Kinderen
alle pijlers
Verslaafde vader
woensdag 27 juli 2016 om 09:52
Het valt mij op dat in Topics over verslaafden altijd heel hard wordt geroepen dat moeder moet wegwezen met de kinderen. Zie ook een recent topic bij relaties.
Ik begrijp dat. Het blijkt alleen in praktijk niet zo eenvoudig.
De vader van mijn kinderen is een zware drinker. Een verslaafde die kort kan stoppen maar steeds weer terugvalt. Weinig tot geen zelfreflectie kent en ook niet wil zien dat er een probleem is.
Hij heeft gewoon een baan, vrienden en kan voor zichzelf en de kinderen zorgen.
Uiteindelijk liggen we in scheiding. Zowel bij de huisarts als verslavingszorg is zijn probleem bekend. Maar omdat er geen excessen zijn geweest kan ik niets. Hij krijgt gewoon zijn deel van de zorg. Ik heb aangestuurd op 70% voor mij 30 voor hem. Daar gaat hij mee akkoord. Dat is fijn want hij zou recht kunnen hebben op 50%.
Tenzij ik aanstuur op een vechtscheiding en Veilig thuis erin betrek heb ik geen poot om op te staan.
Ik begrijp dat. Het blijkt alleen in praktijk niet zo eenvoudig.
De vader van mijn kinderen is een zware drinker. Een verslaafde die kort kan stoppen maar steeds weer terugvalt. Weinig tot geen zelfreflectie kent en ook niet wil zien dat er een probleem is.
Hij heeft gewoon een baan, vrienden en kan voor zichzelf en de kinderen zorgen.
Uiteindelijk liggen we in scheiding. Zowel bij de huisarts als verslavingszorg is zijn probleem bekend. Maar omdat er geen excessen zijn geweest kan ik niets. Hij krijgt gewoon zijn deel van de zorg. Ik heb aangestuurd op 70% voor mij 30 voor hem. Daar gaat hij mee akkoord. Dat is fijn want hij zou recht kunnen hebben op 50%.
Tenzij ik aanstuur op een vechtscheiding en Veilig thuis erin betrek heb ik geen poot om op te staan.
On ne voit bien qu'avec le coeur.
woensdag 27 juli 2016 om 11:48
quote:Bottleofwine schreef op 27 juli 2016 @ 11:40:
[...]
Dat kan ook handiger zijn ivm werk of die verdeling was er misschien in de getrouwde situatie ook al. De kinderen hebben dan 1 vaste woonplek, dat is er bij 50/50 vaak niet. Daar kunnen 100 redenen voor zijn.
Ongetwijfeld dat hij zelf weet dat hij een probleem heeft, maar zomaar je kinderen opgeven daarom is het ook aan de buitenwereld toegeven. Dat is denk ik een ander verhaal.
Maar goed dit zijn natuurlijk ook allemaal aannames van mijn kant. Ik kan me ook niet zo goed voorstellen dat een vader/moeder zomaar zegt, okay ik geef de zorg/het recht op mijn kinderen zomaar uit handen. Dat zou namelijk betekenen dat je er geen enkele controle over hebt en dat de andere ouder kan doen en laten wat ze wil.ik denk dat verslaafden bereid zijn om heel ver te gaan als ze gefaciliteerd kunnen worden in hun verslaving. het maakt het voor hem veel makkelijker om ongegeneerd te drinken als hij alleen is, en dat is heel aantrekkelijk voor een verslaafde.
[...]
Dat kan ook handiger zijn ivm werk of die verdeling was er misschien in de getrouwde situatie ook al. De kinderen hebben dan 1 vaste woonplek, dat is er bij 50/50 vaak niet. Daar kunnen 100 redenen voor zijn.
Ongetwijfeld dat hij zelf weet dat hij een probleem heeft, maar zomaar je kinderen opgeven daarom is het ook aan de buitenwereld toegeven. Dat is denk ik een ander verhaal.
Maar goed dit zijn natuurlijk ook allemaal aannames van mijn kant. Ik kan me ook niet zo goed voorstellen dat een vader/moeder zomaar zegt, okay ik geef de zorg/het recht op mijn kinderen zomaar uit handen. Dat zou namelijk betekenen dat je er geen enkele controle over hebt en dat de andere ouder kan doen en laten wat ze wil.ik denk dat verslaafden bereid zijn om heel ver te gaan als ze gefaciliteerd kunnen worden in hun verslaving. het maakt het voor hem veel makkelijker om ongegeneerd te drinken als hij alleen is, en dat is heel aantrekkelijk voor een verslaafde.
very metal
woensdag 27 juli 2016 om 11:49
Ik neem aan dat jij ook wel weet dat een verslaving niet samen op te lossen valt. De verslaafde moet de noodzaak om die verslaving op te geven in zien en dat moet uit hemzelf komen en hij moet daar zelf actie op gaan ondernemen. Een ander kan dat niet.
Mensen die menen een verslaving samen het hoofd te bieden hebben in de regel zelf een co-verslaving.
Mensen die menen een verslaving samen het hoofd te bieden hebben in de regel zelf een co-verslaving.
woensdag 27 juli 2016 om 11:51
quote:Bottleofwine schreef op 27 juli 2016 @ 11:42:
[...]
Tuurlijk is het onderaan de streep zo dat ik niet het gezin uit elkaar haal, maar dat de oorzaak dan bij hem zou liggen. Dat betekent naar mijn mening niet dat ik geen enkele verantwoording heb om het gezin bij elkaar te houden, dus zijn probleem een gezamenlijk probleem te maken en het samen proberen op te lossen.
Maar dan moet de vader ook echt zelf inzien dat er een probleem is. Ik heb gevochten en alles geprobeerd. Als je dat punt bereikt en er verandert niets, vind ik dat het niet langer jouw probleem is.
Natuurlijk is er ook schuldgevoel omdat je ook de leuke man die hij is zonder verslaving verlaat. Dat is pijnlijk! En het had anders kunnen zijn als hij maar... Maar de bittere waarheid is dat dit niet zo is!
[...]
Tuurlijk is het onderaan de streep zo dat ik niet het gezin uit elkaar haal, maar dat de oorzaak dan bij hem zou liggen. Dat betekent naar mijn mening niet dat ik geen enkele verantwoording heb om het gezin bij elkaar te houden, dus zijn probleem een gezamenlijk probleem te maken en het samen proberen op te lossen.
Maar dan moet de vader ook echt zelf inzien dat er een probleem is. Ik heb gevochten en alles geprobeerd. Als je dat punt bereikt en er verandert niets, vind ik dat het niet langer jouw probleem is.
Natuurlijk is er ook schuldgevoel omdat je ook de leuke man die hij is zonder verslaving verlaat. Dat is pijnlijk! En het had anders kunnen zijn als hij maar... Maar de bittere waarheid is dat dit niet zo is!
On ne voit bien qu'avec le coeur.
woensdag 27 juli 2016 om 11:57
quote:jolicoeur schreef op 27 juli 2016 @ 11:44:
[...]
Ja, dat kun je afspreken alleen hij gaat zich er niet aan houden.
Het is aan mij om aan te tonen dat hij een ongeschikte vader is. Alleen het feit dat hij verslaafd is, is niet voldoende. Daar is eerst een volledig onpartijdig onderzoek van een arts van Veilig thuis voor nodig.
Tot die tijd heeft hij recht op omgang. En ook huisarts en andere instanties leveren geen gegevens aan zonder zijn toestemming. Ik voel me met mijn rug tegen de muur staan.
Als ik dit opstart wordt het oorlog en wie is daarbij gebaat? De kinderen zeker niet. Zij zien nu de lange termijn gevolgen niet.
Zijn je kinderen dan wel gebaat bij een verslaafde vader, bij wie ze niet veilig zijn? Want dat zijn ze niet, zowel fysiek als psychisch. De lange termijngevolgen kun je lezen in dat andere topic, waar een aantal forummers vertelt hoe het voor hen was en met welke shitzooi ze nog altijd kampen.
Daarnaast heb je toch een prima voorbeeld aan je man? Alcoholisme zit in zijn familie, jullie kinderen zijn sowieso verslavingsgevoeliger dan kinderen die niet in een dergelijke familie of omgeving opgroeien. En dan ondervinden ze ook nog het "goede voorbeeld" van pa. De kans dat zij verslaafd raken aan het een of ander is veel groter dan gemiddeld en dat nog bovenop de andere schade die ze oplopen. Is dat je geen "oorlog" waard?
[...]
Ja, dat kun je afspreken alleen hij gaat zich er niet aan houden.
Het is aan mij om aan te tonen dat hij een ongeschikte vader is. Alleen het feit dat hij verslaafd is, is niet voldoende. Daar is eerst een volledig onpartijdig onderzoek van een arts van Veilig thuis voor nodig.
Tot die tijd heeft hij recht op omgang. En ook huisarts en andere instanties leveren geen gegevens aan zonder zijn toestemming. Ik voel me met mijn rug tegen de muur staan.
Als ik dit opstart wordt het oorlog en wie is daarbij gebaat? De kinderen zeker niet. Zij zien nu de lange termijn gevolgen niet.
Zijn je kinderen dan wel gebaat bij een verslaafde vader, bij wie ze niet veilig zijn? Want dat zijn ze niet, zowel fysiek als psychisch. De lange termijngevolgen kun je lezen in dat andere topic, waar een aantal forummers vertelt hoe het voor hen was en met welke shitzooi ze nog altijd kampen.
Daarnaast heb je toch een prima voorbeeld aan je man? Alcoholisme zit in zijn familie, jullie kinderen zijn sowieso verslavingsgevoeliger dan kinderen die niet in een dergelijke familie of omgeving opgroeien. En dan ondervinden ze ook nog het "goede voorbeeld" van pa. De kans dat zij verslaafd raken aan het een of ander is veel groter dan gemiddeld en dat nog bovenop de andere schade die ze oplopen. Is dat je geen "oorlog" waard?
woensdag 27 juli 2016 om 12:04
nee, ik vind niet dat ze veilig zijn. Ik had het ook liever anders gezien. Maar, en dat is dus mijn punt hij is hun vader. Hij heeft evenveel zeggenschap over ze als ik.
Er staat nu niemand op om mij te steunen en de kinderen tegen hun vader in bescherming te nemen ook al zijn hulpverleners op de hoogte van de problemen.
Ik moet eerst een langdurig juridisch gevecht aangaan voordat ik hier misschien iets aan kan veranderen.
Er staat nu niemand op om mij te steunen en de kinderen tegen hun vader in bescherming te nemen ook al zijn hulpverleners op de hoogte van de problemen.
Ik moet eerst een langdurig juridisch gevecht aangaan voordat ik hier misschien iets aan kan veranderen.
On ne voit bien qu'avec le coeur.
woensdag 27 juli 2016 om 12:05
Er bestaan ook mensen zonder rijbewijs of auto en die kunnen hun kind ook niet naar het ziekenhuis rijden. Die ook maar uit de ouderlijke macht zetten? Deze man wil in elk geval voor zijn kinderen zorgen en zijn kinderen vinden het leuk bij hem, dus lekker laten gaan zo die gaat.
Shoot first, ask questions later!
woensdag 27 juli 2016 om 12:05
Je topic is inderdaad een mooie nuance op de reacties in dat andere topic TO. Uit elkaar gaan met kinderen is op zichzelf al ingewikkeld genoeg, laat staan als er verslavingsproblematiek bij komt kijken. Ik wens je heel veel succes de komende tijd om tot haalbare afspraken en een fijne jeugd voor jullie kinderen te komen
Wat je schrijft over dat hij 's avonds de kinderen niet naar het ziekenhuis zou kunnen brengen, dat lijkt me toch wel heel moeilijk zeg. Maar dat dat niet zomaar op te lossen is door de kinderen bij hem weg te houden, dat begrijp ik en dat vind ik bewonderenswaardig van jou!
Wat je schrijft over dat hij 's avonds de kinderen niet naar het ziekenhuis zou kunnen brengen, dat lijkt me toch wel heel moeilijk zeg. Maar dat dat niet zomaar op te lossen is door de kinderen bij hem weg te houden, dat begrijp ik en dat vind ik bewonderenswaardig van jou!
woensdag 27 juli 2016 om 12:09
Hij hecht heel veel waarde aan zijn rol als vader. Vindt zelf dat hij het geweldig doet. Hij is niet op het punt dat hij zijn vaderschap vrijwillig opgeeft. De kinderen zijn ook echt dol op hem, zeggen ze. Loyaal?
Hij drinkt zo lang al veel dat hij niet zichtbaar dronken is en doet geen echt gekke dingen waardoor ik acuut een instantie kan inschakelen.
Ik denk zeker dat het voor hem een voordeel is dat hij verlost is van mijn gezeur over zijn drinken. Hij functioneert op zijn werk blijkbaar nog behoorlijk. Ik geloof niet dat het echte dieptepunt in zicht is, helaas...
Hij drinkt zo lang al veel dat hij niet zichtbaar dronken is en doet geen echt gekke dingen waardoor ik acuut een instantie kan inschakelen.
Ik denk zeker dat het voor hem een voordeel is dat hij verlost is van mijn gezeur over zijn drinken. Hij functioneert op zijn werk blijkbaar nog behoorlijk. Ik geloof niet dat het echte dieptepunt in zicht is, helaas...
On ne voit bien qu'avec le coeur.
woensdag 27 juli 2016 om 12:12
Ik weet niet in welke mate jou ex een kwade dronk heeft, maar jouw oudste is 11. Mocht er iets gebeuren, dan kan hij/zij zelf een ambulance bellen of een taxi. Dat lijkt mij an zich geen reden om de kinderen niet naar ex te laten gaan.
Heb jij het al ooit via de kinderen geprobeerd? Mijn vader heeft ook jarenlang (te) veel gedronken en is gestopt toen ik aangaf dat het te erg was en de familie erbij heb betrokken. Toen is hij uit schaamte 6 jaar sober gebleven, toen ik het huis uit was is hij weer gaan drinken, maar niet in zo'n erge mate als voorheen.
Heb jij het al ooit via de kinderen geprobeerd? Mijn vader heeft ook jarenlang (te) veel gedronken en is gestopt toen ik aangaf dat het te erg was en de familie erbij heb betrokken. Toen is hij uit schaamte 6 jaar sober gebleven, toen ik het huis uit was is hij weer gaan drinken, maar niet in zo'n erge mate als voorheen.
woensdag 27 juli 2016 om 12:13
quote:jolicoeur schreef op 27 juli 2016 @ 12:04:
nee, ik vind niet dat ze veilig zijn. Ik had het ook liever anders gezien. Maar, en dat is dus mijn punt hij is hun vader. Hij heeft evenveel zeggenschap over ze als ik.
Er staat nu niemand op om mij te steunen en de kinderen tegen hun vader in bescherming te nemen ook al zijn hulpverleners op de hoogte van de problemen.
Ik moet eerst een langdurig juridisch gevecht aangaan voordat ik hier misschien iets aan kan veranderen.
En dat kun je doen. Of niet, dat is aan jou. Je weet wat de gevolgen zijn en jij moet afwegen wat zwaarder telt. En dat is zwaar klote omdat je dat in je eentje moet doen terwijl hulpverleners ook heel goed weten van de hoed en de rand.
Jij heb in ieder geval wel het realiteitsbesef dat de TO in dat andere topic ten enen male ontbreekt en dat is een enorm voordeel voor jullie kinderen.
Sterkte!
nee, ik vind niet dat ze veilig zijn. Ik had het ook liever anders gezien. Maar, en dat is dus mijn punt hij is hun vader. Hij heeft evenveel zeggenschap over ze als ik.
Er staat nu niemand op om mij te steunen en de kinderen tegen hun vader in bescherming te nemen ook al zijn hulpverleners op de hoogte van de problemen.
Ik moet eerst een langdurig juridisch gevecht aangaan voordat ik hier misschien iets aan kan veranderen.
En dat kun je doen. Of niet, dat is aan jou. Je weet wat de gevolgen zijn en jij moet afwegen wat zwaarder telt. En dat is zwaar klote omdat je dat in je eentje moet doen terwijl hulpverleners ook heel goed weten van de hoed en de rand.
Jij heb in ieder geval wel het realiteitsbesef dat de TO in dat andere topic ten enen male ontbreekt en dat is een enorm voordeel voor jullie kinderen.
Sterkte!
woensdag 27 juli 2016 om 12:17
quote:jolicoeur schreef op 27 juli 2016 @ 11:51:
[...]
Maar dan moet de vader ook echt zelf inzien dat er een probleem is. Ik heb gevochten en alles geprobeerd. Als je dat punt bereikt en er verandert niets, vind ik dat het niet langer jouw probleem is.
Natuurlijk is er ook schuldgevoel omdat je ook de leuke man die hij is zonder verslaving verlaat. Dat is pijnlijk! En het had anders kunnen zijn als hij maar... Maar de bittere waarheid is dat dit niet zo is!
Dat ben ik helemaal met je eens. Er is uiteraard altijd een grens. En als die bereikt is dan moet je inderdaad de knoop doorhakken en hem/haar verlaten.
Andere kant is dan wel dat je in de situatie beland waar je nu in zit. Je kunt je kinderen er niet meer tegen beschermen. Het blijft kiezen tussen 2 kwaden. Maar als je kinderen niet in een acuut gevaar bij hem zijn dan is het inderdaad wel een hele stap om er instanties bij te gaan halen. Ik hoop dat je kunt afspreken dat hij nooit met drank op in de auto stapt met je kinderen, maar mocht er iets zijn, ziekenhuis ofzo, dat hij dan jou belt om te rijden.
[...]
Maar dan moet de vader ook echt zelf inzien dat er een probleem is. Ik heb gevochten en alles geprobeerd. Als je dat punt bereikt en er verandert niets, vind ik dat het niet langer jouw probleem is.
Natuurlijk is er ook schuldgevoel omdat je ook de leuke man die hij is zonder verslaving verlaat. Dat is pijnlijk! En het had anders kunnen zijn als hij maar... Maar de bittere waarheid is dat dit niet zo is!
Dat ben ik helemaal met je eens. Er is uiteraard altijd een grens. En als die bereikt is dan moet je inderdaad de knoop doorhakken en hem/haar verlaten.
Andere kant is dan wel dat je in de situatie beland waar je nu in zit. Je kunt je kinderen er niet meer tegen beschermen. Het blijft kiezen tussen 2 kwaden. Maar als je kinderen niet in een acuut gevaar bij hem zijn dan is het inderdaad wel een hele stap om er instanties bij te gaan halen. Ik hoop dat je kunt afspreken dat hij nooit met drank op in de auto stapt met je kinderen, maar mocht er iets zijn, ziekenhuis ofzo, dat hij dan jou belt om te rijden.
woensdag 27 juli 2016 om 12:18
Hij drinkt dagelijks en in het weekend (nog) meer dan op werkdagen.
De kinderen zeggen er wel iets over maar krijgen geen inhoudelijke reactie: laat me toch.
Het is een no-go-area.
Dank voor alle begrip en lieve reacties ook!
Ik vind het een duivels dilemma. En hoop voor mijn kinderen dat ik de juiste keuzes hierin maak.
De kinderen zeggen er wel iets over maar krijgen geen inhoudelijke reactie: laat me toch.
Het is een no-go-area.
Dank voor alle begrip en lieve reacties ook!
Ik vind het een duivels dilemma. En hoop voor mijn kinderen dat ik de juiste keuzes hierin maak.
On ne voit bien qu'avec le coeur.
woensdag 27 juli 2016 om 12:48
quote:jolicoeur schreef op 27 juli 2016 @ 10:31:
De huisarts ontraadt op dit punt om Veilig thuis erin te betrekken. Het zou ook voor de kinderen ontwrichtend werken en is een langdurig en intensief emotioneel traject. Waarbij hij ook toestemming moet geven om zijn medische gegevens beschikbaar te stellen.
De kinderen kunnen zelf bellen. Ze zijn 7 en 11.
Zij vinden hem een leuke vader. Er mag en kan veel.
Ik bood de structuur en was van huiswerk, taken en bedtijd. Nu hij het alleen moet doen blijkt hij toch de wasmachine te kunnen vinden en trekt af en toe een stofzuiger door het huis.
Ik vind het een bizar advies van jouw huisarts. Kan prima dat híj geen melding wil maken (wat ik overigens niet begrijp), maar de inschatting of er wel of geen onderzoek door VT moet worden gedaan is niet aan de huisarts. Plus, als er een onderzoek wordt gedaan is hij wel degelijk verplicht informatie te delen met VT. Evenals de huisarts en hulpverleners van vader dat zijn.
Daarnaast is een onderzoek van VT (als dat er al komt, dat besluit VT en niet de huisarts, jij of wij) geen langdurig traject. Het is een onderzoek.
De insteek is echter nooit een andere zorgverdeling. Wat wel? Zorgen voor acute veiligheid en dat de kinderen zich veilig kunnen ontwikkelen. Doorgaans zal het advies zijn dit middels de inzet van hulpverlening voor elkaar te krijgen.
Bij dagelijks dronkenschap vraag ik me af of vader voldoende responsief op de kinderen kan reageren en voldoende emotionele beschikbaar is. Kan hij onder invloed inschatten of de zere buik van je kind een dokter behoeft (ziet hij dat ze ook koorts heeft, schat hij de pijn juist in, bedenkt hij dat hij de HAP kan bellen voor advies enz) bijvoorbeeld? Rijdt hij auto onder invloed?
De huisarts ontraadt op dit punt om Veilig thuis erin te betrekken. Het zou ook voor de kinderen ontwrichtend werken en is een langdurig en intensief emotioneel traject. Waarbij hij ook toestemming moet geven om zijn medische gegevens beschikbaar te stellen.
De kinderen kunnen zelf bellen. Ze zijn 7 en 11.
Zij vinden hem een leuke vader. Er mag en kan veel.
Ik bood de structuur en was van huiswerk, taken en bedtijd. Nu hij het alleen moet doen blijkt hij toch de wasmachine te kunnen vinden en trekt af en toe een stofzuiger door het huis.
Ik vind het een bizar advies van jouw huisarts. Kan prima dat híj geen melding wil maken (wat ik overigens niet begrijp), maar de inschatting of er wel of geen onderzoek door VT moet worden gedaan is niet aan de huisarts. Plus, als er een onderzoek wordt gedaan is hij wel degelijk verplicht informatie te delen met VT. Evenals de huisarts en hulpverleners van vader dat zijn.
Daarnaast is een onderzoek van VT (als dat er al komt, dat besluit VT en niet de huisarts, jij of wij) geen langdurig traject. Het is een onderzoek.
De insteek is echter nooit een andere zorgverdeling. Wat wel? Zorgen voor acute veiligheid en dat de kinderen zich veilig kunnen ontwikkelen. Doorgaans zal het advies zijn dit middels de inzet van hulpverlening voor elkaar te krijgen.
Bij dagelijks dronkenschap vraag ik me af of vader voldoende responsief op de kinderen kan reageren en voldoende emotionele beschikbaar is. Kan hij onder invloed inschatten of de zere buik van je kind een dokter behoeft (ziet hij dat ze ook koorts heeft, schat hij de pijn juist in, bedenkt hij dat hij de HAP kan bellen voor advies enz) bijvoorbeeld? Rijdt hij auto onder invloed?
•
woensdag 27 juli 2016 om 13:06
quote:Bottleofwine schreef op 27 juli 2016 @ 11:42:
[...]
Tuurlijk is het onderaan de streep zo dat ik niet het gezin uit elkaar haal, maar dat de oorzaak dan bij hem zou liggen. Dat betekent naar mijn mening niet dat ik geen enkele verantwoording heb om het gezin bij elkaar te houden, dus zijn probleem een gezamenlijk probleem te maken en het samen proberen op te lossen.En daar is het al waar je fout gaat. Het is zijn probleem en hij moet het oplossen. Ik snap wel dat je last van zijn probleem hebt. Samen oplossen bestaat niet in deze. De enige rol die je hebt is heel duidelijke grenzen stellen en je hieraan houden.
[...]
Tuurlijk is het onderaan de streep zo dat ik niet het gezin uit elkaar haal, maar dat de oorzaak dan bij hem zou liggen. Dat betekent naar mijn mening niet dat ik geen enkele verantwoording heb om het gezin bij elkaar te houden, dus zijn probleem een gezamenlijk probleem te maken en het samen proberen op te lossen.En daar is het al waar je fout gaat. Het is zijn probleem en hij moet het oplossen. Ik snap wel dat je last van zijn probleem hebt. Samen oplossen bestaat niet in deze. De enige rol die je hebt is heel duidelijke grenzen stellen en je hieraan houden.
woensdag 27 juli 2016 om 13:12
Ik kan mij voorstellen dat je het eerst even wilt aankijken. Je geeft aan dat hij ondanks zijn gebruik wel "normaal" kan functioneren. Dus het huis schoon genoeg is, hij eten op tafel kan krijgen voor de kinderen. En geen gevaarlijk dingen met ze doet (dus niet de kinderen mee naar het café nemen, geen huiselijke geweld, niet met ze in de auto als hij gedronken heeft, geen verslaafden over de vloer etc). Dat zou voor mij namelijk wel de grens zijn. Die zou ik ook heel duidelijk doorgeven aan ex (niet als een afspraak maar als een mededeling). En ook aan jou kinderen. Bespreek met hun open maar wel op hun niveau jou zorgen. En zorg dat ze altijd een telefoon bij zich hebben en dat ze weten hoe ze jou, een taxi of de alarmlijn kunnen bellen. Een kind van 11 gaat al bijna naar de middelbare school. Die kan zelf wel een redelijke inschatting maken wanneer ze jou moeten bellen voor hulp of advies.
Kijk hoe je ex het doet. Gaat hij duidelijk over jou grenzen heen. Dan zou ik VT dus wel inschakelen en de kinderen ook bij hem weghouden. Laat hem dit ook weten zodat iedereen weet waar hij aan toe is.
Het is een enorm dilemma en een risico. Maar een vechtscheiding is ook vreselijk voor een kind. Zeker als het contact tussen vader en kinderen nu nog goed is. En er nog geen vervelende dingen zijn gebeurd.
Ik zou dus niet zozeer kijken naar hoeveel hij drinkt (en dat zal bij een verslaafde steeds meer zijn aangezien hij eraan gewend zal raken). Maar naar zijn gedrag in relatie tot de veiligheid voor de kinderen.
Kijk hoe je ex het doet. Gaat hij duidelijk over jou grenzen heen. Dan zou ik VT dus wel inschakelen en de kinderen ook bij hem weghouden. Laat hem dit ook weten zodat iedereen weet waar hij aan toe is.
Het is een enorm dilemma en een risico. Maar een vechtscheiding is ook vreselijk voor een kind. Zeker als het contact tussen vader en kinderen nu nog goed is. En er nog geen vervelende dingen zijn gebeurd.
Ik zou dus niet zozeer kijken naar hoeveel hij drinkt (en dat zal bij een verslaafde steeds meer zijn aangezien hij eraan gewend zal raken). Maar naar zijn gedrag in relatie tot de veiligheid voor de kinderen.
woensdag 27 juli 2016 om 13:38
quote:evelien2010 schreef op 27 juli 2016 @ 13:12:
Het is een enorm dilemma en een risico. Maar een vechtscheiding is ook vreselijk voor een kind. Zeker als het contact tussen vader en kinderen nu nog goed is. En er nog geen vervelende dingen zijn gebeurd.
Ik zou dus niet zozeer kijken naar hoeveel hij drinkt (en dat zal bij een verslaafde steeds meer zijn aangezien hij eraan gewend zal raken). Maar naar zijn gedrag in relatie tot de veiligheid voor de kinderen.
Ik denk dat er een onderscheid is tussen de gevolgen nu. Deze zijn niet aantoonbaar behalve dat ik mijn kinderen andere normen en waarden wil meegeven dan hij doet. Maar objectief gezien zijn er geen grote gevaren.
Op de lange termijn is het wel heel verdrietig dat je vader verslaafd is en daardoor emotioneel onbereikbaar. Je ontdekt dat er altijd iets belangrijker is dan jij als kind. En je hebt een verkeerd voorbeeld gekregen in het omgaan met problemen. Die schade is nu niet meetbaar maar wel reëel.
Maar geen vader in je leven of ouders in vechtscheiding is nog erger, denk ik.
Ik hoop door ze (deels) uit het verslaafde gezin te halen te laten inzien dat het anders kan. Dat is wat ik kan doen en inderdaad instanties inschakelen als ik vermoed dat er ondersteuning nodig is.
Het is een enorm dilemma en een risico. Maar een vechtscheiding is ook vreselijk voor een kind. Zeker als het contact tussen vader en kinderen nu nog goed is. En er nog geen vervelende dingen zijn gebeurd.
Ik zou dus niet zozeer kijken naar hoeveel hij drinkt (en dat zal bij een verslaafde steeds meer zijn aangezien hij eraan gewend zal raken). Maar naar zijn gedrag in relatie tot de veiligheid voor de kinderen.
Ik denk dat er een onderscheid is tussen de gevolgen nu. Deze zijn niet aantoonbaar behalve dat ik mijn kinderen andere normen en waarden wil meegeven dan hij doet. Maar objectief gezien zijn er geen grote gevaren.
Op de lange termijn is het wel heel verdrietig dat je vader verslaafd is en daardoor emotioneel onbereikbaar. Je ontdekt dat er altijd iets belangrijker is dan jij als kind. En je hebt een verkeerd voorbeeld gekregen in het omgaan met problemen. Die schade is nu niet meetbaar maar wel reëel.
Maar geen vader in je leven of ouders in vechtscheiding is nog erger, denk ik.
Ik hoop door ze (deels) uit het verslaafde gezin te halen te laten inzien dat het anders kan. Dat is wat ik kan doen en inderdaad instanties inschakelen als ik vermoed dat er ondersteuning nodig is.
On ne voit bien qu'avec le coeur.
woensdag 27 juli 2016 om 14:30
quote:blauwe_emmer schreef op 27 juli 2016 @ 13:06:
[...]
En daar is het al waar je fout gaat. Het is zijn probleem en hij moet het oplossen. Ik snap wel dat je last van zijn probleem hebt. Samen oplossen bestaat niet in deze. De enige rol die je hebt is heel duidelijke grenzen stellen en je hieraan houden.Uiteraard moet hij het oplossen, maar dat betekent niet dat ik hem daar niet in kan proberen bij te staan. Dat ik daar in grenzen moet stellen en me daaraan moet houden snap ik. Maar zolang we samen een gezin zijn vind ik dit een gezamenlijk probleem. Ik vind dat er hier te makkelijk geroepen wordt dat je maar bij je partner weg moet gaan en dat hij het zelf op moet lossen. Dit is naar mijn mening het hele probleem met alle gebroken gezinnen. Mensen zouden meer voor elkaar en hun relatie moeten knokken. Maar nogmaals dat is "maar" mijn mening.
[...]
En daar is het al waar je fout gaat. Het is zijn probleem en hij moet het oplossen. Ik snap wel dat je last van zijn probleem hebt. Samen oplossen bestaat niet in deze. De enige rol die je hebt is heel duidelijke grenzen stellen en je hieraan houden.Uiteraard moet hij het oplossen, maar dat betekent niet dat ik hem daar niet in kan proberen bij te staan. Dat ik daar in grenzen moet stellen en me daaraan moet houden snap ik. Maar zolang we samen een gezin zijn vind ik dit een gezamenlijk probleem. Ik vind dat er hier te makkelijk geroepen wordt dat je maar bij je partner weg moet gaan en dat hij het zelf op moet lossen. Dit is naar mijn mening het hele probleem met alle gebroken gezinnen. Mensen zouden meer voor elkaar en hun relatie moeten knokken. Maar nogmaals dat is "maar" mijn mening.
woensdag 27 juli 2016 om 14:31
quote:jolicoeur schreef op 27 juli 2016 @ 13:38:
[...]
Ik denk dat er een onderscheid is tussen de gevolgen nu. Deze zijn niet aantoonbaar behalve dat ik mijn kinderen andere normen en waarden wil meegeven dan hij doet. Maar objectief gezien zijn er geen grote gevaren.
Op de lange termijn is het wel heel verdrietig dat je vader verslaafd is en daardoor emotioneel onbereikbaar. Je ontdekt dat er altijd iets belangrijker is dan jij als kind. En je hebt een verkeerd voorbeeld gekregen in het omgaan met problemen. Die schade is nu niet meetbaar maar wel reëel.
Maar geen vader in je leven of ouders in vechtscheiding is nog erger, denk ik.
Ik hoop door ze (deels) uit het verslaafde gezin te halen te laten inzien dat het anders kan. Dat is wat ik kan doen en inderdaad instanties inschakelen als ik vermoed dat er ondersteuning nodig is. ik hoop dat het helemaal goed komt met jouw kids! Doe wat jij denkt dat het beste is.
[...]
Ik denk dat er een onderscheid is tussen de gevolgen nu. Deze zijn niet aantoonbaar behalve dat ik mijn kinderen andere normen en waarden wil meegeven dan hij doet. Maar objectief gezien zijn er geen grote gevaren.
Op de lange termijn is het wel heel verdrietig dat je vader verslaafd is en daardoor emotioneel onbereikbaar. Je ontdekt dat er altijd iets belangrijker is dan jij als kind. En je hebt een verkeerd voorbeeld gekregen in het omgaan met problemen. Die schade is nu niet meetbaar maar wel reëel.
Maar geen vader in je leven of ouders in vechtscheiding is nog erger, denk ik.
Ik hoop door ze (deels) uit het verslaafde gezin te halen te laten inzien dat het anders kan. Dat is wat ik kan doen en inderdaad instanties inschakelen als ik vermoed dat er ondersteuning nodig is. ik hoop dat het helemaal goed komt met jouw kids! Doe wat jij denkt dat het beste is.
woensdag 27 juli 2016 om 15:26
quote:Bottleofwine schreef op 27 juli 2016 @ 14:30:
[...]
Uiteraard moet hij het oplossen, maar dat betekent niet dat ik hem daar niet in kan proberen bij te staan. Dat ik daar in grenzen moet stellen en me daaraan moet houden snap ik. Maar zolang we samen een gezin zijn vind ik dit een gezamenlijk probleem. Ik vind dat er hier te makkelijk geroepen wordt dat je maar bij je partner weg moet gaan en dat hij het zelf op moet lossen. Dit is naar mijn mening het hele probleem met alle gebroken gezinnen. Mensen zouden meer voor elkaar en hun relatie moeten knokken. Maar nogmaals dat is "maar" mijn mening.Verslaving binnen een relatie is echt een hele andere tak van sport. Ik vraag me af hoe je dat helpen en bijstaan ziet?
[...]
Uiteraard moet hij het oplossen, maar dat betekent niet dat ik hem daar niet in kan proberen bij te staan. Dat ik daar in grenzen moet stellen en me daaraan moet houden snap ik. Maar zolang we samen een gezin zijn vind ik dit een gezamenlijk probleem. Ik vind dat er hier te makkelijk geroepen wordt dat je maar bij je partner weg moet gaan en dat hij het zelf op moet lossen. Dit is naar mijn mening het hele probleem met alle gebroken gezinnen. Mensen zouden meer voor elkaar en hun relatie moeten knokken. Maar nogmaals dat is "maar" mijn mening.Verslaving binnen een relatie is echt een hele andere tak van sport. Ik vraag me af hoe je dat helpen en bijstaan ziet?
woensdag 27 juli 2016 om 15:36
Eens. Ik ben heel erg voor niet zomaar het bijltje er bij neergooien in een relatie, maar verslaving is voor mij een harde grens. Is ook volstrekt niet te vergelijken met andere relatieproblemen, want verslaving is per definitie een enorm egoïstisch iets waarbij helpen en bijstaan op geen enkele manier iets positiefs kan toevoegen.
Ik vind het eigenlijk ook een stoot onder de gordel voor de mensen die wel gekozen hebben voor zichzelf (en de kinderen). Als je zulke uitspraken uit je toetsenbord krijgt heb je het hele verslavingsgebeuren ook niet zo heel goed begrepen.
Ik vind het eigenlijk ook een stoot onder de gordel voor de mensen die wel gekozen hebben voor zichzelf (en de kinderen). Als je zulke uitspraken uit je toetsenbord krijgt heb je het hele verslavingsgebeuren ook niet zo heel goed begrepen.