Werk & Studie alle pijlers

Overgevoelige reactie werk

19-01-2016 22:49 56 berichten
Alle reacties Link kopieren
Sinds enige tijd werk ik bij mijn huidige werkgever. Ik heb er moeite mee om m'n draai te vinden; ik voel met de collega's niet zo'n sterke klik.



Nu geeft mij dat de nodige stress, ik vind het van nature namelijk lastig om makkelijk m'n weg te vinden in nieuwe groepen. Met werk heb ik mij bij iedere vorige werkgever nooit helemaal ontspannen en in mijn element gevoeld. Ik moet erbij zeggen dat ik dat privé een stuk beter kan.



Ik vind het in mijn huidige werk lastig om me zo ongemakkelijk te voelen, het confronteert me ook met waar ik 'minder' goed in ben.



Nu hebben stress en spanning die hierdoor zijn ontstaan ervoor gezorgd dat ik ben uitgevallen tegen mijn manager die kletste met een andere manager. Het was een oppervlakkig, sociaal gesprekje maar de grote hoeveelheid werk in combinatie met mijn gespannen gevoel (door bovengenoemde situatie) zorgde voor mijn uitval.



Mijn manager heeft al aangekaart niet blij te zijn met mijn uitval.



Hebben jullie tips waarmee ik mijn spanningsniveau voortaan in toom kan houden? Ik vind het heel vervelend dat ik nu onterecht uitgevallen ben tegen deze managers....
Wat moet ik mij voorstellen bij die uitval? Heb je je excuses aangeboden?
Alle reacties Link kopieren
En wat doe jij zelf om aansluiting te vinden bij je collega's? Ga je mee lunchen, meng je je in een gesprek, stel je vragen?
Alle reacties Link kopieren
Mindfulness, yoga of mediteren een optie? Ik kan ook zeggen: gedraag je gewoon professioneel en bemoei je niet met gesprekken van anderen, maar daar is het nu te laat voor.



In je lunchpauze een rondje lopen geeft misschien ook wat rust in je hoofd.
Alle reacties Link kopieren
quote:Honeymoonquiz schreef op 19 januari 2016 @ 22:54:

Wat moet ik mij voorstellen bij die uitval? Heb je je excuses aangeboden?Ik stoorde mij dus de uitval was een "kunnen jullie niet ergens anders gaan staan praten". Maar het kwam er fel uit.
Alle reacties Link kopieren
Waarom viel je uit? En hoe?



Ik heb ook wel eens een scherpe opmerking gemaakt toen twee luid mekkerende managers mij uit m'n concentratie haalden terwijl ik een berg werk had.



Maar goed, in een bouwkeet kan dat.
Huts!
quote:Juuldl schreef op 19 januari 2016 @ 22:57:

[...]





Ik stoorde mij dus de uitval was een "kunnen jullie niet ergens anders gaan staan praten". Maar het kwam er fel uit.Ai, ik snap goed dat je manager daar niet blij mee was. Zijn je collegas niet leuk, of heb jje geen moeite gedaan om contact te leggen?
Je voelt je ellendig en reageert dat af op twee managers? Dat is inderdaad niet zo slim!



Ik zou beginnen met zelf verantwoordelijkheid te nemen. Je legt de schuld nu bij de spanning en de stress, maar feitelijk ben je zelf uitgevallen en dat is - ongeacht de oorzaak - gewoon echt niet netjes. Ga morgen naar de manager en biedt je excuses aan. "Sorry Piet, ik heb er vannacht wakker van gelegen en het spijt me echt heel erg dat ik zo uitviel, dat had ik echt niet mogen doen. Je hebt helemaal gelijk dat je daar niet blij mee bent. Ik heb ook nagedacht over waar het vandaan kwam, en ik denk dat de spanning wat te hoog bij mij opgelopen is. Dat is geen excuus maar wel een verklaring, en die ben ik je wel verschuldigd. En belangrijker, ik heb besloten om hulp te zoeken zodat ik beter met spanning om kan leren gaan."



En voor wat betreft die hulp: ga op zoek naar een coach of psycholoog die gespecialiseerd is in spanningsklachten. Samen met die professional kun je dan kijken hoe je het beter aan kunt gaan pakken. Bijv door je dingen minder aan te trekken, door grenzen beter te bewaken en aan te geven, enz.
Alle reacties Link kopieren
quote:Juuldl schreef op 19 januari 2016 @ 22:57:

[...]





Ik stoorde mij dus de uitval was een "kunnen jullie niet ergens anders gaan staan praten". Maar het kwam er fel uit.Pfoe.... dat is geen visitekaartje dat je hebt afgegeven. Ik zou Nummerzoveel haar tip ter harte nemen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
Ben je er nog op terug gekomen? Excuses aangeboden en uitgelegd waarom je zo reageerde? Zo niet, misschien een idee om nog even te doen.



Ik ben ook net met een nieuwe baan begonnen. Kwam in een hechte groep terecht die nu ook allemaal vriendinnen zijn en buiten het werk afspreken met elkaar en een groepschat hadden/hebben van werk. Ik ben vanaf dag 1 interesse gaan tonen, vragen gaan stellen, me gaan mengen in de gesprekken die zij hadden en met eigen verhalen komen, complimenten gaan geven etc etc. Overigens wel allemaal gemeend, niet nep. Maar nu na 1 maand zit ik zelf in die groeps app en hebben we na werk een borrel gedaan (wat ik had voorgesteld). Er zijn een heleboel manieren om in een groep te komen. En geloof me, ik vond dit in het begin ook soms moeilijk of voelde ik me even ongemakkelijk. Maar zolang je geen moeite of interesse toont gaat het heel moeilijk worden.



Misschien zijn dat handige tips voor je.



En qua ontspannen; mindfullnes, sporten, kleurboek voor volwassenen, lezen of her even van je afschrijven? Ieder heeft vaak zo zijn eigen manier.



Succes
Sorry zeggen tegen de manager. Maar ook weer niet al te druk over maken, geeft alleen maar meer spanning.



Je realiseren dat die 'groep' collega's bestaat uit verschillende mensen, met wie je met sommigen wel, en met anderen niet een klik zult hebben.



En vooral blijven ademhalen.
Alle reacties Link kopieren
Thanks voor de reacties.



Ik heb mijn excuses al aangeboden. Ik denk dat ik ook inderdaad niet erg veel moeite doe om een relatie met collega's op te bouwen. Omdat ik me gewoon niet echt op mijn plek voel bij ze. Mijn interesse in hen is niet heel groot.



@bellatrix: de bouwkeet is dus de oplossing! :-)
Als groep zijn mensen zelden interessant. Tenzij je groepsprocessen bestudeert, maar dan wil je niet meedoen,

Heb je te maken met collega's als groep? Of met allemaal verschillende mensen in (iets) verschillende situaties?
Alle reacties Link kopieren
Goh...druk geconcentreerde werkende mensen zijn net echte mensen met gevoelens. Gewoon " sorry, ik was erg druk bezig en verloor door het kletsen mijn concentratie en daarom viel ik uit" zeggen en daarmee klaar.

Ik zie nu niets zo ernstigs dat er nog meer woorden aan vuil gemaakt moeten worden en al helemaal geen cursus ervoor ofzo.

ALs die kerels een opmerking met excuus erna niet kunnen verwerken zegt dat meer iets over hun en klopt je gevoel niet op je plek te zitten als een bus.
Vervelend, maar het is gebeurd. Je hebt je excuses aangeboden, laat het achter je.



Ik kan mij best voorstellen dat dit kan irriteren. Heb dit zelf ook wel eens op mijn werk. Chef krijgt regelmatig bezoek van andere chefs en dat is altijd reuze gezellig. Het lachen, brullen en gieren is niet van de lucht, heel fijn, maar van het volume heb ik soms wel last, ik kan de gesprekken met klanten niet goed meer verstaan. En als het heel druk is, ja dan je uitvallen, je bent ook maar een mens. Dus, het is vervelend, maar gebeurd. En laat het nu maar achter je, en maak het niet groter dan het is.



En zoek buiten je werk meer ontspanning zodat je de rust meeneemt in je werk.
quote:somana schreef op 20 januari 2016 @ 01:06:

Goh...druk geconcentreerde werkende mensen zijn net echte mensen met gevoelens. Gewoon " sorry, ik was erg druk bezig en verloor door het kletsen mijn concentratie en daarom viel ik uit" zeggen en daarmee klaar.

Ik zie nu niets zo ernstigs dat er nog meer woorden aan vuil gemaakt moeten worden en al helemaal geen cursus ervoor ofzo.

ALs die kerels een opmerking met excuus erna niet kunnen verwerken zegt dat meer iets over hun en klopt je gevoel niet op je plek te zitten als een bus.Managers zijn niet altijd kerels.
TO



Het hangt er vanaf wat voor soort gesprek het was. Was het werk inhoudelijk en serieus of meer gekeutel en gegiechel over het weekend? In het laatste geval kan ik mij wel voorstellen dat je je stoorde aan hun gesprek als je zelf druk bezig bent of wil zijn.



Even een voorbeeld: Als jij naar je werk komt om je te richten op je werk en je komt in een omgeving terecht waar het lijkt dat men komt om de hele dag door te socializen dan botst dat.



Leer jezelf daarin beter kennen. Wat triggert jouw gevoel? En leer voor jezelf manieren om er mee om te gaan. Misschien zoiets als oefenen voor de spiegel om het zelfde met een lach en in dezelfde toon als waarin zij praten te kunnen zeggen.



Wat excuses maken betreft. Don't over do it. 'Het kwam er vervelender uit dan mijn bedoeling was, ik zat met mijn hoofd zo in mijn werk, ik zal er een volgende keer anders mee omgaan'.



Daarnaast gewoon zorgen dat je erg goed bent in je werk. Dan ziet men je maar een beetje als een van de minder sociaal gerichte medewerkers, maar wel goed en betrouwbaar. Je moet jezelf niet zoveel aanpassen dat je de hele dag door op eieren loopt. Dan is een andere omgeving (zoals je zelf al reageerde bij de bouwkeet) misschien beter voor je.
Alle reacties Link kopieren
quote:tampontouwtje schreef op 20 januari 2016 @ 05:17:

[...]





Managers zijn niet altijd kerels.Vrouwen zijn nog erger...wijvennijd die je altijd weer terug kan verwachten...hoe lang het ook duurt.
quote:Juuldl schreef op 19 januari 2016 @ 23:20:

Thanks voor de reacties.



Ik heb mijn excuses al aangeboden. Ik denk dat ik ook inderdaad niet erg veel moeite doe om een relatie met collega's op te bouwen. Omdat ik me gewoon niet echt op mijn plek voel bij ze. Mijn interesse in hen is niet heel groot.



@bellatrix: de bouwkeet is dus de oplossing! :-)Maar, je vindt het dus een probleem dat je niet bij de groep hoort terwijl je niet investeert om beter met de groep om te kunnen gaan?
Alle reacties Link kopieren
Wij hebben op het werk de afspraak gemaakt dat gesprekken, ook werkgerelateerde, (indien mogelijk) elders worden voortgezet als iemand erdoor uit zijn concentratie wordt gehaald.

Een collega kreeg namelijk nogal veel aanloop, soms van meer mensen tegelijk, en had dan sessies die ze ook in een vergaderruimte kon houden. Of bij een van die anderen, bij voorkeur iemand met een eigen kantoor.



Dit heb ik aangekaart tijdens een werkbespreking. Heel rustig, vanuit mijn eigen gevoel ("ik heb er moeite mee, omdat ik me dan niet meer kan concentreren."). Mijn manager stond hier echt wel voor open, omdat het een negatief effect had op mijn productiviteit. En eigenlijk ook wel op die van anderen.



Natuurlijk ga ik niet voor elk wissewasje zitten piepen, maar als het te lang en/of te luidruchtig is, zeg ik er iets van, en wordt daar rekening mee gehouden. Andersom krijg ik dit zelf ook wel eens te horen.



Een beetje manager is toch wel gevoelig voor het argument dat je werk (kwantiteit, kwaliteit) eronder lijdt, lijkt mij.
Ik moet helemaal niks!
Alle reacties Link kopieren
quote:sandra1905 schreef op 20 januari 2016 @ 06:09:

[...]



Maar, je vindt het dus een probleem dat je niet bij de groep hoort terwijl je niet investeert om beter met de groep om te kunnen gaan?



Ja, dat heeft ermee te maken dat ik als mens graag in een omgeving werk waar ik me thuis voel en onderdeel van de organisatie/collega's voel. Maar de klik mist waardoor dat niet echt zo is hier (en dus ook niet van de grond komt; ik heb investeren in het begin meer gedaan). Daardoor doe ik niet veel meer om te investeren.



@somana/tampontouwtje: er zat een vrouw bij, en inderdaad, vrouwen zijn erger... Ik denk zelf ook enerzijds; ik ben ook maar een mens, het was niet zo heftig bedoeld. Maar doordat me duidelijk is gemaakt dat het "hoog" wordt opgenomen, wordt het allemaal erg groot. Blijkbaar zijn dit soort dingen hier echt uit den boze...



@nicky_l: in dit geval viel ik uit & wees ik hen op de overlast die ze veroorzaakten (ik gaf ook aan de gespreksinhoud niet belangrijk te vinden en dus overbodig). Ik denk dat hier ook ego's gekrenkt zijn van mensen die formeel machtiger zijn dan ik.
quote:Juuldl schreef op 19 januari 2016 @ 23:20:

Ik denk dat ik ook inderdaad niet erg veel moeite doe om een relatie met collega's op te bouwen. Omdat ik me gewoon niet echt op mijn plek voel bij ze. Mijn interesse in hen is niet heel groot.





Je geeft aan dat jij je erg rot voelt doordat jij je niet op je gemak voelt in de groep, maar nu dus ook dat je er zelf geen moeite voor wil doen om hen beter te leren kennen en je wel wat beter in de groep te gaan voelen. Het is kiezen of delen: geen moeite doen en daar last van houden of alsnog moeite doen met de kans dat jij je beter gaat voelen.



Overigens vind ik je erg snel oordelen. Hoe kun je nou weten dat deze mensen jouw mensen niet zijn, als je zelf helemaal geen interesse in hen hebt getoond en ook geen moeite doet om ze beter te leren kennen? Dan oordeel jij dus over mensen op basis van heel oppervlakkig contact? Dat is behoorlijk arrogant en oneerlijk!



Hoe zou jij het vinden als zij jou (ver)oordeelden op basis van wat zij nu van jou zien: een afstandelijke en ongeïnteresseerde collega die chagrijnig uitvalt tegen managers? Is dat fair en geeft dat weer wie jij echt bent? Of zit er ook nog een heel ander persoon verstopt achter die niet al te fraaie buitenkant, iemand die hartstikke leuk en gezellig is en erg begaan met de mensen om haar heen, maar die pas tevoorschijn komt als mensen daar wat moeite voor zouden willen doen?
Je wilt niet investeren in opgenomen worden in de groep maar andersom verwacht je stiekem wel dat je collega's moeite doen voor jou?

Tja die klik zal er andersom ook wel niet zijn..
quote:Juuldl schreef op 20 januari 2016 @ 06:49:

[...]

@nicky_l: in dit geval viel ik uit & wees ik hen op de overlast die ze veroorzaakten (ik gaf ook aan de gespreksinhoud niet belangrijk te vinden en dus overbodig). Ik denk dat hier ook ego's gekrenkt zijn van mensen die formeel machtiger zijn dan ik.Ego's gekrenkt... dat is weer een veroordeling. Wat dacht je van de visie dat uitvallen gewoon niet rijmt met professioneel gedrag en dat dit behoorlijk respectloos is, en derhalve onacceptabel op de werkvloer, ongeacht de rangen en standen van de persoon tegen wie je uitvalt?
quote:Juuldl schreef op 20 januari 2016 @ 06:49:

[...]



@nicky_l: in dit geval viel ik uit & wees ik hen op de overlast die ze veroorzaakten (ik gaf ook aan de gespreksinhoud niet belangrijk te vinden en dus overbodig). Ik denk dat hier ook ego's gekrenkt zijn van mensen die formeel machtiger zijn dan ik.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven