Dyscalculie
zondag 28 februari 2010 om 17:10
Hoi allemaal,
Sinds ik mezelf kan heugen heb ik last van deze 'aandoening'. Op de basisschool kwam ik nooit goed mee met rekenen en de remedial teaching haalde weinig tot niks uit.
Op de middelbare school ging het al niet veel beter. Heb zelfs het advies gekregen om naar de praktijk school te gaan (cito score). Uiteindelijk na heel veel pijn, strijd en moeite heb ik toch mijn VMBO-T diploma gehaald op een school voor speciaal onderwijs.
Dood en dood zonde, aangezien mijn niveau met andere vakken op Havo/VWO niveau zat.
Het nare aan deze middelbare school was dat ik in al die jaren maar twee keer bijles heb gekregen. Wel gaven ze mij daar een dyscalculie verklaring waarmee ik recht zou moeten hebben op aangepaste faciliteiten tijdens toetsen/tentamens/werk en lessen. In de praktijk blijkt dit niet zo te werken.
Na de middelbare school heb ik dus eerst een MBO opleiding moeten doen. De HAVO nam toentertijd nog geen leerlingen aan zonder wiskunde (tegenwoordig wel). Ook op het MBO heb ik erg te kampen gehad met mijn dyscalculie. Klasgenoten, docenten, remedial teachers.. niemand begreep er wat van. Wat bij mij voor veel frustratie zorgde, en faalangst.
Uiteindelijk ben ik nu met een HBO studie bezig maar ik merk in mijn omgeving nog steeds dat mensen niet op de hoogte zijn van dyscalculie. Voorlichtingsavonden worden daar in tegen wel goed bezocht, maar niet door de docenten.
Dit vind ik zo vreemd aangezien kinderen met dyslexie (meestal) wel begeleid worden en zo nodig aanpassingen krijgen wanneer zij toetsen e.d. moeten maken.
Ook stuit het mij heel erg tegen mijn borst dat docenten zo vervelend kunnen reageren wanneer je ze informeert over dyscalculie.
Voor de duidelijkheid, dyscalculie valt niet op te lossen met 'leren, leren en nog eens leren'. Dyscalculie slaat op (bijna) ieder moment van de dag toe. Het heeft niks met motivatie of geestelijke gesteldheid van het kind te maken, het is geen onwil. Het is puur het niet kunnen rekenen, omgaan met cijfers, ruimtelijk inzicht en plannen.
Edit:
Dyscalculie gaat verder dan het alleen niet kunnen rekenen. Het geeft ook problemen met ruimtelijk inzicht, getallen, concentratie, geheugen etc.
(Vul me maar aan a.u.b.)
Zijn hier forumleden die ook met dit probleem te kampen hebben en zo ja, wat helpt jullie bij deze 'stoornis'?
Dyscalculie
Informatie over dyscalculie
Sinds ik mezelf kan heugen heb ik last van deze 'aandoening'. Op de basisschool kwam ik nooit goed mee met rekenen en de remedial teaching haalde weinig tot niks uit.
Op de middelbare school ging het al niet veel beter. Heb zelfs het advies gekregen om naar de praktijk school te gaan (cito score). Uiteindelijk na heel veel pijn, strijd en moeite heb ik toch mijn VMBO-T diploma gehaald op een school voor speciaal onderwijs.
Dood en dood zonde, aangezien mijn niveau met andere vakken op Havo/VWO niveau zat.
Het nare aan deze middelbare school was dat ik in al die jaren maar twee keer bijles heb gekregen. Wel gaven ze mij daar een dyscalculie verklaring waarmee ik recht zou moeten hebben op aangepaste faciliteiten tijdens toetsen/tentamens/werk en lessen. In de praktijk blijkt dit niet zo te werken.
Na de middelbare school heb ik dus eerst een MBO opleiding moeten doen. De HAVO nam toentertijd nog geen leerlingen aan zonder wiskunde (tegenwoordig wel). Ook op het MBO heb ik erg te kampen gehad met mijn dyscalculie. Klasgenoten, docenten, remedial teachers.. niemand begreep er wat van. Wat bij mij voor veel frustratie zorgde, en faalangst.
Uiteindelijk ben ik nu met een HBO studie bezig maar ik merk in mijn omgeving nog steeds dat mensen niet op de hoogte zijn van dyscalculie. Voorlichtingsavonden worden daar in tegen wel goed bezocht, maar niet door de docenten.
Dit vind ik zo vreemd aangezien kinderen met dyslexie (meestal) wel begeleid worden en zo nodig aanpassingen krijgen wanneer zij toetsen e.d. moeten maken.
Ook stuit het mij heel erg tegen mijn borst dat docenten zo vervelend kunnen reageren wanneer je ze informeert over dyscalculie.
Voor de duidelijkheid, dyscalculie valt niet op te lossen met 'leren, leren en nog eens leren'. Dyscalculie slaat op (bijna) ieder moment van de dag toe. Het heeft niks met motivatie of geestelijke gesteldheid van het kind te maken, het is geen onwil. Het is puur het niet kunnen rekenen, omgaan met cijfers, ruimtelijk inzicht en plannen.
Edit:
Dyscalculie gaat verder dan het alleen niet kunnen rekenen. Het geeft ook problemen met ruimtelijk inzicht, getallen, concentratie, geheugen etc.
(Vul me maar aan a.u.b.)
Zijn hier forumleden die ook met dit probleem te kampen hebben en zo ja, wat helpt jullie bij deze 'stoornis'?
Dyscalculie
Informatie over dyscalculie
zondag 28 februari 2010 om 17:15
zondag 28 februari 2010 om 17:21
Ik heb het ook, en ik loop er vaker tegenaan dan me lief is. Sinds ik weet dat ik het heb zijn er wel veel dingen op zijn plek gevallen. Ook ben ik me bewust geworden hoe vaak ik bepaalde situaties (waarbij je tegen je zwakke punt aanloopt) probeer te ontwijken en begrijp ik mijn frustraties hierin beter.
Wat helpt weet ik niet. Ik heb me tegenover een paar mensen over de schaamte heen kunnen zetten en die mensen vraag ik vaak of ze even willen meedenken/meerekenen/meekijken.
Wat ik jammer vind, is dat de link zo beperkt is. Dyscalculie heeft op veel meer vlakken invloed dan alleen het rekenwerk op school.
Wat helpt weet ik niet. Ik heb me tegenover een paar mensen over de schaamte heen kunnen zetten en die mensen vraag ik vaak of ze even willen meedenken/meerekenen/meekijken.
Wat ik jammer vind, is dat de link zo beperkt is. Dyscalculie heeft op veel meer vlakken invloed dan alleen het rekenwerk op school.
zondag 28 februari 2010 om 17:27
Ik loop er nu steeds tegenaan bij het vinden van werk.
Ook het vinden van een studie is een moeilijke opgave, ik ben in Nijmegen begonnen met HBO rechten.. je zou denken (en zoals ik geïnformeerd was dacht ik dat ook) dat daar geen rekenvaardigheid bij komt kijken. Wel dus.
Rechten is aan Nijmegen gekoppeld aan de faculteit economie & management wat (begreep ik later) betekend dat je in het 1e jaar ook een aantal management vakken moet volgen. Zo zonde, aangezien je die niet nodig hebt wanneer je jurist wil worden.
Gevolg voor mij is nu dat ik noodgedwongen heb moeten stoppen (ook door mijn zwangerschap) en het in Utrecht opnieuw ga proberen...
Je raakt er zo veel tijd mee kwijt, wordt onzeker, krijgt weer faalangst. Ook al denk je goed geïnformeerd te zijn... Word er niet goed van.
Zal eens zoeken naar een andere link. Informatie op internet is ook beperkt. Stichting BALANS geeft wel goede folders uit maar daar moet je voor betalen.
Stichting BALANS Dyscalculie
Ook het vinden van een studie is een moeilijke opgave, ik ben in Nijmegen begonnen met HBO rechten.. je zou denken (en zoals ik geïnformeerd was dacht ik dat ook) dat daar geen rekenvaardigheid bij komt kijken. Wel dus.
Rechten is aan Nijmegen gekoppeld aan de faculteit economie & management wat (begreep ik later) betekend dat je in het 1e jaar ook een aantal management vakken moet volgen. Zo zonde, aangezien je die niet nodig hebt wanneer je jurist wil worden.
Gevolg voor mij is nu dat ik noodgedwongen heb moeten stoppen (ook door mijn zwangerschap) en het in Utrecht opnieuw ga proberen...
Je raakt er zo veel tijd mee kwijt, wordt onzeker, krijgt weer faalangst. Ook al denk je goed geïnformeerd te zijn... Word er niet goed van.
Zal eens zoeken naar een andere link. Informatie op internet is ook beperkt. Stichting BALANS geeft wel goede folders uit maar daar moet je voor betalen.
Stichting BALANS Dyscalculie
zondag 28 februari 2010 om 17:28
Hier nog iemand met Dyscalculie.
Bij mij is het nooit officieel vastgesteld maar het is zo duidelijk als wat!
In groep 6 blijven zitten voor rekenen en het is nooit meer wat geworden met cijfers.
Links en rechts vind ik bijzonder lastig en telefoonnrs noteren is helemaal een drama!
Vooral wanneer ze beginnen met drieenzestig en dat soort gevallen.
Dan schrijf ik eerst de drie en dan de zes ervoor.
Zo irritant!
Bij mij is het nooit officieel vastgesteld maar het is zo duidelijk als wat!
In groep 6 blijven zitten voor rekenen en het is nooit meer wat geworden met cijfers.
Links en rechts vind ik bijzonder lastig en telefoonnrs noteren is helemaal een drama!
Vooral wanneer ze beginnen met drieenzestig en dat soort gevallen.
Dan schrijf ik eerst de drie en dan de zes ervoor.
Zo irritant!
zondag 28 februari 2010 om 17:33
Ik herken toch wel behoorlijk in wat jullie schrijven. Links en rechts niet uit elkaar kunnen houden, cijfers verkeerd omschrijven zoals bij Whiskers en het meest eenvoudige rekenwerk wat heel moeilijk bij mij binnenkomt.
Alsof ik een blokkade in mijn hoofd heb zodra het met cijfers te maken heeft.
Was ook zoooo blij toen ik in mijn 4e jaar wiskunde kon laten vallen. Opluchting ohne Ende!
Alsof ik een blokkade in mijn hoofd heb zodra het met cijfers te maken heeft.
Was ook zoooo blij toen ik in mijn 4e jaar wiskunde kon laten vallen. Opluchting ohne Ende!
Ja, dat vind ik echt.
zondag 28 februari 2010 om 17:36
zondag 28 februari 2010 om 17:38
Haha! Wiskunde, Natuur/Scheikunde, het deed me allemaal niks.
Ik heb het maar laten gaan, ik kan gewoon niet rekenen.
In de auto is het mijn kant of jou kant ipv links en rechts en bij het boodschappen doen gewoon overdreven veel cash meenemen!
Voor het shoppen heb ik nog geen oplossing gevonden.
Wanneer ik in 3 winkels wat gekocht heb heb ik geen benul meer van hoeveel ik heb uitgegeven.
Misschien dat iemand de gouden tip heeft?
Ik heb het maar laten gaan, ik kan gewoon niet rekenen.
In de auto is het mijn kant of jou kant ipv links en rechts en bij het boodschappen doen gewoon overdreven veel cash meenemen!
Voor het shoppen heb ik nog geen oplossing gevonden.
Wanneer ik in 3 winkels wat gekocht heb heb ik geen benul meer van hoeveel ik heb uitgegeven.
Misschien dat iemand de gouden tip heeft?
zondag 28 februari 2010 om 17:43
Ik hou altijd mijn mobieltje bij de hand tijdens het shoppen.. bewaar de bonnetjes. Dan ga ik op straat even in een stil hoekje staan en alles met behulp van de rekenmachine bij elkaar 'optellen'. Anders geef ik zo 300 euro uit..
Getallen hebben voor mij ook geen waarde, ik kan niet inschatten of iets 'veel' of weinig is. Het klinkt onwerkelijk voor mensen die geen moeite hebben met getallen.
Ben heel blij dat ik hier wat mensen tref die precies weten wat ik bedoel!
En inderdaad. Je hebt het in verschillende vormen. Niet iedereen met dyscalculie heeft precies dezelfde problemen.
Getallen hebben voor mij ook geen waarde, ik kan niet inschatten of iets 'veel' of weinig is. Het klinkt onwerkelijk voor mensen die geen moeite hebben met getallen.
Ben heel blij dat ik hier wat mensen tref die precies weten wat ik bedoel!
En inderdaad. Je hebt het in verschillende vormen. Niet iedereen met dyscalculie heeft precies dezelfde problemen.
zondag 28 februari 2010 om 17:47
zondag 28 februari 2010 om 17:52
quote:Helianthus2106 schreef op 28 februari 2010 @ 17:47:
@ TO: lijkt me heel vervelend, hoor dyscalculie, maar ik begrijp iets niet uit je OP:
[...]
Er zijn best strenge selectiecritiria voor het mogen volgen van praktijkonderwijs. Je IQ moet binnen een range liggen en je achterstanden op minstens twee gebieden, waaronder Begrijpend Lezen of Inzichtelijk rekenen moet meer dan 2 jaar zijn. Zo'n advies is dan niet uit de lucht komen vallen en daar gaan testen aan vooraf.
Als je wel op andere vakken op H/V-niveau kon functioneren, had de basisschool dat advies niet kunnen geven. Naar wat voor school ben je gegaan om toch het VMBO-T-diploma te kunnen halen?
Ik vind het knap dat je met (ik neem aan ernstige) dyscalculie het zover hebt geschopt!
Om even een misverstand uit de weg te halen: leerlingen met dyslexie hebben aanpassingen, maar moeten uiteindelijk hetzelfde presteren als jij en ik. Zij zullen ook beroepen nooit kunnen uitoefenen omdat zij dyslexie hebben (tolk-vertaler, communicatie-desk. enz). Ook zij moeten 3x zo hard werken om misschien nog wel minder te presteren op een toets dan anderen. Ook frustrerend, maar niks aan te doen.
Ik doe dyslexie ook niet af als minder erg zijnde stoornis. Ik weet dat mensen met dyslexie ook 10x zo hard moeten werken voor hun resultaat. Het is alleen algemener bekend waardoor sneller de juiste hulp geboden wordt.
Iedere docent weet wat dyslexie is, weet waar de informatie te vinden is. Met dyscalculie is dit niet zo.
En over die CITO score. Mijn basisschool wist bij god niet hoe ze met mij om moesten gaan, omdat ik op de vakken: ruimtelijk inzicht, rekenen erg slecht scoorde was dit hun advies. Mijn IQ is verder (afgezien van rekenen en ruimtelijk inzicht) in orde. Heb dit ook laten testen bij de GGD/GGZ (weet het even niet meer). Daar hebben ze ook geconcludeerd dat ik met de overige delen gewoon HAVO/VWO had aangekund.
@ TO: lijkt me heel vervelend, hoor dyscalculie, maar ik begrijp iets niet uit je OP:
[...]
Er zijn best strenge selectiecritiria voor het mogen volgen van praktijkonderwijs. Je IQ moet binnen een range liggen en je achterstanden op minstens twee gebieden, waaronder Begrijpend Lezen of Inzichtelijk rekenen moet meer dan 2 jaar zijn. Zo'n advies is dan niet uit de lucht komen vallen en daar gaan testen aan vooraf.
Als je wel op andere vakken op H/V-niveau kon functioneren, had de basisschool dat advies niet kunnen geven. Naar wat voor school ben je gegaan om toch het VMBO-T-diploma te kunnen halen?
Ik vind het knap dat je met (ik neem aan ernstige) dyscalculie het zover hebt geschopt!
Om even een misverstand uit de weg te halen: leerlingen met dyslexie hebben aanpassingen, maar moeten uiteindelijk hetzelfde presteren als jij en ik. Zij zullen ook beroepen nooit kunnen uitoefenen omdat zij dyslexie hebben (tolk-vertaler, communicatie-desk. enz). Ook zij moeten 3x zo hard werken om misschien nog wel minder te presteren op een toets dan anderen. Ook frustrerend, maar niks aan te doen.
Ik doe dyslexie ook niet af als minder erg zijnde stoornis. Ik weet dat mensen met dyslexie ook 10x zo hard moeten werken voor hun resultaat. Het is alleen algemener bekend waardoor sneller de juiste hulp geboden wordt.
Iedere docent weet wat dyslexie is, weet waar de informatie te vinden is. Met dyscalculie is dit niet zo.
En over die CITO score. Mijn basisschool wist bij god niet hoe ze met mij om moesten gaan, omdat ik op de vakken: ruimtelijk inzicht, rekenen erg slecht scoorde was dit hun advies. Mijn IQ is verder (afgezien van rekenen en ruimtelijk inzicht) in orde. Heb dit ook laten testen bij de GGD/GGZ (weet het even niet meer). Daar hebben ze ook geconcludeerd dat ik met de overige delen gewoon HAVO/VWO had aangekund.
zondag 28 februari 2010 om 17:53
quote:CLM schreef op 28 februari 2010 @ 17:10:
Hoi allemaal,
Wel gaven ze mij daar een dyscalculie verklaring waarmee ik recht zou moeten hebben op aangepaste faciliteiten tijdens toetsen/tentamens/werk en lessen. In de praktijk blijkt dit niet zo te werken.
Klasgenoten, docenten, remedial teachers.. niemand begreep er wat van. Wat bij mij voor veel frustratie zorgde, en faalangst.
Uiteindelijk ben ik nu met een HBO studie bezig maar ik merk in mijn omgeving nog steeds dat mensen niet op de hoogte zijn van dyscalculie. Voorlichtingsavonden worden daar in tegen wel goed bezocht, maar niet door de docenten.
Dit vind ik zo vreemd aangezien kinderen met dyslexie (meestal) wel begeleid worden en zo nodig aanpassingen krijgen wanneer zij toetsen e.d. moeten maken.
Ook stuit het mij heel erg tegen mijn borst dat docenten zo vervelend kunnen reageren wanneer je ze informeert over dyscalculie.
Zou je deze punten wat meer kunnen uitleggen? Ik ben docent en heb in mijn werk er ooit weleens mee te maken. Op mijn school lopen geen gediagnosticeerde leerlingen met dyscalculie rond, maar als dat wel het geval zou zijn (of in de toekomst weleens voor gaat komen) neem ik aan dat daar een proctocol voor is, net als voor lln. met dyslectie bv.
Als talendocent weet ik erg weinig over dyscalculie (ja in algemene zin weet ik wat), dus misschien kun je mij bijschijnen?
Hoe heb je bv ervaren dat in de praktijk er niks terecht kwam van aangepaste faciliteiten? Hoe vervelend reageren docenten dan? Wat gebeurt er qua begeleiding bij dyslexie wel wat bij dyscalculie niet gebeurt? etc.
Hoi allemaal,
Wel gaven ze mij daar een dyscalculie verklaring waarmee ik recht zou moeten hebben op aangepaste faciliteiten tijdens toetsen/tentamens/werk en lessen. In de praktijk blijkt dit niet zo te werken.
Klasgenoten, docenten, remedial teachers.. niemand begreep er wat van. Wat bij mij voor veel frustratie zorgde, en faalangst.
Uiteindelijk ben ik nu met een HBO studie bezig maar ik merk in mijn omgeving nog steeds dat mensen niet op de hoogte zijn van dyscalculie. Voorlichtingsavonden worden daar in tegen wel goed bezocht, maar niet door de docenten.
Dit vind ik zo vreemd aangezien kinderen met dyslexie (meestal) wel begeleid worden en zo nodig aanpassingen krijgen wanneer zij toetsen e.d. moeten maken.
Ook stuit het mij heel erg tegen mijn borst dat docenten zo vervelend kunnen reageren wanneer je ze informeert over dyscalculie.
Zou je deze punten wat meer kunnen uitleggen? Ik ben docent en heb in mijn werk er ooit weleens mee te maken. Op mijn school lopen geen gediagnosticeerde leerlingen met dyscalculie rond, maar als dat wel het geval zou zijn (of in de toekomst weleens voor gaat komen) neem ik aan dat daar een proctocol voor is, net als voor lln. met dyslectie bv.
Als talendocent weet ik erg weinig over dyscalculie (ja in algemene zin weet ik wat), dus misschien kun je mij bijschijnen?
Hoe heb je bv ervaren dat in de praktijk er niks terecht kwam van aangepaste faciliteiten? Hoe vervelend reageren docenten dan? Wat gebeurt er qua begeleiding bij dyslexie wel wat bij dyscalculie niet gebeurt? etc.
zondag 28 februari 2010 om 17:54
Lees dit eens: Ruijssenaars, A.J.J.M. (1992). Rekenproblemen. Theorie, diagnostiek en behandeling. Rotterdam, Lemniscaat.
Ik zie in dit topic namelijk al meerdere onzinnigheden langskomen. Dyscalculie gebruiken als een vergaarbak voor al je ruimtelijk-visuele beperkingen bovenop rekenproblemen is flauwekul.
Ik zie in dit topic namelijk al meerdere onzinnigheden langskomen. Dyscalculie gebruiken als een vergaarbak voor al je ruimtelijk-visuele beperkingen bovenop rekenproblemen is flauwekul.
zondag 28 februari 2010 om 17:55
quote:CLM schreef op 28 februari 2010 @ 17:43:
Ik hou altijd mijn mobieltje bij de hand tijdens het shoppen.. bewaar de bonnetjes. Dan ga ik op straat even in een stil hoekje staan en alles met behulp van de rekenmachine bij elkaar 'optellen'. Anders geef ik zo 300 euro uit..
Ik snap de bonnetjes zelfs nooit. Tegenwoordig laat ik meekijken in mijn financiën. Verstandiger.
Getallen hebben voor mij ook geen waarde, ik kan niet inschatten of iets 'veel' of weinig is. Het klinkt onwerkelijk voor mensen die geen moeite hebben met getallen. Dit komt heel bekend voor. Als iemand zegt; Er waren wel 100 mensen aanwezig. Dat zegt me niets. Wat antwoord je dan? Oh wat veel, of; oh wat weinig. Geen idee.
Verder waren er (naar wat ik heb begrepen) ontzettend veel doden bij dat Haiti gedoe. Het zegt me niets die aantallen. Ik kan me er namelijk geen hoeveelheid bij voorstellen.
Ben heel blij dat ik hier wat mensen tref die precies weten wat ik bedoel!
En inderdaad. Je hebt het in verschillende vormen. Niet iedereen met dyscalculie heeft precies dezelfde problemen.
Ik loop echt tegen elk cijfer aan. Ook wanneer het cijfer op een andere manier wordt geschreven. (vier of 4) Ik blokkeer als ik cijfers zie.
Er zijn zelfs tijden geweest dat ik in paniek raakte als ik iets met cijfers voor me kreeg. Tot aan bijna hyperventileren aan toe, toen ik voor mijn werk andere taken kreeg, iets met facturen. Ik heb toen per direct ontslag ingediend
Ik ga ook de mist in als het gaat om inschatten van lengte, leeftijd, aantal, uitkomst, vergelijkingen. Maar in dat soort situaties komen mijn ultra ontwikkelde ontwijktechnieken goed van toepassing.
Links en rechts, dat kan ik wel. Tijdens rijlessen een de opdracht; rotonde driekwart?? Beide handen kwamen van het stuur om voor de zekerheid dubbelop te kunnen tellen welke afslag dat was.
Ik hou altijd mijn mobieltje bij de hand tijdens het shoppen.. bewaar de bonnetjes. Dan ga ik op straat even in een stil hoekje staan en alles met behulp van de rekenmachine bij elkaar 'optellen'. Anders geef ik zo 300 euro uit..
Ik snap de bonnetjes zelfs nooit. Tegenwoordig laat ik meekijken in mijn financiën. Verstandiger.
Getallen hebben voor mij ook geen waarde, ik kan niet inschatten of iets 'veel' of weinig is. Het klinkt onwerkelijk voor mensen die geen moeite hebben met getallen. Dit komt heel bekend voor. Als iemand zegt; Er waren wel 100 mensen aanwezig. Dat zegt me niets. Wat antwoord je dan? Oh wat veel, of; oh wat weinig. Geen idee.
Verder waren er (naar wat ik heb begrepen) ontzettend veel doden bij dat Haiti gedoe. Het zegt me niets die aantallen. Ik kan me er namelijk geen hoeveelheid bij voorstellen.
Ben heel blij dat ik hier wat mensen tref die precies weten wat ik bedoel!
En inderdaad. Je hebt het in verschillende vormen. Niet iedereen met dyscalculie heeft precies dezelfde problemen.
Ik loop echt tegen elk cijfer aan. Ook wanneer het cijfer op een andere manier wordt geschreven. (vier of 4) Ik blokkeer als ik cijfers zie.
Er zijn zelfs tijden geweest dat ik in paniek raakte als ik iets met cijfers voor me kreeg. Tot aan bijna hyperventileren aan toe, toen ik voor mijn werk andere taken kreeg, iets met facturen. Ik heb toen per direct ontslag ingediend
Ik ga ook de mist in als het gaat om inschatten van lengte, leeftijd, aantal, uitkomst, vergelijkingen. Maar in dat soort situaties komen mijn ultra ontwikkelde ontwijktechnieken goed van toepassing.
Links en rechts, dat kan ik wel. Tijdens rijlessen een de opdracht; rotonde driekwart?? Beide handen kwamen van het stuur om voor de zekerheid dubbelop te kunnen tellen welke afslag dat was.
zondag 28 februari 2010 om 17:57
quote:Mevrouw75 schreef op 28 februari 2010 @ 17:53:Op mijn school lopen geen gediagnosticeerde leerlingen met dyscalculie rond, maar als dat wel het geval zou zijn (of in de toekomst weleens voor gaat komen) neem ik aan dat daar een proctocol voor is, net als voor lln. met dyslectie bv.
Als talendocent weet ik erg weinig over dyscalculie (ja in algemene zin weet ik wat), dus misschien kun je mij bijschijnen?
Als talendocent het woord dyslexie verkeerd schrijven, foei .
Als talendocent weet ik erg weinig over dyscalculie (ja in algemene zin weet ik wat), dus misschien kun je mij bijschijnen?
Als talendocent het woord dyslexie verkeerd schrijven, foei .
zondag 28 februari 2010 om 17:59
Begeleiding bij dyslexie is (in de meeste gevallen)
- RT
- Extra tijd tijdens toetsen
- Extra hulpmiddelen tijdens toetsen
- Mondelinge toetsen i.p.v. schriftelijk
Heb vier jaar op een middelbare school voor speciaal onderwijs gezeten. Heb in die vier jaar tijd twee keer bijles gehad in wiskunde. Als ik meer bijles wilde moest ik dat zelf bekostigen want de school bood dit niet (voor leerlingen met dyslexie wel)
Docenten vinden het niet prettig als je vragen over de stof blijft stellen terwijl de rest van de klas verder wil met de stof (en dit ook kan). Docenten worden ongeduldig, kortaf, maken opmerkingen als 'ben je nu echt zo dom' 'jij haalt het nooit' 'als ik jou was zal ik wat beter mijn best doen'
Ook als je na de lessen aan diezelfde docenten om uitleg vraagt zijn ze niet bereid deze te geven..
Ik kan zoveel situaties en voorbeelden noemen..
Het klinkt niet ernstig maar voor een kind zijn die opmerkingen van een docent in de klas funest voor zijn/haar zelfvertrouwen.
Want wat die docenten niet weten is dat jij thuis ieder vrij uur dat je hebt rekenopgaven zit te oefenen.
- RT
- Extra tijd tijdens toetsen
- Extra hulpmiddelen tijdens toetsen
- Mondelinge toetsen i.p.v. schriftelijk
Heb vier jaar op een middelbare school voor speciaal onderwijs gezeten. Heb in die vier jaar tijd twee keer bijles gehad in wiskunde. Als ik meer bijles wilde moest ik dat zelf bekostigen want de school bood dit niet (voor leerlingen met dyslexie wel)
Docenten vinden het niet prettig als je vragen over de stof blijft stellen terwijl de rest van de klas verder wil met de stof (en dit ook kan). Docenten worden ongeduldig, kortaf, maken opmerkingen als 'ben je nu echt zo dom' 'jij haalt het nooit' 'als ik jou was zal ik wat beter mijn best doen'
Ook als je na de lessen aan diezelfde docenten om uitleg vraagt zijn ze niet bereid deze te geven..
Ik kan zoveel situaties en voorbeelden noemen..
Het klinkt niet ernstig maar voor een kind zijn die opmerkingen van een docent in de klas funest voor zijn/haar zelfvertrouwen.
Want wat die docenten niet weten is dat jij thuis ieder vrij uur dat je hebt rekenopgaven zit te oefenen.