Kinderen
alle pijlers
Ten einde raad
donderdag 10 augustus 2017 om 10:29
De titel klinkt dramatisch, maar zo voel ik me op dit moment echt....ten einde raad.
We hebben een zoontje van net 1 jaar en al vanaf zijn geboorte zijn we aan het tobben.
Hij is ons tweede kind, dus we weten echt wel hoe het is om een kind op te voeden.
Maar dat ieder kind anders is weten we natuurlijk ook. Je krijgt niet 2 dezelfde en ieder kind heeft iets anders nodig.
Ons eerste kind was een ontzettende makkelijke baby, zij sliep, dronk en toen ze ouder werd kon ze zich erg goed alleen vermaken.
Nu ze 6 jaar is, is ze een pittig meisje, maar ook ontzettend lief en in vele opzichten nog steeds erg makkelijk.
Ok, nu terug naar ons zoontje.
Hij was vanaf zijn geboorte erg onrustig. We hebben het in allerlei hoeken gezocht...medisch zoals bijv reflux, maar ook over een andere boeg. Het was een heftige zwangerschap met veel angst bij mij, een heftige bevalling voor hem (ze kregen hem er niet uit bij de keizersnede waardoor ze 3x de vacuüm hebben gebruikt en hij was prematuur (36 weken)).
In met name de 1e maanden hebben we de kinderarts, fysiotherapeut, osteopaat en homeopaat gezien.
De fysio heeft hem behandeld voor het overstrekken en daar hebben we goede handvaten voor gekregen, verder was steeds het antwoord: hij is helemaal gezond, maar een erg gevoelig maar ook erg pittig mannetje.
Ok, erg fijn dat hij gezond is en met de rest dealen we wel.
Maar daar gaat het nu wat mis. Ik weet het niet meer.
Toen hij 5 maanden was trok ik het huilen ook niet meer. Hij had toen een piek van 12 uur per dag huilen en is toen opgenomen in het ziekenhuis voor huilprotocol.
Daarna ging het echt wel beter.
Maar nu is hij dus 1 jaar en huilt nog steeds overmatig veel.
Natuurlijk geen uren meer, maar met name erg snel en erg hevig.
Hij oogt erg gefrustreerd en lijkt meer te willen dan hij kan.
Als hij iets vast wil pakken dat gevaarlijk is en dat dus niet mag van ons, reageert hij heel heftig en is bijna niet te troosten.
Een luier verschonen is een gevecht van jewelste. Sowieso is het alleen maar krijsen alsof hem ik weet niet wat aan wordt gedaan, hij gooit zich continue achterover. Hij wil het niet, dat is duidelijk. Maar ja, het moet wel.
Nu zijn we op vakantie.
We zijn echte kampeerders en toen we deze vakantie boekten was hij net het ziekenhuis uit en ging het stukken beter.
Er werd steeds gezegd, het gaat alleen maar makkelijker worden en als hij 1 is kijk je vast alsnog met weemoed terug op de babytijd.
Ik heb me op zich niet zo druk gemaakt om het kamperen, want er was altijd 1 redmiddel om hem stil te krijgen: 1 specifiek filmpje van Nijntje, dus als het echt heel vroeg zou zijn en we kregen hem echt niet stil, hadden we het filmpje op onze tablet.
En nu zit ik hier in onze tent dit bericht te typen en weet ik het niet meer na weer een dramatische start van de dag.
6.15 uur: hij werd wakker en ik ben eruit gegaan om met hem te gaan wandelen, daar wordt hij over het algemeen rustig van en maken we niemand wakker mee.
Bleek hij helemaal doorgelekt.
Dus spullen gepakt en langs het wc gebouw, want verschonen in onze tent betekent een wakkere dochter en heel veel wakkere buren.
Daar het gevecht van omkleden aangegaan en een uur gaan wandelen.
Ook tijdens het wandelen regelmatig huilen.
7.30 uur: terug bij de tent. Ik had het water in de waterkoker al aangezet zodat het warm zou zijn bij terugkomst. Een lekkere warme, volle fles gegeven die hij lekker met zijn ogen dicht tegen me aan ligt te drinken met een dekentje over zich heen....wie weet valt hij wel lekker in slaap.
7.45 uur: de fles is leeg en hij lijkt ervan te schrikken zo half in zijn slaap en begint te krijsen. Ik probeer hem te troosten en loop rondjes met hem...geen effect. Man komt erbij en neemt hem over zodat ik snel nog wat melk in zijn fles kan doen.
En zo gaan we door tot 9.00 uur, dan is hij eindelijk een beetje tevreden en lukt het hem af en toe om even wat te spelen en kunnen wij even ontbijten met dochter.
10.00 uur: hij is moe en wil weer slapen, slaapzak aan, even knuffelen....poept hij heel zijn luier, romper, slaapzak vol en moet hij dus voor de 2e keer deze ochtend volledig omgekleed en gewassen worden. Resultaat: volledig overstuur kind.
Dochter is nu naar de miniclub en man een rondje met de auto rijden met zoon.
En ik zit hier te brullen in de tent...
Ik ben ten einde raad!
Het is een lang verhaal geworden, dat voelt al fijn van me af schrijven.
Ik voel me zo schuldig dat ik het soms gewoon echt niet leuk vind!
We hebben zoveel moeite moeten doen om hem überhaupt te mogen krijgen, hij is zo ontzettend gewenst (net als dochter natuurlijk), maar de leuke en ontspannen momenten zijn het afgelopen jaar zo schaars geweest dat het me gewoon niet lukt om te genieten.
Ik loop op mijn tenen en ben niet te genieten....ons huwelijk begint behoorlijk wat barsten te vertonen en ik ben niet de moeder die ik wil zijn.
Hopelijk kan ik hier van me af schrijven of zijn er nog tips waar ik nog niet aan gedacht heb.
We hebben een zoontje van net 1 jaar en al vanaf zijn geboorte zijn we aan het tobben.
Hij is ons tweede kind, dus we weten echt wel hoe het is om een kind op te voeden.
Maar dat ieder kind anders is weten we natuurlijk ook. Je krijgt niet 2 dezelfde en ieder kind heeft iets anders nodig.
Ons eerste kind was een ontzettende makkelijke baby, zij sliep, dronk en toen ze ouder werd kon ze zich erg goed alleen vermaken.
Nu ze 6 jaar is, is ze een pittig meisje, maar ook ontzettend lief en in vele opzichten nog steeds erg makkelijk.
Ok, nu terug naar ons zoontje.
Hij was vanaf zijn geboorte erg onrustig. We hebben het in allerlei hoeken gezocht...medisch zoals bijv reflux, maar ook over een andere boeg. Het was een heftige zwangerschap met veel angst bij mij, een heftige bevalling voor hem (ze kregen hem er niet uit bij de keizersnede waardoor ze 3x de vacuüm hebben gebruikt en hij was prematuur (36 weken)).
In met name de 1e maanden hebben we de kinderarts, fysiotherapeut, osteopaat en homeopaat gezien.
De fysio heeft hem behandeld voor het overstrekken en daar hebben we goede handvaten voor gekregen, verder was steeds het antwoord: hij is helemaal gezond, maar een erg gevoelig maar ook erg pittig mannetje.
Ok, erg fijn dat hij gezond is en met de rest dealen we wel.
Maar daar gaat het nu wat mis. Ik weet het niet meer.
Toen hij 5 maanden was trok ik het huilen ook niet meer. Hij had toen een piek van 12 uur per dag huilen en is toen opgenomen in het ziekenhuis voor huilprotocol.
Daarna ging het echt wel beter.
Maar nu is hij dus 1 jaar en huilt nog steeds overmatig veel.
Natuurlijk geen uren meer, maar met name erg snel en erg hevig.
Hij oogt erg gefrustreerd en lijkt meer te willen dan hij kan.
Als hij iets vast wil pakken dat gevaarlijk is en dat dus niet mag van ons, reageert hij heel heftig en is bijna niet te troosten.
Een luier verschonen is een gevecht van jewelste. Sowieso is het alleen maar krijsen alsof hem ik weet niet wat aan wordt gedaan, hij gooit zich continue achterover. Hij wil het niet, dat is duidelijk. Maar ja, het moet wel.
Nu zijn we op vakantie.
We zijn echte kampeerders en toen we deze vakantie boekten was hij net het ziekenhuis uit en ging het stukken beter.
Er werd steeds gezegd, het gaat alleen maar makkelijker worden en als hij 1 is kijk je vast alsnog met weemoed terug op de babytijd.
Ik heb me op zich niet zo druk gemaakt om het kamperen, want er was altijd 1 redmiddel om hem stil te krijgen: 1 specifiek filmpje van Nijntje, dus als het echt heel vroeg zou zijn en we kregen hem echt niet stil, hadden we het filmpje op onze tablet.
En nu zit ik hier in onze tent dit bericht te typen en weet ik het niet meer na weer een dramatische start van de dag.
6.15 uur: hij werd wakker en ik ben eruit gegaan om met hem te gaan wandelen, daar wordt hij over het algemeen rustig van en maken we niemand wakker mee.
Bleek hij helemaal doorgelekt.
Dus spullen gepakt en langs het wc gebouw, want verschonen in onze tent betekent een wakkere dochter en heel veel wakkere buren.
Daar het gevecht van omkleden aangegaan en een uur gaan wandelen.
Ook tijdens het wandelen regelmatig huilen.
7.30 uur: terug bij de tent. Ik had het water in de waterkoker al aangezet zodat het warm zou zijn bij terugkomst. Een lekkere warme, volle fles gegeven die hij lekker met zijn ogen dicht tegen me aan ligt te drinken met een dekentje over zich heen....wie weet valt hij wel lekker in slaap.
7.45 uur: de fles is leeg en hij lijkt ervan te schrikken zo half in zijn slaap en begint te krijsen. Ik probeer hem te troosten en loop rondjes met hem...geen effect. Man komt erbij en neemt hem over zodat ik snel nog wat melk in zijn fles kan doen.
En zo gaan we door tot 9.00 uur, dan is hij eindelijk een beetje tevreden en lukt het hem af en toe om even wat te spelen en kunnen wij even ontbijten met dochter.
10.00 uur: hij is moe en wil weer slapen, slaapzak aan, even knuffelen....poept hij heel zijn luier, romper, slaapzak vol en moet hij dus voor de 2e keer deze ochtend volledig omgekleed en gewassen worden. Resultaat: volledig overstuur kind.
Dochter is nu naar de miniclub en man een rondje met de auto rijden met zoon.
En ik zit hier te brullen in de tent...
Ik ben ten einde raad!
Het is een lang verhaal geworden, dat voelt al fijn van me af schrijven.
Ik voel me zo schuldig dat ik het soms gewoon echt niet leuk vind!
We hebben zoveel moeite moeten doen om hem überhaupt te mogen krijgen, hij is zo ontzettend gewenst (net als dochter natuurlijk), maar de leuke en ontspannen momenten zijn het afgelopen jaar zo schaars geweest dat het me gewoon niet lukt om te genieten.
Ik loop op mijn tenen en ben niet te genieten....ons huwelijk begint behoorlijk wat barsten te vertonen en ik ben niet de moeder die ik wil zijn.
Hopelijk kan ik hier van me af schrijven of zijn er nog tips waar ik nog niet aan gedacht heb.
donderdag 10 augustus 2017 om 10:37
En wat ik trouwens ook heel veel doe is vergelijken.
Ook nu hier, om ons heen alleen maar makkelijke en rustige kinderen.
Of van vriendinnen.
Of ik vergelijk met het 1e jaar van onze dochter.
En mijn man wordt daar gek van en zegt: het is nu eenmaal zo en dat moeten we accepteren. Het is overal wel iets.
En dat is ook zo, maar toch zie ik die makkelijke kinderen overal!
Ook nu hier, om ons heen alleen maar makkelijke en rustige kinderen.
Of van vriendinnen.
Of ik vergelijk met het 1e jaar van onze dochter.
En mijn man wordt daar gek van en zegt: het is nu eenmaal zo en dat moeten we accepteren. Het is overal wel iets.
En dat is ook zo, maar toch zie ik die makkelijke kinderen overal!
donderdag 10 augustus 2017 om 10:40
Ga naar huis. Dat heb je in ieder geval niet de stress van het overlastgevende gebrul van je zoontje.
Je zoontje kent het begrip 'vakantie' nog niet. Op een dag werd hij in de auto gezet en werd zijn huis een tent. Hij weet niet dat jullie over een x aantal dagen weer terug gaan. Hoe schokkend moet dat voor hem zijn geweest. De wereld die hij nog niet eens helemaal snapte staat ineens helemaal op zijn kop. Ik zou van minder dwars worden.
donderdag 10 augustus 2017 om 10:41
Onze eerste was als baby best pittig qua temperament: snel gefrustreerd en vanaf geboorte driftbuien met breath-holding-spells. Wij lieten hem gewoon z'n gang gaan en schrokken er niet van dat hij erg boos ging huilen. Zijn vanaf heel klein bezig geweest met duidelijk zijn en regels naleven (natuurlijk wel op niveau wat bij leeftijd past).
Toen hij kon lopen werd het beter en toen hij kon praten was het helemaal fijn! Hij kon zich uiten.
Je weet niet waar je goed aan doet, het is vooral je gevoel volgen en afwachten.
Nu is hij een lieve, eigenwijze jongen van 5 jaar. Hij heeft alleen nog last van frustraties en BHS als hij veel pijn heeft.
Voor nu op de camping: probeer zelf rustig te blijven. Als jij gespannen bent, voelt hij dat en wordt het misschien erger.
Succes! Ik hoop dat het snel beter zal gaan.
Toen hij kon lopen werd het beter en toen hij kon praten was het helemaal fijn! Hij kon zich uiten.
Je weet niet waar je goed aan doet, het is vooral je gevoel volgen en afwachten.
Nu is hij een lieve, eigenwijze jongen van 5 jaar. Hij heeft alleen nog last van frustraties en BHS als hij veel pijn heeft.
Voor nu op de camping: probeer zelf rustig te blijven. Als jij gespannen bent, voelt hij dat en wordt het misschien erger.
Succes! Ik hoop dat het snel beter zal gaan.
Alles komt goed
donderdag 10 augustus 2017 om 10:44
donderdag 10 augustus 2017 om 10:48
Hoe ziet jullie leven er normaal uit? Werken jullie en waar is je zoontje dan? Kan het zijn dat het gewoon veel te druk is en hij overprikkelt raakt? Hoe is jullie ritme? Is dat elke dag een beetje hetzelfde of telkens anders? De meeste kinderen varen nu eenmaal wel bij ritme en regelmaat, kun je daar nog iets aan veranderen?
Waarom geef je hem trouwens niet meteen bij het opstaan een fles? Mijn kinderen hadden altijd honger als ze wakker werden. Als hij inderdaad honger had is het niet gek dat hij steeds huilde tijdens het wandelen natuurlijk. Niet zo gek ook dat hij dan compleet uit zijn humeur is en vervolgens ook niet te genieten is vooral omdat het huilen ook energie kost en hij dan alweer moe is.
Ik moet zeggen dat ik deze leeftijd ook niet zo makkelijk vond hoor. Vaak willen ze meer dan ze kunnen en zijn hun mogelijkheden om te communiceren nog erg beperkt wat veel frustratie oplevert voor alle partijen. Hier ging het meestal beter als ze konden lopen en nog beter als ze wat gingen praten.
Waarom geef je hem trouwens niet meteen bij het opstaan een fles? Mijn kinderen hadden altijd honger als ze wakker werden. Als hij inderdaad honger had is het niet gek dat hij steeds huilde tijdens het wandelen natuurlijk. Niet zo gek ook dat hij dan compleet uit zijn humeur is en vervolgens ook niet te genieten is vooral omdat het huilen ook energie kost en hij dan alweer moe is.
Ik moet zeggen dat ik deze leeftijd ook niet zo makkelijk vond hoor. Vaak willen ze meer dan ze kunnen en zijn hun mogelijkheden om te communiceren nog erg beperkt wat veel frustratie oplevert voor alle partijen. Hier ging het meestal beter als ze konden lopen en nog beter als ze wat gingen praten.
Difficulty is inevitable, drama is a choice.
donderdag 10 augustus 2017 om 10:50
Hoe is het verschonen een gevecht?
En verder is dit geen vakantie. Je loopt op eieren om het iedereen maar niet tot last te zijn. En ben op van de spanning.
Dreumes is al gevoelig en nu in een onbekende omgeving. Dat lukt gewoon niet. Kun jij met zoon naar huis en dan halverwege de vakantie met man wisselen? Hebben jullie toch even elk tijd om op te laden.
Dikke knuffel, het is ook heel zwaar!
En verder is dit geen vakantie. Je loopt op eieren om het iedereen maar niet tot last te zijn. En ben op van de spanning.
Dreumes is al gevoelig en nu in een onbekende omgeving. Dat lukt gewoon niet. Kun jij met zoon naar huis en dan halverwege de vakantie met man wisselen? Hebben jullie toch even elk tijd om op te laden.
Dikke knuffel, het is ook heel zwaar!
donderdag 10 augustus 2017 om 10:51
O en vakantie met hele jonge kinderen betekend meestal dat je zo ongeveer hetzelfde doet als thuis maar dan op een andere plek. Een kind heeft geen benul van vakantie dus die raken daar niet ontspannen van. De verandering van omgeving en de reis kunnen juist voor meer onrust zorgen. In deze situatie zou ik trouwens naar huis gaan, dit is voor niemand iets aan en jouw spanning ivm de buren maakt de situatie waarschijnlijk niet beter want je zoontje voelt dat echt wel aan.
Difficulty is inevitable, drama is a choice.
donderdag 10 augustus 2017 om 10:51
Ga lekker naar huis, want dit is toch voor niemand leuk?
Ik doe het ook vaak hoor dat vergelijken. Kinderen die heerlijk alleen kunnen spelen, op een terrasje gezellig erbij aan tafel blijven zitten of gewoon stil zijn. Die van mij zit geen moment stil, kwekt de hele dag door en wil constant mijn aandacht. Echt. ze is super lief en gezellig. Schiet bijna elk uur wel een keer in de lach om wat ze zegt of om wat ze doet, maar geen haar om mn hoofd die er aan denkt om met haar de hele dag in een tent te gaan zitten.
Ik doe het ook vaak hoor dat vergelijken. Kinderen die heerlijk alleen kunnen spelen, op een terrasje gezellig erbij aan tafel blijven zitten of gewoon stil zijn. Die van mij zit geen moment stil, kwekt de hele dag door en wil constant mijn aandacht. Echt. ze is super lief en gezellig. Schiet bijna elk uur wel een keer in de lach om wat ze zegt of om wat ze doet, maar geen haar om mn hoofd die er aan denkt om met haar de hele dag in een tent te gaan zitten.
donderdag 10 augustus 2017 om 10:53
.
Helaas! Al krijg je er veertien, het zal elke keer anders zijn. Elk kind heeft andere behoeften, elke situatie is anders. Er is geen standaard manier van opvoeden die bij iedereen werkt.
Dus laat het idee dat je weet hoe het moet los, daarmee maak je jezelf gek. Je weet nu even niet hoe het moet en dat kan. Laat die gevoelens gewoon toe.
Heel veel sterkte ermee.
anoniem_65b93a10517d3 wijzigde dit bericht op 10-08-2017 10:56
20.69% gewijzigd
donderdag 10 augustus 2017 om 10:55
Oeh, wat naar en vermoeiend is dit voor jullie! Ik zou lekker naar huis gaan, of, zoals Doreia oppert, een met zoon naar huis en halverwege wisselen. Voor jullie dochter is dit ook veel leuker en rustiger.
Waarom geef je je zoon niet meteen de fles wanneer hij wakker wordt? Dat was altijd het eerste wat ik deed, na het verschonen.
en daarna gingen we pas andere dingen doen, zoals wandelen of spelen.
Heel veel sterkte in ieder geval!
Waarom geef je je zoon niet meteen de fles wanneer hij wakker wordt? Dat was altijd het eerste wat ik deed, na het verschonen.
en daarna gingen we pas andere dingen doen, zoals wandelen of spelen.
Heel veel sterkte in ieder geval!
donderdag 10 augustus 2017 om 10:56
Ik kan mij voorstellen dat het je erg verdrietig en moedeloos maakt. Je hebt al heel veel gedaan. Misschien daarom een overbodig tip, maar kinderen vinden het vaak fijn als ze van tevoren weten wat er gaat gebeuren. Dan hebben ze min of meer controle over de situatie. Vertel jij bijvoorbeeld ook tegen je zoontje dat je hem gaat verschonen, dat je hem gaat uitkleden, omdat zijn kleren vies zijn geworden en dat je hem weer schoon gaat maken door hem te wassen etc. Heb je hem ook verteld dat jullie op vakantie zouden gaan en dat jullie dan zouden slapen in een tent, maar dat jullie weer terug naar huis gaan als de vakantie is afgelopen?
Ik praat bijvoorbeeld heel veel tegen mijn dochter, al vanaf dat zij pas geboren was. Gewoon vertellen wat ik ging doen.
Al heel snel had zij door dat bepaalde handelingen elkaar opvolgden, bij elkaar hoorden.
Verder proberen om wanneer jij erdoorheen zit, even afstand te nemen en je man het bijvoorbeeld over te laten nemen. Zoals je nu ook hebt gedaan. Dit ook in de thuissituatie proberen te doen.
Ik wil je heel veel sterkte wensen. Oh ja, wat mij ook te binnen schiet. Misschien heel suf, maar wellicht is het ook fijn om te proberen om je zoontje te masseren. Dit natuurlijk niet doen wanneer hij net geslapen heeft, maar juist voor het slapen gaan als hij al wat moe is. Of als hij in bad is geweest. Misschien wordt hij daar wel ontspannen van en jij ook?
Ik praat bijvoorbeeld heel veel tegen mijn dochter, al vanaf dat zij pas geboren was. Gewoon vertellen wat ik ging doen.
Al heel snel had zij door dat bepaalde handelingen elkaar opvolgden, bij elkaar hoorden.
Verder proberen om wanneer jij erdoorheen zit, even afstand te nemen en je man het bijvoorbeeld over te laten nemen. Zoals je nu ook hebt gedaan. Dit ook in de thuissituatie proberen te doen.
Ik wil je heel veel sterkte wensen. Oh ja, wat mij ook te binnen schiet. Misschien heel suf, maar wellicht is het ook fijn om te proberen om je zoontje te masseren. Dit natuurlijk niet doen wanneer hij net geslapen heeft, maar juist voor het slapen gaan als hij al wat moe is. Of als hij in bad is geweest. Misschien wordt hij daar wel ontspannen van en jij ook?
donderdag 10 augustus 2017 om 10:57
donderdag 10 augustus 2017 om 10:58
Twee keer uitgekleed, gewassen en verschoond moeten worden is ook gewoon niet leuk voor je kind, dus zo gek is het niet dat hij nu huilt. En waarom geef je niet meteen hem niet meteen bij het wakker worden die fles? Grote kans dat hij tijdens de wandeling huilde omdat hij honger had?
Ik zou ook lekker naar huis gaan. Terug naar je vertrouwde omgeving (mn voor je baby), waar je niet gespannen hoeft te zijn omdat je baby de buren wakker huilt. Kamperen komt volgend jaar wel weer. Sterkte!
Ik zou ook lekker naar huis gaan. Terug naar je vertrouwde omgeving (mn voor je baby), waar je niet gespannen hoeft te zijn omdat je baby de buren wakker huilt. Kamperen komt volgend jaar wel weer. Sterkte!
donderdag 10 augustus 2017 om 11:01
Wat vervelend voor je, je hebt er niets aan, maar ik geef je een virtuele knuffel, want die kun je volgens mij wel gebruiken.
Je weet het vast zelf wel, maar stop met vergelijken. Die makkelijke kinderen die je overal ziet hebben ook hun moeilijke momenten (maar die zie jij dan weer niet). Door te vergelijken met andere kinderen en je dochter doe je je zoon tekort. Hij is nu eenmaal wie hij is en hij doet het niet expres of bewust.
Hoe moeilijk het ook is, probeer de positieve dingen te zien: hij heeft tot 6.15 uur geslapen en dat is een hartstikke mooie tijd voor zijn leeftijd (ik denk dat het niet reëel is te verwachten dat je een kind van 1 jaar tot 7 uur 's morgens rustig kunt houden in de tent, dat is mij in ieder geval nooit gelukt).
Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte en ik hoop dat je toch nog een beetje kunt genieten van de vakantie!
Je weet het vast zelf wel, maar stop met vergelijken. Die makkelijke kinderen die je overal ziet hebben ook hun moeilijke momenten (maar die zie jij dan weer niet). Door te vergelijken met andere kinderen en je dochter doe je je zoon tekort. Hij is nu eenmaal wie hij is en hij doet het niet expres of bewust.
Hoe moeilijk het ook is, probeer de positieve dingen te zien: hij heeft tot 6.15 uur geslapen en dat is een hartstikke mooie tijd voor zijn leeftijd (ik denk dat het niet reëel is te verwachten dat je een kind van 1 jaar tot 7 uur 's morgens rustig kunt houden in de tent, dat is mij in ieder geval nooit gelukt).
Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte en ik hoop dat je toch nog een beetje kunt genieten van de vakantie!
donderdag 10 augustus 2017 om 11:01
Als hij zo gevoelig is voor alles, dan is kamperen eigenlijk het laatste wat je moet doen.
Ik snap wel dat het heel leuk is voor je oudste, ik ben met mijn dochter begonnen met kamperen toen ze 3 was. Is het erg ver weg van huis waar jullie nu zitten? Dan zou je kunnen overwegen dat jij met baby terug gaat, en vader met oudste op de camping blijft. Of jullie regelen een hotelkamer voor jou en baby in ern rustige omgeving, in de buurt van de camping. Dan zouden jullie als gezin dagelijks op de camping kunnen zijn en leuke dingen kunnen doen, maar heb je een rustige hotelkamer waar je met de baby kan terugtrekken en overnachten.
Volgend jaar pas een camping overwegen als jullie baby wat stabieler is.
Ik snap wel dat het heel leuk is voor je oudste, ik ben met mijn dochter begonnen met kamperen toen ze 3 was. Is het erg ver weg van huis waar jullie nu zitten? Dan zou je kunnen overwegen dat jij met baby terug gaat, en vader met oudste op de camping blijft. Of jullie regelen een hotelkamer voor jou en baby in ern rustige omgeving, in de buurt van de camping. Dan zouden jullie als gezin dagelijks op de camping kunnen zijn en leuke dingen kunnen doen, maar heb je een rustige hotelkamer waar je met de baby kan terugtrekken en overnachten.
Volgend jaar pas een camping overwegen als jullie baby wat stabieler is.
donderdag 10 augustus 2017 om 11:02
Ga inderdaad naar huis, ik ging pas voor het eerst op vakantie toen zoon 2 was, wat een gedoe vond ik het, meer stress dan thuisblijven gaf het me! thuis heb je lekker alles wat he nodig hebt om je heen. Misschien niet leuk voor dochter, maar indedaad met haar zou je ook appart even weg kunnen. Btw kinderen hebben vakantie natuurlijk niet 'nodig' dus ook thuisblijven voor de oudste is niet zielig of zo..... maar goed nu zit je daar, bespreek met je man of het voor hem ook een optie is om naar huis te gaan, en anders zou hij ook kunnen blijven.
donderdag 10 augustus 2017 om 11:03
donderdag 10 augustus 2017 om 11:04
.minoes5 schreef: ↑10-08-2017 10:56Ik kan mij voorstellen dat het je erg verdrietig en moedeloos maakt. Je hebt al heel veel gedaan. Misschien daarom een overbodig tip, maar kinderen vinden het vaak fijn als ze van tevoren weten wat er gaat gebeuren. Dan hebben ze min of meer controle over de situatie. Vertel jij bijvoorbeeld ook tegen je zoontje dat je hem gaat verschonen, dat je hem gaat uitkleden, omdat zijn kleren vies zijn geworden en dat je hem weer schoon gaat maken door hem te wassen etc. Heb je hem ook verteld dat jullie op vakantie zouden gaan en dat jullie dan zouden slapen in een tent, maar dat jullie weer terug naar huis gaan als de vakantie is afgelopen?
Ik praat bijvoorbeeld heel veel tegen mijn dochter, al vanaf dat zij pas geboren was. Gewoon vertellen wat ik ging doen.
Al heel snel had zij door dat bepaalde handelingen elkaar opvolgden, bij elkaar hoorden.
Verder proberen om wanneer jij erdoorheen zit, even afstand te nemen en je man het bijvoorbeeld over te laten nemen. Zoals je nu ook hebt gedaan. Dit ook in de thuissituatie proberen te doen.
Ik wil je heel veel sterkte wensen. Oh ja, wat mij ook te binnen schiet. Misschien heel suf, maar wellicht is het ook fijn om te proberen om je zoontje te masseren. Dit natuurlijk niet doen wanneer hij net geslapen heeft, maar juist voor het slapen gaan als hij al wat moe is. Of als hij in bad is geweest. Misschien wordt hij daar wel ontspannen van en jij ook?
Dat snapt een dreumes toch nog niet. Begrip als 'schone luier' en 'in bad' na veelvuldige herhaling misschien wel, maar 'slapen in een tent' echt niet. Als kind al weet wat een tent is, dan snapt hij nog steeds niets van de hele omgeving van die tent.
donderdag 10 augustus 2017 om 11:05
Waarom TO naar huis of een hotel en niet man?meaki schreef: ↑10-08-2017 11:01Als hij zo gevoelig is voor alles, dan is kamperen eigenlijk het laatste wat je moet doen.
Ik snap wel dat het heel leuk is voor je oudste, ik ben met mijn dochter begonnen met kamperen toen ze 3 was. Is het erg ver weg van huis waar jullie nu zitten? Dan zou je kunnen overwegen dat jij met baby terug gaat, en vader met oudste op de camping blijft. Of jullie regelen een hotelkamer voor jou en baby in ern rustige omgeving, in de buurt van de camping. Dan zouden jullie als gezin dagelijks op de camping kunnen zijn en leuke dingen kunnen doen, maar heb je een rustige hotelkamer waar je met de baby kan terugtrekken en overnachten.
Volgend jaar pas een camping overwegen als jullie baby wat stabieler is.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
donderdag 10 augustus 2017 om 11:06
Wellicht een idee om een imh (infant mental health) specialist in te schakelen? Deze hulpverleners zijm gespecialiseerd in de interactie tussen ouders en kinderen van 0-4. Hij of zij kan kijken of er wellicht dingen anders kunnen of dat je op een andere manier aansluit bij je zoontje. Ook kan hij of zij kijken of er naast imh misschien iets anders nodig is, bijvoorbeeld toch meer onderzoek naar lichamelijke oorzaken of anderzijds
donderdag 10 augustus 2017 om 11:07
klinkt helemaal niet als een rare overdreven baby. gewoon een slim jongetje heb je die wellicht nu de schijterij krijgt van ander water, en bovendien niet snapt dat alle vaste rituelen weer helemaal omgegooid zijn. Waarom slaapt hij in een tent? Waarom wordt er een uur gewandeld om 7:00 uur 's ochtends. Ene kind geniet van zoiets, de andere denkt: he? dit is anders dus dit is raar dus dit is vreemd.
Ik weet niet waar je zit? Misschien niet al te ver van huis? Je kan je ook nog opdelen, de helft van de vakantie pakken met je dochter, de andere helt blijft je man bij je dochter. Eén ouder gaat met baby naar huis. De andere viert echt even vakantie.
Volgend jaar lekker een klef makkelijk bungalow park met zwembad voor dochter en huisjes met comfort.
relax! Denk ik oplossingen, denk niet in wat een raar kind je hebt want je hebt gewoon een mooie slimme jongen die je niet makkelijk voor de gek houdt. Over 5 jaar denk ook jij: tjonge hoe snel is het gegaan die tijd.
Ik weet niet waar je zit? Misschien niet al te ver van huis? Je kan je ook nog opdelen, de helft van de vakantie pakken met je dochter, de andere helt blijft je man bij je dochter. Eén ouder gaat met baby naar huis. De andere viert echt even vakantie.
Volgend jaar lekker een klef makkelijk bungalow park met zwembad voor dochter en huisjes met comfort.
relax! Denk ik oplossingen, denk niet in wat een raar kind je hebt want je hebt gewoon een mooie slimme jongen die je niet makkelijk voor de gek houdt. Over 5 jaar denk ook jij: tjonge hoe snel is het gegaan die tijd.
