Reflux? Herkenbaar?
donderdag 13 mei 2010 om 20:48
Mijn dochtertje van vijf maanden heeft de eerste twee maanden veel gehuild. Men dacht aan verborgen reflux omdat ze veel lag te slikken, veel met haar tong bezig was etc. Zij krijgt nu Zantac en ze krijgt johannesbroodpitmeel in de fles. Door de Zantac is het slikken en huilen verminderd. Het ging een tijdje heel goed.
Nu heeft ze sinds ongeveer maand last van een soort 'verkrampingen', ik weet er niet het goede woord voor. Het volgende gebeurt dan:
- ze trekt met haar handen aan haar t-shirt
- ze trekt haar benen omhoog en doet ze daarna weer iets naar beneden
- ze zet haar adem vast en maakt een soort gespannen klinkende 'uh' geluidjes uit haar keel
- haar hoofd wordt knalrood
Bovenstaande gebeurt bijna altijd als ze ligt (op haar speelkleed, in de box, in bed...). De laatste tijd gebeurt het ook wel eens in de wipper, maar veel minder. Het enige wat helpt, is haar rechtop houden. Het is dan meteen over. Leg je haar daarna weer neer, dan begint het weer. Soms helpt ook de speen. De ene keer is het erger dan de andere keer en het is zo'n naar gezicht.
Het gebeurt ook vaak als ze gaat slapen of als ze al slaapt. Ze wordt er dan wakker van (of wordt ze wakker en begint het daarna? Oorzaak en gevolg hierbij is me niet helemaal duidelijk...)
We zijn natuurlijk naar de huisarts geweest. Die dacht aan een vorm van verstopping (ondanks dat ze elke dag (zachte) ontlasting heeft en haar buik normaal aanvoelde en klonk) en raadde Infacol aan. In het kader van je probeert toch wat hebben we dat een paar dagen gegeven. Het hielp echter niets. Het cb dacht dat het wellicht met haar reflux te maken heeft, met als voornaamste reden dat het vooral is als ze ligt. Zij raadden een bezoek aan de kinderarts aan en daar heb ik nu een afspraak staan voor begin juni. Maar... zelf twijfel ik aan het reflux-verhaal, want:
- tijdstip na voeding maakt niet uit, is vaak vóór een voeding zelfs erger dan erna
- er lijkt geen sprake van oprispingen en veel slikken
- ze drinkt prima, lurkt de alle flessen achter elkaar leeg
Pffff... Het is een heel verhaal en ik verwacht hier geen diagnose, daarvoor ga ik naar de kinderarts . Ik ben alleen benieuwd of iemand deze klachten herkent omdat er in mijn omgeving helemaal geen herkenning is bij mensen met jonge kinderen. Het zit me gewoon niet lekker...
Nu heeft ze sinds ongeveer maand last van een soort 'verkrampingen', ik weet er niet het goede woord voor. Het volgende gebeurt dan:
- ze trekt met haar handen aan haar t-shirt
- ze trekt haar benen omhoog en doet ze daarna weer iets naar beneden
- ze zet haar adem vast en maakt een soort gespannen klinkende 'uh' geluidjes uit haar keel
- haar hoofd wordt knalrood
Bovenstaande gebeurt bijna altijd als ze ligt (op haar speelkleed, in de box, in bed...). De laatste tijd gebeurt het ook wel eens in de wipper, maar veel minder. Het enige wat helpt, is haar rechtop houden. Het is dan meteen over. Leg je haar daarna weer neer, dan begint het weer. Soms helpt ook de speen. De ene keer is het erger dan de andere keer en het is zo'n naar gezicht.
Het gebeurt ook vaak als ze gaat slapen of als ze al slaapt. Ze wordt er dan wakker van (of wordt ze wakker en begint het daarna? Oorzaak en gevolg hierbij is me niet helemaal duidelijk...)
We zijn natuurlijk naar de huisarts geweest. Die dacht aan een vorm van verstopping (ondanks dat ze elke dag (zachte) ontlasting heeft en haar buik normaal aanvoelde en klonk) en raadde Infacol aan. In het kader van je probeert toch wat hebben we dat een paar dagen gegeven. Het hielp echter niets. Het cb dacht dat het wellicht met haar reflux te maken heeft, met als voornaamste reden dat het vooral is als ze ligt. Zij raadden een bezoek aan de kinderarts aan en daar heb ik nu een afspraak staan voor begin juni. Maar... zelf twijfel ik aan het reflux-verhaal, want:
- tijdstip na voeding maakt niet uit, is vaak vóór een voeding zelfs erger dan erna
- er lijkt geen sprake van oprispingen en veel slikken
- ze drinkt prima, lurkt de alle flessen achter elkaar leeg
Pffff... Het is een heel verhaal en ik verwacht hier geen diagnose, daarvoor ga ik naar de kinderarts . Ik ben alleen benieuwd of iemand deze klachten herkent omdat er in mijn omgeving helemaal geen herkenning is bij mensen met jonge kinderen. Het zit me gewoon niet lekker...
donderdag 13 mei 2010 om 20:57
Hier is het wel vaak, bijna elke keer als ze ligt. Soms duurt het een paar minuutjes voor het begint, maar het begint... En met poepen lijkt het niet te maken te hebben omdat ze dat elke dag doet. Maar ja, ik kan natuurlijk niet in haar buik kijken... Daarom hoop ik dat de kinderarts dat binnenkort doet.
donderdag 13 mei 2010 om 21:00
donderdag 13 mei 2010 om 21:25
Ik herken het wel. Mijn beide kinderen hebben verborgen reflux. Tenminste mijn jongste (7 maanden) heeft het en mijn oudste heeft tot 15 maanden medicijnen gehad.
Wat ik heel typische signalen vond is inderdaad het verkrampen en overstrekken bij het liggen. Mijn oudste trok echt 'krom' hij maakte zeg maar een banaan met zijn lichaam. Mijn jongste strekte vooral haar armen en benen helemaal uit. Ze lag dan op haar rug en het leek dan net alsof ze steeds haar evenwicht aan het zoeken was en liep dan ook rood aan.
Ik heb geen ervaring met het medicijn zantac, wat doet het precies? Zowel dochter al zoon hebben Losec mups gekregen. Dit neutraliseert het maagzuur. Bij beide kinderen waren de klachten binnen twee weken verdwenen.
Wat ik heel typische signalen vond is inderdaad het verkrampen en overstrekken bij het liggen. Mijn oudste trok echt 'krom' hij maakte zeg maar een banaan met zijn lichaam. Mijn jongste strekte vooral haar armen en benen helemaal uit. Ze lag dan op haar rug en het leek dan net alsof ze steeds haar evenwicht aan het zoeken was en liep dan ook rood aan.
Ik heb geen ervaring met het medicijn zantac, wat doet het precies? Zowel dochter al zoon hebben Losec mups gekregen. Dit neutraliseert het maagzuur. Bij beide kinderen waren de klachten binnen twee weken verdwenen.
The time is now
donderdag 13 mei 2010 om 21:46
Inderdaad, een angstige en hulpeloze blik! Precies zoals het is, ze kijkt me ook zo om hulpvragen aan op zo'n moment. Zo zielig... Wat dan weer gek is: ze huilt er over het algemeen niet bij. Wordt wel eens krijsend wakker, dat wel. Maar dat komt niet elke dag voor.
Wat naar trouwens dat de diagnose pas met 7 maanden gesteld is bij jullie. Heeft zo'n kindje zo lang voor niets pijn geleden... Gelukkig is het na de medicatie snel beter gegaan!
Hield het bij jouw kinderen nog verband met de voedingen? Dat het bijvoorbeeld erger was na een voeding? Dat zie ik hier namelijk niet. En dronken die van jou ook goed? Ik hoor zo vaak dat kindjes met reflux slecht drinken, maar dat is hier totaal niet het geval.
Wat naar trouwens dat de diagnose pas met 7 maanden gesteld is bij jullie. Heeft zo'n kindje zo lang voor niets pijn geleden... Gelukkig is het na de medicatie snel beter gegaan!
Hield het bij jouw kinderen nog verband met de voedingen? Dat het bijvoorbeeld erger was na een voeding? Dat zie ik hier namelijk niet. En dronken die van jou ook goed? Ik hoor zo vaak dat kindjes met reflux slecht drinken, maar dat is hier totaal niet het geval.
donderdag 13 mei 2010 om 21:57
Het heeft er vast niets mee te maken, maar als mijn dochter ligt maakt ze vaak geluidjes alsof ze bijna stikt. Zeg maar het geluid dat je maakt als je net iets te lang onder water bent geweest. En dat vaak achter elkaar, we hebben er wel eens de auto voor aan de kant gezet. Maar dan lag ze lief te lachen en tussendoor ademt ze wel normaal. Meteen na dat geluidje zie je even een hele verschrikte blik (zoals wanneer ze onverwacht koude wind of water in haar gezicht krijgt) en dan is het weer goed. We vonden het heel eng maar omdat het juist alleen gebeurt als ze verder gewoon vrolijk is, is onze conclusie nu dat ze door de opwinding haar keel eventjes dichtknijpt ofzo en daar dan zelf van schrikt. Geen idee of je hier iets aan hebt, maar geluidjes zijn lastig te omschrijven he, dus wie weet... Sterkte.
donderdag 13 mei 2010 om 22:02
Mijn zoontje dronk juist als een tierelier. Maar de kinderarts vertelde dat kinderen met verborgen reflux (in tegenstelling tot 'spugende' reflux) juist veel en vaak willen drinken. Het maagzuur brandt in de slokdarm, wat pijn doet. Tijdens het drinken wordt die pijn tijdelijk verzacht en proeven ze de vieze smaak van het zuur niet.
Mijn zoontje had ook continu last van de klachten, dus niet per se vlak na een voeding. Hij had ook altijd een wat zurige lucht uit zijn mondje. Hij gaf niet over, maar als hij wel eens een mondje teruggaf na de voeding rook dat ook heel zurig.
Bij mijn dochter kan ik er wat minder over zeggen. Zij is al met medicatie begonnen toen ze een week of drie oud was. De kinderarts had ons op het hart gedrukt om goed op de signalen te letten. Verborgen reflux is niet erffelijk (iig is dat niet aangetoond), maar haar ervaring was dat het regelmatig vaker binnen hetzelfde gezin voorkomt.
Mijn zoontje had ook continu last van de klachten, dus niet per se vlak na een voeding. Hij had ook altijd een wat zurige lucht uit zijn mondje. Hij gaf niet over, maar als hij wel eens een mondje teruggaf na de voeding rook dat ook heel zurig.
Bij mijn dochter kan ik er wat minder over zeggen. Zij is al met medicatie begonnen toen ze een week of drie oud was. De kinderarts had ons op het hart gedrukt om goed op de signalen te letten. Verborgen reflux is niet erffelijk (iig is dat niet aangetoond), maar haar ervaring was dat het regelmatig vaker binnen hetzelfde gezin voorkomt.
The time is now
vrijdag 14 mei 2010 om 00:32
Hallo Lispeltuutje
Ik herken het ook, het kan zeker heel goed bij reflux horen!
Ik heb 4 kinderen waarvan 3 kinderen met reflux en heb zelf ook reflux.
Mijn oudste dochter had de klassieke 'spugende' reflux, mijn tweede dochter verborgen reflux wat later overging in 'spugende' reflux en jongste zoon heeft atypische reflux (in combinatie met obstipatie). Meer varianten reflux zijn er ook niet X-
Ik zelf had als baby 'spugende' reflux, wat als peuter/klein kind zijnde overging in atypische reflux om ten tijde van mijn pubertijd weer de kop op te steken als verborgen reflux en dat is het nu nog. Maar ik heb er, behalve tijdens mijn zwangerschappen, nauwelijks last van nu. Wanneer ik echter een aanval heb, verkramp ik ook helemaal (dit is de krampende slokdarm die dit veroorzaakt).
Jongste zoon heeft de eerste dag van zijn leven gekreund in plaats van normaal geademd, daar zelfs voor op de NEO gelegen (met zin 9,5 pond ) en belandde met 3 weken op de IC om beademd te worden ivm een luchtweginfectie die ten gevolge van reflux niet op kon knappen. Behalve het kreunen gooide hij steeds zijn armen wijd uit en zijn hoofd naar achteren (en doet hij nog soms), het klassiek overstrekken.
Oudste dochter had ook de hele dag door van zulk soort 'aanvalletjes' als jij beschrijft, dus niet alleen na een voeding, even vaak ook gewoon.
De eerste aanval in haar leven was ook gelijk de heftigste, ze was toen 3 uur oud en had net haar eerste borstvoeding gehad (toen dus wel na een voeding). Ze kreunde vanaf de voeding al, verkrampte, maakte haar ruggetje bol en liep donkerpaars aan, de voeding was in haar longen gelopen en het zuurstoftekort leidde tot een kleine hersenbloeding.
Ik was net helemaal alleen met haar toen het gebeurde, maar gelukkig wel in het ziekenhuis en doordat ik zo snel gehandeld heb (bezoek van net van keizersnede bekomen buurvrouw aan de andere kant van het gordijntje met spoed gestuurd om hulp te halen aangezien ik teveel bloed had verloren om zelf bij de alarmbel te kunnen, een kinderarts heeft toen direct haar uitgezogen, zuurstof gegeven en maag leeggepompt) is ze er gelukkig nog en er is geen blijvende schade ontstaan.
Het is dus allemaal goed afgelopen, maar de twee weken daarna heeft ze wel aan de monitor gelegen, waar het alarm herhaaldelijk af ging voor dergelijke aanvalletjes, zij het minder heftig dan de eerste.
Wat ik hiermee wil zeggen: 1. het kan idd heel goed bij reflux horen en 2. blijf alert, kijk goed hoe je kindje reageert bij dergelijke aanvallen. Natuurlijk is het uitzonderlijk hoe het bij mijn kinderen verliep, zij hadden/hebben echt hele heftige refluxvarianten, maar toch. Dochter is er nadien ook nooit meer zo bijna in gebleven
De hulpeloze blik herken ik trouwens ook, die zie je zelfs op de foto's van haar eerste uren waar ze net haar eerste voeding heeft gehad (vlak voor de aanval dus). Misschien is het toeval hoor, maar dat denk ik niet aangezien zij ook vanaf dag 1 kon lachen.
Gelukkig heb ik ook nog een kind wat maar gewoon verborgen reflux had, het veranderen van voeding was voor haar al voldoende om het probleem op te lossen.
En oudste zoon hier is de enige die geen reflux heeft.
Goed dat je weer naar de kinderarts gaat. Behalve Zantac en johannesbroodpitmeel is er wel meer qua medicatie en voeding voor refluxkindjes, dus wellicht dat ze daar nog iets in kunnen veranderen waardoor de aanvalletjes/verkrampingen verminderen/verdwijnen.
Ik herken het ook, het kan zeker heel goed bij reflux horen!
Ik heb 4 kinderen waarvan 3 kinderen met reflux en heb zelf ook reflux.
Mijn oudste dochter had de klassieke 'spugende' reflux, mijn tweede dochter verborgen reflux wat later overging in 'spugende' reflux en jongste zoon heeft atypische reflux (in combinatie met obstipatie). Meer varianten reflux zijn er ook niet X-
Ik zelf had als baby 'spugende' reflux, wat als peuter/klein kind zijnde overging in atypische reflux om ten tijde van mijn pubertijd weer de kop op te steken als verborgen reflux en dat is het nu nog. Maar ik heb er, behalve tijdens mijn zwangerschappen, nauwelijks last van nu. Wanneer ik echter een aanval heb, verkramp ik ook helemaal (dit is de krampende slokdarm die dit veroorzaakt).
Jongste zoon heeft de eerste dag van zijn leven gekreund in plaats van normaal geademd, daar zelfs voor op de NEO gelegen (met zin 9,5 pond ) en belandde met 3 weken op de IC om beademd te worden ivm een luchtweginfectie die ten gevolge van reflux niet op kon knappen. Behalve het kreunen gooide hij steeds zijn armen wijd uit en zijn hoofd naar achteren (en doet hij nog soms), het klassiek overstrekken.
Oudste dochter had ook de hele dag door van zulk soort 'aanvalletjes' als jij beschrijft, dus niet alleen na een voeding, even vaak ook gewoon.
De eerste aanval in haar leven was ook gelijk de heftigste, ze was toen 3 uur oud en had net haar eerste borstvoeding gehad (toen dus wel na een voeding). Ze kreunde vanaf de voeding al, verkrampte, maakte haar ruggetje bol en liep donkerpaars aan, de voeding was in haar longen gelopen en het zuurstoftekort leidde tot een kleine hersenbloeding.
Ik was net helemaal alleen met haar toen het gebeurde, maar gelukkig wel in het ziekenhuis en doordat ik zo snel gehandeld heb (bezoek van net van keizersnede bekomen buurvrouw aan de andere kant van het gordijntje met spoed gestuurd om hulp te halen aangezien ik teveel bloed had verloren om zelf bij de alarmbel te kunnen, een kinderarts heeft toen direct haar uitgezogen, zuurstof gegeven en maag leeggepompt) is ze er gelukkig nog en er is geen blijvende schade ontstaan.
Het is dus allemaal goed afgelopen, maar de twee weken daarna heeft ze wel aan de monitor gelegen, waar het alarm herhaaldelijk af ging voor dergelijke aanvalletjes, zij het minder heftig dan de eerste.
Wat ik hiermee wil zeggen: 1. het kan idd heel goed bij reflux horen en 2. blijf alert, kijk goed hoe je kindje reageert bij dergelijke aanvallen. Natuurlijk is het uitzonderlijk hoe het bij mijn kinderen verliep, zij hadden/hebben echt hele heftige refluxvarianten, maar toch. Dochter is er nadien ook nooit meer zo bijna in gebleven
De hulpeloze blik herken ik trouwens ook, die zie je zelfs op de foto's van haar eerste uren waar ze net haar eerste voeding heeft gehad (vlak voor de aanval dus). Misschien is het toeval hoor, maar dat denk ik niet aangezien zij ook vanaf dag 1 kon lachen.
Gelukkig heb ik ook nog een kind wat maar gewoon verborgen reflux had, het veranderen van voeding was voor haar al voldoende om het probleem op te lossen.
En oudste zoon hier is de enige die geen reflux heeft.
Goed dat je weer naar de kinderarts gaat. Behalve Zantac en johannesbroodpitmeel is er wel meer qua medicatie en voeding voor refluxkindjes, dus wellicht dat ze daar nog iets in kunnen veranderen waardoor de aanvalletjes/verkrampingen verminderen/verdwijnen.
Whatever, I do what I want
vrijdag 14 mei 2010 om 09:39
Ha Crini,
Bedankt voor je reactie. Ik ben er wel erg van geschrokken en hoop inderdaad maar dat het bij mijn dochter niet zo erg is. Wat zul jij geschrokken zijn zeg, bij die aanvallen! Mijn dochter zet dus wel haar adem vast en kreunt, maar ik heb niet echt het idee dat ze dan zuurstoftekort heeft. Als je haar rechtop houdt, is het ook in één keer weer weg.
Hoe kun je nog meer merken dat het inderdaad de longen in is gelopen? Ik heb niet echt het idee dat dat gebeurt, maar wellicht pik ik de signalen niet voldoende op. Dochter is tussen de aanvallen door wel heel vrolijk en ze oogt heel gezond.
Bedankt voor je reactie. Ik ben er wel erg van geschrokken en hoop inderdaad maar dat het bij mijn dochter niet zo erg is. Wat zul jij geschrokken zijn zeg, bij die aanvallen! Mijn dochter zet dus wel haar adem vast en kreunt, maar ik heb niet echt het idee dat ze dan zuurstoftekort heeft. Als je haar rechtop houdt, is het ook in één keer weer weg.
Hoe kun je nog meer merken dat het inderdaad de longen in is gelopen? Ik heb niet echt het idee dat dat gebeurt, maar wellicht pik ik de signalen niet voldoende op. Dochter is tussen de aanvallen door wel heel vrolijk en ze oogt heel gezond.
vrijdag 14 mei 2010 om 10:54
Hoi Lispeltuutje,
Ook hier een hoop herkenbaarheid. Mijn zoontje heeft reflux en is vanaf dat hij vier weken oud is aan de medicatie.
Hij hield af en toe zijn adem in als hij moest boeren of als er zuur omhoog kwam. Kreunen deed hij dan ook en daarna smakte hij meestal.
De eerste maanden kreeg hij motillium, zantac en johannesbroodpitmeel. Wij hebben hem nooit helemaal plat gelegd maar altijd een beetje schuin. Bakstenen onder zijn ledikant en in de box een kussen onder zijn hoofd en rug. Ook heb ik hem veel gedragen.
Nu is hij al maanden aan de nexium en pas sinds een week of 2 is hij van de medicijnen af. Hij is nu 14 maanden.
Goed dat je weer naar de kinderarts gaat en ik hoop voor jou en de kleine dat het snel beter gaat!
Ook hier een hoop herkenbaarheid. Mijn zoontje heeft reflux en is vanaf dat hij vier weken oud is aan de medicatie.
Hij hield af en toe zijn adem in als hij moest boeren of als er zuur omhoog kwam. Kreunen deed hij dan ook en daarna smakte hij meestal.
De eerste maanden kreeg hij motillium, zantac en johannesbroodpitmeel. Wij hebben hem nooit helemaal plat gelegd maar altijd een beetje schuin. Bakstenen onder zijn ledikant en in de box een kussen onder zijn hoofd en rug. Ook heb ik hem veel gedragen.
Nu is hij al maanden aan de nexium en pas sinds een week of 2 is hij van de medicijnen af. Hij is nu 14 maanden.
Goed dat je weer naar de kinderarts gaat en ik hoop voor jou en de kleine dat het snel beter gaat!
vrijdag 14 mei 2010 om 12:39
Bij mijn zoontje hielp Nexium ook veel beter dan zantac. Bijkomend voordeel was dat hij de Nexium lekker vindt en de zantac niet.
Wij hebben eerlijk gezegd nooit naar de hoek gekeken waarin het bedje stond maar er gewoon een baksteen onder gedaan. Volgens mij hielp dit wel. Zijn bed staat trouwens nog steeds schuin....we durven de stenen niet weg te halen
Mijn zoontje heeft een paar keer een behoorlijke terugval gehad met een een geïrriteerde zeer pijnlijke slokdarm als gevolg. Hij at dan niet meer en viel weer af. Och zo zielig die kleintjes met pijn.
Ik ben zwanger van nummer twee en mijn verloskundige zegt dat er best een kans in zit dat die het ook krijgt. Het is niet erfelijk dacht ik, maar ik hoor toch ook vaak dat meerdere kinderen in een gezin het hebben.
Wij hebben eerlijk gezegd nooit naar de hoek gekeken waarin het bedje stond maar er gewoon een baksteen onder gedaan. Volgens mij hielp dit wel. Zijn bed staat trouwens nog steeds schuin....we durven de stenen niet weg te halen
Mijn zoontje heeft een paar keer een behoorlijke terugval gehad met een een geïrriteerde zeer pijnlijke slokdarm als gevolg. Hij at dan niet meer en viel weer af. Och zo zielig die kleintjes met pijn.
Ik ben zwanger van nummer twee en mijn verloskundige zegt dat er best een kans in zit dat die het ook krijgt. Het is niet erfelijk dacht ik, maar ik hoor toch ook vaak dat meerdere kinderen in een gezin het hebben.