Kinderen
alle pijlers
Verdriet
woensdag 16 december 2015 om 10:40
Geen ervaring met iets soortgelijks, dus ik kan je geen herkenning geven.
Wel lees ik terug dat je met een hoop grote beslissingen bent, waarvan sommigen iets definitiefs betekenen voor jullie toekomst. En daar heb je veel moeite mee.
Ik vraag me vooral af of een half jaar na deze gebeurtenis wel zo'n goed moment is om zulke beslissingen nemen. Waarom gun je jezelf niet meer tijd? Een muur neerhalen kan over twee jaar ook, denken over sterilisatie ook. Je wil graag verder, maar je bent daar nog niet aan toe. Gun jezelf meer tijd in je rouwproces. Je neemt, zo te lezen, niet alleen afscheid van je kindje, maar ook van een bepaald toekomstbeeld wat je voor ogen had.
woensdag 16 december 2015 om 10:50
Wat vreselijk voor jullie Het is nog maar kort geleden, het verdriet is nog vers. Niet de beste tijd om te besluiten dat jullie geen kind meer willen denk ik. Ook met het aanklagen van het ziekenhuis schiet je niks op. Jullie zijn nog midden in de rouw, dat is normaal. Als het over een jaar nog even heftig voelt zou je hulp kunnen zoeken met de verwerking. Lijkt me nu nog erg vroeg, het is normaal dat je veel verdriet/boosheid hebt! Veel sterkte.
woensdag 16 december 2015 om 10:52
Lieve Pluk
Wat een verdriet en wat een pijn ... de wereld om je heen gaat maar door alsof er niets aan de hand is terwijl jij gebroken bent, ik kan je zeggen, de pijn gaat nooit weg... de tijd haalt de scherpe randjes er van af maar weggaan doet het nooit, het wordt alleen iets dragelijker. Je bent pas een half jaar verder en hoewel dat lang is voor de een, bij het verlies van een kindje is dat nog tè kort om zomaar 'door te gaan' waar je gebleven bent.. maak nu geen moeilijke beslissingen want zover zijn jullie helemaal nog niet..
Uit eigen ervaring kan ik je zeggen dat je het niet moet wegstoppen, praat zoveel je kan ook al doet het zo'n pijn en blijf je gevoel uitspreken. Focus je op je dochter, je gezin, probeer te genieten van wat je wel hebt (hoe moeilijk ook.... i know) maar vooral..., vergeet niet..!
Ik wens je heel veel sterkte in deze verdrietige periode.
(En misschien een tip .. : EMDR heeft ontzettend goed geholpen bij mij ... ook al stond ik hier niet helemaal voor open en leek het me onzin. De pijn is niet weg maar het scheelt wel ....
Wat een verdriet en wat een pijn ... de wereld om je heen gaat maar door alsof er niets aan de hand is terwijl jij gebroken bent, ik kan je zeggen, de pijn gaat nooit weg... de tijd haalt de scherpe randjes er van af maar weggaan doet het nooit, het wordt alleen iets dragelijker. Je bent pas een half jaar verder en hoewel dat lang is voor de een, bij het verlies van een kindje is dat nog tè kort om zomaar 'door te gaan' waar je gebleven bent.. maak nu geen moeilijke beslissingen want zover zijn jullie helemaal nog niet..
Uit eigen ervaring kan ik je zeggen dat je het niet moet wegstoppen, praat zoveel je kan ook al doet het zo'n pijn en blijf je gevoel uitspreken. Focus je op je dochter, je gezin, probeer te genieten van wat je wel hebt (hoe moeilijk ook.... i know) maar vooral..., vergeet niet..!
Ik wens je heel veel sterkte in deze verdrietige periode.
(En misschien een tip .. : EMDR heeft ontzettend goed geholpen bij mij ... ook al stond ik hier niet helemaal voor open en leek het me onzin. De pijn is niet weg maar het scheelt wel ....
anoniem_246367 wijzigde dit bericht op 16-12-2015 10:54
Reden: toevoeging
Reden: toevoeging
% gewijzigd
woensdag 16 december 2015 om 11:03
Poeh het verdriet straalt van je bericht af....heftig hoor.
Een dingetje wat ik niet helemaal begrijp. Waarom pas na een half jaar al zo'n definitieve beslissing maken waar je - lees ik tussen de regels door - eigenlijk helemaal niet mee eens bent.
Waarom kiezen jullie voor 1 kind, als ik vragen mag?
Een dingetje wat ik niet helemaal begrijp. Waarom pas na een half jaar al zo'n definitieve beslissing maken waar je - lees ik tussen de regels door - eigenlijk helemaal niet mee eens bent.
Waarom kiezen jullie voor 1 kind, als ik vragen mag?
woensdag 16 december 2015 om 11:05
Het is allemaal nog zo vers. Het kost tijd om dit een plekje te geven. Heb je er verder hulp bij? Ga eens naar je huisarts en vraag om hulp. Ons zoontje is na 41 weken levenloos geboren. In het begin dacht ik dat ik het wel alleen aan kon. Uiteindelijk hulp gezocht, en dat was de beste beslissing die ik ooit gemaakt heb.
Je zit in een dubbel rouwproces, Niet alleen het verlies van je zoontje maar ook het afscheid nemen van de kinderwens.
Blijf praten en communiceren met je partner. Het verlies van een kind geeft een vergroot risico op scheiden!
Ik wil je waarschuwen dat de kans bestaat dat je nog vaker gebeld gaat worden, tenminste wanneer je je zwangerschap hebt aangemeld bij al die "blije dozen" acties. Ik werd toen wel gebeld. Ik ben daar ook heel kwaad om geworden. Maar er is helaas (althans toen) geen algemene afmeld knop bij wanneer de zwangerschap in een teleurstelling is afgelopen.
Sterkte
Je zit in een dubbel rouwproces, Niet alleen het verlies van je zoontje maar ook het afscheid nemen van de kinderwens.
Blijf praten en communiceren met je partner. Het verlies van een kind geeft een vergroot risico op scheiden!
Ik wil je waarschuwen dat de kans bestaat dat je nog vaker gebeld gaat worden, tenminste wanneer je je zwangerschap hebt aangemeld bij al die "blije dozen" acties. Ik werd toen wel gebeld. Ik ben daar ook heel kwaad om geworden. Maar er is helaas (althans toen) geen algemene afmeld knop bij wanneer de zwangerschap in een teleurstelling is afgelopen.
Sterkte
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
woensdag 16 december 2015 om 11:13
Bedankt voor alle lieve reacties.....
@Asrem:
We willen niet teveel leeftijdverschil......Onze dochter komt nu op een leeftijd dat ze mee kan doen met ons. We zijn wat avontuurlijk.... niet de standaardvakanties zeg maar.....willen ooit naar het buitenland emigreren.
Daarnaast heb ik een BM afwijking en is het gewoon echt niet vanzelfsprekend. Ik word ook ouder ( nu 33)
Ik geef ook aan hoor dat ik nog niet toe ben aan een sterilisatie bij mijzelf. Ik laat mijn man vrij in zijn keuze om wel of niet zichzelf te laten steriliseren, zoals hij mijn keuze om mij nu niet te steriliseren ook accepteert.
We hebben wel een hekel aan condooms en hebben nu dus onbeschermde sex.....kans op een spontane zwangerschap is heel klein. Het gevoel dus van ....... allebei zeggen ws geen kindje meer te willen maar nog niet toe aan sterilisatie maar wel onveilige sex zorgt bij mij voor onrust....en dan denk ik soms......nouja dan laat ik me maar steriliseren dasn is die beslissing in ieder geval genomen...
@Asrem:
We willen niet teveel leeftijdverschil......Onze dochter komt nu op een leeftijd dat ze mee kan doen met ons. We zijn wat avontuurlijk.... niet de standaardvakanties zeg maar.....willen ooit naar het buitenland emigreren.
Daarnaast heb ik een BM afwijking en is het gewoon echt niet vanzelfsprekend. Ik word ook ouder ( nu 33)
Ik geef ook aan hoor dat ik nog niet toe ben aan een sterilisatie bij mijzelf. Ik laat mijn man vrij in zijn keuze om wel of niet zichzelf te laten steriliseren, zoals hij mijn keuze om mij nu niet te steriliseren ook accepteert.
We hebben wel een hekel aan condooms en hebben nu dus onbeschermde sex.....kans op een spontane zwangerschap is heel klein. Het gevoel dus van ....... allebei zeggen ws geen kindje meer te willen maar nog niet toe aan sterilisatie maar wel onveilige sex zorgt bij mij voor onrust....en dan denk ik soms......nouja dan laat ik me maar steriliseren dasn is die beslissing in ieder geval genomen...
woensdag 16 december 2015 om 11:16
Natuurlijk is een miskraam heel verdrietig. Natuurlijk moet je dan een rouwproces door om het kindje wat er nooit zal ziijn.
Maar heel eerlijk to slaat door.
Zoveel vrouwen die een keer een miskraam hebben voor hun kinderwens is vervuld. Persoonlijk ken ik niemand die na een miskraam zo lang thuis is gebleven. Als al l e vrouwen na een miskraam gelijk gestopt waren met proberen warwn er ee n stuk minder kinderen.
Het is dan wel een late miskrasm maar toch niet te vergelijken met een levenloos geboren kindje na een ( bijna) voldragen zwangerschap.
Maar heel eerlijk to slaat door.
Zoveel vrouwen die een keer een miskraam hebben voor hun kinderwens is vervuld. Persoonlijk ken ik niemand die na een miskraam zo lang thuis is gebleven. Als al l e vrouwen na een miskraam gelijk gestopt waren met proberen warwn er ee n stuk minder kinderen.
Het is dan wel een late miskrasm maar toch niet te vergelijken met een levenloos geboren kindje na een ( bijna) voldragen zwangerschap.
woensdag 16 december 2015 om 11:25
quote:sugarmiss schreef op 16 december 2015 @ 11:16:
Natuurlijk is een miskraam heel verdrietig. Natuurlijk moet je dan een rouwproces door om het kindje wat er nooit zal ziijn.
Maar heel eerlijk to slaat door.
Zoveel vrouwen die een keer een miskraam hebben voor hun kinderwens is vervuld. Persoonlijk ken ik niemand die na een miskraam zo lang thuis is gebleven. Als al l e vrouwen na een miskraam gelijk gestopt waren met proberen warwn er ee n stuk minder kinderen.
Het is dan wel een late miskrasm maar toch niet te vergelijken met een levenloos geboren kindje na een ( bijna) voldragen zwangerschap.
Ik vind dit wel hard eigenlijk. Ieder gaat anders met verdriet om toch. Waarom zou je het verdriet om een miskraam gaan vergelijken met een levenloos geboren kindje? Je kunt verdriet toch niet met elkaar vergelijken.
TO heel veel sterkte gewenst..
Natuurlijk is een miskraam heel verdrietig. Natuurlijk moet je dan een rouwproces door om het kindje wat er nooit zal ziijn.
Maar heel eerlijk to slaat door.
Zoveel vrouwen die een keer een miskraam hebben voor hun kinderwens is vervuld. Persoonlijk ken ik niemand die na een miskraam zo lang thuis is gebleven. Als al l e vrouwen na een miskraam gelijk gestopt waren met proberen warwn er ee n stuk minder kinderen.
Het is dan wel een late miskrasm maar toch niet te vergelijken met een levenloos geboren kindje na een ( bijna) voldragen zwangerschap.
Ik vind dit wel hard eigenlijk. Ieder gaat anders met verdriet om toch. Waarom zou je het verdriet om een miskraam gaan vergelijken met een levenloos geboren kindje? Je kunt verdriet toch niet met elkaar vergelijken.
TO heel veel sterkte gewenst..
woensdag 16 december 2015 om 11:27
quote:sugarmiss schreef op 16 december 2015 @ 11:16:
Natuurlijk is een miskraam heel verdrietig. Natuurlijk moet je dan een rouwproces door om het kindje wat er nooit zal ziijn.
Maar heel eerlijk to slaat door.
Zoveel vrouwen die een keer een miskraam hebben voor hun kinderwens is vervuld. Persoonlijk ken ik niemand die na een miskraam zo lang thuis is gebleven. Als al l e vrouwen na een miskraam gelijk gestopt waren met proberen warwn er ee n stuk minder kinderen.
Het is dan wel een late miskrasm maar toch niet te vergelijken met een levenloos geboren kindje na een ( bijna) voldragen zwangerschap.
16 weken is een miskraam maar een vroeggeboorte. Een miskraam met bijv 8 weken is toch echt iets anders. To had het blijkbaar nodig om thuis te zijn en dat is haar goed recht!
to veel sterkte. Ik denk dat de tip om met iemand (een professional) hier over te praten goed is. Een kindje verliezen en je wens voor een tweede afsluiten lijkt me niet niks.
Natuurlijk is een miskraam heel verdrietig. Natuurlijk moet je dan een rouwproces door om het kindje wat er nooit zal ziijn.
Maar heel eerlijk to slaat door.
Zoveel vrouwen die een keer een miskraam hebben voor hun kinderwens is vervuld. Persoonlijk ken ik niemand die na een miskraam zo lang thuis is gebleven. Als al l e vrouwen na een miskraam gelijk gestopt waren met proberen warwn er ee n stuk minder kinderen.
Het is dan wel een late miskrasm maar toch niet te vergelijken met een levenloos geboren kindje na een ( bijna) voldragen zwangerschap.
16 weken is een miskraam maar een vroeggeboorte. Een miskraam met bijv 8 weken is toch echt iets anders. To had het blijkbaar nodig om thuis te zijn en dat is haar goed recht!
to veel sterkte. Ik denk dat de tip om met iemand (een professional) hier over te praten goed is. Een kindje verliezen en je wens voor een tweede afsluiten lijkt me niet niks.
woensdag 16 december 2015 om 11:27
Ik voel met je mee.
Ikzelf ben op 7 juli van dit jaar bevallen van een stilgeboren jongetje. Dood geboren klinkt voor mij nog te hard ook al is dat de realiteit. Bij mij was het een voldragen zwangerschap. Ik mis mijn jochie elke dag. Ikzelf ben heel snel weer aan het werk gegaan omdat de muren op mij af kwamen. Ik wil je in ieder geval laten weten dat je niet alleen staat en je veel sterkte wensen met het verlies.
Ikzelf ben op 7 juli van dit jaar bevallen van een stilgeboren jongetje. Dood geboren klinkt voor mij nog te hard ook al is dat de realiteit. Bij mij was het een voldragen zwangerschap. Ik mis mijn jochie elke dag. Ikzelf ben heel snel weer aan het werk gegaan omdat de muren op mij af kwamen. Ik wil je in ieder geval laten weten dat je niet alleen staat en je veel sterkte wensen met het verlies.
woensdag 16 december 2015 om 11:27
TO
Als ik heel eerlijk ben, en misschien is het niet zo hoor, hou me te goede..en misschien is het heftig om te lezen..sorry dan....
Ik denk dat je rouwproces van 'het blijft bij 1 kind' misschien wel groter is dan het afscheid moeten nemen van een zwangerschap van 16 weken?
Ik heb zelf ook een zwangerschap verloren en ben na een half jaar weer zwanger geworden (leeftijdsverschil 4,5 jaar) en heb eerlijk gezegd het geaccepteerd. Het was waarschijnlijk geen gezond kindje... ik heb het geaccepteerd. Genoten van de zwangerschap die erop volgde.
Eerlijk gezegd vind ik leeftijdsverschil geen argument voor een gewenste gezinsuitbreiding. Mijn nichtjes schelen 11 jaar (zijn nu 12 en 23) en hebben het altijd reuze fijn gehad thuis en hebben zelfs nog veel aan elkaar.
Als ik heel eerlijk ben, en misschien is het niet zo hoor, hou me te goede..en misschien is het heftig om te lezen..sorry dan....
Ik denk dat je rouwproces van 'het blijft bij 1 kind' misschien wel groter is dan het afscheid moeten nemen van een zwangerschap van 16 weken?
Ik heb zelf ook een zwangerschap verloren en ben na een half jaar weer zwanger geworden (leeftijdsverschil 4,5 jaar) en heb eerlijk gezegd het geaccepteerd. Het was waarschijnlijk geen gezond kindje... ik heb het geaccepteerd. Genoten van de zwangerschap die erop volgde.
Eerlijk gezegd vind ik leeftijdsverschil geen argument voor een gewenste gezinsuitbreiding. Mijn nichtjes schelen 11 jaar (zijn nu 12 en 23) en hebben het altijd reuze fijn gehad thuis en hebben zelfs nog veel aan elkaar.
woensdag 16 december 2015 om 11:28
Sugarmiss wat onaardig.
Geen ervaring hier maar volgens mij beval je met 16 weken echt. Ze vertelt ook dat kindje begraven ligt in natuurgebied toch?
Ik vind dat dit verdriet er echt wel mag zijn. Sluit niet uit dat hulp zoeken sowieso goed is als je er last van hebt.
Verder geen tips. Alle goede dingen zijn al gezegd volgens mij.
Dat seks zonder condoom snap ik niet helemaal. Kun je door je bm afwijking niet spontaan zwanger raken?
Geen ervaring hier maar volgens mij beval je met 16 weken echt. Ze vertelt ook dat kindje begraven ligt in natuurgebied toch?
Ik vind dat dit verdriet er echt wel mag zijn. Sluit niet uit dat hulp zoeken sowieso goed is als je er last van hebt.
Verder geen tips. Alle goede dingen zijn al gezegd volgens mij.
Dat seks zonder condoom snap ik niet helemaal. Kun je door je bm afwijking niet spontaan zwanger raken?
woensdag 16 december 2015 om 11:42
woensdag 16 december 2015 om 11:45
@Sugarmiss:
Rouwen doet iedereen anders. Deze zwangerschap is met ontzettend veel complicaties gegaan en ben idd 'echt' bevallen. Na de bevalling had ik een zeer laag hb, met de daarbij behorende klachten, wat werken zo goed als onmogelijk heeft gemaakt.
Ik ben blij dat ik de ruimte heb gekregen van mijn werk om te herstellen en rustig terug te komen op het werk.
Voor mij is een miskraam bij 7 weken of een miskraam zoals bij mij bij 16 weken anders. Dit is voor ieder heel persoonlijk. Ik heb een volledig compleet kindje afgeleverd....incl nageltjes, oogjes, heel lichte beharing al. Ik zag direct trekken van onze dochter erin. Hij is nagekeken en aan hem heeft het niet gelegen. Tis echt het bloedverlies en de afwijkende BM geweest waardoor de zwangerschap is gestopt.
@Asrem: En idd heb ik misschien meer moeite met het accepteren van de toekomst met maar 1 kind, dan de afgebroken zwangerschap......want ik heb mij lichamelijk zo ontzettend slecht gevoeld en de vooruitzichten waren niet goed........ ze hadden ws het kindje met 25 weken gehaald omdat ik er anders lichamelijk onder door was gegaan. De voorspellingen van kinderen bij 25 weken geboorte zijn niet al te rooskleurig. In zekere zin heb ik daar dus wel vrede mee........dat ons dat leed bespaard is gebleven.
Rouwen doet iedereen anders. Deze zwangerschap is met ontzettend veel complicaties gegaan en ben idd 'echt' bevallen. Na de bevalling had ik een zeer laag hb, met de daarbij behorende klachten, wat werken zo goed als onmogelijk heeft gemaakt.
Ik ben blij dat ik de ruimte heb gekregen van mijn werk om te herstellen en rustig terug te komen op het werk.
Voor mij is een miskraam bij 7 weken of een miskraam zoals bij mij bij 16 weken anders. Dit is voor ieder heel persoonlijk. Ik heb een volledig compleet kindje afgeleverd....incl nageltjes, oogjes, heel lichte beharing al. Ik zag direct trekken van onze dochter erin. Hij is nagekeken en aan hem heeft het niet gelegen. Tis echt het bloedverlies en de afwijkende BM geweest waardoor de zwangerschap is gestopt.
@Asrem: En idd heb ik misschien meer moeite met het accepteren van de toekomst met maar 1 kind, dan de afgebroken zwangerschap......want ik heb mij lichamelijk zo ontzettend slecht gevoeld en de vooruitzichten waren niet goed........ ze hadden ws het kindje met 25 weken gehaald omdat ik er anders lichamelijk onder door was gegaan. De voorspellingen van kinderen bij 25 weken geboorte zijn niet al te rooskleurig. In zekere zin heb ik daar dus wel vrede mee........dat ons dat leed bespaard is gebleven.
woensdag 16 december 2015 om 11:48
woensdag 16 december 2015 om 11:55
Pluk, ik ben lid van een facebookgroep waar veel vrouwen hetzelfde meegemaakt hebben als jij. Ook daar wordt geworsteld met kinderwens en hoe verder. Wie weet is het wat voor jou?
Het is een besloten groep, dus je moet lidmaatschap aanvragen, maar buitenstaanders zien niet dat je er schrijft.
Je vindt de groep als "miskraam mama's" (er zijn ook vrouwen die tot veel later in de zwangerschap hun kindje verloren).
Mocht je lid willen worden, geef dan ff een seintje (met evt een hint naar hoe ik je profiel herken), dan sluis ik je door.
Het is een besloten groep, dus je moet lidmaatschap aanvragen, maar buitenstaanders zien niet dat je er schrijft.
Je vindt de groep als "miskraam mama's" (er zijn ook vrouwen die tot veel later in de zwangerschap hun kindje verloren).
Mocht je lid willen worden, geef dan ff een seintje (met evt een hint naar hoe ik je profiel herken), dan sluis ik je door.
woensdag 16 december 2015 om 11:57
Puk veel sterkte! Wat heftig voor jullie.
De reactie van Sugarmiss vind ik ook wat hard, maar misschien is het niet zo bedoeld... Je kunt nooit voor iemand invullen hoeveel verdriet er mag zijn. Dat is voor iedereen anders!! En het is ook nog heel kort geleden allemaal.
Wie weet hebben TO en haar man al heel wat moeten doorstaan om überhaupt zwanger te raken van een tweede en dan gebeurt er zoiets vreselijks als het verliezen van dit gewenste ongeboren kindje. Dat het dan in de theorie nog net bestempeld wordt als een ''miskraam' dat zal het verdriet vast niet ineens minder maken.
Dikke knuffel voor jou TO en ik hoop dat jullie dit later een plekje kunnen geven.
De reactie van Sugarmiss vind ik ook wat hard, maar misschien is het niet zo bedoeld... Je kunt nooit voor iemand invullen hoeveel verdriet er mag zijn. Dat is voor iedereen anders!! En het is ook nog heel kort geleden allemaal.
Wie weet hebben TO en haar man al heel wat moeten doorstaan om überhaupt zwanger te raken van een tweede en dan gebeurt er zoiets vreselijks als het verliezen van dit gewenste ongeboren kindje. Dat het dan in de theorie nog net bestempeld wordt als een ''miskraam' dat zal het verdriet vast niet ineens minder maken.
Dikke knuffel voor jou TO en ik hoop dat jullie dit later een plekje kunnen geven.
woensdag 16 december 2015 om 11:58
Ik zeg niet dat het niet naar is voor. Ik snap ook wel dat je er erg verdrietig om bent.
Maar ik denk niet dat het goed is om je zelf zo te laten meeslepen door je verdriet dat je niet verder kunt met je leven. Ook nare dingen horen erbij. Dat moet je een plaatsje zien te geven om weer verder te kunnen. Het is niet goed om er in te blijven hangen.
En de een zal inderdaad eerder zijn leven weer kunnen oppakken dan de ander.
Maar ik denk niet dat het goed is om je zelf zo te laten meeslepen door je verdriet dat je niet verder kunt met je leven. Ook nare dingen horen erbij. Dat moet je een plaatsje zien te geven om weer verder te kunnen. Het is niet goed om er in te blijven hangen.
En de een zal inderdaad eerder zijn leven weer kunnen oppakken dan de ander.