Kinderen
alle pijlers
De mama van
donderdag 8 september 2016 om 14:27
Gisteren was ik met mijn 11-jarige bij de jeugdtandarts. Beleid van de praktijk is dat ouders niet mee mogen in de behandelkamer. We zaten te wachten en een van de medewerkers kwam een moeder uit de wachtkamer halen: 'Mama van Joep, kom je even mee?' Waarop ik (op fluistertoon) tegen dochter zei dat ik echt niet zou luisteren naar 'mama van'. Ik ben een beetje allergisch voor die benaming, ook wanneer mensen zichzelf zo benoemen, zoals van de week toen een vader op school zei dat 'sinds hij papa was' hij veel rustiger is geworden.
Even later was dochter in de behandelkamer en kwam de tandarts mij halen: 'Mevrouw De Wit, kom je even mee.' Ik vraag me af of ze me gehoord heeft of dat ik niet de uitstraling heb om 'mama van' genoemd te worden
Stellen jullie je wel eens voor met 'de mama (of papa) van...'?
Even later was dochter in de behandelkamer en kwam de tandarts mij halen: 'Mevrouw De Wit, kom je even mee.' Ik vraag me af of ze me gehoord heeft of dat ik niet de uitstraling heb om 'mama van' genoemd te worden
Stellen jullie je wel eens voor met 'de mama (of papa) van...'?
donderdag 8 september 2016 om 18:27
quote:Beeldig schreef op 08 september 2016 @ 17:00:
[...]
Kun je je niet "mevrouw Achternaam" laten noemen dan? Misschien dat dat makkelijker is? Ik had vroeger in mijn omgeving ook wel moeders van vriendinnetjes die niet met hun voornaam aangesproken wilden worden, maar die noemden we gewoon "mevrouw Achternaam". Dat rolt er misschien toch makkelijker uit dan zo'n afgeleide benaming-naar-functie.
Ja, ik ben wel een tuthola , maar dat vind ik dan weer te extreem. Want op termijn, als de kinderen tieners zijn, vind ik het prima als bepaalde vriendjes en vriendinnen me gewoon Barbara noemen. Maar nu nog niet.
Ik ben zelf overigens niet anders gewend dan "moeder van huppeldepup" of "huppeldepup haar moeder" Maar de vooruitgang staat niet stil, vermoedelijk.
[...]
Kun je je niet "mevrouw Achternaam" laten noemen dan? Misschien dat dat makkelijker is? Ik had vroeger in mijn omgeving ook wel moeders van vriendinnetjes die niet met hun voornaam aangesproken wilden worden, maar die noemden we gewoon "mevrouw Achternaam". Dat rolt er misschien toch makkelijker uit dan zo'n afgeleide benaming-naar-functie.
Ja, ik ben wel een tuthola , maar dat vind ik dan weer te extreem. Want op termijn, als de kinderen tieners zijn, vind ik het prima als bepaalde vriendjes en vriendinnen me gewoon Barbara noemen. Maar nu nog niet.
Ik ben zelf overigens niet anders gewend dan "moeder van huppeldepup" of "huppeldepup haar moeder" Maar de vooruitgang staat niet stil, vermoedelijk.
donderdag 8 september 2016 om 21:53
Ik weet niet of het te extreem is. Ik heb het maar bij één moeder meegemaakt, maar dat werd een ongemakkelijke situatie toen ze zichzelf "moeder van Adelheid" wilde laten noemen. Mijn dochter keek me ook een beetje paniekerig aan. Ik zag haar denken "maar ze heette toch Barbara?!" Vandaar dat ik denk dat "mevrouw Cartland" handiger is in zo'n geval, omdat ze je dan tenminste bij je eigen naam aan kunnen spreken. Al kan ik me voorstellen dat dat voor jou net een brug te ver is. Lastig hoor!
Wij noemden de moeders vroeger óf bij de voornaam trouwens, óf bij de achternaam. Misschien dat het me daarom ook zo'n goed alternatief lijkt.
Wij noemden de moeders vroeger óf bij de voornaam trouwens, óf bij de achternaam. Misschien dat het me daarom ook zo'n goed alternatief lijkt.