Werk & Studie
alle pijlers
Studie echt nodig?
donderdag 10 april 2014 om 10:08
Ik heb in 4 jaar tijd 3 opleidingen gevolgd: de eerste een half jaar, de tweede een jaar, en de 3e 2 jaar. Afgelopen september moeten stoppen met die laatste omdat ik niet genoeg vakken had gehaald (dit ivm medische problemen, veel in het ziekenhuis gelegen, nu weer zo gezond als een vis maar heb het niet meer in kunnen halen op tijd). De opleidingen waren allemaal in dezelfde richting, de 2e was een universitaire opleiding en de 3e dezelfde maar dan op het hbo, omdat ik universiteit te theoretisch vond (hoewel dat niveau wel beter bij me paste, op hbo miste ik weer de diepgang en verveelde ik me vaak tijdens de lessen).
Nu was ik van plan om mijn laatste opleiding te vervolgen aan een andere hogeschool, maar dit blijkt moeilijker dan gedacht. Het is blijkbaar een vrij zeldzame opleiding, die maar aan 5 hogescholen gegeven wordt, waarvan er 2 te ver weg zijn. De 2 andere heb ik benaderd, maar de opleidingen bij hen verschillen dusdanig van de opleiding die ik gedaan heb (qua inhoud, vakken) dat ik daar waarschijnlijk weer helemaal opnieuw moet beginnen. Waarschijnlijk kan ik wel de eerste 2 jaar in 1 jaar doen, maar dan ben ik dus sowieso nog 3 jaar bezig, en heb ik daarnaast geen tijd om te werken. Voor deeltijd kom ik niet in aanmerking omdat ik geen werk heb in die richting, en dat niet kan krijgen ook omdat ze in die richting geen mensen aannemen zonder diploma (veel doorstromers van het mbo, of 40+ers die er langzaam ingerold zijn).
Nu vraag ik me af of het de moeite allemaal überhaupt wel waard is. Ik heb al bijna 4 jaar gestudeerd, en ben er helemaal klaar mee. Ik ben absoluut geen schools type, en was het liefst helemaal niet gaan studeren na de middelbare school maar eerst een paar jaar gaan werken/ reizen etc. (Maar mocht niet van mijn ouders, als ik niet zou gaan studeren moest ik het huis uit, en dat is lastig zonder geld of werk, dus toch maar gaan studeren). Ik zie het niet zo zitten om nóg 3 jaar fulltime in de schoolbanken te zitten. Daarbij is mijn studieschuld al torenhoog, en ben ik er toch behoorlijk huiverig voor om die te verdubbelen. Mijn studiefinanciering is er inmiddels doorheen, dus zou ik nu moeten gaan lenen. Maar daarentegen: als ik een diploma haal wordt mijn studiefinanciering kwijtgescholden, en dat is toch goedkoper uiteindelijk dan wanneer ik geen diploma haal.
Het punt is vooral: ik weet nog steeds niet wat ik nu eigenlijk wil. Die studie heb ik gekozen omdat iedereen altijd zei dat dat echt iets voor mij. Het ging me makkelijk af, ik vond het op zich wel interessant, dus ja. Nu weet ik, dat diegenen die dat zeiden mij niet echt kenden. Ik was altijd zoals anderen wilden dat ik was, maar pas sinds ik op mezelf woon durf ik eindelijk mezelf te zijn. Ik weet nu dat deze opleiding niet ècht bij mij past. Het is 'wel oké', maar echt leuk? Nee, dat niet. Ik zie mezelf echt niet in de richting werken, ook al ligt het vak me wel, ik ben er wel goed in. Lekker makkelijk dus. Ik zou echter niets kunnen verzinnen wat ik wel ècht leuk vind. Ik ben gek op dieren, zou het liefst in een dierenasiel werken, of op een kinderboerderij, of in een hondenkennel. Maar dat is allemaal vrijwilligerswerk, dus daar heb ik niets aan. Ik kan niet tegen bloed, dus dierenarts(assistente) is dan weer niet iets voor mij.
Ik heb op internet al tientallen beroepskeuzetesten gedaan, maar overal komt hetzelfde uit: ik moet kunstenares worden of kleuterjuf. Nu kan ik nog geen eens stokpoppetjes tekenen en kan ik niets ergers bedenken dan naar een museum gaan, dus dat is niks voor mij, en ik moet niets hebben van andermans kinderen dus zie mezelf ook absoluut niet voor de klas staan.
Ik heb ook gekeken voor begeleiding in de vorm van een coach, beroepskeuze psycholoog of hoe dat ook heet. Maar die vragen minstens 500 euro voor een consult/ begeleidingstraject. Ten eerste heb ik dat geld simpelweg niet, en ten tweede vraag ik me af of het het geld wel waard is.
Ik moet voor 1 mei beslissen, of ik dus verder ga met de studie die ik 2/3 jaar volg, of helemaal niet meer ga studeren (of met een compleet nieuwe studie ga beginnen). Ik hoor van iedereen dat je zonder studie nergens meer komt, en dat je beter een hbo diploma kan hebben in een compleet andere richting dan waarin je werk zoekt dan helemaal geen diploma. Is dat zo? Of kan je ook nog iets bereiken door cursussen te volgen enzo? Ik heb nu werk wat ik enorm leuk vind, maar wat ik ook niet mijn hele leven wil blijven doen.. Maar wat ik dan wel wil gaan doen de rest van mijn leven? Ik zou het echt niet weten...
Nu was ik van plan om mijn laatste opleiding te vervolgen aan een andere hogeschool, maar dit blijkt moeilijker dan gedacht. Het is blijkbaar een vrij zeldzame opleiding, die maar aan 5 hogescholen gegeven wordt, waarvan er 2 te ver weg zijn. De 2 andere heb ik benaderd, maar de opleidingen bij hen verschillen dusdanig van de opleiding die ik gedaan heb (qua inhoud, vakken) dat ik daar waarschijnlijk weer helemaal opnieuw moet beginnen. Waarschijnlijk kan ik wel de eerste 2 jaar in 1 jaar doen, maar dan ben ik dus sowieso nog 3 jaar bezig, en heb ik daarnaast geen tijd om te werken. Voor deeltijd kom ik niet in aanmerking omdat ik geen werk heb in die richting, en dat niet kan krijgen ook omdat ze in die richting geen mensen aannemen zonder diploma (veel doorstromers van het mbo, of 40+ers die er langzaam ingerold zijn).
Nu vraag ik me af of het de moeite allemaal überhaupt wel waard is. Ik heb al bijna 4 jaar gestudeerd, en ben er helemaal klaar mee. Ik ben absoluut geen schools type, en was het liefst helemaal niet gaan studeren na de middelbare school maar eerst een paar jaar gaan werken/ reizen etc. (Maar mocht niet van mijn ouders, als ik niet zou gaan studeren moest ik het huis uit, en dat is lastig zonder geld of werk, dus toch maar gaan studeren). Ik zie het niet zo zitten om nóg 3 jaar fulltime in de schoolbanken te zitten. Daarbij is mijn studieschuld al torenhoog, en ben ik er toch behoorlijk huiverig voor om die te verdubbelen. Mijn studiefinanciering is er inmiddels doorheen, dus zou ik nu moeten gaan lenen. Maar daarentegen: als ik een diploma haal wordt mijn studiefinanciering kwijtgescholden, en dat is toch goedkoper uiteindelijk dan wanneer ik geen diploma haal.
Het punt is vooral: ik weet nog steeds niet wat ik nu eigenlijk wil. Die studie heb ik gekozen omdat iedereen altijd zei dat dat echt iets voor mij. Het ging me makkelijk af, ik vond het op zich wel interessant, dus ja. Nu weet ik, dat diegenen die dat zeiden mij niet echt kenden. Ik was altijd zoals anderen wilden dat ik was, maar pas sinds ik op mezelf woon durf ik eindelijk mezelf te zijn. Ik weet nu dat deze opleiding niet ècht bij mij past. Het is 'wel oké', maar echt leuk? Nee, dat niet. Ik zie mezelf echt niet in de richting werken, ook al ligt het vak me wel, ik ben er wel goed in. Lekker makkelijk dus. Ik zou echter niets kunnen verzinnen wat ik wel ècht leuk vind. Ik ben gek op dieren, zou het liefst in een dierenasiel werken, of op een kinderboerderij, of in een hondenkennel. Maar dat is allemaal vrijwilligerswerk, dus daar heb ik niets aan. Ik kan niet tegen bloed, dus dierenarts(assistente) is dan weer niet iets voor mij.
Ik heb op internet al tientallen beroepskeuzetesten gedaan, maar overal komt hetzelfde uit: ik moet kunstenares worden of kleuterjuf. Nu kan ik nog geen eens stokpoppetjes tekenen en kan ik niets ergers bedenken dan naar een museum gaan, dus dat is niks voor mij, en ik moet niets hebben van andermans kinderen dus zie mezelf ook absoluut niet voor de klas staan.
Ik heb ook gekeken voor begeleiding in de vorm van een coach, beroepskeuze psycholoog of hoe dat ook heet. Maar die vragen minstens 500 euro voor een consult/ begeleidingstraject. Ten eerste heb ik dat geld simpelweg niet, en ten tweede vraag ik me af of het het geld wel waard is.
Ik moet voor 1 mei beslissen, of ik dus verder ga met de studie die ik 2/3 jaar volg, of helemaal niet meer ga studeren (of met een compleet nieuwe studie ga beginnen). Ik hoor van iedereen dat je zonder studie nergens meer komt, en dat je beter een hbo diploma kan hebben in een compleet andere richting dan waarin je werk zoekt dan helemaal geen diploma. Is dat zo? Of kan je ook nog iets bereiken door cursussen te volgen enzo? Ik heb nu werk wat ik enorm leuk vind, maar wat ik ook niet mijn hele leven wil blijven doen.. Maar wat ik dan wel wil gaan doen de rest van mijn leven? Ik zou het echt niet weten...
donderdag 10 april 2014 om 10:19
Tja, ik moet zeggen dat je het jezelf wel moeilijk hebt gemaakt.
Je wilde graag reizen, maar moest eerst studeren. Nu heb je geen diploma, niet kunnen reizen en een schuld.
Als je constructief naar de toekomst kijkt, dan zou ik me eerst eens ergens op vastleggen. Het lijkt me dat je nog steeds graag zou willen reizen, maar dat gaat natuurlijk ook niet zonder geld.
Ik weet niet wat je nu verdient met je werk, maar ik zou proberen om toch een studie te vinden (misschien kun je wel veel vrijstelling krijgen) de studie betalen met je huidige werk. Als je je diploma hebt werken om je schuld af te betalen en sparen voor het reizen.
Stel je voor dat je dat voor elkaar hebt over 5 jaar.. dan kun je eindelijk gaan genieten lijkt me.
Je wilde graag reizen, maar moest eerst studeren. Nu heb je geen diploma, niet kunnen reizen en een schuld.
Als je constructief naar de toekomst kijkt, dan zou ik me eerst eens ergens op vastleggen. Het lijkt me dat je nog steeds graag zou willen reizen, maar dat gaat natuurlijk ook niet zonder geld.
Ik weet niet wat je nu verdient met je werk, maar ik zou proberen om toch een studie te vinden (misschien kun je wel veel vrijstelling krijgen) de studie betalen met je huidige werk. Als je je diploma hebt werken om je schuld af te betalen en sparen voor het reizen.
Stel je voor dat je dat voor elkaar hebt over 5 jaar.. dan kun je eindelijk gaan genieten lijkt me.
donderdag 10 april 2014 om 10:23
Ik zou wel proberen om een studie af te maken, anders heb je straks helemaal niks, maar wel een enorme schuld. Aangezien je met de studie die je al deed vrijwel helemaal opnieuw moet beginnen, zou ik me goed oriënteren op welke studie je het liefst zou doen en dat dan ook echt gaan doen en er vol voor gaan zodat je het op tijd haalt.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 10 april 2014 om 10:37
Ik zou ook zeker proberen een papiertje te halen...niet dat het DE garantie is voor een succesvolle carrière. Meer dan de helft van de Forbes Top 10 heeft alleen maar de middelbare school afgemaakt, maar deze mensen beschikken over uitzonderlijke ondernemer's kwaliteiten die je tóch niet uit de boeken kunt leren.
donderdag 10 april 2014 om 10:44
Studeren! En vraag verlenging beurs aan, medische omstandigheden zijn een geldige reden daarvoor! Dit kun je regelen met de decaan van je (nieuwe) opleiding. Verder zou ik voor universitair gaan; dan ben je niet zo afhankelijk van dat debiele hbogroepswerk waarbij je meer energie kwijt bent aan het aan de gang krijgen van je groepsgenoten dan het werk zelf. En kun je zelf je interesse/diepgang mee bepalen.
donderdag 10 april 2014 om 10:55
Ik vind een studie wel belangrijk. Maar aangezien je al drie keer aan een opleiding begonnen bent, zou ik geen overhaaste beslissing nemen en eerst eens goed nadenken wat je écht wilt. Want zo te lezen heb je er nu al geen zin in, en dan acht ik de kans klein dat het je gaat lukken nog 2-3 jaar te studeren tot je je opleiding hebt afgerond.
donderdag 10 april 2014 om 10:55
Je moest stoppen vanwege medische problemen. Ik weet niet hoe het nu is, maar 'in mijn tijd' kon je bezwaar aantekenen als je in zo'n geval moest stoppen. Bij zwaarwegende redenen (jij hebt zelfs in het ziekenhuis gelegen, me dunkt) werd dat meestal wel gehonoreerd.
O, wat gerbera zegt dus. Verder ook eens met gerbera, gewoon lekker naar de universiteit.
O, wat gerbera zegt dus. Verder ook eens met gerbera, gewoon lekker naar de universiteit.
donderdag 10 april 2014 om 11:04
Tja, dit is een moeilijke vraag om te beantwoorden...
Ik denk dat het vooral van heel groot belang is dat je een aantal zaken goed gaat analyseren, zonder naar de financien te kijken in eerste instantie.
Ga eens voor jezelf antwoorden formuleren op de volgende vragen:
*waarom heb ik mijn eerste studie gekozen, wat trok me daarin aan?
*wat was de reden om te stoppen met mijn eerste studie? Lag dat aan de studie of zat dat meer in mezelf? En waarin dan?
*wat vond ik wél leuk aan mijn eerste studie? Waarom vond ik dat leuk/boeiend?
*herhaal deze vragen voor de volgende twee studies
*waarom komt er kunstenaar uit die beroepskeuzetest? Ik kan niet tekenen, maar welke eigenschappen van mezelf maken dat er toch een creatief beroep uitkomt? Herken ik die eigenschappen bij mezelf? Wil ik wat met die eigenschappen/kwaliteiten?
* wat vind ik leuk in mijn huidige werk? Wat vind ik minder leuk? Waar ben ik goed in? Waar minder goed?
* wat vind ik belangrijk in werk? Is werk een manier om geld te verdienen om andere dingen te kunnen doen, of wil ik ook in het werk zelf voldoening vinden. Zo ja, wat geeft mij die voldoening? Haal ik dat uit maatschappelijke relevantie, of ben ik meer een type dat een kick krijgt van "winnen" (denk een klant binnen halen bijv.). Hou ik van regelmaat en voorspelbaarheid of gedij ik juist goed in chaos.
* waar zie ik mezelf over 10 jaar?
Enz.
Het mooiste is als je deze zaken op een rijtje kunt zetten met iemand die wat verder van je af staat dan je ouders. Misschien een verstandige oom of tante, vriendin o.i.d. De bedoeling is dat die persoon niets invult en aanraadt, maar alleen maar doorvraagt totdat je de vragen helder beantwoordt hebt. Telkens weer een stukje dieper, wat vind je leuk, waarom? Hoe zie je dat, enz. Als het goed is wordt zo helderder wat je wilt en kunt.
Vanuit dat punt kun je praktisch gaan denken over wel of niet studeren en de consequenties daarvan.
Ik denk dat het vooral van heel groot belang is dat je een aantal zaken goed gaat analyseren, zonder naar de financien te kijken in eerste instantie.
Ga eens voor jezelf antwoorden formuleren op de volgende vragen:
*waarom heb ik mijn eerste studie gekozen, wat trok me daarin aan?
*wat was de reden om te stoppen met mijn eerste studie? Lag dat aan de studie of zat dat meer in mezelf? En waarin dan?
*wat vond ik wél leuk aan mijn eerste studie? Waarom vond ik dat leuk/boeiend?
*herhaal deze vragen voor de volgende twee studies
*waarom komt er kunstenaar uit die beroepskeuzetest? Ik kan niet tekenen, maar welke eigenschappen van mezelf maken dat er toch een creatief beroep uitkomt? Herken ik die eigenschappen bij mezelf? Wil ik wat met die eigenschappen/kwaliteiten?
* wat vind ik leuk in mijn huidige werk? Wat vind ik minder leuk? Waar ben ik goed in? Waar minder goed?
* wat vind ik belangrijk in werk? Is werk een manier om geld te verdienen om andere dingen te kunnen doen, of wil ik ook in het werk zelf voldoening vinden. Zo ja, wat geeft mij die voldoening? Haal ik dat uit maatschappelijke relevantie, of ben ik meer een type dat een kick krijgt van "winnen" (denk een klant binnen halen bijv.). Hou ik van regelmaat en voorspelbaarheid of gedij ik juist goed in chaos.
* waar zie ik mezelf over 10 jaar?
Enz.
Het mooiste is als je deze zaken op een rijtje kunt zetten met iemand die wat verder van je af staat dan je ouders. Misschien een verstandige oom of tante, vriendin o.i.d. De bedoeling is dat die persoon niets invult en aanraadt, maar alleen maar doorvraagt totdat je de vragen helder beantwoordt hebt. Telkens weer een stukje dieper, wat vind je leuk, waarom? Hoe zie je dat, enz. Als het goed is wordt zo helderder wat je wilt en kunt.
Vanuit dat punt kun je praktisch gaan denken over wel of niet studeren en de consequenties daarvan.
vrijdag 11 april 2014 om 11:36
quote:sassafras schreef op 10 april 2014 @ 11:04:
Tja, dit is een moeilijke vraag om te beantwoorden...
Ik denk dat het vooral van heel groot belang is dat je een aantal zaken goed gaat analyseren, zonder naar de financien te kijken in eerste instantie.
Ga eens voor jezelf antwoorden formuleren op de volgende vragen:
*waarom heb ik mijn eerste studie gekozen, wat trok me daarin aan?
*wat was de reden om te stoppen met mijn eerste studie? Lag dat aan de studie of zat dat meer in mezelf? En waarin dan?
*wat vond ik wél leuk aan mijn eerste studie? Waarom vond ik dat leuk/boeiend?
*herhaal deze vragen voor de volgende twee studies
*waarom komt er kunstenaar uit die beroepskeuzetest? Ik kan niet tekenen, maar welke eigenschappen van mezelf maken dat er toch een creatief beroep uitkomt? Herken ik die eigenschappen bij mezelf? Wil ik wat met die eigenschappen/kwaliteiten?
* wat vind ik leuk in mijn huidige werk? Wat vind ik minder leuk? Waar ben ik goed in? Waar minder goed?
* wat vind ik belangrijk in werk? Is werk een manier om geld te verdienen om andere dingen te kunnen doen, of wil ik ook in het werk zelf voldoening vinden. Zo ja, wat geeft mij die voldoening? Haal ik dat uit maatschappelijke relevantie, of ben ik meer een type dat een kick krijgt van "winnen" (denk een klant binnen halen bijv.). Hou ik van regelmaat en voorspelbaarheid of gedij ik juist goed in chaos.
* waar zie ik mezelf over 10 jaar?
Enz.
Het mooiste is als je deze zaken op een rijtje kunt zetten met iemand die wat verder van je af staat dan je ouders. Misschien een verstandige oom of tante, vriendin o.i.d. De bedoeling is dat die persoon niets invult en aanraadt, maar alleen maar doorvraagt totdat je de vragen helder beantwoordt hebt. Telkens weer een stukje dieper, wat vind je leuk, waarom? Hoe zie je dat, enz. Als het goed is wordt zo helderder wat je wilt en kunt.
Vanuit dat punt kun je praktisch gaan denken over wel of niet studeren en de consequenties daarvan.
De reden dat ik voor mijn eerste studie koos: moest van mijn ouders. Iedereen in mijn familie werkt in die sector, en het was volgens hun ook echt iets voor mij. Ik had geen flauw idee wat ik wilde worden, dus hadden zij me daar gewoon voor ingeschreven. Ik was er wel goed in, maar zag mezelf echt niet in die sector werken. Een van de vakken daarvan sprak me wel aan, dus de opleiding gaan doen die meer bij dat ene vak hoorde. Nog steeds trok die sector me niet echt, maar ik was er goed in, vond het op zich wel enigszins interessant, en ik wist verder toch niks beters te bedenken.
Nu weet ik precies wat ik later wil. Dit is eigenlijk van kinds af aan al mijn grote droom, maar iedereen vond het altijd maar onzin, net als wanneer een kind zegt dat ze later prinses wil worden: gewoon niet reëel. Ik wil namelijk graag mijn eigen boerderij, liefst een kinderboerderij. Met geitjes, schapen, konijnen, een paar koeien etc. Dat wil ik al zo lang ik me kan herinneren, als kind tekende ik mezelf al als boerin. Nu is daar nog iets bij gekomen: mijn eigen eettentje runnen bij die boerderij. Waar ik broodjes kaas serveer met schapenkaas van de eigen schapen, milkshakes met melk van de eigen koeien, fruitsalade van het fruit uit de eigen boomgaard/moestuin. Dit is mijn grote droom, maar: niet erg reëel. Ik mag wel eerst de loterij winnen voor ik dit kan realiseren, of een rijke vent trouwen want het lijkt me niet dat ik veel geld zal verdienen met zo'n bedrijf.
Ik werk nu in de horeca, waar ik redelijk zelfstandig werk, en ook zelf ideeën kan inbrengen en uitwerken. Zo heb ik in nog geen maand tijd al geregeld dat we gezonde, verse sapjes gaan verkopen! Dat zelfstandige, ondernemende zit echt in mij. Daarom vond ik hbo ook niets, dat eeuwige samenwerken altijd... Ik kom uit een echte ondernemersfamilie, en wil zelf ook niets liever dan een eigen bedrijf.
Tja, dit is een moeilijke vraag om te beantwoorden...
Ik denk dat het vooral van heel groot belang is dat je een aantal zaken goed gaat analyseren, zonder naar de financien te kijken in eerste instantie.
Ga eens voor jezelf antwoorden formuleren op de volgende vragen:
*waarom heb ik mijn eerste studie gekozen, wat trok me daarin aan?
*wat was de reden om te stoppen met mijn eerste studie? Lag dat aan de studie of zat dat meer in mezelf? En waarin dan?
*wat vond ik wél leuk aan mijn eerste studie? Waarom vond ik dat leuk/boeiend?
*herhaal deze vragen voor de volgende twee studies
*waarom komt er kunstenaar uit die beroepskeuzetest? Ik kan niet tekenen, maar welke eigenschappen van mezelf maken dat er toch een creatief beroep uitkomt? Herken ik die eigenschappen bij mezelf? Wil ik wat met die eigenschappen/kwaliteiten?
* wat vind ik leuk in mijn huidige werk? Wat vind ik minder leuk? Waar ben ik goed in? Waar minder goed?
* wat vind ik belangrijk in werk? Is werk een manier om geld te verdienen om andere dingen te kunnen doen, of wil ik ook in het werk zelf voldoening vinden. Zo ja, wat geeft mij die voldoening? Haal ik dat uit maatschappelijke relevantie, of ben ik meer een type dat een kick krijgt van "winnen" (denk een klant binnen halen bijv.). Hou ik van regelmaat en voorspelbaarheid of gedij ik juist goed in chaos.
* waar zie ik mezelf over 10 jaar?
Enz.
Het mooiste is als je deze zaken op een rijtje kunt zetten met iemand die wat verder van je af staat dan je ouders. Misschien een verstandige oom of tante, vriendin o.i.d. De bedoeling is dat die persoon niets invult en aanraadt, maar alleen maar doorvraagt totdat je de vragen helder beantwoordt hebt. Telkens weer een stukje dieper, wat vind je leuk, waarom? Hoe zie je dat, enz. Als het goed is wordt zo helderder wat je wilt en kunt.
Vanuit dat punt kun je praktisch gaan denken over wel of niet studeren en de consequenties daarvan.
De reden dat ik voor mijn eerste studie koos: moest van mijn ouders. Iedereen in mijn familie werkt in die sector, en het was volgens hun ook echt iets voor mij. Ik had geen flauw idee wat ik wilde worden, dus hadden zij me daar gewoon voor ingeschreven. Ik was er wel goed in, maar zag mezelf echt niet in die sector werken. Een van de vakken daarvan sprak me wel aan, dus de opleiding gaan doen die meer bij dat ene vak hoorde. Nog steeds trok die sector me niet echt, maar ik was er goed in, vond het op zich wel enigszins interessant, en ik wist verder toch niks beters te bedenken.
Nu weet ik precies wat ik later wil. Dit is eigenlijk van kinds af aan al mijn grote droom, maar iedereen vond het altijd maar onzin, net als wanneer een kind zegt dat ze later prinses wil worden: gewoon niet reëel. Ik wil namelijk graag mijn eigen boerderij, liefst een kinderboerderij. Met geitjes, schapen, konijnen, een paar koeien etc. Dat wil ik al zo lang ik me kan herinneren, als kind tekende ik mezelf al als boerin. Nu is daar nog iets bij gekomen: mijn eigen eettentje runnen bij die boerderij. Waar ik broodjes kaas serveer met schapenkaas van de eigen schapen, milkshakes met melk van de eigen koeien, fruitsalade van het fruit uit de eigen boomgaard/moestuin. Dit is mijn grote droom, maar: niet erg reëel. Ik mag wel eerst de loterij winnen voor ik dit kan realiseren, of een rijke vent trouwen want het lijkt me niet dat ik veel geld zal verdienen met zo'n bedrijf.
Ik werk nu in de horeca, waar ik redelijk zelfstandig werk, en ook zelf ideeën kan inbrengen en uitwerken. Zo heb ik in nog geen maand tijd al geregeld dat we gezonde, verse sapjes gaan verkopen! Dat zelfstandige, ondernemende zit echt in mij. Daarom vond ik hbo ook niets, dat eeuwige samenwerken altijd... Ik kom uit een echte ondernemersfamilie, en wil zelf ook niets liever dan een eigen bedrijf.
vrijdag 11 april 2014 om 11:42
Nog een reden dat ik het moeilijk vind een studie te kiezen: ik vind het moeilijk om me vast te leggen aan 1 onderwerp. Er is namelijk zoveel dat ik interessant vind! Ik ben net mijn moeder: zij werkt 2 dagen in de week als verpleegkundige, 1 dag per week geeft ze Engelse les op een basisschool, 1 dag in de week geeft ze yoga en 1 dag helpt ze haar zus met diens cateringbedrijf. Lekker variërend, en dat zou ik ook willen. Ik vind het erg moeilijk om maar voor 1 iets te kiezen. Ik vind het benauwend om voor een studie te kiezen, wetende dat ik dan 3/4 jaar maar 1 onderwerp besteed. Daarom spreekt het idee van verschillende cursussen volgen mij zo aan: dan kan ik gewoon al mijn interesses uitoefenen.
Richtingen die ik heel interessant vind: voeding, dieren, kinderen, geschiedenis/archeologie, verloskunde, genetica, sterrenkunde. Maar het benauwd me om definitief voor 1 zo'n richting te kiezen...
Richtingen die ik heel interessant vind: voeding, dieren, kinderen, geschiedenis/archeologie, verloskunde, genetica, sterrenkunde. Maar het benauwd me om definitief voor 1 zo'n richting te kiezen...
vrijdag 11 april 2014 om 11:50
Als je er helemaal klaar mee bent zou ik niet tegen heug en meug nog weer aan een studie beginnen.
Ik wéét hoe erg alleen al het afstuderen kan zijn als je het helemaal gehad hebt. Laat staan een hele studie. Dat wordt een nóg grotere schuld plus geen diploma's (of, als het met hangen en wurgen lukt, een karig zesje). Daar heb je ook niet veel aan.
Het is waar dat je met een papiertje meer kanten op kan. Maar dat papiertje kun je later ook wel halen, als je iets hebt gevonden waar je hart ligt en waar je helemaal voor wilt gaan.
Voor de meeste mensen is een studie de beste optie. Maar dat wil niet zeggen dat dat voor jou, nu, op dit moment ook zo is!
Ik wéét hoe erg alleen al het afstuderen kan zijn als je het helemaal gehad hebt. Laat staan een hele studie. Dat wordt een nóg grotere schuld plus geen diploma's (of, als het met hangen en wurgen lukt, een karig zesje). Daar heb je ook niet veel aan.
Het is waar dat je met een papiertje meer kanten op kan. Maar dat papiertje kun je later ook wel halen, als je iets hebt gevonden waar je hart ligt en waar je helemaal voor wilt gaan.
Voor de meeste mensen is een studie de beste optie. Maar dat wil niet zeggen dat dat voor jou, nu, op dit moment ook zo is!
vrijdag 11 april 2014 om 11:51
Je moeder heeft dat ook niet bereikt toen ze net zo oud was als jij. Zo'n situatie groeit in de loop van de tijd.
Als je het nu niet weet zal ik eens verder kijken dan de studie. Kan je bijvoorbeeld niet een poosje bij je tante in de catering werken?Daarin kun je vaak je creativiteit kwijt en misschien ene mooie opzet om later voor jezelf te beginnen. Dan kun je dit nog meer naar je hand zetten en uitbreiden zoals jezelf wilt.
Het kan best zijn dat jij veel beter leert als je daarnaast werkt. Is een duale opleiding iets voor jou? Of een studie in de avonduren?
Er zijn heelveel ex- studenten die in een geheel andere richting werken dan ze waar ze voor gestudeerd hebben. Maar het papiertje is vaak wel een goede basis om verder te kijken. De keuze voor een studierichting kijkt voor nu definitief, maar is dat helemaal niet voor de toekomst.
Als je het nu niet weet zal ik eens verder kijken dan de studie. Kan je bijvoorbeeld niet een poosje bij je tante in de catering werken?Daarin kun je vaak je creativiteit kwijt en misschien ene mooie opzet om later voor jezelf te beginnen. Dan kun je dit nog meer naar je hand zetten en uitbreiden zoals jezelf wilt.
Het kan best zijn dat jij veel beter leert als je daarnaast werkt. Is een duale opleiding iets voor jou? Of een studie in de avonduren?
Er zijn heelveel ex- studenten die in een geheel andere richting werken dan ze waar ze voor gestudeerd hebben. Maar het papiertje is vaak wel een goede basis om verder te kijken. De keuze voor een studierichting kijkt voor nu definitief, maar is dat helemaal niet voor de toekomst.
vrijdag 11 april 2014 om 11:55
Ik zou zeggen: stop met studeren en ga een baan zoeken.
Niet iedereen is het studeer-type, ongeacht je intelligentie.
Ik heb na t vwo twee opleidingen gedaan (wo en hbo) maar beide niet afgemaakt. Via een bijbaantje kwam ik in de branche waar ik nu nog werk. Eigen bedrijf begonnen en verdien al 5 jaar mijn brood hiermee.
Ik wist nooit wat ik wilde maar rolde hierin. Een vriendin van me heeft net na haar universiteit besloten dat werken in de horeca jaar t aller gelukkigst maakt. Voel je vooral niet verplicht naar anderen om te studeren.
Niet iedereen is het studeer-type, ongeacht je intelligentie.
Ik heb na t vwo twee opleidingen gedaan (wo en hbo) maar beide niet afgemaakt. Via een bijbaantje kwam ik in de branche waar ik nu nog werk. Eigen bedrijf begonnen en verdien al 5 jaar mijn brood hiermee.
Ik wist nooit wat ik wilde maar rolde hierin. Een vriendin van me heeft net na haar universiteit besloten dat werken in de horeca jaar t aller gelukkigst maakt. Voel je vooral niet verplicht naar anderen om te studeren.
vrijdag 11 april 2014 om 12:05
Mag ik een kleine observatie met je delen?
Ik heb het gevoel dat je erg veel waarde hecht aan de mening van je ouders. Dat zie ik erg veel bij (mede)studenten (van alle niveau's). Bijna niemand wordt daar gelukkiger van. Daar ben je je duidelijk van aan het losmaken, en dat is echt superknap! want dat kan echt heel moeilijk zijn
Je hebt vier jaar stufi gehad: je moet het binnen tien jaar terugbetalen. Als je jezelf een jaartje uitloop gunt (blijf realistisch, misschien gaat er iets mis) dan heb je nog één jaar over. Dat zou dit jaar kunnen zijn.
Ga lekker werken (in het buitenland), ga lekker reizen, ga iets doen waar je er achter zou kunnen komen wat je echt wilt.
Oh, en als je studiemotivatie écht weg is heb ik nog een laatste tip die mij ooit over de streep trok: ga een maand fulltime als cassiére werken. Eén dag 12 uur lang *bliep* *bliep* "wilt u nog zegels" *bliep* en je kunt zelfs de meest vreselijke projectgroep aan. Overigens is er ook een opleiding "small business and retail management": voor ondernemers in hart en nieren die toch graag een papiertje als basis willen
Ik heb het gevoel dat je erg veel waarde hecht aan de mening van je ouders. Dat zie ik erg veel bij (mede)studenten (van alle niveau's). Bijna niemand wordt daar gelukkiger van. Daar ben je je duidelijk van aan het losmaken, en dat is echt superknap! want dat kan echt heel moeilijk zijn
Je hebt vier jaar stufi gehad: je moet het binnen tien jaar terugbetalen. Als je jezelf een jaartje uitloop gunt (blijf realistisch, misschien gaat er iets mis) dan heb je nog één jaar over. Dat zou dit jaar kunnen zijn.
Ga lekker werken (in het buitenland), ga lekker reizen, ga iets doen waar je er achter zou kunnen komen wat je echt wilt.
Oh, en als je studiemotivatie écht weg is heb ik nog een laatste tip die mij ooit over de streep trok: ga een maand fulltime als cassiére werken. Eén dag 12 uur lang *bliep* *bliep* "wilt u nog zegels" *bliep* en je kunt zelfs de meest vreselijke projectgroep aan. Overigens is er ook een opleiding "small business and retail management": voor ondernemers in hart en nieren die toch graag een papiertje als basis willen
Be like a duck. Calm on the surface, but always paddling like the dickens underneath.
vrijdag 11 april 2014 om 13:21
http://www.groenonderwijs.nl/hbo.php
Ik zou ten eerste DUO aanschrijven om verlenging van je stufi.
Daarna zou ik het komende jaar besteden aan bedenken wat je wilt. Lekker blijven werken en sparen en over de toekomst blijven dromen.
En wat vivadiva85 zegt is echt zo: niet iedereen is gemaakt om te studeren, ook al heb je je vwo gehaald. Mijn vriend is er ook zo een. Nu al een jaar of 6 zelfstandige en hij verdient inmiddels elk jaar een beetje meer, terwijl er in zijn sector eigenlijk geen droog brood te verdienen valt. Crisis merkt hij niks van, hij heeft meer opdrachten dan ooit! Hij heeft zichzelf ontwikkeld en een flink netwerk opgebouwd in een sector die hem trekt, die hij leuk vindt.
En ikzelf.. Ben nou eenmaal echt een hele slechte student. Heb wel een BA op zak, maar daar is ook alles mee gezegd. Ik doe er niks mee, hoewel ik er wel iets aan voordeel uit haal met mijn huidige (ook BA) studie.
Ik zou ten eerste DUO aanschrijven om verlenging van je stufi.
Daarna zou ik het komende jaar besteden aan bedenken wat je wilt. Lekker blijven werken en sparen en over de toekomst blijven dromen.
En wat vivadiva85 zegt is echt zo: niet iedereen is gemaakt om te studeren, ook al heb je je vwo gehaald. Mijn vriend is er ook zo een. Nu al een jaar of 6 zelfstandige en hij verdient inmiddels elk jaar een beetje meer, terwijl er in zijn sector eigenlijk geen droog brood te verdienen valt. Crisis merkt hij niks van, hij heeft meer opdrachten dan ooit! Hij heeft zichzelf ontwikkeld en een flink netwerk opgebouwd in een sector die hem trekt, die hij leuk vindt.
En ikzelf.. Ben nou eenmaal echt een hele slechte student. Heb wel een BA op zak, maar daar is ook alles mee gezegd. Ik doe er niks mee, hoewel ik er wel iets aan voordeel uit haal met mijn huidige (ook BA) studie.
vrijdag 11 april 2014 om 13:23
Oh, en bedenk je, dat welke studie je ook kiest of afmaakt: het is niet een gegeven dat je de komende 40 jaar aan dat vakgebied vast zit. Je zegt dat je het eng vindt om definitief voor iets te kiezen. Zie het anders: het is echt niet definitief! De kans is groot dat jij over 20 jaar iets heel anders doet dan waar je voor hebt geleerd. De meeste mensen ontwikkelen zich een leven lang.
vrijdag 11 april 2014 om 13:55
Je wil een agrarische onderneming dus. Waarom heb je die nog niet? Als je die vraag in redelijk detail beantwoordt, weet je wat je te doen staat. Studeren is geen doel op zich. Je eigen leven inrichten zials jij dat wil, gelukkig worden, en niet je handje ophouden is wel een doel. Je weet allang hoe dat doel ingevuld moet worden. Nu bedenken hoe je daar komt.
vrijdag 11 april 2014 om 14:39
quote:emmapemmap schreef op 11 april 2014 @ 11:36:
[...]
Ik wil namelijk graag mijn eigen boerderij, liefst een kinderboerderij. Met geitjes, schapen, konijnen, een paar koeien etc. Dat wil ik al zo lang ik me kan herinneren, als kind tekende ik mezelf al als boerin. Nu is daar nog iets bij gekomen: mijn eigen eettentje runnen bij die boerderij. Waar ik broodjes kaas serveer met schapenkaas van de eigen schapen, milkshakes met melk van de eigen koeien, fruitsalade van het fruit uit de eigen boomgaard/moestuin. Dit is mijn grote droom, maar: niet erg reëel. Ik mag wel eerst de loterij winnen voor ik dit kan realiseren, of een rijke vent trouwen want het lijkt me niet dat ik veel geld zal verdienen met zo'n bedrijf.
Ik heb een vriendin die deze droom heeft waargemaakt, zonder een rijke vent te trouwen, zonder de loterij te winnen, en zonder dat ze uit een landbouwfamilie kwam. Ze heeft een landbouwopleiding gevolgd en heel hard gewerkt om een bedrijf op poten te zetten.
Andere bekenden van me hebben een kinderboerderij.
Als je het wilt, dan kan het. Het is wel keihard werken en enorm veel regelen, en of het lijkt op je droom met de dartelende geitjes, dat vraag ik me af. Maar ga eens uitzoeken wat je nodig zou hebben om je droom (of een deel ervan) waar te maken. Ga eens een tijdje stage lopen op een (kinder)boerderij.
Als je veel verschillende interesses hebt, en veel verschillende cursussen wilt volgen, dan kan het geen kwaad om een studie af te maken waarmee je kunt zorgen voor een basisinkomen. Heel veel kunstenaars doen het zo: ze werken de ene helft van de week in de zorg, in het onderwijs, in de horeca of in de boekhouding, de andere helft besteden ze aan het echt interessante werk.
[...]
Ik wil namelijk graag mijn eigen boerderij, liefst een kinderboerderij. Met geitjes, schapen, konijnen, een paar koeien etc. Dat wil ik al zo lang ik me kan herinneren, als kind tekende ik mezelf al als boerin. Nu is daar nog iets bij gekomen: mijn eigen eettentje runnen bij die boerderij. Waar ik broodjes kaas serveer met schapenkaas van de eigen schapen, milkshakes met melk van de eigen koeien, fruitsalade van het fruit uit de eigen boomgaard/moestuin. Dit is mijn grote droom, maar: niet erg reëel. Ik mag wel eerst de loterij winnen voor ik dit kan realiseren, of een rijke vent trouwen want het lijkt me niet dat ik veel geld zal verdienen met zo'n bedrijf.
Ik heb een vriendin die deze droom heeft waargemaakt, zonder een rijke vent te trouwen, zonder de loterij te winnen, en zonder dat ze uit een landbouwfamilie kwam. Ze heeft een landbouwopleiding gevolgd en heel hard gewerkt om een bedrijf op poten te zetten.
Andere bekenden van me hebben een kinderboerderij.
Als je het wilt, dan kan het. Het is wel keihard werken en enorm veel regelen, en of het lijkt op je droom met de dartelende geitjes, dat vraag ik me af. Maar ga eens uitzoeken wat je nodig zou hebben om je droom (of een deel ervan) waar te maken. Ga eens een tijdje stage lopen op een (kinder)boerderij.
Als je veel verschillende interesses hebt, en veel verschillende cursussen wilt volgen, dan kan het geen kwaad om een studie af te maken waarmee je kunt zorgen voor een basisinkomen. Heel veel kunstenaars doen het zo: ze werken de ene helft van de week in de zorg, in het onderwijs, in de horeca of in de boekhouding, de andere helft besteden ze aan het echt interessante werk.
donderdag 24 april 2014 om 14:35
O, wat moet ik nou? Ik heb nog minder dan een week om te beslissen. Ik weet het gewoon echt niet. Een agrarische opleiding lijkt me niks, omdat ik een boerderij wil voor de fun, voor mezelf. Niet om er mijn geld mee te verdienen. Het lijkt me dat ze bij zo'n opleiding echt gericht zijn op grote veehouderijen e.d. Een opleiding tot ondernemerschap, tja.. Iedereen in mijn familie heeft een eigen bedrijf, en stuk voor stuk vrij succesvol. Geen van allen heeft ook maar een cursusje gedaan, dus het volgen van een 4 jarige opleiding lijkt me zonde van mijn tijd en van het geld vooral. Bij het idee alleen al om wéér ergens in het eerste jaar te moeten beginnen, om wéér 3/4 jaar naar school te moeten krijg ik gewoon een knoop in mijn maag. Ik wil het gewoon echt niet. Maar ja, ik moet wel geloof ik. Anders zit ik met een mega dikke studieschuld, en anders kom ik nergens in het leven. Maar wat moet ik dan gaan doen?? Duale opleidingen zijn vrijwel nergens meer, en deeltijd kan alleen als je nu al fulltime werkt in de richting van die opleiding, en dus geen optie voor mij.
donderdag 24 april 2014 om 14:43
Er zijn gewoon geen opleidingen tot 'kinderboerderijhoudster'. Je wordt breed opgeleid, zodat je veel kanten uit kunt. Dit lijkt je niets, dat lijkt je niets.
Vertel eens; hoe zie jij het concreet voor je, de plan om een kinderboerderij op te starten? En waar ga je jezlef van onderhouden? Hoe komt er geld binnen vanuit de (gratis) kinderboerderij, terwijl die beesten verzorging en voer nodig hebben? Hoe weet je of een geitje of een kip iets heeft wat je zelf kan behandelen of dat je er een arts voor nodig hebt? Waar vind je land voor een kinderboerderij? Vergunningen? Aan welke eisen moet jij voldoen?
Een droom hebben is prima, maar werk die dan uit tot een concreet iets en bepaal van daaruit welke kennis je nodig hebt.
Vertel eens; hoe zie jij het concreet voor je, de plan om een kinderboerderij op te starten? En waar ga je jezlef van onderhouden? Hoe komt er geld binnen vanuit de (gratis) kinderboerderij, terwijl die beesten verzorging en voer nodig hebben? Hoe weet je of een geitje of een kip iets heeft wat je zelf kan behandelen of dat je er een arts voor nodig hebt? Waar vind je land voor een kinderboerderij? Vergunningen? Aan welke eisen moet jij voldoen?
Een droom hebben is prima, maar werk die dan uit tot een concreet iets en bepaal van daaruit welke kennis je nodig hebt.