Kinderen
alle pijlers
Zo moe
zaterdag 24 juni 2017 om 18:06
Lieve forummers,
Ik wil hier graag even mijn hart luchten, en misschien ook op zoek naar herkenning/tips.
Mijn dochter is nu bijna 9 maanden oud, en ik ben gewoon zo ontzettend moe. Ze slaapt opzich wel prima maar wordt wel een paar keer per nacht wakker. Helaas hebben we een klein huisje en dus geen extra slaapkamer voor haar. Het lijkt wel alsof ze ons kan ruiken, want bij onze ouders slaapt ze namelijk wel door, maar bij ons is het echt gillen en krijsen, en dan geven we haar maar de speen of een slokje water, omdat we zelf ook willen slapen.
Daarbij ben ik nu 3 maanden bezig met mijn nieuwe, eerste echte, baan. Dit is een hele leuke baan maar het is soms ook wel vermoeiend. We zijn nog redelijk jong, ik ben net afgestudeerd en mijn vriend studeert nog. We zijn de eerste in de vriendenkring die een kindje hebben en soms voel ik me echt mijlenver verwijderd van mijn vrienden, ik spreek ook helemaal niet zo vaak met ze af omdat ik gewoon zo moe ben of geen zin heb om uit te leggen hoe het echt met me gaat.
Ik vind het moederschap bij tijd en wijle erg zwaar en ik heb het gevoel alsof ik op mijn tandvlees loop (mijn vriend deelt dit gevoel ook overigens). Soms zie ik mezelf in de spiegel en zie ik een soort spook. Als ik foto's kijk van vroeger lijkt het een gezonde meid die ik nooit meer zal worden. Dat mijn hele leven nu bestaat uit baby en werk. Vroeger sportte ik veel, en ik probeer dit echt weer op te pakken, maar ik voel me gewoon zo ontzettend moe dat het niet lukt.
Op mijn vrije dag probeer ik leuk te spelen met mijn dochter maar dan is er ook altijd een moment dat ik het beu ben en gewoon erg zwaar vind. Dan ben ik er gewoon helemaal klaar mee om de hele tijd 'stand-by' te staan. Ze kan erg hard gillen, soms doen mijn oren er gewoon pijn van. Ik voel me dan een slechte moeder, dat ik zo weinig tijd voor haar heb, en als ik dan wel tijd heb, het niet eens heel leuk vind om met haar te spelen.
Als ik het zo terug lees klinkt het wel erg deprimerend allemaal.. ik vind het ook vaak erg leuk hoor.
Het is fijn om het even van me af te schrijven in ieder geval.
Ik wil hier graag even mijn hart luchten, en misschien ook op zoek naar herkenning/tips.
Mijn dochter is nu bijna 9 maanden oud, en ik ben gewoon zo ontzettend moe. Ze slaapt opzich wel prima maar wordt wel een paar keer per nacht wakker. Helaas hebben we een klein huisje en dus geen extra slaapkamer voor haar. Het lijkt wel alsof ze ons kan ruiken, want bij onze ouders slaapt ze namelijk wel door, maar bij ons is het echt gillen en krijsen, en dan geven we haar maar de speen of een slokje water, omdat we zelf ook willen slapen.
Daarbij ben ik nu 3 maanden bezig met mijn nieuwe, eerste echte, baan. Dit is een hele leuke baan maar het is soms ook wel vermoeiend. We zijn nog redelijk jong, ik ben net afgestudeerd en mijn vriend studeert nog. We zijn de eerste in de vriendenkring die een kindje hebben en soms voel ik me echt mijlenver verwijderd van mijn vrienden, ik spreek ook helemaal niet zo vaak met ze af omdat ik gewoon zo moe ben of geen zin heb om uit te leggen hoe het echt met me gaat.
Ik vind het moederschap bij tijd en wijle erg zwaar en ik heb het gevoel alsof ik op mijn tandvlees loop (mijn vriend deelt dit gevoel ook overigens). Soms zie ik mezelf in de spiegel en zie ik een soort spook. Als ik foto's kijk van vroeger lijkt het een gezonde meid die ik nooit meer zal worden. Dat mijn hele leven nu bestaat uit baby en werk. Vroeger sportte ik veel, en ik probeer dit echt weer op te pakken, maar ik voel me gewoon zo ontzettend moe dat het niet lukt.
Op mijn vrije dag probeer ik leuk te spelen met mijn dochter maar dan is er ook altijd een moment dat ik het beu ben en gewoon erg zwaar vind. Dan ben ik er gewoon helemaal klaar mee om de hele tijd 'stand-by' te staan. Ze kan erg hard gillen, soms doen mijn oren er gewoon pijn van. Ik voel me dan een slechte moeder, dat ik zo weinig tijd voor haar heb, en als ik dan wel tijd heb, het niet eens heel leuk vind om met haar te spelen.
Als ik het zo terug lees klinkt het wel erg deprimerend allemaal.. ik vind het ook vaak erg leuk hoor.
Het is fijn om het even van me af te schrijven in ieder geval.
zaterdag 24 juni 2017 om 18:11
zaterdag 24 juni 2017 om 18:15
Verhuizen een optie? Meer ruimte scheelt wel een hoop. Doet je vriend ook de nachten, of geef je nog bv/doe jij alles? Kun je meer hulp vragen van opa's/oma's? Dat je eens kunt bijtanken?
Verder wel herkenbaar hoor. Ik vond de combinatie met werk ook zwaar in het begin. Het is gewoon ontzettend wennen allemaal. Je gaat hier echt doorheen komen. Probeer niet te veel te moeten van jezelf, naast het verzorgen van kind + je werk, is er nu even niet veel ruimte voor andere dingen. Accepteer dat ipv je ertegen te verzetten.
Vroeg naar bed en er het beste van maken. Het lijkt nu misschien een eindeloze tijd en alsof je leven nooit meer anders gaat Zijn, maar het wordt echt beter!
Verder wel herkenbaar hoor. Ik vond de combinatie met werk ook zwaar in het begin. Het is gewoon ontzettend wennen allemaal. Je gaat hier echt doorheen komen. Probeer niet te veel te moeten van jezelf, naast het verzorgen van kind + je werk, is er nu even niet veel ruimte voor andere dingen. Accepteer dat ipv je ertegen te verzetten.
Vroeg naar bed en er het beste van maken. Het lijkt nu misschien een eindeloze tijd en alsof je leven nooit meer anders gaat Zijn, maar het wordt echt beter!
zaterdag 24 juni 2017 om 18:18
Dit klopt denk ik wel, we zijn aan het kijken of we een plekje in de slaapkamer voor haarzelf kunnen maken, dat lijkt ons eigenlijk ook beter voor haar.
zaterdag 24 juni 2017 om 18:22
Dankje wel dat is een lieve reactie. Verhuizen is lastig, omdat we over 1 of 2 jaar willen gaan kopen en iets groters huren erg duur & gewild is in de stad waar we wonen.L0t schreef: ↑24-06-2017 18:15Verhuizen een optie? Meer ruimte scheelt wel een hoop. Doet je vriend ook de nachten, of geef je nog bv/doe jij alles? Kun je meer hulp vragen van opa's/oma's? Dat je eens kunt bijtanken?
Verder wel herkenbaar hoor. Ik vond de combinatie met werk ook zwaar in het begin. Het is gewoon ontzettend wennen allemaal. Je gaat hier echt doorheen komen. Probeer niet te veel te moeten van jezelf, naast het verzorgen van kind + je werk, is er nu even niet veel ruimte voor andere dingen. Accepteer dat ipv je ertegen te verzetten.
Vroeg naar bed en er het beste van maken. Het lijkt nu misschien een eindeloze tijd en alsof je leven nooit meer anders gaat Zijn, maar het wordt echt beter!
zaterdag 24 juni 2017 om 18:22
Voor het gillen kun je oordopjes indoen. Klinkt misschien suf, maar hielp mij echt om rustiger te blijven tijdens gilsessies (gekocht bij Kruidvat). Scheelt flink wat decibellen en zere oren.
De eerste tijd kan zwaar zijn. Ook al heb je er zelf voor gekozen, je kunt niet alles voorzien. Al eens gekeken naar hulp bij slapen? Stephanie Lampe bijvoorbeeld? Ik zou in ieder geval niet weer snel voor een tweede gaan. Dat doen veel mensen, dan 'hebben ze het maar gehad'. Volgens mij raak je dan jezelf echt helemaal kwijt. Ook heftig voor de relatie. Schroom niet om hulp in te schakelen. Doormodderen is zonde.
De eerste tijd kan zwaar zijn. Ook al heb je er zelf voor gekozen, je kunt niet alles voorzien. Al eens gekeken naar hulp bij slapen? Stephanie Lampe bijvoorbeeld? Ik zou in ieder geval niet weer snel voor een tweede gaan. Dat doen veel mensen, dan 'hebben ze het maar gehad'. Volgens mij raak je dan jezelf echt helemaal kwijt. Ook heftig voor de relatie. Schroom niet om hulp in te schakelen. Doormodderen is zonde.
zaterdag 24 juni 2017 om 18:23
Herkenbaar hoor.
In het begin is het gewoon erg zwaar. Voor de een is het gewoon erg vermoeiend om na een bevalling ook weer te gaan werken. Probeer gewoon in ieder geval je hoofd leeg te hebben die dagen dat je thuis bent. Scheelt een hoop. Echt waar het wordt beter. En
Je moet maar zo denken, straks als jij uit de luiers bent moeten die vriendinnen nog beginnen. Jong moeder worden heeft ook echt wel zijn voordelen.
Ga een weekend weg of zo met zijn tweeën.
In het begin is het gewoon erg zwaar. Voor de een is het gewoon erg vermoeiend om na een bevalling ook weer te gaan werken. Probeer gewoon in ieder geval je hoofd leeg te hebben die dagen dat je thuis bent. Scheelt een hoop. Echt waar het wordt beter. En
Je moet maar zo denken, straks als jij uit de luiers bent moeten die vriendinnen nog beginnen. Jong moeder worden heeft ook echt wel zijn voordelen.
Ga een weekend weg of zo met zijn tweeën.
zaterdag 24 juni 2017 om 18:24
Bedankt voor de reactie, oordopjes is misschien wel een goede.pieterpad schreef: ↑24-06-2017 18:22Voor het gillen kun je oordopjes indoen. Klinkt misschien suf, maar hielp mij echt om rustiger te blijven tijdens gilsessies (gekocht bij Kruidvat). Scheelt flink wat decibellen en zere oren.
De eerste tijd kan zwaar zijn. Ook al heb je er zelf voor gekozen, je kunt niet alles voorzien. Al eens gekeken naar hulp bij slapen? Stephanie Lampe bijvoorbeeld? Ik zou in ieder geval niet weer snel voor een tweede gaan. Dat doen veel mensen, dan 'hebben ze het maar gehad'. Volgens mij raak je dan jezelf echt helemaal kwijt. Ook heftig voor de relatie. Schroom niet om hulp in te schakelen. Doormodderen is zonde.
zaterdag 24 juni 2017 om 18:26
Bedankt voor je reactieAna_Isabel_ schreef: ↑24-06-2017 18:11Je klinkt heel normaal hoor
Dat gillen doet mijn dochter van 10 maanden ook. Ze is haar stem/eigen wil aan het ontdekken en die combie is soms fataal
Als ik jullie was, zou ik slaapkamer aan dochter geven en zelf een slaapbank aanschaffen voor in de woonkamer.
opzich vind ik dit een goede optie alleen hebben we een raar huis, waardoor de slaapkamer veel groter is dan de woonkamer/keuken. We zijn wel naar opties aan het kijken om een extra kamertje voor haar te maken in de slaapkamer.
zaterdag 24 juni 2017 om 18:28
Bedankt voor je reactie, fijn om te horengaultier schreef: ↑24-06-2017 18:23Herkenbaar hoor.
In het begin is het gewoon erg zwaar. Voor de een is het gewoon erg vermoeiend om na een bevalling ook weer te gaan werken. Probeer gewoon in ieder geval je hoofd leeg te hebben die dagen dat je thuis bent. Scheelt een hoop. Echt waar het wordt beter. En
Je moet maar zo denken, straks als jij uit de luiers bent moeten die vriendinnen nog beginnen. Jong moeder worden heeft ook echt wel zijn voordelen.
Ga een weekend weg of zo met zijn tweeën.
zaterdag 24 juni 2017 om 18:30
Ik zit je reactie nog eens na te denken en ik vind eigenlijk dat je een heel goed punt hebt, over hoofd leeg maken. Ik zit soms nog na mijn werk mijn werk-mail te checken, daar ga ik mee ophouden.gaultier schreef: ↑24-06-2017 18:23Herkenbaar hoor.
In het begin is het gewoon erg zwaar. Voor de een is het gewoon erg vermoeiend om na een bevalling ook weer te gaan werken. Probeer gewoon in ieder geval je hoofd leeg te hebben die dagen dat je thuis bent. Scheelt een hoop. Echt waar het wordt beter. En
Je moet maar zo denken, straks als jij uit de luiers bent moeten die vriendinnen nog beginnen. Jong moeder worden heeft ook echt wel zijn voordelen.
Ga een weekend weg of zo met zijn tweeën.
zaterdag 24 juni 2017 om 18:31
Het wordt vanzelf beter en kan me het helemaal voorstellen.
Waarschijnlijk slaapt je dochter ook beter op zichzelf, als ik het zo hoor. Mijn zoontje was precies zo. Die sliep zó slecht bij ons op de kamer. Misschien door man zn gesnurk.
Idd een plekje voor haarzelf maken, kamerscherm ofzo kopen.
En idd oordopjes, dan hoor je haar nog wel, maar is het allemaal net ff wat minder hard en heftig.
Maar echt, dit is tijdelijk. Daarna heb je weer andere perikelen, want he, kinderen. Maar dit stukje gaat ook weer over.
Waarschijnlijk slaapt je dochter ook beter op zichzelf, als ik het zo hoor. Mijn zoontje was precies zo. Die sliep zó slecht bij ons op de kamer. Misschien door man zn gesnurk.
Idd een plekje voor haarzelf maken, kamerscherm ofzo kopen.
En idd oordopjes, dan hoor je haar nog wel, maar is het allemaal net ff wat minder hard en heftig.
Maar echt, dit is tijdelijk. Daarna heb je weer andere perikelen, want he, kinderen. Maar dit stukje gaat ook weer over.
zaterdag 24 juni 2017 om 18:33
Ik was jong moeder..en als enige van leeftijdsgenoten
Daar moet je ook de vruchten van plukken. Kind bij papa en lekker uit en nachtje bij vriendin slapen. Geen babypraat even. Dat ben ik echt gaan doen omdat ik gek werd anders
Verder idd zsm een apart kamertje voor haar creeren.
Ik wist zeker dat het bij 1 bleef...echter het werd echt makkelijker en leuker
Nu geniet ik dat leeftijdsgenoten in gebroken nachten zitten en de mijne al lekker zelfstandig zijn.
Daar moet je ook de vruchten van plukken. Kind bij papa en lekker uit en nachtje bij vriendin slapen. Geen babypraat even. Dat ben ik echt gaan doen omdat ik gek werd anders
Verder idd zsm een apart kamertje voor haar creeren.
Ik wist zeker dat het bij 1 bleef...echter het werd echt makkelijker en leuker
Nu geniet ik dat leeftijdsgenoten in gebroken nachten zitten en de mijne al lekker zelfstandig zijn.
zaterdag 24 juni 2017 om 18:34
Probeer op je vrije dag lekker naar buiten te gaan met je dochter. Dan hoef je haar niet constant te entertainen en buiten voel ik me ook echt minder moe. Even naar de supermarkt, kinderboerderij etc.
Ik zou toch ook wel mijn hart proberen te luchten bij goede vrienden. Dan kunnen ze ook rekening met je houden en hopelijk begrijpen ze dan ook waarom je minder vaak af kan spreken of komen ze naar jou toe.
Ik zou toch ook wel mijn hart proberen te luchten bij goede vrienden. Dan kunnen ze ook rekening met je houden en hopelijk begrijpen ze dan ook waarom je minder vaak af kan spreken of komen ze naar jou toe.
zaterdag 24 juni 2017 om 18:36
zaterdag 24 juni 2017 om 19:08
Onze zoon is 3.5 en slaapt het liefst bij ons in bed. Hij start altijd in zijn eigen bed, maar kruipt wel eens ertussenin als hij wakker wordt en niet weer verder kan slapen. Heel soms mag hij een hele nacht bij ons en hij vindt dat heerlijk. Dus dat het voor je kind zo onrustig is om bij de ouders te slapen, dat geloof ik niet. Dat de ouders meer privacy of eigen plek willen snap ik prima, dus creëer dat, als dat gaat.sushilala schreef: ↑24-06-2017 18:36Ik begrijp eerlijk gezegd niet dat je aan kinderen begint als je ze geen eigen slaapkamer kunt geven.
Ik zou van jullie grote slaapkamer twee kleine maken, of verhuizen.
Voor jullie is dit killing en voor haar ook erg onrustig, en als ze ouder wordt gewoon niet leuk. Dan wil ze haar even kamertje.
Verder TO, het wordt anders en meestal makkelijker. En dat veranderen gaat heel snel. Ik heb wel voor mezelf ingesteld dat ik 1 avond in de week voor mezelf iets ging doen. In mijn geval is dat sporten, omdat ik daar energie van krijg. Zoek voor jezelf iets waar je energie van krijgt, een cursus of sport of afspraak waar je van oplaadt. Dat helpt echt heel veel!
zaterdag 24 juni 2017 om 19:18
Nou voor sommige kinderen wel. Andere kinderen vinden het heerlijk bij hun ouders te slapen. Ik hoop mn dochtertje straks ook. Maar voor zoontje werkte het niet. En dat was toch echt omdat het voor hém niet rustig was, ipv voor ons.aikidoka schreef: ↑24-06-2017 19:08Onze zoon is 3.5 en slaapt het liefst bij ons in bed. Hij start altijd in zijn eigen bed, maar kruipt wel eens ertussenin als hij wakker wordt en niet weer verder kan slapen. Heel soms mag hij een hele nacht bij ons en hij vindt dat heerlijk. Dus dat het voor je kind zo onrustig is om bij de ouders te slapen, dat geloof ik niet. Dat de ouders meer privacy of eigen plek willen snap ik prima, dus creëer dat, als dat gaat.
Verder TO, het wordt anders en meestal makkelijker. En dat veranderen gaat heel snel. Ik heb wel voor mezelf ingesteld dat ik 1 avond in de week voor mezelf iets ging doen. In mijn geval is dat sporten, omdat ik daar energie van krijg. Zoek voor jezelf iets waar je energie van krijgt, een cursus of sport of afspraak waar je van oplaadt. Dat helpt echt heel veel!
