Kinderen
alle pijlers
opvoeding
woensdag 23 september 2015 om 08:50
Kom ik deze morgen terug thuis. Dochter afgezet in de opvang. Spelen er hier een paar kinderen in onze voortuin. Met kiezelsteentjes smijten, over de bloemen lopen, ... De moeder was erbij; die was aan het bellen. Vroeg haar of ze dat normaal vindt en ze dat bij haar ook eens moeten doen. Nee het is geen wereldramp maar ze kon haar kinderen toch zeggen daar niet te lopen.
Deze week naar een binnenspeeltuin. Is er daar een kind die bewust andere kindjes pijn doet en niemand zei er wat op. De ouders stonden er ook gewoon op te kijken. Nee zei er ook niets op want niet aan mij om dat kind te corrigeren.
Dit weekend bezoek. Hebben een zoon van 9 jaar. Springt met schoenen op de zetel, slaat tegen het schuifraam, snuffelt in de kasten,.... Uiteindelijk iets van gezegd.
Tegenwoordig zie ik dat veel. Dat een kind iets uitsteekt de ouders er bij zijn maar die totaal niets zeggen. Dan heb ik zoiets van "moet je niet ingrijpen? "
Ja ik heb ook een kind en ja ik weet dat opvoeden niet gemakkelijk is. Heb de indruk dat sommige ouders hun kinderen niet opvoeden. Dat ze denken laat ze maar doen; gemakkelijk voor ons. Daar erger ik me aan. Er zijn nog andere mensen op de wereld.
Deze week naar een binnenspeeltuin. Is er daar een kind die bewust andere kindjes pijn doet en niemand zei er wat op. De ouders stonden er ook gewoon op te kijken. Nee zei er ook niets op want niet aan mij om dat kind te corrigeren.
Dit weekend bezoek. Hebben een zoon van 9 jaar. Springt met schoenen op de zetel, slaat tegen het schuifraam, snuffelt in de kasten,.... Uiteindelijk iets van gezegd.
Tegenwoordig zie ik dat veel. Dat een kind iets uitsteekt de ouders er bij zijn maar die totaal niets zeggen. Dan heb ik zoiets van "moet je niet ingrijpen? "
Ja ik heb ook een kind en ja ik weet dat opvoeden niet gemakkelijk is. Heb de indruk dat sommige ouders hun kinderen niet opvoeden. Dat ze denken laat ze maar doen; gemakkelijk voor ons. Daar erger ik me aan. Er zijn nog andere mensen op de wereld.
woensdag 23 september 2015 om 09:45
quote:fleetfox schreef op 23 september 2015 @ 09:33:
[...]
Pakken zonder iets te vragen en spullen stuk maken vind ik een gebrek aan opvoeding.
Mijn beste vriendin ken ik sinds de basisschool en ik weet wel dat mijn moeder destijds niet bepaald dol op haar was (is nu anders gelukkig), maar dat was degelijk een verschil in opvoeding en niet een gebrek aan opvoeding. Waar wij wachten tot we gevraagd krijgen om iets te drinken, zal vriendin er om vragen als ze dorst heeft. Om even een voorbeeld te noemen. Maar mijn beste vriendin pakte nooit iets zonder te vragen en maakte nooit iets stuk. Dat vind ik ronduit asociaal.
Er zijn mensen die 'pakken zonder vragen' zien als een bepaalde zelfstandigheid bij kinderen. En als ik eerlijk ben vind ik dat ook. Ik leer mijn kinderen ook om zelf in hun behoeften te voorzien. Verschil is hierbij wel dat ik dat van lieverlee ben gaan doen vanaf dat ze dat ook konden overzien en dat ze snapten dat dat bij anderen niet kan. Mijn kinderen zijn nu pubers en weten wat wel en niet kan. Een pak biscuitjes mogen ze pakken en openmaken, een pak luxe koeken met zes in een pak niet.
Speelgoed stukmaken deden die van mij ook niet, omdat ik ze daarvoor waarschuwde, mijn buurvrouw vond dat dat nou juist iets was dat haar kinderen proefondervindelijk moesten leren. Als je je lievelings X sloopt heb je dus geen X meer. Gelukkig leerden haar kinderen wel dat dat alleen van toepassing was op hun eigen spullen.
Speelgoed stukmaken is ook niet altijd direct het doel van het stukmaken. Soms willen kinderen gewoon zien en voelen hoe het werkt, en dat kan niet zonder het open te maken. Soms willen kinderen dat iets juist iets anders doet dan waar het voor gemaakt is en proberen ze het speelgoed 'aan te passen.' Wij noemen dat slopen, kinderen noemen dat anders.
Ik roep dus ook nooit dat ze dingen niet mogen stukmaken, ik zeg dat als ze iets willen openmaken dat dat dan echt stuk gaat en niet meer gerepareerd kan worden. Ik vraag ook vaak waarom ze iets doen, soms kun je door iets uit te leggen hun nieuwsgierigheid bevredigen.
[...]
Pakken zonder iets te vragen en spullen stuk maken vind ik een gebrek aan opvoeding.
Mijn beste vriendin ken ik sinds de basisschool en ik weet wel dat mijn moeder destijds niet bepaald dol op haar was (is nu anders gelukkig), maar dat was degelijk een verschil in opvoeding en niet een gebrek aan opvoeding. Waar wij wachten tot we gevraagd krijgen om iets te drinken, zal vriendin er om vragen als ze dorst heeft. Om even een voorbeeld te noemen. Maar mijn beste vriendin pakte nooit iets zonder te vragen en maakte nooit iets stuk. Dat vind ik ronduit asociaal.
Er zijn mensen die 'pakken zonder vragen' zien als een bepaalde zelfstandigheid bij kinderen. En als ik eerlijk ben vind ik dat ook. Ik leer mijn kinderen ook om zelf in hun behoeften te voorzien. Verschil is hierbij wel dat ik dat van lieverlee ben gaan doen vanaf dat ze dat ook konden overzien en dat ze snapten dat dat bij anderen niet kan. Mijn kinderen zijn nu pubers en weten wat wel en niet kan. Een pak biscuitjes mogen ze pakken en openmaken, een pak luxe koeken met zes in een pak niet.
Speelgoed stukmaken deden die van mij ook niet, omdat ik ze daarvoor waarschuwde, mijn buurvrouw vond dat dat nou juist iets was dat haar kinderen proefondervindelijk moesten leren. Als je je lievelings X sloopt heb je dus geen X meer. Gelukkig leerden haar kinderen wel dat dat alleen van toepassing was op hun eigen spullen.
Speelgoed stukmaken is ook niet altijd direct het doel van het stukmaken. Soms willen kinderen gewoon zien en voelen hoe het werkt, en dat kan niet zonder het open te maken. Soms willen kinderen dat iets juist iets anders doet dan waar het voor gemaakt is en proberen ze het speelgoed 'aan te passen.' Wij noemen dat slopen, kinderen noemen dat anders.
Ik roep dus ook nooit dat ze dingen niet mogen stukmaken, ik zeg dat als ze iets willen openmaken dat dat dan echt stuk gaat en niet meer gerepareerd kan worden. Ik vraag ook vaak waarom ze iets doen, soms kun je door iets uit te leggen hun nieuwsgierigheid bevredigen.
woensdag 23 september 2015 om 09:45
quote:biol schreef op 23 september 2015 @ 09:36:
ieder doet het op de manier die hij/zij goed acht.
Ben je echter in mijn huis, of doe je mijn kinderen pijn/veroorzaak je een gevaarlijke situatie voor mijn kinderen of andere kinderen dan zeg ik er wat van.
Dat betekent dus ook als ze in mijn voortuin ( die heb ik niet) zouden lopen.
In mijn huis gelden mijn regels. Dat betekent dus:
Niet op de bank springen
niet vanaf de trap naar beneden springen.
niet aan mijn raambekleding zitten.
Niet met je tengels aan mijn spullen zitten die er staan.
En ik wil dan ook geen discussies over: ik deed dat niet..
ik waarschuw 1 keer, de 2e keer zit je op de bank en blijf je daar zitten.
Die regels zijn duidelijk bij iedereen.. en ja, ik word getypeerd als de "strenge tante". Maar dat interesseert me geen zier.Ik vraag mij dat soms wel af, doen ze echt iets of kiezen ze de makkelijke manier van het niet opvoeden.
ieder doet het op de manier die hij/zij goed acht.
Ben je echter in mijn huis, of doe je mijn kinderen pijn/veroorzaak je een gevaarlijke situatie voor mijn kinderen of andere kinderen dan zeg ik er wat van.
Dat betekent dus ook als ze in mijn voortuin ( die heb ik niet) zouden lopen.
In mijn huis gelden mijn regels. Dat betekent dus:
Niet op de bank springen
niet vanaf de trap naar beneden springen.
niet aan mijn raambekleding zitten.
Niet met je tengels aan mijn spullen zitten die er staan.
En ik wil dan ook geen discussies over: ik deed dat niet..
ik waarschuw 1 keer, de 2e keer zit je op de bank en blijf je daar zitten.
Die regels zijn duidelijk bij iedereen.. en ja, ik word getypeerd als de "strenge tante". Maar dat interesseert me geen zier.Ik vraag mij dat soms wel af, doen ze echt iets of kiezen ze de makkelijke manier van het niet opvoeden.
woensdag 23 september 2015 om 09:45
En het gaat niet altijd om mijn spullen hoor, zo materialistisch ben ik ook weer niet. Met kinderen kan er altijd iets kapot gaan. Maar het is ook voor de veiligheid van het kind. Mijn neefje wilde met zijn 3 jaar een zwaar beeldje van de vensterbank trekken, ik zag hem al liggen op de grond, bewusteloos, met het beeldje er naast.
woensdag 23 september 2015 om 09:46
Onze grootouders vonden 30 jaar geleden ook al dat veel kinderen toen niet meer goed werden opgevoed en hun ouders vonden dat 60 jaar geleden ook.
Onvrede over de jeugd en diens opvoeders is van alle tijden en heeft volgens mij veel minder met 'tegenwoordig' te maken dan men soms denkt.
Onvrede over de jeugd en diens opvoeders is van alle tijden en heeft volgens mij veel minder met 'tegenwoordig' te maken dan men soms denkt.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
woensdag 23 september 2015 om 09:47
quote:fietsie schreef op 23 september 2015 @ 09:45:
[...]
Er zijn mensen die 'pakken zonder vragen' zien als een bepaalde zelfstandigheid bij kinderen. En als ik eerlijk ben vind ik dat ook. Ik leer mijn kinderen ook om zelf in hun behoeften te voorzien. Verschil is hierbij wel dat ik dat van lieverlee ben gaan doen vanaf dat ze dat ook konden overzien en dat ze snapten dat dat bij anderen niet kan. Mijn kinderen zijn nu pubers en weten wat wel en niet kan. Een pak biscuitjes mogen ze pakken en openmaken, een pak luxe koeken met zes in een pak niet.
Speelgoed stukmaken deden die van mij ook niet, omdat ik ze daarvoor waarschuwde, mijn buurvrouw vond dat dat nou juist iets was dat haar kinderen proefondervindelijk moesten leren. Als je je lievelings X sloopt heb je dus geen X meer. Gelukkig leerden haar kinderen wel dat dat alleen van toepassing was op hun eigen spullen.
Speelgoed stukmaken is ook niet altijd direct het doel van het stukmaken. Soms willen kinderen gewoon zien en voelen hoe het werkt, en dat kan niet zonder het open te maken. Soms willen kinderen dat iets juist iets anders doet dan waar het voor gemaakt is en proberen ze het speelgoed 'aan te passen.' Wij noemen dat slopen, kinderen noemen dat anders.
Ik roep dus ook nooit dat ze dingen niet mogen stukmaken, ik zeg dat als ze iets willen openmaken dat dat dan echt stuk gaat en niet meer gerepareerd kan worden. Ik vraag ook vaak waarom ze iets doen, soms kun je door iets uit te leggen hun nieuwsgierigheid bevredigen.Nu begrijp ik het beter. In die zin heb je zeker gelijk. Dan is opvoeding weer anders inderdaad.
[...]
Er zijn mensen die 'pakken zonder vragen' zien als een bepaalde zelfstandigheid bij kinderen. En als ik eerlijk ben vind ik dat ook. Ik leer mijn kinderen ook om zelf in hun behoeften te voorzien. Verschil is hierbij wel dat ik dat van lieverlee ben gaan doen vanaf dat ze dat ook konden overzien en dat ze snapten dat dat bij anderen niet kan. Mijn kinderen zijn nu pubers en weten wat wel en niet kan. Een pak biscuitjes mogen ze pakken en openmaken, een pak luxe koeken met zes in een pak niet.
Speelgoed stukmaken deden die van mij ook niet, omdat ik ze daarvoor waarschuwde, mijn buurvrouw vond dat dat nou juist iets was dat haar kinderen proefondervindelijk moesten leren. Als je je lievelings X sloopt heb je dus geen X meer. Gelukkig leerden haar kinderen wel dat dat alleen van toepassing was op hun eigen spullen.
Speelgoed stukmaken is ook niet altijd direct het doel van het stukmaken. Soms willen kinderen gewoon zien en voelen hoe het werkt, en dat kan niet zonder het open te maken. Soms willen kinderen dat iets juist iets anders doet dan waar het voor gemaakt is en proberen ze het speelgoed 'aan te passen.' Wij noemen dat slopen, kinderen noemen dat anders.
Ik roep dus ook nooit dat ze dingen niet mogen stukmaken, ik zeg dat als ze iets willen openmaken dat dat dan echt stuk gaat en niet meer gerepareerd kan worden. Ik vraag ook vaak waarom ze iets doen, soms kun je door iets uit te leggen hun nieuwsgierigheid bevredigen.Nu begrijp ik het beter. In die zin heb je zeker gelijk. Dan is opvoeding weer anders inderdaad.
woensdag 23 september 2015 om 09:48
woensdag 23 september 2015 om 09:51
quote:Broedkippetje schreef op 23 september 2015 @ 09:46:
Onze grootouders vonden 30 jaar geleden ook al dat veel kinderen toen niet meer goed werden opgevoed en hun ouders vonden dat 60 jaar geleden ook.
Onvrede over de jeugd en diens opvoeders is van alle tijden en heeft volgens mij veel minder met 'tegenwoordig' te maken dan men soms denkt.
Sterker nog Socrates zei het al:
http://www.taaltutor.nl/j ... socrates-ook-zijn-leraar/
Onze grootouders vonden 30 jaar geleden ook al dat veel kinderen toen niet meer goed werden opgevoed en hun ouders vonden dat 60 jaar geleden ook.
Onvrede over de jeugd en diens opvoeders is van alle tijden en heeft volgens mij veel minder met 'tegenwoordig' te maken dan men soms denkt.
Sterker nog Socrates zei het al:
http://www.taaltutor.nl/j ... socrates-ook-zijn-leraar/
woensdag 23 september 2015 om 09:54
Ik was vroeger ook zo'n kind dat overal aan zat. Ik luisterde best goed, vond iedereen, maar ik moest overal aanzitten. Dat kregen mijn ouders er echt niet uit. Ik ben nu ruim in de 30 en ik moet nog regelmatig op mijn handen zitten bij anderen
Andermans kinderen corrigeer ik gewoon. Kinderen die in mijn tuin spelen stuur ik weg. Als ik andere kinderen over de vloer heb dan spreek ik ze ook aan op hun gedrag. Dat mogen anderen ook bij mijn kinderen doen.
Ik heb onderin mijn boekenkast een plank kinderboeken staan. Deze mogen ze zelf pakken om te lezen. Mijn peuter van 2 deed dat dus ook bij mijn schoonzus. Daar mocht het niet. Wist ik niet maar schoonzus corrigeerde peuter en dat vind ik prima. De volgende keer let ik daar dan op.
Andermans kinderen corrigeer ik gewoon. Kinderen die in mijn tuin spelen stuur ik weg. Als ik andere kinderen over de vloer heb dan spreek ik ze ook aan op hun gedrag. Dat mogen anderen ook bij mijn kinderen doen.
Ik heb onderin mijn boekenkast een plank kinderboeken staan. Deze mogen ze zelf pakken om te lezen. Mijn peuter van 2 deed dat dus ook bij mijn schoonzus. Daar mocht het niet. Wist ik niet maar schoonzus corrigeerde peuter en dat vind ik prima. De volgende keer let ik daar dan op.
woensdag 23 september 2015 om 09:56
quote:fietsie schreef op 23 september 2015 @ 09:45:
[...]
Er zijn mensen die 'pakken zonder vragen' zien als een bepaalde zelfstandigheid bij kinderen. En als ik eerlijk ben vind ik dat ook. Ik leer mijn kinderen ook om zelf in hun behoeften te voorzien. Verschil is hierbij wel dat ik dat van lieverlee ben gaan doen vanaf dat ze dat ook konden overzien en dat ze snapten dat dat bij anderen niet kan. Mijn kinderen zijn nu pubers en weten wat wel en niet kan. Een pak biscuitjes mogen ze pakken en openmaken, een pak luxe koeken met zes in een pak niet.
Speelgoed stukmaken deden die van mij ook niet, omdat ik ze daarvoor waarschuwde, mijn buurvrouw vond dat dat nou juist iets was dat haar kinderen proefondervindelijk moesten leren. Als je je lievelings X sloopt heb je dus geen X meer. Gelukkig leerden haar kinderen wel dat dat alleen van toepassing was op hun eigen spullen.
Speelgoed stukmaken is ook niet altijd direct het doel van het stukmaken. Soms willen kinderen gewoon zien en voelen hoe het werkt, en dat kan niet zonder het open te maken. Soms willen kinderen dat iets juist iets anders doet dan waar het voor gemaakt is en proberen ze het speelgoed 'aan te passen.' Wij noemen dat slopen, kinderen noemen dat anders.
Ik roep dus ook nooit dat ze dingen niet mogen stukmaken, ik zeg dat als ze iets willen openmaken dat dat dan echt stuk gaat en niet meer gerepareerd kan worden. Ik vraag ook vaak waarom ze iets doen, soms kun je door iets uit te leggen hun nieuwsgierigheid bevredigen.Zolang je ze meteen leert dat pakken bij een ander niet kan is dat geen probleem. Maar dat was dus niet het geval. Ze pakten wel bij anderen. Vind nogal een verschil.
[...]
Er zijn mensen die 'pakken zonder vragen' zien als een bepaalde zelfstandigheid bij kinderen. En als ik eerlijk ben vind ik dat ook. Ik leer mijn kinderen ook om zelf in hun behoeften te voorzien. Verschil is hierbij wel dat ik dat van lieverlee ben gaan doen vanaf dat ze dat ook konden overzien en dat ze snapten dat dat bij anderen niet kan. Mijn kinderen zijn nu pubers en weten wat wel en niet kan. Een pak biscuitjes mogen ze pakken en openmaken, een pak luxe koeken met zes in een pak niet.
Speelgoed stukmaken deden die van mij ook niet, omdat ik ze daarvoor waarschuwde, mijn buurvrouw vond dat dat nou juist iets was dat haar kinderen proefondervindelijk moesten leren. Als je je lievelings X sloopt heb je dus geen X meer. Gelukkig leerden haar kinderen wel dat dat alleen van toepassing was op hun eigen spullen.
Speelgoed stukmaken is ook niet altijd direct het doel van het stukmaken. Soms willen kinderen gewoon zien en voelen hoe het werkt, en dat kan niet zonder het open te maken. Soms willen kinderen dat iets juist iets anders doet dan waar het voor gemaakt is en proberen ze het speelgoed 'aan te passen.' Wij noemen dat slopen, kinderen noemen dat anders.
Ik roep dus ook nooit dat ze dingen niet mogen stukmaken, ik zeg dat als ze iets willen openmaken dat dat dan echt stuk gaat en niet meer gerepareerd kan worden. Ik vraag ook vaak waarom ze iets doen, soms kun je door iets uit te leggen hun nieuwsgierigheid bevredigen.Zolang je ze meteen leert dat pakken bij een ander niet kan is dat geen probleem. Maar dat was dus niet het geval. Ze pakten wel bij anderen. Vind nogal een verschil.
woensdag 23 september 2015 om 09:58
quote:Goede-Fee schreef op 23 september 2015 @ 09:56:
[...]
Zolang je ze meteen leert dat pakken bij een ander niet kan is dat geen probleem. Maar dat was dus niet het geval. Ze pakten wel bij anderen. Vind nogal een verschil.
Dat is ook een verschil, maar het betekent niet dat die kinderen onopgevoed zijn. Er mist alleen een stukje.
In jouw en TO's ogen een groot stuk, en in de ogen van die ouders waarschijnlijk een heel klein stukje of zelfs helemaal niets.
[...]
Zolang je ze meteen leert dat pakken bij een ander niet kan is dat geen probleem. Maar dat was dus niet het geval. Ze pakten wel bij anderen. Vind nogal een verschil.
Dat is ook een verschil, maar het betekent niet dat die kinderen onopgevoed zijn. Er mist alleen een stukje.
In jouw en TO's ogen een groot stuk, en in de ogen van die ouders waarschijnlijk een heel klein stukje of zelfs helemaal niets.
woensdag 23 september 2015 om 10:06
quote:Goede-Fee schreef op 23 september 2015 @ 09:45:
[...]
Ik vraag mij dat soms wel af, doen ze echt iets of kiezen ze de makkelijke manier van het niet opvoeden.Ook al kiezen ze de makkelijke manier van het niet opvoeden. dat moeten ze zelf weten. Maar als hun kinderen in mijn huis zijn dan gelden mijn regels. Wat je daarbuiten doet met je eigen kinderen moet je zelf weten. Daar heb ik geen last van en het zijn mijn spullen dan niet.
[...]
Ik vraag mij dat soms wel af, doen ze echt iets of kiezen ze de makkelijke manier van het niet opvoeden.Ook al kiezen ze de makkelijke manier van het niet opvoeden. dat moeten ze zelf weten. Maar als hun kinderen in mijn huis zijn dan gelden mijn regels. Wat je daarbuiten doet met je eigen kinderen moet je zelf weten. Daar heb ik geen last van en het zijn mijn spullen dan niet.
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
woensdag 23 september 2015 om 10:46
quote:biol schreef op 23 september 2015 @ 10:06:
[...]
Ook al kiezen ze de makkelijke manier van het niet opvoeden. dat moeten ze zelf weten. Maar als hun kinderen in mijn huis zijn dan gelden mijn regels. Wat je daarbuiten doet met je eigen kinderen moet je zelf weten. Daar heb ik geen last van en het zijn mijn spullen dan niet.Ik vind dat als andermans kinderen spullen kapot maken die niet van mij zijn en niet van hun, of anderen pijn doen ik daar ook wat van mag zeggen als de ouders dat niet doen of kunnen omdat ze er niet bij zijn. Lekker makkelijk ook. Zijn niet mijn spullen dus ja maak maar kapot.
[...]
Ook al kiezen ze de makkelijke manier van het niet opvoeden. dat moeten ze zelf weten. Maar als hun kinderen in mijn huis zijn dan gelden mijn regels. Wat je daarbuiten doet met je eigen kinderen moet je zelf weten. Daar heb ik geen last van en het zijn mijn spullen dan niet.Ik vind dat als andermans kinderen spullen kapot maken die niet van mij zijn en niet van hun, of anderen pijn doen ik daar ook wat van mag zeggen als de ouders dat niet doen of kunnen omdat ze er niet bij zijn. Lekker makkelijk ook. Zijn niet mijn spullen dus ja maak maar kapot.
woensdag 23 september 2015 om 10:49
Mijn moeder was redelijk streng en dat vonden we erg stom. Ik merk dat ik dat een beetje van haar heb overgenomen. Sommige dingen zijn onacceptabel.en mensen mogen geen last van je hebben.
Mijn kinderen zijn er bijvoorbeeld heilig van overtuigd dat als je (onzinnig),dreint en huilt in het ov je er van de chauffeur uitmoet.
Dat koeiige slome gedoe van sommige ouders snap ik echt niet. Ik ben zo iemand die ook wel iets zegt bij pijn doen oid van andere kinderen.
Komt er zo'n half bewusteloos type wat naast staan dat blijkt dan de moeder.
Onbegrijpelijk.
Mijn moeder haalde altijd het voorbeeld aan van mijn broertje. Die haalde altijd rottigheid uit en soms buiten haar zicht. Kwam hij een keer huilend thuis, had ook iets in iemands tuin kapotgemaakt.
Die man was naar buiten gegaan en had mijn broertje een lel gegeven.
Haar stelling was dat als je als ouder niet ingrijpt of oplet je je kinderen dus overlaat aan dat soort types.
Zij vond dat het ook gewoon gerechtvaardigd was (nou jongen, nou leer je het eens), wij zijn als oudere zussen nog bij die man langsgegaan omdat we vonden dat die kerel van ons broertje af moest blijven.
Die man had er ook spijt van.
Ik weet nog dat ik toen wel meer begrip had voor die strengheid en niks laten gaan.
Mijn kinderen zijn er bijvoorbeeld heilig van overtuigd dat als je (onzinnig),dreint en huilt in het ov je er van de chauffeur uitmoet.
Dat koeiige slome gedoe van sommige ouders snap ik echt niet. Ik ben zo iemand die ook wel iets zegt bij pijn doen oid van andere kinderen.
Komt er zo'n half bewusteloos type wat naast staan dat blijkt dan de moeder.
Onbegrijpelijk.
Mijn moeder haalde altijd het voorbeeld aan van mijn broertje. Die haalde altijd rottigheid uit en soms buiten haar zicht. Kwam hij een keer huilend thuis, had ook iets in iemands tuin kapotgemaakt.
Die man was naar buiten gegaan en had mijn broertje een lel gegeven.
Haar stelling was dat als je als ouder niet ingrijpt of oplet je je kinderen dus overlaat aan dat soort types.
Zij vond dat het ook gewoon gerechtvaardigd was (nou jongen, nou leer je het eens), wij zijn als oudere zussen nog bij die man langsgegaan omdat we vonden dat die kerel van ons broertje af moest blijven.
Die man had er ook spijt van.
Ik weet nog dat ik toen wel meer begrip had voor die strengheid en niks laten gaan.
woensdag 23 september 2015 om 10:49
quote:fleetfox schreef op 23 september 2015 @ 10:26:
Als ze in mijn huis zijn ben ik geheel met je eens Biol. Maar wat doe je, als het geval van TO d'r voortuin, het kwaad al geschied is? Dan vind ik de gemakkelijke manier van het niet opvoeden ineens niet zo hun eigen zaak meer.De voortuin schaar ik onder mijn huis... dus ook daar zou ik wat van zeggen en niet al te vriendelijk ook. En nee, dan is het niet hun eigen zaak meer want dan heeft het betrekking op mijn spullen. en dan zou ik daar zeker witheet van worden.
Als ze in mijn huis zijn ben ik geheel met je eens Biol. Maar wat doe je, als het geval van TO d'r voortuin, het kwaad al geschied is? Dan vind ik de gemakkelijke manier van het niet opvoeden ineens niet zo hun eigen zaak meer.De voortuin schaar ik onder mijn huis... dus ook daar zou ik wat van zeggen en niet al te vriendelijk ook. En nee, dan is het niet hun eigen zaak meer want dan heeft het betrekking op mijn spullen. en dan zou ik daar zeker witheet van worden.
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
woensdag 23 september 2015 om 10:53
quote:Goede-Fee schreef op 23 september 2015 @ 10:46:
[...]
Ik vind dat als andermans kinderen spullen kapot maken die niet van mij zijn en niet van hun, of anderen pijn doen ik daar ook wat van mag zeggen als de ouders dat niet doen of kunnen omdat ze er niet bij zijn. Lekker makkelijk ook. Zijn niet mijn spullen dus ja maak maar kapot.
Dan begrijp je me verkeerd en heb je mijn eerdere posting niet goed gelezen.
Ik vind allereerst dat iedere ouder verantwoordelijk is voor de opvoeding van hun eigen kind.
Maar wanneer daar schade door ontstaat aan iemand ( een ander kind) of iets dan zal ik er iets van zeggen. alleen ik ben niet de opvoeder van dat kind. Dus als ik er ergens langs loop waar ze moedwillig iets aan t slopen zijn zal ik zeggen; hee moet dat nou? ( of iets van gelijk strekking) maar ik ga ze niet opvoeden.
[...]
Ik vind dat als andermans kinderen spullen kapot maken die niet van mij zijn en niet van hun, of anderen pijn doen ik daar ook wat van mag zeggen als de ouders dat niet doen of kunnen omdat ze er niet bij zijn. Lekker makkelijk ook. Zijn niet mijn spullen dus ja maak maar kapot.
Dan begrijp je me verkeerd en heb je mijn eerdere posting niet goed gelezen.
Ik vind allereerst dat iedere ouder verantwoordelijk is voor de opvoeding van hun eigen kind.
Maar wanneer daar schade door ontstaat aan iemand ( een ander kind) of iets dan zal ik er iets van zeggen. alleen ik ben niet de opvoeder van dat kind. Dus als ik er ergens langs loop waar ze moedwillig iets aan t slopen zijn zal ik zeggen; hee moet dat nou? ( of iets van gelijk strekking) maar ik ga ze niet opvoeden.
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
woensdag 23 september 2015 om 10:56
quote:Goede-Fee schreef op 23 september 2015 @ 09:45:
[...]
Ik vraag mij dat soms wel af, doen ze echt iets of kiezen ze de makkelijke manier van het niet opvoeden.Dat zou je kunnen denken bij mijn opvoeding. Echter is het absoluut een bewuste keuze om in sommige gevallen (voor de duidelijkheid, is bedoel niet het soort gevallen waar TO het over heeft) niet in te grijpen. En geloof me, dat is helemaal niet de makkelijkste manier. Twee kinderen die ruzie maken? Als dat zonder pijn verloopt, grijp ik niet in (en dat kost moeite!). Ik kijk wel, en ik let erop of beide partijen het "aankunnen" zeg maar. Drie 10-jarigen tegen een kleuter, dat laat ik niet gebeuren. Maar twee kinderen van een jaar of 8 in de speeltuin die flink ruzie maken over wie er aan de beurt was? Los het maar op samen. En al helemaal als het om mijn eigen kinderen gaat: die zijn mans genoeg om hun eigen zaakjes te regelen, daar hoeven ze mij niet bij in te schakelen. Gevolg: twee irritant schreeuwende en huilende kinderen in huis zo af en toe. Het zou makkelijker zijn om in te grijpen, dan heb ik ze zo stil. Maar ik wil dat ze de dingen zélf oplossen. Dat ze sorry zeggen als ze écht spijt hebben (en niet omdat je dan van het gezeur van mama af bent), dat ze ervaren hoe je voor jezelf opkomt, of wat het doet als je ander wat te gunt. En ik geloof dat ze dat het beste leren als ik me er niet mee bemoei. Dus ik zit "lekker makkelijk in de keuken niet op te voeden...."
[...]
Ik vraag mij dat soms wel af, doen ze echt iets of kiezen ze de makkelijke manier van het niet opvoeden.Dat zou je kunnen denken bij mijn opvoeding. Echter is het absoluut een bewuste keuze om in sommige gevallen (voor de duidelijkheid, is bedoel niet het soort gevallen waar TO het over heeft) niet in te grijpen. En geloof me, dat is helemaal niet de makkelijkste manier. Twee kinderen die ruzie maken? Als dat zonder pijn verloopt, grijp ik niet in (en dat kost moeite!). Ik kijk wel, en ik let erop of beide partijen het "aankunnen" zeg maar. Drie 10-jarigen tegen een kleuter, dat laat ik niet gebeuren. Maar twee kinderen van een jaar of 8 in de speeltuin die flink ruzie maken over wie er aan de beurt was? Los het maar op samen. En al helemaal als het om mijn eigen kinderen gaat: die zijn mans genoeg om hun eigen zaakjes te regelen, daar hoeven ze mij niet bij in te schakelen. Gevolg: twee irritant schreeuwende en huilende kinderen in huis zo af en toe. Het zou makkelijker zijn om in te grijpen, dan heb ik ze zo stil. Maar ik wil dat ze de dingen zélf oplossen. Dat ze sorry zeggen als ze écht spijt hebben (en niet omdat je dan van het gezeur van mama af bent), dat ze ervaren hoe je voor jezelf opkomt, of wat het doet als je ander wat te gunt. En ik geloof dat ze dat het beste leren als ik me er niet mee bemoei. Dus ik zit "lekker makkelijk in de keuken niet op te voeden...."
woensdag 23 september 2015 om 11:04
quote:Lilla schreef op 23 september 2015 @ 10:56:
[...]
Dat zou je kunnen denken bij mijn opvoeding. Echter is het absoluut een bewuste keuze om in sommige gevallen (voor de duidelijkheid, is bedoel niet het soort gevallen waar TO het over heeft) niet in te grijpen. En geloof me, dat is helemaal niet de makkelijkste manier. Twee kinderen die ruzie maken? Als dat zonder pijn verloopt, grijp ik niet in (en dat kost moeite!). Ik kijk wel, en ik let erop of beide partijen het "aankunnen" zeg maar. Drie 10-jarigen tegen een kleuter, dat laat ik niet gebeuren. Maar twee kinderen van een jaar of 8 in de speeltuin die flink ruzie maken over wie er aan de beurt was? Los het maar op samen. En al helemaal als het om mijn eigen kinderen gaat: die zijn mans genoeg om hun eigen zaakjes te regelen, daar hoeven ze mij niet bij in te schakelen. Gevolg: twee irritant schreeuwende en huilende kinderen in huis zo af en toe. Het zou makkelijker zijn om in te grijpen, dan heb ik ze zo stil. Maar ik wil dat ze de dingen zélf oplossen. Dat ze sorry zeggen als ze écht spijt hebben (en niet omdat je dan van het gezeur van mama af bent), dat ze ervaren hoe je voor jezelf opkomt, of wat het doet als je ander wat te gunt. En ik geloof dat ze dat het beste leren als ik me er niet mee bemoei. Dus ik zit "lekker makkelijk in de keuken niet op te voeden...." Ik begrijp dat wel. Ligt er wel aan waar en hoe je woont. Ik vind het vervelend als mijn kinderen bijv de buren overlast bezorgen. Dus dat vind ik nog een lastige want wij wonen gehorig.
[...]
Dat zou je kunnen denken bij mijn opvoeding. Echter is het absoluut een bewuste keuze om in sommige gevallen (voor de duidelijkheid, is bedoel niet het soort gevallen waar TO het over heeft) niet in te grijpen. En geloof me, dat is helemaal niet de makkelijkste manier. Twee kinderen die ruzie maken? Als dat zonder pijn verloopt, grijp ik niet in (en dat kost moeite!). Ik kijk wel, en ik let erop of beide partijen het "aankunnen" zeg maar. Drie 10-jarigen tegen een kleuter, dat laat ik niet gebeuren. Maar twee kinderen van een jaar of 8 in de speeltuin die flink ruzie maken over wie er aan de beurt was? Los het maar op samen. En al helemaal als het om mijn eigen kinderen gaat: die zijn mans genoeg om hun eigen zaakjes te regelen, daar hoeven ze mij niet bij in te schakelen. Gevolg: twee irritant schreeuwende en huilende kinderen in huis zo af en toe. Het zou makkelijker zijn om in te grijpen, dan heb ik ze zo stil. Maar ik wil dat ze de dingen zélf oplossen. Dat ze sorry zeggen als ze écht spijt hebben (en niet omdat je dan van het gezeur van mama af bent), dat ze ervaren hoe je voor jezelf opkomt, of wat het doet als je ander wat te gunt. En ik geloof dat ze dat het beste leren als ik me er niet mee bemoei. Dus ik zit "lekker makkelijk in de keuken niet op te voeden...." Ik begrijp dat wel. Ligt er wel aan waar en hoe je woont. Ik vind het vervelend als mijn kinderen bijv de buren overlast bezorgen. Dus dat vind ik nog een lastige want wij wonen gehorig.
woensdag 23 september 2015 om 11:05
Ik vind het prima als iemand anders mijn kind normaal corrigeert.
Vooral in een binnenspeelplaats erger ik me geregeld. De ouders gaan aan een tafel zitten lezen/kletsen/theedrinken, en kijken helemaal niet meer naar hun kinderen om. Dus vaak grote kinderen die baby's omver lopen in de babyhoek,daar veel te wild spelen, anderen duwen/trekken of slaan.
Ook al is je kind groot genoeg om daar zelfstandig te spelen, dan let je toch wel af en toe op of kind wel goed bezig is? Nee,vooral lekker zelf tot rust komen/beppen met een vriendin, da's veel belangrijker dan af en toe even opletten
Zo ook een baby in de babyhoek die lekker aan het kruipen was, en zo'n 3 kwartier in een poepluier aan het spelen was. (ik dacht nl eerst dat dochter het was, maar ander kind stonk dus, en dat bleef een hele tijd zo)
Ik nog om me heen kijken wie de ouders van dit kind zouden kunnen zijn, om even te zeggen dat baby gepoept had, maar kon niet zien wie bij dit kindje hoorde.
Ik dacht nog; de ouders zullen zo wel even komen kijken. Niet dus, pas zo'n 3 kwartier later. Lekker dan.
Vooral in een binnenspeelplaats erger ik me geregeld. De ouders gaan aan een tafel zitten lezen/kletsen/theedrinken, en kijken helemaal niet meer naar hun kinderen om. Dus vaak grote kinderen die baby's omver lopen in de babyhoek,daar veel te wild spelen, anderen duwen/trekken of slaan.
Ook al is je kind groot genoeg om daar zelfstandig te spelen, dan let je toch wel af en toe op of kind wel goed bezig is? Nee,vooral lekker zelf tot rust komen/beppen met een vriendin, da's veel belangrijker dan af en toe even opletten
Zo ook een baby in de babyhoek die lekker aan het kruipen was, en zo'n 3 kwartier in een poepluier aan het spelen was. (ik dacht nl eerst dat dochter het was, maar ander kind stonk dus, en dat bleef een hele tijd zo)
Ik nog om me heen kijken wie de ouders van dit kind zouden kunnen zijn, om even te zeggen dat baby gepoept had, maar kon niet zien wie bij dit kindje hoorde.
Ik dacht nog; de ouders zullen zo wel even komen kijken. Niet dus, pas zo'n 3 kwartier later. Lekker dan.
woensdag 23 september 2015 om 11:06
quote:fleetfox schreef op 23 september 2015 @ 09:19:
Ik krijg vaak het idee dat mensen het gevoel krijgen een beetje lekker achterover te kunnen leunen als ze met hun kind ergens komen. En dat vind ik helemaal niet oké. Ik kan me er dood aan ergeren als iemand schaapachtig staat te kijken hoe hun kind dan zich ronduit onbeschoft gedraagt.
Ben ik met je eens. Maar wat de een onbeschoft vindt, is voor de ander gewoon leeftijdsadequaat. Sommigen vinden het onbeschoft als een klein kind niet wacht met iets vragen tot de volwassenen uitgesproken zijn, of als een kind geen hand geeft of dankjewel zegt bij vertrek. Ik vind dat soort dingen helemaal niet onbeschoft bij jonge kinderen, maar passend bij de leeftijd. Uiteraard kan je het erin drillen, maar dat heb ik bewust nooit gedaan. Wel altijd zelf het voorbeeld gegeven, en inmiddels hebben ze dat overgenomen. Maar er zullen heus mensen zijn die dat onbeschoft hebben gevonden, en ik als opvoeder deed daar dan niets mee
Maar ik zorg er altijd voor dat mijn kinderen niets kapot maken, en niemand pijn doen.
Ik krijg vaak het idee dat mensen het gevoel krijgen een beetje lekker achterover te kunnen leunen als ze met hun kind ergens komen. En dat vind ik helemaal niet oké. Ik kan me er dood aan ergeren als iemand schaapachtig staat te kijken hoe hun kind dan zich ronduit onbeschoft gedraagt.
Ben ik met je eens. Maar wat de een onbeschoft vindt, is voor de ander gewoon leeftijdsadequaat. Sommigen vinden het onbeschoft als een klein kind niet wacht met iets vragen tot de volwassenen uitgesproken zijn, of als een kind geen hand geeft of dankjewel zegt bij vertrek. Ik vind dat soort dingen helemaal niet onbeschoft bij jonge kinderen, maar passend bij de leeftijd. Uiteraard kan je het erin drillen, maar dat heb ik bewust nooit gedaan. Wel altijd zelf het voorbeeld gegeven, en inmiddels hebben ze dat overgenomen. Maar er zullen heus mensen zijn die dat onbeschoft hebben gevonden, en ik als opvoeder deed daar dan niets mee
Maar ik zorg er altijd voor dat mijn kinderen niets kapot maken, en niemand pijn doen.
woensdag 23 september 2015 om 11:07
quote:vruchtgebruik schreef op 23 september 2015 @ 11:04:
[...]
Ik begrijp dat wel. Ligt er wel aan waar en hoe je woont. Ik vind het vervelend als mijn kinderen bijv de buren overlast bezorgen. Dus dat vind ik nog een lastige want wij wonen gehorig.Ja snap ik. Die van mij mogen hun ruzies niet uitvechten in de tuin, inderdaad vanwege de buren. Binnen mag wel, wij wonen niet gehorig, dus dan heb alleen ik er last van
[...]
Ik begrijp dat wel. Ligt er wel aan waar en hoe je woont. Ik vind het vervelend als mijn kinderen bijv de buren overlast bezorgen. Dus dat vind ik nog een lastige want wij wonen gehorig.Ja snap ik. Die van mij mogen hun ruzies niet uitvechten in de tuin, inderdaad vanwege de buren. Binnen mag wel, wij wonen niet gehorig, dus dan heb alleen ik er last van
woensdag 23 september 2015 om 11:20
quote:Lilla schreef op 23 september 2015 @ 11:06:
[...]
Ben ik met je eens. Maar wat de een onbeschoft vindt, is voor de ander gewoon leeftijdsadequaat. Sommigen vinden het onbeschoft als een klein kind niet wacht met iets vragen tot de volwassenen uitgesproken zijn, of als een kind geen hand geeft of dankjewel zegt bij vertrek. Ik vind dat soort dingen helemaal niet onbeschoft bij jonge kinderen, maar passend bij de leeftijd. Uiteraard kan je het erin drillen, maar dat heb ik bewust nooit gedaan. Wel altijd zelf het voorbeeld gegeven, en inmiddels hebben ze dat overgenomen. Maar er zullen heus mensen zijn die dat onbeschoft hebben gevonden, en ik als opvoeder deed daar dan niets mee
Maar ik zorg er altijd voor dat mijn kinderen niets kapot maken, en niemand pijn doen.
Dit dus, de mijne waren echt heel onbeschoft, die gaven de schoonmoeder van mijn zus geen hand en geen kus. Logisch in mijn ogen want ze kenden het goeie mens amper. Volgens schoonmoeder vreselijk onopgevoed.
Volgens dat mens geldt dat ook alleen maar voor kinderen. Als mijn kinderen binnenkomen als zij er al is, moeten mijn kinderen haar begroeten met een tenminste een hand. Maar als zij binnenkomt als mijn kinderen er al zijn, dan verwacht ze ook dat mijn kinderen haar een hand komen geven. Koekoek!
Maar die zuurpruim ging ook met mijn zus in discussie over mijn neefje die net kon praten en asseblief zei, dat moest volgens haar assublief zijn. En dat zou mijn zus de kinderen niet vroeg genoeg kunnen leren.
[...]
Ben ik met je eens. Maar wat de een onbeschoft vindt, is voor de ander gewoon leeftijdsadequaat. Sommigen vinden het onbeschoft als een klein kind niet wacht met iets vragen tot de volwassenen uitgesproken zijn, of als een kind geen hand geeft of dankjewel zegt bij vertrek. Ik vind dat soort dingen helemaal niet onbeschoft bij jonge kinderen, maar passend bij de leeftijd. Uiteraard kan je het erin drillen, maar dat heb ik bewust nooit gedaan. Wel altijd zelf het voorbeeld gegeven, en inmiddels hebben ze dat overgenomen. Maar er zullen heus mensen zijn die dat onbeschoft hebben gevonden, en ik als opvoeder deed daar dan niets mee
Maar ik zorg er altijd voor dat mijn kinderen niets kapot maken, en niemand pijn doen.
Dit dus, de mijne waren echt heel onbeschoft, die gaven de schoonmoeder van mijn zus geen hand en geen kus. Logisch in mijn ogen want ze kenden het goeie mens amper. Volgens schoonmoeder vreselijk onopgevoed.
Volgens dat mens geldt dat ook alleen maar voor kinderen. Als mijn kinderen binnenkomen als zij er al is, moeten mijn kinderen haar begroeten met een tenminste een hand. Maar als zij binnenkomt als mijn kinderen er al zijn, dan verwacht ze ook dat mijn kinderen haar een hand komen geven. Koekoek!
Maar die zuurpruim ging ook met mijn zus in discussie over mijn neefje die net kon praten en asseblief zei, dat moest volgens haar assublief zijn. En dat zou mijn zus de kinderen niet vroeg genoeg kunnen leren.
woensdag 23 september 2015 om 11:30
quote:fietsie schreef op 23 september 2015 @ 11:20:
[...]
Dit dus, de mijne waren echt heel onbeschoft, die gaven de schoonmoeder van mijn zus geen hand en geen kus. Logisch in mijn ogen want ze kenden het goeie mens amper. Volgens schoonmoeder vreselijk onopgevoed.
.
Mijn kinderen hoeven niemand een kus te geven als ze dat niet willen, daar zijn ze helemaal zelf de baas over, hoe klein ze ook zijn. Dat staat bij mij hoog in het vaandel: je mag aangeven wat je qua fysiek contact prettig vindt, en vooral ook wat niet. Ik vind het heel belangrijk dat dat er goed in zit. Beleefdheidsvormen komen heus ook nog wel.
Maar zo denkt niet iedereen, en daar loop je dan soms tegenaan: verschillende ideeën over wat kinderen zouden moeten doen of laten. Daar kan je een hoop opvoeddiscussies op terugvoeren denk ik.
[...]
Dit dus, de mijne waren echt heel onbeschoft, die gaven de schoonmoeder van mijn zus geen hand en geen kus. Logisch in mijn ogen want ze kenden het goeie mens amper. Volgens schoonmoeder vreselijk onopgevoed.
.
Mijn kinderen hoeven niemand een kus te geven als ze dat niet willen, daar zijn ze helemaal zelf de baas over, hoe klein ze ook zijn. Dat staat bij mij hoog in het vaandel: je mag aangeven wat je qua fysiek contact prettig vindt, en vooral ook wat niet. Ik vind het heel belangrijk dat dat er goed in zit. Beleefdheidsvormen komen heus ook nog wel.
Maar zo denkt niet iedereen, en daar loop je dan soms tegenaan: verschillende ideeën over wat kinderen zouden moeten doen of laten. Daar kan je een hoop opvoeddiscussies op terugvoeren denk ik.
woensdag 23 september 2015 om 11:42
quote:Lilla schreef op 23 september 2015 @ 11:30:
[...]
Mijn kinderen hoeven niemand een kus te geven als ze dat niet willen, daar zijn ze helemaal zelf de baas over, hoe klein ze ook zijn. Dat staat bij mij hoog in het vaandel: je mag aangeven wat je qua fysiek contact prettig vindt, en vooral ook wat niet. Ik vind het heel belangrijk dat dat er goed in zit. Beleefdheidsvormen komen heus ook nog wel.
Maar zo denkt niet iedereen, en daar loop je dan soms tegenaan: verschillende ideeën over wat kinderen zouden moeten doen of laten. Daar kan je een hoop opvoeddiscussies op terugvoeren denk ik.Nee, dat hoeven mijn kinderen ook niet. Maar als wij bij mijn zus zijn, dan zoenen die van mij wel hun eigen opa en oma spontaan. Dus dat stak nogal bij de zuurpruim, want haar eigen klein kinderen willen ook al niet zoenen met haar. Ik heb wel een idee waar dat aan ligt, maar dat werd ik niet geacht te ventileren.
[...]
Mijn kinderen hoeven niemand een kus te geven als ze dat niet willen, daar zijn ze helemaal zelf de baas over, hoe klein ze ook zijn. Dat staat bij mij hoog in het vaandel: je mag aangeven wat je qua fysiek contact prettig vindt, en vooral ook wat niet. Ik vind het heel belangrijk dat dat er goed in zit. Beleefdheidsvormen komen heus ook nog wel.
Maar zo denkt niet iedereen, en daar loop je dan soms tegenaan: verschillende ideeën over wat kinderen zouden moeten doen of laten. Daar kan je een hoop opvoeddiscussies op terugvoeren denk ik.Nee, dat hoeven mijn kinderen ook niet. Maar als wij bij mijn zus zijn, dan zoenen die van mij wel hun eigen opa en oma spontaan. Dus dat stak nogal bij de zuurpruim, want haar eigen klein kinderen willen ook al niet zoenen met haar. Ik heb wel een idee waar dat aan ligt, maar dat werd ik niet geacht te ventileren.