Kinderen
alle pijlers
oude moeder?
dinsdag 17 maart 2015 om 22:16
Een paar maanden geleden opende ik nog een topic omdat de gesprekken over kinderen tussen mij en mijn vriend niet lekker liepen. Inmiddels ben ik erachter waarom. Hij wil nog even genieten zoals het nu is. Sta ik volledig achter verder want we hebben beide besloten er pas voor te gaan als we er allebei klaar voor zijn.
Nu heb ik een kans om promotie te maken op werk. Dat betekent wel dat ik de komende 5 jaar zeker niet aan kinderen kan beginnen. Dat zou betekenen dat ik dan 33 ben. Niet helemaal mijn doel wat ik voor ogen had eigenlijk. Want stel dat het daarna nog wel even duurt?
Mijn moeder was 41 toen ze van mij beviel. Ze wordt volgende maand 70 en begint al echt een omatje te worden. Ik word dan ook vaak als haar kleindochter gezien. Ik kan daar soms ontzettend van balen. Net als van het feit dat ik best jong zal zijn wanneer mijn moeder overlijdt. Dit houdt mij een beetje tegen om zelf dan ook hetzelfde te doen.
Ik vraag me af wat jullie zouden doen. Gaan voor die promotie en verder gewoon aankijken. Of de promotie afslaan en met minder genoegen nemen en eerder aan kinderen beginnen?
Nu heb ik een kans om promotie te maken op werk. Dat betekent wel dat ik de komende 5 jaar zeker niet aan kinderen kan beginnen. Dat zou betekenen dat ik dan 33 ben. Niet helemaal mijn doel wat ik voor ogen had eigenlijk. Want stel dat het daarna nog wel even duurt?
Mijn moeder was 41 toen ze van mij beviel. Ze wordt volgende maand 70 en begint al echt een omatje te worden. Ik word dan ook vaak als haar kleindochter gezien. Ik kan daar soms ontzettend van balen. Net als van het feit dat ik best jong zal zijn wanneer mijn moeder overlijdt. Dit houdt mij een beetje tegen om zelf dan ook hetzelfde te doen.
Ik vraag me af wat jullie zouden doen. Gaan voor die promotie en verder gewoon aankijken. Of de promotie afslaan en met minder genoegen nemen en eerder aan kinderen beginnen?
woensdag 18 maart 2015 om 09:43
quote:marana schreef op 18 maart 2015 @ 09:15:
[...]
Ik vind dit echt ongelooflijk, dat je in deze tijd nog zo denkt.
Stel dat blijkt dat je niet zo makkelijk kinderen krijgt, dan heb je mooi die promotie laten schieten.
Natuurlijk moet TO voor die promotie gaan. Zwanger worden kan geen reden zijn voor ontslag. Ik kan me voorstellen dat TO de eerste 2 jaar, als het nieuwe filiaal nog volop in opbouw is, nog niet zwanger wil worden, maar daarna zou ik het rustig gaan proberen hoor.
Ik vind het eigenlijk nog veel kwalijker dat TO's vriend niet wil dat ze de promotie aanneemt. Ik snap niet dat niet meer mensen daarover vallen. Het gaat om TO's carrière, dat laat ze toch niet door een ander bepalen?Eens met de hele post!
[...]
Ik vind dit echt ongelooflijk, dat je in deze tijd nog zo denkt.
Stel dat blijkt dat je niet zo makkelijk kinderen krijgt, dan heb je mooi die promotie laten schieten.
Natuurlijk moet TO voor die promotie gaan. Zwanger worden kan geen reden zijn voor ontslag. Ik kan me voorstellen dat TO de eerste 2 jaar, als het nieuwe filiaal nog volop in opbouw is, nog niet zwanger wil worden, maar daarna zou ik het rustig gaan proberen hoor.
Ik vind het eigenlijk nog veel kwalijker dat TO's vriend niet wil dat ze de promotie aanneemt. Ik snap niet dat niet meer mensen daarover vallen. Het gaat om TO's carrière, dat laat ze toch niet door een ander bepalen?Eens met de hele post!
woensdag 18 maart 2015 om 10:19
Toen wij een baby wilden en er beiden klaar voor waren zijn we ervoor gegaan. Tijdens de zwangerschap werd ik ontslagen (reorganisatie, kantonrechtersprocedure, advocaten; het kan echt wel hoor) en moet ik nu na mijn verlof een andere baan gaan zoeken. Ja, je krijgt dan een ontslagvergoeding; joepie een extra maandsalaris. Ik had liever mijn baan nog gehad. Maar goed; hadden we gewacht met kinderen als we dit hadden voorzien: ja, echt wel. En hoe lang hadden we dan nog moeten wachten? Want nu vind ik vast wel een nieuwe baan, maar zal ik starten met een (half) jaarcontract en is de zekerheid in het begin ook ver te zoeken.
Maar dat is mosterd na de maaltijd; de baby groeit in mijn buik en binnen enkele weken ga ik bevallen. We houden er al van sinds we het weten en het nog een boontje was. Hebben we er spijt van; nee.
Er kan van alles gebeuren; ga voor de promotie, en begin aan kinderen wanneer je er beiden klaar voor bent. Je weet niet wat er nog op je weg komt, en hoe het loopt met die andere functie.
Maar dat is mosterd na de maaltijd; de baby groeit in mijn buik en binnen enkele weken ga ik bevallen. We houden er al van sinds we het weten en het nog een boontje was. Hebben we er spijt van; nee.
Er kan van alles gebeuren; ga voor de promotie, en begin aan kinderen wanneer je er beiden klaar voor bent. Je weet niet wat er nog op je weg komt, en hoe het loopt met die andere functie.
woensdag 18 maart 2015 om 10:40
Ik snap jouw dilemma wel. Feit is gewoon dat hoe ouder je bent als je een kind krijgt hoe groter de kans is dat je niet al te lange tijd samen hebt. Niet iedereen wordt 80 he. Het is ook heel verdrietig als je bepaalde mijlpalen in het leven van je kind niet met je ouders kunt delen. Mijn eigen moeder is 65 geworden. Als zij op haar 40ste mij had gekregen dan zou ik 25 zijn geweest toen ze stierf. Natuurlijk wil je op geen enkele leeftijd je ouders kwijt raken maar als je op oudere leeftijd pas aan kinderen begint is de kans gewoon veel groter dat je kinderen het op vrij jonge leeftijd zonder je moeten stellen. Tegenwoordig beginnen steeds meer vrouwen op oudere leeftijd aan een kind. Vroeger zag je dat niet zo. Als ik een vrouw met kinderen zie weet ik vaak niet of het nou een oma of een moeder is. Ik vraag daar ook niet meer naar want die genante fout heb al wel eens gemaakt. Zelf zou ik het dus echt niet leuk vinden om voor de oma aangezien te worden wat tegenwoordig wel vaak gebeurd.
woensdag 18 maart 2015 om 13:17
quote:Miffy schreef op 18 maart 2015 @ 09:42:
Drieëndertig is natuurlijk niet piepjong om te beginnen met proberen zwanger te worden. Zeker als je een groter gezin wilt, leg je je daarmee best wat tijdsdruk op. Als je op je 28e al zeker weet dat je kinderen wilt, zou ik daar in jouw plaats liever niet nog vijf jaar mee wachten. Maar ik zou wel op zoek gaan naar een kerel die je gewoon steunt als je de mogelijkheid krijgt promotie te maken. Ook als het daardoor nog even duurt voor je zwanger bent.
Wat een dweil, niet willen dat jij promotie maakt.
Inderdaad ik zou me in deze situatie meer druk over maken over het feit of deze man wel geschikt zou zijn als vader van mijn kinderen (want wie in hemelsnaam stimuleert nu niet de ontwikkeling van zijn partner) dan de leeftijd waarop die kinderen dan wel niet gaan komen.
Maar ik proef een beetje alsof je zelf niet echt voor die baan wil gaan. Maar dat is slechts een gevoel wat ik bij je reacties krijg. In dat geval is de reactie van je man wel weer te begrijpen, die wil je dan misschien niet beperken maar juist steunen in het idee dat je niet verplicht bent voor carriere hoeft te kiezen..
Drieëndertig is natuurlijk niet piepjong om te beginnen met proberen zwanger te worden. Zeker als je een groter gezin wilt, leg je je daarmee best wat tijdsdruk op. Als je op je 28e al zeker weet dat je kinderen wilt, zou ik daar in jouw plaats liever niet nog vijf jaar mee wachten. Maar ik zou wel op zoek gaan naar een kerel die je gewoon steunt als je de mogelijkheid krijgt promotie te maken. Ook als het daardoor nog even duurt voor je zwanger bent.
Wat een dweil, niet willen dat jij promotie maakt.
Inderdaad ik zou me in deze situatie meer druk over maken over het feit of deze man wel geschikt zou zijn als vader van mijn kinderen (want wie in hemelsnaam stimuleert nu niet de ontwikkeling van zijn partner) dan de leeftijd waarop die kinderen dan wel niet gaan komen.
Maar ik proef een beetje alsof je zelf niet echt voor die baan wil gaan. Maar dat is slechts een gevoel wat ik bij je reacties krijg. In dat geval is de reactie van je man wel weer te begrijpen, die wil je dan misschien niet beperken maar juist steunen in het idee dat je niet verplicht bent voor carriere hoeft te kiezen..
woensdag 18 maart 2015 om 14:00
De druk komt vooral omdat jij, je man of of je werkgever of allemaal (het is mij niet helemaal duidelijk) het een het ander uit laat sluiten. Dat je voor die promotie gaat, betekent helemaal niet dat je je kinderwens minimaal vijf jaar uit moet stellen. Hele volksstammen vrouwen in hoge(re) posities krijgen kinderen op het moment dat zij zelf de tijd rijp achten. Zelfs onze koningin. Kijk naar Femke Halsema en consorten. En zo zijn er nog veel meer voorbeelden natuurlijk.
Nou, en dan neem je die baan en dan word je toch zwanger. En dan doet je werkgever moeilijk. Als jij voor deze werkgever zoveel waard bent dat hij je in vijf jaar geen 16 weken kan missen, dan zou het best dom zijn om je te ontslaan vanwege een zwangerschap. Liever 16 weken missen dan voor altijd dan toch? 16 weken en misschien wat minder werkuren daarna. Wat notabene wettelijke geregeld is. Welkom in 2015.
Nou, en dan neem je die baan en dan word je toch zwanger. En dan doet je werkgever moeilijk. Als jij voor deze werkgever zoveel waard bent dat hij je in vijf jaar geen 16 weken kan missen, dan zou het best dom zijn om je te ontslaan vanwege een zwangerschap. Liever 16 weken missen dan voor altijd dan toch? 16 weken en misschien wat minder werkuren daarna. Wat notabene wettelijke geregeld is. Welkom in 2015.
woensdag 18 maart 2015 om 14:01
woensdag 18 maart 2015 om 17:10
quote:lisbeth schreef op 18 maart 2015 @ 08:20:
Ouderschapsverlof kan inderdaad altijd. Maar ik vind het goed dat to hier over nadenkt. als je weet dat je in de nabije toekomst kinderen wilt en dat is toch iets wat zij niet alleen beslist, er zijn twee mensen in een relatie. Dan is het alleen maar slim om erover na te denken of dit te combineren is met de functie die je aangeboden wilt en met het leven dat je met je kind wilt. Als de man thuis gaat blijven dan is er natuurlijk geen enkel probleem, als het kind 4 dagen naar de creche gaat ook niet. Maar niet iedere moeder wilt dat.
Een werkgever kán ouderschapsverlof weigeren als er zwaarwegende belangen zijn. Het is niet makkelijk en een werkgever moet met hele goed argumenten komen, maar het is geen automatisch recht.
Verder on topic, als je echt wilt moet je die promotie natuurlijk gewoon aannemen. In het ergste geval raakt de relatie met je werkgever ernstig verstoord in geval van een zwangerschap, maar de ervaring pakken ze je dan niet meer af.
Ouderschapsverlof kan inderdaad altijd. Maar ik vind het goed dat to hier over nadenkt. als je weet dat je in de nabije toekomst kinderen wilt en dat is toch iets wat zij niet alleen beslist, er zijn twee mensen in een relatie. Dan is het alleen maar slim om erover na te denken of dit te combineren is met de functie die je aangeboden wilt en met het leven dat je met je kind wilt. Als de man thuis gaat blijven dan is er natuurlijk geen enkel probleem, als het kind 4 dagen naar de creche gaat ook niet. Maar niet iedere moeder wilt dat.
Een werkgever kán ouderschapsverlof weigeren als er zwaarwegende belangen zijn. Het is niet makkelijk en een werkgever moet met hele goed argumenten komen, maar het is geen automatisch recht.
Verder on topic, als je echt wilt moet je die promotie natuurlijk gewoon aannemen. In het ergste geval raakt de relatie met je werkgever ernstig verstoord in geval van een zwangerschap, maar de ervaring pakken ze je dan niet meer af.
woensdag 18 maart 2015 om 18:59
Ik zou voor de promotie gaan. Je weet niet of kinderen krijgen uberhaupt gaat lukken, en een dergelijke promotie kans zal zich ook niet vaak voor doen. En als dingen een beetje gesetteld zijn, zeg na 2 jaar, zou ik met de pil stoppen. Het één hoeft het ander niet uit te sluiten. Ik zou me niet druk maken om zaken die mogelijk helemaal niet gebeuren (verstoorde relatie met werkgever - aparte werkgever zou dat m.i. dan zijn) en de kans pakken.