Banenbindingsangst....

Ik werk sinds 10 jaar in de hulpverlening, paar jaar geleden mijn hbo diploma gehaald, toen was ik al een aantal jaren werkzaam, Grootste deel van de tijd werkte ik met pittige doelgroepen, in groepen of individueel. Weinig resultaat, hard werken, veel (verbale en andere vormen van) agressie, psychisch behoorlijk uitputtend. Maar ik ben dol op mijn doelgroep en daar haal ik heel veel uit en ik vind het doorgaans niet heel heftig of zwaar, daarom past het ook bij me.

Ik heb nooit een vaste baan gehad, wel altijd zeer tevreden werkgevers en een aaneenschakeling van bezuinigingen waardoor ik na een aantal contracten weg moest. Maar zelfs zonder diploma zat ik nooit lang zonder werk, want ik ben best goed in wat ik doe.



Nu is het eindelijk wat rustiger, ik heb een baan waar ik een paar jaar geleden van zei dat het mijn droombaan was. Nagenoeg geen reistijd, de tijden zijn te overzien, maar wel onregelmatig, dat staat me momenteel enorm tegen. Binnen nu en een paar maanden hoogstwaarschijnlijk een vast contract. Iig een tevreden werkgever en nou ja, de financieen blijven een twijfelpunt zoals gewoonlijk, dus ik hou een slag om de arm. Dit is waar ik het allemaal voor deed.



Maar ik weet helemaal niet of ik wel een vaste baan wíl. Ik heb alle grote organisaties wel van binnen gezien nu, overal is wel wat. Deze organisatie is eigenlijk heel prima, maar de stijl van leidinggeven van mijn directe leidinggevende staat me tegen. Heel controlerend en met weinig vertrouwen. Plus dat het in alle organisaties meer om geld draait dan om de zorg en ook dat staat me steeds meer tegen.



Ik heb in een opwelling een sollicitatie de deur uitgedaan, voor een beter betaalde functie met regelmatige tijden, meer verantwoordelijkheid enz, ook meer reistijd. En uitgenodigd, ik zou haast zeggen 'uiteraard' omdat ik binnen mijn werkveld eigenlijk altijd word uitgenodigd als ik solliciteer vanwege mijn ervaring. De functie is leuk, maar ook een stuk saaier vermoed ik. Veel bureauwerk, minder intensief contact met cliënten. Totaal anders dan wat ik nu doe, nu zit ik in de behandelhoek, dan zit ik in een andere hoek. Maar het punt van grote logge organisatie met geldproblemen gaat ook daar op, doelgroep blijft hetzelfde.



Nu ga ik gewoon dat gesprek in en dan zie ik wel. Maar ik kom er gewoon even niet uit welke kant ik op moet. Mensen om me heen juichen bijna als ze horen dat ik een vast contract ga krijgen. Mij zegt het niet zoveel, zonder heb ik me altijd uitstekend gered, het voegt niet veel toe. Behalve mogelijkheden in de zin van scholing enzo. Ik zou graag naar school willen, heb daar de tijd en het geld voor over, maar voor veel post hbo opleidingen of masters heb je een werkgever nodig die meewerkt. En dan zou ik dus nog zeker een jaar of 5 zitten waar ik nu zit. Ik kan nog één stapje hoger in mijn huidige werk, dan is het klaar.



Samenvatting: in wat ik nu doe ben ik niet meer voldoende uitgedaagd, ik wil een stap verder maar weet niet hoe en vind véél teveel dingen leuk. Ik heb vage ideeën over welke richting op, maar veel daarvan is opleidingstechnisch niet haalbaar of weinig realistisch. Liefst zou ik voor mezelf werken, maar de mogelijkheden daartoe zijn beperkt met mijn huidige opleiding.

En ik twijfel of ik niet gewoon teveel wil. Ik heb een baan, ik krijg prima betaald (voor een baan in de zorg), overal zitten nadelen aan, dus ben ik niet gewoon te snel verveeld? Ik werk nog geen jaar op de plek waar ik nu werk en ben nog geen 2 jaar bij deze organisatie in dienst... De andere keren dat ik weg ging bij een werkgever móest ik weg, nu ben ik daar zo aan gewend dat ik misschien een soort bindingsangst heb opgelopen ofzo.



Iemand die hier iets zinnigs over te zeggen heeft? Ik weet dat het vaag is, het opschrijven helpt mij om de boel op een rijtje te krijgen, dus dat is al meegenomen

Dat ook. Dat ook. Maar dat komt op psyche....

quote:Star schreef op 06 juli 2016 @ 11:10:

Die vijf jaar blijven en je opleiding beginnen zie je dan echt niet zitten? Vijf jaar is ook maar tijdelijk.

Het is een reeële optie, dus die overweeg ik. Het grootste nadeel is dat ik ongelooflijk baal van het onregelmatige werken. 2 maanden vooraf je vrije dagen moeten aanvragen, sociaal leven is zo goed als niet bestaand als je om het weekend werkt, en in de vakantieperiodes of bij ziekte 3 van de 4 weekenden.

Over een paar jaar gaat de oudste naar de middelbare school en dan zou ik zo graag weer wat meer vrijheid hebben qua werk. Ik heb een tijdje een baan gehad waar ik mijn eigen tijden kon bepalen, dat vond ik ideaal. Dan werkte ik nog wel s avonds, maar thuis, of ik nam een middag vrij als dat zo uitkwam. Nu is het continue gepuzzel thuis.

quote:Star schreef op 06 juli 2016 @ 11:17:

[...]





Je kan geen eisen stellen dat wanneer je studeert, je alleen regelmatige diensten wil draaien?

Dat jij na vijf jaar pleite bent hoeven ze niet te weten. Doe het voorkomen alsof je in je eigen en hun toekomst wil investeren.

Misschien trappen ze erin



En heel iets anders, zelf als consultant gaan werken? Je hebt er de capaciteiten voor.

Ik zie daar niet echt mogelijkheden toe, er zijn wel mensen die een vast rooster hebben, maar onregelmatig blijft het.



En als consultant? Kun je dat uitleggen?

quote:miekemv schreef op 06 juli 2016 @ 11:18:

Als je bijvoorbeeld een 4 jarige opleiding doet naast je baan en zelf betaald kan je het meenemen in een arbeidsvoorwaarden gesprek en heb je verder geen verplichtingen aan een werkgever. Je kunt dan altijd switchen van werkgever mits je werkplek wordt goedgekeurd door de opleiding. Of moet je per se 36 uur werkem?

Ik werk 32 uur, als ik een opleiding zou gaan volgen zou dat minder worden, ik denk 28 ofzo. Zelf betalen is voor sommige opleidingen geen probleem, maar er zijn ook opleidingen die tig duizend euro's per jaar kosten en dat is geen optie.



Daarnaast heb ik voor eigenlijk elke opleiding een meewerkende werkgever nodig. En dat zou al betekenen dat ik naast mijn eigen werk ook een dag in de week op een andere afdeling zou moeten werken bijvoorbeeld, om aan de opleidingseisen te voldoen. Of dat ik een onderzoeksopdracht moet hebben of opdrachten moet uitvoeren onder werktijd, werkbegeleiding nodig heb, enz. Voor de meeste opleidingen moet de werkgever ook tekenen, ongeacht wie betaalt.

quote:Star schreef op 06 juli 2016 @ 11:20:

[...]





Voor jezelf beginnen bedoel ik. Orde op zaken stellen waar het een chaos is.

Dat is wel tof, maar dan zou ik nog wel een opleiding moeten volgen ook. Ik heb nu gewoon hbo en een bak ervaring, maar de mensen die ingehuurd worden om de boel te redden zijn vaak WO of zitten in de beleids of managementhoek.

Zou ik voor mezelf beginnen als zzp'er in mijn huidige functie dan zou ik bakken met werk hebben volgens mij, maar dat is niet echt gebruikelijk,vaak worden mensen via bureaus ingehuurd ipv als zzp'er.

Vanuit pgb werken heb ik ook onderzocht, maar daar zoekt men weer meer verpleegkundigen of Mbo begeleiding. En begeleiding vind ik dan weer saai. Behandeling en crisis ofzo, dat past meer.

quote:Dubbz schreef op 06 juli 2016 @ 11:51:

Jammer dat je in het geheel niet reageert op mijn reacties. Ook al heb je er misschien niks aan is het wel zo vriendelijk in iedergeval te laten weten dat je het gelezen hebt en mijn moeite waardeert ofzo.

Kalm aan zeg. Ik moest de deur uit en was nog niet verder gekomen.



Echt joh? Heb je alles verwijderd? Ik was aan het googelen op dat buurtzorg concept dat je noemde, maar zoals gezegd: ik moest even boodschappen doen.



Hoezo passief agressief, je reacties verwijderen als mensen niet instant dankbaar genoeg reageren. Maar toch bedankt ofzo.

quote:Dubbz schreef op 06 juli 2016 @ 12:32:

Mwoah, ik had de indruk dat je me liet kletsen, en dan haal ik mijn posts weg inderdaad. Je leek niet zo geinteresseerd te zijn.



Aangezien er ook vrij veel privé info in mijn posts stonden laat ik het dan niet voor Jan Snot staan nee. Niks passiefs agressiefs aan.



En het heeft niks te maken met 'dankbaarheid' komop hee. Wel met reageren op elkaar dat je iig laat weten het gelezen te hebben, of even zeggen later erop terug te komen, zoiets.Misschien minder invullen? Ik kan niet op alles tegelijkertijd reageren. En jouw posting vroeg even nakijken wat je bedoelde.

quote:Phaedra_ schreef op 06 juli 2016 @ 12:32:

Ik zoek weer een duo

Hé, ben je naar de kapper geweest?



Jij jaagt al je duo's weg, en ik ben geen docent en jouw doelgroep vind ik ook al niet zo leuk. Plus je woont te ver weg. Argumenten genoeg?

Maar om erop in te gaan Dubbz, ik ben geen verpleegkundige, verzorgende of iets in die richting. Dus dit soort concepten heeft nauwelijks werk voor mij. Ik ben van huis uit maatschappelijk werker, doe nu wel iets anders, meer behandeling. Probleem is dat je qua financiering gewoon vastloopt dan: pgb is vaak verzorging of begeleiding en dan vaak verpleegkundigen of verzorgenden, zorgverzekeringen vergoeden mij niet. En dan is de enige weg particuliere klanten die je uit eigen zak betalen. En ik werk in de gedwongen sector, dus dat wordt hem niet of zorgen dat je bij de gemeente een contract krijgt en dat zij je betalen. Die optie onderzoek ik.