Zwanger
alle pijlers
Miskraam
zaterdag 21 januari 2017 om 13:08
quote:lux. schreef op 21 januari 2017 @ 12:42:
[...]
Ik vind het met nieuwe posts van je niet veel beter worden, sorry. TO heeft een missed abortion gehad. Een miskraam waarbij je er pas achter komt dat het hartje gestopt is met kloppen bij een echo, hij komt niet spontaan op gang. Een 'gewone' miskraam (krampen en bloedverlies) wordt ook wel een spontane abortus genoemd.
Dat betekent niet dat een van beiden hetzelfde is als een abortus provocatus, dat is degene waarbij je ongewenst zwanger bent en er een einde aan wil maken.
Dat je dat niet snapt, soit, maar dat je dan na uitleg niet even zegt 'goh sorry TO, ik wist niet dat dat ook kon', maar zegt 'nou 'wij' (wie zijn wij?) noemen dat alsnog geen miskraam' is echt beyond me en zeker niet heel invoelend.
Toch wil ik het opnemen voor Lumos: ze heeft het niet zo bedoeld als het overkwam.
Omdat in mijn tijd de term missed abortion pas gebruikt werd als een miskraam na 16 (!!!!!!) weken niet spontaan op gang was gekomen had ik ook als Lumos kunnen reageren: dat TO er zelf voor gekozen heeft om medicijnen te nemen om de miskraam op te wekken, ze had namelijk ook kunnen wachten.
Dat dat vervolgens ongevoelig wordt genoemd, soit, dat verwijt krijg ik wel vaker, ik was bij mijn eigen miskraam ook zo ongevoelig.
Maar na de uitleg van Lumos snap ik haar reactie wel beter.
[...]
Ik vind het met nieuwe posts van je niet veel beter worden, sorry. TO heeft een missed abortion gehad. Een miskraam waarbij je er pas achter komt dat het hartje gestopt is met kloppen bij een echo, hij komt niet spontaan op gang. Een 'gewone' miskraam (krampen en bloedverlies) wordt ook wel een spontane abortus genoemd.
Dat betekent niet dat een van beiden hetzelfde is als een abortus provocatus, dat is degene waarbij je ongewenst zwanger bent en er een einde aan wil maken.
Dat je dat niet snapt, soit, maar dat je dan na uitleg niet even zegt 'goh sorry TO, ik wist niet dat dat ook kon', maar zegt 'nou 'wij' (wie zijn wij?) noemen dat alsnog geen miskraam' is echt beyond me en zeker niet heel invoelend.
Toch wil ik het opnemen voor Lumos: ze heeft het niet zo bedoeld als het overkwam.
Omdat in mijn tijd de term missed abortion pas gebruikt werd als een miskraam na 16 (!!!!!!) weken niet spontaan op gang was gekomen had ik ook als Lumos kunnen reageren: dat TO er zelf voor gekozen heeft om medicijnen te nemen om de miskraam op te wekken, ze had namelijk ook kunnen wachten.
Dat dat vervolgens ongevoelig wordt genoemd, soit, dat verwijt krijg ik wel vaker, ik was bij mijn eigen miskraam ook zo ongevoelig.
Maar na de uitleg van Lumos snap ik haar reactie wel beter.
You're not the same person you were a year ago. Now you're even worse.
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 21 januari 2017 om 13:31
Renate, een hele dikke knuffel en veel sterkte voor jou! Helaas weet ik ook wat het is, heb ons kindje bij 8 weken ook verloren. Ontzettend verdrietig. Mij gaf het ook troost door te denken dat er in aanleg waarschijnlijk iets niet goed geweest moet zijn, waardoor de natuur het af heeft moeten breken. Bel je vriend en vraag of hij toch naar huis kan komen? Zoek wat steun, verdriet mag er zijn!
Ps. Wat een kwetsende en ondoordachte opmerkingen worden er hier gemaakt zeg!
Ps. Wat een kwetsende en ondoordachte opmerkingen worden er hier gemaakt zeg!
zaterdag 21 januari 2017 om 13:39
quote:Solomio schreef op 21 januari 2017 @ 13:08:
[...]
Toch wil ik het opnemen voor Lumos: ze heeft het niet zo bedoeld als het overkwam.
Omdat in mijn tijd de term missed abortion pas gebruikt werd als een miskraam na 16 (!!!!!!) weken niet spontaan op gang was gekomen had ik ook als Lumos kunnen reageren: dat TO er zelf voor gekozen heeft om medicijnen te nemen om de miskraam op te wekken, ze had namelijk ook kunnen wachten.
Dat dat vervolgens ongevoelig wordt genoemd, soit, dat verwijt krijg ik wel vaker, ik was bij mijn eigen miskraam ook zo ongevoelig.
Maar na de uitleg van Lumos snap ik haar reactie wel beter.Ja maar dat is wat ik niet snap... Wat voor verschil had dat gemaakt? Dan had ze rondgelopen met een dood kindje in haar buik. Was ze dan blijer geweest dan dat het er nu uitkomt ofzo? Ze had kunnen wachten maar wat was daar beter of fijner aan geweest? Kindje is al dood, en zal niet weer gaan leven. Dus de natuur heeft voor jou gekozen en jij kiest misschien hoe het eruit komt en wanneer, maar dat maakt voor het verdriet en de narigheid toch geen enkel verschil?
[...]
Toch wil ik het opnemen voor Lumos: ze heeft het niet zo bedoeld als het overkwam.
Omdat in mijn tijd de term missed abortion pas gebruikt werd als een miskraam na 16 (!!!!!!) weken niet spontaan op gang was gekomen had ik ook als Lumos kunnen reageren: dat TO er zelf voor gekozen heeft om medicijnen te nemen om de miskraam op te wekken, ze had namelijk ook kunnen wachten.
Dat dat vervolgens ongevoelig wordt genoemd, soit, dat verwijt krijg ik wel vaker, ik was bij mijn eigen miskraam ook zo ongevoelig.
Maar na de uitleg van Lumos snap ik haar reactie wel beter.Ja maar dat is wat ik niet snap... Wat voor verschil had dat gemaakt? Dan had ze rondgelopen met een dood kindje in haar buik. Was ze dan blijer geweest dan dat het er nu uitkomt ofzo? Ze had kunnen wachten maar wat was daar beter of fijner aan geweest? Kindje is al dood, en zal niet weer gaan leven. Dus de natuur heeft voor jou gekozen en jij kiest misschien hoe het eruit komt en wanneer, maar dat maakt voor het verdriet en de narigheid toch geen enkel verschil?
zaterdag 21 januari 2017 om 13:41
quote:Solomio schreef op 21 januari 2017 @ 13:08:
[...]
Toch wil ik het opnemen voor Lumos: ze heeft het niet zo bedoeld als het overkwam.
Omdat in mijn tijd de term missed abortion pas gebruikt werd als een miskraam na 16 (!!!!!!) weken niet spontaan op gang was gekomen had ik ook als Lumos kunnen reageren: dat TO er zelf voor gekozen heeft om medicijnen te nemen om de miskraam op te wekken, ze had namelijk ook kunnen wachten.
Dat dat vervolgens ongevoelig wordt genoemd, soit, dat verwijt krijg ik wel vaker, ik was bij mijn eigen miskraam ook zo ongevoelig.
Maar na de uitleg van Lumos snap ik haar reactie wel beter.
Toevoeging voor de verontwaardigden die roepen dat dit geen abortus is: dat is het strikt genomen wel. Wist ik ook niet tot ik het na een missed abortion (in mijn geval na 13 weken, Solomio) in de brief van de gyn aan mijn huisarts zag staan, maar omdat de miskraam niet spontaan op gang komt, heet het wel zo.
Ik kan me best voorstellen dat de post van Lumos in eerste instantie niet helemaal lekker viel bij iedereen, maar dat ze ook na haar verduidelijking nog verwijten krijgt die wél opzettelijk lomp zijn is niet heel terecht.
TO, ben je ondertussen niet meer alleen? Ik hoop voor je dat het snel achter de rug is.
[...]
Toch wil ik het opnemen voor Lumos: ze heeft het niet zo bedoeld als het overkwam.
Omdat in mijn tijd de term missed abortion pas gebruikt werd als een miskraam na 16 (!!!!!!) weken niet spontaan op gang was gekomen had ik ook als Lumos kunnen reageren: dat TO er zelf voor gekozen heeft om medicijnen te nemen om de miskraam op te wekken, ze had namelijk ook kunnen wachten.
Dat dat vervolgens ongevoelig wordt genoemd, soit, dat verwijt krijg ik wel vaker, ik was bij mijn eigen miskraam ook zo ongevoelig.
Maar na de uitleg van Lumos snap ik haar reactie wel beter.
Toevoeging voor de verontwaardigden die roepen dat dit geen abortus is: dat is het strikt genomen wel. Wist ik ook niet tot ik het na een missed abortion (in mijn geval na 13 weken, Solomio) in de brief van de gyn aan mijn huisarts zag staan, maar omdat de miskraam niet spontaan op gang komt, heet het wel zo.
Ik kan me best voorstellen dat de post van Lumos in eerste instantie niet helemaal lekker viel bij iedereen, maar dat ze ook na haar verduidelijking nog verwijten krijgt die wél opzettelijk lomp zijn is niet heel terecht.
TO, ben je ondertussen niet meer alleen? Ik hoop voor je dat het snel achter de rug is.
zaterdag 21 januari 2017 om 13:53
Lieve Renate. Veel sterkte. Ik heb 2 dagen geleden cytotec moeten gebruiken voor een missed abortion. Ik weet hoe je je voelt. Uiteindelijk viel het voor mij lichamelijk heel erg mee en ben ik daarna ook snel gestopt met bloeden. Ik hoop dit ook voor jou! Neem tijdig pijnstilling en laat je (ondanks al het verdriet) verwennen, dat verdien je op zo'n moment! Veel liefs
zaterdag 21 januari 2017 om 14:43
Ik ben niet meer alleen. Helaas is het nog niks minder geworden. De weeen zakken even weg om vervolgens in alle hevigheid terug te komen. De badkamer lijkt wel een slachthuis man man wat een pijn. Even geprobeerd op bed te gaan liggen maar staan in de douche afgewisselt met zitten op de wc is dragelijker.. wat een lieve berichtjes
zaterdag 21 januari 2017 om 14:55
Oh lieve Renate. Weeën zijn verschrikkelijk zeker als je niet voorbereid bent en je tussendoor niet kan ontspannen. Bij mijn eerste zwangerschap ben ik met 24wk bevallen ik wist niet hoe ik met weeën om moest gaan. Kan je het ziekenhuis bellen daar zou iemand je mee moeten helpen. Ik weet niet of je er veel aan hebt maar probeer diep adem te halen en en bij de uitademing naar beneden diep uit te ademen. Ga niet te hoog zitten probeer je kaken te ontspannen. Liever diep laag dan hoog. Ik hoop dat het snel voorbij mag zijn.
Leef en laat leven <3
zaterdag 21 januari 2017 om 15:00
Dikke knuffel voor jou
Een miskraam is heel heftig. Ik ben ook mijn kindje verloren en had ook niet verwacht dat het lichamelijk zo pijnlijk zou zijn. Je moet er doorheen. Er moet wat tijd overheen gaan, voordat je het verwerkt hebt, in het begin (zeker de eerste paar dagen) is het heel heftig. Ook geestelijk.
Neem veel rust, zeg afspraken af en doe net alsof je in je kraamperiode zou zitten. Hoe dubbel het ook klinkt, maar laat je verzorgen (als dat kan) en blijf zelf zoveel mogelijk op bed of op de bank. Je lichaam heeft een bevalling doorgemaakt. Weliswaar niet van een voldragen kindje, maar alle bevallingsverschijnselen en de pijn waren er wel. Moeilijk hé dat je de pijn wel hebt en je kindje niet. Dat voelt zo dubbel. En vergeet niet dat er ook nog heel veel hormonen in je lijf zitten die het jou niet makkelijk maken op dit moment.
Een miskraam is heel heftig. Ik ben ook mijn kindje verloren en had ook niet verwacht dat het lichamelijk zo pijnlijk zou zijn. Je moet er doorheen. Er moet wat tijd overheen gaan, voordat je het verwerkt hebt, in het begin (zeker de eerste paar dagen) is het heel heftig. Ook geestelijk.
Neem veel rust, zeg afspraken af en doe net alsof je in je kraamperiode zou zitten. Hoe dubbel het ook klinkt, maar laat je verzorgen (als dat kan) en blijf zelf zoveel mogelijk op bed of op de bank. Je lichaam heeft een bevalling doorgemaakt. Weliswaar niet van een voldragen kindje, maar alle bevallingsverschijnselen en de pijn waren er wel. Moeilijk hé dat je de pijn wel hebt en je kindje niet. Dat voelt zo dubbel. En vergeet niet dat er ook nog heel veel hormonen in je lijf zitten die het jou niet makkelijk maken op dit moment.
zaterdag 21 januari 2017 om 15:34
quote:renate19 schreef op 21 januari 2017 @ 14:43:
Ik ben niet meer alleen. Helaas is het nog niks minder geworden. De weeen zakken even weg om vervolgens in alle hevigheid terug te komen. De badkamer lijkt wel een slachthuis man man wat een pijn. Even geprobeerd op bed te gaan liggen maar staan in de douche afgewisselt met zitten op de wc is dragelijker.. wat een lieve berichtjes
Heb je ook het advies gekregen het ziekenhuis te bellen bij veel bloedverlies?
Goed dat je niet meer alleen bent.
Ik ben niet meer alleen. Helaas is het nog niks minder geworden. De weeen zakken even weg om vervolgens in alle hevigheid terug te komen. De badkamer lijkt wel een slachthuis man man wat een pijn. Even geprobeerd op bed te gaan liggen maar staan in de douche afgewisselt met zitten op de wc is dragelijker.. wat een lieve berichtjes
Heb je ook het advies gekregen het ziekenhuis te bellen bij veel bloedverlies?
Goed dat je niet meer alleen bent.
zaterdag 21 januari 2017 om 16:58
quote:Tale schreef op 21 januari 2017 @ 13:41:
[...]
Toevoeging voor de verontwaardigden die roepen dat dit geen abortus is: dat is het strikt genomen wel. Wist ik ook niet tot ik het na een missed abortion (in mijn geval na 13 weken, Solomio) in de brief van de gyn aan mijn huisarts zag staan, maar omdat de miskraam niet spontaan op gang komt, heet het wel zo.
Ik kan me best voorstellen dat de post van Lumos in eerste instantie niet helemaal lekker viel bij iedereen, maar dat ze ook na haar verduidelijking nog verwijten krijgt die wél opzettelijk lomp zijn is niet heel terecht.
TO, ben je ondertussen niet meer alleen? Ik hoop voor je dat het snel achter de rug is.
Het heet sowieso abortus, alleen wat in de volksmond abortus heet, heet medisch een abortus provocatus: een opgewekte abortus.
Wat wij in de volksmond een miskraam noemen heet medisch een abortus. Dat heeft niets te maken met hoe het op gang komt.
[...]
Toevoeging voor de verontwaardigden die roepen dat dit geen abortus is: dat is het strikt genomen wel. Wist ik ook niet tot ik het na een missed abortion (in mijn geval na 13 weken, Solomio) in de brief van de gyn aan mijn huisarts zag staan, maar omdat de miskraam niet spontaan op gang komt, heet het wel zo.
Ik kan me best voorstellen dat de post van Lumos in eerste instantie niet helemaal lekker viel bij iedereen, maar dat ze ook na haar verduidelijking nog verwijten krijgt die wél opzettelijk lomp zijn is niet heel terecht.
TO, ben je ondertussen niet meer alleen? Ik hoop voor je dat het snel achter de rug is.
Het heet sowieso abortus, alleen wat in de volksmond abortus heet, heet medisch een abortus provocatus: een opgewekte abortus.
Wat wij in de volksmond een miskraam noemen heet medisch een abortus. Dat heeft niets te maken met hoe het op gang komt.
You're not the same person you were a year ago. Now you're even worse.
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 21 januari 2017 om 17:04
quote:lux. schreef op 21 januari 2017 @ 13:39:
[...]
Ja maar dat is wat ik niet snap... Wat voor verschil had dat gemaakt? Dan had ze rondgelopen met een dood kindje in haar buik. Was ze dan blijer geweest dan dat het er nu uitkomt ofzo? Ze had kunnen wachten maar wat was daar beter of fijner aan geweest? Kindje is al dood, en zal niet weer gaan leven. Dus de natuur heeft voor jou gekozen en jij kiest misschien hoe het eruit komt en wanneer, maar dat maakt voor het verdriet en de narigheid toch geen enkel verschil?
Ik zeg toch nergens dat dat verschil maakt?
Ik zeg dat de term missed abortion oorspronkelijk een andere betekenis had.
Door die term in de huidige betekenis te gebruiken denken steeds meer vrouwen dat er iets mis is met hun lijf omdat het de zwangerschap niet zelf heeft afgestoten, maar dat is dus niet zo.
Van mij hoeft niemand af te wachten, maar wat mij betreft zou daarin wel wat duidelijker mogen worden dat dat niet betekent dat je lichaam het niet zelf kan.
Ik denk ook dat het beter is om bij die termijn nog niet over een dood kindje te spreken, maar over een vruchtje. Daarmee maak je het wat mij betreft wat minder dramatisch.
Maar goed, ik heb een kindje verloren na een voldragen zwangerschap en een miskraam gehad bij 9 weken. Dat laatste zie ik niet als het verlies van een kind, maar als tijdig ingrijpen van de natuur.
[...]
Ja maar dat is wat ik niet snap... Wat voor verschil had dat gemaakt? Dan had ze rondgelopen met een dood kindje in haar buik. Was ze dan blijer geweest dan dat het er nu uitkomt ofzo? Ze had kunnen wachten maar wat was daar beter of fijner aan geweest? Kindje is al dood, en zal niet weer gaan leven. Dus de natuur heeft voor jou gekozen en jij kiest misschien hoe het eruit komt en wanneer, maar dat maakt voor het verdriet en de narigheid toch geen enkel verschil?
Ik zeg toch nergens dat dat verschil maakt?
Ik zeg dat de term missed abortion oorspronkelijk een andere betekenis had.
Door die term in de huidige betekenis te gebruiken denken steeds meer vrouwen dat er iets mis is met hun lijf omdat het de zwangerschap niet zelf heeft afgestoten, maar dat is dus niet zo.
Van mij hoeft niemand af te wachten, maar wat mij betreft zou daarin wel wat duidelijker mogen worden dat dat niet betekent dat je lichaam het niet zelf kan.
Ik denk ook dat het beter is om bij die termijn nog niet over een dood kindje te spreken, maar over een vruchtje. Daarmee maak je het wat mij betreft wat minder dramatisch.
Maar goed, ik heb een kindje verloren na een voldragen zwangerschap en een miskraam gehad bij 9 weken. Dat laatste zie ik niet als het verlies van een kind, maar als tijdig ingrijpen van de natuur.
You're not the same person you were a year ago. Now you're even worse.
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 21 januari 2017 om 17:16
zaterdag 21 januari 2017 om 17:21
quote:Solomio schreef op 21 januari 2017 @ 17:04:
[...]
Ik zeg toch nergens dat dat verschil maakt?
Ik zeg dat de term missed abortion oorspronkelijk een andere betekenis had.
Door die term in de huidige betekenis te gebruiken denken steeds meer vrouwen dat er iets mis is met hun lijf omdat het de zwangerschap niet zelf heeft afgestoten, maar dat is dus niet zo.
Van mij hoeft niemand af te wachten, maar wat mij betreft zou daarin wel wat duidelijker mogen worden dat dat niet betekent dat je lichaam het niet zelf kan.
Ik denk ook dat het beter is om bij die termijn nog niet over een dood kindje te spreken, maar over een vruchtje. Daarmee maak je het wat mij betreft wat minder dramatisch.
Maar goed, ik heb een kindje verloren na een voldragen zwangerschap en een miskraam gehad bij 9 weken. Dat laatste zie ik niet als het verlies van een kind, maar als tijdig ingrijpen van de natuur.
Nee, maar als je dan zegt (zoals Lumos) 'bij ons heet dat nog steeds geen miskraam' dan snap ik niet wat je daarmee wil zeggen. Het is toch niet minder verdrietig dan een miskraam? Het is in wezen toch niet anders dan een miskraam? En het kindje, vruchtje, hoe je het wil noemen, moet er toch vroeg of laat uit, en dat is toch naar en pijnlijk? Dus ik snap gewoon niet waarom ze moet benadrukken dat het dan 'nog steeds geen miskraam is'. Is het wel. Alleen geen spontane abortus, maar een missed abortion. Zijn allebei afbrekingen van de zwangerschap zonder dat de vrouw het wil.
En of dat opwekken van een MA nou wel of geen goed idee is vind ik gewoon geen punt van discussie in een topic van een vrouw die een er een ondergaat. Daarom vraag ik: wat maakt het uit? Het blijft even kut.
[...]
Ik zeg toch nergens dat dat verschil maakt?
Ik zeg dat de term missed abortion oorspronkelijk een andere betekenis had.
Door die term in de huidige betekenis te gebruiken denken steeds meer vrouwen dat er iets mis is met hun lijf omdat het de zwangerschap niet zelf heeft afgestoten, maar dat is dus niet zo.
Van mij hoeft niemand af te wachten, maar wat mij betreft zou daarin wel wat duidelijker mogen worden dat dat niet betekent dat je lichaam het niet zelf kan.
Ik denk ook dat het beter is om bij die termijn nog niet over een dood kindje te spreken, maar over een vruchtje. Daarmee maak je het wat mij betreft wat minder dramatisch.
Maar goed, ik heb een kindje verloren na een voldragen zwangerschap en een miskraam gehad bij 9 weken. Dat laatste zie ik niet als het verlies van een kind, maar als tijdig ingrijpen van de natuur.
Nee, maar als je dan zegt (zoals Lumos) 'bij ons heet dat nog steeds geen miskraam' dan snap ik niet wat je daarmee wil zeggen. Het is toch niet minder verdrietig dan een miskraam? Het is in wezen toch niet anders dan een miskraam? En het kindje, vruchtje, hoe je het wil noemen, moet er toch vroeg of laat uit, en dat is toch naar en pijnlijk? Dus ik snap gewoon niet waarom ze moet benadrukken dat het dan 'nog steeds geen miskraam is'. Is het wel. Alleen geen spontane abortus, maar een missed abortion. Zijn allebei afbrekingen van de zwangerschap zonder dat de vrouw het wil.
En of dat opwekken van een MA nou wel of geen goed idee is vind ik gewoon geen punt van discussie in een topic van een vrouw die een er een ondergaat. Daarom vraag ik: wat maakt het uit? Het blijft even kut.
zaterdag 21 januari 2017 om 17:25
quote:Solomio schreef op 21 januari 2017 @ 17:04
Ik denk ook dat het beter is om bij die termijn nog niet over een dood kindje te spreken, maar over een vruchtje. Daarmee maak je het wat mij betreft wat minder dramatisch.
Maar goed, ik heb een kindje verloren na een voldragen zwangerschap en een miskraam gehad bij 9 weken. Dat laatste zie ik niet als het verlies van een kind, maar als tijdig ingrijpen van de natuur.Hoewel ik je ergens wel snap denk ik toch dat je dat niet voor een ander moet willen invullen. Iemand die al helemaal een kindje voor zich zag kan een miskraam gelijk zo heftig ervaren als ik mijn doodgeboren kindje bij 24 wk, ik noem het bij 24 wk ook een kindje hoewel het zelfstandig nog geen kans van leven heeft. Verlies, emoties en hoe je er mee omgaat zijn zo persoonlijk. Of je met de terminologie nu gelijk hebt of niet doet er niet zoveel aan toe. Het gaat om to en om hoe zij het beleefd en om haar hierin nu zoveel mogelijk te ondersteunen toch? En in dat licht vond ik de gemaakte opmerkingen over abortus ook niet op zijn plaats. Ik hoop dat het goed gaat met to
Ik denk ook dat het beter is om bij die termijn nog niet over een dood kindje te spreken, maar over een vruchtje. Daarmee maak je het wat mij betreft wat minder dramatisch.
Maar goed, ik heb een kindje verloren na een voldragen zwangerschap en een miskraam gehad bij 9 weken. Dat laatste zie ik niet als het verlies van een kind, maar als tijdig ingrijpen van de natuur.Hoewel ik je ergens wel snap denk ik toch dat je dat niet voor een ander moet willen invullen. Iemand die al helemaal een kindje voor zich zag kan een miskraam gelijk zo heftig ervaren als ik mijn doodgeboren kindje bij 24 wk, ik noem het bij 24 wk ook een kindje hoewel het zelfstandig nog geen kans van leven heeft. Verlies, emoties en hoe je er mee omgaat zijn zo persoonlijk. Of je met de terminologie nu gelijk hebt of niet doet er niet zoveel aan toe. Het gaat om to en om hoe zij het beleefd en om haar hierin nu zoveel mogelijk te ondersteunen toch? En in dat licht vond ik de gemaakte opmerkingen over abortus ook niet op zijn plaats. Ik hoop dat het goed gaat met to
Leef en laat leven <3
zaterdag 21 januari 2017 om 17:40
zaterdag 21 januari 2017 om 17:53
quote:Solomio schreef op 21 januari 2017 @ 17:04:
[...] Ik denk ook dat het beter is om bij die termijn nog niet over een dood kindje te spreken, maar over een vruchtje. Daarmee maak je het wat mij betreft wat minder dramatisch.
Maar goed, ik heb een kindje verloren na een voldragen zwangerschap en een miskraam gehad bij 9 weken. Dat laatste zie ik niet als het verlies van een kind, maar als tijdig ingrijpen van de natuur.
Misschien heb je feitelijk een punt, maar emotioneel ligt het toch iets anders. Toen ik na 3,5 jaar eindelijk zwanger was na een ICSI traject voelde mijn MK als het verliezen van een kind in wording - een kind wat zo gewenst was en voor wie ik op het moment van het zien van de positieve test al plannen had gemaakt. En sommige mensen zouden het willen zien als een klompje cellen. Tja...
Natuurlijk grijpt de natuur in en soms is dat ook maar goed ook omdat je dan niet namens een kind een beslissing hoeft te nemen om tot zwangerschapsafbreking over te gaan, maar de manier waarop jij dit stelt is toch wel heel erg zakelijk en doet geen recht aan het gevoel van degene die de miskraam op dat moment overkomt.
Renate: ik vermoed dat je het 'ergste' qua pijn gehad hebt nu het er uit is. Het is best moeilijk omschakelen van de euforie naar de huidige situatie en je valt even hart. Maar echt - de scherpe kanten gaan er vanaf. Nogmaals sterkte.
[...] Ik denk ook dat het beter is om bij die termijn nog niet over een dood kindje te spreken, maar over een vruchtje. Daarmee maak je het wat mij betreft wat minder dramatisch.
Maar goed, ik heb een kindje verloren na een voldragen zwangerschap en een miskraam gehad bij 9 weken. Dat laatste zie ik niet als het verlies van een kind, maar als tijdig ingrijpen van de natuur.
Misschien heb je feitelijk een punt, maar emotioneel ligt het toch iets anders. Toen ik na 3,5 jaar eindelijk zwanger was na een ICSI traject voelde mijn MK als het verliezen van een kind in wording - een kind wat zo gewenst was en voor wie ik op het moment van het zien van de positieve test al plannen had gemaakt. En sommige mensen zouden het willen zien als een klompje cellen. Tja...
Natuurlijk grijpt de natuur in en soms is dat ook maar goed ook omdat je dan niet namens een kind een beslissing hoeft te nemen om tot zwangerschapsafbreking over te gaan, maar de manier waarop jij dit stelt is toch wel heel erg zakelijk en doet geen recht aan het gevoel van degene die de miskraam op dat moment overkomt.
Renate: ik vermoed dat je het 'ergste' qua pijn gehad hebt nu het er uit is. Het is best moeilijk omschakelen van de euforie naar de huidige situatie en je valt even hart. Maar echt - de scherpe kanten gaan er vanaf. Nogmaals sterkte.
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
