Bloed doneren
vrijdag 9 maart 2018 om 19:43
Ik zit er al een tijdje over na te denken om bloed te gaan doneren.
Ik ben totaal geen fan van naalden maar ik denk wel dat ik me erover heen kan zetten om het af en toe te doen.
Zijn er mensen die ook bloed doneren? En hoe ging dat de eerste keer? Deed het pijn?
Ik ben totaal geen fan van naalden maar ik denk wel dat ik me erover heen kan zetten om het af en toe te doen.
Zijn er mensen die ook bloed doneren? En hoe ging dat de eerste keer? Deed het pijn?
'You can't always get what you want'
vrijdag 9 maart 2018 om 20:08
Ik heb vanaf mijn 18de braaf bloed gegeven, maar ben er op een gegeven moment mee gestopt, omdat ze blijkbaar niet op B-positief zaten te wachten.
Ik heb VIJF sessies achter elkaar aan moeten geven dat ik niet aan de plasmaferese wilde. Wat uit mijn lijf gaat, gaat er niet weer in, of het nu urine, ontlasting of bloed is. Simpel. Mijn lijf, mijn mening. Vonden ze blijkbaar niet leuk in Groningen.
Puur omdat ze hier elke keer weer over begonnen te zeuren ben ik ermee gestopt.
Je wilt mijn volbloed graag, of niet.
Ik heb VIJF sessies achter elkaar aan moeten geven dat ik niet aan de plasmaferese wilde. Wat uit mijn lijf gaat, gaat er niet weer in, of het nu urine, ontlasting of bloed is. Simpel. Mijn lijf, mijn mening. Vonden ze blijkbaar niet leuk in Groningen.
Puur omdat ze hier elke keer weer over begonnen te zeuren ben ik ermee gestopt.
Je wilt mijn volbloed graag, of niet.
Betty White: "Once you go blackberry... Hmmmmmhmmmm"
vrijdag 9 maart 2018 om 21:00
Mijn zoon is laatst weggestuurd, nadat er meerdere keren misgeprikt was in beide armen... dus datze niets anders doen zegt niet alles.hamerhaai schreef: ↑09-03-2018 19:48ik ben ook geen fan van naalden, maar de mensen die bij de bloedbank werken doen niet anders dan bloed afnemen. Zij kunnen het goed, en meestal voel je er niet zo veel van.
Ik voelde me een donatie altijd kiplekker en heel energiek. Het is eigenlijk een ouderwetse aderlating, wat ze vroeger deden tegen allerlei kwalen.
Helaas mag ik geen bloed meer geven, omdat ik in de jaren 80 in Engeland gewoond heb. Helaas, hopelijk gaat deze beperking er snel af. Want ik heb jaren lang met veel plezier gedoneerd.
Such a beautiful place to be with Friends.
vrijdag 9 maart 2018 om 21:04
vrijdag 9 maart 2018 om 21:12
vrijdag 9 maart 2018 om 21:41
Wat een mooie, hartelijke reactiexxrozeliefxx schreef: ↑09-03-2018 21:12Ik was donor...ja helaas was.
Maar daar staat tegenover, ik ben er nog...
Dankzij jullie, dankzij donoren...
Steeds als ik lees dat mensen doneren,
besef ik hoe dankbaar ik ben. Dat ik nog mag leven, dankzij de mensen (jullie) die bloed doneren.
Ooit was ik donor, nu ben ik dankbaar....
![]()
vrijdag 9 maart 2018 om 21:53
vrijdag 9 maart 2018 om 23:02
Ik ben 1 keer bijna weggevallen tijdens het geven. Nu doneer ik gewoon minder dan eerst en gaat het prima. Ik geef plasma maar nu 2/3 van normaal.Hangmat schreef: ↑09-03-2018 19:53Ik heb nu 3x gedoneerd, vind het op zich niet heel pijnlijk, leuk ook niet, maar wie wel.
Helaas heb ik na het doneren klachten. Duizelig, licht in het hoofd, 2 a 3 dagen moe. Vorige keer zelfs van m'n fiets gevallen op de terugweg, voet gekneusd, twee weken niet kunnen werken.
Ik ga er dus mee stoppen. De enige reden die ze kunnen bedenken is lage bloeddruk. Ik eet en drink genoeg ervoor en er na
vrijdag 9 maart 2018 om 23:42
Ik heb jaren lang gegeven, tot ik ineens een aantal keer een laag hb had en niet mocht. Daarna werd ik zwanger, toen wilde ik niet (weet niet of het van hun had gemogen eigenlijk maar vond het geen fijn idee) en heb nu met regelmaat lage bloeddruk. Dus sindsdien niet meer geweest.
Vond het geen probleem, maar 1x iets gevoelt, toen hebben ze de naald 'verzet' en was het oké. Ging vaak met een vriendin, en dan wedstrijdje wie het snelste klaar was lol. Heb zelf een nogal standaard bloedgroep, maar die vriendin niet en is wel eens gebeld of ze aub wilde komen. Buurman is zelfs keer uit zijn bed gebeld en gevraagd of hij naar een stad half uur verder wilde rijden ivm groot ongeluk en dringende nood.
Baalde wel dat de laatste jaren de tijden zo enorm waren ingekort dat je nog maar op zeer beperkte dagen/tijden kon komen. En dus zat de halve stad er dan, en kon je rustig 1,5 uur wachten eer je aan de beurt was. Ook wel een reden om niet opnieuw te starten, weet niet waar ik die tijd vandaan moet halen.
Vond het geen probleem, maar 1x iets gevoelt, toen hebben ze de naald 'verzet' en was het oké. Ging vaak met een vriendin, en dan wedstrijdje wie het snelste klaar was lol. Heb zelf een nogal standaard bloedgroep, maar die vriendin niet en is wel eens gebeld of ze aub wilde komen. Buurman is zelfs keer uit zijn bed gebeld en gevraagd of hij naar een stad half uur verder wilde rijden ivm groot ongeluk en dringende nood.
Baalde wel dat de laatste jaren de tijden zo enorm waren ingekort dat je nog maar op zeer beperkte dagen/tijden kon komen. En dus zat de halve stad er dan, en kon je rustig 1,5 uur wachten eer je aan de beurt was. Ook wel een reden om niet opnieuw te starten, weet niet waar ik die tijd vandaan moet halen.
"It does not do to dwell on dreams, and forget to live."
vrijdag 9 maart 2018 om 23:51
Begonnen op mijn 18e, omdat het onder schooltijd mocht. Nu 54 jaar en ondertussen bijna 50 keer gegeven, je merkt er heel weinig, alleen beter niet gaan hardlopen op de dag van donatie, en ook geen wedstrijd gaan hardlopen in de week van donatie. Verder is de vinger prik voor HB bepaling net even gevoeliger dan in de arm, maar stelt allemaal weinig voor.
Alcohol lost je problemen niet op, maar dat doen melk en water ook niet.
zaterdag 10 maart 2018 om 19:05
Ik ben een aantal jaren donor. Een paar keer afgekeurd i.v.m. te lage HB.
Het aanprikken voel je wel een beetje en een keer zat het naaldje niet helemaal goed. Vond ik niet erg pijnlijk wel gevoelig. Maar dat soort dingen mag je gewoon aangeven en dan doen ze er direct wat aan.
Misschien een idee om je eens aan te melden. De eerste keer ga je voor een keuring en nemen ze een paar buisjes bloed af. Je gaat dan dus nog niet echt geven. Je kunt dan in ieder geval kijken hoe het er aan toe gaat. Als je daarna voor het eerst 'echt' gaat geven krijg je wat extra aandacht. Ze leggen uit wat ze gaan doen, stellen je op je gemak en checken wat vaker hoe het gaat.
Mocht je gaan, zorg er dan voor dat je goed uitgerust en fit bent. En natuurlijk goed hebt gegeten van te voren.
Het aanprikken voel je wel een beetje en een keer zat het naaldje niet helemaal goed. Vond ik niet erg pijnlijk wel gevoelig. Maar dat soort dingen mag je gewoon aangeven en dan doen ze er direct wat aan.
Misschien een idee om je eens aan te melden. De eerste keer ga je voor een keuring en nemen ze een paar buisjes bloed af. Je gaat dan dus nog niet echt geven. Je kunt dan in ieder geval kijken hoe het er aan toe gaat. Als je daarna voor het eerst 'echt' gaat geven krijg je wat extra aandacht. Ze leggen uit wat ze gaan doen, stellen je op je gemak en checken wat vaker hoe het gaat.
Mocht je gaan, zorg er dan voor dat je goed uitgerust en fit bent. En natuurlijk goed hebt gegeten van te voren.
zaterdag 10 maart 2018 om 19:26
volgens mij mag dat wel. Maar dat kan ik niet met zekerheid zeggen, dus heb je niet veel aan mijn antwoord
Bij Sanquin kun je met dit soort vragen terecht (site/telefonisch)
zaterdag 10 maart 2018 om 21:03
In principe is een B12-opnamestoornis geen enkel probleem. Echter als je nog in de fase van wekelijks prikken zit heb je je energie nog hard zelf nodig en zou ik het nog niet doen. Meestal ga je op termijn over naar 1x per maand of 1x per 2 maanden een B12-prik. Als dat eenmaal goed is gesetteld is bloeddonatie geen enkel probleem.
zaterdag 10 maart 2018 om 21:09
Ik doe het ook al jaren. Kijk altijd wel weg als de naald erin gaat, want dat hoef ik echt niet te zien. Je voelt het heel even, maar echt pijn kan ik het niet noemen. Kwartiertje lekker de Privé en de Story lezen, kopje koffie met een roze koek na afloop en klaar. Ik voel me altijd ook wel voldaan na een donatie, heb ik toch iets goeds gedaan voor de medemens. De reacties van de ontvangers in dit topic vind ik dan ook heel fijn om te lezen.
Oja, een paar keer een bloeduitstorting gehad achteraf, omdat er blijkbaar niet goed geprikt was (nooit gemerkt op het moment zelf). Maar ach, als dat alles is....
Oja, een paar keer een bloeduitstorting gehad achteraf, omdat er blijkbaar niet goed geprikt was (nooit gemerkt op het moment zelf). Maar ach, als dat alles is....
Nothing happens for a reason
zaterdag 10 maart 2018 om 21:31
Ik geef ook al jaren bloed. De eerste keer weet ik niet meer eigenlijk, is meer dan 10 jaar geleden! Als de naald m'n arm in gaat, voelt dat natuurlijk niet fijn en bij mij brandt het tijdens de hele donatie een beetje. Maar dat is nog geen 10 minuten. Dat heb ik er zeker voor over hoor! Ik heb trouwens ook lage bloeddruk, maar ik heb achteraf nergens last van. Tenminste, als ik voor het doneren genoeg drink.