Werk & Studie
alle pijlers
Doelgroep specificeren
vrijdag 25 juli 2014 om 10:50
Dag Allemaal,
Ik meen dat dit de eerste keer is dat ik iets post op Viva, maar zeker weet ik dat eigenlijk niet.
Kennen jullie het gevoel dat je aan het werkt bent, maar in gedachten continue afdwaalt?
Dat heb ik nu al een lange periode. Sinds 8 maanden ben ik voor mezelf begonnen als kinderpsycholoog. In eerste instantie om kinderen te behandelen. Dit gaat best ok. Ik doe veel met speltherapie. Maar om eerlijk te zijn, als ik naar mijn binnenste binnen kijk, (is dit een woord?) dan wil ik enkel ouders handvatten geven. Ik wil hen niet adviseren, want ik ben het type : een ouder knows best. Nee...ik wil hen ondersteunen en begeleiden. Die speltherapie die ik kinderen geef.: hartstikke leuk en een kind heeft zichtbaar plezier, maar ik zou eigenlijk die ouder meer handvatten willen geven om het zélf te doen met zijn/haar kind.
Hoewel bovengenoemde echt uit mijn tenen komt weet ik niet hoe ik dit in praktijk kan brengen. Ik begeleid ook ouders hoor, maar ik zou willen dat het mijn focus is.
Zijn er mensen op het forum die hier goede ideeën over hebben of er met mij over willen praten?
Ik heb het er al met een paar mensen over gehad, maar ze kijken me dan alsof ze willen zeggen: wees blij dat je werk hebt, haha.
Ik meen dat dit de eerste keer is dat ik iets post op Viva, maar zeker weet ik dat eigenlijk niet.
Kennen jullie het gevoel dat je aan het werkt bent, maar in gedachten continue afdwaalt?
Dat heb ik nu al een lange periode. Sinds 8 maanden ben ik voor mezelf begonnen als kinderpsycholoog. In eerste instantie om kinderen te behandelen. Dit gaat best ok. Ik doe veel met speltherapie. Maar om eerlijk te zijn, als ik naar mijn binnenste binnen kijk, (is dit een woord?) dan wil ik enkel ouders handvatten geven. Ik wil hen niet adviseren, want ik ben het type : een ouder knows best. Nee...ik wil hen ondersteunen en begeleiden. Die speltherapie die ik kinderen geef.: hartstikke leuk en een kind heeft zichtbaar plezier, maar ik zou eigenlijk die ouder meer handvatten willen geven om het zélf te doen met zijn/haar kind.
Hoewel bovengenoemde echt uit mijn tenen komt weet ik niet hoe ik dit in praktijk kan brengen. Ik begeleid ook ouders hoor, maar ik zou willen dat het mijn focus is.
Zijn er mensen op het forum die hier goede ideeën over hebben of er met mij over willen praten?
Ik heb het er al met een paar mensen over gehad, maar ze kijken me dan alsof ze willen zeggen: wees blij dat je werk hebt, haha.
vrijdag 25 juli 2014 om 11:31
Geef het de naam gezinscoach . Opvoedondersteuning aan huis. Ga er heen, zet in op versteviging van pedagogische vaardigheden van ouders. Sociaal netwerk versteviging. Draaglasten verlichten en draagkracht vergroten.
Ik snap niet dat jij t zo moeilijk vind om dit zelf te bedenken. Als je daadwerkelijk gezinsbegeleiding wil gaan geven moet je echt vaardig zijn. Gelijkwaardig contact onderhouden, mensen in hun kracht zetten en soms ook zeggen wat ze niet willen horen.
Misschien eerst ervaring doen binnen organisatie die ambulante gezinsbegeleiding geeft.
Ik snap niet dat jij t zo moeilijk vind om dit zelf te bedenken. Als je daadwerkelijk gezinsbegeleiding wil gaan geven moet je echt vaardig zijn. Gelijkwaardig contact onderhouden, mensen in hun kracht zetten en soms ook zeggen wat ze niet willen horen.
Misschien eerst ervaring doen binnen organisatie die ambulante gezinsbegeleiding geeft.
vrijdag 25 juli 2014 om 11:34
Begrijp ik het goed als ik je OP samenvat als "ik ben kinderpsycholoog maar eigenlijk zou ik me liever richten op ouders ipv kinderen?"
Maw: je interesse heeft zich (waarschijnlijk door je ervaring als kinderpsycholoog) naar een andere doelgroep, omdat je bij de kinderen die je begeleid een onderliggende problematiek tegenkomt die bij de ouders vandaan komt, en niet bij het kind?
Maw: je interesse heeft zich (waarschijnlijk door je ervaring als kinderpsycholoog) naar een andere doelgroep, omdat je bij de kinderen die je begeleid een onderliggende problematiek tegenkomt die bij de ouders vandaan komt, en niet bij het kind?
vrijdag 25 juli 2014 om 11:38
quote:moosenkoos schreef op 25 juli 2014 @ 11:15:
Liara...jij hebt er een ander idee over dan ik. Je stelt ouders komen naar mij toe zodat hun kind geholpen wordt. Dat klopt, dat doen ouders ook en zo ziet het gros van de maatschappij het ook, maar in de regel moeten ouders juist begeleid worden en kinderen mogen met rust gelaten worden als het gaat om opvoedingsvraagstukken.Oh, het gaat bij jou puur om opvoedingsvraagstukken. Dan begrijp ik al helemaal niet waarom je geen adviezen wil geven. Dat hebben die ouders dan toch juist hard nodig?
Liara...jij hebt er een ander idee over dan ik. Je stelt ouders komen naar mij toe zodat hun kind geholpen wordt. Dat klopt, dat doen ouders ook en zo ziet het gros van de maatschappij het ook, maar in de regel moeten ouders juist begeleid worden en kinderen mogen met rust gelaten worden als het gaat om opvoedingsvraagstukken.Oh, het gaat bij jou puur om opvoedingsvraagstukken. Dan begrijp ik al helemaal niet waarom je geen adviezen wil geven. Dat hebben die ouders dan toch juist hard nodig?
vrijdag 25 juli 2014 om 11:40
quote:mwcactus schreef op 25 juli 2014 @ 11:30:
Je verhaal is wat onduidelijk dus als ik in jou ogen rare vragen stel is het zeker niet rot bedoelt.
Wil je het werk dat je nu doet met de kinderen blijven doen?
Waarom wil je het anders of denk je dat het anders moet? Voel jij je er niet prettig bij? Denk je dat ouders zich er niet prettig bij voelen of laten ze dat blijken?
Kun je concreet een voorbeeld geven hoe je zou willen begeleiden/ondersteunen in plaats van advies geven? Wat is volgens jou het verschil?
Ik wil absoluut het werk met de kinderen blijven doen. De huidige manier van behandelen is erop gericht dat er iets mis is met de kinderen. Maaaar...vanuit mijn werk bij Jeugdzorg, CJG's en andere GGZ instellingen weet ik: het kind is niet het probleem. De ouder doet onhandige/rare dingen die effect hebben op het kind. Mijn idee: De ouder heeft begeleiding en ondersteuning nodig bij de wijze van opvoeding. Het kind hoeft er, in mijn optiek, niet eens bij betrokken te worden. Daarna, als ouders klaar zijn met de begeleiding, zou je het kind hierin actief kunnen betrekken.
Komt dit iets duidelijker over?
Dankjewel voor je vraag, ea wordt mij duidelijker:-).
Je verhaal is wat onduidelijk dus als ik in jou ogen rare vragen stel is het zeker niet rot bedoelt.
Wil je het werk dat je nu doet met de kinderen blijven doen?
Waarom wil je het anders of denk je dat het anders moet? Voel jij je er niet prettig bij? Denk je dat ouders zich er niet prettig bij voelen of laten ze dat blijken?
Kun je concreet een voorbeeld geven hoe je zou willen begeleiden/ondersteunen in plaats van advies geven? Wat is volgens jou het verschil?
Ik wil absoluut het werk met de kinderen blijven doen. De huidige manier van behandelen is erop gericht dat er iets mis is met de kinderen. Maaaar...vanuit mijn werk bij Jeugdzorg, CJG's en andere GGZ instellingen weet ik: het kind is niet het probleem. De ouder doet onhandige/rare dingen die effect hebben op het kind. Mijn idee: De ouder heeft begeleiding en ondersteuning nodig bij de wijze van opvoeding. Het kind hoeft er, in mijn optiek, niet eens bij betrokken te worden. Daarna, als ouders klaar zijn met de begeleiding, zou je het kind hierin actief kunnen betrekken.
Komt dit iets duidelijker over?
Dankjewel voor je vraag, ea wordt mij duidelijker:-).
vrijdag 25 juli 2014 om 11:49
Mabella een aanvulling: in jouw post lijkt het erg makkelijk om een naam te veranderen en misschien is dat ook wel zo:). Ik ervaar het als lastig, omdat dit een enorme switch betekent. Een verandering in mindset, maar de naam die ik nu in korte tijd heb opgebouwd zal anders moeten, website, folders etc.
Ben jij zelf ambulant gezinsbegeleider?
Ben jij zelf ambulant gezinsbegeleider?
vrijdag 25 juli 2014 om 11:50
vrijdag 25 juli 2014 om 11:52
quote:moosenkoos schreef op 25 juli 2014 @ 11:15:
Liara...jij hebt er een ander idee over dan ik. Je stelt ouders komen naar mij toe zodat hun kind geholpen wordt. Dat klopt, dat doen ouders ook en zo ziet het gros van de maatschappij het ook, maar in de regel moeten ouders juist begeleid worden en kinderen mogen met rust gelaten worden als het gaat om opvoedingsvraagstukken.Waarom doe je dat dan niet?
Liara...jij hebt er een ander idee over dan ik. Je stelt ouders komen naar mij toe zodat hun kind geholpen wordt. Dat klopt, dat doen ouders ook en zo ziet het gros van de maatschappij het ook, maar in de regel moeten ouders juist begeleid worden en kinderen mogen met rust gelaten worden als het gaat om opvoedingsvraagstukken.Waarom doe je dat dan niet?
vrijdag 25 juli 2014 om 11:55
quote:moosenkoos schreef op 25 juli 2014 @ 11:50:
[...]
Nee, echt nooit aan gedacht. Wisselwerking, bestaat dat echt?
Ik ga ervan uit dat dit sarcastisch bedoeld is, maar het komt niet overeen met wat je eerder schrijft:
quote:moosenkoos schreef op 25 juli 2014 @ 11:40:
[...]
Mijn idee: De ouder heeft begeleiding en ondersteuning nodig bij de wijze van opvoeding. Het kind hoeft er, in mijn optiek, niet eens bij betrokken te worden. Daarna, als ouders klaar zijn met de begeleiding, zou je het kind hierin actief kunnen betrekken.
Als het inderdaad een wisselwerking is, zou je ouder en kind juist tegelijk moeten begeleiden.
[...]
Nee, echt nooit aan gedacht. Wisselwerking, bestaat dat echt?
Ik ga ervan uit dat dit sarcastisch bedoeld is, maar het komt niet overeen met wat je eerder schrijft:
quote:moosenkoos schreef op 25 juli 2014 @ 11:40:
[...]
Mijn idee: De ouder heeft begeleiding en ondersteuning nodig bij de wijze van opvoeding. Het kind hoeft er, in mijn optiek, niet eens bij betrokken te worden. Daarna, als ouders klaar zijn met de begeleiding, zou je het kind hierin actief kunnen betrekken.
Als het inderdaad een wisselwerking is, zou je ouder en kind juist tegelijk moeten begeleiden.
vrijdag 25 juli 2014 om 12:00
quote:moosenkoos schreef op 25 juli 2014 @ 11:44:
Mabella en Milena1, dank voor jullie bijdrage! Milena1, het klopt wat je stelt. Ik houd van kinderen en zou elke dag met hen willen werken, maar ik zou actiever met de ouders moeten werken opdat het kind weer happy wordt.Een meer holistische kijk op het functioneren van het gezin ROND het kind dus?
Mabella en Milena1, dank voor jullie bijdrage! Milena1, het klopt wat je stelt. Ik houd van kinderen en zou elke dag met hen willen werken, maar ik zou actiever met de ouders moeten werken opdat het kind weer happy wordt.Een meer holistische kijk op het functioneren van het gezin ROND het kind dus?
vrijdag 25 juli 2014 om 12:02
Eerste was idd sarcastisch. Wisselwerking lijkt me evident. Bedoel je ouder en kind tegelijkertijd als in parallel? Ik vind het belangrijk dat er rust wederkeert, daarin valt mijns inziens vooral veel te halen in de begeleiding van ouder(s). Als de basis ok wordt kunnen ze makkelijker tegelijkertijd worden begeleid. Dankjewel Nerdopdiva...er vallen weer wat puzzelstukjes op hun plek.
vrijdag 25 juli 2014 om 12:25
vrijdag 25 juli 2014 om 13:22
vrijdag 25 juli 2014 om 13:41
TO wat jammer dat je zo reageert terwijl ik het idee heb dat mensen het goed bedoelen en proberen uit te zoeken wat je wil want je komt nogal onduidelijk over. Het komt over alsof je het zelf allemaal niet zo goed weet. Het antwoord op de vragen die forumsters stellen zijn niet zo belangrijk voor hen maar vooral voor jou. De vragen van andere kunnen je helpen om voor jezelf te beantwoorden waar het nu knelt en wat je nu wil. Ik heb jaren een eigen praktijk gehad (geen kinderpsychologie) en het is ook best lastig daar je draai in te vinden.
Mag ik vragen wat je beroep is? Ben je afgestudeerd (kinder)psycholoog? In welke functie(s) heb je hiervoor gewerkt?
Ik ben het niet eens met je stelling dat het kind niet het probleem is maar dat het altijd aan de ouders ligt. Er kan wel degelijk een hoop mis zijn met een kind. Ik ben in mijn carrière en tijdens mijn studie heel wat kinderen tegengekomen met (ernstige) psychische problemen en ziektes. Zitten de psychiatrische kinderafdelingen dan vol met kinderen die slechte ouders hebben en blijkbaar een behandelaar die ze niet kan begeleiden om het beter te doen? Het verbaast me eigenlijk dat je als kinderpsycholoog stelt dat er niets mis kan zijn met de kinderen die je behandelt maar dat het aan de ouders ligt. Stuur je kinderen dan ook niet door naar een psychiater?
Hopelijk komt het omdat je nogal warrig overkomt maar ik vind als GGZ professional je manier van kijken naar je cliëntjes eigenlijk best zorgelijk klinken.
Elk geval is anders. Soms ligt het probleem enkel bij ouders die tekortschieten maar er kan ook een probleem enkel bij een kind zijn of beide, een kind heeft problemen en ouders kunnen daar niet goed mee omgaan waardoor de situatie verergert of niet verbeterd. Er zijn zoveel verschillende situaties en ik denk dat de wisselwerking tussen ouders en kinderen heel belangrijk is. Daarom ben ik ook voorstander van parallel behandelen/begeleiden.
Ik snap nog steeds niet zo goed wat volgens jou het verschil is tussen advies geven en begeleiden/handvatten aanreiken?
Wat maakt dat je het anders wil doen dan je nu doet? Werkt het niet goed op deze manier? Is het niet wat je graag zou willen doen?
Mag ik vragen wat je beroep is? Ben je afgestudeerd (kinder)psycholoog? In welke functie(s) heb je hiervoor gewerkt?
Ik ben het niet eens met je stelling dat het kind niet het probleem is maar dat het altijd aan de ouders ligt. Er kan wel degelijk een hoop mis zijn met een kind. Ik ben in mijn carrière en tijdens mijn studie heel wat kinderen tegengekomen met (ernstige) psychische problemen en ziektes. Zitten de psychiatrische kinderafdelingen dan vol met kinderen die slechte ouders hebben en blijkbaar een behandelaar die ze niet kan begeleiden om het beter te doen? Het verbaast me eigenlijk dat je als kinderpsycholoog stelt dat er niets mis kan zijn met de kinderen die je behandelt maar dat het aan de ouders ligt. Stuur je kinderen dan ook niet door naar een psychiater?
Hopelijk komt het omdat je nogal warrig overkomt maar ik vind als GGZ professional je manier van kijken naar je cliëntjes eigenlijk best zorgelijk klinken.
Elk geval is anders. Soms ligt het probleem enkel bij ouders die tekortschieten maar er kan ook een probleem enkel bij een kind zijn of beide, een kind heeft problemen en ouders kunnen daar niet goed mee omgaan waardoor de situatie verergert of niet verbeterd. Er zijn zoveel verschillende situaties en ik denk dat de wisselwerking tussen ouders en kinderen heel belangrijk is. Daarom ben ik ook voorstander van parallel behandelen/begeleiden.
Ik snap nog steeds niet zo goed wat volgens jou het verschil is tussen advies geven en begeleiden/handvatten aanreiken?
Wat maakt dat je het anders wil doen dan je nu doet? Werkt het niet goed op deze manier? Is het niet wat je graag zou willen doen?