Kinderen
alle pijlers
opvoeding
woensdag 23 september 2015 om 08:50
Kom ik deze morgen terug thuis. Dochter afgezet in de opvang. Spelen er hier een paar kinderen in onze voortuin. Met kiezelsteentjes smijten, over de bloemen lopen, ... De moeder was erbij; die was aan het bellen. Vroeg haar of ze dat normaal vindt en ze dat bij haar ook eens moeten doen. Nee het is geen wereldramp maar ze kon haar kinderen toch zeggen daar niet te lopen.
Deze week naar een binnenspeeltuin. Is er daar een kind die bewust andere kindjes pijn doet en niemand zei er wat op. De ouders stonden er ook gewoon op te kijken. Nee zei er ook niets op want niet aan mij om dat kind te corrigeren.
Dit weekend bezoek. Hebben een zoon van 9 jaar. Springt met schoenen op de zetel, slaat tegen het schuifraam, snuffelt in de kasten,.... Uiteindelijk iets van gezegd.
Tegenwoordig zie ik dat veel. Dat een kind iets uitsteekt de ouders er bij zijn maar die totaal niets zeggen. Dan heb ik zoiets van "moet je niet ingrijpen? "
Ja ik heb ook een kind en ja ik weet dat opvoeden niet gemakkelijk is. Heb de indruk dat sommige ouders hun kinderen niet opvoeden. Dat ze denken laat ze maar doen; gemakkelijk voor ons. Daar erger ik me aan. Er zijn nog andere mensen op de wereld.
Deze week naar een binnenspeeltuin. Is er daar een kind die bewust andere kindjes pijn doet en niemand zei er wat op. De ouders stonden er ook gewoon op te kijken. Nee zei er ook niets op want niet aan mij om dat kind te corrigeren.
Dit weekend bezoek. Hebben een zoon van 9 jaar. Springt met schoenen op de zetel, slaat tegen het schuifraam, snuffelt in de kasten,.... Uiteindelijk iets van gezegd.
Tegenwoordig zie ik dat veel. Dat een kind iets uitsteekt de ouders er bij zijn maar die totaal niets zeggen. Dan heb ik zoiets van "moet je niet ingrijpen? "
Ja ik heb ook een kind en ja ik weet dat opvoeden niet gemakkelijk is. Heb de indruk dat sommige ouders hun kinderen niet opvoeden. Dat ze denken laat ze maar doen; gemakkelijk voor ons. Daar erger ik me aan. Er zijn nog andere mensen op de wereld.
woensdag 23 september 2015 om 13:54
woensdag 23 september 2015 om 15:49
quote:fleetfox schreef op 23 september 2015 @ 09:33:
[...]
Pakken zonder iets te vragen en spullen stuk maken vind ik een gebrek aan opvoeding.
Mijn beste vriendin ken ik sinds de basisschool en ik weet wel dat mijn moeder destijds niet bepaald dol op haar was (is nu anders gelukkig), maar dat was degelijk een verschil in opvoeding en niet een gebrek aan opvoeding. Waar wij wachten tot we gevraagd krijgen om iets te drinken, zal vriendin er om vragen als ze dorst heeft. Om even een voorbeeld te noemen. Maar mijn beste vriendin pakte nooit iets zonder te vragen en maakte nooit iets stuk. Dat vind ik ronduit asociaal.Maar als je beste vriendin nooit iets pakte zonder te vragen en nooit iets stuk maakte.....waarom had je moeder dan een hekel aan haar?
Poneer ik meteen deze stelling; Is het asociaal om om drinken te vragen, als je dorst hebt?
Of heeft dat dan weer met leeftijd te maken, wat ik achterlijk zou vinden, als kind kun je toch ook gewoon dorst hebben?
[...]
Pakken zonder iets te vragen en spullen stuk maken vind ik een gebrek aan opvoeding.
Mijn beste vriendin ken ik sinds de basisschool en ik weet wel dat mijn moeder destijds niet bepaald dol op haar was (is nu anders gelukkig), maar dat was degelijk een verschil in opvoeding en niet een gebrek aan opvoeding. Waar wij wachten tot we gevraagd krijgen om iets te drinken, zal vriendin er om vragen als ze dorst heeft. Om even een voorbeeld te noemen. Maar mijn beste vriendin pakte nooit iets zonder te vragen en maakte nooit iets stuk. Dat vind ik ronduit asociaal.Maar als je beste vriendin nooit iets pakte zonder te vragen en nooit iets stuk maakte.....waarom had je moeder dan een hekel aan haar?
Poneer ik meteen deze stelling; Is het asociaal om om drinken te vragen, als je dorst hebt?
Of heeft dat dan weer met leeftijd te maken, wat ik achterlijk zou vinden, als kind kun je toch ook gewoon dorst hebben?
woensdag 23 september 2015 om 15:53
quote:Lilla schreef op 23 september 2015 @ 11:06:
[...]
Ben ik met je eens. Maar wat de een onbeschoft vindt, is voor de ander gewoon leeftijdsadequaat. Sommigen vinden het onbeschoft als een klein kind niet wacht met iets vragen tot de volwassenen uitgesproken zijn, of als een kind geen hand geeft of dankjewel zegt bij vertrek. Ik vind dat soort dingen helemaal niet onbeschoft bij jonge kinderen, maar passend bij de leeftijd. Uiteraard kan je het erin drillen, maar dat heb ik bewust nooit gedaan. Wel altijd zelf het voorbeeld gegeven, en inmiddels hebben ze dat overgenomen. Maar er zullen heus mensen zijn die dat onbeschoft hebben gevonden, en ik als opvoeder deed daar dan niets mee
Maar ik zorg er altijd voor dat mijn kinderen niets kapot maken, en niemand pijn doen.Oh nee, daar ben ik het helemaal met je eens. Omgangsvormen vind ik niet snel onbeschoft. Pijn doen en kapot maken wel, zoals je al zegt.
[...]
Ben ik met je eens. Maar wat de een onbeschoft vindt, is voor de ander gewoon leeftijdsadequaat. Sommigen vinden het onbeschoft als een klein kind niet wacht met iets vragen tot de volwassenen uitgesproken zijn, of als een kind geen hand geeft of dankjewel zegt bij vertrek. Ik vind dat soort dingen helemaal niet onbeschoft bij jonge kinderen, maar passend bij de leeftijd. Uiteraard kan je het erin drillen, maar dat heb ik bewust nooit gedaan. Wel altijd zelf het voorbeeld gegeven, en inmiddels hebben ze dat overgenomen. Maar er zullen heus mensen zijn die dat onbeschoft hebben gevonden, en ik als opvoeder deed daar dan niets mee
Maar ik zorg er altijd voor dat mijn kinderen niets kapot maken, en niemand pijn doen.Oh nee, daar ben ik het helemaal met je eens. Omgangsvormen vind ik niet snel onbeschoft. Pijn doen en kapot maken wel, zoals je al zegt.
woensdag 23 september 2015 om 15:56
quote:godfried schreef op 23 september 2015 @ 15:49:
[...]
Maar als je beste vriendin nooit iets pakte zonder te vragen en nooit iets stuk maakte.....waarom had je moeder dan een hekel aan haar?
Poneer ik meteen deze stelling; Is het asociaal om om drinken te vragen, als je dorst hebt?
Of heeft dat dan weer met leeftijd te maken, wat ik achterlijk zou vinden, als kind kun je toch ook gewoon dorst hebben?
Tja, ik denk dat mijn moeders opvoeding en hoe die van ons verliep prima vond en die van vriendin wat minder. Kan. Ze had beleefdheid hoog in de vaandel staan. Toen ik op mezelf ging en mensen gingen het vragen, moest ik er ook aan wennen. Maar uiteindelijk ben ik tot de conclusie gekomen dat beleefd wachten niet altijd in je voordeel werkt en ik vind er dus niets (meer) vreemds aan. Mijn moeder wel blijkbaar. Maar misschien is het wel dat ik een waardeloze gastvrouw ben en mijn moeder niet
[...]
Maar als je beste vriendin nooit iets pakte zonder te vragen en nooit iets stuk maakte.....waarom had je moeder dan een hekel aan haar?
Poneer ik meteen deze stelling; Is het asociaal om om drinken te vragen, als je dorst hebt?
Of heeft dat dan weer met leeftijd te maken, wat ik achterlijk zou vinden, als kind kun je toch ook gewoon dorst hebben?
Tja, ik denk dat mijn moeders opvoeding en hoe die van ons verliep prima vond en die van vriendin wat minder. Kan. Ze had beleefdheid hoog in de vaandel staan. Toen ik op mezelf ging en mensen gingen het vragen, moest ik er ook aan wennen. Maar uiteindelijk ben ik tot de conclusie gekomen dat beleefd wachten niet altijd in je voordeel werkt en ik vind er dus niets (meer) vreemds aan. Mijn moeder wel blijkbaar. Maar misschien is het wel dat ik een waardeloze gastvrouw ben en mijn moeder niet
woensdag 23 september 2015 om 16:32
Miquote:fietsie schreef op 23 september 2015 @ 09:45:
[...]
Er zijn mensen die 'pakken zonder vragen' zien als een bepaalde zelfstandigheid bij kinderen. En als ik eerlijk ben vind ik dat ook. Ik leer mijn kinderen ook om zelf in hun behoeften te voorzien. Verschil is hierbij wel dat ik dat van lieverlee ben gaan doen vanaf dat ze dat ook konden overzien en dat ze snapten dat dat bij anderen niet kan. Mijn kinderen zijn nu pubers en weten wat wel en niet kan. Een pak biscuitjes mogen ze pakken en openmaken, een pak luxe koeken met zes in een pak niet.
Speelgoed stukmaken deden die van mij ook niet, omdat ik ze daarvoor waarschuwde, mijn buurvrouw vond dat dat nou juist iets was dat haar kinderen proefondervindelijk moesten leren. Als je je lievelings X sloopt heb je dus geen X meer. Gelukkig leerden haar kinderen wel dat dat alleen van toepassing was op hun eigen spullen.
Speelgoed stukmaken is ook niet altijd direct het doel van het stukmaken. Soms willen kinderen gewoon zien en voelen hoe het werkt, en dat kan niet zonder het open te maken. Soms willen kinderen dat iets juist iets anders doet dan waar het voor gemaakt is en proberen ze het speelgoed 'aan te passen.' Wij noemen dat slopen, kinderen noemen dat anders.
Ik roep dus ook nooit dat ze dingen niet mogen stukmaken, ik zeg dat als ze iets willen openmaken dat dat dan echt stuk gaat en niet meer gerepareerd kan worden. Ik vraag ook vaak waarom ze iets doen, soms kun je door iets uit te leggen hun nieuwsgierigheid bevredigen.
Over dat zelf pakken: Een bepaald vriendje vraagt altijd als hij hier komt waar wij de rijstwafels bewaren.
Toevallig heb ik een collega gehad die een keer vertelde dat zijn kinderen onbeperkt rijstwafels mogen pakken.
Dus ik leg de rijstwafels op tafel.
Jongetje zichtbaar opgelucht, pakt er inderdaad na een uur een.
Andere moeder een keer klagen dat het een lief kind is maar dat hij een enorme huilbui kreeg omdat ze geen rijstwafels had.
Die moeder van dat jongetje had wat verontwaardigd gezegd:' Wie heeft er nou geen rijstwafels in huis' bij het ophalen.
(die van mij zijn bijna rijstkauwgom want dat jongetje is de enige die hier dat eet eigenlijk)
Ik denk dus dat je dit soort dingen moet doen als het bij de leeftijd van het kind past. En moet oppassen dat het geen gewoonte wordt.
[...]
Er zijn mensen die 'pakken zonder vragen' zien als een bepaalde zelfstandigheid bij kinderen. En als ik eerlijk ben vind ik dat ook. Ik leer mijn kinderen ook om zelf in hun behoeften te voorzien. Verschil is hierbij wel dat ik dat van lieverlee ben gaan doen vanaf dat ze dat ook konden overzien en dat ze snapten dat dat bij anderen niet kan. Mijn kinderen zijn nu pubers en weten wat wel en niet kan. Een pak biscuitjes mogen ze pakken en openmaken, een pak luxe koeken met zes in een pak niet.
Speelgoed stukmaken deden die van mij ook niet, omdat ik ze daarvoor waarschuwde, mijn buurvrouw vond dat dat nou juist iets was dat haar kinderen proefondervindelijk moesten leren. Als je je lievelings X sloopt heb je dus geen X meer. Gelukkig leerden haar kinderen wel dat dat alleen van toepassing was op hun eigen spullen.
Speelgoed stukmaken is ook niet altijd direct het doel van het stukmaken. Soms willen kinderen gewoon zien en voelen hoe het werkt, en dat kan niet zonder het open te maken. Soms willen kinderen dat iets juist iets anders doet dan waar het voor gemaakt is en proberen ze het speelgoed 'aan te passen.' Wij noemen dat slopen, kinderen noemen dat anders.
Ik roep dus ook nooit dat ze dingen niet mogen stukmaken, ik zeg dat als ze iets willen openmaken dat dat dan echt stuk gaat en niet meer gerepareerd kan worden. Ik vraag ook vaak waarom ze iets doen, soms kun je door iets uit te leggen hun nieuwsgierigheid bevredigen.
Over dat zelf pakken: Een bepaald vriendje vraagt altijd als hij hier komt waar wij de rijstwafels bewaren.
Toevallig heb ik een collega gehad die een keer vertelde dat zijn kinderen onbeperkt rijstwafels mogen pakken.
Dus ik leg de rijstwafels op tafel.
Jongetje zichtbaar opgelucht, pakt er inderdaad na een uur een.
Andere moeder een keer klagen dat het een lief kind is maar dat hij een enorme huilbui kreeg omdat ze geen rijstwafels had.
Die moeder van dat jongetje had wat verontwaardigd gezegd:' Wie heeft er nou geen rijstwafels in huis' bij het ophalen.
(die van mij zijn bijna rijstkauwgom want dat jongetje is de enige die hier dat eet eigenlijk)
Ik denk dus dat je dit soort dingen moet doen als het bij de leeftijd van het kind past. En moet oppassen dat het geen gewoonte wordt.
woensdag 23 september 2015 om 16:51
quote:fleetfox schreef op 23 september 2015 @ 15:56:
[...]
Tja, ik denk dat mijn moeders opvoeding en hoe die van ons verliep prima vond en die van vriendin wat minder. Kan. Ze had beleefdheid hoog in de vaandel staan. Toen ik op mezelf ging en mensen gingen het vragen, moest ik er ook aan wennen. Maar uiteindelijk ben ik tot de conclusie gekomen dat beleefd wachten niet altijd in je voordeel werkt en ik vind er dus niets (meer) vreemds aan. Mijn moeder wel blijkbaar. Maar misschien is het wel dat ik een waardeloze gastvrouw ben en mijn moeder niet
Vroegen andere kindjes het dan nooit?
Ik heb het juist altijd andersom, als ik ergens op visite kom of blijf eten en er word mij geen drinken aangeboden dan vind ik dat niet zo gastvrij of beleefd.
Ik weet dat heel veel mensen niet drinken tijdens het eten maar ik kan eigenlijk nooit eten zonder drinken erbij.
Maar dat erom vragen dan als onbeleefd gezien word, had ik nooit bedacht.
[...]
Tja, ik denk dat mijn moeders opvoeding en hoe die van ons verliep prima vond en die van vriendin wat minder. Kan. Ze had beleefdheid hoog in de vaandel staan. Toen ik op mezelf ging en mensen gingen het vragen, moest ik er ook aan wennen. Maar uiteindelijk ben ik tot de conclusie gekomen dat beleefd wachten niet altijd in je voordeel werkt en ik vind er dus niets (meer) vreemds aan. Mijn moeder wel blijkbaar. Maar misschien is het wel dat ik een waardeloze gastvrouw ben en mijn moeder niet
Vroegen andere kindjes het dan nooit?
Ik heb het juist altijd andersom, als ik ergens op visite kom of blijf eten en er word mij geen drinken aangeboden dan vind ik dat niet zo gastvrij of beleefd.
Ik weet dat heel veel mensen niet drinken tijdens het eten maar ik kan eigenlijk nooit eten zonder drinken erbij.
Maar dat erom vragen dan als onbeleefd gezien word, had ik nooit bedacht.
woensdag 23 september 2015 om 19:48