Zwanger
alle pijlers
Stuitbevalling vs keizersnede
zondag 16 juli 2017 om 16:43
Hallo allemaal,
Al vroeg in de zwangerschap was het duidelijk dat onze kleine een voorkeurshouding heeft voor stuitligging. Nu bijna 36 weken en nog steeds een stuitligger, half onvolkomen.
Afgelopen week twee draaipogingen gedaan, die helaas niet zijn geslaagd. De kleine ligt waarschijnlijk al te diep in het bekken dus ze krijgen het kontje er niet uit.
Nu hebben wij komende week een afspraak bij de gyn i.v.m mogelijkheden bespreken voor de bevalling.
Mogelijkheden zijn waarschijnlijk vaginale stuitbevalling of keizersnede.
Zelf neig ik erg naar een keizersnede, maar de ruggenprik lijkt mij erg eng.
Ben dus heel benieuwd naar dames die zo'n keuze hebben moeten maken en hoe jullie tot een keuze zijn gekomen.
Het wordt ons eerste kindje dus erg spannend allemaal.
Al vroeg in de zwangerschap was het duidelijk dat onze kleine een voorkeurshouding heeft voor stuitligging. Nu bijna 36 weken en nog steeds een stuitligger, half onvolkomen.
Afgelopen week twee draaipogingen gedaan, die helaas niet zijn geslaagd. De kleine ligt waarschijnlijk al te diep in het bekken dus ze krijgen het kontje er niet uit.
Nu hebben wij komende week een afspraak bij de gyn i.v.m mogelijkheden bespreken voor de bevalling.
Mogelijkheden zijn waarschijnlijk vaginale stuitbevalling of keizersnede.
Zelf neig ik erg naar een keizersnede, maar de ruggenprik lijkt mij erg eng.
Ben dus heel benieuwd naar dames die zo'n keuze hebben moeten maken en hoe jullie tot een keuze zijn gekomen.
Het wordt ons eerste kindje dus erg spannend allemaal.
zondag 16 juli 2017 om 16:47
Ik zou ook voor een keizersnede gaan, want het risico is erg groot en ook dat je toch alsnog een keizersnede moet.
De ruggenprik klinkt enger en pijnlijker dan het is, belangrijk is wel dat je echt niet beweegt, maar dat komt wel goed.
Ik heb een keer een ruggenprik gehad (niet voor een keizersnede) maar achteraf gezien viel mij dat wel erg goed mee. Weeën zijn veel pijnlijker!
De ruggenprik klinkt enger en pijnlijker dan het is, belangrijk is wel dat je echt niet beweegt, maar dat komt wel goed.
Ik heb een keer een ruggenprik gehad (niet voor een keizersnede) maar achteraf gezien viel mij dat wel erg goed mee. Weeën zijn veel pijnlijker!
zondag 16 juli 2017 om 16:59
Eens met mijn voorganger.
Hier een kindje dat sterrenkijkertje was , toch vaginaal geprobeerd 2,5uur geperst en uiteindelijk werd het een keizersnede.
Ruggenprik niks van gevoeld en geen last van gehad tijdens de ok.
Tijdens OK kwam men er achter dat mijn baarmoeder was gescheurd en kind en ik er op tijd op de OK lagen. Daardoor werd mijn ok wat hectischer en vergeleken met een vaginale bevalling ben je iets langer uit de running met een keizersnede. Maar zoals men altijd heel cliche zegt.. het is het allemaal zo waard als je die kleine uk in je armen hebt.
2e kindje is vaginaal gekomen, die was niet zo dwars als de oudste heerlijke bevalling, maar daardoor ook heel snel weer aan de bak gegaan terwijl ik eigenlijk net als met een keizersnede veel langer rust had moeten nemen.
Mijn advies is dan ook .. keizersnede..
Hier een kindje dat sterrenkijkertje was , toch vaginaal geprobeerd 2,5uur geperst en uiteindelijk werd het een keizersnede.
Ruggenprik niks van gevoeld en geen last van gehad tijdens de ok.
Tijdens OK kwam men er achter dat mijn baarmoeder was gescheurd en kind en ik er op tijd op de OK lagen. Daardoor werd mijn ok wat hectischer en vergeleken met een vaginale bevalling ben je iets langer uit de running met een keizersnede. Maar zoals men altijd heel cliche zegt.. het is het allemaal zo waard als je die kleine uk in je armen hebt.
2e kindje is vaginaal gekomen, die was niet zo dwars als de oudste
heerlijke bevalling, maar daardoor ook heel snel weer aan de bak gegaan terwijl ik eigenlijk net als met een keizersnede veel langer rust had moeten nemen. Mijn advies is dan ook .. keizersnede..
zondag 16 juli 2017 om 17:17
Mijn 3e kindje lag goed toen ik ingeleid werd maar heeft het gepresteerd om zich tijdens de bevalling in stuit te draaien.
Ik had al persweeën toen ze erachter kwamen. Mijn man had nog de helderheid om te vragen naar de risico's, het antwoord van de gyn: meestal gaat het goed.
Aangezien mijn andere twee bevallingen ook niet zo prima gingen durfden we het niet en werd het een spoedkeizersnee onder narcose.
Ik zou het mezelf nooit vergeven hebben als ze bv klem had gezeten en ze zuurstoftekort of nog erger had gehad.
Ik had al persweeën toen ze erachter kwamen. Mijn man had nog de helderheid om te vragen naar de risico's, het antwoord van de gyn: meestal gaat het goed.
Aangezien mijn andere twee bevallingen ook niet zo prima gingen durfden we het niet en werd het een spoedkeizersnee onder narcose.
Ik zou het mezelf nooit vergeven hebben als ze bv klem had gezeten en ze zuurstoftekort of nog erger had gehad.
zondag 16 juli 2017 om 17:25
Er zijn veel oude topics hierover te vinden, maar goed, gaan we nog een keer. Zoon lag bijna 4 jaar geleden ook in stuit. 2 draaipogingen, niet gelukt. Ziekenhuis waar ik ben bevallen, Ikazia in Rotterdam, had veel ervaring met vaginale stuitbevalling en als je aan een aantal criteria voldeed (kind mocht niet te groot zijn, ligging moest goed zijn (ingedaald, houding van hoofd) en er moest voldoende vruchtwater zijn en dan mocht de bevalling niet te lang duren (1 cm per uur minimaal) en het persen ook maximaal 30 minuten. Met die criteria had je dan 30-40% kans dat het alsnog een keizersnede zou worden, maar was het wel net zo veilig als een vaginale bevalling in hoofdligging. Mijn zoon en ik voldeden aan de criteria en ik voelde me daar veilig bij. Dus ik ben vaginaal bevallen. Dat ging prima. Er is wel op een gegeven moment bijgestimuleerd via infuus, omdat de ontsluiting toen wat te langzaam ging. Maar dat vond ik niet naar. Weeën werden er ook niet opeens veel sneller op elkaar of pijnlijker van.
zondag 16 juli 2017 om 17:32
Bijna mijn verhaal. Oudste lag ook in stuit, daar kwamen we achter toen mijn vliezen braken en de bevalling begon. Hoofdje mocht ook niet te groot zijn, omdat eerst de heupen geboren worden. Dat controleren ze met een echo, knip is standaard net als een infuus met weeënopwekkers. Bevalling duurde 3 1/2 uur en verliep prima.aikidoka schreef: ↑16-07-2017 17:25Er zijn veel oude topics hierover te vinden, maar goed, gaan we nog een keer. Zoon lag bijna 4 jaar geleden ook in stuit. 2 draaipogingen, niet gelukt. Ziekenhuis waar ik ben bevallen, Ikazia in Rotterdam, had veel ervaring met vaginale stuitbevalling en als je aan een aantal criteria voldeed (kind mocht niet te groot zijn, ligging moest goed zijn (ingedaald, houding van hoofd) en er moest voldoende vruchtwater zijn en dan mocht de bevalling niet te lang duren (1 cm per uur minimaal) en het persen ook maximaal 30 minuten. Met die criteria had je dan 30-40% kans dat het alsnog een keizersnede zou worden, maar was het wel net zo veilig als een vaginale bevalling in hoofdligging. Mijn zoon en ik voldeden aan de criteria en ik voelde me daar veilig bij. Dus ik ben vaginaal bevallen. Dat ging prima. Er is wel op een gegeven moment bijgestimuleerd via infuus, omdat de ontsluiting toen wat te langzaam ging. Maar dat vond ik niet naar. Weeën werden er ook niet opeens veel sneller op elkaar of pijnlijker van.
zondag 16 juli 2017 om 17:33
Internet is ook een hele slechte raadgever. Je kan het beter bespreken met je gynaecoloog. Maar echt, het valt heel erg goed mee!
zondag 16 juli 2017 om 19:05
Ik zou zéker voor de keizersnede gaan! Mijn eerste kwam met een (geplande) keizersnede. Zowel de ruggenprik als het herstel is me erg meegevallen.
De tweede was een sterrenkijkertje en is vaginaal geboren, wat een drama, 30 uur weeën en uitendelijk met knip en vacuümpomp gehaald. Als ik nog een kind zou moeten krijgen zou ik blind voor de KS kiezen.
De tweede was een sterrenkijkertje en is vaginaal geboren, wat een drama, 30 uur weeën en uitendelijk met knip en vacuümpomp gehaald. Als ik nog een kind zou moeten krijgen zou ik blind voor de KS kiezen.
The time is now
zondag 16 juli 2017 om 19:23
Kindje mag bij een stuitbevalling ook weer niet te klein zijn, want dan zijn de verhoudingen tussen het grootste en kleinste deel dat geboren moet worden ongunstig. Ik zou jouw specifieke situatie dus goed doorspreken met je gyn en dan je keuze maken. In mijn situatie werd de stuitbevalling niet echt geadviseerd. De kans op alsnog een spoedkeizersnede was relatief groot.
Ik vond het herstel van de keizersnede en de ruggenprik geen pretje. Toen de ruggenprik eenmaal zat, was het prima maar ik blijk moeilijk te prikken. Toch zou ik weer voor een keizersnee kiezen als ik de keuze heb tussen stuitbevalling en keizersnede.
Ik vond het herstel van de keizersnede en de ruggenprik geen pretje. Toen de ruggenprik eenmaal zat, was het prima maar ik blijk moeilijk te prikken. Toch zou ik weer voor een keizersnee kiezen als ik de keuze heb tussen stuitbevalling en keizersnede.
zondag 16 juli 2017 om 19:31
Ik zou voor ks gaan. Zelf ook gehad. Ik wou eerst een stuitbevalling proberen maar vanwege complicaties is het niet eens zo ver gekomen en heb ik een geplande ks gehad. Is me heel erg mee gevallen. Ruggeprik is even vervelend maar zo voorbij, en ze zorgen goed voor je hoor. Ik had een heel fijn relaxed OK-team.
Achteraf vind ik me zelf oerstom dat ik een stuitbevalling wou proberen. Als er toch eens iets met kindje gebeurd was...
Ik ben van mening dat je bij een eerste dat wellicht zelf nog niet goed kan inschatten. Je denkt dat je veel weet en dat je al voor je kindje geboren is van hem/haar houdt, maar als hij/zij er eenmaal is dan is dat gevoel nog 10000x sterker. En juist op dat moment ging ik me realiseren welke risico's ik genomen zou hebben met een stuitbevalling.
Achteraf vind ik me zelf oerstom dat ik een stuitbevalling wou proberen. Als er toch eens iets met kindje gebeurd was...
Ik ben van mening dat je bij een eerste dat wellicht zelf nog niet goed kan inschatten. Je denkt dat je veel weet en dat je al voor je kindje geboren is van hem/haar houdt, maar als hij/zij er eenmaal is dan is dat gevoel nog 10000x sterker. En juist op dat moment ging ik me realiseren welke risico's ik genomen zou hebben met een stuitbevalling.
zondag 16 juli 2017 om 19:31
Tvp, omdat ik voor dezelfde keuze sta (ben nu 37 weken zwanger). Ik heb een geplande keizersnede ingepland. Wil het risico niet nemen. Baby ligt in volkomen stuit. Het is mijn tweede. Eerste bevalling was erg pittig, halve sterrenkijker, 1,5 uur persen en met vacuüm pomp en knip gekomen. Wat ik echt wil voorkomen is een herhaling van de vorige bevallig + nog eens een spoedkeizersnede erachteraan. Ik durf de gok niet aan en ga voor het meest veilige voor de baby. En hoop mezelf er ook mee te besparen.
Succes met je keuze en met de bevalling!
Succes met je keuze en met de bevalling!
zondag 16 juli 2017 om 19:41
Dit!
Dit!
Vraag het alsjeblieft aan verloskundige of gynaecoloog en ga niet af op verhalen van internet.
(Mijn zoontje lag ook in stuit maar is gelukkig tijdig gedraaid. Anders was ik 100% zeker voor een keizersnee gegaan. Maar dat was míjn afweging met míjn gyn)
Succes met de laatste loodjes.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
zondag 16 juli 2017 om 19:52
Dank jullie wel allemaal.
Ja, ik neig ook echt wel heel erg naar een keizersnede hoor. Vooral ook omdat het de eerste is. Qua groei zit de baby tot nu toe altijd precies op de curve dus vrij gemiddeld.
Ga het zeker allemaal bespreken komende week met de gyn, maar altijd prettig om ook wat ervaringen te horen.
Ken verder namelijk niemand die kindje in stuit heeft gehad, dus beetje nieuwe materie voor ons.
Ja, ik neig ook echt wel heel erg naar een keizersnede hoor. Vooral ook omdat het de eerste is. Qua groei zit de baby tot nu toe altijd precies op de curve dus vrij gemiddeld.
Ga het zeker allemaal bespreken komende week met de gyn, maar altijd prettig om ook wat ervaringen te horen.
Ken verder namelijk niemand die kindje in stuit heeft gehad, dus beetje nieuwe materie voor ons.
zondag 16 juli 2017 om 19:57
zondag 16 juli 2017 om 19:58
Derde poging om te draaien? Bij mij lukte het bij de derde keer (wel binnen één afspraak). Maar goed kan me goed voorstellen dat je er niet op zit te wachten.
Is het je eerste kindje? Dan is een stuitbevalling ook risicovoller toch dan bij een tweede..?
Anyway... ik ben blij dat het bij mij gelukt was maar anders waren we voor de keizersnede gegaan. Ze gaven mij ook niet echt een andere optie omdat een stuitbevalling bij een eerste toch risicovoller schijnt te zijn dan een keizersnede. Overigens was mijn zoontje uiteindelijk een sterrenkijker waardoor ik door de zware bevalling alsnog voor een ruggenprik ging. Wilde ik eigenlijk niet van tevoren, maar viel me erg mee. Zou het zo weer doen als over 7 weekjes mijn tweede bevalling weer zwaar is.
Is het je eerste kindje? Dan is een stuitbevalling ook risicovoller toch dan bij een tweede..?
Anyway... ik ben blij dat het bij mij gelukt was maar anders waren we voor de keizersnede gegaan. Ze gaven mij ook niet echt een andere optie omdat een stuitbevalling bij een eerste toch risicovoller schijnt te zijn dan een keizersnede. Overigens was mijn zoontje uiteindelijk een sterrenkijker waardoor ik door de zware bevalling alsnog voor een ruggenprik ging. Wilde ik eigenlijk niet van tevoren, maar viel me erg mee. Zou het zo weer doen als over 7 weekjes mijn tweede bevalling weer zwaar is.
zondag 16 juli 2017 om 20:31
Hier zul je bijna alleen maar keizersnede verhalen horen. En iedereen heeft het over de risico's voor de baby. Ik heb dat dus anders ervaren, in mijn gesprekken met de gynaecologen. Een keizersnee heeft overigens ook risico's. Voor jezelf geeft het kans op scheuren baarmoeder bij eventuele volgende zwangerschap en op verklevingen door het littekenweefsel en mogelijke beklemming van je darm daardoor. En men denkt dat babies die vaginaal geboren zijn gezonde darmflora meekrijgen van de moeder. Dat heeft mogelijk ook effect op gezond gewicht en obesitas. En de longen worden beter schoongedrukt van het vruchtwater.
zondag 16 juli 2017 om 21:06
maandag 17 juli 2017 om 22:33
Ik had hetzelfde als jij, TO, onvolkomen stuit met de keus aan ons zelf. Ik heb gekozen voor een keizersnede. Verrassend genoeg, voor mij dan, was mijn man hier opeens uitermate stellig over. Hij stond echt op een keizersnede! Gelukkig wilde ik dat zelf ook al. Alles is prima verlopen, erg meegevallen, de ruggenprik al helemaal. Daar heb ik niets van gevoeld.
maandag 17 juli 2017 om 22:53
Bespreek het idd met je gyn, maar besef je dat elke situatie anders is en garanties heb je nooit. Een geboorte is gewoon iets waarover je weinig controle hebt.
Mijn oudste lag met 36 weken ook nog in een stuit en had een groot hoofd dus ik had me mentaal voorbereid op een KS.
Uiteindelijk is hij rond 38 weken alsnog zelf gedraaid (was overigens zeeeeeer pijnlijk!) en ben ik met 41+6 bevallen.
Ik wilde heel graag vaginaal bevallen dus was blij dat het toch kon totdat het een zware bevalling bleek waarbij na urenlange weeen alsnog een KS dreigde - die op het allerlaatste moment weer werd afgeblazen (ik lag al in de OK met allerlei plakkers op me). Ik baalde echt als een stekker toen ik naar de OK moest, dacht 'had ik nu maar gewoon die geplande KS laten doorgaan'. En toen ik toch mocht persen dacht ik juist 'nee he, moet ik nu echt alsnog aan de bak?'
Eenmaal na de bevalling was ik echter zielsgelukkig dat het toch een vaginale bevalling was, ik was eigenllijk direct weer op de been en had werkelijk nergens last van.
Ik lees hier altijd vrij positieve ervaringen over KS maar in mijn omgeving ligt dat toch anders. Vrijwel iedereen die ik ken heeft het over veel pijn in de kraamtijd, en maanden- tot jarenlang last van het litteken(weefsel). Wat moet, dat moet, maar persoonlijk zou ik een onnodige KS willen voorkomen. Bespreek dus heel goed met je gyn wat de kansen en risicos zijn.
Iig succes met je beslissing en de bevalling (KS of normaal).
Mijn oudste lag met 36 weken ook nog in een stuit en had een groot hoofd dus ik had me mentaal voorbereid op een KS.
Uiteindelijk is hij rond 38 weken alsnog zelf gedraaid (was overigens zeeeeeer pijnlijk!) en ben ik met 41+6 bevallen.
Ik wilde heel graag vaginaal bevallen dus was blij dat het toch kon totdat het een zware bevalling bleek waarbij na urenlange weeen alsnog een KS dreigde - die op het allerlaatste moment weer werd afgeblazen (ik lag al in de OK met allerlei plakkers op me). Ik baalde echt als een stekker toen ik naar de OK moest, dacht 'had ik nu maar gewoon die geplande KS laten doorgaan'. En toen ik toch mocht persen dacht ik juist 'nee he, moet ik nu echt alsnog aan de bak?'
Eenmaal na de bevalling was ik echter zielsgelukkig dat het toch een vaginale bevalling was, ik was eigenllijk direct weer op de been en had werkelijk nergens last van.
Ik lees hier altijd vrij positieve ervaringen over KS maar in mijn omgeving ligt dat toch anders. Vrijwel iedereen die ik ken heeft het over veel pijn in de kraamtijd, en maanden- tot jarenlang last van het litteken(weefsel). Wat moet, dat moet, maar persoonlijk zou ik een onnodige KS willen voorkomen. Bespreek dus heel goed met je gyn wat de kansen en risicos zijn.
Iig succes met je beslissing en de bevalling (KS of normaal).
