Psyche
alle pijlers
Door het lint...
zondag 10 april 2011 om 15:54
Het had een middagje uit moeten worden...
Maar zoals de topictitel al aangeeft ben ik door het lint gegaan. Met diverse nietsvermoedende strandgangers als getuige heb ik mijn moeder behoorlijk afgebekt. Ze had een flesje sterke drank in haar tas verstopt en terwijl ze dacht dat ik niet keek heeft ze een slok genomen. Maar ik zag het wel. En alle frustratie van de afgelopen jaren, waarbij ik altijd voorzichtig en met veel ingehouden emotie heb gecommuniceerd, kwamen naar boven borrelen. Onhoudbaar.
Ik heb het flesje met veel drama van haar afgepakt en naar mijn man gebaard dat hij zo snel mogelijk terug moest komen. Ik heb boos geschreeuwd dat het genoeg was geweest. Ik hield me nog in, maar de barman van de strandtent waar we zaten heeft me toch nog vriendelijk verzocht niet meer zo schreeuwen. Mijn man rekende gelijk af. Mijn moeder huilde buiten terwijl ze een sigaret rookte. Ze snapte niet waarom ik zo boos werd. Ze deed toch niemand pijn?
In de auto heb ik het uitgeschreeuwd. Al die jaren heb ik toegekeken hoe mijn ouders zich de vernieling in zuipen. Maar nu is mijn grens bereikt. Ze doet niemand pijn met haar alcoholisme? Mij doet ze pijn! Mij doet ze ongelofelijk veel pijn! Alsof ik van steen ben, alsof het normaal is om je ouders zichzelf kapot te zien drinken. Maar ach, ze heeft het zo moeilijk. Mijn vader ligt in het ziekenhuis (vers van de IC afgekomen) en mijn broertje is net opgepakt vanwege te veel uitstaande boetes. Ze heeft het geld niet om hem vrij te kopen en ik ook niet. Maar ook al had ik het dan had ik het misschien nog niet gedaan. Hij moet maar eens op de blaren zitten. In dit geval waarschijnlijk 3 maanden.
Ik wilde haar uit de ellende halen door er een leuke middag naar het strand van te maken. Gezellig met mijn man en zoontje. Lekker in de zon met een frisse wind door je hoofd . Maar ik ging door het lint...
Zijn er nog meer mensen met ouders met alcoholproblemen? Tips, trucs of ook even stoom afblazen?
Maar zoals de topictitel al aangeeft ben ik door het lint gegaan. Met diverse nietsvermoedende strandgangers als getuige heb ik mijn moeder behoorlijk afgebekt. Ze had een flesje sterke drank in haar tas verstopt en terwijl ze dacht dat ik niet keek heeft ze een slok genomen. Maar ik zag het wel. En alle frustratie van de afgelopen jaren, waarbij ik altijd voorzichtig en met veel ingehouden emotie heb gecommuniceerd, kwamen naar boven borrelen. Onhoudbaar.
Ik heb het flesje met veel drama van haar afgepakt en naar mijn man gebaard dat hij zo snel mogelijk terug moest komen. Ik heb boos geschreeuwd dat het genoeg was geweest. Ik hield me nog in, maar de barman van de strandtent waar we zaten heeft me toch nog vriendelijk verzocht niet meer zo schreeuwen. Mijn man rekende gelijk af. Mijn moeder huilde buiten terwijl ze een sigaret rookte. Ze snapte niet waarom ik zo boos werd. Ze deed toch niemand pijn?
In de auto heb ik het uitgeschreeuwd. Al die jaren heb ik toegekeken hoe mijn ouders zich de vernieling in zuipen. Maar nu is mijn grens bereikt. Ze doet niemand pijn met haar alcoholisme? Mij doet ze pijn! Mij doet ze ongelofelijk veel pijn! Alsof ik van steen ben, alsof het normaal is om je ouders zichzelf kapot te zien drinken. Maar ach, ze heeft het zo moeilijk. Mijn vader ligt in het ziekenhuis (vers van de IC afgekomen) en mijn broertje is net opgepakt vanwege te veel uitstaande boetes. Ze heeft het geld niet om hem vrij te kopen en ik ook niet. Maar ook al had ik het dan had ik het misschien nog niet gedaan. Hij moet maar eens op de blaren zitten. In dit geval waarschijnlijk 3 maanden.
Ik wilde haar uit de ellende halen door er een leuke middag naar het strand van te maken. Gezellig met mijn man en zoontje. Lekker in de zon met een frisse wind door je hoofd . Maar ik ging door het lint...
Zijn er nog meer mensen met ouders met alcoholproblemen? Tips, trucs of ook even stoom afblazen?
zondag 10 april 2011 om 16:03
zondag 10 april 2011 om 16:04
De druppel die de emmer deed overlopen was bereikt en dus liet je je gaan bij iets wat ogenschijnlijk niet iets groots was en dat kan ik me goed voorstellen.
Er zit alcoholisme in mijn familie (mijn oom drinkt zich langzaam aan dood en ook mijn tante en oma hadden een fors alcoholprobleem), maar daar kan ik met een grote bocht omheen gaan, maar bij je ouders is zoiets een stuk moeilijker lijkt mij.
Je kunt je ouders niet stoppen, dus wellicht is therapie een goed idee, gewoon puur voor jezelf en je rotgevoel.
Er zit alcoholisme in mijn familie (mijn oom drinkt zich langzaam aan dood en ook mijn tante en oma hadden een fors alcoholprobleem), maar daar kan ik met een grote bocht omheen gaan, maar bij je ouders is zoiets een stuk moeilijker lijkt mij.
Je kunt je ouders niet stoppen, dus wellicht is therapie een goed idee, gewoon puur voor jezelf en je rotgevoel.
zondag 10 april 2011 om 16:06
quote:spiddermouse schreef op 10 april 2011 @ 15:54:
Maar ik ging door het lint...
Zijn er nog meer mensen met ouders met alcoholproblemen? Tips, trucs of ook even stoom afblazen?Ik zou mij eerst op mezelf gaan richten. Het op een dergelijke manier door het lint gaan, is niet alleen beschamend voor jezelf maar ook voor je man, kind en vooral je moeder. De wereld draait niet alleen om jou. Misschien zou je je moeder op een andere manier kunnen helpen, om haar uit haar ellende te halen, dan haar een middagje mee naar het strand te nemen?
Maar ik ging door het lint...
Zijn er nog meer mensen met ouders met alcoholproblemen? Tips, trucs of ook even stoom afblazen?Ik zou mij eerst op mezelf gaan richten. Het op een dergelijke manier door het lint gaan, is niet alleen beschamend voor jezelf maar ook voor je man, kind en vooral je moeder. De wereld draait niet alleen om jou. Misschien zou je je moeder op een andere manier kunnen helpen, om haar uit haar ellende te halen, dan haar een middagje mee naar het strand te nemen?
zondag 10 april 2011 om 16:07
Bedankt voor je reactie Meds. Ik weet dat ik alleen macht heb over hoe ik hier zelf mee omga. Maar het valt niet altijd mee om ellende van je af te laten glijden. Ik had er even de kracht niet meer voor. Bovendien vraag ik me af of mijn moeder wel door heeft gehad hoeveel pijn me ze heeft gedaan. Tja, nu weet ze het in ieder geval wel.
zondag 10 april 2011 om 16:15
Paloma, door de manier waarop ik het opgeschreven is het misschien niet duidelijk dat dit probleem al jaren speelt. Ik heb al heel veel geprobeerd. Maar alle instanties zijn duidelijk. Er wordt alleen wat gedaan als mijn moeder dat zelf ook wil. En zelf vindt ze het allemaal nog wel meevallen. Erkennen dat je een probleem hebt is de eerste stap en die kan/wil ze nog niet maken.
Vooralsnog kan ik dus niet veel meer doen dan proberen om haar er op te wijzen dat er ook nog leuke dingen zijn. En daar horen middagjes aan het strand bij. Ik probeer overigens niet goed te praten dat ik door het lint ben gegaan. Dat was overduidelijk een aantal stappen te ver en ik pluk daar dan ook zelf de zure vruchten van.
Vooralsnog kan ik dus niet veel meer doen dan proberen om haar er op te wijzen dat er ook nog leuke dingen zijn. En daar horen middagjes aan het strand bij. Ik probeer overigens niet goed te praten dat ik door het lint ben gegaan. Dat was overduidelijk een aantal stappen te ver en ik pluk daar dan ook zelf de zure vruchten van.
zondag 10 april 2011 om 16:16
quote:paloma schreef op 10 april 2011 @ 16:06:
[...]
Ik zou mij eerst op mezelf gaan richten. Het op een dergelijke manier door het lint gaan, is niet alleen beschamend voor jezelf maar ook voor je man, kind en vooral je moeder. De wereld draait niet alleen om jou. Misschien zou je je moeder op een andere manier kunnen helpen, om haar uit haar ellende te halen, dan haar een middagje mee naar het strand te nemen?
Ik vind dit een beetje een naïeve reactie, om eerlijk te zijn. Ik ben zelf dochter van een alcoholist en toen dit speelde woonde ik nog thuis. Ik vond flessen drank achter de gordijnen, flesjes spa gevuld met jenever, blikjes bier in pannen achterin de kast en ik had het altijd door als er stiekem werd gedronken. Ik ben toen ook wel eens door het lint gegaan ja, toen ik voor de zoveelste keer een fles wijn achter het gordijn vond terwijl net daarvoor was beloofd dat het vanaf nu écht, écht anders zou gaan. Dat was dan toevallig in huis maar het had net zo goed op straat kunnen zijn. En ik ben altijd ontzettend rustig, maak nooit ruzie, schreeuw nooit, gooi nooit met servies, maar ik kan me zo'n uitbarsting als TO heeft gehad dus echt wel voorstellen. Want ja, het is enorm pijnlijk om te zien hoe je ouder zich de vernieling in helpt en slechts toe te kunnen kijken.
TO, als je moeder hier niet mee wil stoppen, dan zal je voor jezelf een manier moeten vinden om er mee om te gaan. Daar zijn overigens ook praatgroepen voor.
Mijn alcoholistische ouder staat nu overigens al jaren droog, na een aantal maanden in een kliniek te hebben gezeten. Het kan dus wel.
[...]
Ik zou mij eerst op mezelf gaan richten. Het op een dergelijke manier door het lint gaan, is niet alleen beschamend voor jezelf maar ook voor je man, kind en vooral je moeder. De wereld draait niet alleen om jou. Misschien zou je je moeder op een andere manier kunnen helpen, om haar uit haar ellende te halen, dan haar een middagje mee naar het strand te nemen?
Ik vind dit een beetje een naïeve reactie, om eerlijk te zijn. Ik ben zelf dochter van een alcoholist en toen dit speelde woonde ik nog thuis. Ik vond flessen drank achter de gordijnen, flesjes spa gevuld met jenever, blikjes bier in pannen achterin de kast en ik had het altijd door als er stiekem werd gedronken. Ik ben toen ook wel eens door het lint gegaan ja, toen ik voor de zoveelste keer een fles wijn achter het gordijn vond terwijl net daarvoor was beloofd dat het vanaf nu écht, écht anders zou gaan. Dat was dan toevallig in huis maar het had net zo goed op straat kunnen zijn. En ik ben altijd ontzettend rustig, maak nooit ruzie, schreeuw nooit, gooi nooit met servies, maar ik kan me zo'n uitbarsting als TO heeft gehad dus echt wel voorstellen. Want ja, het is enorm pijnlijk om te zien hoe je ouder zich de vernieling in helpt en slechts toe te kunnen kijken.
TO, als je moeder hier niet mee wil stoppen, dan zal je voor jezelf een manier moeten vinden om er mee om te gaan. Daar zijn overigens ook praatgroepen voor.
Mijn alcoholistische ouder staat nu overigens al jaren droog, na een aantal maanden in een kliniek te hebben gezeten. Het kan dus wel.
zondag 10 april 2011 om 16:19
Spiddermouse, wat een nare toestand. Ik kan helemaal begrijpen dat je jezelf zo hebt laten gaan. Als je gedaan had alsof je het niet zag, was je dagje uit óók verpest geweest.
Misschien is een beetje afstand nemen een goed idee. Laat haar maar opnieuw weten hoeveel pijn ze je doet. Misschien zeggen "ik had niet zo mogen schreeuwen, maar de boodschap is wel duidelijk toch"?
Ik wens je veel succes en sterkte!
Misschien is een beetje afstand nemen een goed idee. Laat haar maar opnieuw weten hoeveel pijn ze je doet. Misschien zeggen "ik had niet zo mogen schreeuwen, maar de boodschap is wel duidelijk toch"?
Ik wens je veel succes en sterkte!
zondag 10 april 2011 om 16:24
Al heb je honderd uitbarstingen, ik ben er bijna wel van overtuigd dat de moeder van TO daardoor niks zal veranderen. Natuurlijk zullen er tranen zijn en een 'het spijt me zo', maar het is niet zo simpel als 'als ze ziet hoeveel pijn het je doet, dan verandert het wel'. TO's moeder is ziek en je kan op je kop gaan staan tot je een ons weegt, pas als zij zelf het besef heeft wat ze anderen aandoet, zal er verandering komen. Eigenlijk moet je er maar gewoon vanuit gaan dat dat wat je zegt, niet bij je moeder aankomt.
zondag 10 april 2011 om 16:27
Spiddermouse, ik vind het erg voor je, en nog wel op zo'n mooie dag, die dan natuurlijk helemaal verpest is.
Ga aub nooit meer met je moeder naar het strand. Voor de rest, je emotie speelde je parten, je bent ook maar een mens!
Maar probeer het van je af te zetten, dat je er iets aan kunt doen, het is zo als het is, alleen je moeder kan dat.
Ga aub nooit meer met je moeder naar het strand. Voor de rest, je emotie speelde je parten, je bent ook maar een mens!
Maar probeer het van je af te zetten, dat je er iets aan kunt doen, het is zo als het is, alleen je moeder kan dat.
zondag 10 april 2011 om 16:31
Kappen is erg lastig als het om je familie gaat heb ik gemerkt, want mijn moeder heeft jarenlang haar moeder en zus geholpen tot ze doodgingen (aan kanker) en nu staat ze op het punt mijn oom te gaan helpen wiens lichaam door de alcohol verwoest is. Moeilijk te begrijpen als een buitenstaander zoals ik zelf ben.
zondag 10 april 2011 om 16:32
quote:paloma schreef op 10 april 2011 @ 16:30:
[...]
Wanneer je weet dat iemand al jarenlang een diehard alcoholist is, dan kun je er rekening mee houden dat niet alleen thuis de alcohol wordt verstopt.Ja, maar dat is natuurlijk niet waar de uitval vandaan kwam. Die uitval was simpelweg een optelsom van al die jaren ellende.
[...]
Wanneer je weet dat iemand al jarenlang een diehard alcoholist is, dan kun je er rekening mee houden dat niet alleen thuis de alcohol wordt verstopt.Ja, maar dat is natuurlijk niet waar de uitval vandaan kwam. Die uitval was simpelweg een optelsom van al die jaren ellende.
zondag 10 april 2011 om 16:35
Astrape, bedankt voor je reactie. Ik hoop dat mijn ouders ook inzien dat als ze zelf stappen nemen ze eruit kunnen komen.
Ze beloven vaak beterschap en liegen ook veel over het drankgebruik. Ik weet niet of het schaamte is of ontkenning, maar zelf vinden ze zich geen alcoholist. Tja, geen probleem dus ook geen oplossing nodig. Zelf vond ik het dan ook schrijnend dat toen het ziekenhuis waar mijn vader ligt met de vraag of mijn vader alcoholist is, mijn moeder ontkennend wilde antwoorden. Hij was in een delirium gekomen en had ontwenningsverschijnselen. Van mij moest ze ja zeggen. Dat heeft ze dus ook gezegd "mijn dochter zegt ja". Zelf vond ze vooral dat hij af en toe wat in het weekend dronk.
Tuffers, bedankt voor de knuffel! Het contact met mijn moeder is trouwens weer ok. Ze heeft net nog weer gebeld. Ik had haar ook gezegd dat ik zo boos was omdat ik zoveel van haar hou. Als ik niet van haar had gehouden dan had het drinken me ook niet zo'n pijn gedaan.
Mijn man daarentegen moet ik nog even afwachten. Die komt hopelijk zo weer thuis (heeft mijn moeder thuis gebracht) en was niet echt "amused" over mijn uitbarsting.
Ze beloven vaak beterschap en liegen ook veel over het drankgebruik. Ik weet niet of het schaamte is of ontkenning, maar zelf vinden ze zich geen alcoholist. Tja, geen probleem dus ook geen oplossing nodig. Zelf vond ik het dan ook schrijnend dat toen het ziekenhuis waar mijn vader ligt met de vraag of mijn vader alcoholist is, mijn moeder ontkennend wilde antwoorden. Hij was in een delirium gekomen en had ontwenningsverschijnselen. Van mij moest ze ja zeggen. Dat heeft ze dus ook gezegd "mijn dochter zegt ja". Zelf vond ze vooral dat hij af en toe wat in het weekend dronk.
Tuffers, bedankt voor de knuffel! Het contact met mijn moeder is trouwens weer ok. Ze heeft net nog weer gebeld. Ik had haar ook gezegd dat ik zo boos was omdat ik zoveel van haar hou. Als ik niet van haar had gehouden dan had het drinken me ook niet zo'n pijn gedaan.
Mijn man daarentegen moet ik nog even afwachten. Die komt hopelijk zo weer thuis (heeft mijn moeder thuis gebracht) en was niet echt "amused" over mijn uitbarsting.
