Bonusmoeder

14-04-2018 22:40 73 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi ik ben nieuw hier dus geen idee wat ik moet verwachten, maar hier komt het 😉

Ik woon al bijna 4 jaar samen met mijn inmiddels man (geregistreerd partnerschap). Hij heeft een zoon met zijn ex en samen hebben we een zoontje van bijna anderhalf nu. Sinds de geboorte van ons zoontje heeft mijn man co-ouderschap. Zijn zoon is hier om de week 7 dagen. Nu is het al een tijdje zo dat ik mij ontzettend kan ergeren hoe mijn man met zijn zoon omgaat. Alles wat ik zeg is maar onzin of wordt afgedaan. Als ik iets zeg over opruimen, school etc dan wordt het maar weggewuifd en neemt hij het altijd voor zijn zoon op. Ik noem het al zo dat hij zijn zoon op handen draagt. Dat botst on ontzettend vaak tussen ons. Mijn schoonouders helpen ook nog een handje mee want ze verwennen hem op en top. Hij heeft het al moeilijk zat en bla bla bla. Is het gek dat ik mij daar aan erger? Ik heb zelf geleerd van huis uit dat verwennen e.d. vervelende kinderen oplevert. Maar het grootste punt is bij mij dat ik me niet gewaardeerd voel. Alles wat je zegt of doet wordt maar weggewuifd met als antwoord wees niet zo streng, zie de lol er van in. Heeft er iemand tips of iets?
Alle reacties Link kopieren
Waarom is het zo erg voor jou als hij niet naar jouw maatstaf wordt opgevoed?
Alle reacties Link kopieren
Tsja, begin dan niet aan een relatie met iemand die al een kind heeft he.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
Alle reacties Link kopieren
Bemoei en erger je niet aan hoe je man met zijn zoon omgaat.
Het is idd vaak voor kinderen uit een eerder huwelijk al moeilijk genoeg.
Kinderen uit een eerder huwelijk hebben nooit meer het gezin dat kinderen uit de tweede relatie wel hebben.
Waar je je wel mee mag bemoeien is hoe de regels in jullie gezin zijn. Bijvoorbeeld kamer opruimen, gezamenlijk aan tafel eten, op tijd thuis zijn en dat soort dingen.
Alle reacties Link kopieren
Eerlijk advies.

Schakel tijdig hulp in van buitenaf als je hierover met gesprekken met elkaar niet tot 1 lijn kan komen.

Twee kinderen onder 1 dak verschillende regels en opvoeding geven zal constant problemen op blijven leveren.
Natuurlijk mag jij je ermee bemoeien, je bent onderdeel van het gezin en hebt ook een zorgtaak.
consuelabananahammok schreef:
15-04-2018 05:40
Eerlijk advies.

Schakel tijdig hulp in van buitenaf als je hierover met gesprekken met elkaar niet tot 1 lijn kan komen.

Twee kinderen onder 1 dak verschillende regels en opvoeding geven zal constant problemen op blijven leveren.
Natuurlijk mag jij je ermee bemoeien, je bent onderdeel van het gezin en hebt ook een zorgtaak.
Helemaal mee eens!
Een samengesteld gezin is een hele klus. En reacties als "bemoei je er niet mee want het is jouw kind niet" vind ik persoonlijk een beetje raar.
Als zijn kind de helft van de tijd bij jullie woont, neem jij ook een gedeelte van de opvoeding voor je rekening dus waarom zou je je er niet mee mogen "bemoeien"?
Denk dat erover praten met je vriend het aller belangrijkste is. En het kan idd absoluut geen kwaad om er bv een gezinstherapeut bij te halen.
Mijn ervaring is daarmee iig zeer positief!
Alle reacties Link kopieren
Het loslaten.

Je kunt hooguit tegen je man aangegeven wat het met je doet wanneer hij je passeert maar verder zou ik het laten.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Alle reacties Link kopieren
Kun je uitleggen hoe je van huis uit heb meegekregen dat verwennen vervelende kinderen oplevert? Is dat een jongere broer of zus van je?

Verwennen is overigens een vorm van verwaarlozen.

Je zult op 1 lijn met je man moeten komen. Dat kan ook betekenen dat jij je juist aanpast of anders leert kijken. Als je zo doorgaat, komt het niet goed. Die gezinstherapeut vind ik wel een goed idee.

Hoe oud is die jongen?
Speelt dit sinds jij en je vriend samen een kind hebben of vond je zijn manier van opvoeden daarvoor al storend?

(en stop alsjeblieft met jezelf 'bonusmoeder' te noemen. Je was niet in de uitverkoop.)
Joostisandersgeaard2 schreef:
15-04-2018 08:27
Kun je uitleggen hoe je van huis uit heb meegekregen dat verwennen vervelende kinderen oplevert? Is dat een jongere broer of zus van je?

Verwennen is overigens een vorm van verwaarlozen.

Je zult op 1 lijn met je man moeten komen. Dat kan ook betekenen dat jij je juist aanpast of anders leert kijken. Als je zo doorgaat, komt het niet goed. Die gezinstherapeut vind ik wel een goed idee.

Hoe oud is die jongen?
Dit vind ik een zinnige opmerking. Hoe jij dingen vroeger vanuit huis hebt geleerd hoeft niet te betekenen dat jij de juiste manier weet.
Alle reacties Link kopieren
De huisregels zouden voor de kinderen hetzelfde moeten zijn, het is raar als zijn kind niet zijn spullen hoeft op te ruimen en jullie kind wel, bv.
Kijk of je daar met je man afspraken over kan maken, waarbij je je ook moet realiseren dat het niet allemaal op jouw manier kan en hoeft te gaan. Pick your battles! Waar liggen voor jou de belangrijkste pijnpunten? Over huisregels hebben jullie ieder net zoveel te zeggen. Maar over zaken die specifiek zijn kind aangaan, bv schoolkeuze, darr kun jij hooguit in adviseren, meer niet.

Probeer daar eens onderscheid in te maken, kijk wat jij echt het belangrijkste vindt en ga daar dan over in gesprek met je man (niet met zijn ouders, doe even normaal) en werk wat basis huisregels uit die voor jullie allemaal gelden en waar jullie samen achter staan naar de kinderen toe. Daarop mag jij dus zijn zoon dan ook aanspreken.
Alle reacties Link kopieren
Voel je wel liefde en compassie voor die jongen? Zo niet, laat zijn vader dan goed voor hem zorgen en bemoei je er niet mee. Ik weet uit eigen ervaring hoeveel schade stiefouders aan kunnen richten die vinden dat de stiefkinderen eens eventjes goed opgevoed moeten worden.
Alle reacties Link kopieren
Het kind is niet het probleem, de relatie met je man wel. Jij voelt je niet gehoord en serieus genomen door hem en daar moeten jullie wat mee.
-Red- schreef:
15-04-2018 10:23
De huisregels zouden voor de kinderen hetzelfde moeten zijn, het is raar als zijn kind niet zijn spullen hoeft op te ruimen en jullie kind wel, bv.
Kijk of je daar met je man afspraken over kan maken, waarbij je je ook moet realiseren dat het niet allemaal op jouw manier kan en hoeft te gaan. Pick your battles! Waar liggen voor jou de belangrijkste pijnpunten? Over huisregels hebben jullie ieder net zoveel te zeggen. Maar over zaken die specifiek zijn kind aangaan, bv schoolkeuze, darr kun jij hooguit in adviseren, meer niet.

Probeer daar eens onderscheid in te maken, kijk wat jij echt het belangrijkste vindt en ga daar dan over in gesprek met je man (niet met zijn ouders, doe even normaal) en werk wat basis huisregels uit die voor jullie allemaal gelden en waar jullie samen achter staan naar de kinderen toe. Daarop mag jij dus zijn zoon dan ook aanspreken.
Als er een groot leeftijdsverschil is tussen kinderen, is het helemaal niet gek dat de regels verschillen. Kind van TO is anderhalf. Kind van haar partner zal minstens 5-6 zijn, dus natuurlijk gelden voor die kinderen niet dezelfde regels.
Alle reacties Link kopieren
Joostisandersgeaard2 schreef:
15-04-2018 10:57
Het kind is niet het probleem, de relatie met je man wel. Jij voelt je niet gehoord en serieus genomen door hem en daar moeten jullie wat mee.

Dat ook idd.
Je man zal jou ook echt serieus moeten gaan nemen.
Hoe kunnen de kinderen je respecteren als je man uitdraagt dat dit niet hoeft?
Hoe kunnen ze je gezag serieus nemen als je man dat niet doet?

Echt, kinderen gaan er enorm veel last van krijgen als je als ouders binnen een gezin tegenover elkaar blijft staan en er geen duidelijke eenheid wordt uitgedragen.
Ze gaan jullie uitspelen, omdat het kan. En dat gaan ze haarfijn aanvoelen.
Als dit niet oplost, ehm...succes met de puberteit.
Alle reacties Link kopieren
SallySpectra schreef:
15-04-2018 11:31
Als er een groot leeftijdsverschil is tussen kinderen, is het helemaal niet gek dat de regels verschillen. Kind van TO is anderhalf. Kind van haar partner zal minstens 5-6 zijn, dus natuurlijk gelden voor die kinderen niet dezelfde regels.
Op ieders eigen niveau kan dat toch prima? Die van 1,5 kan zijn schoenen op het schoenenrek zetten en die van 6 kan zijn zwemspullen ophangen, ik noem maar wat.
Alle reacties Link kopieren
Kasboom schreef:
14-04-2018 22:48
Bonusmoeder? Wat een achterlijk woord. En wat jij vanuit huis geleerd hebt doet er niet toe, want het is jouw kind niet. Dus ja ik vind het gek dat jij je daar aan ergert. Ik neem aan dat hij altijd zo is geweest met z'n zoon en dat je dit dus wist voordat je zelf kinderen met hem kreeg.
Ik vroeg alleen maar om tips niet om zulke reacties.
Alle reacties Link kopieren
Merel7 schreef:
15-04-2018 05:07
Bemoei en erger je niet aan hoe je man met zijn zoon omgaat.
Het is idd vaak voor kinderen uit een eerder huwelijk al moeilijk genoeg.
Kinderen uit een eerder huwelijk hebben nooit meer het gezin dat kinderen uit de tweede relatie wel hebben.
Waar je je wel mee mag bemoeien is hoe de regels in jullie gezin zijn. Bijvoorbeeld kamer opruimen, gezamenlijk aan tafel eten, op tijd thuis zijn en dat soort dingen.
En daar gaat het me om. Dat voor beide zonen dezelfde regels gelden. En niet dat de 1 niks hoeft en de ander straks wel. Daar ben ik bang voor.
Alle reacties Link kopieren
consuelabananahammok schreef:
15-04-2018 05:40
Eerlijk advies.

Schakel tijdig hulp in van buitenaf als je hierover met gesprekken met elkaar niet tot 1 lijn kan komen.

Twee kinderen onder 1 dak verschillende regels en opvoeding geven zal constant problemen op blijven leveren.
Natuurlijk mag jij je ermee bemoeien, je bent onderdeel van het gezin en hebt ook een zorgtaak.
Dank je wel. Hulp is ingeschakeld. Ik wacht op een eerste afspraak.
Alle reacties Link kopieren
viva-amber schreef:
15-04-2018 08:27
Het loslaten.

Je kunt hooguit tegen je man aangegeven wat het met je doet wanneer hij je passeert maar verder zou ik het laten.
Dat heb ik dus gedaan. Al een paar keer, maar de reactie is dat hij het doet zoals het hem goed lijkt. En dat hij niet met mijn gedachtes mee gaat.
Alle reacties Link kopieren
Kunstenkitsch schreef:
15-04-2018 08:30
Speelt dit sinds jij en je vriend samen een kind hebben of vond je zijn manier van opvoeden daarvoor al storend?

(en stop alsjeblieft met jezelf 'bonusmoeder' te noemen. Je was niet in de uitverkoop.)
Dat vond ik daarvoor al. Ook toen we nog niet samen woonden. Je kon toen geen winkel in gaan of er werd wat gekocht. Toen was de omgangsregeling nog anders. Alleen in het weekend.
Alle reacties Link kopieren
-Red- schreef:
15-04-2018 10:23
De huisregels zouden voor de kinderen hetzelfde moeten zijn, het is raar als zijn kind niet zijn spullen hoeft op te ruimen en jullie kind wel, bv.
Kijk of je daar met je man afspraken over kan maken, waarbij je je ook moet realiseren dat het niet allemaal op jouw manier kan en hoeft te gaan. Pick your battles! Waar liggen voor jou de belangrijkste pijnpunten? Over huisregels hebben jullie ieder net zoveel te zeggen. Maar over zaken die specifiek zijn kind aangaan, bv schoolkeuze, darr kun jij hooguit in adviseren, meer niet.

Probeer daar eens onderscheid in te maken, kijk wat jij echt het belangrijkste vindt en ga daar dan over in gesprek met je man (niet met zijn ouders, doe even normaal) en werk wat basis huisregels uit die voor jullie allemaal gelden en waar jullie samen achter staan naar de kinderen toe. Daarop mag jij dus zijn zoon dan ook aanspreken.
Dank voor je advies.
Alle reacties Link kopieren
JessyMay schreef:
15-04-2018 10:46
Voel je wel liefde en compassie voor die jongen? Zo niet, laat zijn vader dan goed voor hem zorgen en bemoei je er niet mee. Ik weet uit eigen ervaring hoeveel schade stiefouders aan kunnen richten die vinden dat de stiefkinderen eens eventjes goed opgevoed moeten worden.
Dat voel ik zeker wel.
Alle reacties Link kopieren
Proudmommy1987 schreef:
16-04-2018 05:50
Dank je wel. Hulp is ingeschakeld. Ik wacht op een eerste afspraak.
Goed gedaan!
Tornacense schreef:
14-04-2018 23:39
Dus op 4 jaar tijd ...

Ben je gaan samenwonen.
Ben je zwanger geworden.
Is er een extra kind part-time komen inwonen.
Ze woont 4 jaar samen. Misschien hadden ze daarvoor al 3 jaar een relatie. Dit klinkt niet alsof ze halsoverkop bij hem in is getrokken.

Goed dat er hulp is ingeschakeld. Je klinkt niet als een boze stiefmoeder, als jou iets dwarszit dan mag je dat best uiten. Zo gek vind ik het niet wat je zegt. Maar laat het wel aan je man over, ga niet zelf op die jongen zitten vitten. Probeer op een redelijke manier met je man in gesprek te blijven.

Ik vind het best erg dat de tendens op het forum is dat je geen nieuwe relatie mag aangaan met een man met kinderen, of in ieder geval daar niet mee mag samenwonen. Een kindje samen mag al helemaal niet, want dat is zielig voor het kind dat er al was. Kom op zeg..het ligt er helemaal aan hoe je er als ouders mee omgaat. Daarom is het toch juist goed dat TO hier raad vraagt?
Jullie moeten samen afspreken welke regels er in jullie huis gelden, en daar één lijn in trekken. Dan is dat ook duidelijk voor jullie kleine later. Ik heb zelf een tijdlang oppaskindjes gehad, en die vertelde ik: ieder huisje heeft zijn eigen regels. Zelfs de kleinsten begrepen dat. Allemaal verschillende regels binnen één huis is juist verwarrender voor de kinderen lijkt mij. Andere opvoedkwesties zijn een zaak van de ouders uiteraard, maar simpele dingen zoals speelgoed opruimen, tafel dekken, tijd van naar bed gaan (ik noem maar wat) moeten gewoon helder zijn en door jullie beide ondersteund. Een kind dat het al moeilijk heeft, wordt echt niet gelukkiger van dit soort verwarring.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven