
PCOS - Ongepland zwanger ..
dinsdag 4 januari 2022 om 14:05
Ik weet het, vroeger dacht ik altijd: hoe kun je nou ongepland zwanger raken? Je wéét toch hoe de bloemetjes en de bijtjes werken?
Nou, dat weet ik inderdaad inmiddels wel met mijn 30 jaar. Maar, hier toch even mijn verhaal in het kort:
Ik ben dus 30 jaar, heb sinds kort (kennen elkaar 2 jaar, maar is ogv 1 jaar serieus) een vriend. Hiervoor was ik getrouwd, had tien jaar lang een relatie en in deze relatie wilden we graag kinderen. Ik wist al rond mijn 22e levensjaar dat ik PCOS had, dit was naar voren gekomen tijdens een onderzoekje voor iets anders. Er werd mij toen verteld dat de kans op natuurlijk zwanger worden heel klein was. Mijn ex en ik hebben het toen even met condoom gedaan (we hadden nog geen kinderwens) en vervolgens zeker 8 jaar lang onveilig, zonder enige vorm van voorbehoedsmiddelen. Toen we echt voor een kindje wilden gaan heb ik bijna 2 jaar lang in het ziekenhuis gelopen voor hormoonbehandelingen, onderzoeken, echo's etc etc. Nooit zwanger geworden. Side note: zijn sperma was prima.
Ik was dus overtuigd dat ik niet via de natuurlijke weg zwanger kon worden. Maar, tóch deden mijn vriend en ik het met condoom. Zo verstandig dat we waren. Totdat, we letterlijk, nee ik lieg écht niet, één keer (op mijn verjaardag) geen condoom gebruikten. En u raad het al, ik ben dus zwanger.
Even slikken voor ons beiden, want ik had net een eigen huis gekocht (3 maanden geleden) met 1 slaapkamer. En hij is na een half jaar klussen eindelijk klaar in zijn appartement. Tevens heeft hij nog een goeie vriend bij hem wonen. We wonen ook meer dan een uur bij elkaar vandaan.
Goed, we wilden graag kinderen ooit, dit is wat eerder dan gepland. Na de schrik bekomen te zijn, zijn we er blij mee en is het hartstikke welkom!
We zitten vooral praktisch even flink te denken.. Zijn voorkeur gaat uit naar het intrekken in zijn appartement (3 slaapkamers), maar zijn gebouw heeft geen liften. Dat betekent 7 trappen op voordat je boven bent. Mijn woning is veel te klein dus valt sowieso af.
Wat nu? Onze huizen verkopen en snel een nieuwe woning zoeken in deze bizarre tijd, of toch maar die trappen op klauteren voorlopig.. en na de bevalling rustig zoeken naar een geschikte woning? (Vriend van mijn vriend vertrekt uiteraard uit woning)
Ik ben (als alles goed mag gaan) begin september uitgerekend.
Nou, dat weet ik inderdaad inmiddels wel met mijn 30 jaar. Maar, hier toch even mijn verhaal in het kort:
Ik ben dus 30 jaar, heb sinds kort (kennen elkaar 2 jaar, maar is ogv 1 jaar serieus) een vriend. Hiervoor was ik getrouwd, had tien jaar lang een relatie en in deze relatie wilden we graag kinderen. Ik wist al rond mijn 22e levensjaar dat ik PCOS had, dit was naar voren gekomen tijdens een onderzoekje voor iets anders. Er werd mij toen verteld dat de kans op natuurlijk zwanger worden heel klein was. Mijn ex en ik hebben het toen even met condoom gedaan (we hadden nog geen kinderwens) en vervolgens zeker 8 jaar lang onveilig, zonder enige vorm van voorbehoedsmiddelen. Toen we echt voor een kindje wilden gaan heb ik bijna 2 jaar lang in het ziekenhuis gelopen voor hormoonbehandelingen, onderzoeken, echo's etc etc. Nooit zwanger geworden. Side note: zijn sperma was prima.
Ik was dus overtuigd dat ik niet via de natuurlijke weg zwanger kon worden. Maar, tóch deden mijn vriend en ik het met condoom. Zo verstandig dat we waren. Totdat, we letterlijk, nee ik lieg écht niet, één keer (op mijn verjaardag) geen condoom gebruikten. En u raad het al, ik ben dus zwanger.
Even slikken voor ons beiden, want ik had net een eigen huis gekocht (3 maanden geleden) met 1 slaapkamer. En hij is na een half jaar klussen eindelijk klaar in zijn appartement. Tevens heeft hij nog een goeie vriend bij hem wonen. We wonen ook meer dan een uur bij elkaar vandaan.
Goed, we wilden graag kinderen ooit, dit is wat eerder dan gepland. Na de schrik bekomen te zijn, zijn we er blij mee en is het hartstikke welkom!
We zitten vooral praktisch even flink te denken.. Zijn voorkeur gaat uit naar het intrekken in zijn appartement (3 slaapkamers), maar zijn gebouw heeft geen liften. Dat betekent 7 trappen op voordat je boven bent. Mijn woning is veel te klein dus valt sowieso af.
Wat nu? Onze huizen verkopen en snel een nieuwe woning zoeken in deze bizarre tijd, of toch maar die trappen op klauteren voorlopig.. en na de bevalling rustig zoeken naar een geschikte woning? (Vriend van mijn vriend vertrekt uiteraard uit woning)
Ik ben (als alles goed mag gaan) begin september uitgerekend.
rachel-green wijzigde dit bericht op 04-01-2022 14:11
1.54% gewijzigd
In the end everything will be okay, if it's not, it is not the end!
dinsdag 4 januari 2022 om 16:07
Ik zou nog even helemaal niks beslissen. Eerst rustig uitzoeken waar jullie evt zouden willen gaan wonen, dat hij daar werkt hoeft niet doorslaggevend te zijn in dat je daar ook naar toe moet. Werk is makkelijker te vinden dan een huis op dit moment. Daarnaast telt je sociale omgeving, je netwerk, ook mee neem ik aan?
En misschien willen jullie wel helemaal niet zo snel al permanent samenwonen. Er zijn ook andere opties natuurlijk, ook met een baby kun je nog LATten hoor.
Doe vooral niks overhaast. En 7 trappen met een baby…. Ik zou er niet voor kiezen. Zonder baby al niet eens…..
En misschien willen jullie wel helemaal niet zo snel al permanent samenwonen. Er zijn ook andere opties natuurlijk, ook met een baby kun je nog LATten hoor.
Doe vooral niks overhaast. En 7 trappen met een baby…. Ik zou er niet voor kiezen. Zonder baby al niet eens…..

dinsdag 4 januari 2022 om 16:12
Zou vooral zelf zorgen dat je een geschikt huis voor jezelf en kind regelt trouwens. Dan kun je eventueel ook blijven latten ipv je eigen sociale omgeving op te geven om een uur verderop te gaan wonen bij iemand waar je nog niet mee hebt samengewoond en waarmee je geen enkele garantie hebt dat de relatie stand houdt met een kind erbij.
dinsdag 4 januari 2022 om 16:12
Gefeliciteerd met je zwangerschap!
Ik zou mn eigen appartement voorlopig aanhouden. Wat al gezegd is, die trappen zijn wel echt een obstakel als je zwanger bent maar ook in de eerste jaren. Eerst met kinderwagen en dan sjouwen met baby/peuter.
Bovendien is samenwonen op zich al een grote stap, laat staan met een kleintje erbij. De eerste periode heeft een kind niet veel ruimte nodig. Dan heb je nog genoeg tijd om te kijken hoe het gaat en op zoek te gaan naar een andere geschikte woning
Ik zou mn eigen appartement voorlopig aanhouden. Wat al gezegd is, die trappen zijn wel echt een obstakel als je zwanger bent maar ook in de eerste jaren. Eerst met kinderwagen en dan sjouwen met baby/peuter.
Bovendien is samenwonen op zich al een grote stap, laat staan met een kleintje erbij. De eerste periode heeft een kind niet veel ruimte nodig. Dan heb je nog genoeg tijd om te kijken hoe het gaat en op zoek te gaan naar een andere geschikte woning
dinsdag 4 januari 2022 om 16:19
Nog niet alles gelezen, maar ik heb tot mijn kind 1 jaar was op 4 hoog gewoond zonder lift (9 trappen). Ideaal is anders, maar fysiek ging dat prima. Ook 1 dag na bevalling zelf de trap op gekomen, en ik heb een zware bevalling gehad. Ik was wel erg blij dat we na een jaar konden verhuizen, zeker als je kind gaat kruipen en lopen is wat meer (buiten)ruimte erg fijn.
Ik zou dus bij je vriend intrekken en dan rustig op zoek naar iets anders.
Ik zou dus bij je vriend intrekken en dan rustig op zoek naar iets anders.
dinsdag 4 januari 2022 om 16:24
Dit lijkt mij ook de beste optie. Ik vond 3 hoog wonen als kindvrije single vaak al een gedoe met boodschappen enzo. Ik kan me echt niet voorstellen hoe je 4 hoog wil wonen, zwanger en later met baby. Dan is samenwonen misschien even alleen in de weekenden mogelijk, maar dat is als je op zoek gaat naar een huis ook maar tijdelijk.Stoutehond schreef: ↑04-01-2022 16:13Ik zou in je eigen appartement blijven en vanuit daar een groter huis zoeken.
woensdag 5 januari 2022 om 12:34
Bedankt allemaal voor jullie reacties en het meedenken! 
We hebben besloten op zoek te gaan naar een andere woning en in de tussentijd bij hem in te trekken. Hopelijk gaat de zoektocht voorspoedig. We hebben beiden een goede baan en twee koophuizen, dus het moet qua financiën makkelijk lukken. Maar het aanbod en overbieden blijft wel een ding.
Er komt inderdaad heel veel op ons af en nu snel samenwonen met een kindje op komst is misschien niet ideaal, maar gelukkig kunnen wij heel goed communiceren samen en zit onze relatie goed. Het zal even veel zijn en wennen worden, maar het blijft een wondertje en we gaan ervoor. We wilden graag beginnen over 1 jaar, dat is nu dan maar even vervroegd.

We hebben besloten op zoek te gaan naar een andere woning en in de tussentijd bij hem in te trekken. Hopelijk gaat de zoektocht voorspoedig. We hebben beiden een goede baan en twee koophuizen, dus het moet qua financiën makkelijk lukken. Maar het aanbod en overbieden blijft wel een ding.
Er komt inderdaad heel veel op ons af en nu snel samenwonen met een kindje op komst is misschien niet ideaal, maar gelukkig kunnen wij heel goed communiceren samen en zit onze relatie goed. Het zal even veel zijn en wennen worden, maar het blijft een wondertje en we gaan ervoor. We wilden graag beginnen over 1 jaar, dat is nu dan maar even vervroegd.

In the end everything will be okay, if it's not, it is not the end!
woensdag 5 januari 2022 om 12:46
Ik woon in een appartement waarvoor ik 6 trappen op moet en waar we maar 1 slaapkamer hebben. Mijn zoontje van 20 maanden slaapt bij ons op de kamer en baby 2.0 is onderweg en komt ook bij ons op de kamer.
Veel is mogelijk, al is het waarschijnlijk niet ideaal. Je krijgt wel enorme spierballen van het slepen met de kinderwagen.
Veel is mogelijk, al is het waarschijnlijk niet ideaal. Je krijgt wel enorme spierballen van het slepen met de kinderwagen.
-What if i fall? But darling, what if you fly!-

woensdag 5 januari 2022 om 13:31
Gefeliciteerd en succes met de speurtocht en al het andere wat op jullie afkomt!Rachel-Green schreef: ↑04-01-2022 15:20Dankjewel! Het zijn halve trappen, dus inprincipe is het 4 verdiepingen op.
Ik wil graag in het ziekenhuis bevallen, dus dat scheelt. Al lijkt me tijdens de bevalling naar beneden waggelen me ook geen pretje.
Het zal lastig worden in deze tijd op korte termijn een woning te vinden, maar ik neig steeds meer hiernaar.
Ik mocht van mijn verloskundige gewoon thuis bevallen hoor, ook al woonde ik drie hoog zonder lift. Ik kon die trappen nog prima lopen, zowel hoogzwanger als vlak na de bevalling (ben in het ziekenhuis bevallen, wel dezelfde dag nog naar huis). Ook op werk kon ik nog prima naar de vierde verdieping met de trap. Het ligt dus echt heel erg aan je zwangerschap.
Boodschappen de trap op krijgen vond ik dan weer een hel toen ik zwanger was, ik belde mijn man altijd als ik thuis was en dan kwam hij de boodschappen halen. Wij hadden de kinderwagen beneden staan in de berging, dus die hoefde ik ook niet met kind heen en weer te slepen. Nam alleen de reiswieg met kind mee naar boven.
Dat gezegd hebbende, zou ik zeker de voorkeur geven aan een andere woning en dus wel op zoek gaan. Of jullie nu kiezen voor zijn appartement of jouw woning. (Onze baby heeft 8 maanden op onze kamer geslapen, prima te doen, maar we waren ook blij dat hij na de verhuizing naar zijn eigen kamer kon).