Kinderen
alle pijlers
Peuterpubertijd?
woensdag 28 september 2016 om 09:48
Hallo,
Ik heb even een vraagje, mijn dochter word maandag 3 jaar.
Nou is het de afgelopen 5 weken zo dat ze ontzettend moeilijk kan doen om alles maar vooral als het tijd is om naar bed te gaan,
zodra we boven zijn gaat ze smoesjes verzinnen zoals een snotneus, dat ze wil drinken,dat ze een ander pyjama aan wil etc. van de week was het zelfs zo erg dat ze boos was omdat ik mijn shirt niet uit wilde doen.. zodra dit gebeurt word ze helemaal hysterisch omdat ze haar zin niet krijgt en gaat ze schreeuwen en gillen en zodra wij de kamer uitlopen tegen de deur schoppen of met haar hoofd op de grond bonken.
Dit is tot nu toe de afgelopen 2 weken al elke avond we zijn er zeker 2.5 mee bezig om haar te laten slapen.
Nou vind ik het heel erg moeilijk om in zulke situaties mijn geduld te bewaren en komt het dus vaak voor dat ik naar beneden ga en haar maar laat huilen ( wat ze dan ook gerust nog 1.5 uur doet)
Ik word er echt gek van en vraag me vaak af wat ik hier in godsnaam mee aan moet.. ze haalt af en toe echt het bloed onder mijn nagels vandaan.
Is dit herkenbaar bij iemand?
Alvast bedankt voor jullie reacties
Ik heb even een vraagje, mijn dochter word maandag 3 jaar.
Nou is het de afgelopen 5 weken zo dat ze ontzettend moeilijk kan doen om alles maar vooral als het tijd is om naar bed te gaan,
zodra we boven zijn gaat ze smoesjes verzinnen zoals een snotneus, dat ze wil drinken,dat ze een ander pyjama aan wil etc. van de week was het zelfs zo erg dat ze boos was omdat ik mijn shirt niet uit wilde doen.. zodra dit gebeurt word ze helemaal hysterisch omdat ze haar zin niet krijgt en gaat ze schreeuwen en gillen en zodra wij de kamer uitlopen tegen de deur schoppen of met haar hoofd op de grond bonken.
Dit is tot nu toe de afgelopen 2 weken al elke avond we zijn er zeker 2.5 mee bezig om haar te laten slapen.
Nou vind ik het heel erg moeilijk om in zulke situaties mijn geduld te bewaren en komt het dus vaak voor dat ik naar beneden ga en haar maar laat huilen ( wat ze dan ook gerust nog 1.5 uur doet)
Ik word er echt gek van en vraag me vaak af wat ik hier in godsnaam mee aan moet.. ze haalt af en toe echt het bloed onder mijn nagels vandaan.
Is dit herkenbaar bij iemand?
Alvast bedankt voor jullie reacties
woensdag 28 september 2016 om 11:27
Ik merk dat als mijn kinderen dit gedrag vertonen dat ik ze teveel vrijheid heb gegeven de laatste tijd. En dan gaan worden de teugels weer even aangetrokken. Ik hou mij dan weer strikt aan het bedtijdritueel. En de enige keuze voor hun is dan of gezellig of mama houdt je in de houtgreep. En na weltrusten en de deur is dicht dan ga ik niet meer terug. Slokjes water, snotneuzen of wat dan ook. Mijn antwoordt is welteusten, slaap lekker en tot morgen op een rustige en lieve toon. En ik ga dan ook naar beneden. Het proberen tijd te rekken is dan na twee a drie nachten weer over. Overdag ben ik dan ook wat strenger. Minder keuzes maar wel duidelijk zijn in wat ik wil of wat we gaan doen.
woensdag 28 september 2016 om 11:28
quote:DJDK2013 schreef op 28 september 2016 @ 10:49:
[...]
Dat zou dan willen zeggen dat ik haar pas om 9 uur op bed zou moeten leggen, dat vind ik een beetje laat voor een 3 jarige.. dan als ze 5 is is het 10 uur..
en als ik weet dat ze uit verdriet schreeuwt en huilt laat ik dat echt niet anderhalf uur doorgaan maar wat ze nu doet is puur en alleen omdat ze haar zin niet krijgt.. en als ik dat dan uit wil leggen reageert ze niet en herhaald ze gewoon nog eens 20 keer wat ze wil.
Ze huilt niet omdat ze haar zin niet krijgt.
Ze huilt omdat ze zich kapot verveelt omdat ze uren lang klaar wakker in haar bed moet liggen en niet kan slapen omdat ze gewoon niet moe genoeg is. Hierdoor raakt ze enorm gefrustreerd waardoor ze nog minder goed kan slapen.
Dit is puur geestelijke mishandeling omdat haar moeder het idee heeft dat 21:00 te laat is voir een 3 jarige om naar bed te gaan. Je moet kijken wat een kund nodig heeft. Niet wat de klok zegt.
Als ze naar school moet als ze 4 is wordt een ander verhaal dan moet ze wel vroeger naar bed omdat ze er ook vroeg weer uit moet. Maar bij een kind van 3 die nog niet naar school hoeft is het onzinnig om een bepaalde bedtijd aan te houden alleen maar omdat je vindt dat het nu eenmaal zo hoort.
[...]
Dat zou dan willen zeggen dat ik haar pas om 9 uur op bed zou moeten leggen, dat vind ik een beetje laat voor een 3 jarige.. dan als ze 5 is is het 10 uur..
en als ik weet dat ze uit verdriet schreeuwt en huilt laat ik dat echt niet anderhalf uur doorgaan maar wat ze nu doet is puur en alleen omdat ze haar zin niet krijgt.. en als ik dat dan uit wil leggen reageert ze niet en herhaald ze gewoon nog eens 20 keer wat ze wil.
Ze huilt niet omdat ze haar zin niet krijgt.
Ze huilt omdat ze zich kapot verveelt omdat ze uren lang klaar wakker in haar bed moet liggen en niet kan slapen omdat ze gewoon niet moe genoeg is. Hierdoor raakt ze enorm gefrustreerd waardoor ze nog minder goed kan slapen.
Dit is puur geestelijke mishandeling omdat haar moeder het idee heeft dat 21:00 te laat is voir een 3 jarige om naar bed te gaan. Je moet kijken wat een kund nodig heeft. Niet wat de klok zegt.
Als ze naar school moet als ze 4 is wordt een ander verhaal dan moet ze wel vroeger naar bed omdat ze er ook vroeg weer uit moet. Maar bij een kind van 3 die nog niet naar school hoeft is het onzinnig om een bepaalde bedtijd aan te houden alleen maar omdat je vindt dat het nu eenmaal zo hoort.
woensdag 28 september 2016 om 11:31
Sommige dingen zijn simpel op te lossen. Je kunt één of twee stoffen (spuug)doekjes neerleggen bij haar bed voor het afvegen van neus, ogen en andere ellende.
Pyjama kiest ze van tevoren. Eenmaal aan wordt er niet meer gewisseld.
Verder ook geen discussie meer over voeren.
Geen tv meer kijken vlak voor het slapen gaan is ook nog een goede. In plaats daarvan een boekje lezen of rustig spelen.
Pyjama kiest ze van tevoren. Eenmaal aan wordt er niet meer gewisseld.
Verder ook geen discussie meer over voeren.
Geen tv meer kijken vlak voor het slapen gaan is ook nog een goede. In plaats daarvan een boekje lezen of rustig spelen.
woensdag 28 september 2016 om 11:34
Stoppen.
Klinkt gemakkelijk, gaat het niet worden. En vooral; als mijn methode je niet aanstaat, begin er dan niet aan, want dan houd je het niet vol.
Wat je vanavond doet;
Het eerste deel is prima. Vast ritueel is altijd goed. Maar zodra jij weg wilt begint het gedoe. Het lijkt erop dat ze je bij zich wil houden en jij wilt weg. Vanavond zeg je tegen haar; jij gaat lekker slapen en mama gaat de badkamer poetsen. Doe dat vooral niet zo zachtjes mogelijk, je mag er zelfs bij zingen. Elke keer als ze je roept ga je erheen, luistert even naar wat ze wil en zegt dan; nee, jij gaat nu slapen en mama gaat verder op de badkamer. Op een rustige maar vastberaden toon, zonder licht aan te maken verder. Elke keer dezelfde tekst. Houd er gewoon rekening mee dat je er drie uur zoet mee bent.
Morgen eerst weer het vaste ritueel. Daarna kun je de slaapkamer poetsen.
Overmorgen strijken op de overloop. Dan een dagje de bovenverdieping stofzuigen. Daarna ga je douchen. De kans dat ze het tegen die tijd doorheeft is wel vrij groot, dus dat kun je er waarschijnlijk wel in houden.
Je leert haar hiermee een aantal dingen;
1) dat jij doet wat je zegt, dat gaat je later nog van pas komen.
2) dat je komt als ze je roept, want stel dat ze een keer overgeeft, dan moet ze er wel op kunnen vertrouwen dat je in geval van nood altijd bereikbaar bent.
3) dat je haar weliswaar serieus neemt maar dat de eindbeslissing toch bij jou ligt.
(Als je niet wilt poetsen kun je natuurlijk ook iets anders verzinnen, maar zorg er in elk geval voor dat ze jou kan horen én dat jij haar kunt horen).
Een andere methode is om er een stoel naast te zetten en zelf te gaan lezen. Dat heeft mijn zus heel lang gedaan. En weggaan en elke vijf minuten even terug is ook een methode, maar persoonlijk vind ik vijf minuten erg lang om een peuter te laten brullen, dat is een hoop tijd om totaal in paniek te raken.
En mijn kind zei vlak voor haar tweede verjaardag bij het middagdutje; ik ben niet moe. Nou, dan slaap je maar niet. En dat heeft ze ook niet gedaan, ze heeft zitten spelen. Vanaf dat moment vroeg ik ´s middags of ze wel of niet wilde slapen. In een half jaar heeft ze het toen zelf afgebouwd. Ging van 5x per week naar 2x en daarna alleen nog als we de dag ervoor een hele drukke dag gehad hadden. Sommige dingen kun je best aan je peuter overlaten.
Klinkt gemakkelijk, gaat het niet worden. En vooral; als mijn methode je niet aanstaat, begin er dan niet aan, want dan houd je het niet vol.
Wat je vanavond doet;
Het eerste deel is prima. Vast ritueel is altijd goed. Maar zodra jij weg wilt begint het gedoe. Het lijkt erop dat ze je bij zich wil houden en jij wilt weg. Vanavond zeg je tegen haar; jij gaat lekker slapen en mama gaat de badkamer poetsen. Doe dat vooral niet zo zachtjes mogelijk, je mag er zelfs bij zingen. Elke keer als ze je roept ga je erheen, luistert even naar wat ze wil en zegt dan; nee, jij gaat nu slapen en mama gaat verder op de badkamer. Op een rustige maar vastberaden toon, zonder licht aan te maken verder. Elke keer dezelfde tekst. Houd er gewoon rekening mee dat je er drie uur zoet mee bent.
Morgen eerst weer het vaste ritueel. Daarna kun je de slaapkamer poetsen.
Overmorgen strijken op de overloop. Dan een dagje de bovenverdieping stofzuigen. Daarna ga je douchen. De kans dat ze het tegen die tijd doorheeft is wel vrij groot, dus dat kun je er waarschijnlijk wel in houden.
Je leert haar hiermee een aantal dingen;
1) dat jij doet wat je zegt, dat gaat je later nog van pas komen.
2) dat je komt als ze je roept, want stel dat ze een keer overgeeft, dan moet ze er wel op kunnen vertrouwen dat je in geval van nood altijd bereikbaar bent.
3) dat je haar weliswaar serieus neemt maar dat de eindbeslissing toch bij jou ligt.
(Als je niet wilt poetsen kun je natuurlijk ook iets anders verzinnen, maar zorg er in elk geval voor dat ze jou kan horen én dat jij haar kunt horen).
Een andere methode is om er een stoel naast te zetten en zelf te gaan lezen. Dat heeft mijn zus heel lang gedaan. En weggaan en elke vijf minuten even terug is ook een methode, maar persoonlijk vind ik vijf minuten erg lang om een peuter te laten brullen, dat is een hoop tijd om totaal in paniek te raken.
En mijn kind zei vlak voor haar tweede verjaardag bij het middagdutje; ik ben niet moe. Nou, dan slaap je maar niet. En dat heeft ze ook niet gedaan, ze heeft zitten spelen. Vanaf dat moment vroeg ik ´s middags of ze wel of niet wilde slapen. In een half jaar heeft ze het toen zelf afgebouwd. Ging van 5x per week naar 2x en daarna alleen nog als we de dag ervoor een hele drukke dag gehad hadden. Sommige dingen kun je best aan je peuter overlaten.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 28 september 2016 om 11:42
quote:sugarmiss schreef op 28 september 2016 @ 11:28:
[...]
Ze huilt niet omdat ze haar zin niet krijgt.
Ze huilt omdat ze zich kapot verveelt omdat ze uren lang klaar wakker in haar bed moet liggen en niet kan slapen omdat ze gewoon niet moe genoeg is. Hierdoor raakt ze enorm gefrustreerd waardoor ze nog minder goed kan slapen.
Dit is puur geestelijke mishandeling omdat haar moeder het idee heeft dat 21:00 te laat is voir een 3 jarige om naar bed te gaan. Je moet kijken wat een kund nodig heeft. Niet wat de klok zegt.
Als ze naar school moet als ze 4 is wordt een ander verhaal dan moet ze wel vroeger naar bed omdat ze er ook vroeg weer uit moet. Maar bij een kind van 3 die nog niet naar school hoeft is het onzinnig om een bepaalde bedtijd aan te houden alleen maar omdat je vindt dat het nu eenmaal zo hoort.
Nou ik vind niet alleen dat het zo hoort ze heeft het ook nodig.. mevrouw mag ook gewoon om half 7 haar bed uit hoor als mama moet gaan werken en haar naar de opvang moet brengen! en nu krijg ik haar er elke ochtend niet uit en zegt ze dat ze moe is..
je denkt toch niet dat ik haar maar op tijd op bed leg omdat ik er dan maar vanaf ben..
[...]
Ze huilt niet omdat ze haar zin niet krijgt.
Ze huilt omdat ze zich kapot verveelt omdat ze uren lang klaar wakker in haar bed moet liggen en niet kan slapen omdat ze gewoon niet moe genoeg is. Hierdoor raakt ze enorm gefrustreerd waardoor ze nog minder goed kan slapen.
Dit is puur geestelijke mishandeling omdat haar moeder het idee heeft dat 21:00 te laat is voir een 3 jarige om naar bed te gaan. Je moet kijken wat een kund nodig heeft. Niet wat de klok zegt.
Als ze naar school moet als ze 4 is wordt een ander verhaal dan moet ze wel vroeger naar bed omdat ze er ook vroeg weer uit moet. Maar bij een kind van 3 die nog niet naar school hoeft is het onzinnig om een bepaalde bedtijd aan te houden alleen maar omdat je vindt dat het nu eenmaal zo hoort.
Nou ik vind niet alleen dat het zo hoort ze heeft het ook nodig.. mevrouw mag ook gewoon om half 7 haar bed uit hoor als mama moet gaan werken en haar naar de opvang moet brengen! en nu krijg ik haar er elke ochtend niet uit en zegt ze dat ze moe is..
je denkt toch niet dat ik haar maar op tijd op bed leg omdat ik er dan maar vanaf ben..
woensdag 28 september 2016 om 11:51
quote:SallySpectra schreef op 28 september 2016 @ 11:47:
Je geeft echt veel teveel toe. Dat pyjama's wisselen (meerdere keren per avond) slaat natuurlijk helemaal nergens op. En ik heb het idee dat je ook de discussie aangaat, klopt dat?Ik probeer het altijd niet te doen.. maar ik wil ook niet dat ze denkt dat ik niet naar haar luister ofzo.. ik geef inderdaad veel te veel toe omdat ik ook niet wil dat ze zo hysterisch is dat vind ik ook zielig tot het punt dat ik het beu word en haar dus gewoon laat huilen tot ze slaapt.. maar dat is niet goed
Je geeft echt veel teveel toe. Dat pyjama's wisselen (meerdere keren per avond) slaat natuurlijk helemaal nergens op. En ik heb het idee dat je ook de discussie aangaat, klopt dat?Ik probeer het altijd niet te doen.. maar ik wil ook niet dat ze denkt dat ik niet naar haar luister ofzo.. ik geef inderdaad veel te veel toe omdat ik ook niet wil dat ze zo hysterisch is dat vind ik ook zielig tot het punt dat ik het beu word en haar dus gewoon laat huilen tot ze slaapt.. maar dat is niet goed
woensdag 28 september 2016 om 11:55
woensdag 28 september 2016 om 11:56
quote:DJDK2013 schreef op 28 september 2016 @ 11:51:
[...]
Ik probeer het altijd niet te doen.. maar ik wil ook niet dat ze denkt dat ik niet naar haar luister ofzo.. ik geef inderdaad veel te veel toe omdat ik ook niet wil dat ze zo hysterisch is dat vind ik ook zielig tot het punt dat ik het beu word en haar dus gewoon laat huilen tot ze slaapt.. maar dat is niet goedJongste hier probeert ook de discussie aan te gaan. Nu zeg ik gewoon, ik heb je gehoord en het gaat niet gebeuren. Als hij dan nog weer doorgaat kap ik hem af, nee, we hebben het erover gehad, klaar nu. Het gaat echt werken, maar je moet wel een lange adem hebben.
[...]
Ik probeer het altijd niet te doen.. maar ik wil ook niet dat ze denkt dat ik niet naar haar luister ofzo.. ik geef inderdaad veel te veel toe omdat ik ook niet wil dat ze zo hysterisch is dat vind ik ook zielig tot het punt dat ik het beu word en haar dus gewoon laat huilen tot ze slaapt.. maar dat is niet goedJongste hier probeert ook de discussie aan te gaan. Nu zeg ik gewoon, ik heb je gehoord en het gaat niet gebeuren. Als hij dan nog weer doorgaat kap ik hem af, nee, we hebben het erover gehad, klaar nu. Het gaat echt werken, maar je moet wel een lange adem hebben.
woensdag 28 september 2016 om 12:01
Veiligheid is niks anders dan je kind duidelijk maken waar de keiharde grenzen zijn. Een muur dus, geen houten hekje.
En dat betekent niet dat de consequenties keihard moeten zijn maar je moet wel echt duidelijk en rete consequent zijn.
Ceylon geeft goede tips.
Sugarmiss, lees nog een opvoedboekje, denk niet dat je er heel veel kaas van gegeten hebt met je kindermishandeling.
En dat betekent niet dat de consequenties keihard moeten zijn maar je moet wel echt duidelijk en rete consequent zijn.
Ceylon geeft goede tips.
Sugarmiss, lees nog een opvoedboekje, denk niet dat je er heel veel kaas van gegeten hebt met je kindermishandeling.
woensdag 28 september 2016 om 12:41
Naast de tips van ceylon: bij hysterisch gedrag bij het naar bed gaan ga ik vaak (in de slaapkamer) tegen de deur aanzitten zonder hem verder aandacht te geven. Het enige wat ik zeg: ik zal hier blijven wachten tot je rustig bent. Zo kan peuter niet naar buiten maar is hij ook niet alleen want dat vind ik zelf vaak te ver gaan met een peuter (zoek het maar uit met al je emoties, hoe onterecht of onzinnig ook in onze ogen). Meestal kalmeert hij binnen een paar minuten en kunnen we verder waar we gebleven waren.
Hetzelfde heb ik weleens gedaan met niet willen slapen: dan totaal geen aandacht geven (ook niet aankijken) maar wel duidelijk maken dat het tijd is om te gaan slapen en dat hij echt niet meer van zijn kamer gaat.
Na een tijdje ging het er weer een stuk gezelliger aan toe.
Hetzelfde heb ik weleens gedaan met niet willen slapen: dan totaal geen aandacht geven (ook niet aankijken) maar wel duidelijk maken dat het tijd is om te gaan slapen en dat hij echt niet meer van zijn kamer gaat.
Na een tijdje ging het er weer een stuk gezelliger aan toe.
woensdag 28 september 2016 om 13:03
quote:NijntjeKoijntje321 schreef op 28 september 2016 @ 12:41:
Naast de tips van ceylon: bij hysterisch gedrag bij het naar bed gaan ga ik vaak (in de slaapkamer) tegen de deur aanzitten zonder hem verder aandacht te geven. Het enige wat ik zeg: ik zal hier blijven wachten tot je rustig bent. Zo kan peuter niet naar buiten maar is hij ook niet alleen want dat vind ik zelf vaak te ver gaan met een peuter (zoek het maar uit met al je emoties, hoe onterecht of onzinnig ook in onze ogen). Meestal kalmeert hij binnen een paar minuten en kunnen we verder waar we gebleven waren.
Hetzelfde heb ik weleens gedaan met niet willen slapen: dan totaal geen aandacht geven (ook niet aankijken) maar wel duidelijk maken dat het tijd is om te gaan slapen en dat hij echt niet meer van zijn kamer gaat.
Na een tijdje ging het er weer een stuk gezelliger aan toe.Heb je helemaal gelijk in! maar als ik dat doe dan komt ze gerust naar me toe om me te slaan of schoppen ofzo en dat accepteer ik dan natuurlijk niet maar dat doet ze daarna alsnog een keertje over.. ik heb echt alles al geprobeerd vandaar mijn bericht hier omdat ik daarin radeloos ben hoe ik het anders op moet lossen
Naast de tips van ceylon: bij hysterisch gedrag bij het naar bed gaan ga ik vaak (in de slaapkamer) tegen de deur aanzitten zonder hem verder aandacht te geven. Het enige wat ik zeg: ik zal hier blijven wachten tot je rustig bent. Zo kan peuter niet naar buiten maar is hij ook niet alleen want dat vind ik zelf vaak te ver gaan met een peuter (zoek het maar uit met al je emoties, hoe onterecht of onzinnig ook in onze ogen). Meestal kalmeert hij binnen een paar minuten en kunnen we verder waar we gebleven waren.
Hetzelfde heb ik weleens gedaan met niet willen slapen: dan totaal geen aandacht geven (ook niet aankijken) maar wel duidelijk maken dat het tijd is om te gaan slapen en dat hij echt niet meer van zijn kamer gaat.
Na een tijdje ging het er weer een stuk gezelliger aan toe.Heb je helemaal gelijk in! maar als ik dat doe dan komt ze gerust naar me toe om me te slaan of schoppen ofzo en dat accepteer ik dan natuurlijk niet maar dat doet ze daarna alsnog een keertje over.. ik heb echt alles al geprobeerd vandaar mijn bericht hier omdat ik daarin radeloos ben hoe ik het anders op moet lossen
woensdag 28 september 2016 om 13:13
En dan gewoon de handen vastpakken en weghalen zonder verder aandacht te geven?
Hier wordt namelijk ook alles uit de kast gehaald om die deur open te krijgen.
Reden dat ik er ook bij blijf is omdat hij anders doodleuk zelf naar beneden komt lopen.
Lastig hoor, ik hoop dat je iets vindt dat werkt, dit soort dingen kosten zo veel energie
Hier wordt namelijk ook alles uit de kast gehaald om die deur open te krijgen.
Reden dat ik er ook bij blijf is omdat hij anders doodleuk zelf naar beneden komt lopen.
Lastig hoor, ik hoop dat je iets vindt dat werkt, dit soort dingen kosten zo veel energie
woensdag 28 september 2016 om 13:25
quote:DJDK2013 schreef op 28 september 2016 @ 13:03:
[...]
Heb je helemaal gelijk in! maar als ik dat doe dan komt ze gerust naar me toe om me te slaan of schoppen ofzo en dat accepteer ik dan natuurlijk niet maar dat doet ze daarna alsnog een keertje over.. ik heb echt alles al geprobeerd vandaar mijn bericht hier omdat ik daarin radeloos ben hoe ik het anders op moet lossen
Het grootste probleem is; het duurt inmiddels vijf weken en jij hebt ´alles´ al geprobeerd. Ik snap dat vijf weken aanvoelt als een eeuwigheid maar elke keer iets anders betekent dat je geen grens hebt.
Kies één methode en blijf daarbij. Desnoods drie weken lang (maar zolang duurt het bij de meesten niet).
Blijkbaar heeft ze een groot bed waar ze zelf uit kan?? Als het echt niet anders kan zet je het ledikant een poosje terug. In bed is in bed. Je kunt niemand dwingen om te slapen maar je kunt je kind wel ´dwingen´ om in bed te blijven.
En hoe moeilijk ook; snotneus? Niet erg, ga maar lekker slapen. Natte ogen? Niet erg, ga maar lekker slapen. Dorst? Je beker staat naast je en dan ga je lekker slapen. Andere pyama? Niet nodig, ga maar lekker slapen.
Maar wat jij doet, je probeert vanalles (onveilig) en na anderhalf uur doe je dan toch maar wat zij wil. En die anderhalf uur worden er twee, drie, vier als je niet oppast.
[...]
Heb je helemaal gelijk in! maar als ik dat doe dan komt ze gerust naar me toe om me te slaan of schoppen ofzo en dat accepteer ik dan natuurlijk niet maar dat doet ze daarna alsnog een keertje over.. ik heb echt alles al geprobeerd vandaar mijn bericht hier omdat ik daarin radeloos ben hoe ik het anders op moet lossen
Het grootste probleem is; het duurt inmiddels vijf weken en jij hebt ´alles´ al geprobeerd. Ik snap dat vijf weken aanvoelt als een eeuwigheid maar elke keer iets anders betekent dat je geen grens hebt.
Kies één methode en blijf daarbij. Desnoods drie weken lang (maar zolang duurt het bij de meesten niet).
Blijkbaar heeft ze een groot bed waar ze zelf uit kan?? Als het echt niet anders kan zet je het ledikant een poosje terug. In bed is in bed. Je kunt niemand dwingen om te slapen maar je kunt je kind wel ´dwingen´ om in bed te blijven.
En hoe moeilijk ook; snotneus? Niet erg, ga maar lekker slapen. Natte ogen? Niet erg, ga maar lekker slapen. Dorst? Je beker staat naast je en dan ga je lekker slapen. Andere pyama? Niet nodig, ga maar lekker slapen.
Maar wat jij doet, je probeert vanalles (onveilig) en na anderhalf uur doe je dan toch maar wat zij wil. En die anderhalf uur worden er twee, drie, vier als je niet oppast.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 28 september 2016 om 13:30
quote:NijntjeKoijntje321 schreef op 28 september 2016 @ 13:13:
En dan gewoon de handen vastpakken en weghalen zonder verder aandacht te geven?
Hier wordt namelijk ook alles uit de kast gehaald om die deur open te krijgen.
Reden dat ik er ook bij blijf is omdat hij anders doodleuk zelf naar beneden komt lopen.
Lastig hoor, ik hoop dat je iets vindt dat werkt, dit soort dingen kosten zo veel energie
Ik moest ooit mijn dochter mee naar huis nemen. Zij had erg fijn gespeeld en wilde niet mee. Ik heb werkelijk alle zeilen moeten bijzetten om haar haar schoenen aan te kunnen doen. Van een afstandje bekeken had ik haar gewoon onder mijn arm moeten nemen en die schoenen desnoods laten staan, maar goed.
Stérk dat ze was.... Verdorie, net twee en een beetje en ik kwam er niet vanaf zonder blauwe plekken. Negeren is op zo´n moment echt een onmogelijke opgave. En echt waar, ik ben zelf bepaald geen teer poppetje.
En dan gewoon de handen vastpakken en weghalen zonder verder aandacht te geven?
Hier wordt namelijk ook alles uit de kast gehaald om die deur open te krijgen.
Reden dat ik er ook bij blijf is omdat hij anders doodleuk zelf naar beneden komt lopen.
Lastig hoor, ik hoop dat je iets vindt dat werkt, dit soort dingen kosten zo veel energie
Ik moest ooit mijn dochter mee naar huis nemen. Zij had erg fijn gespeeld en wilde niet mee. Ik heb werkelijk alle zeilen moeten bijzetten om haar haar schoenen aan te kunnen doen. Van een afstandje bekeken had ik haar gewoon onder mijn arm moeten nemen en die schoenen desnoods laten staan, maar goed.
Stérk dat ze was.... Verdorie, net twee en een beetje en ik kwam er niet vanaf zonder blauwe plekken. Negeren is op zo´n moment echt een onmogelijke opgave. En echt waar, ik ben zelf bepaald geen teer poppetje.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
woensdag 28 september 2016 om 13:48
Mijn dochter is bijna 6 jaar en ik heb nog nooit zoveel pyjama's voor haar gehad dat ik überhaupt een selectie van 4 pyjama's kon grijpen en dochter daaruit liet kiezen. Ten eerste heb ik altijd maar 2 pyjama's in bezit, en ten tweede vind ik een pyjama uitkiezen te zot voor woorden
Een aantal technieken die hier hebben geholpen:
- sowieso een bedritueel
- de nanny truc, telkens terug in haar bed leggen als ze er steeds uit bleef komen (ik zat dan op de overloop met mijn telefoon te spelen, en schraapte mijn keel af en toe, zodat ze hoorde dat ik in de buurt was)
- zakdoekjes en een flesje water naast haar bed leggen
- 5 minuten bij haar blijven na het voorlezen
- elke 5 minuten bij haar kijken totdat ze slaapt, ook als ze huilt (in het begin van deze truc deed ze dat namelijk)
Tegenwoordig mag ze kiezen, 5 minuten bij haar blijven zitten, of ik geef haar een massage van 5 minuten. Ze wordt rustig van een massage. En daarna kom ik eerst twee keer elke 5 minuten kijken, daarna elke 10 minuten tot ze slaapt.
Een aantal technieken die hier hebben geholpen:
- sowieso een bedritueel
- de nanny truc, telkens terug in haar bed leggen als ze er steeds uit bleef komen (ik zat dan op de overloop met mijn telefoon te spelen, en schraapte mijn keel af en toe, zodat ze hoorde dat ik in de buurt was)
- zakdoekjes en een flesje water naast haar bed leggen
- 5 minuten bij haar blijven na het voorlezen
- elke 5 minuten bij haar kijken totdat ze slaapt, ook als ze huilt (in het begin van deze truc deed ze dat namelijk)
Tegenwoordig mag ze kiezen, 5 minuten bij haar blijven zitten, of ik geef haar een massage van 5 minuten. Ze wordt rustig van een massage. En daarna kom ik eerst twee keer elke 5 minuten kijken, daarna elke 10 minuten tot ze slaapt.
woensdag 28 september 2016 om 13:52
quote:Rooss4.0 schreef op 28 september 2016 @ 12:01:
Sugarmiss, lees nog een opvoedboekje, denk niet dat je er heel veel kaas van gegeten hebt met je kindermishandeling.
Mag jij mij vertellen in welk opvoedboek staat dat je je kind langer dan een uur moet ook aten huilen.
In welk boek staat dat je je kind naar bed moet brengen wanneer het nog niet moe is.
In welk boek staat dat je de behoeftes van je kund moet negeren en in wel boek staat dat je niet consequent hoeft te zijn.
To d ook et dat namelijk allemaal wel.
To schrijft dat ze tegemoet wil kom3n aan de behoeftes van dochter. Nou dochter heeft echt geen behoefte aan een andere pijjama of tich keer ha as r bed uir voor een slokje drinken. Daarmee probeert ze voir elkaar te krijgen dat aan dieper liggende behoeftes d u e ze niet kan verworden wordt voldaan.
Sugarmiss, lees nog een opvoedboekje, denk niet dat je er heel veel kaas van gegeten hebt met je kindermishandeling.
Mag jij mij vertellen in welk opvoedboek staat dat je je kind langer dan een uur moet ook aten huilen.
In welk boek staat dat je je kind naar bed moet brengen wanneer het nog niet moe is.
In welk boek staat dat je de behoeftes van je kund moet negeren en in wel boek staat dat je niet consequent hoeft te zijn.
To d ook et dat namelijk allemaal wel.
To schrijft dat ze tegemoet wil kom3n aan de behoeftes van dochter. Nou dochter heeft echt geen behoefte aan een andere pijjama of tich keer ha as r bed uir voor een slokje drinken. Daarmee probeert ze voir elkaar te krijgen dat aan dieper liggende behoeftes d u e ze niet kan verworden wordt voldaan.
woensdag 28 september 2016 om 14:14
quote:sugarmiss schreef op 28 september 2016 @ 13:52:
[...]
In welk boek staat dat je je kind naar bed moet brengen wanneer het nog niet moe is.
In welk boek staat dat je de behoeftes van je kund moet negeren en in wel boek staat dat je niet consequent hoeft te zijn.
.
Kind beslist niet wanneer het bedtijd is, dat kun je in elk boek terugvinden.
Dat laatste staat hopelijk goddank in geen enkel boek maar ik onderstreep in mijn posts ook dat reteconsequent zijn de enige methode is.
Een radeloze moeder een kindermishandelaar noemen gaat nergens over. Staat ook in geen enkel boek trouwens.
[...]
In welk boek staat dat je je kind naar bed moet brengen wanneer het nog niet moe is.
In welk boek staat dat je de behoeftes van je kund moet negeren en in wel boek staat dat je niet consequent hoeft te zijn.
.
Kind beslist niet wanneer het bedtijd is, dat kun je in elk boek terugvinden.
Dat laatste staat hopelijk goddank in geen enkel boek maar ik onderstreep in mijn posts ook dat reteconsequent zijn de enige methode is.
Een radeloze moeder een kindermishandelaar noemen gaat nergens over. Staat ook in geen enkel boek trouwens.
woensdag 28 september 2016 om 15:43
quote:sugarmiss schreef op 28 september 2016 @ 14:19:
Jawel hoor in meerdere boeken sta as t dat je kin d een uur laten huilen kindermishandeling is.
Je begrijpt hopelijk toch wel dat daarmee wordt bedoeld: een uur laten huilen zonder daarop te reageren?
Elke 5 minuten gaan kijken en het kind rustig proberen te krijgen, en dat voor een uur of langer, is echt geen kindermishandeling.
Jawel hoor in meerdere boeken sta as t dat je kin d een uur laten huilen kindermishandeling is.
Je begrijpt hopelijk toch wel dat daarmee wordt bedoeld: een uur laten huilen zonder daarop te reageren?
Elke 5 minuten gaan kijken en het kind rustig proberen te krijgen, en dat voor een uur of langer, is echt geen kindermishandeling.
woensdag 28 september 2016 om 16:08
quote:DJDK2013 schreef op 28 september 2016 @ 13:03:
[...]
Heb je helemaal gelijk in! maar als ik dat doe dan komt ze gerust naar me toe om me te slaan of schoppen ofzo en dat accepteer ik dan natuurlijk niet maar dat doet ze daarna alsnog een keertje over.. ik heb echt alles al geprobeerd vandaar mijn bericht hier omdat ik daarin radeloos ben hoe ik het anders op moet lossen
Op het slaan zou ik niet reageren. Ze doet het om de reactie. Het enige wwat je kunt doen is terug in bed leggen. Je hoeft je niet te laten slaan of schoppen maar om op dat moment boos worden geef je de aandacht wat ze wil. En het is gewoon bedtijd.
Wat ik lees is tijdrekken van haar. Niks onderlinge zware behoeftes maar gedrag wat we allemaal hebben gedaan. En consequent zijn en niet op in gaan is wat helpt.
Probeer je zelf wat af te sluiten voor de drama die ze maakt. Dat het niet zo hard binnen komt waardoor je meegaat in haar emotie. Dat maakt het consequent zijn ook makkelijker
[...]
Heb je helemaal gelijk in! maar als ik dat doe dan komt ze gerust naar me toe om me te slaan of schoppen ofzo en dat accepteer ik dan natuurlijk niet maar dat doet ze daarna alsnog een keertje over.. ik heb echt alles al geprobeerd vandaar mijn bericht hier omdat ik daarin radeloos ben hoe ik het anders op moet lossen
Op het slaan zou ik niet reageren. Ze doet het om de reactie. Het enige wwat je kunt doen is terug in bed leggen. Je hoeft je niet te laten slaan of schoppen maar om op dat moment boos worden geef je de aandacht wat ze wil. En het is gewoon bedtijd.
Wat ik lees is tijdrekken van haar. Niks onderlinge zware behoeftes maar gedrag wat we allemaal hebben gedaan. En consequent zijn en niet op in gaan is wat helpt.
Probeer je zelf wat af te sluiten voor de drama die ze maakt. Dat het niet zo hard binnen komt waardoor je meegaat in haar emotie. Dat maakt het consequent zijn ook makkelijker
woensdag 28 september 2016 om 16:31
quote:meaki schreef op 28 september 2016 @ 15:43:
[...]
Je begrijpt hopelijk toch wel dat daarmee wordt bedoeld: een uur laten huilen zonder daarop te reageren?
Elke 5 minuten gaan kijken en het kind rustig proberen te krijgen, en dat voor een uur of langer, is echt geen kindermishandeling.
to schrijft in haar openingspost dat er avonden zijn geweest waarop ze 2,5 uur in de weer is geweest.
Maar ze schrijft ook dat ze soms ook gewoon naar beneden gaat omdat ze haar geduld verliest en haar ran maar gewoon laat huilen. Zonder te gaan kujken dus en dat dochter dat alsnog anderhalf uur heeft volgehouden.
[...]
Je begrijpt hopelijk toch wel dat daarmee wordt bedoeld: een uur laten huilen zonder daarop te reageren?
Elke 5 minuten gaan kijken en het kind rustig proberen te krijgen, en dat voor een uur of langer, is echt geen kindermishandeling.
to schrijft in haar openingspost dat er avonden zijn geweest waarop ze 2,5 uur in de weer is geweest.
Maar ze schrijft ook dat ze soms ook gewoon naar beneden gaat omdat ze haar geduld verliest en haar ran maar gewoon laat huilen. Zonder te gaan kujken dus en dat dochter dat alsnog anderhalf uur heeft volgehouden.
woensdag 28 september 2016 om 21:28
quote:DJDK2013 schreef op 28 september 2016 @ 10:18:
[...]
Dat hebben we inderdaad ook al geprobeerd het vragen waarom ze niet wilt het enige antwoord wat ze dan geeft is dat wil ik gewoon niet.. meer niet.. we hebben ook al geprobeerd haar later op bed te leggen maar dat geeft geen enkel verschil
ook word ze heel vaak snachts hysterisch wakker van de week ging mijn man naar haar toe en stond ze achter de kast te huilen..
maar als je dan vraagt of ze ergens bang voor is ofzo reageert ze gewoon niet..En opties voor haar invullen? Dat ze alleen ja of nee hoeft te antwoorden? Waarom je iets niet wil is voor pubers nog moeilijk en voor volwassenen ook als de emotie groot is. Dan geven gesloten vragen wat sturing en verwoord jij wat ze voelt.
[...]
Dat hebben we inderdaad ook al geprobeerd het vragen waarom ze niet wilt het enige antwoord wat ze dan geeft is dat wil ik gewoon niet.. meer niet.. we hebben ook al geprobeerd haar later op bed te leggen maar dat geeft geen enkel verschil
ook word ze heel vaak snachts hysterisch wakker van de week ging mijn man naar haar toe en stond ze achter de kast te huilen..
maar als je dan vraagt of ze ergens bang voor is ofzo reageert ze gewoon niet..En opties voor haar invullen? Dat ze alleen ja of nee hoeft te antwoorden? Waarom je iets niet wil is voor pubers nog moeilijk en voor volwassenen ook als de emotie groot is. Dan geven gesloten vragen wat sturing en verwoord jij wat ze voelt.