Begraafplaatsen
vrijdag 16 september 2011 om 12:58
Als klein meisje kwam ik vaak met mijn ouders op de plaatselijke begraafplaats. Vaste stop op de zondagmiddag wandeling. Af en toe werd er bij een graf een bloemetje neergelegd.
Laatst had ik weer een begrafenis. Opeens viel het verschil tussen die sobere, bijna strenge begraafplaats met hier en daar wat bloemen en de graven anno nu op: beeldjes, lantaarntjes, knuffels. Ik zag zelfs ballonnen.
Práchtig vond ik dat. Ik bedacht me dat misschien wel de vervangers zijn van de kerkelijke rituelen van vroeger en hoe het kopen van zo'n beeldje, het bezig zijn met het graf tot troost kan zijn.
Sindsdien denk ik na wat ik wil, als ik straks dood en begraven ben.
En jullie?
Laatst had ik weer een begrafenis. Opeens viel het verschil tussen die sobere, bijna strenge begraafplaats met hier en daar wat bloemen en de graven anno nu op: beeldjes, lantaarntjes, knuffels. Ik zag zelfs ballonnen.
Práchtig vond ik dat. Ik bedacht me dat misschien wel de vervangers zijn van de kerkelijke rituelen van vroeger en hoe het kopen van zo'n beeldje, het bezig zijn met het graf tot troost kan zijn.
Sindsdien denk ik na wat ik wil, als ik straks dood en begraven ben.
En jullie?
vrijdag 16 september 2011 om 13:05
In zuidelijke landen heb je "dodensteden".
Snoezeman en ik hebben de afgelopen vakantie regelmatig verzucht dat we dáár of dáár wel dood wilden liggen, in zo'n mooi huisje met uitzicht op zee, of over een dal.
Ik durf te wedden dat die doden op de één of andere manier daar wél naar kunnen kijken.
Snoezeman en ik hebben de afgelopen vakantie regelmatig verzucht dat we dáár of dáár wel dood wilden liggen, in zo'n mooi huisje met uitzicht op zee, of over een dal.
Ik durf te wedden dat die doden op de één of andere manier daar wél naar kunnen kijken.
Betty White: "Once you go blackberry... Hmmmmmhmmmm"
vrijdag 16 september 2011 om 13:06
Bij mijn oma ligt iemand die ergens in de 20 is geworden. Daar stond werkelijk waar van alles. 3 grote goudkleurige lantaarns voor waxinelichthouders, knuffels, knalroze en goudkleurige beeldjes. En dan nog bloemen. Het zag er nogal bont uit. Persoonlijk vind ik dat niet mooi, maar goed, als haar familie dat wel vindt is hen dat goed recht.
vrijdag 16 september 2011 om 13:07
Ik vind het mooi dat men tegenwoordig rouwt zoals men wil, ipv zoals het " hoort " . Ik was vorige maand bij het graf van mijn oma en op een nabijgelegen graf ( van een tiener ) lag een lege fles drank; daar had men gedronken, gerouwd en misschien wel het leven van die overleden persoon " gevierd ". Ik vind dat ontroerend.
In een boom boven een ander graf hingen lampionnen. Ik heb kaarsjes gezien, zelfbeschilderde stenen, kabouters, beertjes, zo veel graven waarbij je kon zien , hoe omschrijf ik dat, dat iemand gemist wordt, waar diegene van hield, ....
Een " keurig " en onderhouden graf wil niet zeggen dat die overledene niet gemist wordt, zo is het niet.
Ik heb - ook wij wandelden vroeger - begraafplaatsen altijd - prettig - plechtig gevonden. Maar dit vind ik prettiger.
In een boom boven een ander graf hingen lampionnen. Ik heb kaarsjes gezien, zelfbeschilderde stenen, kabouters, beertjes, zo veel graven waarbij je kon zien , hoe omschrijf ik dat, dat iemand gemist wordt, waar diegene van hield, ....
Een " keurig " en onderhouden graf wil niet zeggen dat die overledene niet gemist wordt, zo is het niet.
Ik heb - ook wij wandelden vroeger - begraafplaatsen altijd - prettig - plechtig gevonden. Maar dit vind ik prettiger.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 16 september 2011 om 13:09
quote:snoesje666 schreef op 16 september 2011 @ 13:05:
In zuidelijke landen heb je "dodensteden".
Ik roep ook altijd dat ik zo'n marmeren praalgraf wil.
Prachtig vind ik dat. Grote gezellige engel erbij. En een beetje leuke foto van mezelf op mijn steen.
In zuidelijke landen heb je "dodensteden".
Ik roep ook altijd dat ik zo'n marmeren praalgraf wil.
Prachtig vind ik dat. Grote gezellige engel erbij. En een beetje leuke foto van mezelf op mijn steen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 16 september 2011 om 13:10
Ik zie op de begraafplaats waar ik regelmatig kom graven met allerlei toeters en bellen (op een graf staat nu bijvoorbeeld een beeld van een eend dat kwaakt als je er langs loopt) en als dat past bij die mensen, prima.
Maar ik wil het niet.
Ik hou niet van beeldjes, lantarens, knuffels etc. dus wil die ook niet op mijn graf bij mijn urn.
Bloemen mogen wel, maar geen heide, daar heb ik een hekel aan.
Maar ik wil het niet.
Ik hou niet van beeldjes, lantarens, knuffels etc. dus wil die ook niet op mijn graf bij mijn urn.
Bloemen mogen wel, maar geen heide, daar heb ik een hekel aan.
vrijdag 16 september 2011 om 13:12
In het cairibisch gebied zie je ook dat mensen de graven 'gezellig' maken. Men gaat er dan ook rustig picknicken met de familie, op speciale dagen. Ik hou daar wel van. In plaats van een naargeestige plek worden kerkhoven persoonlijk, intiem en een fijne plek om je geliefden te herdenken.
Mijn oudere familieleden echter (zeg 70+) zijn daarin conservatiever. Die zien liever de ouderwetse en plechtige soberheid bij hun familiegraven en vinden bloemen bont genoeg.
Wat mij betreft kan dat prima naast elkaar bestaan.
Mijn oudere familieleden echter (zeg 70+) zijn daarin conservatiever. Die zien liever de ouderwetse en plechtige soberheid bij hun familiegraven en vinden bloemen bont genoeg.
Wat mij betreft kan dat prima naast elkaar bestaan.
vrijdag 16 september 2011 om 13:16
Ik heb een keer een programma gezien dat Gordon God had "gevonden" . Hij had een heel mooi groot beeld in zijn tuin en had met zijn moeder daar iets speciaals mee. Toen ze is overleden heeft hij het beeld op haar graf laten zetten. Ook te zien op youtube de begrafenis.
Erg mooi zo'n beeld met zo'n verhaal erachter.
Ik vind dat iedereen moet doen wat die prettig vind, en op welke manier te rouwen.
Ik wil gecremeerd worden, heb ik ook geen graf die er leeg bij staat, heb verder geen familie dus voor wie zou ik dat doen?
Erg mooi zo'n beeld met zo'n verhaal erachter.
Ik vind dat iedereen moet doen wat die prettig vind, en op welke manier te rouwen.
Ik wil gecremeerd worden, heb ik ook geen graf die er leeg bij staat, heb verder geen familie dus voor wie zou ik dat doen?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
vrijdag 16 september 2011 om 13:16
quote:jansenenjanssens schreef op 16 september 2011 @ 13:10:
Over smaak valt niet te twisten natuurlijk Toffifee Heb jij je eraan gestoord toen je het graf van je oma bezocht? Of dacht je inderdaad 'hun goed recht?'
BGB, een fles wijn is wel toepasselijk bij mij Nee, niet aan gestoord. Je kunt er echter ook niet echt om heen. Er staan nog net geen knipperende neonletters boven.
Over smaak valt niet te twisten natuurlijk Toffifee Heb jij je eraan gestoord toen je het graf van je oma bezocht? Of dacht je inderdaad 'hun goed recht?'
BGB, een fles wijn is wel toepasselijk bij mij Nee, niet aan gestoord. Je kunt er echter ook niet echt om heen. Er staan nog net geen knipperende neonletters boven.
vrijdag 16 september 2011 om 13:17
Voor mij is de "aankleding" van 'n graf vaak 'n weergave van hoe mensen hun leven leven. De nabestaanden bedoel ik dan. Daar zit voor mij geen goed of fout bij, de één leeft uitbundiger dan de ander, maakt qua kwaliteit van leven niks uit.
Ik vind de verschillen daarin heel mooi. Ook de verschillen in rouwen. Voor de één is een bezoek aan 't graf van 'n dierbare het opnieuw openrijten van 'n heel pijnlijke wond, voor de ander is het herinneringen ophalen aan hoe die persoon geleefd heeft. Beiden rouwen op heel andere manieren, maar laten wel zien te geven om de overledene.
Met mijn graf later mogen mijn nabestaanden doen wat ze goeddunkt qua versiering etc. Als het 'n stijve, strakke bedoening wordt waar ze zich totaal niet fijn bij voelen en daarom wegblijven, dan heb ik liever dat ze er 'n kermis van maken met lichtjes en beeldjes en weet ik veel wat nog meer. Als ze maar 'n plek hebben om zich terug te trekken als ze dat nodig hebben. Waar ze zich fijn voelen.
Ik vind de verschillen daarin heel mooi. Ook de verschillen in rouwen. Voor de één is een bezoek aan 't graf van 'n dierbare het opnieuw openrijten van 'n heel pijnlijke wond, voor de ander is het herinneringen ophalen aan hoe die persoon geleefd heeft. Beiden rouwen op heel andere manieren, maar laten wel zien te geven om de overledene.
Met mijn graf later mogen mijn nabestaanden doen wat ze goeddunkt qua versiering etc. Als het 'n stijve, strakke bedoening wordt waar ze zich totaal niet fijn bij voelen en daarom wegblijven, dan heb ik liever dat ze er 'n kermis van maken met lichtjes en beeldjes en weet ik veel wat nog meer. Als ze maar 'n plek hebben om zich terug te trekken als ze dat nodig hebben. Waar ze zich fijn voelen.
vrijdag 16 september 2011 om 13:17
RENKUM - De liefde voor het Nederlands elftal reikt soms tot over de grenzen van de dood. De familie van de drie jaar geleden overleden Dorus Gerrits uit Renkum heeft zijn graf volop versierd met oranje. Bij leven was Dorus een meer dan groot Oranjefan. Rond de belangrijke kampioenschappen versierde de handelaar in edelmetalen zijn hele huis met de kleur van het Nederlands elftal. Zijn familie zet die door Gerrit zo gekoesterde traditie nu voort op de begraafplaats aan de Hartenseweg in Renkum. Overigens is het graf van Gerrit bepaald niet de enige laatste rustplaats in Nederland die versierd is met oranje.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 16 september 2011 om 13:18
ik rook ook vaak een sigaret als ik het graf van mijn man bezoek, beetje onkruid wieden, nieuwe plantjes erin.
soms een beetje kletsen als er andere nabestaanden zijn.
mijn kids lopen vaak ook wat rond, toen ze nog kleiner waren kwamen ze weleens terug met prullaria van andere graven.
heel gedoe om dat dan weer terug op de plek te krijgen.
soms een beetje kletsen als er andere nabestaanden zijn.
mijn kids lopen vaak ook wat rond, toen ze nog kleiner waren kwamen ze weleens terug met prullaria van andere graven.
heel gedoe om dat dan weer terug op de plek te krijgen.
wij slapen nooit.
vrijdag 16 september 2011 om 13:20
http://www.online-begraafplaatsen.nl/ni ... mmand=list
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 16 september 2011 om 13:22
Ik vind het wel mooi als de graven wat natuurlijker zijn. Dus wel bloemen en planten, maar niet heel veel beeldjes, lantaarns etc.
Maar iedereen mag het zelf weten uiteraard.
De (enige) begraafplaats waar ik wel eens kom is wat dat betreft vrij eenvoudig. Heb nog niet veel gezien van wat hierboven is genoemd.
Het groen wordt er altijd goed onderhouden.
En verhoudingsgewijs zijn er veel oude graven, van mensen die al heel lang niet meer leven, waarvan het graf nog bewaard wordt. Die zijn sowieso alleen met groen en een steen. (graven van voor de tweede wereldoorlog bijv)
Wel vind ik dat andere mensen in alle rust naar het graf van hun geliefde moeten kunnen. Een kwakende kikker daar zou ik niet zo blij mee zijn eigenlijk.
Maar iedereen mag het zelf weten uiteraard.
De (enige) begraafplaats waar ik wel eens kom is wat dat betreft vrij eenvoudig. Heb nog niet veel gezien van wat hierboven is genoemd.
Het groen wordt er altijd goed onderhouden.
En verhoudingsgewijs zijn er veel oude graven, van mensen die al heel lang niet meer leven, waarvan het graf nog bewaard wordt. Die zijn sowieso alleen met groen en een steen. (graven van voor de tweede wereldoorlog bijv)
Wel vind ik dat andere mensen in alle rust naar het graf van hun geliefde moeten kunnen. Een kwakende kikker daar zou ik niet zo blij mee zijn eigenlijk.
vrijdag 16 september 2011 om 13:22
Over mijn eigen begrafenis heb ik wel ideen maar die moeten nog wat concreter worden. Mijn man en ik hebben wel goed nagedacht toen onze dochter overleed. We hebben haar bewust laten cremeren, met de gedachte in ons achterhoofd dat we ooit zouden kunnen verhuizen. Nu staat er in de kamer een mooi klein urntje met een knuffeltje ernaast, niks macabers aan, waar we vaak kaarsjes bij branden en waar ik witte roosjes bijzet.
En als ik alleen thuis ben houd ik hardop hele verhalen tegen haar , op andere momenten doe ik dat in stilte.
En als ik alleen thuis ben houd ik hardop hele verhalen tegen haar , op andere momenten doe ik dat in stilte.
Egels kunnen momenteel moeilijk aan water komen. Help ze door een schoteltje met water op een beschut plekje neer te zetten, liefst met wat speciaal egelvoer (te koop in dierenwinkels). Voor insecten op een hogere plek een schoteltje water met steentjes.
vrijdag 16 september 2011 om 13:28
Ik vind graven met beeldjes, beertjes, blikjes echt niet mooi.
Voor mij alsjeblieft niet zo'n graf.
Doe mij maar stijlvol. Ontworpen door Piet Boon ofzo...
1 mooie bos bloemen. Wat groen er omheen. Graag een prachtige boom op de achtergrond.
En geen rommel er omheen.
En een mooie steen met pakkende tekst.
Geen suffe teksten als 'afscheid nemen bestaat niet' of 'je hebt een steen verlegd in een rivier bla bla'.
Voor mij alsjeblieft niet zo'n graf.
Doe mij maar stijlvol. Ontworpen door Piet Boon ofzo...
1 mooie bos bloemen. Wat groen er omheen. Graag een prachtige boom op de achtergrond.
En geen rommel er omheen.
En een mooie steen met pakkende tekst.
Geen suffe teksten als 'afscheid nemen bestaat niet' of 'je hebt een steen verlegd in een rivier bla bla'.
vrijdag 16 september 2011 om 13:29
Ik vind het prachtig om mooie begraafplaatsen te bezoeken. Je krijgt ideeen wat jezelf wel of niet wilt. Een beeld (al dan niet fout) bij wat de overledenen is overkomen, hoe oud ze zijn geworden etc. etc.
Ikzelf zou een heel strak graf willen met een rvs naambord. Of ik wil gewoon gecremeerd worden. Ik vind het fijn dat mensen kunnen versieren wat ze willen. het zou echter niet mijn keuze zijn. Zo'n oranje graf vind ik grappig. Hoewel ik betwijfel of ik daarnaast wil liggen!
Ikzelf zou een heel strak graf willen met een rvs naambord. Of ik wil gewoon gecremeerd worden. Ik vind het fijn dat mensen kunnen versieren wat ze willen. het zou echter niet mijn keuze zijn. Zo'n oranje graf vind ik grappig. Hoewel ik betwijfel of ik daarnaast wil liggen!
Volg je hart. Dat klopt.
vrijdag 16 september 2011 om 13:30
quote:sweetfirefly schreef op 16 september 2011 @ 13:22:
Nu staat er in de kamer een mooi klein urntje met een knuffeltje ernaast, niks macabers aan, waar we vaak kaarsjes bij branden en waar ik witte roosjes bijzet.
En als ik alleen thuis ben houd ik hardop hele verhalen tegen haar , op andere momenten doe ik dat in stilte.Wat een prachtig idee! En wat lief dat ze zo toch altijd dichtbij is en haar egien stukje houdt. En jij hebt een plek om te rouwen. Mooi!
Nu staat er in de kamer een mooi klein urntje met een knuffeltje ernaast, niks macabers aan, waar we vaak kaarsjes bij branden en waar ik witte roosjes bijzet.
En als ik alleen thuis ben houd ik hardop hele verhalen tegen haar , op andere momenten doe ik dat in stilte.Wat een prachtig idee! En wat lief dat ze zo toch altijd dichtbij is en haar egien stukje houdt. En jij hebt een plek om te rouwen. Mooi!
Volg je hart. Dat klopt.
vrijdag 16 september 2011 om 13:31