hoogsensitieve dochter

13-05-2017 20:54 55 berichten
Alle reacties Link kopieren
Onze dochter van 6 is hoogsensitief. Het is een schat van een meid, alleen kan ze moeilijk met veranderingen om gaan of als er dingen anders lopen dan zij in gedachten heeft. Dat uit zich dan in boosheid. Ze scheld, schopt, spuugt en slaat. Ook schopt ze tegen de muren, slaat met de deuren. Boos worden heeft weinig effect op dat moment, dan gaat ze alleen maar lachen. Als je het er later met haar over hebt, dan heeft ze wel door dat haar gedrag niet acceptabel is en biedt haar excuses aan.
De extreme boosheid is begonnen toen ze naar groep 1 ging en worden altijd erger eind maart tot de zomervakantie. Ze heeft nu al veel zin in groep 4 en oefent zelf thuis al stof voor de hogere groepen. Ze is al bij een psycholoog geweest ( iq is getest, disharmonisch intelligentieprofiel) en kindertherapeut ( op aanvraag van school, advies was uitdaging op alle gebieden maar dat krijgt ze alleen op taal niveau).
Zijn er hier mensen die dit herkennen en ervaringen willen uitwisselen? Misschien tips om hier mee om te gaan? Of websites waar info te vinden is?
Alle reacties Link kopieren
mariska85 schreef:
14-05-2017 11:59
Bedankt voor de tips (jammer van de reacties over opvoeden, maar die had ik kunnen verwachten)
Het verschil is 15 punten. IQ ligt bovengemiddeld, EQ net gemiddeld. Wat ik merk is dat ze snel contacten legt maar ze moeilijk kan onderhouden.
De kinderpsycholoog heeft alleen iq getest, en aangeraden om op school uitdaging te zoeken. De kindertherapeut heeft hoogsensitiviteit vastgesteld (zelf zie ik ook autistische trekjes) en geeft ook aan dat ze een sterke wil heeft en hoog iq. School zegt dat ze goed is in ruzies oplossen (zien wij absoluut niet) en dat ze de taal uitdaging moeilijk vindt en rekenen gemiddeld doet terwijl ze thuis een ander beeld laat zien.
De overprikkeling herken ik ook. Goede tip om even op haar kamer iets te doen met eten en drinken erbij. Gaan we eens proberen. En maandag weer een gesprek op school aanvragen.
15 punten is geen disharmonisch profiel. Dat is >15 punten. En sowieso staat het hele kloofverhaal ter discussie en komt het bij nieuwer genormeerde testen niet naar voren (RAKIT II en straks WISC V.
if we all light up, we can scare away the dark...
lolly-pop schreef:
14-05-2017 13:19
En dit heet tegenwoordig hoogsensitief?! De etiketjesmaffia is er maar druk mee. Het is gewoon een kind, en het vertoond onacceptabel gedrag. Daar moet ze in bijgestuurd worden en dat heet dan weer opvoeden.
Jammer voor jou maar het bestaat wel. Prikkelverwerking is voor iedereen anders. Je mag blij zijn dat je het niet hebt. Misschien wil je een dagje ruilen?
Als hoogsensitieve volwassene dan.
Alle reacties Link kopieren
Heb je een privé bericht gestuurd
Alle reacties Link kopieren
Stop met de etiketten.

Een kind wat dergelijk gedrag vertoont vraagt aandacht voor iets. Het heeft iets in haar/zijn leven wat irriteert. Je hebt geen driftbuien als er niet iets is wat ze triggert.

Het kan iets 'simpels' zijn als de bloedsuikerspiegel, vervelende leraar, gepest worden op school, te weinig uitdaging op school, etc.

Ga terug naar de basis. Een etiket lost het probleem niet op; is enkel een zoethoudertje. Je kunt het elke naam geven die je wilt; maar het storende gedrag moet gewoon veranderen.

Begin met stoppen dat zij er iets van meekrijgt dat ze mogelijk 'anders' is dan andere kinderen.
Maak een lijst van oorzaken die haar mogelijk zouden kunnen irriteren.
Pak er élke maand een aan en kijk of ze verandert.
Je hebt hier al een aantal mogelijke oorzaken gekregen.
- maand 1: op meer/andere tijdstippen voeden.
- maand 2: te weinig uitdaging op school? Regel dat ze méér zelfstandig werk kan doen van hoger niveau. 'ja maar we werken hier klassikaal' en andere excuses die school zegt negeren.
- maand 3: etc.

Het kan overigens ook een persoon zijn. De leraar, de leerlingen... het is uiteraard ook een beetje vreemd dat ze verandert wanneer het nu juist wel of niet vakantie is.. neem dat mee.
Een tip is om haar 'gedachten' of 'gezegden' te leren waarmee ze met haar boosheid kan omgaan. Bijvoorbeeld over de dingen waarover ze boos wordt: ' Fouten maken is niet erg, daar leer je van.' of 'Er kan altijd wel iets mis gaan, dat gebeurt soms'. En over hoe ze ermee kan omgaan: ' Boos worden is niet erg, maar dan moet je weer afkoelen en een oplossing bedenken'.
Alle reacties Link kopieren
Terug naar de kindertherapeut en begeleiding vragen bij hun tips. Terug naar school en vragen om meer uitdaging dan alleen op het gebied van taal.
Alle reacties Link kopieren
Terug naar de kindertherapeut en begeleiding vragen bij hun tips. Terug naar school en vragen om meer uitdaging dan alleen op het gebied van taal.
Alle reacties Link kopieren
mariska85 schreef:
14-05-2017 11:59
Bedankt voor de tips (jammer van de reacties over opvoeden, maar die had ik kunnen verwachten)
Het verschil is 15 punten. IQ ligt bovengemiddeld, EQ net gemiddeld. Wat ik merk is dat ze snel contacten legt maar ze moeilijk kan onderhouden.
De kinderpsycholoog heeft alleen iq getest, en aangeraden om op school uitdaging te zoeken. De kindertherapeut heeft hoogsensitiviteit vastgesteld (zelf zie ik ook autistische trekjes) en geeft ook aan dat ze een sterke wil heeft en hoog iq. School zegt dat ze goed is in ruzies oplossen (zien wij absoluut niet) en dat ze de taal uitdaging moeilijk vindt en rekenen gemiddeld doet terwijl ze thuis een ander beeld laat zien.
De overprikkeling herken ik ook. Goede tip om even op haar kamer iets te doen met eten en drinken erbij. Gaan we eens proberen. En maandag weer een gesprek op school aanvragen.
Een kloof tussen EQ en IQ? Euh....normaal gesproken is het tussen verbaal en performaal. 15 is trouwens verwaarloosbaar.
mariska85 schreef:
14-05-2017 11:59
Bedankt voor de tips (jammer van de reacties over opvoeden, maar die had ik kunnen verwachten)

Die opmerkingen staan je dus niet aan.
Een kind wat scheldt, slaat spuugt, schopt, met deuren slaat en tegen de muren schopt, kan anders best wat opvoeding gebruiken.
Zaken voor zijn (met rust afleiding creeeren) is natuurlijk het beste, maar als dit niet of onvoldoende werkt, mag je haar best op een goede manier straffen voor haar gedrag.
Dus haar excuses maken is niet afdoende, haar gedrag moet een vervolg krijgen, dus een duidelijke strafmaatregel die rekening houdt met haar leeftijd.
Alle reacties Link kopieren
De mensen hier die zeggen dat je haar 'beter moet opvoeden' bedoelen niet dat jij een slechte moeder bent.
Ik snap hoe dat zo kan voelen, zij snappen helaas niet dat ze een beter bewoordingen kunnen gebruiken. Ze brengen het bot maar de essentie is waar en goed bedoelt.

Wat ze eigenlijk willen zeggen is;
'het is écht niet normaal dat een kind zich zo gedraagt'. Hoe kan dit? Dit klinkt écht niet gezond?!' Ze reageren vanuit hun eigen verbazing en schrik dat een kind dergelijk gedrag vertoont wat wijst naar een probleem wat niemand een kind toewenst.

'dat kind moet opgevoed worden' is een knullige bewoording van mensen die juist emotioneel geraakt zijn door je verhaal en meeleven en sneller typen dan nadenken door emotioneel geraakt zijn.
karin12345 schreef:
14-05-2017 17:30
Die opmerkingen staan je dus niet aan.
Een kind wat scheldt, slaat spuugt, schopt, met deuren slaat en tegen de muren schopt, kan anders best wat opvoeding gebruiken.
Zaken voor zijn (met rust afleiding creeeren) is natuurlijk het beste, maar als dit niet of onvoldoende werkt, mag je haar best op een goede manier straffen voor haar gedrag.
Dus haar excuses maken is niet afdoende, haar gedrag moet een vervolg krijgen, dus een duidelijke strafmaatregel die rekening houdt met haar leeftijd.
Straf werkt alleen als het onwil is in plaats van onkunde. In het geval van de dochter van TO is het eerder onkunde, ze kan niet goed omgaan met boosheid. Dat moet je haar dus eerst leren.
MinkeDeWit schreef:
14-05-2017 13:15
Het verbaast me dat een geschoolde psychotherapeut met een diagnose als hoogsensitiviteit komt. Dat is immers meestal alleen een symptoom van een onderliggende stoornis. Ik zou inzetten op een diagnosetraject. Daar hoeft niet per se iets uit te komen, maar wellicht krijg je wel weer betere handvatten om met je kind om te gaan.
Niet om belerend te doen, maar voor de algemene informatie:


Een (kinder)psycholoog is geen psychotherapeut.
En een 'kindertherapeut' ook niet.




Een kindertherapeut kan echt van alles en nog wat zijn, geen idee wat ik me daarbij voor moet stellen. Het kán een psycholoog, maar dan zou ik mezelf gewoon (kinder)psycholoog noemen. Dus het kan ook iets anders zijn zoals coach o.i.d..




Een (kinder)psycholoog kán ook psychotherapeut zijn, maar is dat meestal niet.
anoniem_342341 wijzigde dit bericht op 14-05-2017 18:59
Reden: Enter werkt blijkbaar niet...
0.23% gewijzigd
KeaAlpine schreef:
14-05-2017 18:58
Niet om belerend te doen, maar voor de algemene informatie:


Een (kinder)psycholoog is geen psychotherapeut.
En een 'kindertherapeut' ook niet.




Een kindertherapeut kan echt van alles en nog wat zijn, geen idee wat ik me daarbij voor moet stellen. Het kán een psycholoog, maar dan zou ik mezelf gewoon (kinder)psycholoog noemen. Dus het kan ook iets anders zijn zoals coach o.i.d..

Een psycholoog is niet per se een therapeut? Toch wel als ze bij een GGZ werken? Kindertherapeut betekent weinig. Ik ken iemand die een opleiding van 20 dagen doet om kindercoach te worden. Dan mag je je bezig houden met lichte gevallen van faalangst oid, maar zou ik me zeker niet wagen aan dit soort complexe problematiek.


Een (kinder)psycholoog kán ook psychotherapeut zijn, maar is dat meestal niet.
EQ wordt niet gemeten met een intelligentie onderzoek, EQ is eigenlijk niet iets wat wetenschappelijk meetbaar is. Heb je het onderzoeksverslag van het intelligentie onderzoek? Meestal staan de resultaten daar uitgelegd en ook adviezen voor in de praktijk.



Een kind van haar leeftijd die nog schopt, schreeuwt, spuugt en slaat heeft wel een probleem ergens. Wat je zou kunnen doen is wat opvoedingsondersteuning vragen bij je CJG/jeugdteam. Dit is heel laagdrempelig, kan misschien al met een paar keer helpen. Met iemand daar kan je je verhaal doen, en die kan praktisch met je kijken wat je dochter kan helpen. Zo iemand kan met jou beter naar je kind kijken dan op het forum, want wij kennen jou niet, je dochter niet en jullie situatie niet. Alledrie belangrijke factoren die iets bijdragen aan de situatie en dus invloed uitoefenen op het gedrag van je dochter. Er zijn heel veel praktische handvatten te geven die je hiermee kunnen helpen, maar het is wel handig om eerst de situatie goed te kennen. Dit zou je ook via die kinderpsycholoog kunnen doen. De kindertherapeut zou ik niet zo 1-2-3 doen afhankelijk van de kwalificaties die ze heeft.
MinkeDeWit schreef:
14-05-2017 19:04
Een psycholoog is niet per se een therapeut? Toch wel als ze bij een GGZ werken? Kindertherapeut betekent weinig. Ik ken iemand die een opleiding van 20 dagen doet om kindercoach te worden. Dan mag je je bezig houden met lichte gevallen van faalangst oid, maar zou ik me zeker niet wagen aan dit soort complexe problematiek.
Een (kinder)psycholoog is wel een soort therapeut, maar (meestal) niet een psychotherapeut. 'Therapeut' is een heel breed en algemeen begrip, maar een psychotherapeut is iemand met veel en specifieke opleiding en werkervaring (meer en anders dan een kinderpsycholoog).

En precies een 'kindertherapeut' kan echt van alles zijn, is ook niet een veelgebruikte term, doet mij ook denken aan een 'kindercoach'.
Alle reacties Link kopieren
lolly-pop schreef:
14-05-2017 13:19
En dit heet tegenwoordig hoogsensitief?! De etiketjesmaffia is er maar druk mee. Het is gewoon een kind, en het vertoond onacceptabel gedrag. Daar moet ze in bijgestuurd worden en dat heet dan weer opvoeden.
Laat me raden: dat opvoeden vormt zich dan in een time-out op de gang? Geloof me, niet alle kinderen gaan dan ook echt gedwee op de trap zitten, maar beginnen de boel op de gang dan te slopen. En wat is dan je volgende tip? Wat ga je daar - concreet gezien - dan aan doen?
Lisa077 schreef:
15-05-2017 22:03
Laat me raden: dat opvoeden vormt zich dan in een time-out op de gang? Geloof me, niet alle kinderen gaan dan ook echt gedwee op de trap zitten, maar beginnen de boel op de gang dan te slopen. En wat is dan je volgende tip? Wat ga je daar - concreet gezien - dan aan doen?
Jouw kind sloopt dus de gang na een time out en nu wil je weten wat je ermee moet.
Alle reacties Link kopieren
Nee hoor, maar dat heeft ze vroeger wel gedaan. Hoe strenger wij ingrepen, des te erger werden de woede-aanvallen. Niet bij alle kinderen werkt de strenge aanpak. Of de triple-P methode. In sommige gevallen is het gewoon maatwerk. Maar uiteraard staan de beste stuurlui aan wal ;-)
Lisa077 schreef:
15-05-2017 22:03
Laat me raden: dat opvoeden vormt zich dan in een time-out op de gang? Geloof me, niet alle kinderen gaan dan ook echt gedwee op de trap zitten, maar beginnen de boel op de gang dan te slopen. En wat is dan je volgende tip? Wat ga je daar - concreet gezien - dan aan doen?
Precies. Zo heb ik het ook meegemaakt. En wat dan? Volgens de kenners hier heb je dan kennelijk al veel eerder steken laten vallen en had je vanaf de babytijd moeten opvoeden.
Het lijkt me wel heerlijk hoor. Kinderen die matig tegensputteren en dan gewoon doen wat je zegt. En onder de indruk zijn van vijf minuten op de trap. Die van mij gingen daar al niet eens zitten. Nee dat is zinnig, ben je een half uur bezig om het kind met geweld op de trap te houden. Met een compleet hysterisch kind tot gevolg en uitgeputte ouder.
Alle reacties Link kopieren
Half viva is tegenwoordig ook (ortho)pedagoog maar met iets beters als ''je moet je kind beter opvoeden'' komt men niet.

Lastige situatie, OP. Ik denk dat je het best de tips van de professionals kan opvolgen. Misschien meer hulpverlening inschakelen? Zoals Karakter
Wie wat wil die moet wat.
Alle reacties Link kopieren
Wat rot voor jou TO en wat sneu voor je dochter. Ik zou serieuzere hulpverlening inschakelen. Eens naar de huisarts? Wij hebben daar heel veel aan gehad. Ouderbegeleiding gekregen en super tips gehad. Want bij sommige kinderen werkt 'gewoon opvoeden' nou eenmaal niet. Sterkte.
Alle reacties Link kopieren
Dat lachen dat je dochter doet is niet uitlachen, het schijnt dat kinderen op deze manier een boze ouder milder te stemmen.

Verder duidelijk grenzen aangeven, duidelijk zijn en communiceren. Succes.

Tja, je kan op dit forum verwachten dat je wordt afgebrand en op een enkele normale reacties alleen maar vooroordelen, aannames en geneuzel als reactie krijgt want bijna iedereen hier voelt zich übermensch.
Alle reacties Link kopieren
Probeer je te verdiepen / te herkennen in wat je dochter voelt. Wanneer ben je zelf overprikkeld en is alles je teveel? Stel je voor dat je na een drukke dag op het werk, file stress, jengelende kinderen en hongerig en moe bent. Wat wil je dan eigenlijk het liefste? En stel je voor dat je dan toch nog van alles moet. En dat je overvraagd wordt. Als je je gevoel dan volgt, wil je ook het liefste om je heen meppen en een potje huilen en gillen. Gelukkig zijn we een stuk aangepaster als volwassene en reageren we (in het algemeen ;-)) niet meer zo primair. Maar wat je dochter voelt, is dus niet heel raar.

Waar je wat kunt winnen is de driftbuien voor zijn. En haar leren wat ze moet doen als ze voelt dat ze overprikkeld raakt. Ga samen onderzoeken wanneer ze zich zo voelt en welke gevoelens al eerder komen. Zodra ze ziet dat er tijd overheen gaat voordat ze ontploft, voel ze ook dat ze wat meer controle heeft en niet wordt geleefd door alle prikkels, emoties, gevoelens. Het gevoel dat je emmer overloopt, het helpt te herkennen wat er voor zorgt dat er water in de emmer komt. En wat er voor kan zorgen dat de emmer geleegd wordt.

Honger is ook een prikkel. Iets spannend vinden levert ook veel innerlijke prikkels op. Geluiden zijn prikkels. aan- en uitkleden zijn prikkels, overgangen zijn prikkels. Hoe kun je dit allemaal soepeler laten verlopen? Een voorbeeld, mijn dochter en ik gaan altijd eerst even op de bank zitten als ze uit school komt, om te knuffelen. We houden onze jas en schoenen aan, want dat kost op dat moment teveel moeite en zorgt ervoor dat zij ontploft. En ik ben ook moe, heb minder geduld en ontplof dan ook (van binnen). Op deze nieuwe, zij het een wat rare manier, komen we eerst een beetje tot rust, maken we samen contact, komen we een beetje 'thuis' en zijn er veeeeel minder ontploffingen. Veel succes met het vinden van manieren om het soepeler te laten gaan. Het beste advies is om je niks aan te trekken van anderen en je eigen weg, met je dochter samen, te vinden.
Hoogsensitief zijn is geen erkende diagnose. Wil je echt weten of er reden is voor onderzoek ga dan naar de orthopedagoog van school of vraag een verwijzing aan de huisarts voor een instantie voor kinder en jeugd psychiatrie. Zij doen gedegen onderzoek (iq, npo,eventueel aanvullend onderzoek gericht op bijvoorbeeld adhd, ass,

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven