Kinderen
alle pijlers
Peuterpubertijd?
woensdag 28 september 2016 om 09:48
Hallo,
Ik heb even een vraagje, mijn dochter word maandag 3 jaar.
Nou is het de afgelopen 5 weken zo dat ze ontzettend moeilijk kan doen om alles maar vooral als het tijd is om naar bed te gaan,
zodra we boven zijn gaat ze smoesjes verzinnen zoals een snotneus, dat ze wil drinken,dat ze een ander pyjama aan wil etc. van de week was het zelfs zo erg dat ze boos was omdat ik mijn shirt niet uit wilde doen.. zodra dit gebeurt word ze helemaal hysterisch omdat ze haar zin niet krijgt en gaat ze schreeuwen en gillen en zodra wij de kamer uitlopen tegen de deur schoppen of met haar hoofd op de grond bonken.
Dit is tot nu toe de afgelopen 2 weken al elke avond we zijn er zeker 2.5 mee bezig om haar te laten slapen.
Nou vind ik het heel erg moeilijk om in zulke situaties mijn geduld te bewaren en komt het dus vaak voor dat ik naar beneden ga en haar maar laat huilen ( wat ze dan ook gerust nog 1.5 uur doet)
Ik word er echt gek van en vraag me vaak af wat ik hier in godsnaam mee aan moet.. ze haalt af en toe echt het bloed onder mijn nagels vandaan.
Is dit herkenbaar bij iemand?
Alvast bedankt voor jullie reacties
Ik heb even een vraagje, mijn dochter word maandag 3 jaar.
Nou is het de afgelopen 5 weken zo dat ze ontzettend moeilijk kan doen om alles maar vooral als het tijd is om naar bed te gaan,
zodra we boven zijn gaat ze smoesjes verzinnen zoals een snotneus, dat ze wil drinken,dat ze een ander pyjama aan wil etc. van de week was het zelfs zo erg dat ze boos was omdat ik mijn shirt niet uit wilde doen.. zodra dit gebeurt word ze helemaal hysterisch omdat ze haar zin niet krijgt en gaat ze schreeuwen en gillen en zodra wij de kamer uitlopen tegen de deur schoppen of met haar hoofd op de grond bonken.
Dit is tot nu toe de afgelopen 2 weken al elke avond we zijn er zeker 2.5 mee bezig om haar te laten slapen.
Nou vind ik het heel erg moeilijk om in zulke situaties mijn geduld te bewaren en komt het dus vaak voor dat ik naar beneden ga en haar maar laat huilen ( wat ze dan ook gerust nog 1.5 uur doet)
Ik word er echt gek van en vraag me vaak af wat ik hier in godsnaam mee aan moet.. ze haalt af en toe echt het bloed onder mijn nagels vandaan.
Is dit herkenbaar bij iemand?
Alvast bedankt voor jullie reacties
woensdag 28 september 2016 om 09:53
Het klinkt alsof ze haar grenzen aan het verkennen is en hoopt op een stenen muur ipv een houten hekje.
Vertel haar van tevoren hoe bedtijd eruit ziet, desnoods mbv een vel papier en pictogrammen.
Hanteer elke avond dezelfde routine, vergeet vooral niet een gezellig verhaaltje.
Vertel ook de consequenties van grensoverschrijdend gedrag. (oei, nu hebben we korter tijd voor een verhaaltje, wat jammer nou, als je snel stopt met huilen is er nog tijd)
En wees consequent! Dat is het belangrijkst.
Succes.
Vertel haar van tevoren hoe bedtijd eruit ziet, desnoods mbv een vel papier en pictogrammen.
Hanteer elke avond dezelfde routine, vergeet vooral niet een gezellig verhaaltje.
Vertel ook de consequenties van grensoverschrijdend gedrag. (oei, nu hebben we korter tijd voor een verhaaltje, wat jammer nou, als je snel stopt met huilen is er nog tijd)
En wees consequent! Dat is het belangrijkst.
Succes.
woensdag 28 september 2016 om 09:55
De onze is een stuk jonger, maar ik herken het gedrag wel. Ik denk dat de onze ook zomaar 1,5 uur hysterisch zou kunnen huilen. Ik zeg denk, want ik ga dat niet uitproberen. Daar bedoel ik niet mee, dat ik het afkeur wat je doet, maar ik denk dat de situatie voor zowel jou, als haar zo niet prettig is.
Ik ga er gewoon een half uur naast liggen. Beetje kriebelen, geruststellende woorden, en whola hij slaapt dan uiteindelijk wel. Bij een 3 jarige zal de aanpak wat anders zijn denk ik, maar ik zou proberen te achterhalen waarom ze niet wil slapen; niet moe?, bang?.
Ik ga er gewoon een half uur naast liggen. Beetje kriebelen, geruststellende woorden, en whola hij slaapt dan uiteindelijk wel. Bij een 3 jarige zal de aanpak wat anders zijn denk ik, maar ik zou proberen te achterhalen waarom ze niet wil slapen; niet moe?, bang?.
woensdag 28 september 2016 om 10:12
Inderdaad proberen uit te vinden waarom ze niet wil slapen. Het ene probleem (grenzen verkennen) vereist een totaal andere aanpak dan het andere (angst).
Bij een kind van 3 worden allemaal nieuwe verbindingen in de hersenen aangelegd en hun fantasie wordt steeds groter. Dit brengt met zich mee dat ze ook wat angstiger kunnen worden. Ik merk het aan mijn eigen zoon, die ineens voor veel dingen bang is waar hij vroeger nooit acht op sloeg.
Het voordeel van een kind van 3 is dat je ermee kunt praten. Vraag haar waarom ze niet wil gaan slapen, het liefst op een moment dat ze nog niet van streek is, en help haar om het moment van naar bed gaan makkelijker te maken.
Bij een kind van 3 worden allemaal nieuwe verbindingen in de hersenen aangelegd en hun fantasie wordt steeds groter. Dit brengt met zich mee dat ze ook wat angstiger kunnen worden. Ik merk het aan mijn eigen zoon, die ineens voor veel dingen bang is waar hij vroeger nooit acht op sloeg.
Het voordeel van een kind van 3 is dat je ermee kunt praten. Vraag haar waarom ze niet wil gaan slapen, het liefst op een moment dat ze nog niet van streek is, en help haar om het moment van naar bed gaan makkelijker te maken.
woensdag 28 september 2016 om 10:16
quote:Leggingdame28 schreef op 28 september 2016 @ 09:55:
De onze is een stuk jonger, maar ik herken het gedrag wel. Ik denk dat de onze ook zomaar 1,5 uur hysterisch zou kunnen huilen. Ik zeg denk, want ik ga dat niet uitproberen. Daar bedoel ik niet mee, dat ik het afkeur wat je doet, maar ik denk dat de situatie voor zowel jou, als haar zo niet prettig is.
Ik ga er gewoon een half uur naast liggen. Beetje kriebelen, geruststellende woorden, en whola hij slaapt dan uiteindelijk wel. Bij een 3 jarige zal de aanpak wat anders zijn denk ik, maar ik zou proberen te achterhalen waarom ze niet wil slapen; niet moe?, bang?.Ik snap wat je bedoeld ik heb dat ook wel geprobeerd hoor haar rustig krijgen maar dat word ze niet, ja alleen als ze haar zin krijgt en als ze die dan gekregen heeft verzint ze weer iets anders..dus daarom dat wij haar nu laten huilen omdat we beide merken dat we onze geduld verliezen..
De onze is een stuk jonger, maar ik herken het gedrag wel. Ik denk dat de onze ook zomaar 1,5 uur hysterisch zou kunnen huilen. Ik zeg denk, want ik ga dat niet uitproberen. Daar bedoel ik niet mee, dat ik het afkeur wat je doet, maar ik denk dat de situatie voor zowel jou, als haar zo niet prettig is.
Ik ga er gewoon een half uur naast liggen. Beetje kriebelen, geruststellende woorden, en whola hij slaapt dan uiteindelijk wel. Bij een 3 jarige zal de aanpak wat anders zijn denk ik, maar ik zou proberen te achterhalen waarom ze niet wil slapen; niet moe?, bang?.Ik snap wat je bedoeld ik heb dat ook wel geprobeerd hoor haar rustig krijgen maar dat word ze niet, ja alleen als ze haar zin krijgt en als ze die dan gekregen heeft verzint ze weer iets anders..dus daarom dat wij haar nu laten huilen omdat we beide merken dat we onze geduld verliezen..
woensdag 28 september 2016 om 10:18
quote:hebjehaarookweer schreef op 28 september 2016 @ 10:12:
Inderdaad proberen uit te vinden waarom ze niet wil slapen. Het ene probleem (grenzen verkennen) vereist een totaal andere aanpak dan het andere (angst).
Bij een kind van 3 worden allemaal nieuwe verbindingen in de hersenen aangelegd en hun fantasie wordt steeds groter. Dit brengt met zich mee dat ze ook wat angstiger kunnen worden. Ik merk het aan mijn eigen zoon, die ineens voor veel dingen bang is waar hij vroeger nooit acht op sloeg.
Het voordeel van een kind van 3 is dat je ermee kunt praten. Vraag haar waarom ze niet wil gaan slapen, het liefst op een moment dat ze nog niet van streek is, en help haar om het moment van naar bed gaan makkelijker te maken.
Dat hebben we inderdaad ook al geprobeerd het vragen waarom ze niet wilt het enige antwoord wat ze dan geeft is dat wil ik gewoon niet.. meer niet.. we hebben ook al geprobeerd haar later op bed te leggen maar dat geeft geen enkel verschil
ook word ze heel vaak snachts hysterisch wakker van de week ging mijn man naar haar toe en stond ze achter de kast te huilen..
maar als je dan vraagt of ze ergens bang voor is ofzo reageert ze gewoon niet..
Inderdaad proberen uit te vinden waarom ze niet wil slapen. Het ene probleem (grenzen verkennen) vereist een totaal andere aanpak dan het andere (angst).
Bij een kind van 3 worden allemaal nieuwe verbindingen in de hersenen aangelegd en hun fantasie wordt steeds groter. Dit brengt met zich mee dat ze ook wat angstiger kunnen worden. Ik merk het aan mijn eigen zoon, die ineens voor veel dingen bang is waar hij vroeger nooit acht op sloeg.
Het voordeel van een kind van 3 is dat je ermee kunt praten. Vraag haar waarom ze niet wil gaan slapen, het liefst op een moment dat ze nog niet van streek is, en help haar om het moment van naar bed gaan makkelijker te maken.
Dat hebben we inderdaad ook al geprobeerd het vragen waarom ze niet wilt het enige antwoord wat ze dan geeft is dat wil ik gewoon niet.. meer niet.. we hebben ook al geprobeerd haar later op bed te leggen maar dat geeft geen enkel verschil
ook word ze heel vaak snachts hysterisch wakker van de week ging mijn man naar haar toe en stond ze achter de kast te huilen..
maar als je dan vraagt of ze ergens bang voor is ofzo reageert ze gewoon niet..
woensdag 28 september 2016 om 10:19
Is ze moe genoeg? Of misschien juist te moe?
Vaak helpt een vast ritueel. Eerst plassen, dan de pyjama aan (laat haar op dat moment een pyjama kiezen), tandenpoetsen en dan op bed een verhaaltje lezen even eventueel nog zingen of een muziekdoosje aanzetten. Wat ik ook wel deed is ze de volgorde laten kiezen, dus wil je eerst je pyjama aan of eerst plassen? Zulke gesloten keuzes geeft kinderen het gevoel dat ze toch zelf controle hebben over de situatie. Als ze beide niet willen dan zei ik dat ik zou kiezen, vaak kozen ze dan zelf iets of als ik iets koos wilde ze natuurlijk het andere en daar deed ik dan niet moeilijk over. Ik hield het wel altijd bij de afspraken die we hadden en dus niet nog een keer extra dit of dat, als je dat de volgende avond dan niet doet heb je alsnog heibel en voor je het weet duurt het hele ritueel een uur. Dat deed ik bij mijn oudste dus wel dan kwam er steeds weer iets bij.. Maar al doende leert men, bij de volgende wist ik wel beter.
Vaak helpt een vast ritueel. Eerst plassen, dan de pyjama aan (laat haar op dat moment een pyjama kiezen), tandenpoetsen en dan op bed een verhaaltje lezen even eventueel nog zingen of een muziekdoosje aanzetten. Wat ik ook wel deed is ze de volgorde laten kiezen, dus wil je eerst je pyjama aan of eerst plassen? Zulke gesloten keuzes geeft kinderen het gevoel dat ze toch zelf controle hebben over de situatie. Als ze beide niet willen dan zei ik dat ik zou kiezen, vaak kozen ze dan zelf iets of als ik iets koos wilde ze natuurlijk het andere en daar deed ik dan niet moeilijk over. Ik hield het wel altijd bij de afspraken die we hadden en dus niet nog een keer extra dit of dat, als je dat de volgende avond dan niet doet heb je alsnog heibel en voor je het weet duurt het hele ritueel een uur. Dat deed ik bij mijn oudste dus wel dan kwam er steeds weer iets bij.. Maar al doende leert men, bij de volgende wist ik wel beter.
Difficulty is inevitable, drama is a choice.
woensdag 28 september 2016 om 10:21
quote:DJDK2013 schreef op 28 september 2016 @ 10:18:
[...]
Dat hebben we inderdaad ook al geprobeerd het vragen waarom ze niet wilt het enige antwoord wat ze dan geeft is dat wil ik gewoon niet.. meer niet.. we hebben ook al geprobeerd haar later op bed te leggen maar dat geeft geen enkel verschil
ook word ze heel vaak snachts hysterisch wakker van de week ging mijn man naar haar toe en stond ze achter de kast te huilen..
maar als je dan vraagt of ze ergens bang voor is ofzo reageert ze gewoon niet..Dat laatste klinkt als nachtangst. Google daar maar eens op.
[...]
Dat hebben we inderdaad ook al geprobeerd het vragen waarom ze niet wilt het enige antwoord wat ze dan geeft is dat wil ik gewoon niet.. meer niet.. we hebben ook al geprobeerd haar later op bed te leggen maar dat geeft geen enkel verschil
ook word ze heel vaak snachts hysterisch wakker van de week ging mijn man naar haar toe en stond ze achter de kast te huilen..
maar als je dan vraagt of ze ergens bang voor is ofzo reageert ze gewoon niet..Dat laatste klinkt als nachtangst. Google daar maar eens op.
woensdag 28 september 2016 om 10:28
quote:Leggingdame28 schreef op 28 september 2016 @ 09:55:
De onze is een stuk jonger, maar ik herken het gedrag wel. Ik denk dat de onze ook zomaar 1,5 uur hysterisch zou kunnen huilen. Ik zeg denk, want ik ga dat niet uitproberen. Daar bedoel ik niet mee, dat ik het afkeur wat je doet, maar ik denk dat de situatie voor zowel jou, als haar zo niet prettig is.
Ik ga er gewoon een half uur naast liggen. Beetje kriebelen, geruststellende woorden, en whola hij slaapt dan uiteindelijk wel. Bij een 3 jarige zal de aanpak wat anders zijn denk ik, maar ik zou proberen te achterhalen waarom ze niet wil slapen; niet moe?, bang?.Dit deed ik in de babytijd wel, maar mijn 3-jarige zou feilloos doorhebben dat ze veel voor elkaar krijgt met dramabuien/drammen. Op dit moment werkt duidelijke grenzen het best bij ons (ook een driftkikker), vaak kan dat ook met gesloten keuzes bieden, of grapjes maken, maar het gaat uiteindelijk wel hoe wij willen. Anders komt er elke keer een verzoek /eis bij en bovendien wordt ze ook onzeker van zoveel (teveel) regie.
De onze is een stuk jonger, maar ik herken het gedrag wel. Ik denk dat de onze ook zomaar 1,5 uur hysterisch zou kunnen huilen. Ik zeg denk, want ik ga dat niet uitproberen. Daar bedoel ik niet mee, dat ik het afkeur wat je doet, maar ik denk dat de situatie voor zowel jou, als haar zo niet prettig is.
Ik ga er gewoon een half uur naast liggen. Beetje kriebelen, geruststellende woorden, en whola hij slaapt dan uiteindelijk wel. Bij een 3 jarige zal de aanpak wat anders zijn denk ik, maar ik zou proberen te achterhalen waarom ze niet wil slapen; niet moe?, bang?.Dit deed ik in de babytijd wel, maar mijn 3-jarige zou feilloos doorhebben dat ze veel voor elkaar krijgt met dramabuien/drammen. Op dit moment werkt duidelijke grenzen het best bij ons (ook een driftkikker), vaak kan dat ook met gesloten keuzes bieden, of grapjes maken, maar het gaat uiteindelijk wel hoe wij willen. Anders komt er elke keer een verzoek /eis bij en bovendien wordt ze ook onzeker van zoveel (teveel) regie.
woensdag 28 september 2016 om 10:31
woensdag 28 september 2016 om 10:42
Als je kind nog genoeg energie over heeft om anderhalf uur te huilen dan was ze dus nog lang niet moe genoeg om naar bed te gaan. Langer laten opblijven is dus de oplossing.
Anderhalf uur laten huilen vind ik ook kindermishandeling.
Lampje aanlaten. Bidon water bij haar bed zodat ze dat niet als excuus kan gebruiken om haar bed uit te hoeven. Andere pijjama zou ik niet aan beginnen. Er gewoon even bij blijven zitten.
Anderhalf uur laten huilen vind ik ook kindermishandeling.
Lampje aanlaten. Bidon water bij haar bed zodat ze dat niet als excuus kan gebruiken om haar bed uit te hoeven. Andere pijjama zou ik niet aan beginnen. Er gewoon even bij blijven zitten.
woensdag 28 september 2016 om 10:42
Je zegt dat ze haar zin wil krijgen... wat bedoel je dan?
Kan het bijvoorbeeld helpen haar een paar keuzes te geven? Bijvoorbeeld dat ze haar pyjama mag kiezen (de roze of de blauwe) of haar onderbroek, het voorleesboekje, ik noem maar wat.
Wij houden onze oudste vaak bezig tijdens het bedritueel. Zo 'kamt' ze de haren van haar knuffel, mag ze zelf het voorleesboek pakken, we zingen er een liedje bij etc.
Wat ook helpt is aankondigen wat er gaat gebeuren: je mag nog heel even spelen, en straks gaan we naar boven. Of: wil je nog een slokje melk? Daarna gaan we naar boven. Dat soort dingen.
En sommige dingen moeten gewoon, daar hebben we geen discussie over. Dus tijd om naar boven te gaan en piepen en protesteren, dan wordt ze opgetild en naar boven gebracht. Tanden poetsen gebeurt ook etc. Maar blauwe of roze pyjama interesseert me bijvoorbeeld echt niet.
Verder heeft dochter een beer met lichtje in bed en een projector met muziek die ze zelf aan en uit kan doen. Ook heeft ze knuffels en eventueel een boekje. Als ze nog even wil spelen, kletsen of zingen in bed, maakt mij dat niet zoveel uit.
En ik ben verder benieuwd waar je precies 2,5 uur mee bezig bent?
Kan het bijvoorbeeld helpen haar een paar keuzes te geven? Bijvoorbeeld dat ze haar pyjama mag kiezen (de roze of de blauwe) of haar onderbroek, het voorleesboekje, ik noem maar wat.
Wij houden onze oudste vaak bezig tijdens het bedritueel. Zo 'kamt' ze de haren van haar knuffel, mag ze zelf het voorleesboek pakken, we zingen er een liedje bij etc.
Wat ook helpt is aankondigen wat er gaat gebeuren: je mag nog heel even spelen, en straks gaan we naar boven. Of: wil je nog een slokje melk? Daarna gaan we naar boven. Dat soort dingen.
En sommige dingen moeten gewoon, daar hebben we geen discussie over. Dus tijd om naar boven te gaan en piepen en protesteren, dan wordt ze opgetild en naar boven gebracht. Tanden poetsen gebeurt ook etc. Maar blauwe of roze pyjama interesseert me bijvoorbeeld echt niet.
Verder heeft dochter een beer met lichtje in bed en een projector met muziek die ze zelf aan en uit kan doen. Ook heeft ze knuffels en eventueel een boekje. Als ze nog even wil spelen, kletsen of zingen in bed, maakt mij dat niet zoveel uit.
En ik ben verder benieuwd waar je precies 2,5 uur mee bezig bent?
woensdag 28 september 2016 om 10:49
quote:sugarmiss schreef op 28 september 2016 @ 10:42:
Als je kind nog genoeg energie over heeft om anderhalf uur te huilen dan was ze dus nog lang niet moe genoeg om naar bed te gaan. Langer laten opblijven is dus de oplossing.
Anderhalf uur laten huilen vind ik ook kindermishandeling.
Lampje aanlaten. Bidon water bij haar bed zodat ze dat niet als excuus kan gebruiken om haar bed uit te hoeven. Andere pijjama zou ik niet aan beginnen. Er gewoon even bij blijven zitten.
Dat zou dan willen zeggen dat ik haar pas om 9 uur op bed zou moeten leggen, dat vind ik een beetje laat voor een 3 jarige.. dan als ze 5 is is het 10 uur..
en als ik weet dat ze uit verdriet schreeuwt en huilt laat ik dat echt niet anderhalf uur doorgaan maar wat ze nu doet is puur en alleen omdat ze haar zin niet krijgt.. en als ik dat dan uit wil leggen reageert ze niet en herhaald ze gewoon nog eens 20 keer wat ze wil.
Als je kind nog genoeg energie over heeft om anderhalf uur te huilen dan was ze dus nog lang niet moe genoeg om naar bed te gaan. Langer laten opblijven is dus de oplossing.
Anderhalf uur laten huilen vind ik ook kindermishandeling.
Lampje aanlaten. Bidon water bij haar bed zodat ze dat niet als excuus kan gebruiken om haar bed uit te hoeven. Andere pijjama zou ik niet aan beginnen. Er gewoon even bij blijven zitten.
Dat zou dan willen zeggen dat ik haar pas om 9 uur op bed zou moeten leggen, dat vind ik een beetje laat voor een 3 jarige.. dan als ze 5 is is het 10 uur..
en als ik weet dat ze uit verdriet schreeuwt en huilt laat ik dat echt niet anderhalf uur doorgaan maar wat ze nu doet is puur en alleen omdat ze haar zin niet krijgt.. en als ik dat dan uit wil leggen reageert ze niet en herhaald ze gewoon nog eens 20 keer wat ze wil.
woensdag 28 september 2016 om 10:53
Geef je overdag voldoende duidelijkheid en veiligheid? Is er structuur? Weet ze waar ze aan toe is, kent ze de consequenties van bepaald gedrag?
Ik lees dat ze doorgaat tot je haar haar zin geeft en dan verzint ze weer iets anders. Een kind haar zin geven na ellenlang jengelen is onveilig en ze leert dat ze alleen maar heel lang hoeft te jengelen, dan capituleren vader en moeder wel.
Voor mij klinkt ze alsof ze zich onveilig voelt.
Steunpunt opvoeding een idee?
Ik lees dat ze doorgaat tot je haar haar zin geeft en dan verzint ze weer iets anders. Een kind haar zin geven na ellenlang jengelen is onveilig en ze leert dat ze alleen maar heel lang hoeft te jengelen, dan capituleren vader en moeder wel.
Voor mij klinkt ze alsof ze zich onveilig voelt.
Steunpunt opvoeding een idee?
woensdag 28 september 2016 om 11:00
quote:DJDK2013 schreef op 28 september 2016 @ 10:49:
[...]
Dat zou dan willen zeggen dat ik haar pas om 9 uur op bed zou moeten leggen, dat vind ik een beetje laat voor een 3 jarige.. dan als ze 5 is is het 10 uur..
en als ik weet dat ze uit verdriet schreeuwt en huilt laat ik dat echt niet anderhalf uur doorgaan maar wat ze nu doet is puur en alleen omdat ze haar zin niet krijgt.. en als ik dat dan uit wil leggen reageert ze niet en herhaald ze gewoon nog eens 20 keer wat ze wil.
Dat is onzin. Dan gaat ze ook naar school en is ze 's avonds waarschijnlijk doodmoe.
Mijn oudste ligt er altijd pas om acht uur in (soms nog later) en slaapt graag uit. Zolang ze niet naar school gaat, is dat geen probleem.
Doet ze nog een middagslaap? Misschien die eens inkorten of afschaffen.
[...]
Dat zou dan willen zeggen dat ik haar pas om 9 uur op bed zou moeten leggen, dat vind ik een beetje laat voor een 3 jarige.. dan als ze 5 is is het 10 uur..
en als ik weet dat ze uit verdriet schreeuwt en huilt laat ik dat echt niet anderhalf uur doorgaan maar wat ze nu doet is puur en alleen omdat ze haar zin niet krijgt.. en als ik dat dan uit wil leggen reageert ze niet en herhaald ze gewoon nog eens 20 keer wat ze wil.
Dat is onzin. Dan gaat ze ook naar school en is ze 's avonds waarschijnlijk doodmoe.
Mijn oudste ligt er altijd pas om acht uur in (soms nog later) en slaapt graag uit. Zolang ze niet naar school gaat, is dat geen probleem.
Doet ze nog een middagslaap? Misschien die eens inkorten of afschaffen.
woensdag 28 september 2016 om 11:12
quote:SallySpectra schreef op 28 september 2016 @ 10:42:
Je zegt dat ze haar zin wil krijgen... wat bedoel je dan?
Kan het bijvoorbeeld helpen haar een paar keuzes te geven? Bijvoorbeeld dat ze haar pyjama mag kiezen (de roze of de blauwe) of haar onderbroek, het voorleesboekje, ik noem maar wat.
Wij houden onze oudste vaak bezig tijdens het bedritueel. Zo 'kamt' ze de haren van haar knuffel, mag ze zelf het voorleesboek pakken, we zingen er een liedje bij etc.
Wat ook helpt is aankondigen wat er gaat gebeuren: je mag nog heel even spelen, en straks gaan we naar boven. Of: wil je nog een slokje melk? Daarna gaan we naar boven. Dat soort dingen.
En sommige dingen moeten gewoon, daar hebben we geen discussie over. Dus tijd om naar boven te gaan en piepen en protesteren, dan wordt ze opgetild en naar boven gebracht. Tanden poetsen gebeurt ook etc. Maar blauwe of roze pyjama interesseert me bijvoorbeeld echt niet.
Verder heeft dochter een beer met lichtje in bed en een projector met muziek die ze zelf aan en uit kan doen. Ook heeft ze knuffels en eventueel een boekje. Als ze nog even wil spelen, kletsen of zingen in bed, maakt mij dat niet zoveel uit.
En ik ben verder benieuwd waar je precies 2,5 uur mee bezig bent?Het begint vanaf het moment dat ik zeg dat ze nog een kwartiertje tv mag kijken we dan lekker naar boven gaan.. dan gaan we de tanden poetsen doen we de pyjama aan ( kiest ze altijd zelf) zet ze haar lichtje aan legt ze haar popjes in bed etc dan gaat ze liggen krijgt ze wat drinken, kroelen we nog even doen we haar bed goed ( zoals zij wilt ) en dan zeggen we nu gaan we lekker slapen weltrusten tot morgen love you etc.. maar dan begint het.. dan wil ze een andere pyjama aan.. laat ik haar kiezen uit 4 verschillende maar die wil ze niet want die zijn niet mooi.. na 3 keer gezegd te hebben dat dit degene zijn waar ze uit kan kiezen word ze ontzettend boos en blijft drammen tot ze der zin heeft ( op een begeven moment word ik het beu en geef haar.. niet goed.. haar zin) dan is het haar neus die ze wil snuiten want ze heeft een snottebel.. het doekje moet ze wil zelf pakken anders word ze boos om vervolgens als ze weer klaar ligt om te slapen haar ogen met een doekje af te willen doen want die zijn nat.. daarna wil ze weer wat drinken want ze heeft dorst.. en dan wil ze toch nog een keer van pyjama wisselen.. om vervolgens weer een snotneus te krijgen.. en dat zo dus 2.5 uur door..
Je zegt dat ze haar zin wil krijgen... wat bedoel je dan?
Kan het bijvoorbeeld helpen haar een paar keuzes te geven? Bijvoorbeeld dat ze haar pyjama mag kiezen (de roze of de blauwe) of haar onderbroek, het voorleesboekje, ik noem maar wat.
Wij houden onze oudste vaak bezig tijdens het bedritueel. Zo 'kamt' ze de haren van haar knuffel, mag ze zelf het voorleesboek pakken, we zingen er een liedje bij etc.
Wat ook helpt is aankondigen wat er gaat gebeuren: je mag nog heel even spelen, en straks gaan we naar boven. Of: wil je nog een slokje melk? Daarna gaan we naar boven. Dat soort dingen.
En sommige dingen moeten gewoon, daar hebben we geen discussie over. Dus tijd om naar boven te gaan en piepen en protesteren, dan wordt ze opgetild en naar boven gebracht. Tanden poetsen gebeurt ook etc. Maar blauwe of roze pyjama interesseert me bijvoorbeeld echt niet.
Verder heeft dochter een beer met lichtje in bed en een projector met muziek die ze zelf aan en uit kan doen. Ook heeft ze knuffels en eventueel een boekje. Als ze nog even wil spelen, kletsen of zingen in bed, maakt mij dat niet zoveel uit.
En ik ben verder benieuwd waar je precies 2,5 uur mee bezig bent?Het begint vanaf het moment dat ik zeg dat ze nog een kwartiertje tv mag kijken we dan lekker naar boven gaan.. dan gaan we de tanden poetsen doen we de pyjama aan ( kiest ze altijd zelf) zet ze haar lichtje aan legt ze haar popjes in bed etc dan gaat ze liggen krijgt ze wat drinken, kroelen we nog even doen we haar bed goed ( zoals zij wilt ) en dan zeggen we nu gaan we lekker slapen weltrusten tot morgen love you etc.. maar dan begint het.. dan wil ze een andere pyjama aan.. laat ik haar kiezen uit 4 verschillende maar die wil ze niet want die zijn niet mooi.. na 3 keer gezegd te hebben dat dit degene zijn waar ze uit kan kiezen word ze ontzettend boos en blijft drammen tot ze der zin heeft ( op een begeven moment word ik het beu en geef haar.. niet goed.. haar zin) dan is het haar neus die ze wil snuiten want ze heeft een snottebel.. het doekje moet ze wil zelf pakken anders word ze boos om vervolgens als ze weer klaar ligt om te slapen haar ogen met een doekje af te willen doen want die zijn nat.. daarna wil ze weer wat drinken want ze heeft dorst.. en dan wil ze toch nog een keer van pyjama wisselen.. om vervolgens weer een snotneus te krijgen.. en dat zo dus 2.5 uur door..
woensdag 28 september 2016 om 11:20
quote:Rooss4.0 schreef op 28 september 2016 @ 10:53:
Geef je overdag voldoende duidelijkheid en veiligheid? Is er structuur? Weet ze waar ze aan toe is, kent ze de consequenties van bepaald gedrag?
Ik lees dat ze doorgaat tot je haar haar zin geeft en dan verzint ze weer iets anders. Een kind haar zin geven na ellenlang jengelen is onveilig en ze leert dat ze alleen maar heel lang hoeft te jengelen, dan capituleren vader en moeder wel.
Voor mij klinkt ze alsof ze zich onveilig voelt.
Steunpunt opvoeding een idee?
en wat bedoel je precies met onveilig?
Ja er is wel structuur ik ben daar altijd heel strikt in geweest al vanaf baby af aan.. ik snap inderdaad dat toegeven naar ellenlang jengelen niet goed is.. maar op dat moment weet ik zelf niet meer wat te doen en sta ik zelf op instorten( juist omdat dit al zo lang zo gaat) dat ik maar voor de makkelijkste weg kies.. alleen helpt dit ook niet meer
Geef je overdag voldoende duidelijkheid en veiligheid? Is er structuur? Weet ze waar ze aan toe is, kent ze de consequenties van bepaald gedrag?
Ik lees dat ze doorgaat tot je haar haar zin geeft en dan verzint ze weer iets anders. Een kind haar zin geven na ellenlang jengelen is onveilig en ze leert dat ze alleen maar heel lang hoeft te jengelen, dan capituleren vader en moeder wel.
Voor mij klinkt ze alsof ze zich onveilig voelt.
Steunpunt opvoeding een idee?
en wat bedoel je precies met onveilig?
Ja er is wel structuur ik ben daar altijd heel strikt in geweest al vanaf baby af aan.. ik snap inderdaad dat toegeven naar ellenlang jengelen niet goed is.. maar op dat moment weet ik zelf niet meer wat te doen en sta ik zelf op instorten( juist omdat dit al zo lang zo gaat) dat ik maar voor de makkelijkste weg kies.. alleen helpt dit ook niet meer
woensdag 28 september 2016 om 11:21
Onze jongste kan er soms ook wat van. Ook een tijdje iedere avond problemen gehad. Wat hier wel werkt is aankondigen (als we dit of dat hebben gedaan gaan we naar boven) Ook zeg ik vaak, je hoeft niet te slapen en hij heeft idd ook een schemerlampje bij zijn bed staan. Die kan hij zelf aan en uit doen (meestal doe ik hem uit als wij naar bed gaan). Dat lampje aan gaat vanzelf weer over. Onze oudste heeft dat ook gehad.
En ook: pick your battles, wat vind je het waard om de discussie over aan te gaan. Jongste mag graag een autootje in bed hebben, daar speelt ie dan een beetje mee. De grens is, het mag niet iets zijn wat veel lawaai maakt. Een verhaaltje wil ik best voorlezen als je dat wilt, maar niet als je dramt, tijdrekt en boos wordt om niets.
het is ook gewoon heel lastig. Hier heeft jongste er ook een handje van om als hij net op bed ligt er af te komen omdat hij moet poepen. Soms zit hij dan ook heel lang op de WC dat ik denk, ja hallo, zo nodig hoefde je niet. Maar aan de andere kant is hij wel weer gevoelig voor obstipatie, dus dat wil ik ook niet te veel tegenhouden.
En ook: pick your battles, wat vind je het waard om de discussie over aan te gaan. Jongste mag graag een autootje in bed hebben, daar speelt ie dan een beetje mee. De grens is, het mag niet iets zijn wat veel lawaai maakt. Een verhaaltje wil ik best voorlezen als je dat wilt, maar niet als je dramt, tijdrekt en boos wordt om niets.
het is ook gewoon heel lastig. Hier heeft jongste er ook een handje van om als hij net op bed ligt er af te komen omdat hij moet poepen. Soms zit hij dan ook heel lang op de WC dat ik denk, ja hallo, zo nodig hoefde je niet. Maar aan de andere kant is hij wel weer gevoelig voor obstipatie, dus dat wil ik ook niet te veel tegenhouden.