Overig
alle pijlers
Onbehagen
maandag 21 februari 2011 om 11:51
Vraag me niet hoe ik er zo op kom, maar ik was benieuwd hoe "de vrouw van vandaag" denkt over het onbehagen van Joke Smit.
http://home.planet.nl/~ev ... /onbehagen/onbehagen.html
Het is nogal een artikel, kan me dus levendig voorstellen dat niet iedereen (ok, bijna niemand) zin heeft het helemaal te lezen, maar ik wil het artikel ook niet tekort doen door er een samenvatting van te maken.
Is er iemand die het gelezen heeft, en kan aangeven of het vandaag de dag nog actualiteitswaarde heeft? Waarom? Of waarom niet?
http://home.planet.nl/~ev ... /onbehagen/onbehagen.html
Het is nogal een artikel, kan me dus levendig voorstellen dat niet iedereen (ok, bijna niemand) zin heeft het helemaal te lezen, maar ik wil het artikel ook niet tekort doen door er een samenvatting van te maken.
Is er iemand die het gelezen heeft, en kan aangeven of het vandaag de dag nog actualiteitswaarde heeft? Waarom? Of waarom niet?
maandag 21 februari 2011 om 12:07
quote:carenza schreef op 21 februari 2011 @ 12:02:
Wat een lap tekst! Niet door te komen. Toen ik het jaartal erboven zag, dacht ik meteen: dat was toen . . . . Niet meer te vergelijken met nu!!!!Aha, dus zonder een letter te lezen weet je al dat het niet te vergelijken is met nu. Je manier van reageren is wel heel consistent, dat dan weer wel.
Wat een lap tekst! Niet door te komen. Toen ik het jaartal erboven zag, dacht ik meteen: dat was toen . . . . Niet meer te vergelijken met nu!!!!Aha, dus zonder een letter te lezen weet je al dat het niet te vergelijken is met nu. Je manier van reageren is wel heel consistent, dat dan weer wel.
maandag 21 februari 2011 om 12:26
Ik ben begonnen met lezen maar ondanks dat het boeiend is kan ik nu niet verder lezen. Mijn lunchpauze is beperkt. . maar, over dat wat ik gelezen heb meen ik te kunnen zeggen dat die tijd voorbij is. Voor welke vrouw is nou het huwelijk nog het ultieme doel? In die zin dat je daarna stopt met werken en kinderen gaat krijgen? Misschien zijn er nog een paar uitzonderingen in de bible belt maar ik denk dat de gemiddelde Nederlandse vrouw er niet over denkt om te stoppen met werken zodra ze getrouwd is. Die hypotheek moet toch ergens van betaald worden...
Zonder gein: ik ben niet getrouwd, heb wel een kind en werk 24 uur. Daarmee verdien ik een beter salaris dan menig fulltime werkende man. Ik moet er niet aan denken om fulltime thuis te zitten en alleen maar moeder en huisvrouw te zijn. Laat mij alsjeblieft mijn eigen inkomen verdienen en naast moeder ook nog eens mezelf zijn. Ik ben een veel te slechte huisvrouw om dat fulltime te moeten doen! Uit dit onderzoek van n=1 concludeer ik dus dat het niet meer van toepassing is. Ik ben heel benieuwd of er reacties komen van mensen die zich wel in dit verhaal herkennen.
Zonder gein: ik ben niet getrouwd, heb wel een kind en werk 24 uur. Daarmee verdien ik een beter salaris dan menig fulltime werkende man. Ik moet er niet aan denken om fulltime thuis te zitten en alleen maar moeder en huisvrouw te zijn. Laat mij alsjeblieft mijn eigen inkomen verdienen en naast moeder ook nog eens mezelf zijn. Ik ben een veel te slechte huisvrouw om dat fulltime te moeten doen! Uit dit onderzoek van n=1 concludeer ik dus dat het niet meer van toepassing is. Ik ben heel benieuwd of er reacties komen van mensen die zich wel in dit verhaal herkennen.
maandag 21 februari 2011 om 12:27
Erg interessant stuk, heb het nog niet helemaal uitgelezen (het huishouden roept ), maar (voor zover ik het gelezen heb) herken ik zeker zaken. Ok, dat vrouwen carrière-technisch uitgerangeerd zijn op het moment dat de ring om de vinger word geschoven, herken ik niet (meer), maar welzeker dat de carrière-kansen van (jonge) vrouwen slechter zijn. Ik heb regelmatig bij sollicitatiegesprekken de (nogal onduidelijk vormgegeven) vraag over een al dan niet bestaande kinderwens gekregen. Ik weet dat werkgevers er niet naar mogen vragen, maar ik ken maar weinig bedrijven waar men vrouwen met een kinderwens liever ziet komen dan gaan. Aangezien ik geen kinderwens heb, was de vraag niet zo erg. Kon tenminste volmondig nee antwoorden
Ook een geringe ambitie onder vrouwen kom ik nog vaak tegen (ben zelf ook niet zo'n carrière-tijger), maar waar dat vandaan komt? We hebben, zeker in vergelijking met 1967 zoveel meer kansen en keuzes.....
Ook een geringe ambitie onder vrouwen kom ik nog vaak tegen (ben zelf ook niet zo'n carrière-tijger), maar waar dat vandaan komt? We hebben, zeker in vergelijking met 1967 zoveel meer kansen en keuzes.....
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
maandag 21 februari 2011 om 12:43
Feit is dat mannen gemiddeld genomen vrijwel geen poot uitsteken in het huishouden.
Wat me opvalt is hoe vaak ik hoor van mannen die vóór de bevalling beloven minder te gaan werken, en na de bevalling kan het ineens niet meer.
Ik hoor nogal eens dat stellen samen 1,5 baan hebben. 100% voor hem, 50% voor haar.
Ik hoor nogal eens dat stellen de beslissing wie wat doet laten afhangen van het verschil tussen zijn inkomen en haar inkomen met aftrek van de kosten van kinderopvang
We hebben een stelsel van partnerallimentatie dat er in de praktijk voor zorgt dat na een scheiding vrouwen langdurig financieel afhankelijk blijven van hun ex. Het stelsel motiveert vrouwen blijkbaar nauwelijks om al tijdens hun huwelijk voor financiele onafhankelijkheid te zorgen.
Als een man 5 dagen werkt en bijvoorbeeld 1 dag hoogleraar kan worden, dan wordt dat door het bedrijf gestimuleerd. Zijn werk kan best in 4 dagen. Als een vrouw 5 dagen werkt en 1 dag minder wil gaan werken om voor kinderen te zorgen, dan is dat een aanslag op haar carriere.
Zomaar wat dingen die me te binnen schieten.
Wat me opvalt is hoe vaak ik hoor van mannen die vóór de bevalling beloven minder te gaan werken, en na de bevalling kan het ineens niet meer.
Ik hoor nogal eens dat stellen samen 1,5 baan hebben. 100% voor hem, 50% voor haar.
Ik hoor nogal eens dat stellen de beslissing wie wat doet laten afhangen van het verschil tussen zijn inkomen en haar inkomen met aftrek van de kosten van kinderopvang
We hebben een stelsel van partnerallimentatie dat er in de praktijk voor zorgt dat na een scheiding vrouwen langdurig financieel afhankelijk blijven van hun ex. Het stelsel motiveert vrouwen blijkbaar nauwelijks om al tijdens hun huwelijk voor financiele onafhankelijkheid te zorgen.
Als een man 5 dagen werkt en bijvoorbeeld 1 dag hoogleraar kan worden, dan wordt dat door het bedrijf gestimuleerd. Zijn werk kan best in 4 dagen. Als een vrouw 5 dagen werkt en 1 dag minder wil gaan werken om voor kinderen te zorgen, dan is dat een aanslag op haar carriere.
Zomaar wat dingen die me te binnen schieten.
maandag 21 februari 2011 om 13:19
Heb er even 2 stukjes uitgehaald.
"Ik verdien goed," zei ze, "de mensen zijn aardig, wat wil je als vrouw nog meer?".
Dit herken ik eigenlijk nog wel in veel hedendaagse vrouwen zodra er kinderen zijn. Dat is dan dus anders als in het stuk bedoeld, want daar gaat het om werken voor het trouwen. Maar die gedachtegang dat je daarna wat werkt om geld te verdienen, en werk een totale bijzaak is (die het eerst niet was) is volgens mij nog veel aanwezig.
Vaders en kinderen kunnen van mening verschillen; met moeders valt over vele zaken helemaal niet te praten omdat ze geen notie hebben van de maatschappij. Zou het niet goed zijn als moeders hun kinderen meer te bieden hadden dan enkel zorgzaamheid?
Ik denk dat dat tegenwoordig anders is. Vrouwen zijn wel over het algemeen even hoog opgeleid, maar werken niet altijd in de sector waar ze voor opgeleid zijn, of part time, of onder hun kunnen ivm de kinderen. Maar door de komst van het internet en fora zoals deze zijn ze wel degelijk nog erg bij de tijd, en weten ze veel van de maatschappij.
"Ik verdien goed," zei ze, "de mensen zijn aardig, wat wil je als vrouw nog meer?".
Dit herken ik eigenlijk nog wel in veel hedendaagse vrouwen zodra er kinderen zijn. Dat is dan dus anders als in het stuk bedoeld, want daar gaat het om werken voor het trouwen. Maar die gedachtegang dat je daarna wat werkt om geld te verdienen, en werk een totale bijzaak is (die het eerst niet was) is volgens mij nog veel aanwezig.
Vaders en kinderen kunnen van mening verschillen; met moeders valt over vele zaken helemaal niet te praten omdat ze geen notie hebben van de maatschappij. Zou het niet goed zijn als moeders hun kinderen meer te bieden hadden dan enkel zorgzaamheid?
Ik denk dat dat tegenwoordig anders is. Vrouwen zijn wel over het algemeen even hoog opgeleid, maar werken niet altijd in de sector waar ze voor opgeleid zijn, of part time, of onder hun kunnen ivm de kinderen. Maar door de komst van het internet en fora zoals deze zijn ze wel degelijk nog erg bij de tijd, en weten ze veel van de maatschappij.
maandag 21 februari 2011 om 13:23
Pfff, het is inderdaad een antiek artikel. Daar is overigens wel doorheen te lezen. Veel ís er praktisch echt wel bereikt, zoals minimumloon en wettelijk gelijke kansen (hoe zat het eigenlijk met zwangerschapsverlof in 1961??) maar als ik dan dit lees:
Wat de meerderheid van de vrouwen betreft zou men kunnen zeggen dat de emancipatie in het passieve stadium is blijven steken: de mogelijkheden zijn binnen de horizon gekomen, maar daar is het dan ook bij gebleven: zij zijn net als vijftig jaar geleden huisvrouw en hebben geen verdere aspiraties.
Daar ben ik het dan eigenlijk wel weer mee eens. Er zijn in mijn ogen nog steeds té veel vrouwen die het logisch vinden dat zij minder werken dan hun partner en dat vind ik wel erg.
Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik ook niet zo heel veel aspiraties in mijn werk heb hoor. Als ik met 3 dagen werken genoeg zou verdienen, zou ik accuut nog een dag minder gaan werken (wat dan overigens niks te maken heeft met het hebben van wel of geen kinderen).
Dus misschien hébben vrouwen écht minder ambitie dan mannen? (uiteraard zijn er altijd voor beide geslachten uitzonderingen).
Goed, ga nog even verder lezen
Wat de meerderheid van de vrouwen betreft zou men kunnen zeggen dat de emancipatie in het passieve stadium is blijven steken: de mogelijkheden zijn binnen de horizon gekomen, maar daar is het dan ook bij gebleven: zij zijn net als vijftig jaar geleden huisvrouw en hebben geen verdere aspiraties.
Daar ben ik het dan eigenlijk wel weer mee eens. Er zijn in mijn ogen nog steeds té veel vrouwen die het logisch vinden dat zij minder werken dan hun partner en dat vind ik wel erg.
Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik ook niet zo heel veel aspiraties in mijn werk heb hoor. Als ik met 3 dagen werken genoeg zou verdienen, zou ik accuut nog een dag minder gaan werken (wat dan overigens niks te maken heeft met het hebben van wel of geen kinderen).
Dus misschien hébben vrouwen écht minder ambitie dan mannen? (uiteraard zijn er altijd voor beide geslachten uitzonderingen).
Goed, ga nog even verder lezen
maandag 21 februari 2011 om 13:28
quote:yellowlove schreef op 21 februari 2011 @ 13:19:
Vaders en kinderen kunnen van mening verschillen; met moeders valt over vele zaken helemaal niet te praten omdat ze geen notie hebben van de maatschappij. Zou het niet goed zijn als moeders hun kinderen meer te bieden hadden dan enkel zorgzaamheid?
Ik denk dat dat tegenwoordig anders is. Vrouwen zijn wel over het algemeen even hoog opgeleid, maar werken niet altijd in de sector waar ze voor opgeleid zijn, of part time, of onder hun kunnen ivm de kinderen. Maar door de komst van het internet en fora zoals deze zijn ze wel degelijk nog erg bij de tijd, en weten ze veel van de maatschappij.
Dit lijkt me in de huidige maatschappij een gruwelijk denigrerende generalisatie. Ik ken ook wel vaders die niet mee kunnen praten over de maatschappij (in sommige gevallen juist omdát ze zo vreselijk druk zijn met alleen maar hun werk!) net zoals ik thuisblijfmoeders ken die bijvoorbeeld super politiekbewust zijn.
Maar ik ging nog even verder lezen
Vaders en kinderen kunnen van mening verschillen; met moeders valt over vele zaken helemaal niet te praten omdat ze geen notie hebben van de maatschappij. Zou het niet goed zijn als moeders hun kinderen meer te bieden hadden dan enkel zorgzaamheid?
Ik denk dat dat tegenwoordig anders is. Vrouwen zijn wel over het algemeen even hoog opgeleid, maar werken niet altijd in de sector waar ze voor opgeleid zijn, of part time, of onder hun kunnen ivm de kinderen. Maar door de komst van het internet en fora zoals deze zijn ze wel degelijk nog erg bij de tijd, en weten ze veel van de maatschappij.
Dit lijkt me in de huidige maatschappij een gruwelijk denigrerende generalisatie. Ik ken ook wel vaders die niet mee kunnen praten over de maatschappij (in sommige gevallen juist omdát ze zo vreselijk druk zijn met alleen maar hun werk!) net zoals ik thuisblijfmoeders ken die bijvoorbeeld super politiekbewust zijn.
Maar ik ging nog even verder lezen
maandag 21 februari 2011 om 13:57
maandag 21 februari 2011 om 14:04
quote:Mil_Spec schreef op 21 februari 2011 @ 13:57:
[...]
Ik mag toch niet hopen dat ik zo'n uitzondering ben dat ik thuis ook wel wat doe naast mijn drukke baan?
Nee, "wel wat" is geen uitzondering. "Wel wat" is de positieve formulering voor "vrijwel geen poot uitsteken".
Wat, blijkt uit onderzoek na onderzoek, wel extreem uitzonderlijk is, is als mannen iets méér doen dan "wel wat". Dat mannen serieus 50% doen is zo uniek, dat je geen stadion hoeft af te huren om alle mannen die dat doen in onder te brengen als je een feestje voor ze wil geven.
[...]
Ik mag toch niet hopen dat ik zo'n uitzondering ben dat ik thuis ook wel wat doe naast mijn drukke baan?
Nee, "wel wat" is geen uitzondering. "Wel wat" is de positieve formulering voor "vrijwel geen poot uitsteken".
Wat, blijkt uit onderzoek na onderzoek, wel extreem uitzonderlijk is, is als mannen iets méér doen dan "wel wat". Dat mannen serieus 50% doen is zo uniek, dat je geen stadion hoeft af te huren om alle mannen die dat doen in onder te brengen als je een feestje voor ze wil geven.
maandag 21 februari 2011 om 14:10
quote:rider schreef op 21 februari 2011 @ 14:04:
[...]
Nee, "wel wat" is geen uitzondering. "Wel wat" is de positieve formulering voor "vrijwel geen poot uitsteken".
Wat, blijkt uit onderzoek na onderzoek, wel extreem uitzonderlijk is, is als mannen iets méér doen dan "wel wat". Dat mannen serieus 50% doen is zo uniek, dat je geen stadion hoeft af te huren om alle mannen die dat doen in onder te brengen als je een feestje voor ze wil geven.Mijn man verdient dan wel een vrijkaart voor dat feestje hoor! Maar wij doen gewoon beiden bijna niks in het huishouden, en dat bevalt ons prima. Overigens vind ik het dus een typische mannenreactie om 'de drukke baan 'er wel meteen even bij te vermelden...
[...]
Nee, "wel wat" is geen uitzondering. "Wel wat" is de positieve formulering voor "vrijwel geen poot uitsteken".
Wat, blijkt uit onderzoek na onderzoek, wel extreem uitzonderlijk is, is als mannen iets méér doen dan "wel wat". Dat mannen serieus 50% doen is zo uniek, dat je geen stadion hoeft af te huren om alle mannen die dat doen in onder te brengen als je een feestje voor ze wil geven.Mijn man verdient dan wel een vrijkaart voor dat feestje hoor! Maar wij doen gewoon beiden bijna niks in het huishouden, en dat bevalt ons prima. Overigens vind ik het dus een typische mannenreactie om 'de drukke baan 'er wel meteen even bij te vermelden...
maandag 21 februari 2011 om 14:29
quote:Kastanjez schreef op 21 februari 2011 @ 14:10:
[...]
Mijn man verdient dan wel een vrijkaart voor dat feestje hoor! Maar wij doen gewoon beiden bijna niks in het huishouden, en dat bevalt ons prima. Overigens vind ik het dus een typische mannenreactie om 'de drukke baan 'er wel meteen even bij te vermelden... ja, ik heb wel vaker het idee dat mannen wat vaardiger zijn/beter leren zichzelf te presenteren
[...]
Mijn man verdient dan wel een vrijkaart voor dat feestje hoor! Maar wij doen gewoon beiden bijna niks in het huishouden, en dat bevalt ons prima. Overigens vind ik het dus een typische mannenreactie om 'de drukke baan 'er wel meteen even bij te vermelden... ja, ik heb wel vaker het idee dat mannen wat vaardiger zijn/beter leren zichzelf te presenteren
maandag 21 februari 2011 om 14:36
Is het niet zo, dat het voor veel vrouwen nog steeds het hoofddoel is om te trouwen en kinderen te krijgen?
En als je die behoefte niet hebt, ben je 'een beetje wereldvreemd'?
Maar goed, dat geldt natuurlijk ook voor mannen. Maar als die zeggen dat ze thuis willen blijven voor de kinderen, dan zijn ze ook 'een beetje wereldvreemd'.
Ik ken overigens wel een stel dat allebei 4 dagen werkt en evenveel in het huishouden doet.
En als je die behoefte niet hebt, ben je 'een beetje wereldvreemd'?
Maar goed, dat geldt natuurlijk ook voor mannen. Maar als die zeggen dat ze thuis willen blijven voor de kinderen, dan zijn ze ook 'een beetje wereldvreemd'.
Ik ken overigens wel een stel dat allebei 4 dagen werkt en evenveel in het huishouden doet.
Occam's razor
maandag 21 februari 2011 om 15:19
quote:Kastanjez schreef op 21 februari 2011 @ 14:10:
[...]
Mijn man verdient dan wel een vrijkaart voor dat feestje hoor! Maar wij doen gewoon beiden bijna niks in het huishouden, en dat bevalt ons prima. Overigens vind ik het dus een typische mannenreactie om 'de drukke baan 'er wel meteen even bij te vermelden...
Even om mezelf te promoten
's ochtends dochter+katten eten geven (belangrijk: niet door elkaar halen), bedden opmaken, opruimen, 8 uur van huis en half 8 thuis, eten, dochter naar bed, vaat+keuken opruimen, stofzuigen (hele huis, 5 katten hè). Weekends boodschappen doen (ook door de weeks), bedden verschonen, wassen, enz.
O ja, vrouw werkt 15 uur in de week, die doet de rest
[...]
Mijn man verdient dan wel een vrijkaart voor dat feestje hoor! Maar wij doen gewoon beiden bijna niks in het huishouden, en dat bevalt ons prima. Overigens vind ik het dus een typische mannenreactie om 'de drukke baan 'er wel meteen even bij te vermelden...
Even om mezelf te promoten
's ochtends dochter+katten eten geven (belangrijk: niet door elkaar halen), bedden opmaken, opruimen, 8 uur van huis en half 8 thuis, eten, dochter naar bed, vaat+keuken opruimen, stofzuigen (hele huis, 5 katten hè). Weekends boodschappen doen (ook door de weeks), bedden verschonen, wassen, enz.
O ja, vrouw werkt 15 uur in de week, die doet de rest
maandag 21 februari 2011 om 19:45
Het punt is dat er best wat veranderd is sinds mevrouw Smit. Maar ook heel veel niet.
Werken is voor vrouwen nog steeds een optie, het is nog steeds niet vanzelfsprekend dat je voor je eigen inkomen zorgt. En de uitspraak 'we hebben er samen voor gekozen dat ik minder ging werken' vind ik tenenkrommend, want de man heeft makkelijk kiezen: hij heeft niets te verliezen en offert niets op.
Daarnaast worden vaders nog steeds gezien als tweederangs ouders. Dat is ook logisch, want als vrouwen toegeven dat vaders net zo geschikt zijn zullen ze zelf aan de bak moeten, ze moeten het enige gebied waar ze superieur in zijn opgeven, gaan delen en verantwoordelijkheid nemen voor hun éigen leven in plaats van alleen voor het leven van hun kinderen en de verantwoordelijkheid voor hún leven laten ze grotendeels bij hun man liggen.
Werken is voor vrouwen nog steeds een optie, het is nog steeds niet vanzelfsprekend dat je voor je eigen inkomen zorgt. En de uitspraak 'we hebben er samen voor gekozen dat ik minder ging werken' vind ik tenenkrommend, want de man heeft makkelijk kiezen: hij heeft niets te verliezen en offert niets op.
Daarnaast worden vaders nog steeds gezien als tweederangs ouders. Dat is ook logisch, want als vrouwen toegeven dat vaders net zo geschikt zijn zullen ze zelf aan de bak moeten, ze moeten het enige gebied waar ze superieur in zijn opgeven, gaan delen en verantwoordelijkheid nemen voor hun éigen leven in plaats van alleen voor het leven van hun kinderen en de verantwoordelijkheid voor hún leven laten ze grotendeels bij hun man liggen.
maandag 21 februari 2011 om 21:00
Aanvullend op Solveig, zijn er ook nog steeds veel mannen die 'hun' bedrijfscultuur volledig normaal vinden 'ja, van een vrouw wordt het nu eenmaal een stuk makkelijker geaccepteerd als ze een dag minder gaat werken, vandaar dat mijn vrouw minder gaat werken'.
HOE KAN HET dat zó veel vrouwen dat zo klakkeloos accepteren??
HOE KAN HET dat zó veel vrouwen dat zo klakkeloos accepteren??
maandag 21 februari 2011 om 22:47
quote:Kastanjez schreef op 21 februari 2011 @ 21:00:
HOE KAN HET dat zó veel vrouwen dat zo klakkeloos accepteren??
Omdat een heleboel vrouwen daar belang bij hebben, of dénken dat ze er belang bij hebben.
Hoe vaak hoor je vrouwen niet zeggen dat "emancipatie is de keuzevrijheid om zelf te kiezen of ze willen werken". Huh? Dat is een luxepoppetjespositie, die alleen kan bestaan als de man kennelijk wél een plicht heeft het gezin te onderhouden. Sommige vrouwen vinden dat ze die keuze hebben, maar ik zou wel eens willen horen hoe ze zouden reageren als hun man zou zeggen "zo, vanaf nu kies ik er voor om thuis bij de kinderen te zijn, ga jij het gezinsinkomen maar verdienen".
Stilzwijgend zijn er dus ook mannen die vinden dat het een keuzevrijheid is om wel of niet voor de kinderen te zorgen.
Natuurlijk is het ook heel lastig om werk en zorg te verdelen als je kinderen hebt, en zowel je kinderen als je werk niet tekort te doen. Daar doe ik niks aan af.
Maar zolang een grote groep vrouwen het als een keuze ziet om wel of niet geld binnen te brengen, zullen ze dus ook accepteren dat mannen het als een keuze zien om wel of niet zorgtaken op zich te nemen.
HOE KAN HET dat zó veel vrouwen dat zo klakkeloos accepteren??
Omdat een heleboel vrouwen daar belang bij hebben, of dénken dat ze er belang bij hebben.
Hoe vaak hoor je vrouwen niet zeggen dat "emancipatie is de keuzevrijheid om zelf te kiezen of ze willen werken". Huh? Dat is een luxepoppetjespositie, die alleen kan bestaan als de man kennelijk wél een plicht heeft het gezin te onderhouden. Sommige vrouwen vinden dat ze die keuze hebben, maar ik zou wel eens willen horen hoe ze zouden reageren als hun man zou zeggen "zo, vanaf nu kies ik er voor om thuis bij de kinderen te zijn, ga jij het gezinsinkomen maar verdienen".
Stilzwijgend zijn er dus ook mannen die vinden dat het een keuzevrijheid is om wel of niet voor de kinderen te zorgen.
Natuurlijk is het ook heel lastig om werk en zorg te verdelen als je kinderen hebt, en zowel je kinderen als je werk niet tekort te doen. Daar doe ik niks aan af.
Maar zolang een grote groep vrouwen het als een keuze ziet om wel of niet geld binnen te brengen, zullen ze dus ook accepteren dat mannen het als een keuze zien om wel of niet zorgtaken op zich te nemen.
dinsdag 22 februari 2011 om 16:41
Maar zijn er niet gewoon een heleboel vrouwen die echt van mening zijn dat hun kinderen beter afzijn als de moeder zoveel mogelijk tijd spendeert met haar kinderen?
Ik ken er een heleboel die gestopt zijn met werken, omdat ze voortdurend in gedachten bij hun kind waren en alles wat er nog thuis moest gebeuren. Hun partners konden dat beter van zich afzetten. Als je dan ook al niet dol op je werk bent, je partner genoeg verdient voor jullie samen en je bent de mening toegedaan dat het beter voor de ontwikkeling van een kind is als de moeder thuisblijft, is de keuze snel gemaakt.
Vrouwen die uit eigen wil fulltime werken, denken daar weer heel anders over.
Ik ken er een heleboel die gestopt zijn met werken, omdat ze voortdurend in gedachten bij hun kind waren en alles wat er nog thuis moest gebeuren. Hun partners konden dat beter van zich afzetten. Als je dan ook al niet dol op je werk bent, je partner genoeg verdient voor jullie samen en je bent de mening toegedaan dat het beter voor de ontwikkeling van een kind is als de moeder thuisblijft, is de keuze snel gemaakt.
Vrouwen die uit eigen wil fulltime werken, denken daar weer heel anders over.
Occam's razor
dinsdag 22 februari 2011 om 17:10
quote:Debora schreef op 22 februari 2011 @ 16:41:
Maar zijn er niet gewoon een heleboel vrouwen die echt van mening zijn dat hun kinderen beter afzijn als de moeder zoveel mogelijk tijd spendeert met haar kinderen?
Die zullen er best zijn. Maar als zo véél vrouwen in Nederland dat wél denken, en in andere landen niet, dan heeft dat dus iets met onze sociale structuren te maken. Dat is dan niet toevallig.
Als je partner 'genoeg verdient voor beiden', dan kies je niet alleen voor de huidige situatie, maar ook voor de toekomstige situatie. Als je als vrouw stopt met werken loop je een achterstand op in loopbaan en salaris die je nooit meer inhaalt. Dus dan wordt het verschil in salaris tussen hem en haar in de toekomst alleen maar groter. En dan zal ze ook niet snel een interessante baan meer vinden, dus ja, fluitend naar je werk zit er dan niet meer in.
En dan is de kans heel groot dat je als de relatie stukloopt in de bijstand of in slechtbetaalde baantjes terechtkomt.
Mutatis mutandis geldt hetzelfde voor hem en de kinderen. Als zij de zorg claimt, dan blijft hij ook onhandig, dan blijft het contact tussen hem en de kinderen oppervlakkig en dan zal hij nooit de finesses van de bonte was, het schoolzwemrooster en RT kennen. Dus dan moet zij de zorg maar blijven doen, want zij is er zoveel handiger in.......
Van mij mogen mensen dat allemaal doen hoor, het is een vrij land. Maar ik vind het wel handig als mensen zich realiseren dat in andere landen het er anders aan toegaat, en dat het dus niet zomaar toevallig onze individuele keuze is. Onze keuzes worden mede gestuurd door regelingen als belastingen, premies, uitkeringen, hypotheekrenteaftrek, schoolsysteem, kinderopvang etc. Dus hoeveel keuzevrijheid is er dan eigenlijk?
En het stoort me een beetje als vrouwen denken dat emancipatie vooral betekent 'keuzevrijheid voor henzelf'. Je hoeft niks, je mág. Je mag ook thuisblijven, want mannen werken toch wel. Dat die vrijheid ook een zekere verantwoordelijkheid met zich meebrengt om voor jezelf te kunnen zorgen, ligt politiek/emancipatorisch veel gevoeliger.
Als mannen en vrouwen béiden deeltijd gaan werken, is dat weliswaar veel georganiseer en het lijkt duurder, maar het is wel een investering in de toekomst voor beiden. Nu een iets lager gezinsinkomen, maar straks als de kinderen groot zijn hebben beiden evenveel mogelijkheden. En dan heeft papa evenveel zorgervaring en contact met de kinderen als mama.
Maar zijn er niet gewoon een heleboel vrouwen die echt van mening zijn dat hun kinderen beter afzijn als de moeder zoveel mogelijk tijd spendeert met haar kinderen?
Die zullen er best zijn. Maar als zo véél vrouwen in Nederland dat wél denken, en in andere landen niet, dan heeft dat dus iets met onze sociale structuren te maken. Dat is dan niet toevallig.
Als je partner 'genoeg verdient voor beiden', dan kies je niet alleen voor de huidige situatie, maar ook voor de toekomstige situatie. Als je als vrouw stopt met werken loop je een achterstand op in loopbaan en salaris die je nooit meer inhaalt. Dus dan wordt het verschil in salaris tussen hem en haar in de toekomst alleen maar groter. En dan zal ze ook niet snel een interessante baan meer vinden, dus ja, fluitend naar je werk zit er dan niet meer in.
En dan is de kans heel groot dat je als de relatie stukloopt in de bijstand of in slechtbetaalde baantjes terechtkomt.
Mutatis mutandis geldt hetzelfde voor hem en de kinderen. Als zij de zorg claimt, dan blijft hij ook onhandig, dan blijft het contact tussen hem en de kinderen oppervlakkig en dan zal hij nooit de finesses van de bonte was, het schoolzwemrooster en RT kennen. Dus dan moet zij de zorg maar blijven doen, want zij is er zoveel handiger in.......
Van mij mogen mensen dat allemaal doen hoor, het is een vrij land. Maar ik vind het wel handig als mensen zich realiseren dat in andere landen het er anders aan toegaat, en dat het dus niet zomaar toevallig onze individuele keuze is. Onze keuzes worden mede gestuurd door regelingen als belastingen, premies, uitkeringen, hypotheekrenteaftrek, schoolsysteem, kinderopvang etc. Dus hoeveel keuzevrijheid is er dan eigenlijk?
En het stoort me een beetje als vrouwen denken dat emancipatie vooral betekent 'keuzevrijheid voor henzelf'. Je hoeft niks, je mág. Je mag ook thuisblijven, want mannen werken toch wel. Dat die vrijheid ook een zekere verantwoordelijkheid met zich meebrengt om voor jezelf te kunnen zorgen, ligt politiek/emancipatorisch veel gevoeliger.
Als mannen en vrouwen béiden deeltijd gaan werken, is dat weliswaar veel georganiseer en het lijkt duurder, maar het is wel een investering in de toekomst voor beiden. Nu een iets lager gezinsinkomen, maar straks als de kinderen groot zijn hebben beiden evenveel mogelijkheden. En dan heeft papa evenveel zorgervaring en contact met de kinderen als mama.