Kinderen
alle pijlers
De mama van
donderdag 8 september 2016 om 14:27
Gisteren was ik met mijn 11-jarige bij de jeugdtandarts. Beleid van de praktijk is dat ouders niet mee mogen in de behandelkamer. We zaten te wachten en een van de medewerkers kwam een moeder uit de wachtkamer halen: 'Mama van Joep, kom je even mee?' Waarop ik (op fluistertoon) tegen dochter zei dat ik echt niet zou luisteren naar 'mama van'. Ik ben een beetje allergisch voor die benaming, ook wanneer mensen zichzelf zo benoemen, zoals van de week toen een vader op school zei dat 'sinds hij papa was' hij veel rustiger is geworden.
Even later was dochter in de behandelkamer en kwam de tandarts mij halen: 'Mevrouw De Wit, kom je even mee.' Ik vraag me af of ze me gehoord heeft of dat ik niet de uitstraling heb om 'mama van' genoemd te worden
Stellen jullie je wel eens voor met 'de mama (of papa) van...'?
Even later was dochter in de behandelkamer en kwam de tandarts mij halen: 'Mevrouw De Wit, kom je even mee.' Ik vraag me af of ze me gehoord heeft of dat ik niet de uitstraling heb om 'mama van' genoemd te worden
Stellen jullie je wel eens voor met 'de mama (of papa) van...'?
donderdag 8 september 2016 om 14:30
Alleen bij kleine kinderen en dan niet alleen met 'mama van' maar ook mijn (voor)naam.
Bij mensen waarvan het van belang is dat ze moeten weten waar ik de moeder van ben, zeg ik voor- + evt. achternaam, moeder van ....
Bij mensen waarvan het van belang is dat ze moeten weten waar ik de moeder van ben, zeg ik voor- + evt. achternaam, moeder van ....
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
donderdag 8 september 2016 om 14:31
Ik snap het probleem niet zo. Zo is dan toch direct duidelijk wie er bedoelt wordt als niet zeker is of jij dezelfde achternaam als je kind hebt? Aangezien het een jeugdtandarts is, denk ik niet dat jij daar in het systeem staat. En hoe had die vader het anders moeten zeggen. 'sinds hij vader is'? Vind je dat beter dan papa? Moeders en vaderse van vriendjes en vriendinnetjes noemden we ook altijd mama van ... en papa van ... Als ik mijzelf zou voorstellen in de toekomst aan een van de andere ouders uit mijn kind zijn klas zal ik waarschijnlijk zeggen ; Hoi ik ben Falathiel, mama van ... ''Is meteen duidelijk welk kind bij mij hoort.
donderdag 8 september 2016 om 14:33
donderdag 8 september 2016 om 14:33
Ik stel mezelf wel eens voor als de moeder van .... Bijvoorbeeld op het schoolplein of bij de sportclubs van mijn kinderen. Ik kan mezelf dan wel mevrouw Tijger noemen, maar daar blijkt dan vaak niet uit bij welk kind ik hoor. Omdat je niet van elk kind de achternaam kent en omdat je als moeder niet per se dezelfde achternaam hebt als je kind.
donderdag 8 september 2016 om 14:34
donderdag 8 september 2016 om 14:35
Ik vind het overigens ook niet vreemd als ik in een ziekenhuis of bij een tandarts na of tijdens de behandeling van mijn kind binnen geroepen wordt als "mama van ... , kom je even mee". Hoe moeten zij nou weten hoe ik heet? Die mensen kennen mij helemaal niet, en hebben het dossier van mijn kind open staan. Volgens mij staat daar niet in hoe ik heet, of ze moeten daar speciaal naar gaan zoeken.
donderdag 8 september 2016 om 14:36
donderdag 8 september 2016 om 14:39
Ik vind 'mama van' uit de mond van een volwassene wel wat apart klinken maar zou er geen topic over kunnen openen.
Als ik in de wachtkamer zou zitten, assistente of arts zou mij roepen en zeggen: mevrouw Jansen (omdat mijn kind Pietje Jansen zou heten) dan zou ik formeel ook niet hoeven te reageren want ik ben niet mevr. Jansen want niet getrouwd met vader van mijn kind en kind heeft vaders achternaam. Maar natuuuuuurlijk reageer ik wel. Lijkt mij niet het moment om mijn punt even te maken.
Kortom; beetje geneuzel.
Als ik in de wachtkamer zou zitten, assistente of arts zou mij roepen en zeggen: mevrouw Jansen (omdat mijn kind Pietje Jansen zou heten) dan zou ik formeel ook niet hoeven te reageren want ik ben niet mevr. Jansen want niet getrouwd met vader van mijn kind en kind heeft vaders achternaam. Maar natuuuuuurlijk reageer ik wel. Lijkt mij niet het moment om mijn punt even te maken.
Kortom; beetje geneuzel.
Poep, wie heeft jou gescheten?
donderdag 8 september 2016 om 14:40
"Mama van" vind ik zo'n jeukbenaming. Dat kleuters dat nou zeggen, dat is tot daar aan toe (al heb ik het de vriendinnetjes van dochter gauw afgeleerd), maar als ik door een (tand)arts zo binnengeroepen zou worden, daar zou ik toch verbaasd van staan te kijken. Als ze niet weten hoe ik heet, dan snap ik dat ze "moeder van" zeggen. Al verwacht ik van een behandelaar van mijn kind dat ze weten dat ik bij mijn kind hoor en dat ze gewoon even naar me toelopen met de vraag of ik naar binnen kom.
Ook een keer meegemaakt, "Mevrouw Mansnaam" mocht naar binnen komen. Afspraak was voor mijn kind en ik heet gewoon "Mevrouw Mijneigennaam". Roep dan gewoon de naam van mijn kind, daar reageer ik wel gewoon op. (Ze waren nog gepikeerd ook dat ik niet reageerde en ze het vier keer moesten roepen voor ik bedacht dat ze mij wel eens konden bedoelen. )
Ook een keer meegemaakt, "Mevrouw Mansnaam" mocht naar binnen komen. Afspraak was voor mijn kind en ik heet gewoon "Mevrouw Mijneigennaam". Roep dan gewoon de naam van mijn kind, daar reageer ik wel gewoon op. (Ze waren nog gepikeerd ook dat ik niet reageerde en ze het vier keer moesten roepen voor ik bedacht dat ze mij wel eens konden bedoelen. )
donderdag 8 september 2016 om 14:41
donderdag 8 september 2016 om 14:41
Int ziekenhuis werd dit consequent gezegd, maar kan me voorstellen dat dat ook praktisch is.. hoeven ze alleen de naam van het kind te onthouden. Mijzelf zou ik voorstellen als ..... , moeder van..
We gebruiken mamma en pappa blijkbaar niet zoveel, want met 7mnd zei dochter als eerste 'poes'. Nu gebruikt ze pappa en mamma pas een beetje.
We gebruiken mamma en pappa blijkbaar niet zoveel, want met 7mnd zei dochter als eerste 'poes'. Nu gebruikt ze pappa en mamma pas een beetje.
donderdag 8 september 2016 om 14:42
quote:louise1 schreef op 08 september 2016 @ 14:39:
Ik vind 'mama van' uit de mond van een volwassene wel wat apart klinken maar zou er geen topic over kunnen openen.
Als ik in de wachtkamer zou zitten, assistente of arts zou mij roepen en zeggen: mevrouw Jansen (omdat mijn kind Pietje Jansen zou heten) dan zou ik formeel ook niet hoeven te reageren want ik ben niet mevr. Jansen want niet getrouwd met vader van mijn kind en kind heeft vaders achternaam. Maar natuuuuuurlijk reageer ik wel. Lijkt mij niet het moment om mijn punt even te maken.
Kortom; beetje geneuzel.Is er ergens een ballotagecommissie die beoordeelt of een onderwerp topicwaardig is?
Ik vind 'mama van' uit de mond van een volwassene wel wat apart klinken maar zou er geen topic over kunnen openen.
Als ik in de wachtkamer zou zitten, assistente of arts zou mij roepen en zeggen: mevrouw Jansen (omdat mijn kind Pietje Jansen zou heten) dan zou ik formeel ook niet hoeven te reageren want ik ben niet mevr. Jansen want niet getrouwd met vader van mijn kind en kind heeft vaders achternaam. Maar natuuuuuurlijk reageer ik wel. Lijkt mij niet het moment om mijn punt even te maken.
Kortom; beetje geneuzel.Is er ergens een ballotagecommissie die beoordeelt of een onderwerp topicwaardig is?
donderdag 8 september 2016 om 14:44
Vind het zo jammer dat er vaak meteen negatief gedaan wordt als iemand zich maar ook iets gedraagt als een "mama". Diegene is volgens sommige mensen meteen infantiel, heeft geen eigen persoonlijkheid etc. Je moet als moeder vooral stoer overkomen en een compleet eigen leven leiden waarbij kinderen maar bijzaak zijn.
Nee, ik stel mezelf niet voor als de mama van. Wel als de moeder van als dat van belang is. Nee, kan me er echt niet druk om maken of ik aangesproken wordt met " mama van".
Nee, ik stel mezelf niet voor als de mama van. Wel als de moeder van als dat van belang is. Nee, kan me er echt niet druk om maken of ik aangesproken wordt met " mama van".