Overig
alle pijlers
Begraafplaatsen
vrijdag 16 september 2011 om 12:58
Als klein meisje kwam ik vaak met mijn ouders op de plaatselijke begraafplaats. Vaste stop op de zondagmiddag wandeling. Af en toe werd er bij een graf een bloemetje neergelegd.
Laatst had ik weer een begrafenis. Opeens viel het verschil tussen die sobere, bijna strenge begraafplaats met hier en daar wat bloemen en de graven anno nu op: beeldjes, lantaarntjes, knuffels. Ik zag zelfs ballonnen.
Práchtig vond ik dat. Ik bedacht me dat misschien wel de vervangers zijn van de kerkelijke rituelen van vroeger en hoe het kopen van zo'n beeldje, het bezig zijn met het graf tot troost kan zijn.
Sindsdien denk ik na wat ik wil, als ik straks dood en begraven ben.
En jullie?
Laatst had ik weer een begrafenis. Opeens viel het verschil tussen die sobere, bijna strenge begraafplaats met hier en daar wat bloemen en de graven anno nu op: beeldjes, lantaarntjes, knuffels. Ik zag zelfs ballonnen.
Práchtig vond ik dat. Ik bedacht me dat misschien wel de vervangers zijn van de kerkelijke rituelen van vroeger en hoe het kopen van zo'n beeldje, het bezig zijn met het graf tot troost kan zijn.
Sindsdien denk ik na wat ik wil, als ik straks dood en begraven ben.
En jullie?
vrijdag 16 september 2011 om 14:23
quote:snoesje666 schreef op 16 september 2011 @ 13:31:
Als ik met mijn oma naar het graf van mijn opa ging, dan overwoog ik wel eens om daar een theeschenkerij te beginnen. Die oudjes ontmoeten altijd wel een kennis, kwebbeldekwebbel, en zijn zo een uurtje verder.Dat laat het bestemmingsplan waarschijnlijk niet toe, de bestemming is "begraafplaats" en niet horeca. Toch kan ik het me wel indenken, het kan een plek zijn om even tot rust te komen, en dan een kopje koffie of thee er bij is wel fijn . . . .
Als ik met mijn oma naar het graf van mijn opa ging, dan overwoog ik wel eens om daar een theeschenkerij te beginnen. Die oudjes ontmoeten altijd wel een kennis, kwebbeldekwebbel, en zijn zo een uurtje verder.Dat laat het bestemmingsplan waarschijnlijk niet toe, de bestemming is "begraafplaats" en niet horeca. Toch kan ik het me wel indenken, het kan een plek zijn om even tot rust te komen, en dan een kopje koffie of thee er bij is wel fijn . . . .
vrijdag 16 september 2011 om 14:23
Hier kun je de grafrechten ook voor 10 of 15 jaar kopen. Mijn vaders graf hebben we voor 20 jaar gekocht en tegen de tijd dat we die beslissing moeten nemen om te verlengen is het aan mijn broer en mij om te beslissen voor hoe lang we dat doen.
Zelf vind ik uitbundige graven meestal wel mooi, zeker als het een kindergraf betreft. Mijn vaders graf hebben we rustig gehouden. 2 lampjes die op zonnenenergie werken en aangaan bij schemering, een vlinder namens mijn dochter, een mooi boeket met bloemen en een buddah. En toen was het graf vol want het is een urnengrafje. Uiteraard staat er een mooie steen op, en liggen er zorgvuldig uitgekozen steentjes op. Het is een graf geworden zoals mijn vader was. Een pakkende tekst en erg rustig.
Als ik zelf kom te overlijden mogen mijn nabestaanden zelf weten wat ze doen. Wel roep ik nu al, dat mijn dochter (en eventuele andere kinderen) daar de grootse stem in zou moeten hebben, aangezien zij het langst zonder mij verder moet. Wat ze doen, cremeren of begraven doet er voor mij niet toe. Ik heb maar een maar, als ik gecremeerd word wil ik dat mijn urn begraven word.
Zelf vind ik uitbundige graven meestal wel mooi, zeker als het een kindergraf betreft. Mijn vaders graf hebben we rustig gehouden. 2 lampjes die op zonnenenergie werken en aangaan bij schemering, een vlinder namens mijn dochter, een mooi boeket met bloemen en een buddah. En toen was het graf vol want het is een urnengrafje. Uiteraard staat er een mooie steen op, en liggen er zorgvuldig uitgekozen steentjes op. Het is een graf geworden zoals mijn vader was. Een pakkende tekst en erg rustig.
Als ik zelf kom te overlijden mogen mijn nabestaanden zelf weten wat ze doen. Wel roep ik nu al, dat mijn dochter (en eventuele andere kinderen) daar de grootse stem in zou moeten hebben, aangezien zij het langst zonder mij verder moet. Wat ze doen, cremeren of begraven doet er voor mij niet toe. Ik heb maar een maar, als ik gecremeerd word wil ik dat mijn urn begraven word.
Erger u niet, verwonder u slechts!
vrijdag 16 september 2011 om 14:24
Het graf van mijn zwager, schoonvader en -moeder zijn ook versierd. De steen (behalve van ma) ook. Het zijn dingen die zij mooi vonden of die staan voor het beroep wat ze hadden.
We gaan er regelmatig heen om de stenen schoon te maken en bloemen neer te zetten. De steen van mijn schoonmoeder hebben we dit jaar laten reinigen door de steenhouwer. We zeggen nu wel eens dat ze er weer mooi bij ligt.
Al lopend over de begraafplaats kom je toch wel erg mooie graven tegen. Heel persoonlijk, heel mooi. Kan je nog een beetje ideeën opdoen voor je eigen graf of urnenplek.
We gaan er regelmatig heen om de stenen schoon te maken en bloemen neer te zetten. De steen van mijn schoonmoeder hebben we dit jaar laten reinigen door de steenhouwer. We zeggen nu wel eens dat ze er weer mooi bij ligt.
Al lopend over de begraafplaats kom je toch wel erg mooie graven tegen. Heel persoonlijk, heel mooi. Kan je nog een beetje ideeën opdoen voor je eigen graf of urnenplek.
vrijdag 16 september 2011 om 14:29
vrijdag 16 september 2011 om 14:31
vrijdag 16 september 2011 om 15:00
Als ik dit lees, krijg ik er een beetje kippenvel van. Wil er niet aan denken dat mijn zoontje ooit zonder mij verder moet. Maar het is de realiteit, en je moet er inderdaad over nadenken.
Als ik zelf sterf, dan wil ik gecremeerd worden en mogen mijn kind(eren) en lief met me doen waar zij zich het prettigst bij voelen.
Mijn stiefvader is overleden na een relatie van 10 jaar met mijn moeder (ik was 11), met vaderdag gingen we daar dan onze knutselwerkjes neerleggen en ook brachten we regelmatig een bloemetje. Als ik er zo over nadenk hebben de meest gekke dingen op zijn graf gelegen van zelf gemaakt stropdas tot in elkaar geknutselde sportauto's. En natuurlijk onze gedichtjes.
Ik denk regelmatig aan hem, toen mijn zoontje net geboren was had ik het gevoel alsof er iemand in de kamer was die me een trots gevoel over mezelf gaf !
De tweede naam van mijn zoontje is afgeleid van zijn naam, heel subtiel om mijn 'echte' vader en moeders partner niet tegen het hoofd te stoten. Maar duidelijk genoeg voor degene die het troost hoort te geven !
Als ik zelf sterf, dan wil ik gecremeerd worden en mogen mijn kind(eren) en lief met me doen waar zij zich het prettigst bij voelen.
Mijn stiefvader is overleden na een relatie van 10 jaar met mijn moeder (ik was 11), met vaderdag gingen we daar dan onze knutselwerkjes neerleggen en ook brachten we regelmatig een bloemetje. Als ik er zo over nadenk hebben de meest gekke dingen op zijn graf gelegen van zelf gemaakt stropdas tot in elkaar geknutselde sportauto's. En natuurlijk onze gedichtjes.
Ik denk regelmatig aan hem, toen mijn zoontje net geboren was had ik het gevoel alsof er iemand in de kamer was die me een trots gevoel over mezelf gaf !
De tweede naam van mijn zoontje is afgeleid van zijn naam, heel subtiel om mijn 'echte' vader en moeders partner niet tegen het hoofd te stoten. Maar duidelijk genoeg voor degene die het troost hoort te geven !
vrijdag 16 september 2011 om 15:10
vrijdag 16 september 2011 om 16:01
Ik vind kerkhoven/begraafplaatsen altijd heel prettig. Ik word er altijd erg rustig van. En ik vind het idd ook op een bepaalde manier 'leuk'/interessant om de graven te bekijken.
Zo lag er een paar rijtjes van mijn opa vandaan een jong meisje. Zij had een steen in de vorm van het disney kasteel, met sneeuwwitje en de 7 dwergen er voor. Heel bijzonder vond ik dat.
En in Oostenrijk was ik eens op zo'n heel oude begraafplaats. Daar waren nog middeleeuwse 'muurgraven'. In de muur stond dan een familiewapen en in van die gouden letters de naam van de overledene. Sommigen dateerden echt uit 1500, heel gaaf om te zien.
Wat ik wel naar vond op die Oostenrijkse begraafplaats waren de graven uit de oorlogstijd. Hele gezinnen die zijn omgekomen en daar gezamenlijk begraven waren (inclusief baby's), jonge mensen waarbij alleen een geboortedatum stond of bij overlijden de naam van een concentratiekamp. Enorm indrukwekkend, maar wel vreselijk verdrietig. Daar hield ik het vaak niet droog.
Zo lag er een paar rijtjes van mijn opa vandaan een jong meisje. Zij had een steen in de vorm van het disney kasteel, met sneeuwwitje en de 7 dwergen er voor. Heel bijzonder vond ik dat.
En in Oostenrijk was ik eens op zo'n heel oude begraafplaats. Daar waren nog middeleeuwse 'muurgraven'. In de muur stond dan een familiewapen en in van die gouden letters de naam van de overledene. Sommigen dateerden echt uit 1500, heel gaaf om te zien.
Wat ik wel naar vond op die Oostenrijkse begraafplaats waren de graven uit de oorlogstijd. Hele gezinnen die zijn omgekomen en daar gezamenlijk begraven waren (inclusief baby's), jonge mensen waarbij alleen een geboortedatum stond of bij overlijden de naam van een concentratiekamp. Enorm indrukwekkend, maar wel vreselijk verdrietig. Daar hield ik het vaak niet droog.