Psyche
alle pijlers
Paranormaal
donderdag 16 september 2010 om 18:53
Haai!
Ik vroeg me af of jullie wel eens in aanraking zijn gekomen met paranormale gebeurtenissen en zo ja hoe zijn jullie hiermee om gegaan?
Zelf ben ik hier heel nieuwsgierig naar omdat er naar mijn idee af en toe wel eens dingen gebeuren die niet te verklaren zijn!
Hoe denken jullie hierover?
Greetz!
Ik vroeg me af of jullie wel eens in aanraking zijn gekomen met paranormale gebeurtenissen en zo ja hoe zijn jullie hiermee om gegaan?
Zelf ben ik hier heel nieuwsgierig naar omdat er naar mijn idee af en toe wel eens dingen gebeuren die niet te verklaren zijn!
Hoe denken jullie hierover?
Greetz!
vrijdag 17 september 2010 om 14:32
quote:Cateautje schreef op 16 september 2010 @ 19:16:
Als het de bedoeling zou zijn om ons bezig te houden met het paranormale, dan zou het , denk ik, wel deel uitmaken van ons dagelijks bestaan. Omdat dat niet zo is lijkt het mij het beste, voor mezelf, om er ver bij vandaan te blijven.Voor heel veel mensen maakt het wel degelijk deel uit van hun dagelijks bestaan. Dat jij er ver vandaan wilt blijven is je goed recht uiteraard.
Als het de bedoeling zou zijn om ons bezig te houden met het paranormale, dan zou het , denk ik, wel deel uitmaken van ons dagelijks bestaan. Omdat dat niet zo is lijkt het mij het beste, voor mezelf, om er ver bij vandaan te blijven.Voor heel veel mensen maakt het wel degelijk deel uit van hun dagelijks bestaan. Dat jij er ver vandaan wilt blijven is je goed recht uiteraard.
vrijdag 17 september 2010 om 14:44
Jeetje Kuzu, wat heftig! Pfff..
Ik geloof zeker in het paranormale, ook al vind ik dat een erg beladen woord (meestal ook door de reacties van anderen)
Ik vind het opvallend dat er bij onderwerpen als dit altijd heel erg heftig wordt gereageerd door mensen die niet geloven. Meteen mensen belachelijk maken, er echt de spot mee drijven. Wat maakt het nou uit als een ander daar wel in gelooft? Heel apart vind ik dat..
Ik geloof zeker in het paranormale, ook al vind ik dat een erg beladen woord (meestal ook door de reacties van anderen)
Ik vind het opvallend dat er bij onderwerpen als dit altijd heel erg heftig wordt gereageerd door mensen die niet geloven. Meteen mensen belachelijk maken, er echt de spot mee drijven. Wat maakt het nou uit als een ander daar wel in gelooft? Heel apart vind ik dat..
vrijdag 17 september 2010 om 15:16
Ik heb ook zo e.e.a meegemaakt. Wat ik altijd zo verwonderlijk vind, is dat de 'niet-gelovers' denken dat je het allemaal heel erg leuk vindt, en dat je het ook echt wilt.
Ik wou bij god dat ik het nooit had beleefd (zelfde dingen als Kuzu ongeveer, maar ook wel andere dingens), en dat ik het gewoon 'verbeelding' kon noemen. Dat zou ik zelfs héél graag willen. Als je een paar jaar lang dit soort dingen meemaakt, met z'n tweeën, onafhankelijk van elkaar, als andere mensen bang zijn in jouw huis, als je het ene na het andere meemaakt, dan lukt dat (helaas) niet meer.
En dan mag iedereen me hier belachelijk maken, dat interesseert me niet zo veel. 't Is hier altijd voor of tegen, nuance bestaat er niet of nauwelijks.
Ik wou bij god dat ik het nooit had beleefd (zelfde dingen als Kuzu ongeveer, maar ook wel andere dingens), en dat ik het gewoon 'verbeelding' kon noemen. Dat zou ik zelfs héél graag willen. Als je een paar jaar lang dit soort dingen meemaakt, met z'n tweeën, onafhankelijk van elkaar, als andere mensen bang zijn in jouw huis, als je het ene na het andere meemaakt, dan lukt dat (helaas) niet meer.
En dan mag iedereen me hier belachelijk maken, dat interesseert me niet zo veel. 't Is hier altijd voor of tegen, nuance bestaat er niet of nauwelijks.
vrijdag 17 september 2010 om 15:35
Klopt wel wat je zegt, Melpomene.
Ik ben nooit bezig geweest met dit soort dingen.
Enge films keek ik niet, gewoon een hele ver van mijn bed show.
Als dit soort dingen gebeuren ben je niet gelijk bezig met 'Whoeehoeee geesten in huis, gezellieeee'.
Er gebeuren gewoon rare dingen, klaar.
We hebben aan zoveel dingen gedacht.
Op een gegeven moment begon mijn man zelfs aan complottheorieën te denken.
We zijn op zoek gegaan naar microfoontjes, camera's.
Misschien spoorde die huisbaas wel niet helemaal en zat hij ons van afstand bang te maken.
Hij had namelijk aardig wat geld gevangen, voor de huur (700 euro kaal) voor we er uberhaupt een dag in waren geweest.
Misschien was het een manier om snel geld te vangen?
Maargoed, zulke Hollywood dingen gebeuren ook niet dagelijks.
We verdachten elkaar.
We hadden nooit samen in één huis geslapen toen we gingen samenwonen. Wie weet wat voor freak je partner eigenlijk blijkt te zijn.
Je gaat twijfelen aan jezelf. Verbeeld ik me dit offe...
Ik ben nog heel lang bang geweest in ons huidige huis.
'' Straks achtervolgt 'het' ons.''
Als ik snachts wakker werd, durfde ik niet naar de deuropening te kijken, uit angst dat er 'iets' stond.
Zo maak je jezelf gek.
Ik kan nog steeds niet in slaap vallen zonder dat de tv aanstaat. Puur als afleiding.
M'n man had dat ook, al zei hij dat niet.
De eerste weken zat hij tot diep in de nacht, te luisteren in de woonkamer.
Maar wat doe je, als je wat 'raars' hoort?
We wonen in een oud huis nu, uit 1920. Gehorig, tochtig.
Maar hier gebeurd niks. We moesten eerst ook wennen aan huisgeluiden, die zijn overal.
Ik heb me heel lang afgevraagd waarom dit is gebeurd.
Wát er precies is gebeurd.
Heb moeite om het los te laten, omdat het zo intens was.
Zoveel in zo'n relatief korte tijd.
Ik ben nooit bezig geweest met dit soort dingen.
Enge films keek ik niet, gewoon een hele ver van mijn bed show.
Als dit soort dingen gebeuren ben je niet gelijk bezig met 'Whoeehoeee geesten in huis, gezellieeee'.
Er gebeuren gewoon rare dingen, klaar.
We hebben aan zoveel dingen gedacht.
Op een gegeven moment begon mijn man zelfs aan complottheorieën te denken.
We zijn op zoek gegaan naar microfoontjes, camera's.
Misschien spoorde die huisbaas wel niet helemaal en zat hij ons van afstand bang te maken.
Hij had namelijk aardig wat geld gevangen, voor de huur (700 euro kaal) voor we er uberhaupt een dag in waren geweest.
Misschien was het een manier om snel geld te vangen?
Maargoed, zulke Hollywood dingen gebeuren ook niet dagelijks.
We verdachten elkaar.
We hadden nooit samen in één huis geslapen toen we gingen samenwonen. Wie weet wat voor freak je partner eigenlijk blijkt te zijn.
Je gaat twijfelen aan jezelf. Verbeeld ik me dit offe...
Ik ben nog heel lang bang geweest in ons huidige huis.
'' Straks achtervolgt 'het' ons.''
Als ik snachts wakker werd, durfde ik niet naar de deuropening te kijken, uit angst dat er 'iets' stond.
Zo maak je jezelf gek.
Ik kan nog steeds niet in slaap vallen zonder dat de tv aanstaat. Puur als afleiding.
M'n man had dat ook, al zei hij dat niet.
De eerste weken zat hij tot diep in de nacht, te luisteren in de woonkamer.
Maar wat doe je, als je wat 'raars' hoort?
We wonen in een oud huis nu, uit 1920. Gehorig, tochtig.
Maar hier gebeurd niks. We moesten eerst ook wennen aan huisgeluiden, die zijn overal.
Ik heb me heel lang afgevraagd waarom dit is gebeurd.
Wát er precies is gebeurd.
Heb moeite om het los te laten, omdat het zo intens was.
Zoveel in zo'n relatief korte tijd.
vrijdag 17 september 2010 om 15:44
Het is absoluut niet leuk. En het was bij mij, en bij jou, dus zeker niet gewenst. Maar zo wordt hier vaak wel op gereageerd. Op een vorig topic was er iemand die vroeg: "Maar waarom WIL je daar dan in geloven?"
Dat WIL ik ook helemaal niet, maar ik kan niet ontkennen dat ik heel bizarre dingen meegemaakt heb. NATUURLIJK ga je in het begin naar hele logische verklaringen zoeken, absoluut. Je gaat er vanuit, dat het wel allemaal verklaarbaar zal zijn, dat het verbeelding is van jou of van je partner. Maar als bijvoorbeeld de radio zonder stekker of batterijen erin onverwacht gaat spelen, sta je toch heel raar te kijken. Ik heb toen hard geroepen: en nou is het gvd afgelopen hier! En het stopte weer. Ik was er doodmoe van, en kwaad ook.
Ik had daarvoor ook wel dingen meegemaakt, maar dat was kort en vluchtig, en gooide ik zelf altijd op verbeelding. Mijn man vond het eerst ook allemaal flauwekul. Maar wat er in ons vorige huis gebeurde was intens. Het vervelende was ook, dat het kwaadaardig voelde. Bedreigend. En we maakten het zowel samen als alleen mee. Veel mensen zaten bij ons niet op hun gemak, zagen ook dingen, schrokken als er een deur ineens open ging.
In ons huidige huis hebben we ook nergens last van.
Dat WIL ik ook helemaal niet, maar ik kan niet ontkennen dat ik heel bizarre dingen meegemaakt heb. NATUURLIJK ga je in het begin naar hele logische verklaringen zoeken, absoluut. Je gaat er vanuit, dat het wel allemaal verklaarbaar zal zijn, dat het verbeelding is van jou of van je partner. Maar als bijvoorbeeld de radio zonder stekker of batterijen erin onverwacht gaat spelen, sta je toch heel raar te kijken. Ik heb toen hard geroepen: en nou is het gvd afgelopen hier! En het stopte weer. Ik was er doodmoe van, en kwaad ook.
Ik had daarvoor ook wel dingen meegemaakt, maar dat was kort en vluchtig, en gooide ik zelf altijd op verbeelding. Mijn man vond het eerst ook allemaal flauwekul. Maar wat er in ons vorige huis gebeurde was intens. Het vervelende was ook, dat het kwaadaardig voelde. Bedreigend. En we maakten het zowel samen als alleen mee. Veel mensen zaten bij ons niet op hun gemak, zagen ook dingen, schrokken als er een deur ineens open ging.
In ons huidige huis hebben we ook nergens last van.
vrijdag 17 september 2010 om 15:58
Dat willen geloven is onderhand meer 'moeten' geloven geworden.
Dat bedreigende gevoel herken ik.
Was bij ons ook.
M'n heeft nachten als een gek zitten bidden omdat hij niet durfde te gaan slapen, en zolang hij gebeden uitsprak had hij het gevoel dat het minder was.
Ben je er al lang weg?
En ben je op zoek gegaan naar de achtergrond van het huis?
Dat bedreigende gevoel herken ik.
Was bij ons ook.
M'n heeft nachten als een gek zitten bidden omdat hij niet durfde te gaan slapen, en zolang hij gebeden uitsprak had hij het gevoel dat het minder was.
Ben je er al lang weg?
En ben je op zoek gegaan naar de achtergrond van het huis?
vrijdag 17 september 2010 om 16:11
Ons huis (vijftiger jaren) had maar een vorige bewoner, een oudere man die zeer op zichzelf was, en tegen zijn zin naar een verzorgingstehuis werd gebracht waar hij ook gestorven is. Hij heeft lang geweigerd uit het huis te vertrekken, maar werd uiteindelijk erg ziek en moest ergens anders heen.
Ik ben er nu vijf jaar weg, heb er zeven jaar gewoond. We hadden toen te weinig geld om te verhuizen: een ander huurhuis kwam niet beschikbaar (ik stond drie weken na de verhuizing al bij de woningbouwvereniging op de stoep), en ik heb een paar jaar als een gek gespaard om een ander huis te kunnen kopen (werk freelance).
Wij hadden allebei hetzelfde gevoel we ons vorige huis binnenkwamen: het voelde niet prettig, we vonden het allebei helemaal geen fijn huis. Maar dan word je verstandig, want: voordelig huurhuis met ruimte, tuin voor en achter e.d., en dan vertel je je zelf natuurlijk ook dat het allemaal verbeelding is, dat gevoel.
We zijn bij ons huidige huis dan ook afgegaan op het gevoel wat we erbij hadden.
Ik ben er nu vijf jaar weg, heb er zeven jaar gewoond. We hadden toen te weinig geld om te verhuizen: een ander huurhuis kwam niet beschikbaar (ik stond drie weken na de verhuizing al bij de woningbouwvereniging op de stoep), en ik heb een paar jaar als een gek gespaard om een ander huis te kunnen kopen (werk freelance).
Wij hadden allebei hetzelfde gevoel we ons vorige huis binnenkwamen: het voelde niet prettig, we vonden het allebei helemaal geen fijn huis. Maar dan word je verstandig, want: voordelig huurhuis met ruimte, tuin voor en achter e.d., en dan vertel je je zelf natuurlijk ook dat het allemaal verbeelding is, dat gevoel.
We zijn bij ons huidige huis dan ook afgegaan op het gevoel wat we erbij hadden.
vrijdag 17 september 2010 om 16:25
quote:Groll schreef op 16 september 2010 @ 22:03:
Mensen willen het ook zo graag geloven. Het heeft vele voordelen. Je voelt je uitverkoren, het leven krijgt ineens een hogere betekenis, je vrienden vinden je interessanter, je krijgt macht over mensen als ze je geloven.
Hier moet ik toch wel hartelijk om lachen Uitverkoren? Absoluut niet, integendeel. Het leven verandert ook al niet, mijn vrienden vonden me al interessant genoeg, en macht hoef ik ook niet.
Hoe kom je erbij.
Van programma's over mediums op televisie of boeken hierover moet ik helemaal niets hebben, ik houd me er zo ver mogelijk van. Ik wil er hélémaal niets mee te maken hebben. Absoluut niet. Zéker niet sinds ik het zelf heb meegemaakt. Leuk is echt anders.
Mensen willen het ook zo graag geloven. Het heeft vele voordelen. Je voelt je uitverkoren, het leven krijgt ineens een hogere betekenis, je vrienden vinden je interessanter, je krijgt macht over mensen als ze je geloven.
Hier moet ik toch wel hartelijk om lachen Uitverkoren? Absoluut niet, integendeel. Het leven verandert ook al niet, mijn vrienden vonden me al interessant genoeg, en macht hoef ik ook niet.
Hoe kom je erbij.
Van programma's over mediums op televisie of boeken hierover moet ik helemaal niets hebben, ik houd me er zo ver mogelijk van. Ik wil er hélémaal niets mee te maken hebben. Absoluut niet. Zéker niet sinds ik het zelf heb meegemaakt. Leuk is echt anders.
vrijdag 17 september 2010 om 16:35
Ik geloofde vroeger ook nooit in dat soort zaken, maar nu wel.
Dat komt door mijn zoontje. Hij is nu 8 maar toen hij zo´n anderhalf was, waren we een keer op een begraafplaats. Hij zat in zn buggy, en hoewel hij normaal gesproken altijd heel rustig was, werd hij heel onrustig, begon te huilen en zei steeds nee mama nee weg weg nee. Een paar jaar later begon hij een heel verhaal tegen me te vertellen, iets over een boot en een lange reis, ik snapte er niets van want wij waren nog nooit met hem op een boot geweest. Toen ik zei dat ik het niet begreep, zei hij `ja maar dat was ook niet met jou, dat was met mn andere mama! ` Later heeft ie wel vaker verhalen over zn andere mama verteld. Ook is hij een tijd onrustig geweest nadat zn opa was overleden. Soms zaten we in de auto en dan zei hij opeens, kijk mama, opa is er ook! Dan zat ie opzij te kijken en te praten tegen opa. Ook zei hij dat hij, als hij bij oma was, altijd opa op de bank zag zitten. Na een tijdje hoorde ik hem er niet meer over, en ik vroeg ernaar. Toen zei hij: nee ik zie opa nu niet meer op de bank zitten, ik denk dat ie nu eindelijk de weg naar de hemel heeft gevonden, fijn voor hem he mama" Door dit alles weet ik nu wel dat er meer is tussen hemel en aarde, hoe komt een klein kind hier anders op?
Ik heb er inmiddels over gelezen en het blijkt dat jonge kinderen dit vaker hebben. Nu hij ouder wordt, merk ik dat het minder wordt.
Dat komt door mijn zoontje. Hij is nu 8 maar toen hij zo´n anderhalf was, waren we een keer op een begraafplaats. Hij zat in zn buggy, en hoewel hij normaal gesproken altijd heel rustig was, werd hij heel onrustig, begon te huilen en zei steeds nee mama nee weg weg nee. Een paar jaar later begon hij een heel verhaal tegen me te vertellen, iets over een boot en een lange reis, ik snapte er niets van want wij waren nog nooit met hem op een boot geweest. Toen ik zei dat ik het niet begreep, zei hij `ja maar dat was ook niet met jou, dat was met mn andere mama! ` Later heeft ie wel vaker verhalen over zn andere mama verteld. Ook is hij een tijd onrustig geweest nadat zn opa was overleden. Soms zaten we in de auto en dan zei hij opeens, kijk mama, opa is er ook! Dan zat ie opzij te kijken en te praten tegen opa. Ook zei hij dat hij, als hij bij oma was, altijd opa op de bank zag zitten. Na een tijdje hoorde ik hem er niet meer over, en ik vroeg ernaar. Toen zei hij: nee ik zie opa nu niet meer op de bank zitten, ik denk dat ie nu eindelijk de weg naar de hemel heeft gevonden, fijn voor hem he mama" Door dit alles weet ik nu wel dat er meer is tussen hemel en aarde, hoe komt een klein kind hier anders op?
Ik heb er inmiddels over gelezen en het blijkt dat jonge kinderen dit vaker hebben. Nu hij ouder wordt, merk ik dat het minder wordt.
vrijdag 17 september 2010 om 16:59
Groll, er is weinig 'sappigs' aan dit soort verhalen, als er rare dingen gebeuren in je huis wil je gewoon rust, dat het stopt en verder niks.
Natuurlijk zijn er van die idioten die pure aandacht willen met het vertellen van onzin verhalen.
Toen we er nog woonden heb ik het halve internet af gezocht naar iemand die er raad mee wist.
Want ik wou alles proberen.
Daarom zijn we ook verhuisd, uiteindelijk.
Er waren zoveel figuren die beweerden dat ze wel even een lijntje legden 'online' en snachts mijn huis zouden zuiveren.
Alles van afstand.
Die types werden zowat aanbeden op zweverige forums, want o wat geweldig, al die bijzondere speciale zintuigen.
Daar ben ik dus maar niet op in gegaan.
Het is niet iets wat je gezellig op een verjaardag verteld.
We hebben er zoals ik zei, vier maanden gewoond.
In die tijd slopen de gebeurtenissen erin.
Je bent op dat moment niet bezig met 'o dit moet ik vertellen want hey, een sappig verhaal'.
Pas als je collega's vragen gaan stellen waarom je er zo beroerd uitziet vertel je dingen .. 'zo slecht geslapen omdat..'.
Omdat je zelf ook wel weet dat veel mensen dit niet serieus nemen.
@Melpomene:
Dat gevoel had m'n man dus ook.
Ik heb er niet op gelet. Zag puur het uiterlijk van het huis.
In dit huis was dat ook gelijk anders. Erg lelijk van binnen maar wat een fijne sfeer.
Knap dat je het zolang vol hebt gehouden.
Natuurlijk zijn er van die idioten die pure aandacht willen met het vertellen van onzin verhalen.
Toen we er nog woonden heb ik het halve internet af gezocht naar iemand die er raad mee wist.
Want ik wou alles proberen.
Daarom zijn we ook verhuisd, uiteindelijk.
Er waren zoveel figuren die beweerden dat ze wel even een lijntje legden 'online' en snachts mijn huis zouden zuiveren.
Alles van afstand.
Die types werden zowat aanbeden op zweverige forums, want o wat geweldig, al die bijzondere speciale zintuigen.
Daar ben ik dus maar niet op in gegaan.
Het is niet iets wat je gezellig op een verjaardag verteld.
We hebben er zoals ik zei, vier maanden gewoond.
In die tijd slopen de gebeurtenissen erin.
Je bent op dat moment niet bezig met 'o dit moet ik vertellen want hey, een sappig verhaal'.
Pas als je collega's vragen gaan stellen waarom je er zo beroerd uitziet vertel je dingen .. 'zo slecht geslapen omdat..'.
Omdat je zelf ook wel weet dat veel mensen dit niet serieus nemen.
@Melpomene:
Dat gevoel had m'n man dus ook.
Ik heb er niet op gelet. Zag puur het uiterlijk van het huis.
In dit huis was dat ook gelijk anders. Erg lelijk van binnen maar wat een fijne sfeer.
Knap dat je het zolang vol hebt gehouden.
vrijdag 17 september 2010 om 17:17
Was ook het rotte: we konden niet weg. Bijna elke paar maanden werd ons door de beheerstichting een ander huis beloofd, maar het kwam nooit. Veel advertenties voor woningruil geplaatst, maar niemand wilde. De eerste vier jaar waren we ook heel veel op reis, dus was het probleem minder urgent. Maar ik merkte, dat ik bij de gedachte na een reis weer naar huis te gaan, steeds meer weerzin voelde. En het werd ook steeds erger. Maar we waren ook bang te verhuizen: zou het ergens anders niet ook gebeuren?
Maar uiteindelijk dus als een gek gaan sparen voor een ander huis, en na een paar jaar had ik genoeg eigen geld voor het huis dat we wilden, hoewel we tussendoor ook wel vaak andere, goedkopere huizen hebben bekeken.
Maar uiteindelijk dus als een gek gaan sparen voor een ander huis, en na een paar jaar had ik genoeg eigen geld voor het huis dat we wilden, hoewel we tussendoor ook wel vaak andere, goedkopere huizen hebben bekeken.
vrijdag 17 september 2010 om 18:18
quote:VivaRune schreef op 17 september 2010 @ 14:44:
Wat maakt het nou uit als een ander daar wel in gelooft? Heel apart vind ik dat..We hebben (bijvoorbeeld bij Sylvia Millecam) helaas gezien waar dit op uit kan draaien. In sprookjes geloven is niet erg.....dat moet iedereen fijn zelf weten. Maar op basis van paranormale onzin mensen (medisch) gaan adviseren is erg zorgelijk.
Wat maakt het nou uit als een ander daar wel in gelooft? Heel apart vind ik dat..We hebben (bijvoorbeeld bij Sylvia Millecam) helaas gezien waar dit op uit kan draaien. In sprookjes geloven is niet erg.....dat moet iedereen fijn zelf weten. Maar op basis van paranormale onzin mensen (medisch) gaan adviseren is erg zorgelijk.
vrijdag 17 september 2010 om 19:14
quote:Schilderspalet schreef op 16 september 2010 @ 19:37:
jammer maar dit topic gaat ver worden tot een welles-nietes ik geloof wel/ik geloof niet topic!
Kansloos en heel jammer...................
Maar ik geloof zeker in paranormale zaken.
Ja, jammer, zo gaat het altijd met dit onderwerp
Mensen die er geloof aan hechten of ervaringen hebben worden hier door menigeen bestempeld als zwevers of dombo's. Ze moesten eens weten wie hier de dombo's zijn.
jammer maar dit topic gaat ver worden tot een welles-nietes ik geloof wel/ik geloof niet topic!
Kansloos en heel jammer...................
Maar ik geloof zeker in paranormale zaken.
Ja, jammer, zo gaat het altijd met dit onderwerp
Mensen die er geloof aan hechten of ervaringen hebben worden hier door menigeen bestempeld als zwevers of dombo's. Ze moesten eens weten wie hier de dombo's zijn.
odi et amo
vrijdag 17 september 2010 om 19:29
quote:lamaatje schreef op 17 september 2010 @ 19:14:
Ja, jammer, zo gaat het altijd met dit onderwerp
Mensen die er geloof aan hechten of ervaringen hebben worden hier door menigeen bestempeld als zwevers of dombo's. Ze moesten eens weten wie hier de dombo's zijn.....en het is ook erg jammer dat zo'n bestempeling heel snel ongedaan gemaakt kan worden in een dubbel-blinde test......en dat dat nou altijd net de situatie is waar "het paranormale" niet zijn werk kan doen.....
Ja, jammer, zo gaat het altijd met dit onderwerp
Mensen die er geloof aan hechten of ervaringen hebben worden hier door menigeen bestempeld als zwevers of dombo's. Ze moesten eens weten wie hier de dombo's zijn.....en het is ook erg jammer dat zo'n bestempeling heel snel ongedaan gemaakt kan worden in een dubbel-blinde test......en dat dat nou altijd net de situatie is waar "het paranormale" niet zijn werk kan doen.....
vrijdag 17 september 2010 om 22:27
quote:Hummeltje_ schreef op 17 september 2010 @ 22:14:
Voor degenen die niet geloven in het paranormale, wat vinden jullie van de voorbeelden van Kuzu?? Denken jullie dat zij dit verzint?? Ik weet voor veel voorbeelden iig geen "simpele verklaring" te geven, jullie wel?geen verklaring hebben maakt het nog niet "paranormaal"
Voor degenen die niet geloven in het paranormale, wat vinden jullie van de voorbeelden van Kuzu?? Denken jullie dat zij dit verzint?? Ik weet voor veel voorbeelden iig geen "simpele verklaring" te geven, jullie wel?geen verklaring hebben maakt het nog niet "paranormaal"
vrijdag 17 september 2010 om 23:35
Waarom maken mensen die er pertinent niet in geloven nooit dingen mee waardoor ze gaan twijfelen? Bij mij nooit lampen die knipperen, geen vlinders in december, geen dichtslaande/ opengaande deuren, geen voorspellende dromen, niks, noppes, nada.
Waarom maken twijfelaars of échte gelovers aan de lopende band dat soort dingen mee?
Waarom maken twijfelaars of échte gelovers aan de lopende band dat soort dingen mee?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 17 september 2010 om 23:48
Ik denk dat het gewoonweg niet kan om er een oordeel aan te geven. Dat wat wetenschappelijk bewezen is, is in veler ogen de waarheid. De wetenschap heeft een geschiedenis die door veel jaren is opgebouwd. Echter wat geeft je hierdoor het recht dat wat een ander ervaart in zijn/haar leven als "onzin"af te doen?
Nee ik geloof niet pér defenitie in het paranormale. Zeggen dat dit pér defenitie bestaat ervaar ik op bepaalde wijze als arrogant. Echter pér defenitie de ervaringen van mensen ( die zij niet anders kunnen verklaren) afwijzen als onzin vind ik ook betuigen van een bepaalde mate van arrogantie.
Ik denk dat we het gewoonweg niet weten en totdat dit "niet weten" is bewezen onzin of zin te zijn, vind ik dat er geen oordeel over hoeft te zijn.
Ik vind het dan ook belangrijk om elkaar in waarde te laten in ervaring en overtuiging. Ik denk namelijk dat er niet pér definitie een waarheid is immers is er iemand die de waarheid in pacht heeft over dit onderwerp?
Wat ik wel spannend vind is de mogelijkheid om met elkaar hierover van gedachten te wisselen. Die gedachten wisseling ervaar ik als interessant.
Nee ik geloof niet pér defenitie in het paranormale. Zeggen dat dit pér defenitie bestaat ervaar ik op bepaalde wijze als arrogant. Echter pér defenitie de ervaringen van mensen ( die zij niet anders kunnen verklaren) afwijzen als onzin vind ik ook betuigen van een bepaalde mate van arrogantie.
Ik denk dat we het gewoonweg niet weten en totdat dit "niet weten" is bewezen onzin of zin te zijn, vind ik dat er geen oordeel over hoeft te zijn.
Ik vind het dan ook belangrijk om elkaar in waarde te laten in ervaring en overtuiging. Ik denk namelijk dat er niet pér definitie een waarheid is immers is er iemand die de waarheid in pacht heeft over dit onderwerp?
Wat ik wel spannend vind is de mogelijkheid om met elkaar hierover van gedachten te wisselen. Die gedachten wisseling ervaar ik als interessant.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 17 september 2010 om 23:59
