vriendje of was overdag weg naar sport of bijbaan. Alles om onder de regels uit te komen. En kon gelukkig heel duidelijk verwoorden dat hij daar niet wilde zijn (met redenen waarom). Uiteindelijk kon niet anders dan dat geaccepteerd worden. Nu wil deze man waarschijnlijk ook geen co ouderschap als ik to zo lees. Hij heeft nu al weinig betrokkenheid bij zijn kind. En meer dan genoeg aan zichzelf en ziekte.

Het maakt voor to de weg vrij voor een leven als single. Of in een leuke en gezonde relatie. Dat gaat hier niet meer gebeuren als ik haar zo lees.

Ravintola woensdag 4 maart 2026 om 09:28

Flandrien schreef: ↑
04-03-2026 07:46
Ik denk dat hoe dat kind terugkijkt er zal van afhangen hoe zijn leven er in die 10 jaar na de scheiding heeft uitgezien.

En hoe gesteund het zich voelt door zijn andere ouder. TO heeft extra verantwoordelijkheid voor kind omdat vader het deels laat afweten. Belang van kind komt imo voor dat van de andere ouder of die arme samenleving waarin de zorg voor mensen met een bipolaire stoornis tekortschiet.

zoetjerminder woensdag 4 maart 2026 om 09:52

Ravintola schreef: ↑
03-03-2026 14:08
Kind van TO geeft aan last te hebben van de situatie die door vader veroorzaakt wordt. Ook al is dat door een aandoening, kind ondervindt schade dus moet moeder handelen.

En toch zou ik ook kritisch naar mijn eigen rol in het geheel kijken. Alles op een ander afschuiven is te gemakkelijk vind ik.

koekies zijn lekker

Poeszie woensdag 4 maart 2026 om 10:34

zoetjerminder schreef: ↑
04-03-2026 09:52
En toch zou ik ook kritisch naar mijn eigen rol in het geheel kijken. Alles op een ander afschuiven is te gemakkelijk vind ik.

Dat hoeft helemaal niet. TO mag namelijk gewoon beslissen dat ze dit leven niet meer wil. Dat kan ik me bovendien goed voorstellen. Uitgescholden worden, op zo'n manier dat je kind er over begint tegen vader? En dan kom jij met dit bericht? Het gaat ook niet om afschuiven, waar lees je dat? Ze geeft aan dat ze het niet meer trekt.

Nyx• woensdag 4 maart 2026 om 10:49

Ravintola schreef: ↑
04-03-2026 09:28
En hoe gesteund het zich voelt door zijn andere ouder. TO heeft extra verantwoordelijkheid voor kind omdat vader het deels laat afweten. Belang van kind komt imo voor dat van de andere ouder of die arme samenleving waarin de zorg voor mensen met een bipolaire stoornis tekortschiet.

Wat bedoel je hier mee?

Look me in the eyes and tell me what you see.

Johanna woensdag 4 maart 2026 om 11:26

Slecht nieuws gehad van de hypotheekadviseur. Ik ga het niet redden met deze huizenprijzen, ook niet met meer werkuren.

Sta 8 jaar ingeschreven en dat is zeker niet genoeg in deze woonplaats.

Ravintola woensdag 4 maart 2026 om 11:47

Nyx• schreef: ↑
04-03-2026 10:49
Wat bedoel je hier mee?

Dat was een wat sarcastisch bedoelde reactie op iemand die insinueerde dat TO het aan haar partner verplicht is om te blijven, omdat ze ooit voor hem heeft gekozen en er lange wachtlijsten zijn in de zorg.

zoetjerminder woensdag 4 maart 2026 om 11:59

Poeszie schreef: ↑
04-03-2026 10:34
Dat hoeft helemaal niet. TO mag namelijk gewoon beslissen dat ze dit leven niet meer wil. Dat kan ik me bovendien goed voorstellen. Uitgescholden worden, op zo'n manier dat je kind er over begint tegen vader? En dan kom jij met dit bericht? Het gaat ook niet om afschuiven, waar lees je dat? Ze geeft aan dat ze het niet meer trekt.

Praat jij dan maar lekker mee. Ieder zijn/haar keuze toch? Van mij mag TS alles zelf beslissen. Van mij mag jij jouw mening hebben. Ik heb niets of niemand beoordeeld noch veroordeeld. Van jou hoeft TS niet kritisch naar zichzelf te kijken. Ik vind het allemaal best.

koekies zijn lekker

dianaf woensdag 4 maart 2026 om 13:33

Johanna schreef: ↑
04-03-2026 11:26
Slecht nieuws gehad van de hypotheekadviseur. Ik ga het niet redden met deze huizenprijzen, ook niet met meer werkuren.

Sta 8 jaar ingeschreven en dat is zeker niet genoeg in deze woonplaats.

Ahhh.... dat is vervelend TO.
Eventueel huren in de vrije sector?

Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.

rosanna08 woensdag 4 maart 2026 om 14:41

zoetjerminder schreef: ↑
04-03-2026 09:52
En toch zou ik ook kritisch naar mijn eigen rol in het geheel kijken. Alles op een ander afschuiven is te gemakkelijk vind ik.

wat is haar rol dan in jouw ogen?

I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best

zoetjerminder woensdag 4 maart 2026 om 14:46

rosanna08 schreef: ↑
04-03-2026 14:41
wat is haar rol dan in jouw ogen?

Ik heb geen idee, vandaar dat ik het vraag...

koekies zijn lekker

rosanna08 woensdag 4 maart 2026 om 14:51

zoetjerminder schreef: ↑
04-03-2026 14:46
Ik heb geen idee, vandaar dat ik het vraag...

het was geen vraag hoor die stelde, het komt bij mij iig over alsof je vindt dat TO zichzelf het een en ander heeft te verwijten.

I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best

zoetjerminder woensdag 4 maart 2026 om 15:23

rosanna08 schreef: ↑
04-03-2026 14:51
het was geen vraag hoor die stelde, het komt bij mij iig over alsof je vindt dat TO zichzelf het een en ander heeft te verwijten.

En wat is jouw rol in dit geheel?

Dit is naar mijn mening wel een vraag. Hoe jij iets interpreteert heb ik verder weinig invloed op, dat ligt bij jou...

koekies zijn lekker

Johanna woensdag 4 maart 2026 om 15:27

Wat is nu precies je vraag? Ik ben de moeder, de stabiele partner in dit geheel die probeert ons gezin zo goed mogelijk te laten verlopen maar dat helaas niet meer kan en wil.

Wissewis woensdag 4 maart 2026 om 15:43

Het voordeel aan dat kind 11 is en geen 5 en nu al uitspreekt dat hij het nog moeilijk trekt is dat hij dat straks na de scheiding waarschijnlijk ook doet.
Je weet het snel genoeg als er weer een slechte periode is / aankomt.

Ik zou dus vader niet persé verbieden kind te zien en zelfs kind bij hem te laten verblijven in goede periodes.

Aan volledig co-ouderschap zou ik dan weer niet beginnen.
Bijkomend voordeel is dat je mogelijk ruimer rond kan kijken qua omgeving voor een nieuwe woonst. Je hoeft niet in eigen gemeente of een straal van 5 kilometer rond vader te blijven.

En "Scheiden?". Ik zou dat vraagteken weghalen want nog 5 jaar deze situatie met een puber die het ook niet langer trekt lijkt mij niet haalbaar.
Hoogstens zou ik niet persé morgen wegrennen, maar rustig rondkijken naar geschikte huisvesting en mezelf x tijd geven - bijvoorbeeld tot kind naar het voortgezet onderwijs gaat - om alles op de rit te krijgen.
En incalculeren dat de scheiding sowieso niet simpel wordt.

Ik weet overigens niet waar / hoe ver van jullie je ouders of schoonouders wonen ...
Is het een optie dat zolang jullie niet officieel uit elkaar zijn en partner afspraken van "ik trek in bij mijn ouders op moeilijke momenten" niet volgt jij - samen met kind - gewoon naar jouw ouders of zijn ouders trekt?
Misschien dat het dan voor iedereen na een tijd ook duidelijker wordt dat deze situatie echt niet langer houdbaar is.

Als de huizenprijzen dan toch te duur zijn zou ik ook kijken of je er je voordeel mee kan doen.
Je kan hem misschien niet uitkopen in jullie huidige huis.
Maar je haalt misschien wel voldoende uit de verkoop van je huis als basis om elders opnieuw te starten.
Ook jullie huis is nu meer waard dan vroeger.

Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben

zoetjerminder woensdag 4 maart 2026 om 15:58

Johanna schreef: ↑
04-03-2026 15:27
Wat is nu precies je vraag? Ik ben de moeder, de stabiele partner in dit geheel die probeert ons gezin zo goed mogelijk te laten verlopen maar dat helaas niet meer kan en wil.

Je hebt mijn vraag hiermee beantwoord. Dank

koekies zijn lekker

Actieve topics