Kinderen
alle pijlers
kleuter met tics
dinsdag 25 augustus 2015 om 08:14
Mijn 4 jarige heeft regelmatig een tic. De laatste tijd is dat kuchen/keel schrapen. Iedere 10/20 seconden gebeurd dat, waar hij ook mee bezig is. Thuis, op school, onderweg...
Het is echt heel irritant, ten eerste voor zichzelf, maar ook voor de omgeving. Het is een storend geluid in de klas, maar ook thuis de hele dag dat keelschrapen en kuchen geeft irritaties bij de anderen.
Wekenlang negeren geeft geen verbetering, er iets van zeggen geeft stress want: mama ik kan er echt niks aan doen. Hij wordt dan boos/verdrietig en probeert het uit alle macht tegen te houden... ook niet de juiste manier dus. Dus begrip tonen en het gewoon laten bestaan lijkt het beste.
Hebben jullie kinderen wel eens een tic? En hoe gaan jullie daar mee om? Worden ze niet gepest op straat of op school? Merk dat ik daar toch ook bang voor ben. Hoe kan ik hem het best helpen, naast het accepteren? Hoop op tips.
Het is echt heel irritant, ten eerste voor zichzelf, maar ook voor de omgeving. Het is een storend geluid in de klas, maar ook thuis de hele dag dat keelschrapen en kuchen geeft irritaties bij de anderen.
Wekenlang negeren geeft geen verbetering, er iets van zeggen geeft stress want: mama ik kan er echt niks aan doen. Hij wordt dan boos/verdrietig en probeert het uit alle macht tegen te houden... ook niet de juiste manier dus. Dus begrip tonen en het gewoon laten bestaan lijkt het beste.
Hebben jullie kinderen wel eens een tic? En hoe gaan jullie daar mee om? Worden ze niet gepest op straat of op school? Merk dat ik daar toch ook bang voor ben. Hoe kan ik hem het best helpen, naast het accepteren? Hoop op tips.
dinsdag 25 augustus 2015 om 16:33
Bijna alle kinderen hebben in meer of mindere mate last van tics, vooral in de kleuterperiode. In verreweg de meeste gevallen gaat het vanzelf ook weer over. Wanneer je je echt veel zorgen maakt kun je langs de huisarts, maar meestal helpt negeren het beste. Het kan even duren, maar meestal gaan de tics vanzelf weer weg.
dinsdag 25 augustus 2015 om 17:52
Mijn stiefzoon heeft tics sinds hij anderhalf was. Volgende maand wordt hij 12 en heeft ze nog steeds.
Spanningen (ook positieve) verergeren het.
Schrapen met zijn keel, gezicht aanraken, 'gekke' bekken trekken en sinds een half jaartje constant zijn haar opzij leggen.
Kinderen uit de buurt of in de klas kennen hem niet anders en reageren daar ook niet (negatief) op, denk zelfs dat ze dat niet eens (meer) zien.
Spanningen (ook positieve) verergeren het.
Schrapen met zijn keel, gezicht aanraken, 'gekke' bekken trekken en sinds een half jaartje constant zijn haar opzij leggen.
Kinderen uit de buurt of in de klas kennen hem niet anders en reageren daar ook niet (negatief) op, denk zelfs dat ze dat niet eens (meer) zien.
dinsdag 25 augustus 2015 om 21:02
Bedankt weer voor alle reacties!
@Miszlady: gelukkig kan hij goed omgaan met allerlei emoties, deze ook benoemen en er iets mee doen. En natuurlijk hoort een boze bui er ook af en toe bij, maar hij doet het verder heel goed. Hij vraagt wel enig structuur en vastigheid in volgordes, dit heeft hij altijd wel gehad. Dingen die altijd op een bepaalde manier gaan hebben voorbereiding nodig als ze ineens anders moeten. Nu hij groter wordt, begrijpt hij steeds meer, maar ben wat weken bezig geweest met voorbereiden van bv zomerkleding naar winterkleding, van bed veranderen of een nieuw rolgordijn in zijn kamer... hij is behoorlijk hooggevoelig en pikt alles op. Vandaar ook de moeite met overgangen en nieuwe situaties. Nu hij 4 is en goed praat en zichzelf goed kan verwoorden gaat dit alleen maar beter. Gelukkig verder helemaal normaal, veel vriendjes, lekker klimmen en klauteren, prima op school, geen contactstoornissen of wat dan ook.
Ik werk zelf al 14 jaar met autisten met gedragsproblemen en was dus snel geneigd om dingen te "herkennen/projecteren" op mijn kind, maar dat heb ik gelukkig afgeleerd
@Misspipilotta: geen probleem hoor, er is altijd plek voor eigen ervaringen enzo, dat is juist fijn in zo'n topic
@Miszlady: gelukkig kan hij goed omgaan met allerlei emoties, deze ook benoemen en er iets mee doen. En natuurlijk hoort een boze bui er ook af en toe bij, maar hij doet het verder heel goed. Hij vraagt wel enig structuur en vastigheid in volgordes, dit heeft hij altijd wel gehad. Dingen die altijd op een bepaalde manier gaan hebben voorbereiding nodig als ze ineens anders moeten. Nu hij groter wordt, begrijpt hij steeds meer, maar ben wat weken bezig geweest met voorbereiden van bv zomerkleding naar winterkleding, van bed veranderen of een nieuw rolgordijn in zijn kamer... hij is behoorlijk hooggevoelig en pikt alles op. Vandaar ook de moeite met overgangen en nieuwe situaties. Nu hij 4 is en goed praat en zichzelf goed kan verwoorden gaat dit alleen maar beter. Gelukkig verder helemaal normaal, veel vriendjes, lekker klimmen en klauteren, prima op school, geen contactstoornissen of wat dan ook.
Ik werk zelf al 14 jaar met autisten met gedragsproblemen en was dus snel geneigd om dingen te "herkennen/projecteren" op mijn kind, maar dat heb ik gelukkig afgeleerd
@Misspipilotta: geen probleem hoor, er is altijd plek voor eigen ervaringen enzo, dat is juist fijn in zo'n topic
dinsdag 25 augustus 2015 om 21:07
hoort bij de leeftijd van jonge kinderen, de meeste groeien er over heen!
Heb een keer gehoord van een jongetje wat een hele rits aan tics moest afwerken. Klasgenootjes accepteerden dat gewoon; die moesten gewoon even wachten met verder spelen.
Het is maar net hoe je ermee omgaat denk ik en hoeveel focus je erop legt.
Heb een keer gehoord van een jongetje wat een hele rits aan tics moest afwerken. Klasgenootjes accepteerden dat gewoon; die moesten gewoon even wachten met verder spelen.
Het is maar net hoe je ermee omgaat denk ik en hoeveel focus je erop legt.
dinsdag 25 augustus 2015 om 22:53
Mijn oudste heeft toen ze zes was een tijdje tics gehad: kuchen, en knijpen met haar ogen. Het is vanzelf over gegaan, nu een klein jaar weg. We hebben er niets aan gedaan, geen lading aan gegeven. Mijn man heeft ook lichte tics, hij trekt met zijn gezicht, fronst. Als je m niet goed kent zie je t niet, pas na een hele tijd valt op dat t steeds terugkeert. Het is geen issue voor hem.