Zwanger
alle pijlers
Kan mezelf niet beheersen
donderdag 24 oktober 2019 om 10:55
Ik schrik echt van de reacties hier. Nee, inderdaad, je hebt een keuze om wel of niet agressief te worden, maar ik herken een rood waas van woede wel als iemand je zit uit lachen (notabene je vriend!). En zeker als je zwanger bent en erg onzeker over jezelf, kun je je dan wel eens wat laten gaan. Niet netjes, nee, maar is dit echt zo'n doodzonde als hier wordt geschetst?!
TO, wat ongelooflijk vervelend dat dit zo ontspoord is en dat het nog steeds niet helemaal rechtgetrokken is. Kinderachtig wel van je vriend dat hij niet reageert op je briefje en je appje. Hoop dat jullie elkaar nog even goed spreken vandaag. Sterkte!
TO, wat ongelooflijk vervelend dat dit zo ontspoord is en dat het nog steeds niet helemaal rechtgetrokken is. Kinderachtig wel van je vriend dat hij niet reageert op je briefje en je appje. Hoop dat jullie elkaar nog even goed spreken vandaag. Sterkte!
donderdag 24 oktober 2019 om 11:05
Ok... nu we wat meer info hebben begrijp ik dat je voor je zwangerschap al hormooninjecties kreeg.
Dat kan vanalles met je doen, lichamelijk en psychisch... dus er is al wat langer dan een paar weken wat met je aan de hand waarschijnlijk en het is best logisch dat dat voor jullie allebei wennen is. Je voor gek verklaren is daarbij niet echt constructief.
Is je vriend altijd zo invoelend? Waarom is hij niet ook gestopt met roken als jullie kennelijk moeite hebben met zwanger raken?
Dat kan vanalles met je doen, lichamelijk en psychisch... dus er is al wat langer dan een paar weken wat met je aan de hand waarschijnlijk en het is best logisch dat dat voor jullie allebei wennen is. Je voor gek verklaren is daarbij niet echt constructief.
Is je vriend altijd zo invoelend? Waarom is hij niet ook gestopt met roken als jullie kennelijk moeite hebben met zwanger raken?
Lorem Ipsum
donderdag 24 oktober 2019 om 11:06
Rhododendron schreef: ↑24-10-2019 08:00Tja, ik vind dit goedpraten van agressie dan weer onvoorstelbaar. En voel mij als vrouw ook beledigd trouwens dat anderen doen alsof ongesteld/zwanger zijn gelijk staat aan ontoerekeningsvatbaar.
Dit idd, dat vind ik echt nergens op slaan. Je kunt misschien wat minder hebben, maar om nou je totale beheersing te verliezen? Daar kan ik me niks bij voorstellen. Ook niet trouwens bij het feit dat je je zo voelt bij 12 weken zwanger. Toen zag je bij mij nog helemaal niks (en ik merkte zelf ook weinig), TO is al 9 kg aangekomen. Daar zat ik op tegen het einde van de zwangerschap. Lijkt me ook niet helemaal goed.
donderdag 24 oktober 2019 om 11:20
Eens.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 24 oktober 2019 om 12:01
turquasi schreef: ↑24-10-2019 11:05Ok... nu we wat meer info hebben begrijp ik dat je voor je zwangerschap al hormooninjecties kreeg.
Dat kan vanalles met je doen, lichamelijk en psychisch... dus er is al wat langer dan een paar weken wat met je aan de hand waarschijnlijk en het is best logisch dat dat voor jullie allebei wennen is. Je voor gek verklaren is daarbij niet echt constructief.
Is je vriend altijd zo invoelend? Waarom is hij niet ook gestopt met roken als jullie kennelijk moeite hebben met zwanger raken?
We hebben besloten apart van elkaar te stoppen. Reden hiervan is zodat als ik het moeilijk kreeg hij mij kon steunen, zonder het ook moeilijk te hebben met het stoppen. Dit idee heb ik ook zelf bedacht, dan kunnen we afzonderlijk van elkaar steun verwachten. Ben nog altijd blij dat we dit hebben gedaan. Ik ben nu 12 weken gestopt, mijn vriend gaat binnenkort als ik mezelf wat rustiger voel.
We hebben inderdaad een heel voortraject gehad aan het zwanger worden wat ons ook gesloopt heeft. We zijn niet zomaar op een romantische manier zwanger geraakt maar hebben er veel voor moeten doen. Nu het eenmaal zover is voelen we dat wel als ingrijpend.
donderdag 24 oktober 2019 om 12:49
Ik denk dat je je kunt beheersen als je je bewust bent van bepaald gedrag of er bekend mee bent.Lila_Lilly_ schreef: ↑24-10-2019 08:51Volgens mij worden de emoties ook niet ontkend als symptoom. Dat er hormonaal veel verandert is een ding dat zeker is. Toch vind ik dat je altijd verantwoordelijk blijft voor je eigen gedrag. Juist omdat wij mensen zo goed cognitief ontwikkeld zijn kunnen we nadenken vóórdat we reageren.
Dier: prikkel —> respons
Mens: prikkel —> kan erover nadenken —> respons.
Bij een vriendin van mij ging haar gedrag tijdens de zwangerschap werkelijk alle perken te buiten. Zij deed dus echt alsof ze haast ontoerekeningsvatbaar was doordat ze zwanger was.. Op een gegeven moment was ik hier echt klaar mee en heb ik er iets van gezegd. Pas toen viel het kwartje bij haar en besefte ze dat ze inderdaad een keuze had hoe te reageren. En vanaf dat moment was het klaar met het bizarre gedrag en had ik mijn vriendin terug en haar man zijn vrouw.
Dus ja, ik ben het er zeker mee eens dat hormonen je gedrag kunnen beinvloeden. Dat wil ik ook helemaal niet ontkennen. Maar je kunt niet álles wat je zegt hier maar op afschuiven.
En TO, trek je niks aan van sommige bizarre en keiharde reacties. Die zijn het niet eens waard om je druk over te maken. Je probleem herkennen en erkennen zijn stap 1 en 2 en volgens mij ben je daar al mee bezig.
Als je voor het eerst tijdens een zwangerschap bepaald gedrag krijgt is het dus nieuw.
Zo ben ik niet zo snel bang en hou normaal van afwijkende mensen. Ik vind stank niet erg, en heb groot begrip voor afwijkend gedrag.
Toen ik zwanger was ben ik huilend een bus uitgevlucht en heb gekotst van angst omdat er een raar mompelende meneer in de bus zat.
Ik was echt compleet in paniek en ben trillend naar huis gelopen, ik durfde geen andere bus te nemen en wilde alleen maar veilig thuis zitten.
Omdat ik dit nog nooit eerder zo heb ervaren kon ik me er ook niet op voorbereiden en overviel het me helemaal.
Uiteraard is het een heel raar iets om in de bosjes te kotsen als je al eeuwen in een grote stad woont, zelf jaren met daklozen en in klinieken hebt gewerkt, en voor de tig duizendste keer een verward persoon tegenkomt.
Ik had er geen rekening mee gehouden dat ik die persoon ooit zou zijn dus ik kon me er niet op voorbereiden.
Zoals to beschrijft is het zo gegaan, ik ga er vanuit dat to nog niet eerder mensen af heeft getuigd op haar bank dus nu moet omschakelen dat dit in haar systeem zit.
donderdag 24 oktober 2019 om 13:07
Aha, dus als een man mept omdat zijn testosteron opspeelt op dat moment, dan gaan we daar in de toekomst ook álle begrip voor opbrengen. En als hij dan uitlegt dat zijn vrouw nu eenmaal het bloed onder zijn nagels vandaan haalde en hij geen zin heeft om tot 10 te tellen dan leggen we samen met hem de schuld bij zijn vrouw. Want hormonen hebben nu eenmaal zo veel invloed.Het-groepje schreef: ↑24-10-2019 06:22Dansenindewind, ik heb een onregelmatige cyclus en had dat random twee dagen voor een 'ongesteldheid', maar niet altijd.
Precies hoe jij het beschrijft. Mirena spiraal helpt maar geeft weer andere klachten, dus kiezen uit meerdere kwaden.
Heel herkenbaar dus, schandalig dat andere vrouwen hier elkaar zo afvallen. Hormonen hebben zoveel invloed.
Of toch niet?
donderdag 24 oktober 2019 om 13:18
tuurlijk; als mijn man mij mept omdat hij hormooninjecties heeft gehad en inmiddels een paar weken zwanger is en ook nog gestopt is met roken en het kennelijk niet zo leuk vond dat ik hem minutenlang uitlachte zonder uitleg dan fluister ik eindeloos sorry van een veilig afstand en wacht ik tot de bui gezakt is, en ben voortaan degene die van de bank komt om hem wat te drinken te brengen
Lorem Ipsum
donderdag 24 oktober 2019 om 13:19
Je conclusies zijn niet gebaseerd op wat ik schreef en je klinkt een beetje irrationeel, misschien moet je zelf even tot 10 tellen en lezen voordat je reageert.devilopme schreef: ↑24-10-2019 13:07Aha, dus als een man mept omdat zijn testosteron opspeelt op dat moment, dan gaan we daar in de toekomst ook álle begrip voor opbrengen. En als hij dan uitlegt dat zijn vrouw nu eenmaal het bloed onder zijn nagels vandaan haalde en hij geen zin heeft om tot 10 te tellen dan leggen we samen met hem de schuld bij zijn vrouw. Want hormonen hebben nu eenmaal zo veel invloed.
Of toch niet?
donderdag 24 oktober 2019 om 13:32
Goede vergelijkingdevilopme schreef: ↑24-10-2019 13:07Aha, dus als een man mept omdat zijn testosteron opspeelt op dat moment, dan gaan we daar in de toekomst ook álle begrip voor opbrengen. En als hij dan uitlegt dat zijn vrouw nu eenmaal het bloed onder zijn nagels vandaan haalde en hij geen zin heeft om tot 10 te tellen dan leggen we samen met hem de schuld bij zijn vrouw. Want hormonen hebben nu eenmaal zo veel invloed.
Of toch niet?
donderdag 24 oktober 2019 om 13:34
Wees oprecht dankbaar dat je het niet herkent!!! Jij was met 12 weken vrolijk en blij. Ik heb met 12 weken de verloskundige tranen met tuiten gesmeekt of ze ‘m as-je-blieft eruit wilde halen. In 12 weken van een jonge vrouw in de glorie van haar leven tot een grote hoop puin en ellende.Ghost79 schreef: ↑24-10-2019 11:06Dit idd, dat vind ik echt nergens op slaan. Je kunt misschien wat minder hebben, maar om nou je totale beheersing te verliezen? Daar kan ik me niks bij voorstellen. Ook niet trouwens bij het feit dat je je zo voelt bij 12 weken zwanger. Toen zag je bij mij nog helemaal niks (en ik merkte zelf ook weinig), TO is al 9 kg aangekomen. Daar zat ik op tegen het einde van de zwangerschap. Lijkt me ook niet helemaal goed.
Ik heb de bevalling als een dagje wellness ervaren. En het was een grote baby dus kun je nagaan wat de impact van n paar ‘hormoontjes’ hebben gehad op de zwangerschap.
De totale beheersing verliezen is voor mij een heel angstige ervaring geweest. Gelukkig kon ik die paar keer mijn woede kanaliseren op spullen ipv mensen of dieren. Maar voorkomen kon ik het niet meer. Alsof ik in een achtbaan zat net na de start en het karretje in volle vaart berg af gaat. Door achteraf de situatie te analyseren kon ik herkennen wat de triggers waren en zo tijdig bijsturen.
donderdag 24 oktober 2019 om 13:37
Jee dat is ook vervelend zeg. Ik ben ‘blij’ dat ik het alleen in de zwangerschap had.Het-groepje schreef: ↑24-10-2019 06:22Dansenindewind, ik heb een onregelmatige cyclus en had dat random twee dagen voor een 'ongesteldheid', maar niet altijd.
Precies hoe jij het beschrijft. Mirena spiraal helpt maar geeft weer andere klachten, dus kiezen uit meerdere kwaden.
Heel herkenbaar dus, schandalig dat andere vrouwen hier elkaar zo afvallen. Hormonen hebben zoveel invloed.
donderdag 24 oktober 2019 om 13:43
Dan overvalt het je.dansenindewind schreef: ↑24-10-2019 13:37Jee dat is ook vervelend zeg. Ik ben ‘blij’ dat ik het alleen in de zwangerschap had.
Als je het herkent kun je er actie op ondernemen, dat is het voordeel.
donderdag 24 oktober 2019 om 13:55
Voor nu heb je genoeg gedaan. Het is ook niet iets om even via de app te bespreken. Ik zou niet reageren op je app. Niet omdat ik boos zou zijn, maar omdat ik het neutraal wil houden tot ik thuis kom.Tomatensoep94 schreef: ↑24-10-2019 10:39Rustig aan, maar voel me vandaag niet bepaald happy. Vriend is werken ik ben vrij. Heb hem een whatsapp berichtje “Goeiemorgen” gestuurd een klein half uurtje geleden maar nog niets terug. Wel een briefje op de keuken gelegd gisterenavond, deze moet ie gelezen hebben dus ben benieuwd.
Misschien helpt het jou om op papier te zetten wat er gebeurde gisteren zodat je dat erbij kan pakken wanneer je met hem praat. En zeg hem wat jij nodig hebt. Vertel hem hoe hij jou kan steunen.
donderdag 24 oktober 2019 om 14:40
Wees blij, hormonen kunnen zoveel doen. TO heeft ook hormooninjecties gehad, daar kun je ook een heel ander mens van wordenGhost79 schreef: ↑24-10-2019 11:06Dit idd, dat vind ik echt nergens op slaan. Je kunt misschien wat minder hebben, maar om nou je totale beheersing te verliezen? Daar kan ik me niks bij voorstellen. Ook niet trouwens bij het feit dat je je zo voelt bij 12 weken zwanger. Toen zag je bij mij nog helemaal niks (en ik merkte zelf ook weinig), TO is al 9 kg aangekomen. Daar zat ik op tegen het einde van de zwangerschap. Lijkt me ook niet helemaal goed.
donderdag 24 oktober 2019 om 17:28
.turquasi schreef: ↑24-10-2019 13:18tuurlijk; als mijn man mij mept omdat hij hormooninjecties heeft gehad en inmiddels een paar weken zwanger is en ook nog gestopt is met roken en het kennelijk niet zo leuk vond dat ik hem minutenlang uitlachte zonder uitleg ( en daar ook niet mee stopte toen hij dat vroeg) dan fluister ik eindeloos sorry van een veilig afstand en wacht ik tot de bui gezakt is, en ben voortaan degene die van de bank komt om hem wat te drinken te brengen
zaterdag 26 oktober 2019 om 21:28
Ten eerste keur ik jou gedrag absoluut niet goed.
Ik ben nu 35 weken zwanger. Heb ook last van hormonen maar ben nog nooit zo uitgevlogen naar mijn man toe.
Ik heb ook erg weinig eigenwaarde en de zwangerschap helpt er niet echt mee. Hiermee bedoel ik echt qua uiterlijk. Ik ben nu pas gelukkig 8kg bijgekomen maar ik voel me echt een nijlpaard dat bijna niks meer kan door haar bekkeninstabiliteit. Mijn man zou mij nooit belachelijk maken. Ook niet als grap zijnde want hij weet hoe ik nu op het moment over mezelf denk.
Hoe jou vriend hiermee omgaat vind ik dus ook behoorlijk kinderachtig en respectloos.
Jullie horen elkaar als partners te ondersteunen tijdens een zwangerschap. Niet alleen jij maar ook hij heeft dat nodig. Het is ten slotte een hele verandering in jullie leven.
Praat hierover met jullie verloskundige of huisarts want dit is niet gezond.
Succes en hopelijk komt alles alsnog goed
Ik ben nu 35 weken zwanger. Heb ook last van hormonen maar ben nog nooit zo uitgevlogen naar mijn man toe.
Ik heb ook erg weinig eigenwaarde en de zwangerschap helpt er niet echt mee. Hiermee bedoel ik echt qua uiterlijk. Ik ben nu pas gelukkig 8kg bijgekomen maar ik voel me echt een nijlpaard dat bijna niks meer kan door haar bekkeninstabiliteit. Mijn man zou mij nooit belachelijk maken. Ook niet als grap zijnde want hij weet hoe ik nu op het moment over mezelf denk.
Hoe jou vriend hiermee omgaat vind ik dus ook behoorlijk kinderachtig en respectloos.
Jullie horen elkaar als partners te ondersteunen tijdens een zwangerschap. Niet alleen jij maar ook hij heeft dat nodig. Het is ten slotte een hele verandering in jullie leven.
Praat hierover met jullie verloskundige of huisarts want dit is niet gezond.
Succes en hopelijk komt alles alsnog goed
zondag 27 oktober 2019 om 08:28
Je had sowieso niet zwanger moeten worden. Aan je naam te zien kom je uit 94. Dan ben je dus 24 of 25. Hartstikke jong en voor jou nog te jong om aan het moederschap te beginnen. Ik vraag me echt af hoe je dat straks met een dwarsliggende peuter voor je ziet als je je nu al niet kan beheersen.Tomatensoep94 schreef: ↑23-10-2019 21:27Het maakt het ook zeker niet goed dat ik deze actie gedaan heb, en voel me er ook helemaal niet lekker bij.. maar ik kán gewoon niet tot 10 tellen, ik zit van 0 METEEN op 100ik word ook in andere situaties al heel snel zo boos.. niet ook met de afstandsbediening in me hand hoor, maar dat ik dan wat lelijks terug zeg. Ik ben mezelf gewoon niet voor...
Misschien tips wat ik in zulke situaties moet doen?
Ga in therapie en snel.
zondag 27 oktober 2019 om 08:47
Lachattenoir schreef: ↑27-10-2019 08:28Je had sowieso niet zwanger moeten worden. Aan je naam te zien kom je uit 94. Dan ben je dus 24 of 25. Hartstikke jong en voor jou nog te jong om aan het moederschap te beginnen. Ik vraag me echt af hoe je dat straks met een dwarsliggende peuter voor je ziet als je je nu al niet kan beheersen.
Ga in therapie en snel.
Sinds wanneer is 25 te jong om moeder te worden? Het moet niet gekker worden zeg!
zondag 27 oktober 2019 om 09:12
Het-groepje schreef: ↑24-10-2019 13:43Dan overvalt het je.
Als je het herkent kun je er actie op ondernemen, dat is het voordeel.
Heel herkenbaar. Ik heb sinds mijn zwangerschap erg last van mijn hormonen, elke maand weer. De eerste keer was echt het meest heftige, omdat je er gewoon totaal niet op bedacht bent, dus je beseft je op zo'n moment ook niet wat er precies gebeurt. Hoe vaker je door zo'n cyclus heen gaat, hoe beter je het gaat herkennen en dan kun je er ook veel sneller actie op ondernemen.
TO ik hoop echt dat jullie het inmiddels bij hebben gelegd.
zondag 27 oktober 2019 om 10:25
Sinds we in de moderne tijd leven is 25 jong. Niet altijd té jong, maar voor velen loont het wel degelijk om nog even te wachten. Hier ook. Je merkt gewoon aan alles dat TO en dat hun relatie nog niet bestendig genoeg is hiervoor. Vriend in dit verhaal klinkt ook nog erg onvolwassen. Ze hadden er goed aan gedaan om het uit te stellen.mindervanmij schreef: ↑27-10-2019 08:47Sinds wanneer is 25 te jong om moeder te worden? Het moet niet gekker worden zeg!
