Kinderen
alle pijlers
Games 18 plus
zondag 15 november 2015 om 15:50
Mijn jongste van 13 is boos....
Kwam net thuis, teruggestuurd uit de speelgoedwinkel en of ik even mee wilde want hij kreeg "fallout 4" niet mee. Google leerde me dat dit een 18 plus spel is en dus beelden bevat die ongeschikt zijn voor 13 jarige larven.
Ik ga niet mee naar de speelgoedwinkel want ik vind dat 13 jarige kinderen geen 18 plus spellen moeten spelen en nu is larf boos.
Hoe doen jullie dat? Bepalen jullie per spel wat je kind mag spelen, verdiepen jullie je dan ook in zo'n spel of nemen jullie de leeftijdsrichtlijn altijd in acht?
Hebben jullie jonge kinderen die dit soort spellen spelen en merk je daar ook iets van in het gedrag? Ik merk dat ik een beetje zoekende ben naar een standpunt en argumentatie voor mezelf (niet voor kind, die heeft het maar gewoon te doen met mijn nee).
Kwam net thuis, teruggestuurd uit de speelgoedwinkel en of ik even mee wilde want hij kreeg "fallout 4" niet mee. Google leerde me dat dit een 18 plus spel is en dus beelden bevat die ongeschikt zijn voor 13 jarige larven.
Ik ga niet mee naar de speelgoedwinkel want ik vind dat 13 jarige kinderen geen 18 plus spellen moeten spelen en nu is larf boos.
Hoe doen jullie dat? Bepalen jullie per spel wat je kind mag spelen, verdiepen jullie je dan ook in zo'n spel of nemen jullie de leeftijdsrichtlijn altijd in acht?
Hebben jullie jonge kinderen die dit soort spellen spelen en merk je daar ook iets van in het gedrag? Ik merk dat ik een beetje zoekende ben naar een standpunt en argumentatie voor mezelf (niet voor kind, die heeft het maar gewoon te doen met mijn nee).
zaterdag 21 november 2015 om 15:32
zaterdag 21 november 2015 om 21:37
Mijn zoon is nog niet in deze leeftijdsfase dus misschien ben ik onrealistisch; maar juist in het pubertijd ben ik ervoor om goed in de gaten te houden wat kinderen online / met games allemaal doen. Leuk die leeftijdsindicaties, maar ongeacht wat er op staat mag het ook eerst nog langs ons. Ik denk dat kinderen juist op deze leeftijd hun ouders nodig hebben omdat ze zelf nog niet alles kunnen overzien. Oftewel TO; ik denk dat het ook zaak voor je wordt om zicht te krijgen op de spellen die hij (thuis) online speelt. Dus juist meer verantwoordelijkheid nemen door meer betrokken te zijn.
De reden dat ik er zo over denk: ik was een zelfstandige puber, zat op het vwo en had een grote club met vrienden. Ik was 1 van de eerste die thuis internet had en mijn ouders hadden er de ballen verstand van (verder nog wel wat meer aandachtspunten in onze relatie, maar die laat ik hier even buiten beschouwing). S nachts na het stappen kwam ik altijd online om te chatten. Mooi buiten het zicht van mijn ouders want die laten dan al te slapen. Zo raakte ik op mijn 15e in contact met een 27 jarige (tenminste; hij zei dat hij 27 was..). De gesprekken werden in verloop van tijd steeds persoonlijker; tot seksuele chats aan toe. En het eindigde bijna in een date in een weekend dat mijn ouders buiten de deur waren. Op het allerlaatste moment heb ik het afgezegd omdat er in de buurt een groot feest was.(?!) Hij had inmiddels mijn adres en alles al. Wie weet wat er had kunnen gebeuren. En zo "volwassen en verstandig" als ik al was, toch deed ik zoiets naïefs en onbezonnen. Heb het nooit aan iemand verteld verder, maar er nu achteraf op terugkijkend is dit 1 van de valkuilen van het internet voor jonge mensen en het is aan de ouders om daarin adequate begeleiding te bieden. Al houdt dat in dat je jezelf in deze materie moet verdiepen omdat je er zelf niet eigen in bent..
De reden dat ik er zo over denk: ik was een zelfstandige puber, zat op het vwo en had een grote club met vrienden. Ik was 1 van de eerste die thuis internet had en mijn ouders hadden er de ballen verstand van (verder nog wel wat meer aandachtspunten in onze relatie, maar die laat ik hier even buiten beschouwing). S nachts na het stappen kwam ik altijd online om te chatten. Mooi buiten het zicht van mijn ouders want die laten dan al te slapen. Zo raakte ik op mijn 15e in contact met een 27 jarige (tenminste; hij zei dat hij 27 was..). De gesprekken werden in verloop van tijd steeds persoonlijker; tot seksuele chats aan toe. En het eindigde bijna in een date in een weekend dat mijn ouders buiten de deur waren. Op het allerlaatste moment heb ik het afgezegd omdat er in de buurt een groot feest was.(?!) Hij had inmiddels mijn adres en alles al. Wie weet wat er had kunnen gebeuren. En zo "volwassen en verstandig" als ik al was, toch deed ik zoiets naïefs en onbezonnen. Heb het nooit aan iemand verteld verder, maar er nu achteraf op terugkijkend is dit 1 van de valkuilen van het internet voor jonge mensen en het is aan de ouders om daarin adequate begeleiding te bieden. Al houdt dat in dat je jezelf in deze materie moet verdiepen omdat je er zelf niet eigen in bent..
zaterdag 21 november 2015 om 21:38
quote:Horizon81 schreef op 21 november 2015 @ 21:37:
Mijn zoon is nog niet in deze leeftijdsfase dus misschien ben ik onrealistisch; maar juist in het pubertijd ben ik ervoor om goed in de gaten te houden wat kinderen online / met games allemaal doen. Leuk die leeftijdsindicaties, maar ongeacht wat er op staat mag het ook eerst nog langs ons. Ik denk dat kinderen juist op deze leeftijd hun ouders nodig hebben omdat ze zelf nog niet alles kunnen overzien. Oftewel TO; ik denk dat het ook zaak voor je wordt om zicht te krijgen op de spellen die hij (thuis) online speelt. Dus juist meer verantwoordelijkheid nemen door meer betrokken te zijn.
De reden dat ik er zo over denk: ik was een zelfstandige puber, zat op het vwo en had een grote club met vrienden. Ik was 1 van de eerste die thuis internet had en mijn ouders hadden er de ballen verstand van (verder nog wel wat meer aandachtspunten in onze relatie, maar die laat ik hier even buiten beschouwing). S nachts na het stappen kwam ik altijd online om te chatten. Mooi buiten het zicht van mijn ouders want die laten dan al te slapen. Zo raakte ik op mijn 15e in contact met een 27 jarige (tenminste; hij zei dat hij 27 was..). De gesprekken werden in verloop van tijd steeds persoonlijker; tot seksuele chats aan toe. En het eindigde bijna in een date in een weekend dat mijn ouders buiten de deur waren. Op het allerlaatste moment heb ik het afgezegd omdat er in de buurt een groot feest was.(?!) Hij had inmiddels mijn adres en alles al. Wie weet wat er had kunnen gebeuren. En zo "volwassen en verstandig" als ik al was, toch deed ik zoiets naïefs en onbezonnen. Heb het nooit aan iemand verteld verder, maar er nu achteraf op terugkijkend is dit 1 van de valkuilen van het internet voor jonge mensen en het is aan de ouders om daarin adequate begeleiding te bieden. Al houdt dat in dat je jezelf in deze materie moet verdiepen omdat je er zelf niet eigen in bent..En hoe staat dit in verband met gamen?
Mijn zoon is nog niet in deze leeftijdsfase dus misschien ben ik onrealistisch; maar juist in het pubertijd ben ik ervoor om goed in de gaten te houden wat kinderen online / met games allemaal doen. Leuk die leeftijdsindicaties, maar ongeacht wat er op staat mag het ook eerst nog langs ons. Ik denk dat kinderen juist op deze leeftijd hun ouders nodig hebben omdat ze zelf nog niet alles kunnen overzien. Oftewel TO; ik denk dat het ook zaak voor je wordt om zicht te krijgen op de spellen die hij (thuis) online speelt. Dus juist meer verantwoordelijkheid nemen door meer betrokken te zijn.
De reden dat ik er zo over denk: ik was een zelfstandige puber, zat op het vwo en had een grote club met vrienden. Ik was 1 van de eerste die thuis internet had en mijn ouders hadden er de ballen verstand van (verder nog wel wat meer aandachtspunten in onze relatie, maar die laat ik hier even buiten beschouwing). S nachts na het stappen kwam ik altijd online om te chatten. Mooi buiten het zicht van mijn ouders want die laten dan al te slapen. Zo raakte ik op mijn 15e in contact met een 27 jarige (tenminste; hij zei dat hij 27 was..). De gesprekken werden in verloop van tijd steeds persoonlijker; tot seksuele chats aan toe. En het eindigde bijna in een date in een weekend dat mijn ouders buiten de deur waren. Op het allerlaatste moment heb ik het afgezegd omdat er in de buurt een groot feest was.(?!) Hij had inmiddels mijn adres en alles al. Wie weet wat er had kunnen gebeuren. En zo "volwassen en verstandig" als ik al was, toch deed ik zoiets naïefs en onbezonnen. Heb het nooit aan iemand verteld verder, maar er nu achteraf op terugkijkend is dit 1 van de valkuilen van het internet voor jonge mensen en het is aan de ouders om daarin adequate begeleiding te bieden. Al houdt dat in dat je jezelf in deze materie moet verdiepen omdat je er zelf niet eigen in bent..En hoe staat dit in verband met gamen?
zaterdag 21 november 2015 om 22:19
Moiren, TO heeft geen enkel idee wat de inhoud van een game is en weet iig op het gebied van online gamen ook niet wat er gebeurt (een aanname van mij is dat ze dus sowieso geen zicht heeft op wat er verder online gebeurt). Je kunt er bij deze leeftijd niet op vertrouwen dat kinderen zelf kunnen inschatten wat wel/niet goed voor ze is. Dat geldt voor de hele digitale wereld, inclusief games. En dus moet je als ouder je erin verdiepen en ze begeleiden wanneer nodig. Dat vraagt meer dan mee gaan met een leeftijdsindicatie (waarvan het de vraag is welke waarde je daaraan moet geven). Of je iets wel of niet geschikt vindt, kan je pas beoordelen als je weet waar het over gaat.
zondag 22 november 2015 om 09:50
quote:JollyJ schreef op 15 november 2015 @ 16:12:
De wetenschappelijke basis onder de leeftijdskeuring is nul komma nul, weet ik toevallig door onderzoek van mijn vrouw. Het zijn meningen van mensen waarvan je zou hopen dat ze het verschil tussen een private mening, wetenschappelijke theorie en feit kennen, maar helaas.
Dus kijk ik per spel wat ik ervan denk. Liever mijn private mening als vader dan quasi wetenschappelijk gelulGeheel mee eens. Ik speel die spellen zelf niet, maar zijn vader wel. En als hij het spel ook niet kent, kijken we recensies, trailers, youtube. Dan hebben we al snel door of iets wel of niet geschikt is voor onze zoon. Zo speelt hij als Call of Duty vanaf zijn 9e en GTA vanaf zijn 11e. Omdat wij vinden dat hij dit aan kan, kan relativeren, weten dat dit niet het echte leven is, etc. etc. etc.
De wetenschappelijke basis onder de leeftijdskeuring is nul komma nul, weet ik toevallig door onderzoek van mijn vrouw. Het zijn meningen van mensen waarvan je zou hopen dat ze het verschil tussen een private mening, wetenschappelijke theorie en feit kennen, maar helaas.
Dus kijk ik per spel wat ik ervan denk. Liever mijn private mening als vader dan quasi wetenschappelijk gelulGeheel mee eens. Ik speel die spellen zelf niet, maar zijn vader wel. En als hij het spel ook niet kent, kijken we recensies, trailers, youtube. Dan hebben we al snel door of iets wel of niet geschikt is voor onze zoon. Zo speelt hij als Call of Duty vanaf zijn 9e en GTA vanaf zijn 11e. Omdat wij vinden dat hij dit aan kan, kan relativeren, weten dat dit niet het echte leven is, etc. etc. etc.
Interviewer: And you see an equivalence between the idea of god and the idea of a fairy or a Leprechaun??? Dawkins: The evidence of both is equally poor! 
zondag 22 november 2015 om 09:55
quote:theepoes schreef op 15 november 2015 @ 16:56:
Ik sta voor de klas (leerlingen zijn 10/11) en een aantal leerlingen zijn echt gameverslaafd. Als ik vraag of ze wel eens buitenspelen, kijken ze me aan alsof ik vol sta te vloeken voor hun neus. Ik merk dat ze op school veel met hun gedachten bij het gamen zijn. Ze zijn zo trots als ze bij gta in de top drie van de meeste kills staan...
Als ik ouders aanraad hun kinderen wat minder te laten gamen en zeker geen 16 of 18 plus te laten spelen, kijken zij me net zo aan als hun kinderen deden bij de vraag over het buitenspelen. Want hoe doe je dat, je kind minder laten gamen?? Nou, ten eerste misschien de ps in de woonkamer zetten ipv op de slaapkamer.
Wat wil ik hiermee zeggen? Ik snap helemaal dat je geen spellen van 18+ in huis wilt. M.i. worden die kinderzieltjes er mee verpest...
Zo'n reactie had je waarschijnlijk ook van mij gekregen denk ik. Een leerkracht die zich op dit niveau gaat bemoeien met mijn opvoeding?
De leerkrachten van zijn basisschool, stonden op een behoorlijk voetstuk bij ons. Geweldig waren ze! Maar ze waren er niet om mij te vertellen dat mijn zoon misschien is wat meer buiten moest spelen of wat minder moest gamen. Was er iets niet op niveau met zijn resultaten of vertoonde hij gedrag dat niet door de beugel kon, dan namen zij binnen de school passende maatregelen en wij thuis. Maar hoe wij dat thuis deden, daar gingen zijn niet met ons over in gesprek tenzij wij er om vroegen.
Dus ja, ik had ook waarschijnlijk wat schaapachtig gekeken van verbazing dat een leerkracht zich het permitteerde om hier ongevraagd advies over te geven.
Ik sta voor de klas (leerlingen zijn 10/11) en een aantal leerlingen zijn echt gameverslaafd. Als ik vraag of ze wel eens buitenspelen, kijken ze me aan alsof ik vol sta te vloeken voor hun neus. Ik merk dat ze op school veel met hun gedachten bij het gamen zijn. Ze zijn zo trots als ze bij gta in de top drie van de meeste kills staan...
Als ik ouders aanraad hun kinderen wat minder te laten gamen en zeker geen 16 of 18 plus te laten spelen, kijken zij me net zo aan als hun kinderen deden bij de vraag over het buitenspelen. Want hoe doe je dat, je kind minder laten gamen?? Nou, ten eerste misschien de ps in de woonkamer zetten ipv op de slaapkamer.
Wat wil ik hiermee zeggen? Ik snap helemaal dat je geen spellen van 18+ in huis wilt. M.i. worden die kinderzieltjes er mee verpest...
Zo'n reactie had je waarschijnlijk ook van mij gekregen denk ik. Een leerkracht die zich op dit niveau gaat bemoeien met mijn opvoeding?
De leerkrachten van zijn basisschool, stonden op een behoorlijk voetstuk bij ons. Geweldig waren ze! Maar ze waren er niet om mij te vertellen dat mijn zoon misschien is wat meer buiten moest spelen of wat minder moest gamen. Was er iets niet op niveau met zijn resultaten of vertoonde hij gedrag dat niet door de beugel kon, dan namen zij binnen de school passende maatregelen en wij thuis. Maar hoe wij dat thuis deden, daar gingen zijn niet met ons over in gesprek tenzij wij er om vroegen.
Dus ja, ik had ook waarschijnlijk wat schaapachtig gekeken van verbazing dat een leerkracht zich het permitteerde om hier ongevraagd advies over te geven.
Interviewer: And you see an equivalence between the idea of god and the idea of a fairy or a Leprechaun??? Dawkins: The evidence of both is equally poor!
zondag 22 november 2015 om 11:04
Als leerkrachten gevraagd wordt iets te doen aan opvoeding krijg je massaal de klacht dat het onderwijs al zo zwaar belast is en "daar zijn we niet voor"
Maat op eigen initiatief en zonder relevante bagage je met de opvoeding bemoeien, dat is dan weer heel normaal. En ouders die liever hebben dat leerkrachten fatsoenlijk les geven dan zich ongevraagd te gedragen alsof ze een pedagogische autoriteit zijn, worden weg gezet als idioten zonder respect.
Maat op eigen initiatief en zonder relevante bagage je met de opvoeding bemoeien, dat is dan weer heel normaal. En ouders die liever hebben dat leerkrachten fatsoenlijk les geven dan zich ongevraagd te gedragen alsof ze een pedagogische autoriteit zijn, worden weg gezet als idioten zonder respect.
zondag 22 november 2015 om 17:47
quote:Horizon81 schreef op 21 november 2015 @ 21:37:
Mijn zoon is nog niet in deze leeftijdsfase dus misschien ben ik onrealistisch; maar juist in het pubertijd ben ik ervoor om goed in de gaten te houden wat kinderen online / met games allemaal doen. Leuk die leeftijdsindicaties, maar ongeacht wat er op staat mag het ook eerst nog langs ons. Ik denk dat kinderen juist op deze leeftijd hun ouders nodig hebben omdat ze zelf nog niet alles kunnen overzien. Oftewel TO; ik denk dat het ook zaak voor je wordt om zicht te krijgen op de spellen die hij (thuis) online speelt. Dus juist meer verantwoordelijkheid nemen door meer betrokken te zijn.
De reden dat ik er zo over denk: ik was een zelfstandige puber, zat op het vwo en had een grote club met vrienden. Ik was 1 van de eerste die thuis internet had en mijn ouders hadden er de ballen verstand van (verder nog wel wat meer aandachtspunten in onze relatie, maar die laat ik hier even buiten beschouwing). S nachts na het stappen kwam ik altijd online om te chatten. Mooi buiten het zicht van mijn ouders want die laten dan al te slapen. Zo raakte ik op mijn 15e in contact met een 27 jarige (tenminste; hij zei dat hij 27 was..). De gesprekken werden in verloop van tijd steeds persoonlijker; tot seksuele chats aan toe. En het eindigde bijna in een date in een weekend dat mijn ouders buiten de deur waren. Op het allerlaatste moment heb ik het afgezegd omdat er in de buurt een groot feest was.(?!) Hij had inmiddels mijn adres en alles al. Wie weet wat er had kunnen gebeuren. En zo "volwassen en verstandig" als ik al was, toch deed ik zoiets naïefs en onbezonnen. Heb het nooit aan iemand verteld verder, maar er nu achteraf op terugkijkend is dit 1 van de valkuilen van het internet voor jonge mensen en het is aan de ouders om daarin adequate begeleiding te bieden. Al houdt dat in dat je jezelf in deze materie moet verdiepen omdat je er zelf niet eigen in bent..
Ik heb hetzelfde meegemaakt. Op mijn 17e zitten chatten met iemand...en guess what, ik ben er nu mee getrouwd en heb een kind. Dat kan dus ook gewoon.
Heeft verder trouwens niks met gamen te maken, maar goed.
Hier verder geen ervaring. Alleen qua films wel. Dochter van ruim 3,5 kijkt soms tekenfilms voor 6 jaar. Zoals Frozen bv en Spirit. En ze gaat mee naar de show van Raveleijn in de Efteling, die is ook voor 6 jaar en ouder. Maar als we niet gaan, heb ik een probleem met haar het is gewoon een beetje zelf kijken wat het is vind ik. Dus google even wat de game inhoudt, bekijk trailers of speel eerst zelf even een stuk. Nu vind ik 13 en 18+ wel een erg groot verschil, maar ik vind soms die leeftijden ook wel aan de strenge kant.
Mijn zoon is nog niet in deze leeftijdsfase dus misschien ben ik onrealistisch; maar juist in het pubertijd ben ik ervoor om goed in de gaten te houden wat kinderen online / met games allemaal doen. Leuk die leeftijdsindicaties, maar ongeacht wat er op staat mag het ook eerst nog langs ons. Ik denk dat kinderen juist op deze leeftijd hun ouders nodig hebben omdat ze zelf nog niet alles kunnen overzien. Oftewel TO; ik denk dat het ook zaak voor je wordt om zicht te krijgen op de spellen die hij (thuis) online speelt. Dus juist meer verantwoordelijkheid nemen door meer betrokken te zijn.
De reden dat ik er zo over denk: ik was een zelfstandige puber, zat op het vwo en had een grote club met vrienden. Ik was 1 van de eerste die thuis internet had en mijn ouders hadden er de ballen verstand van (verder nog wel wat meer aandachtspunten in onze relatie, maar die laat ik hier even buiten beschouwing). S nachts na het stappen kwam ik altijd online om te chatten. Mooi buiten het zicht van mijn ouders want die laten dan al te slapen. Zo raakte ik op mijn 15e in contact met een 27 jarige (tenminste; hij zei dat hij 27 was..). De gesprekken werden in verloop van tijd steeds persoonlijker; tot seksuele chats aan toe. En het eindigde bijna in een date in een weekend dat mijn ouders buiten de deur waren. Op het allerlaatste moment heb ik het afgezegd omdat er in de buurt een groot feest was.(?!) Hij had inmiddels mijn adres en alles al. Wie weet wat er had kunnen gebeuren. En zo "volwassen en verstandig" als ik al was, toch deed ik zoiets naïefs en onbezonnen. Heb het nooit aan iemand verteld verder, maar er nu achteraf op terugkijkend is dit 1 van de valkuilen van het internet voor jonge mensen en het is aan de ouders om daarin adequate begeleiding te bieden. Al houdt dat in dat je jezelf in deze materie moet verdiepen omdat je er zelf niet eigen in bent..
Ik heb hetzelfde meegemaakt. Op mijn 17e zitten chatten met iemand...en guess what, ik ben er nu mee getrouwd en heb een kind. Dat kan dus ook gewoon.
Heeft verder trouwens niks met gamen te maken, maar goed.
Hier verder geen ervaring. Alleen qua films wel. Dochter van ruim 3,5 kijkt soms tekenfilms voor 6 jaar. Zoals Frozen bv en Spirit. En ze gaat mee naar de show van Raveleijn in de Efteling, die is ook voor 6 jaar en ouder. Maar als we niet gaan, heb ik een probleem met haar het is gewoon een beetje zelf kijken wat het is vind ik. Dus google even wat de game inhoudt, bekijk trailers of speel eerst zelf even een stuk. Nu vind ik 13 en 18+ wel een erg groot verschil, maar ik vind soms die leeftijden ook wel aan de strenge kant.
zondag 22 november 2015 om 20:10
quote:Dragisa schreef op 21 november 2015 @ 14:01:
Afhankelijk van het spel. Fall out is niet extreem gewelddadig of eng, integendeel. Die zou ik een 13 jarige wel laten spelen.
Prachtig, houden zo.
Ik denk dat mijn grenzen wat anders liggen en het gesprek dat ik hierover voerde met de vader van mijn kinderen bevestigde mijn idee. Ook pa vindt het absoluut geen geschikt spel terwijl hij toch echt veel "spel-milder" is dan ik.
Kind heeft het er ook niet meer over gehad, hij is oké met mijn besluit. Neefje had het trouwens ook bij zijn moeder (mijn zusje) geprobeerd maar ook daar komt het spel er niet in.
T is wat t is.
Afhankelijk van het spel. Fall out is niet extreem gewelddadig of eng, integendeel. Die zou ik een 13 jarige wel laten spelen.
Prachtig, houden zo.
Ik denk dat mijn grenzen wat anders liggen en het gesprek dat ik hierover voerde met de vader van mijn kinderen bevestigde mijn idee. Ook pa vindt het absoluut geen geschikt spel terwijl hij toch echt veel "spel-milder" is dan ik.
Kind heeft het er ook niet meer over gehad, hij is oké met mijn besluit. Neefje had het trouwens ook bij zijn moeder (mijn zusje) geprobeerd maar ook daar komt het spel er niet in.
T is wat t is.
zondag 22 november 2015 om 20:17
quote:Rooss4.0 schreef op 22 november 2015 @ 20:10:
[...]
Prachtig, houden zo.
Ik denk dat mijn grenzen wat anders liggen en het gesprek dat ik hierover voerde met de vader van mijn kinderen bevestigde mijn idee. Ook pa vindt het absoluut geen geschikt spel terwijl hij toch echt veel "spel-milder" is dan ik.
Kind heeft het er ook niet meer over gehad, hij is oké met mijn besluit. Neefje had het trouwens ook bij zijn moeder (mijn zusje) geprobeerd maar ook daar komt het spel er niet in.
T is wat t is.
Naar toontje Roos.
Ik zal je geruststellen, ik heb geen kind van 13 die FallOut speelt. Ik geef alleen maar mijn mening daar ik mij wel uitgebreid heb verdiept in diverse spellen, en ik FO niet als extreem gewelddadig bestempel. Wat ik met GTA dan juist wel weer doe.
Fijn dat je zoon er vrede mee heeft, houden zo
[...]
Prachtig, houden zo.
Ik denk dat mijn grenzen wat anders liggen en het gesprek dat ik hierover voerde met de vader van mijn kinderen bevestigde mijn idee. Ook pa vindt het absoluut geen geschikt spel terwijl hij toch echt veel "spel-milder" is dan ik.
Kind heeft het er ook niet meer over gehad, hij is oké met mijn besluit. Neefje had het trouwens ook bij zijn moeder (mijn zusje) geprobeerd maar ook daar komt het spel er niet in.
T is wat t is.
Naar toontje Roos.
Ik zal je geruststellen, ik heb geen kind van 13 die FallOut speelt. Ik geef alleen maar mijn mening daar ik mij wel uitgebreid heb verdiept in diverse spellen, en ik FO niet als extreem gewelddadig bestempel. Wat ik met GTA dan juist wel weer doe.
Fijn dat je zoon er vrede mee heeft, houden zo
zondag 22 november 2015 om 21:36