Paranormaal
donderdag 16 september 2010 om 18:53
Haai!
Ik vroeg me af of jullie wel eens in aanraking zijn gekomen met paranormale gebeurtenissen en zo ja hoe zijn jullie hiermee om gegaan?
Zelf ben ik hier heel nieuwsgierig naar omdat er naar mijn idee af en toe wel eens dingen gebeuren die niet te verklaren zijn!
Hoe denken jullie hierover?
Greetz!
Ik vroeg me af of jullie wel eens in aanraking zijn gekomen met paranormale gebeurtenissen en zo ja hoe zijn jullie hiermee om gegaan?
Zelf ben ik hier heel nieuwsgierig naar omdat er naar mijn idee af en toe wel eens dingen gebeuren die niet te verklaren zijn!
Hoe denken jullie hierover?
Greetz!
zaterdag 18 september 2010 om 01:34
quote:milo schreef op 18 september 2010 @ 01:30:
[...]
Ik lees weer even verder over die KAT :
WIKIPEDIA (Vertaling van de oorspronkelijke tekst van Schrödinger) Een kat wordt in een stalen ruimte opgesloten, samen met de volgende helse machine (die men afschermen moet tegen direct ingrijpen van de kat): in een buisje zit een minuscuul klein beetje van een radioactief element, zo weinig, dat gedurende een uur mogelijk een van de atomen vervalt, maar even waarschijnlijk ook niet. Vervalt een atoom, dan detecteert een geigerteller dat en laat via een relais een hamertje vallen, dat een flesje met blauwzuur stuk slaat. Als men dit systeem een uur lang aan zichzelf heeft overgelaten, dan zal men zeggen dat de kat nog leeft als intussen geen atoom vervallen is. Het eerste atoom dat vervalt zou de kat vergiftigd hebben. De toestandsfunctie van het hele systeem zou dat zo uitdrukken, dat daarin de levende en de dode kat gelijktijdig gemengd voorkomen. Het kenmerkende aan zulke gevallen is, dat een oorspronkelijk tot atomair bereik beperkte onbepaaldheid zich vertaalt in grofzintuigelijke onbepaaldheid, waarover dan door directe waarneming beslist kan worden.
Als het nu waar is dat een deeltje niet noodzakelijk bestaat tot het geobserveerd wordt, dan is het niet zeker of de hamer ooit kan vallen -- wellicht moet hij vallen, wellicht kan hij vallen, wellicht kan hij niet vallen. Totdat de doos open gemaakt wordt, is het dus niet zeker wat er gebeurd is. De uitsmering van mogelijkheden over het veld der waarschijnlijkheid betekent dus dat zolang de doos dicht is, de kat tegelijkertijd zowel in leven als dood kan zijn. Zolang er geen observatie mogelijk is, is het niet anders te zeggen.
Volgens Schrödinger toonde dit aan dat bestaansonzekerheid niet zinnig is als gevolg van de kwantummechanica en dat de kwantummechanica op dit punt inherent een incorrect model is. Volgens anderen is het nou juist een illustratie van de onzekerheid die, als gevolg van de kwantummechanica, in het universum is ingebouwd. Sterker nog, vanuit Schrödingers gedachte-experiment is weer een aantal verschillende stromingen ontstaan in de natuurkundige filosofie en wel rond de vraag wanneer het kwantummechanische systeem met zijn ingebouwde onzekerheid precies overgaat in een deterministisch systeem waarin het lot van de kat exact bepaald is.Wat je er niet bij hebt gelezen, wellicht, is dat Schrödinger ongelijk had.
[...]
Ik lees weer even verder over die KAT :
WIKIPEDIA (Vertaling van de oorspronkelijke tekst van Schrödinger) Een kat wordt in een stalen ruimte opgesloten, samen met de volgende helse machine (die men afschermen moet tegen direct ingrijpen van de kat): in een buisje zit een minuscuul klein beetje van een radioactief element, zo weinig, dat gedurende een uur mogelijk een van de atomen vervalt, maar even waarschijnlijk ook niet. Vervalt een atoom, dan detecteert een geigerteller dat en laat via een relais een hamertje vallen, dat een flesje met blauwzuur stuk slaat. Als men dit systeem een uur lang aan zichzelf heeft overgelaten, dan zal men zeggen dat de kat nog leeft als intussen geen atoom vervallen is. Het eerste atoom dat vervalt zou de kat vergiftigd hebben. De toestandsfunctie van het hele systeem zou dat zo uitdrukken, dat daarin de levende en de dode kat gelijktijdig gemengd voorkomen. Het kenmerkende aan zulke gevallen is, dat een oorspronkelijk tot atomair bereik beperkte onbepaaldheid zich vertaalt in grofzintuigelijke onbepaaldheid, waarover dan door directe waarneming beslist kan worden.
Als het nu waar is dat een deeltje niet noodzakelijk bestaat tot het geobserveerd wordt, dan is het niet zeker of de hamer ooit kan vallen -- wellicht moet hij vallen, wellicht kan hij vallen, wellicht kan hij niet vallen. Totdat de doos open gemaakt wordt, is het dus niet zeker wat er gebeurd is. De uitsmering van mogelijkheden over het veld der waarschijnlijkheid betekent dus dat zolang de doos dicht is, de kat tegelijkertijd zowel in leven als dood kan zijn. Zolang er geen observatie mogelijk is, is het niet anders te zeggen.
Volgens Schrödinger toonde dit aan dat bestaansonzekerheid niet zinnig is als gevolg van de kwantummechanica en dat de kwantummechanica op dit punt inherent een incorrect model is. Volgens anderen is het nou juist een illustratie van de onzekerheid die, als gevolg van de kwantummechanica, in het universum is ingebouwd. Sterker nog, vanuit Schrödingers gedachte-experiment is weer een aantal verschillende stromingen ontstaan in de natuurkundige filosofie en wel rond de vraag wanneer het kwantummechanische systeem met zijn ingebouwde onzekerheid precies overgaat in een deterministisch systeem waarin het lot van de kat exact bepaald is.Wat je er niet bij hebt gelezen, wellicht, is dat Schrödinger ongelijk had.
zaterdag 18 september 2010 om 01:34
Ik voel me niet aangesproken bij dom of wat voor benaming dan ook. Dat scheelt .
Maar dat is puur omdat ik weet wat er is gebeurd. Geen sensatiebeluste verhalen, gewoon 4 maanden in het kort.
Ik kan de gebeurtenissen niet verklaren, dat hoeft achteraf ook niet echt meer want gelukkig slaap en woon ik nu lekker in een heel fijn huis.
Ik heb dit nooit als spannend/entertainment ervaren, in tegenstelling tot veel mensen die elke specht op hun dak willen zien als klopgeest.
Als iemand voor mij kan verklaren wat het geweest is vind ik dat fijn.
Maar dat kan vaak niet.
Ik heb geen behoefte gehad aan blije zweef-pipo's die voor 60 euro per uur constateren dat er een duistere macht in mijn huis zat.
Die wel weggaat als ik om 12 uur snachts met een tak in mijn edele delen over het balkon huppel, of zoiets.
Omdat ik niet geloof dat het 'zo' werkt.
Ik geloof ook niet dat alles te verklaren is.
Hoeft ook niet.
Het was gewoon een kuttijd, dat staat vast.
Maar dat is puur omdat ik weet wat er is gebeurd. Geen sensatiebeluste verhalen, gewoon 4 maanden in het kort.
Ik kan de gebeurtenissen niet verklaren, dat hoeft achteraf ook niet echt meer want gelukkig slaap en woon ik nu lekker in een heel fijn huis.
Ik heb dit nooit als spannend/entertainment ervaren, in tegenstelling tot veel mensen die elke specht op hun dak willen zien als klopgeest.
Als iemand voor mij kan verklaren wat het geweest is vind ik dat fijn.
Maar dat kan vaak niet.
Ik heb geen behoefte gehad aan blije zweef-pipo's die voor 60 euro per uur constateren dat er een duistere macht in mijn huis zat.
Die wel weggaat als ik om 12 uur snachts met een tak in mijn edele delen over het balkon huppel, of zoiets.
Omdat ik niet geloof dat het 'zo' werkt.
Ik geloof ook niet dat alles te verklaren is.
Hoeft ook niet.
Het was gewoon een kuttijd, dat staat vast.
zaterdag 18 september 2010 om 01:35
quote:iris1969 schreef op 18 september 2010 @ 01:32:
[...]
Precies, wat een gezeik.
Rider, heeft die kat het overleefd? Die was zeker morsdood, de arme ziel.Schrödinger bedacht het gedachtenexperiment om de onzinnigheid van QM aan te tonen. Schrödinger had ongelijk, en toch is zijn kat beroemd. Schrödinger lijkt me de arme ziel in het geheel.
[...]
Precies, wat een gezeik.
Rider, heeft die kat het overleefd? Die was zeker morsdood, de arme ziel.Schrödinger bedacht het gedachtenexperiment om de onzinnigheid van QM aan te tonen. Schrödinger had ongelijk, en toch is zijn kat beroemd. Schrödinger lijkt me de arme ziel in het geheel.
zaterdag 18 september 2010 om 01:37
quote:rider schreef op 18 september 2010 @ 01:35:
[...]
Schrödinger bedacht het gedachtenexperiment om de onzinnigheid van QM aan te tonen. Schrödinger had ongelijk, en toch is zijn kat beroemd. Schrödinger lijkt me de arme ziel in het geheel.Dat ook, maar die legde niet het loodje, ergo de kat is de arme ziel .
[...]
Schrödinger bedacht het gedachtenexperiment om de onzinnigheid van QM aan te tonen. Schrödinger had ongelijk, en toch is zijn kat beroemd. Schrödinger lijkt me de arme ziel in het geheel.Dat ook, maar die legde niet het loodje, ergo de kat is de arme ziel .
zaterdag 18 september 2010 om 02:24
Zanne, natuurlijk kan ik er niet over oordelen.
Als iemand met bepaalde 'rare' ervaringen mijn verhaal leest zal ze ook kunnen denken dat ik niet helemaal 100% ben.
Dat recht heeft ze.
Ik denk niet dat er zoiets bestaat als 'de' paranormale ervaring.
Er is geen script of een Paranormaal Handboek.
Maar bepaalde dingen (sex met geesten, graancirkels, alien ontvoeringen) vind ik persoonlijk ongeloofwaardig.
Net zodat een willekeurig mens mijn verhaal ongeloofwaardig vind.
Voor velen anderen zijn die graancirkels en ontvoeringen waarheid.
Prima, geloof er lekker in.
Ik geloof in 'mijn' ding.
Als ik vannacht wordt meegenomen door ruimtewezens zal ik er wellicht ook anders over denken.
Als iemand met bepaalde 'rare' ervaringen mijn verhaal leest zal ze ook kunnen denken dat ik niet helemaal 100% ben.
Dat recht heeft ze.
Ik denk niet dat er zoiets bestaat als 'de' paranormale ervaring.
Er is geen script of een Paranormaal Handboek.
Maar bepaalde dingen (sex met geesten, graancirkels, alien ontvoeringen) vind ik persoonlijk ongeloofwaardig.
Net zodat een willekeurig mens mijn verhaal ongeloofwaardig vind.
Voor velen anderen zijn die graancirkels en ontvoeringen waarheid.
Prima, geloof er lekker in.
Ik geloof in 'mijn' ding.
Als ik vannacht wordt meegenomen door ruimtewezens zal ik er wellicht ook anders over denken.
zaterdag 18 september 2010 om 07:02
quote:Cateautje schreef op 16 september 2010 @ 19:16:
Als het de bedoeling zou zijn om ons bezig te houden met het paranormale, dan zou het , denk ik, wel deel uitmaken van ons dagelijks bestaan. Omdat dat niet zo is lijkt het mij het beste, voor mezelf, om er ver bij vandaan te blijven.
Dat JIJ er niet dagelijks mee bezig bent wil niet zeggen dat dat voor anderen ook zo is?
Ik ben er namelijk wel dagelijks mee bezig, dat is dus (volgens mij) WEL de bedoeling.
Het paranormale maakt deel uit van ons bestaan, al is niet iedereen zich daar bewust van
Als het de bedoeling zou zijn om ons bezig te houden met het paranormale, dan zou het , denk ik, wel deel uitmaken van ons dagelijks bestaan. Omdat dat niet zo is lijkt het mij het beste, voor mezelf, om er ver bij vandaan te blijven.
Dat JIJ er niet dagelijks mee bezig bent wil niet zeggen dat dat voor anderen ook zo is?
Ik ben er namelijk wel dagelijks mee bezig, dat is dus (volgens mij) WEL de bedoeling.
Het paranormale maakt deel uit van ons bestaan, al is niet iedereen zich daar bewust van
zaterdag 18 september 2010 om 09:32
quote:Enn schreef op 18 september 2010 @ 08:27:
Op welke wijze ben jij er dagelijks mee bezig Naomi_ Mara?
Ik ben paranormaal begaafd, is nou niet echt een knop die je aan of uit kunt zetten.
(dit is zwart/wit/, ik kan het namelijk wel uitzetten zolang het anderen betreft .maar dan alleen bewust...prive kan ik het niet uitzetten... )
Op welke wijze ben jij er dagelijks mee bezig Naomi_ Mara?
Ik ben paranormaal begaafd, is nou niet echt een knop die je aan of uit kunt zetten.
(dit is zwart/wit/, ik kan het namelijk wel uitzetten zolang het anderen betreft .maar dan alleen bewust...prive kan ik het niet uitzetten... )
zaterdag 18 september 2010 om 09:36
Ik heb zoveel verhalen over paranormale dingen die mij zijn overkomen. Ik ben op zich best een nuchter persoon maar door mijn verleden geloof ik zeker wel in meer tussen hemel en aarde.
voorbeeldje: was toen ik 12 was bij vrienden trampoline aan het springen in de tuin. Een grote trampoline van 5m breed ongeveer. Die hebben zo'n groene rand eromheen die wel eens nat word als het geregend heeft, hij was dus nat. Ik stond daar even op uit te rusten toen ik mijn evenwicht verloor en achterover viel. Er stond er puntig hek achter de trampoline.
Ik werd opgevangen en weer naar voren geduwd door 2 handen.
Dacht dat het een vriend van me was dus draaide me om zodat ik hem kon bedanken maar er was helemaal niemand.
Als ik wel gevallen was zou ik op dat hek beland zijn.
Iets of iemand heeft me dus gered ( misschien mijn vader of opa ) anders was ik zeker gewond geweest.
Een ander voorbeeld: mijn oma's broer moest naar het ziekenhuis voor een hartoperatie en die nacht ervoor droomde ik dat hij doodging. Toen ik die dag in de bus naar werk zat belde mijn moeder dat hij overleden was, ik zei dat ik dat al gedroomd had. Mijn oma had diezelfde nacht hetzelfde gedroomd als ik, ik had haar ook al gebeld die dag dat hij zou overlijden, zij wist het ook al.
Heb wel vaker een voorspellende droom gehad over dingen.
voorbeeldje: was toen ik 12 was bij vrienden trampoline aan het springen in de tuin. Een grote trampoline van 5m breed ongeveer. Die hebben zo'n groene rand eromheen die wel eens nat word als het geregend heeft, hij was dus nat. Ik stond daar even op uit te rusten toen ik mijn evenwicht verloor en achterover viel. Er stond er puntig hek achter de trampoline.
Ik werd opgevangen en weer naar voren geduwd door 2 handen.
Dacht dat het een vriend van me was dus draaide me om zodat ik hem kon bedanken maar er was helemaal niemand.
Als ik wel gevallen was zou ik op dat hek beland zijn.
Iets of iemand heeft me dus gered ( misschien mijn vader of opa ) anders was ik zeker gewond geweest.
Een ander voorbeeld: mijn oma's broer moest naar het ziekenhuis voor een hartoperatie en die nacht ervoor droomde ik dat hij doodging. Toen ik die dag in de bus naar werk zat belde mijn moeder dat hij overleden was, ik zei dat ik dat al gedroomd had. Mijn oma had diezelfde nacht hetzelfde gedroomd als ik, ik had haar ook al gebeld die dag dat hij zou overlijden, zij wist het ook al.
Heb wel vaker een voorspellende droom gehad over dingen.
zaterdag 18 september 2010 om 09:38
quote:Kuzu schreef op 18 september 2010 @ 02:13:
Het is een vorm van geloofsbeleving die iedereen op zijn manier moet kunnen beleven, vind ik.
Als je er positief tegenover staat, prima.
Accepteer de mensen ook die er anders tegenover staan.
het staat een ieder vanzelfsprekend vrij te geloven; maar een discussie wordt erg lastig er nergens overeenstemming is over een "denk kader". De wetenschap is in die zin ook niet zo bijzonder. Het zijn gewoon een paar afspraken hoe zaken tegen elkaar worden afgezet. De wetenschap claimt in die zin ook niet zoveel.
ik heb het onderstaande al eens eerder gepost in een topic; en het leek me wederom relevant:
Het lastige van gelovige is dat ze de "bewijslast omdraaien". Je kan niet aantonen dat iets niet bestaat. Je dient juist aan te tonen dat iets wel bestaat.
Bij mij in het Bos woont een roze olifant; "toon jij maar aan dat tie niet bestaat"
"Extraordinary claims require extraordinary evidence"
de computer waarop je dit bericht typt "toont de wetenschap"....
Wetenschap is "slechts" een methode.... erg werkbaar ook; en vooral erg vrij; het staat een ieder vrij zijn/haar theorie te onderbouwen en bewijzen.....technologie die eruit voortkomt laat prachtig zien welke theorieen hout snijden en welke nog wat onderbouwing behoeven.
Je kan ook bidden voor de nieuwste Prada of iPod en kijken of tie opeens voor je neus ontstaat.
Het is een vorm van geloofsbeleving die iedereen op zijn manier moet kunnen beleven, vind ik.
Als je er positief tegenover staat, prima.
Accepteer de mensen ook die er anders tegenover staan.
het staat een ieder vanzelfsprekend vrij te geloven; maar een discussie wordt erg lastig er nergens overeenstemming is over een "denk kader". De wetenschap is in die zin ook niet zo bijzonder. Het zijn gewoon een paar afspraken hoe zaken tegen elkaar worden afgezet. De wetenschap claimt in die zin ook niet zoveel.
ik heb het onderstaande al eens eerder gepost in een topic; en het leek me wederom relevant:
Het lastige van gelovige is dat ze de "bewijslast omdraaien". Je kan niet aantonen dat iets niet bestaat. Je dient juist aan te tonen dat iets wel bestaat.
Bij mij in het Bos woont een roze olifant; "toon jij maar aan dat tie niet bestaat"
"Extraordinary claims require extraordinary evidence"
de computer waarop je dit bericht typt "toont de wetenschap"....
Wetenschap is "slechts" een methode.... erg werkbaar ook; en vooral erg vrij; het staat een ieder vrij zijn/haar theorie te onderbouwen en bewijzen.....technologie die eruit voortkomt laat prachtig zien welke theorieen hout snijden en welke nog wat onderbouwing behoeven.
Je kan ook bidden voor de nieuwste Prada of iPod en kijken of tie opeens voor je neus ontstaat.
zaterdag 18 september 2010 om 09:41
quote:Naomi_Mara schreef op 18 september 2010 @ 09:32:
[...]
Ik ben paranormaal begaafd, is nou niet echt een knop die je aan of uit kunt zetten.
(dit is zwart/wit/, ik kan het namelijk wel uitzetten zolang het anderen betreft .maar dan alleen bewust...prive kan ik het niet uitzetten... )Dat vraag ik ook niet om die knop aan of uit te zetten. Ik vraag aan je op welke wijze jouw gave in jouw dagelijks leven zich toont. Wellicht dan dat je een voorbeeld kan vertellen als je dit wilt?
[...]
Ik ben paranormaal begaafd, is nou niet echt een knop die je aan of uit kunt zetten.
(dit is zwart/wit/, ik kan het namelijk wel uitzetten zolang het anderen betreft .maar dan alleen bewust...prive kan ik het niet uitzetten... )Dat vraag ik ook niet om die knop aan of uit te zetten. Ik vraag aan je op welke wijze jouw gave in jouw dagelijks leven zich toont. Wellicht dan dat je een voorbeeld kan vertellen als je dit wilt?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 18 september 2010 om 09:45
zaterdag 18 september 2010 om 09:51
quote:Rogue_22 schreef op 18 september 2010 @ 09:36:
Iets of iemand heeft me dus gered ( misschien mijn vader of opa ) anders was ik zeker gewond geweest.
waarom maak je nu ook direct deze stap? Ik neem graag aan dat er iets is gebeurd dat niet is te verklaren. Waarom heeft iemand je gered? Je geheugen kan het na de actie anders geinterpreteerd hebben, het hek stond toch een paar centimeter weg, je spier-actie was beter als verwacht, een straal van Mars beamde een onzichtbaar kussen, etc...
Het feit dat je iets niet kunt verklaren is geen probleem en ik wil persoonlijk graag met iedereen ergens een boom over opzetten. Het is vooral de enorme sprongen die de paranormale maken die mij (en wellicht) ook andere stoort. Veel paranormale willen helemaal geen verklaring. De sprong van een onverklaarbare val, naar "geesten" is m.i. te groot; en waarom zou nu juist deze oplossings-keuze de juiste zijn?
Iets of iemand heeft me dus gered ( misschien mijn vader of opa ) anders was ik zeker gewond geweest.
waarom maak je nu ook direct deze stap? Ik neem graag aan dat er iets is gebeurd dat niet is te verklaren. Waarom heeft iemand je gered? Je geheugen kan het na de actie anders geinterpreteerd hebben, het hek stond toch een paar centimeter weg, je spier-actie was beter als verwacht, een straal van Mars beamde een onzichtbaar kussen, etc...
Het feit dat je iets niet kunt verklaren is geen probleem en ik wil persoonlijk graag met iedereen ergens een boom over opzetten. Het is vooral de enorme sprongen die de paranormale maken die mij (en wellicht) ook andere stoort. Veel paranormale willen helemaal geen verklaring. De sprong van een onverklaarbare val, naar "geesten" is m.i. te groot; en waarom zou nu juist deze oplossings-keuze de juiste zijn?
zaterdag 18 september 2010 om 09:51
Ja mijn moeder zag het vanuit het raam gebeuren.
Maar mijn moeder geloofd al heel lang in het paranormale, ik niet zo. Werd vroeger vaak meegenomen naar aura healers, tarot leggers enz. Helderzienden.
Al was er een vrouw die echt paranormaal begaafd was. 1 tussen al die kwakzalvers zat een echt goeie paragnoste.
Die kon me dingen vertellen die niemand wist van me, die mijn moeder niet eens wist. Over dat ik een miskraam had gehad op mijn 16e, dat wist alleen ik.
Sommige medische kwaaltjes die ik ook nooit tegen iemand uitgesproken had.
Hoe kan ze dat soort dingen dan weten? ze legde kaarten die ik geschud had en daar las ze dan dingen uit.
Weet niet helemaal hoe het werkt maar ze wist echt veel, zij was een van de weinige waar ik echt in geloofde.
Maar mijn moeder geloofd al heel lang in het paranormale, ik niet zo. Werd vroeger vaak meegenomen naar aura healers, tarot leggers enz. Helderzienden.
Al was er een vrouw die echt paranormaal begaafd was. 1 tussen al die kwakzalvers zat een echt goeie paragnoste.
Die kon me dingen vertellen die niemand wist van me, die mijn moeder niet eens wist. Over dat ik een miskraam had gehad op mijn 16e, dat wist alleen ik.
Sommige medische kwaaltjes die ik ook nooit tegen iemand uitgesproken had.
Hoe kan ze dat soort dingen dan weten? ze legde kaarten die ik geschud had en daar las ze dan dingen uit.
Weet niet helemaal hoe het werkt maar ze wist echt veel, zij was een van de weinige waar ik echt in geloofde.
zaterdag 18 september 2010 om 09:54
quote:RationalCouple schreef op 18 september 2010 @ 09:51:
[...]
waarom maak je nu ook direct deze stap? Ik neem graag aan dat er iets is gebeurd dat niet is te verklaren. Waarom heeft iemand je gered? Je geheugen kan het na de actie anders geinterpreteerd hebben, het hek stond toch een paar centimeter weg, je spier-actie was beter als verwacht, een straal van Mars beamde een onzichtbaar kussen, etc...
Mijn geheugen was niet verkeerd, ik weet precies waar dat hek staat, vlak naast de trampoline. Ik kom daar nog steeds wel eens en het staat nog op dezelfde plek. Het feit dat je iets niet kunt verklaren is geen probleem en ik wil persoonlijk graag met iedereen ergens een boom over opzetten. Het is vooral de enorme sprongen die de paranormale maken die mij (en wellicht) ook andere stoort. Veel paranormale willen helemaal geen verklaring. De sprong van een onverklaarbare val, naar "geesten" is m.i. te groot; en waarom zou nu juist deze oplossings-keuze de juiste zijn?
Het waren handen die ik voelde, die me terug duwde naar voren.
Dat kan ik niet verklaren nee, misschien was het een geest, misschien was het iets anders. Het enige wat ik weet is dat het gebeurd is. En ik zou graag geloven dat het mijn vader was, maar dat doe ik niet, daarom zei ik ook misschien.
Mijn geheugen is heel erg goed, en mijn moeder zag het ook. Hoe verklaar je dat dan?
[...]
waarom maak je nu ook direct deze stap? Ik neem graag aan dat er iets is gebeurd dat niet is te verklaren. Waarom heeft iemand je gered? Je geheugen kan het na de actie anders geinterpreteerd hebben, het hek stond toch een paar centimeter weg, je spier-actie was beter als verwacht, een straal van Mars beamde een onzichtbaar kussen, etc...
Mijn geheugen was niet verkeerd, ik weet precies waar dat hek staat, vlak naast de trampoline. Ik kom daar nog steeds wel eens en het staat nog op dezelfde plek. Het feit dat je iets niet kunt verklaren is geen probleem en ik wil persoonlijk graag met iedereen ergens een boom over opzetten. Het is vooral de enorme sprongen die de paranormale maken die mij (en wellicht) ook andere stoort. Veel paranormale willen helemaal geen verklaring. De sprong van een onverklaarbare val, naar "geesten" is m.i. te groot; en waarom zou nu juist deze oplossings-keuze de juiste zijn?
Het waren handen die ik voelde, die me terug duwde naar voren.
Dat kan ik niet verklaren nee, misschien was het een geest, misschien was het iets anders. Het enige wat ik weet is dat het gebeurd is. En ik zou graag geloven dat het mijn vader was, maar dat doe ik niet, daarom zei ik ook misschien.
Mijn geheugen is heel erg goed, en mijn moeder zag het ook. Hoe verklaar je dat dan?
zaterdag 18 september 2010 om 09:59