Kinderen
alle pijlers
Overbezorgd als moeder
zaterdag 17 september 2016 om 23:05
Naar aanleiding van mijn andere topic vraag ik me af wanneer ben je als moeder overbezorgd?
Dit zet me tot denken na, ben ik overbezorgd soms? Het enige wat ik kan bedenken is dat ik mijn kinderen niet alleen op internet laat. Niet op de slaapkamer bijvoorbeeld. Hier mogen ze op internet, maar wel in de huiskamer. Ik heb me trouwens nooit bemoeid met het internet gedrag, ze spelen tot nu toe alleen spelletjes. Maar het geeft wel een gevoel van veiligheid, ik kan altijd een blik werpen op die computer en zien wat ze doen.
Mijn kinderen mogen karten, skiën en alle sporten uitoefenen die gevaarlijk kunnen zijn maar leuk, dus doen. En toch begrijp ik wel dat sommige moeders niet zo denken, misschien te overbezorgd zijn. Ik wil natuurlijk ook niet dat er iets gebeurd.
Dus wanneer ben je als moeder overbezorgd, beschermend of gewoon oplettend?
Dit zet me tot denken na, ben ik overbezorgd soms? Het enige wat ik kan bedenken is dat ik mijn kinderen niet alleen op internet laat. Niet op de slaapkamer bijvoorbeeld. Hier mogen ze op internet, maar wel in de huiskamer. Ik heb me trouwens nooit bemoeid met het internet gedrag, ze spelen tot nu toe alleen spelletjes. Maar het geeft wel een gevoel van veiligheid, ik kan altijd een blik werpen op die computer en zien wat ze doen.
Mijn kinderen mogen karten, skiën en alle sporten uitoefenen die gevaarlijk kunnen zijn maar leuk, dus doen. En toch begrijp ik wel dat sommige moeders niet zo denken, misschien te overbezorgd zijn. Ik wil natuurlijk ook niet dat er iets gebeurd.
Dus wanneer ben je als moeder overbezorgd, beschermend of gewoon oplettend?
zaterdag 17 september 2016 om 23:10
zaterdag 17 september 2016 om 23:13
Ligt aan de ouders maar ook aan het kind. Niet elk kind kan en wil zulke dingen precies op dezelfde leeftijd. Ik zou vooral daar naar kijken als moeder.
Sommige moeder zijn echt overbezorgd ( zoals die uit je andere topic wel een beetje lijkt) maar vaak kennen ze hun kind gewoon goed.
Dat kan ook. Maar hoeft zeker niet. En is zeker sneu voor een kind.
Sommige moeder zijn echt overbezorgd ( zoals die uit je andere topic wel een beetje lijkt) maar vaak kennen ze hun kind gewoon goed.
Dat kan ook. Maar hoeft zeker niet. En is zeker sneu voor een kind.
zaterdag 17 september 2016 om 23:15
Het is heel raar, maar in onze omgeving zijn de kinderen die het minste mogen, het vaakst thuis met gebroken ledematen. Blijkbaar leer je je lijf en mogelijkheden goed kennen als je gewoon je gang mag gaan. Onze dochter rijdt al paard sinds ze vijf is. Ze is er in totaal twee keer vanaf gevallen, waarbij ze één keer de banden in de elleboog gescheurd heeft.
Ik zou trouwens een tropisch zwemparadijs met tien jongens van een jaar of tien een stuk gevaarlijker vinden dan karten, maar dat was de andere discussie.
Ik zou trouwens een tropisch zwemparadijs met tien jongens van een jaar of tien een stuk gevaarlijker vinden dan karten, maar dat was de andere discussie.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
zaterdag 17 september 2016 om 23:25
quote:Ceylon schreef op 17 september 2016 @ 23:15:
Het is heel raar, maar in onze omgeving zijn de kinderen die het minste mogen, het vaakst thuis met gebroken ledematen. Blijkbaar leer je je lijf en mogelijkheden goed kennen als je gewoon je gang mag gaan. Onze dochter rijdt al paard sinds ze vijf is. Ze is er in totaal twee keer vanaf gevallen, waarbij ze één keer de banden in de elleboog gescheurd heeft.
Ik zou trouwens een tropisch zwemparadijs met tien jongens van een jaar of tien een stuk gevaarlijker vinden dan karten, maar dat was de andere discussie.Ja dat klopt, ik ben daarin niet overbezorgd, laat lekker doen denk ik ze zijn oud genoeg. Wel ben ik dat misschien over het internetgebruik. Mijn kinderen zijn onder de 12 dus ik vind dat ik een beetje toezicht mag houden, als is het maar door af en toe een blik op het scherm. Daarnaast heb ik natuurlijk ook filters geïnstalleerd, zodat ze niet per ongeluk op verkeerde sites kunnen komen. Voorzover je dat kan afschermen.
Het is heel raar, maar in onze omgeving zijn de kinderen die het minste mogen, het vaakst thuis met gebroken ledematen. Blijkbaar leer je je lijf en mogelijkheden goed kennen als je gewoon je gang mag gaan. Onze dochter rijdt al paard sinds ze vijf is. Ze is er in totaal twee keer vanaf gevallen, waarbij ze één keer de banden in de elleboog gescheurd heeft.
Ik zou trouwens een tropisch zwemparadijs met tien jongens van een jaar of tien een stuk gevaarlijker vinden dan karten, maar dat was de andere discussie.Ja dat klopt, ik ben daarin niet overbezorgd, laat lekker doen denk ik ze zijn oud genoeg. Wel ben ik dat misschien over het internetgebruik. Mijn kinderen zijn onder de 12 dus ik vind dat ik een beetje toezicht mag houden, als is het maar door af en toe een blik op het scherm. Daarnaast heb ik natuurlijk ook filters geïnstalleerd, zodat ze niet per ongeluk op verkeerde sites kunnen komen. Voorzover je dat kan afschermen.
zondag 18 september 2016 om 00:05
quote:Dormouse schreef op 17 september 2016 @ 23:58:
Soort van TVP, mijn kind is bijna 2 dus ik sterf nog 1000 doden als hij 30 meter bij de sloot vandaan rond rent Kan dus niet echt meepraten maar vind het een leuk en interessant onderwerp Oh, water en kinderen vind ik ook eng, je hoort ze niet onder water he? Mijn kinderen zijn ouder, maar voor die tijd was ik er ook niet gerust op, nu kan ik ze daarin prima loslaten. Maar ik begrijp je gevoel.
Soort van TVP, mijn kind is bijna 2 dus ik sterf nog 1000 doden als hij 30 meter bij de sloot vandaan rond rent Kan dus niet echt meepraten maar vind het een leuk en interessant onderwerp Oh, water en kinderen vind ik ook eng, je hoort ze niet onder water he? Mijn kinderen zijn ouder, maar voor die tijd was ik er ook niet gerust op, nu kan ik ze daarin prima loslaten. Maar ik begrijp je gevoel.
zondag 18 september 2016 om 00:35
quote:fleuriez schreef op 18 september 2016 @ 00:05:
[...]
Oh, water en kinderen vind ik ook eng, je hoort ze niet onder water he? Mijn kinderen zijn ouder, maar voor die tijd was ik er ook niet gerust op, nu kan ik ze daarin prima loslaten. Maar ik begrijp je gevoel.Gelukkig haha, het helpt ook niet dat we een balkon hebben en de speelruimte thuis dus wat beperkt is. En de dichtsbijzijnde plaats op buiten te spelen is een groot veld aan een sloot Maar kan niet elke keer 20 minuten lopen voor een andere plek en het gaat steeds beter haha. Maar eng is het zeker. Loslaten is gewoon lastig en begint veel te snel
[...]
Oh, water en kinderen vind ik ook eng, je hoort ze niet onder water he? Mijn kinderen zijn ouder, maar voor die tijd was ik er ook niet gerust op, nu kan ik ze daarin prima loslaten. Maar ik begrijp je gevoel.Gelukkig haha, het helpt ook niet dat we een balkon hebben en de speelruimte thuis dus wat beperkt is. En de dichtsbijzijnde plaats op buiten te spelen is een groot veld aan een sloot Maar kan niet elke keer 20 minuten lopen voor een andere plek en het gaat steeds beter haha. Maar eng is het zeker. Loslaten is gewoon lastig en begint veel te snel
zondag 18 september 2016 om 00:37
Mijn kinderen mogen best veel zelf, nou wonen wij ook in een buurt waar dat ook kan, hiervoor woonde ik aan ern mega drukke straat en daar mochten ze de tuin niet uit van mij, nu we verhuist zijn is er een wereld voor hin open gegaan, ze mogen buiten spelen, fietsen, mogen met zijn 3e naar de speeltuin toe, maar goed de oudste is 12 en 6 en 3. Jongste mag alleen mst de oudste mee, middelste zou ook alleen mogen.
Het verschilt wel heel erg per kind hoe vrij je Ze kan laten want niet elk kind kan op jonge leeftijd al veel vrijheid aan.
Mijn meisje van 6 wil steeds meer zonder mama erbij doen hihi dus probeer haar zoveel mogelijk los te laten,
Het verschilt wel heel erg per kind hoe vrij je Ze kan laten want niet elk kind kan op jonge leeftijd al veel vrijheid aan.
Mijn meisje van 6 wil steeds meer zonder mama erbij doen hihi dus probeer haar zoveel mogelijk los te laten,
zondag 18 september 2016 om 00:47
En toch begrijp ik sommige (overbezorgde) moeders wel, soms. Het ene kind is het andere niet, oftewel het is per kind verschillend. En dan komt soms een moeder als overbezorgd over, maar misschien ziet haar kind de gevaren niet. Dat weet ze als moeder maar een ander niet. Daarom vind ik het ook een fijn onderwerp om eens over te schrijven.
zondag 18 september 2016 om 01:44
Naar mijn oudste zoon toe ben ik soms overbezorgd. Minder naar mijn dochter toe. Mijn zoon heeft een handicap waardoor hij altijd veel hulp nodig heeft (gehad). Daarnaast is zijn karakter ook wat bezorgder. Mijn dochter is altijd van zichzelf veel onafhankelijker geweest. Dus die wisselwerking speelt ook wel een rol. Bij mijn dochter heb ik altijd meer het gevoel van die red zich wel. Die zorgt er wel voor dat ze geen rare dingen doet en mocht er iets gebeuren dan red ze zich wel. Terwijl ik daarmee zoon ook wel wat te kort doen wat hij is vrij verantwoordelijk. Maar hij is natuurlijk gewoon kwetsbaarder en daarnaast ook wel iets aanhankelijker en meer dromerig. Waardoor ik wat beschermder ben soms naar hem toe.
Mijn jongste zoon is nog maar een baby dus ik weet niet hoe zich dat gaat ontwikkelen. Hij is gezond en makkelijk en slaapt goed en huilt weinig en hierdoor ben ik ook vrij relaxed. Dat maakt het ook makkelijk om minder bezorgd te zijn.
Mijn oudste kinderen zijn in steden en flats opgegroeid dus ze mochten eigenlijk nooit zelfstandig buitenspelen of ergens heen. Te veel verkeer en zo. Pas sinds we in het dorp wonen in een verkeersluwe buurt waar ze makkelijk kunnen buitenspelen mogen ze alleen buitenspelen. Toen waren ze 9.
De computer staat hier ook in de kamer en we hebben ook filternet. Computer op eigen kamer mag van mij trouwens wel maar ik ga nu nog geen computers voor ze kopen. Je hebt trouwens ook handige programma's zoals Circle van Disney waarmee je de kinderen online in de gaten kan houden.
Mijn jongste zoon is nog maar een baby dus ik weet niet hoe zich dat gaat ontwikkelen. Hij is gezond en makkelijk en slaapt goed en huilt weinig en hierdoor ben ik ook vrij relaxed. Dat maakt het ook makkelijk om minder bezorgd te zijn.
Mijn oudste kinderen zijn in steden en flats opgegroeid dus ze mochten eigenlijk nooit zelfstandig buitenspelen of ergens heen. Te veel verkeer en zo. Pas sinds we in het dorp wonen in een verkeersluwe buurt waar ze makkelijk kunnen buitenspelen mogen ze alleen buitenspelen. Toen waren ze 9.
De computer staat hier ook in de kamer en we hebben ook filternet. Computer op eigen kamer mag van mij trouwens wel maar ik ga nu nog geen computers voor ze kopen. Je hebt trouwens ook handige programma's zoals Circle van Disney waarmee je de kinderen online in de gaten kan houden.
zondag 18 september 2016 om 06:20
quote:Ceylon schreef op 17 september 2016 @ 23:15:
Het is heel raar, maar in onze omgeving zijn de kinderen die het minste mogen, het vaakst thuis met gebroken ledematen. Blijkbaar leer je je lijf en mogelijkheden goed kennen als je gewoon je gang mag gaan. Onze dochter rijdt al paard sinds ze vijf is. Ze is er in totaal twee keer vanaf gevallen, waarbij ze één keer de banden in de elleboog gescheurd heeft.Met die gedachte zit onze jongste vanaf zijn 3e op gym. Dat is een klimmer. En nu kan hij het alleen nog maar veel beter. Hij wilt altijd verder, en hoger en klimt echt overal omhoog. En kent geen angst. Terecht, in zijn beleving, want die ene keer dat het misging, was hij zelf van te grote hoogte naar beneden gesprongen. Als we zien dat hij klimt, gaan we er toch even bij staan. Soms om hem eraf te helpen. Laatst was hij in de gymzaal langs de muurladder omhoog geklommen en duwde de plafondplaat eruit. Dan is het wel handig als je er als ouder even bij staat.
Het is heel raar, maar in onze omgeving zijn de kinderen die het minste mogen, het vaakst thuis met gebroken ledematen. Blijkbaar leer je je lijf en mogelijkheden goed kennen als je gewoon je gang mag gaan. Onze dochter rijdt al paard sinds ze vijf is. Ze is er in totaal twee keer vanaf gevallen, waarbij ze één keer de banden in de elleboog gescheurd heeft.Met die gedachte zit onze jongste vanaf zijn 3e op gym. Dat is een klimmer. En nu kan hij het alleen nog maar veel beter. Hij wilt altijd verder, en hoger en klimt echt overal omhoog. En kent geen angst. Terecht, in zijn beleving, want die ene keer dat het misging, was hij zelf van te grote hoogte naar beneden gesprongen. Als we zien dat hij klimt, gaan we er toch even bij staan. Soms om hem eraf te helpen. Laatst was hij in de gymzaal langs de muurladder omhoog geklommen en duwde de plafondplaat eruit. Dan is het wel handig als je er als ouder even bij staat.
zondag 18 september 2016 om 07:06
quote:Ceylon schreef op 17 september 2016 @ 23:15:
Het is heel raar, maar in onze omgeving zijn de kinderen die het minste mogen, het vaakst thuis met gebroken ledematen. Blijkbaar leer je je lijf en mogelijkheden goed kennen als je gewoon je gang mag gaan. Onze dochter rijdt al paard sinds ze vijf is. Ze is er in totaal twee keer vanaf gevallen, waarbij ze één keer de banden in de elleboog gescheurd heeft. Mijnn ouders waren totaal niet bezorgd,ik helaas wel een brokkenpiloot die hetzelfde wilde kunnen als mijn oudere broers
Het is heel raar, maar in onze omgeving zijn de kinderen die het minste mogen, het vaakst thuis met gebroken ledematen. Blijkbaar leer je je lijf en mogelijkheden goed kennen als je gewoon je gang mag gaan. Onze dochter rijdt al paard sinds ze vijf is. Ze is er in totaal twee keer vanaf gevallen, waarbij ze één keer de banden in de elleboog gescheurd heeft. Mijnn ouders waren totaal niet bezorgd,ik helaas wel een brokkenpiloot die hetzelfde wilde kunnen als mijn oudere broers