Selectief mutisme

18-03-2019 10:16 34 berichten
Goedemorgen dames,

Mijn zoon van 3 wordt tweetalig opgevoed. Al tijden kan hij woorden als auto, papa/mama en koek op uitstekend gebruiken :P
Wel blijft zijn taalontwikkeling wat steken, wat op zich niet vreemd is bij tweetaligheid. Om die reden zijn we via cb bij logopediste gekomen, waar we wekelijks heengaan. Daar is het ook duidelijk geworden dat hij alles begrijpt, Nederlands zijn eerste taal aan het worden is, en hij leert daar steeds wat klanken en woorden erbij.

Tot zover prima en heb ik geen zorgen over zijn taalontwikkeling.
Wel is het sinds we naar logopedie gaan dat hij niet meer probeert te spreken in sociale situaties. Dus op de peuterspeelzaal zegt hij niets meer, maar maakt alles duidelijk door middel van mimiek of aanwijzing.
Ook als hij bij relatief onbekenden komt gebeurt dit. Ook bij logopedie.
Thuis daarin tegen kletst hij (een combinatie van Nederlands, zijn vaders taal en zn eigen taal) de oren van mn kop.
De mimiek begint steeds sterker te worden in sociale situaties.

Nu kwam de logopediste met de opmerking dat ze aan selectief mutisme moest denken, en als ik hier over wat lees, lijkt het erg op wat mijn zoon tentoon stelt.

Mijn vraag aan jullie eigenlijk; iemand die dit herkent? En tips hoe wij hem kunnen helpen om taal te gaan gebruiken?
Of dit nu selectief mutisme is of niet, zou het voor hem ook fijn vinden dat hij zich beter kan uitdrukken.

Misschien past dit topic beter op psyche, geen idee eigenlijk :facepalm:
Maar hij heeft geen taal stoornis, logopedie richt zich op Nederlands, en orthopedagoog word ingezet door logopedie.
Eventueel dat ik meer hulp inschakel wanneer hij niet meer gaat praten op peuterspeelzaal, daar ben ik me nu over aan t inlezen.
En zal dan ook in overleg gaan met logopediste en huisarts.
Alle reacties Link kopieren
TO mijn dochter gaat naar een school met veel tweetalige kinderen, en daar hebben ze vaker mee gemaakt dat kinderen een lange tijd niet spraken. Dat kwam volgens juf altijd goed, bij de een sneller dan de ander (in extreme gevallen pas na +1 jaar).

Mijn vader is leerkracht, hij heeft een keer een kind met selectief mutisme in de klas gehad. Die worden, net als kinderen met veel ergere problemen, echt niet “geweigerd” op het reguliere onderwijs. Zeker niet als ze een gewone intelligentie hebben en geen spraak of gehoor probleem!!! TO laat je niet bang maken door die berichten, je kan best nog even afwachten.. zeker als hij “ja” heeft gezegd! Dat is vooruitgang :)
Alle reacties Link kopieren
EvenWatAnders schreef:
24-03-2019 14:10
Maar hij heeft geen taal stoornis, logopedie richt zich op Nederlands, en orthopedagoog word ingezet door logopedie.
Eventueel dat ik meer hulp inschakel wanneer hij niet meer gaat praten op peuterspeelzaal, daar ben ik me nu over aan t inlezen.
En zal dan ook in overleg gaan met logopediste en huisarts.
Hij heeft een spraakstoornis en logopedie kan daar zeker wel iets mee. Twee-. drie, meertaligheid is een luxe die ouders hun kinderen opleggen, niet een noodzakelijk iets.
Alle reacties Link kopieren
Geen ervaring (moest het even opzoeken). Ik denk dat het sowieso vroeg of laat wel goedkomt, alleen wil je natuurlijk voorkomen dat jouw kind achter gaat lopen. De eerste stap van het voorkomen is gezet, het is opgemerkt. Nu moet er nog onderzoek gedaan worden, om uit te sluiten dat het niet aan iets anders ligt. Ik las op de website van Parnassia dat jij het beste je kind kan opnemen of filmen en dan kan alles in gang gezet worden om er mee aan de gang te gaan. Ik zou daar achteraangaan, leuk is anders, maar er is wel mee om te gaan.
Dat filmen doen we al inderdaad, daardoor kan logopediste ook zien dat zijn begrip van taal goed is, zijn spraak ook goed is, nog wel veel verwarring uiteraard door twee talen, en de 'normale' achterstand die wat moon dream ook zegt, zich gaat oplossen in verloop van tijd.
Wat niet wil zeggen dat hij geen hulp kan gebruiken overigens, ik heb fijne tips gekregen over welke sites ik kan lezen, en doe daar dus ook wat mee.

Of tweetaligheid noodzaak is of niet, we doen ons kind 'er niets mee aan'. Wij geloven dat het eerder een verrijking is. Dat er nu selectief mutisme (waarschijnlijk) is ontstaan, nemen we niet weg door zijn vader maar Nederlands te gaan laten praten. Mede omdat dit niet zijn moedertaal is, maakt hij hier fouten in en kan er zijn emoties niet bij uitdrukken.
Alle reacties Link kopieren
Ons zoontje zei tot zijn vierde zo goed als niks, tegen niemand.
Alleen tegen ons (zijn ouders en zus) en tegen mijn moeder praatte hij veel en volkomen normaal.

Wij hebben er niets mee gedaan. We wisten dat hij heel goed kón praten en hij verkoos zelf tegen wie; prima, dat kan

Het is vanzelf overgegaan. Op school ging ie langzaamaan tegen meer mensen praten en met vijf jaar was het net als bij ieder ander kind.
Na VWO nu een student. Nog steeds wel zeer standvastig in zijn keuzes.

Later las ik pas de term selectief mutisme. Blij dat we er geen 'ding' van hebben gemaakt.
Even een update;
Zoon praat weer in sociale situaties. Nog niet overal, maar bij peuterspeelzaal, oppas, vrienden, buren, etc gaat het super goed.

Logopediste heeft wat testen kunnen uitvoeren, hij ligt absoluut achter maar is met een enorme inhaalslag bezig.

Ik ben opgelucht, nu voornamelijk zaak veel met hem te lezen en oefenen op woorden en zinnen.
alkemade schreef:
24-03-2019 20:07
Hij heeft een spraakstoornis en logopedie kan daar zeker wel iets mee. Twee-. drie, meertaligheid is een luxe die ouders hun kinderen opleggen, niet een noodzakelijk iets.
Wow, dus als er in de familie meerdere talen worden gesproken, is het niet belangrijk dat een kind met alle familieleden kan communiceren?
Alle reacties Link kopieren
Fijn om te horen!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven