Kinderloos....

28-03-2017 13:34 10 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo,



Al jaren werk ik met kinderen; kinderdagverblijven, bso's, vluchtelingenopvang voor kinderen, trainingen voor kinderen, oppassen en nu werk ik als live-in Nanny in het buitenland. Echter heb ik zelf nog geen kinderen...



Ik ben nu bijna 31, en ik merk dat het heel erg begint te kriebelen. Er is zo een grote wens om een eigen kindje te mogen krijgen. Nu heb ik in het verleden heel slechte ervaringen gehad met mannen, waardoor ik een muur om mijzelf heb heen gebouwd en daardoor dus relaties uit de weg ga/niet aandurf/bang ben.

Laat je nou net een man (of in ieder geval iets van een man) nodig hebben om zwanger te raken....



Nu heb ik sinds kort iemand ontmoet en we hebben echt heel diepgaande gesprekken en ik voel mij op mijn gemak bij hem. Maar zo kwam ook het aspect van relatie en kinderen ter sprake. Op een gegeven moment ging het onderwerp naar spermadonatie. Hij zou hier zeker wel voor open staan op wat voor manier dan ook... (bekertje, een avondje alleen seks, of misschien toch meer). Op dat moment wist ik het niet zo goed, maar het heeft mij zeker wel aan het denken gezet...



Ik ben nu ook benieuwd naar meningen van anderen... Of is er misschien iemand met soortgelijke ervaring of het idee?



Liefs!
Alle reacties Link kopieren
Wil de man alleen (bekende) spermadonor zijn, of wil je een relatie met hem en wil hij de vader zijn?
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
Gun het kind een echte vader.

Je hebt nog tijd genoeg om aan je angst voor een relatie te werken.
Alle reacties Link kopieren
Hoe kun je aan een gezin beginnen als je inwonend Nanny bent? Just wondering
Alle reacties Link kopieren
quote:karin12345 schreef op 28 maart 2017 @ 13:38:

Gun het kind een echte vader.

Je hebt nog tijd genoeg om aan je angst voor een relatie te werken.



Dit dus. Een vader is van toegevoegde waarde in het leven van een kind.



Voor jezelf is het ook fijner om de verzorging en het trots zijn op je kind te kunnen delen.



Ga in therapie en ga dan op zoek naar een leuke man om kinderen mee te krijgen.
Alle reacties Link kopieren
Lees ook eens hier om je gedachten er over te laten gaan:

KIND IN JE UPPIE - DEEL 7
Wat zie je voor je dan? Puur een "donatie" en wegwezen maar? Gaan jullie een liefdesrelatie aan? Gaan jullie door als vrienden met co-ouderschap?
Houden van een kind is niet zo moeilijk in je eentje, 100% zorg wordt al lastiger, maar heb je al eens nagedacht over de kosten daarvan? Ik weet niet over middelen je beschikt naast je inkomen, maar een nanny lijkt me niet veel verdienen?
quote:karin12345 schreef op 28 maart 2017 @ 13:38:

Gun het kind een echte vader.

Je hebt nog tijd genoeg om aan je angst voor een relatie te werken.+1
Alle reacties Link kopieren
quote:poppie0022 schreef op 28 maart 2017 @ 14:03:

Lees ook eens hier om je gedachten er over te laten gaan:

KIND IN JE UPPIE - DEEL 7Dit dus. In dit topic vind je meer vrouwen die met soortgelijke vraagstukken worstelen om mee te sparren. Is een heel fijn topic waar je zonder vooroordeel te worden je verhaal kunt doen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven