Kinderen
alle pijlers
Kat & Kind
zaterdag 2 januari 2016 om 20:02
Vrienden van ons kregen een tijd geleden een kindje. Wolk van een baby en wij gingen deze na een paar weken bewonderen.
Daar aangekomen zaten de katten in de tuin. Het kattenluikje was verplaatst van de achterdeur naar de schuurdeur. Na een gesprekje bleek dat de vrouw van het stel al tijdens de zwangerschap minder interesse kreeg in de katten. Waren ze eerst nog dol op hun beestjes die ze met liefde in huis gehaald hadden, waren het nu haarballen die vooral uit de buurt van de baby moesten blijven. Ze gaven eerlijk toe dat de katten totaal niet meer interessant waren zodra hun kind geboren was.
Stomtoevallig bleek de baby na enkele weken ook nog eens allergisch te zijn voor katten dus toen moesten ze helemaal weg. De advertentie ging op Marktplaats en de katten vertrokken uit hun vertrouwde huisje. Weg van hun ooit zo liefhebbende baasjes.
Nu ben ik 8 weken zwanger en hebben we twee dotjes van katten. We zijn gek op ze en zij gedragen zich netjes, hebben ruimte (verticaal & horizontaal) en lijken ons ook wel te mogen. Voor alle ongemakken van onze huisgenoten hebben we wel een work-a-round en zo leven we vredig met elkaar samen. Ik vrees nu dat als bij mij de hormonen net zo grondig toeslaan als bij de vriendin, dat ik ook een hekel krijg aan onze katten.
Ik ben opzoek naar hoe andere verse gezinnen omgingen met hun katten + baby. Gingen ze de deur uit? Mogen ze zelfs in het bedje bij de baby komen? Had je een net over de box gespannen? En natuurlijk alle nuances er tussenin.
Daar aangekomen zaten de katten in de tuin. Het kattenluikje was verplaatst van de achterdeur naar de schuurdeur. Na een gesprekje bleek dat de vrouw van het stel al tijdens de zwangerschap minder interesse kreeg in de katten. Waren ze eerst nog dol op hun beestjes die ze met liefde in huis gehaald hadden, waren het nu haarballen die vooral uit de buurt van de baby moesten blijven. Ze gaven eerlijk toe dat de katten totaal niet meer interessant waren zodra hun kind geboren was.
Stomtoevallig bleek de baby na enkele weken ook nog eens allergisch te zijn voor katten dus toen moesten ze helemaal weg. De advertentie ging op Marktplaats en de katten vertrokken uit hun vertrouwde huisje. Weg van hun ooit zo liefhebbende baasjes.
Nu ben ik 8 weken zwanger en hebben we twee dotjes van katten. We zijn gek op ze en zij gedragen zich netjes, hebben ruimte (verticaal & horizontaal) en lijken ons ook wel te mogen. Voor alle ongemakken van onze huisgenoten hebben we wel een work-a-round en zo leven we vredig met elkaar samen. Ik vrees nu dat als bij mij de hormonen net zo grondig toeslaan als bij de vriendin, dat ik ook een hekel krijg aan onze katten.
Ik ben opzoek naar hoe andere verse gezinnen omgingen met hun katten + baby. Gingen ze de deur uit? Mogen ze zelfs in het bedje bij de baby komen? Had je een net over de box gespannen? En natuurlijk alle nuances er tussenin.
zaterdag 2 januari 2016 om 20:35
De aandacht is wel minder geworden, maar nog steeds genoeg. Ze lagen bij zoon in de box mochten overal bij. Hij is nu net twee en helemaal gek van onze katten. Zij iets minder van hem alleen. Verder hebben we er een in moeten laten slapen en hebben toch weer een kitten genomen. Ik blijf het heerlijk vinden. Vooral s avonds al hij op bed ligt even lekker knuffelen met de katjes. Kan mij niet voorstellen ze weg te doen. Toen ik zwanger was dacht ik wel. Wat als hij alergisch is. Denk niet dat ik ze weg zou kunnen doen.
zaterdag 2 januari 2016 om 20:38
Ik kan me er niks bij voorstellen. Nu 30 weken zwanger en uiteraard mopper ik wel eens als ze voor mijn voeten lopen omdat ik met die dikke buik dan helemaal niet meer vooruit kom. Ik erger me wel een aan alle haren of de muizen ingewanden in huis, maar dat deed ik voorheen ook...
Hier binnenkort de box in de kamer en ik verwacht dat ze daar wel heel graag in willen. We gaan er wel ballonnen inleggen in de hoop dat het minder aantrekkelijk wordt, maar ik weet niet of dat wel gaat helpen tegen die goedzakken van ons. Ook verwacht ik dat een van de twee straks wel graag bij de baby wil liggen, die is nu al dol op bezoek (groot en klein). Als de kleine er straks is leg ik als ik weg ga gewoon een oud boxkleed in de box, want hoewel ze prima weten wat wel en niet mag, ze weten ook dat wij er alleen iets aan (kunnen) doen als we in de buurt zijn. De katten mogen niet op de slaapkamers en dat blijft zo. Mocht ons kleintje onverhoopt enorm allergisch blijken te zijn dan hebben we wel een fijn ander plekje voor ze, maar dat is hetzelfde plekje dat we bij voorbaat al geregeld hadden mocht ons iets overkomen...
Toen wij katten namen wisten we al dat we op termijn ook kinderen wilde, dus ik vind het nogal wat om dan later ineens (onder invloed van hormonen) de katten niet meer te willen.
Hier binnenkort de box in de kamer en ik verwacht dat ze daar wel heel graag in willen. We gaan er wel ballonnen inleggen in de hoop dat het minder aantrekkelijk wordt, maar ik weet niet of dat wel gaat helpen tegen die goedzakken van ons. Ook verwacht ik dat een van de twee straks wel graag bij de baby wil liggen, die is nu al dol op bezoek (groot en klein). Als de kleine er straks is leg ik als ik weg ga gewoon een oud boxkleed in de box, want hoewel ze prima weten wat wel en niet mag, ze weten ook dat wij er alleen iets aan (kunnen) doen als we in de buurt zijn. De katten mogen niet op de slaapkamers en dat blijft zo. Mocht ons kleintje onverhoopt enorm allergisch blijken te zijn dan hebben we wel een fijn ander plekje voor ze, maar dat is hetzelfde plekje dat we bij voorbaat al geregeld hadden mocht ons iets overkomen...
Toen wij katten namen wisten we al dat we op termijn ook kinderen wilde, dus ik vind het nogal wat om dan later ineens (onder invloed van hormonen) de katten niet meer te willen.
zaterdag 2 januari 2016 om 20:39
quote:Meisie90 schreef op 02 januari 2016 @ 20:25:
Er is wat minder aandacht voor de katten en eerlijk? Wat meer frustraties. Maar het blijven onze katten met de hoop voor het leven bij ons te blijven. Inmiddels ligt een kleed over het boxkleed. Kind in de box? Kleed aan de kant. Kind uit de box? Kleed terug. Kinderwagen aluminiumfolie in en maxi cosi in de babykamer, waar de katten niet mogen komen. Langzaamaan steeds meer van dit soort oplossingen.
Alleen de baldadige rode kater hè, die doorhebt dat je een baby op de arm of op schoot hebt en dus de babykamer inglipt, de slaapkamer of andere streken verzint... Hebben wij dezelfde rode kater?
Er is wat minder aandacht voor de katten en eerlijk? Wat meer frustraties. Maar het blijven onze katten met de hoop voor het leven bij ons te blijven. Inmiddels ligt een kleed over het boxkleed. Kind in de box? Kleed aan de kant. Kind uit de box? Kleed terug. Kinderwagen aluminiumfolie in en maxi cosi in de babykamer, waar de katten niet mogen komen. Langzaamaan steeds meer van dit soort oplossingen.
Alleen de baldadige rode kater hè, die doorhebt dat je een baby op de arm of op schoot hebt en dus de babykamer inglipt, de slaapkamer of andere streken verzint... Hebben wij dezelfde rode kater?
zaterdag 2 januari 2016 om 20:47
quote:Mietrot schreef op 02 januari 2016 @ 20:26:
[...]
Versta mij niet verkeerd.
Als mijn kind een héél zware kattenallergie zou hebben, dan gaan de katten - met pijn in 't hart - weg.
Zo zijn 2 van onze 3 bengels hier beland.
Neefje stond écht vol met zware uitslag en het was overduidelijk (ook volgens de allergietest) van de katten.
Maar anders ...
Zijn die katten mijn schatten en worden die echt niet "ingewisseld" voor een kind.Een allergie is overmacht maar dat wordt wel heel vaak misbruikt.
[...]
Versta mij niet verkeerd.
Als mijn kind een héél zware kattenallergie zou hebben, dan gaan de katten - met pijn in 't hart - weg.
Zo zijn 2 van onze 3 bengels hier beland.
Neefje stond écht vol met zware uitslag en het was overduidelijk (ook volgens de allergietest) van de katten.
Maar anders ...
Zijn die katten mijn schatten en worden die echt niet "ingewisseld" voor een kind.Een allergie is overmacht maar dat wordt wel heel vaak misbruikt.
zaterdag 2 januari 2016 om 20:54
Terwijl
Ik dit typ ligt kind (5 mnd) naast me op de bank en ligt 1 van de katten er omheem te kroelen, knuffelen etc. Kind vangt dr staart, probeert erop te knagen en plukt r helemaal kaal.... En kat blijft maar kroelen. Bij 1e dochter (nu2) was dit ook zo. Zijn nog steeds dikke vriendjes.
Onze andere kat is banger, die zoekt n ander plekje als kind te dicht in de buurt komt.
We hebben ballonnen in de box gedaan voor oudste werd geboren zodat katten er niet in gingen. Verder zitten de deuren van de slaapkamers dicht. Als oudste aan t spelen is lopen de katten er wel rond te snuffelen en te spelen. Geen haar op mn hoofd die eraan denkt de katten zomaar weg te doen. Mocht 1 van beiden nou heel erg allergisch zijn oid is t een ander verhaal, maar dan nog zou t met pijn in mn hart zijn
Ik dit typ ligt kind (5 mnd) naast me op de bank en ligt 1 van de katten er omheem te kroelen, knuffelen etc. Kind vangt dr staart, probeert erop te knagen en plukt r helemaal kaal.... En kat blijft maar kroelen. Bij 1e dochter (nu2) was dit ook zo. Zijn nog steeds dikke vriendjes.
Onze andere kat is banger, die zoekt n ander plekje als kind te dicht in de buurt komt.
We hebben ballonnen in de box gedaan voor oudste werd geboren zodat katten er niet in gingen. Verder zitten de deuren van de slaapkamers dicht. Als oudste aan t spelen is lopen de katten er wel rond te snuffelen en te spelen. Geen haar op mn hoofd die eraan denkt de katten zomaar weg te doen. Mocht 1 van beiden nou heel erg allergisch zijn oid is t een ander verhaal, maar dan nog zou t met pijn in mn hart zijn
zaterdag 2 januari 2016 om 21:01
Fijn om te lezen dat jullie allemaal zo normaal met jullie mormels zijn omgegaan na de komst van een kleintje
Zelf kan ik mij er niks bij voorstellen dat we de katten op MP zouden zetten bij de komst van de baby. We zorgen sowieso voor dat ze de hoogte in kunnen als ze dat willen. We hebben een paal met planken tot en met het plafond in zowel de slaapkamer als de woonkamer omdat onze poes een nerveus ding was. Na het installeren van de palen was ze gelijk rustig. Zoiets:
Zelf kan ik mij er niks bij voorstellen dat we de katten op MP zouden zetten bij de komst van de baby. We zorgen sowieso voor dat ze de hoogte in kunnen als ze dat willen. We hebben een paal met planken tot en met het plafond in zowel de slaapkamer als de woonkamer omdat onze poes een nerveus ding was. Na het installeren van de palen was ze gelijk rustig. Zoiets:
zaterdag 2 januari 2016 om 21:07
Mijn katten ZIJN mijn kinderen. Dat daar hopelijk straks eindelijk een mensenbaby bij komt verandert er niks aan dat ik al kinderen heb. Ik ben niet zo moeilijk, ook kinderen met een vacht, snorharen en staart zijn welkom bij mij.
En mijn kinderen zullen met zijn allen in mijn huis moeten leven, of ze het nou leuk vinden of niet. Dus nee, ik kan me niets voorstellen bij zoiets.
En mijn kinderen zullen met zijn allen in mijn huis moeten leven, of ze het nou leuk vinden of niet. Dus nee, ik kan me niets voorstellen bij zoiets.
zaterdag 2 januari 2016 om 21:25
Ik had een kat, al jaren.
Toen kreeg ik een baby. Leek me absoluut geen probleem.
Ging de eerste jaren heel goed, kat kwam niet op de kamer van zoontje en de twee waren redelijke vrienden. Kat was iets minder gek op kind dan andersom
Maar toen hij 2 was greep hij de kat bij haar staart waarop de kat hem flink beet in z'n handje.
Nou het werd dus heeeeel dik dat handje, we zin op de huisartsenpost beland en zoon kreeg een ab kuur.
Veel over nagedacht, vond het heel lastig.
Tot een vriend van ons vertelde zo graag een kat te willen, hij was dol op de onze en wist van het bijv incident. Of hij onze kat niet mocht overnemen, sindsdien woont ze bij hem.
Enerzijds vind het het jammer want ik was dol op het beestje, maar anderzijds is het goed zo.
We wonen klein, hebben inmiddels een tweede zoontje en kat is nog altijd dolgelukkig met haar nieuwe (kindvrije) baasje.
Toen kreeg ik een baby. Leek me absoluut geen probleem.
Ging de eerste jaren heel goed, kat kwam niet op de kamer van zoontje en de twee waren redelijke vrienden. Kat was iets minder gek op kind dan andersom
Maar toen hij 2 was greep hij de kat bij haar staart waarop de kat hem flink beet in z'n handje.
Nou het werd dus heeeeel dik dat handje, we zin op de huisartsenpost beland en zoon kreeg een ab kuur.
Veel over nagedacht, vond het heel lastig.
Tot een vriend van ons vertelde zo graag een kat te willen, hij was dol op de onze en wist van het bijv incident. Of hij onze kat niet mocht overnemen, sindsdien woont ze bij hem.
Enerzijds vind het het jammer want ik was dol op het beestje, maar anderzijds is het goed zo.
We wonen klein, hebben inmiddels een tweede zoontje en kat is nog altijd dolgelukkig met haar nieuwe (kindvrije) baasje.
zaterdag 2 januari 2016 om 21:30
quote:AnDu schreef op 02 januari 2016 @ 20:47:
[...]
Ik ben het met haar eens. Mensen met dergelijke zwakke mentaliteit behoren ook niet tot mijn vriendenkring.Bij mij dus ook niet. Nu wordt de kat aan de kant gezet, morgen ben ik het. Omdat ik toevallig niet in het plaatje pas ofzo. Ik heb liever vrienden met een beetje meer ruggengraat, dat past me beter. Maar ieder z'n meug!
[...]
Ik ben het met haar eens. Mensen met dergelijke zwakke mentaliteit behoren ook niet tot mijn vriendenkring.Bij mij dus ook niet. Nu wordt de kat aan de kant gezet, morgen ben ik het. Omdat ik toevallig niet in het plaatje pas ofzo. Ik heb liever vrienden met een beetje meer ruggengraat, dat past me beter. Maar ieder z'n meug!
zaterdag 2 januari 2016 om 21:33
zaterdag 2 januari 2016 om 22:05
Hier twee kinderen en twee katten. We hadden eerst 1 kat. Heerlijk dier die in de box lag, in het bedje lag, op het aankleedkussen lag en bij ons in bed ligt. Toen jongste 3 was hebben we een tweede kat gekregen. Deze kat is meer gericht op zijn eigen mandje en omgeving. Erg lief maar op zichzelf.
Katten horen bij ons gezin. Mocht mijn kind zwaar allergisch worden dan zal ik altijd voor mijn kind kiezen. Wordt mijn man allergisch dan heeft hij pech
Katten horen bij ons gezin. Mocht mijn kind zwaar allergisch worden dan zal ik altijd voor mijn kind kiezen. Wordt mijn man allergisch dan heeft hij pech
zaterdag 2 januari 2016 om 22:42
Toen de eerste geboren werd, hadden we 1 kat. De kat was vanaf het begin niet dol op de kleine en ging zich steeds meer terugtrekken. Het beestje zat steeds vaker boven en kwam alleen nog beneden als de baby op bed lag. Toen mijn dochter begon te lopen, ging de kat overal plassen van de stress. Niet lang daarna is hij bij mijn zusje gaan wonen, waar hij nog steeds erg gelukkig is. Ik zie hem alleen als ik langs ga zonder kinderen. Zijn de kinderen erbij, dan verschanst hij zich onder het bed.
Een aantal jaar geleden hebben we weer 2 katten in huis genomen, toen hadden we inmiddels een kleuter en een peuter rondlopen. Deze katten weten niet beter en zitten regelmatig bij de kinderen op schoot. Vorig jaar is er nog een 3e kind bijgekomen en dat gaat ook prima. In de eerste hectische periode na de geboorte kregen ze wel minder aandacht, maar nu is het weer hetzelfde als daarvoor.
Een aantal jaar geleden hebben we weer 2 katten in huis genomen, toen hadden we inmiddels een kleuter en een peuter rondlopen. Deze katten weten niet beter en zitten regelmatig bij de kinderen op schoot. Vorig jaar is er nog een 3e kind bijgekomen en dat gaat ook prima. In de eerste hectische periode na de geboorte kregen ze wel minder aandacht, maar nu is het weer hetzelfde als daarvoor.
zondag 3 januari 2016 om 02:36
Ik heb zelf geen kinderen, maar toen ik een baby was lag onze kat bij me in t wiegje. Die bewaakte mij volgens m'n moeder;).
Als jong kind sliep ik ook altijd met een kat in bed. Heerlijk vond ik dat. Mijn vroegste en fijnste herinneringen gaan daarover.
Mensen die hun katten zomaar wegdoen wanneer ze een kind krijgen zou ik echt boos op worden.
Als jong kind sliep ik ook altijd met een kat in bed. Heerlijk vond ik dat. Mijn vroegste en fijnste herinneringen gaan daarover.
Mensen die hun katten zomaar wegdoen wanneer ze een kind krijgen zou ik echt boos op worden.
zondag 3 januari 2016 om 03:38
quote:patsy_stone schreef op 02 januari 2016 @ 21:25:
Ik had een kat, al jaren.
Toen kreeg ik een baby. Leek me absoluut geen probleem.
Ging de eerste jaren heel goed, kat kwam niet op de kamer van zoontje en de twee waren redelijke vrienden. Kat was iets minder gek op kind dan andersom
Maar toen hij 2 was greep hij de kat bij haar staart waarop de kat hem flink beet in z'n handje.
Nou het werd dus heeeeel dik dat handje, we zin op de huisartsenpost beland en zoon kreeg een ab kuur.
Veel over nagedacht, vond het heel lastig.
Tot een vriend van ons vertelde zo graag een kat te willen, hij was dol op de onze en wist van het bijv incident. Of hij onze kat niet mocht overnemen, sindsdien woont ze bij hem.
Enerzijds vind het het jammer want ik was dol op het beestje, maar anderzijds is het goed zo.
We wonen klein, hebben inmiddels een tweede zoontje en kat is nog altijd dolgelukkig met haar nieuwe (kindvrije) baasje.En dus doe je liever je kat weg dan dat je je kind leert om geen dieren pijn te doen? Tja, mijn keus zou het niet zijn.
Ik had een kat, al jaren.
Toen kreeg ik een baby. Leek me absoluut geen probleem.
Ging de eerste jaren heel goed, kat kwam niet op de kamer van zoontje en de twee waren redelijke vrienden. Kat was iets minder gek op kind dan andersom
Maar toen hij 2 was greep hij de kat bij haar staart waarop de kat hem flink beet in z'n handje.
Nou het werd dus heeeeel dik dat handje, we zin op de huisartsenpost beland en zoon kreeg een ab kuur.
Veel over nagedacht, vond het heel lastig.
Tot een vriend van ons vertelde zo graag een kat te willen, hij was dol op de onze en wist van het bijv incident. Of hij onze kat niet mocht overnemen, sindsdien woont ze bij hem.
Enerzijds vind het het jammer want ik was dol op het beestje, maar anderzijds is het goed zo.
We wonen klein, hebben inmiddels een tweede zoontje en kat is nog altijd dolgelukkig met haar nieuwe (kindvrije) baasje.En dus doe je liever je kat weg dan dat je je kind leert om geen dieren pijn te doen? Tja, mijn keus zou het niet zijn.
zondag 3 januari 2016 om 07:55
Ik had geen katten toen ik mijn eerste kind kreeg, maar wel een baardagaam en een hond.
Geen van beide hebben we weggedaan toen ons kind geboren werd. En ook bij de tweede waren ze er nog steeds. Als je een huisdier neemt, is dat een grote verantwoordelijkheid, een bewuste keuze. En daar hebben wij ons aan gehouden.
Wel merkte wel verschil met onze baardagaam en de hond. Als je kinderen hebt ben je continue bezig en een beestje zoals een baardagaam zit de hele dag in zijn terarium. Hij vraagt nooit om aandacht. We moesten er echt aan denken dat hij er was en dat we voor hem moesten zorgen. De hond daarentegen, die kwam nooit iets te kort. Die vroeg zelf om aandacht en zorgde ervoor dat hij niet vergeten kon worden.
Geen van beide hebben we weggedaan toen ons kind geboren werd. En ook bij de tweede waren ze er nog steeds. Als je een huisdier neemt, is dat een grote verantwoordelijkheid, een bewuste keuze. En daar hebben wij ons aan gehouden.
Wel merkte wel verschil met onze baardagaam en de hond. Als je kinderen hebt ben je continue bezig en een beestje zoals een baardagaam zit de hele dag in zijn terarium. Hij vraagt nooit om aandacht. We moesten er echt aan denken dat hij er was en dat we voor hem moesten zorgen. De hond daarentegen, die kwam nooit iets te kort. Die vroeg zelf om aandacht en zorgde ervoor dat hij niet vergeten kon worden.
zondag 3 januari 2016 om 08:01
Mijn oppas baby woont bij 2 katten en een hond en vind de dieren heel leuk. Ze volgt de dieren met haar ogen en geeft ook een aai wanneer ze in de buurt zitten. Aai hebben we haar geleerd door te laten zien, eerst aaide baby haar eigen hoofd, wanneer we nu haar handje op de kat of hond leggen dan aait ze. We weten natuurlijk niet of ze misschien gaat knijpen of trekken wanneer ze groter is maar we zeggen altijd dat ze met de dieren zacht moet doen. Ik heb zelf ook een kat (die houdt niet van de baby en blijft meestal uit de buurt), Opa en Oma hebben een kat en die is ook gewend aan de baby. De kat blijft er gezellig bij zitten ook op schoot en zo. Kan prima. Ik denk juist niet dat je dieren moet negeren. Ik zou alleen de baby nooit alleen laten met dieren ook niet even. Hier vind iedereen de baby lief en de dieren ook.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 3 januari 2016 om 08:02
Wij hadden ook een kat. Een maincoon prachtig en lief dier. Maar toen bleek zoontje vreselijk allergies. Zat helemaal onder het eczeem en had puffertjes, omdat hij het zo benauwd had. Nou, daar zit je dan met een ziek kind. Toen kwam mijn broer met een voorstel. Om te kijken of het echt aan de kat lag nam hij deze een tijdje in huis. Kwam dit alles niet van de kat konden wij hem gewoon weer ophalen. Na een paar dagen klaarde mijn zoontje al op en het eczeem werd echt minder.
Dus toen moeten besluiten dat de kat ging verhuizen... maar wel met pijn in ons hart. Gelukkig is hij bij mijn broer en hij is dol op hem.
Dus toen moeten besluiten dat de kat ging verhuizen... maar wel met pijn in ons hart. Gelukkig is hij bij mijn broer en hij is dol op hem.
zondag 3 januari 2016 om 08:05
We deden trouwens ballonnen in de box. Al tijdens de zwangerschap. Daar schrikken ze van. Het is wel gevaarlijk als een kat bij de baby in de box of in bedje gaat liggen. Laat dit ook niet toe! Katten zoeken warmte op en kunnen dus bovenop de baby gaan liggen en de baby zo misschien wel laten stikken. Dus ik zou de kat absoluut niet in het bedje of de box willen hebben.
zondag 3 januari 2016 om 08:05
quote:poisson1987 schreef op 02 januari 2016 @ 21:16:
Onze twee binnenkatten hebben mij uitgebroerd tijdens zwangerschap en zijn Sinds geboorte beste vrienden met dochter. Slapen samen op een bed.
En. Allergie kan nog niet worden vast gesteld zo jong... Lulkoek dus.
Hier ook!
Ik vond het in het begin trouwens heel erg zielig voor de kat dat er opeens een indringer was. Echt hartverscheurend zielig!
Onze twee binnenkatten hebben mij uitgebroerd tijdens zwangerschap en zijn Sinds geboorte beste vrienden met dochter. Slapen samen op een bed.
En. Allergie kan nog niet worden vast gesteld zo jong... Lulkoek dus.
Hier ook!
Ik vond het in het begin trouwens heel erg zielig voor de kat dat er opeens een indringer was. Echt hartverscheurend zielig!
zondag 3 januari 2016 om 08:08
quote:lux. schreef op 02 januari 2016 @ 21:07:
Mijn katten ZIJN mijn kinderen. Dat daar hopelijk straks eindelijk een mensenbaby bij komt verandert er niks aan dat ik al kinderen heb. Ik ben niet zo moeilijk, ook kinderen met een vacht, snorharen en staart zijn welkom bij mij.
En mijn kinderen zullen met zijn allen in mijn huis moeten leven, of ze het nou leuk vinden of niet. Dus nee, ik kan me niets voorstellen bij zoiets.Mijn katten waren ook mijn kinderen, mijn alles. Maar in vergelijking met de liefde voor mijn zoon verbleekt dat hoor. Nooit verwacht maar het is echt anders de liefde voor je huisdier of voor je kind
Mijn katten ZIJN mijn kinderen. Dat daar hopelijk straks eindelijk een mensenbaby bij komt verandert er niks aan dat ik al kinderen heb. Ik ben niet zo moeilijk, ook kinderen met een vacht, snorharen en staart zijn welkom bij mij.
En mijn kinderen zullen met zijn allen in mijn huis moeten leven, of ze het nou leuk vinden of niet. Dus nee, ik kan me niets voorstellen bij zoiets.Mijn katten waren ook mijn kinderen, mijn alles. Maar in vergelijking met de liefde voor mijn zoon verbleekt dat hoor. Nooit verwacht maar het is echt anders de liefde voor je huisdier of voor je kind