Woedeaanval ouder

Vooropgesteld dat ik reeds hulp heb gezocht voor dit probleem. Woedeaanvallen als ouder, wie herkent het? Ik moet eraan toevoegen dat het vrijwel nooit uit het niks komt, maar meestal na een hele dag dat ze hebben lopen klieren (bewust of onbewust) en ik al tig keer tot 10 heb geteld en ze rustig heb benaderd. Of als ze weer maar eens met een nota thuiskomen of ik moet horen dat ze zich misdragen hebben. Ik kan dan echt heul hard roepen tegen ze, met mijn vuist op tafel kloppen, straffen.. ik zie erop toe dat ik niet scheld of fysiek word, maar verder raas ik. Ik zorg ook dat ik na een tijdje mijn excuses ga aanbieden voor hoe ik deed en/of uitleg waarom ik zo deed. Ik kalmeer dus wel snel (gelukkig). Het gebeurt ook niet vaak, maar elke keer is een keer te veel natuurlijk. Ik benoem ook meermaals per dag wat ik zo goed en leuk aan ze vind en complimenteer en motiveer zo veel mogelijk. Maar zo rot dat ik me kan voelen om de dingen die ik zeg of doe tijdens mijn woede. En zo bang dat ik ze schaad hiermee, of dat hun zelfbeeld eronder lijdt. Ik ben niet de enige, dat weet ik. Maar soms voelt dat wel zo.. Ze zijn 7 en 5, overigens.