Bewust 1 kind

14-04-2015 09:11 254 berichten
weggehaald ivm herkenbaarheid
Alle reacties Link kopieren
quote:Liefzoontje83 schreef op 01 mei 2015 @ 08:24:

[...]





Wat leuk dat je zwanger bent van de tweede! gefeliciteerd!!



Dankjewel!

Er zit straks 4 jaar en 10 maanden tussen als alles goed gaat.

Een flink leeftijdsverschil dus. En voorlopig samen op een kamer.

Maar eerder was vriend er gewoon niet aan toe was het geen optie.
Alle reacties Link kopieren
quote:Liefzoontje83 schreef op 01 mei 2015 @ 08:55:

[...]





Ik heb alles overgehad voor mijn zoontje en ben super blij met hem, maar ik vond de zwangerschap ook niet leuk

Ipv een mooie buik om mee te pronken, werd ik tonnetje rond aan alle kanten met plofhoofd erbij...

Ben 20 kg aangekomen, die ik overigens wel weer allemaal kwijt ben (plus nog 7 kilo extra :-) ), maar dat vond ik alles behalve leuk...



Ooh vreselijk hè die kilo's!

Ik ben normaal heel slank maar kwam vorige zwangerschap 25+ kilo aan (ben van ellende maar gestopt met wegen) het ging er allemaal keurig weer af maar man, man wat voel de ik me dik en opgeblazen zeg. De eerste jaren kon ik me dat gevoel goed herinneren en dat hielp wel tegen de rammelende eierstokken maar het gevoel was weggeëbd. Nou ik weet het weer hoor, jeetje ik ben niet eens op de helft en nu al een soort barbapapa aan het worden
Alle reacties Link kopieren
quote:Sorende schreef op 01 mei 2015 @ 10:00:

Wij hebben kamers over, hoeven ons ook geen zorgen te maken over financiële ruimte. Natuurlijk moet het wel ergens minder, maar dat mogen geen zorgen heten. Maar wij weten het ook nog niet (bewust bij 1 houden weet ik dus ook nog niet - en er is ook nog tijd genoeg).

Maar juist omdat er geen praktische bezwaren zijn, voel ik me soms... schuldig/zwak/ondankbaar(?) dat ik er voorlopig écht niet aan moet denken. Ik heb gewoon geen goede smoes.



Ik voel ook heel de tijd als het erover gaat de drang om duidelijk te maken hoe leuk ik m'n zoontje vind. Terwijl ik zelf vind dat het helemáál niet iets is waarvoor je je zou moeten verontschuldigen of waar een ander zich mee zou moeten bemoeien.



Ik vind juist dat je de allerbeste 'smoes' hebt van allemaal, je moet er nog niet aan denken. Een betere reden is er niet!



En natuurlijk hoef je niet te verantwoorden hoe gek je op je zoontje bent omdat je geen tweede wilt, maar ik snap heel god dat je dat gevoel krijgt door opmerkingen die je krijgt bijvoorbeeld. Stom hoe dat werkt. Niemand zou zich daarmee moeten bemoeien inderdaad!
quote:patsy_stone schreef op 01 mei 2015 @ 10:05:

[...]





Ooh vreselijk hè die kilo's!

Ik ben normaal heel slank maar kwam vorige zwangerschap 25+ kilo aan (ben van ellende maar gestopt met wegen) het ging er allemaal keurig weer af maar man, man wat voel de ik me dik en opgeblazen zeg. De eerste jaren kon ik me dat gevoel goed herinneren en dat hielp wel tegen de rammelende eierstokken maar het gevoel was weggeëbd. Nou ik weet het weer hoor, jeetje ik ben niet eens op de helft en nu al een soort barbapapa aan het worden



Is ook zo, gaat er allemaal weer af! En nog makkelijk ook vond ik....

Maar aantrekkelijk voelde ik me beslist niet haha..

Tuurlijk telt je kinderwens zwaarder...

Hoe lang ben je nu zwanger?

En hoeveel leeftijdsverschil?

Ik had tijdens mijn zwangerschap een vreselijke honger en snoepte nauwelijks...

Maar door de onstilbare honger (en misselijk als ik niet at), at ik gewoon iets van 8 boterhammen op een dag...haha

Bij de 1e dacht ik alleen maar aan mijn grote kinderwens.

En nu weet ik wat me allemaal nog meer te wachten staat en het is niet alleen maar rozengeur...
quote:patsy_stone schreef op 01 mei 2015 @ 10:01:

[...]





Dankjewel!

Er zit straks 4 jaar en 10 maanden tussen als alles goed gaat.

Een flink leeftijdsverschil dus. En voorlopig samen op een kamer.

Maar eerder was vriend er gewoon niet aan toe was het geen optie.



Sorry lees het nu pas :-)

Mijn man zag het tot gisteren ook nog niet zitten..(en ik twijfel ook)

Maar gisteren een gesprek gehad en toen zei hij:

Eigenlijk maakt het me niet uit, jij moet zwanger zijn, ik niet

Nog een paar keer zijn mening gevraagd, maar hij vindt alles best... ook onverschillig zeg..

Niks voor hem zo`n onverschillige mening, want hij is helemaal dol op mijn zoon en doet super veel met hem..

Maar hij is niet zo van een goed gesprek.
Alle reacties Link kopieren
quote:Liefzoontje83 schreef op 01 mei 2015 @ 10:14:

[...]





Is ook zo, gaat er allemaal weer af! En nog makkelijk ook vond ik....

Maar aantrekkelijk voelde ik me beslist niet haha..

Tuurlijk telt je kinderwens zwaarder...

Hoe lang ben je nu zwanger?

En hoeveel leeftijdsverschil?

Ik had tijdens mijn zwangerschap een vreselijke honger en snoepte nauwelijks...

Maar door de onstilbare honger (en misselijk als ik niet at), at ik gewoon iets van 8 boterhammen op een dag...haha

Bij de 1e dacht ik alleen maar aan mijn grote kinderwens.

En nu weet ik wat me allemaal nog meer te wachten staat en het is niet alleen maar rozengeur...



Ik hoop dat het er deze keer weer zo makkelijk af gaat, vorige keer was ik 29 en nu alweer bijna 34, wie weet scheelt dat..



Zoon is van november 2010 en deze baby wordt verwacht in september dus het scheelt bijna 5 jaar.

Ik ben nu 18 weken en 5 dagen zwanger.

Ik vind het veel spannender dan de eerste keer, maandag de 20 weken echo en hoop zo dat alles goed is.

Het is nu minder vanzelfsprekend zeg maar..



Ik eet echt niet zoveel, let juist best wel op maar heb zo'n honger de hele dag. Normaal eet ik niet veel (ik let altijd erg op) en sport veel maar sporten lukt me nu niet, ben heel moe en ik eet inderdaad meer boterhammen en extra fruit enzo. En nu al een kilo of 8 aangekomen... Maandag vij de vk op de weegschaal dan zullen we zien hoe erg het echt is
Alle reacties Link kopieren
quote:Liefzoontje83 schreef op 01 mei 2015 @ 10:17:

[...]





Sorry lees het nu pas :-)

Mijn man zag het tot gisteren ook nog niet zitten..(en ik twijfel ook)

Maar gisteren een gesprek gehad en toen zei hij:

Eigenlijk maakt het me niet uit, jij moet zwanger zijn, ik niet

Nog een paar keer zijn mening gevraagd, maar hij vindt alles best... ook onverschillig zeg..

Niks voor hem zo`n onverschillige mening, want hij is helemaal dol op mijn zoon en doet super veel met hem..

Maar hij is niet zo van een goed gesprek.



Voor (veel) mannen is het ook veel abstracter, ook al hebben ze al een kind. Dat merk ik bij veel vriendinnen ook.

Mijn vriend wilde het jarenlang pertinent niet (tot mijn verdriet) en was toen ineens omgeslagen naar "misschien wordt het ondertussen wel tijd" (nog steeds niet enorm enthousiast maar genoeg om ervoor te gaan, ik was ook meteen zwanger) en is nu helemaal enthousiast. Hij zei gisteravond nog dat hij zo'n zin heeft in de echo maandag, dat hij er echt naar uit kijkt. Hij moest een traantje laten bij de 12 weken echo, want zooo mooi..



Vriend is ook super met zoontje, mensen om ons heen begrepen niet dat hij geen tweede wilde omdat hij zo'n leuke vader is. Al vind ik dat twee hele losse dingen. Je kunt stapelgek op je kind zijn en 1 genoeg vinden imo.
Ik denk dat dat ook zoiets is, want als ik het zo opschrijf komt mijn man over als een onverschillige man die er niets om geeft.

Terwijl hij in werkelijkheid ontzettend betrokken is bij ons..

Maar ik denk dat hij zich moeilijk een voorstelling kan maken, als er een tweede bij is

En dat vind ik zelf ook erg moeilijk om daar een voorstelling bij te maken..

Ook zag hij het niet zitten ivm de ruimte (hij denkt toch ook praktischer) en aangezien hij het niet zag zitten, heb ik mezelf ook een beetje aangepraat dat ik het ook helemaal niet zag zitten..(uit zelfbescherming denk ik)

Maar sinds een week is er meer duidelijkheid over ons nieuwe huis (boerderij van mijn schoonouders) en lijkt het erop dat we over een jaartje kunnen gaan verhuizen



Nu ben ik heel erg aan het twijfelen en dat is ook irritant.

Als ik eenmaal zwanger ben, dan is de twijfel wel weg verwacht ik en ben ik super blij..

Dus misschien moet ik gewoon stoppen met twijfelen en die spiraal gaan verwijderen.. :-)
Alle reacties Link kopieren
Misschien wel...

Je kunt wel raden wat ik zou doen denk ik
Euhm ik durf het bijna niet te zeggen, maar zojuist een afspraak bij de dokter gemaakt voor woensdag.

Net nog even met mijn man gesproken en hij zei: ``ik wil het wel``.... kort maar krachtig toch?

Haha ik voel me nu wel een beetje een muts, omdat ik soms zo wispelturig ben met beslissingen.

twee weken geleden opende ik dit topic vol met twijfels...



Diep in mijn hart wilde ik het wel al graag, maar duwde dat gevoel weg omdat ik soms beetje onzeker ben:

kan ik het wel aan met twee? zal alles wel goed gaan? wat als...........

Tijd om de twijfels opzij te schuiven en er gewoon voor te gaan..
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat je zulke twijfels ook hebt als je een eerste kindje krijgt, en daar groeide je ook in en dat zou met een tweede netzo zijn denk ik.



Op het werk kreeg ik gisteren de vraag of er een twee kwam, ik zeg nee, het is goed zo.

Krijg ik de opmerking, oh dat had ik niet verwacht valt het moederschap je zo tegen?



Die opmerkening steken best, net alsof het je tegen moet vallen om het "maar" bij één kindje te laten. Pfff
Kan me voorstellen dat die opmerking steekt.

Mensen denken tegenwoordig dat het maar normaal is om alles te zeggen en te vragen.



alleen weet je bij een tweede wel beter wat je te wachten staat... bij een eerste had ik alles teveel geromantiseerd..

Er zitten altijd twee kanten aan natuurlijk.

Ik kan echt onwijsssss genieten van mijn zoontje en ben dagelijks dankbaar dat ik hem heb mogen krijgen.

Maar net in de supermarkt, lag hij weer op de grond te krijsen en dat vind ik wel pittig hoor, die peuterdriften..

En maakt me soms ook onzeker, ben ik wel streng genoeg etc?
Alle reacties Link kopieren
Ooh dat ik mijn heel goed voorstellen en dan is mijn zoontje nu nog maar 10 maanden en hij kan al behoorlijk uitdagen haha.



Ik zou dat ook moeilijk vinden.

Hoe ga jij daar op dat moment mee om dan?



Ik kan ook echt heerlijk genieten, maar op sommige dagen ben ik ook blij als hij in bed ligt hahaha
Alle reacties Link kopieren
quote:Liefzoontje83 schreef op 01 mei 2015 @ 10:53:

Euhm ik durf het bijna niet te zeggen, maar zojuist een afspraak bij de dokter gemaakt voor woensdag.

Net nog even met mijn man gesproken en hij zei: ``ik wil het wel``.... kort maar krachtig toch?

Haha ik voel me nu wel een beetje een muts, omdat ik soms zo wispelturig ben met beslissingen.

twee weken geleden opende ik dit topic vol met twijfels...



Diep in mijn hart wilde ik het wel al graag, maar duwde dat gevoel weg omdat ik soms beetje onzeker ben:

kan ik het wel aan met twee? zal alles wel goed gaan? wat als...........

Tijd om de twijfels opzij te schuiven en er gewoon voor te gaan..Wat leuk! En spannend
Alle reacties Link kopieren
quote:Liefzoontje83 schreef op 01 mei 2015 @ 13:07:

Kan me voorstellen dat die opmerking steekt.

Mensen denken tegenwoordig dat het maar normaal is om alles te zeggen en te vragen.



alleen weet je bij een tweede wel beter wat je te wachten staat... bij een eerste had ik alles teveel geromantiseerd..

Er zitten altijd twee kanten aan natuurlijk.

Ik kan echt onwijsssss genieten van mijn zoontje en ben dagelijks dankbaar dat ik hem heb mogen krijgen.

Maar net in de supermarkt, lag hij weer op de grond te krijsen en dat vind ik wel pittig hoor, die peuterdriften..

En maakt me soms ook onzeker, ben ik wel streng genoeg etc?



Mijn zoontje lag als 2 jarige ook te krijsen op de grond van de supermarkt (en sporadisch als 3 jarige). Hij heeft ooit een keer zo hard gegeild dat een mevrouw me min of meer beschuldigde van mijn kind iets aandoen, heb er destijds een topic over geopend (bemoeienissen peuter driftbui of zoiets).

Maar geloof me, dat gaat over!

Hij is nu dus een kleuter en pas geleden lag er een peuter te krijsen op de grond bij de Appie, zoon kijkt me verschrikt aan en zegt "mama, heeft dat jongetje pijn?" (Zijn vader stond ernaast met rood hoofd) waarop ik expres even wat harder zei: "nee, dat heet een peuterdriftbui en die heb jij ook genoeg gehad toen je 2 was".



Echt, hoe lief hij nu aan de hand meehuppelt (letterlijk) door de supermarkt en opgewekt kletst, je gelooft haast niet dat het hetzelfde kind is.

Tegenwoordig tel ik vaak tot 3, nou ja, ik zeg dat ik tot 3 ga tellen en dan staat hij al naast me. Echt het wondermiddel, al werkte het pas goed vanaf 3,5.



Ik vond de peutertijd met vlagen ook zwaar hoor maar het is zo voorbij.
Alle reacties Link kopieren
TO: wat leuk dat jullie die beslissing hebben genomen! Hoop dat het snel raak is. Peuterdriften zijn heel vermoeiend idd. Toen mijn zoon beter leerde praten werd het makkelijker, want toen kon hij ook benoemen wat hij niet leuk vond enzo. En af en toe maar laten gaan, we zijn allemaal 2 geweest. 'Levensongemakken' in de categorie 'krijsende peuter' horen er nou eenmaal gewoon bij.



@Patsy_stone Onze verhalen lijken op elkaar zeg! Nu in verwachting van de tweede, de eerste is ruim 5, en mijn vriend wilde ook heel lang pertinent niet. En daar had ik ook veel verdriet van dus ik kon al die mensen die een mening hadden over kinderen die in hun eentje bleven wel schieten ("Is dat niet zielig? Jullie hebben er toch plek voor?" etc.). Succes met de 20-weken echo!
Today is a good day
Alle reacties Link kopieren
@glitterblom, ja klopt!

Jij had toch ook een topic geopend, of schreef mee op het topic. Mijn vriend wil -voorlopig- geen tweede kind? Ik heb toen meegelezen maar zat me toen zo hoog dat ik niet eens meegeschreven heb (of amper, weet ik niet meer)



Hoe ver ben jij?



En bedankt, spannend!
quote:patsy_stone schreef op 01 mei 2015 @ 13:40:

[...]





Mijn zoontje lag als 2 jarige ook te krijsen op de grond van de supermarkt (en sporadisch als 3 jarige). Hij heeft ooit een keer zo hard gegeild dat een mevrouw me min of meer beschuldigde van mijn kind iets aandoen, heb er destijds een topic over geopend (bemoeienissen peuter driftbui of zoiets).

Maar geloof me, dat gaat over!

Hij is nu dus een kleuter en pas geleden lag er een peuter te krijsen op de grond bij de Appie, zoon kijkt me verschrikt aan en zegt "mama, heeft dat jongetje pijn?" (Zijn vader stond ernaast met rood hoofd) waarop ik expres even wat harder zei: "nee, dat heet een peuterdriftbui en die heb jij ook genoeg gehad toen je 2 was".



Echt, hoe lief hij nu aan de hand meehuppelt (letterlijk) door de supermarkt en opgewekt kletst, je gelooft haast niet dat het hetzelfde kind is.

Tegenwoordig tel ik vaak tot 3, nou ja, ik zeg dat ik tot 3 ga tellen en dan staat hij al naast me. Echt het wondermiddel, al werkte het pas goed vanaf 3,5.



Ik vond de peutertijd met vlagen ook zwaar hoor maar het is zo voorbij.



Hahaha mooi verhaal.

Kan bijna niet geloven dat het ook nog minder wordt.

Maar het is inderdaad al minder dan toen hij twee was...Toen had hij zes van die driftbuien op een dag.

Hij begrijpt nu meer.

Alleen het avondeten en de supermarkt is nog een uitdaging..

Ik tel ook altijd tot 3 :-) ....

Ook zo fijn, al die mensen die kijken en zeggen: ahhhh kindje, moet je huilen..

dan denk ik: grrrr hij is niet zielig!!

Je kind iets aandoen, waar bemoeien mensen zich mee zeg.

Mijn zoontje was eens keihard aan het krijsen in zijn slaapkamer en toen kwam een buurvrouw vragen of het wel goed ging, want het leek net of hij vermoord werd.

Ja hoor, gaat prima, hij houdt alleen niet zo van luier verschonen...
quote:Glitterbom schreef op 01 mei 2015 @ 13:51:

TO: wat leuk dat jullie die beslissing hebben genomen! Hoop dat het snel raak is. Peuterdriften zijn heel vermoeiend idd. Toen mijn zoon beter leerde praten werd het makkelijker, want toen kon hij ook benoemen wat hij niet leuk vond enzo. En af en toe maar laten gaan, we zijn allemaal 2 geweest. 'Levensongemakken' in de categorie 'krijsende peuter' horen er nou eenmaal gewoon bij.



@Patsy_stone Onze verhalen lijken op elkaar zeg! Nu in verwachting van de tweede, de eerste is ruim 5, en mijn vriend wilde ook heel lang pertinent niet. En daar had ik ook veel verdriet van dus ik kon al die mensen die een mening hadden over kinderen die in hun eentje bleven wel schieten ("Is dat niet zielig? Jullie hebben er toch plek voor?" etc.). Succes met de 20-weken echo!



Dankje!!

Van harte gefeliciteerd trouwens ook!!!

Ja ik laat het ook meestal gaan, ben ook niet zo`n dominante, strenge moeder (dat zit gewoon niet in me.... maar ben weleens onzeker of ik niet te lief ben en dat daardoor zijn buien komen..

Leer langzaam aan al meer grenzen te stellen, maar is een leerproces.
Alle reacties Link kopieren
quote:patsy_stone schreef op 01 mei 2015 @ 14:16:

@glitterblom, ja klopt!

Jij had toch ook een topic geopend, of schreef mee op het topic. Mijn vriend wil -voorlopig- geen tweede kind? Ik heb toen meegelezen maar zat me toen zo hoog dat ik niet eens meegeschreven heb (of amper, weet ik niet meer)



Hoe ver ben jij?



En bedankt, spannend!



Ja, dat was mijn topic. De -voorlopig- in de topictitel bleek correct. Ik vond het heel fijn om toen met gelijkgestemden te 'praten' of in ieder geval m'n ei kwijt te kunnen (no pun intended).



Nu 24 weken en een paar dagen zwanger. Echt heel bijzonder en tof.



@Liefzoontje het is voor jullie allebei een leerproces denk ik. Jij in het grenzen stellen en hij in het verkennen van die grenzen. Zo'n kleintje laat zich over het algemeen ook wel weer 'dresseren' is mijn ervaring, als je een beetje doorkrijgt waar de prikkelpunten zitten en welke momenten not so much his finest hour zijn. Consequent zijn en grenzen aangeven is heel belangrijk, maar transformeren tot een hele strenge schooljuf als dat niet in je zit gaat ook niet werken. En ik ben ook niet zo hoor, ik heb inmiddels het geduld van moeder Theresa
Today is a good day
Alle reacties Link kopieren
Mijn oudste lag nooit op de grond in de supermarkt. Ik vond mezelf een geweldige opvoeder. Totdat de jongste...... Juist ja.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
Alle reacties Link kopieren
quote:Liefzoontje83 schreef op 01 mei 2015 @ 15:28:

[...]





Hahaha mooi verhaal.

Kan bijna niet geloven dat het ook nog minder wordt.

Maar het is inderdaad al minder dan toen hij twee was...Toen had hij zes van die driftbuien op een dag.

Hij begrijpt nu meer.

Alleen het avondeten en de supermarkt is nog een uitdaging..

Ik tel ook altijd tot 3 :-) ....

Ook zo fijn, al die mensen die kijken en zeggen: ahhhh kindje, moet je huilen..

dan denk ik: grrrr hij is niet zielig!!

Je kind iets aandoen, waar bemoeien mensen zich mee zeg.

Mijn zoontje was eens keihard aan het krijsen in zijn slaapkamer en toen kwam een buurvrouw vragen of het wel goed ging, want het leek net of hij vermoord werd.

Ja hoor, gaat prima, hij houdt alleen niet zo van luier verschonen...





Ik was zojuist met zoontje in de supermarkt, je gelooft het nooit maa zowaar een mini driftbui.

Het enige wat ik kon denken was: ik heb het over mezelf afgeroepen door op het forum te posten dat hij nooooooit meer moeilijk doet in de supermarkt.

Gelukkig was het snel voorbij
Alle reacties Link kopieren
quote:Glitterbom schreef op 01 mei 2015 @ 15:45:

[...]





Ja, dat was mijn topic. De -voorlopig- in de topictitel bleek correct. Ik vond het heel fijn om toen met gelijkgestemden te 'praten' of in ieder geval m'n ei kwijt te kunnen (no pun intended).



Nu 24 weken en een paar dagen zwanger. Echt heel bijzonder en tof.

Grappig zeg, gaan we nog redelijk gelijk op, scheelt zo'n 6 weken. Leuk
Wat leuk lief zoontje!! Ik hoop voor je dat het snel zal lukken
Alle reacties Link kopieren
quote:BWitched schreef op 01 mei 2015 @ 16:52:

Mijn oudste lag nooit op de grond in de supermarkt. Ik vond mezelf een geweldige opvoeder. Totdat de jongste...... Juist ja.







Een vriendin van mij vond ook dat het vooral allemaal lag aan mijn opvoeding dat mijn zoontje zo pittig was in de peutertijd en haar dochter zo rustig..

Nu is haar tweede pas 1 ,aar ik zie al dat het een veel temperamentvoller kindje is dan haar oudste.

Als ze straks drama's heeft met peuterbuien dan zal ik stiekem toch wel een beetje moeten lachen

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven