Overig
alle pijlers
Condoleance & begrafenis
vrijdag 8 december 2017 om 16:20
Hoi,
Ik heb even dringend jullie hulp nodig.
Een collega waar ik goed mee om ga is een familielid verloren in de dood. Aankomende week hebben ze de condoleance en de begravenis.
Nou is het zo dat ik alleen hem ken niet zn vrouw, kinderen en de overledene.
Aan de ene kant wil ik gaan om mijn steun te betonen (of hoe mensen dat noemen) maar ik ben echt een emotioneel wrak op begravenisen en condoleances ik huil zooo hard ookal ken ik de persoon die is overleden niet.
We hebben het laatst gehad over begravenisen toen er nog geen sprake was van dat een familielid dood gaat. Ik heb toen benoemd dat ik niet van begravenisen hou, maar dat was in een normaal gesprek.
Nou is er plotseling een familielid van m dood. Moet ik me over emoties heen zetten en gaan? Of ben ik niet verplicht om te gaan? Dan stuur ik gewoon een appje met heel veel sterkte. Please help me!
Ik heb even dringend jullie hulp nodig.
Een collega waar ik goed mee om ga is een familielid verloren in de dood. Aankomende week hebben ze de condoleance en de begravenis.
Nou is het zo dat ik alleen hem ken niet zn vrouw, kinderen en de overledene.
Aan de ene kant wil ik gaan om mijn steun te betonen (of hoe mensen dat noemen) maar ik ben echt een emotioneel wrak op begravenisen en condoleances ik huil zooo hard ookal ken ik de persoon die is overleden niet.
We hebben het laatst gehad over begravenisen toen er nog geen sprake was van dat een familielid dood gaat. Ik heb toen benoemd dat ik niet van begravenisen hou, maar dat was in een normaal gesprek.
Nou is er plotseling een familielid van m dood. Moet ik me over emoties heen zetten en gaan? Of ben ik niet verplicht om te gaan? Dan stuur ik gewoon een appje met heel veel sterkte. Please help me!
vrijdag 8 december 2017 om 16:29
Ik ga er vanuit dat je geen persoonlijk overlijdens bericht hebt ontvangen.
In dat geval zou ik een kaart sturen en hem zodra je hem ontmoet persoonlijk condoleren.
Ik vind het een beetje overdreven om naar de begrafenis te gaan waar je verder niemand kent. Misschien wordt het door bijvoorbeeld zijn vrouw, of verdere familie helemaal niet op prijs gesteld.
In dat geval zou ik een kaart sturen en hem zodra je hem ontmoet persoonlijk condoleren.
Ik vind het een beetje overdreven om naar de begrafenis te gaan waar je verder niemand kent. Misschien wordt het door bijvoorbeeld zijn vrouw, of verdere familie helemaal niet op prijs gesteld.
merel7 wijzigde dit bericht op 08-12-2017 16:30
0.70% gewijzigd
vrijdag 8 december 2017 om 16:29
Natuurlijk ben je niet verplicht om te gaan. Ik zou bij een overlijden eerder een kaart sturen; geen appje dus. Ik vind een kaart nl. een stuk persoonlijker dan een appje.
Wat parbleu ook zegt; als je als buitenstaander compleet hysterisch bent tijdens een uitvaart; zou ik dus ook niet naar de uitvaart gaan, om de familie de kans te geven zo goed mogelijk afscheid van hun geliefde te laten nemen. Ze moeten zich dan immers niet met jou bezig hoeven houden.
Overigens denk ik wel dat het belangrijk is dat je (op een andere manier) leert met uitvaarten om te gaan. Laten we eerlijk zijn: het is niemands hobby, maar je kunt het niet altijd vermijden, zoals nu bij een familielid van een collega. Ooit zijn het mensen die wel dichtbij je staan of waar je steun voor de nabestaanden hard gewenst is en je afwezigheid als een enorm gemis wordt ervaren.
Wat parbleu ook zegt; als je als buitenstaander compleet hysterisch bent tijdens een uitvaart; zou ik dus ook niet naar de uitvaart gaan, om de familie de kans te geven zo goed mogelijk afscheid van hun geliefde te laten nemen. Ze moeten zich dan immers niet met jou bezig hoeven houden.
Overigens denk ik wel dat het belangrijk is dat je (op een andere manier) leert met uitvaarten om te gaan. Laten we eerlijk zijn: het is niemands hobby, maar je kunt het niet altijd vermijden, zoals nu bij een familielid van een collega. Ooit zijn het mensen die wel dichtbij je staan of waar je steun voor de nabestaanden hard gewenst is en je afwezigheid als een enorm gemis wordt ervaren.
vrijdag 8 december 2017 om 16:53
Dankjewel! Dit had ik echt even nodig!Tijdschriftenverslindster schreef: ↑08-12-2017 16:29Natuurlijk ben je niet verplicht om te gaan. Ik zou bij een overlijden eerder een kaart sturen; geen appje dus. Ik vind een kaart nl. een stuk persoonlijker dan een appje.
Wat parbleu ook zegt; als je als buitenstaander compleet hysterisch bent tijdens een uitvaart; zou ik dus ook niet naar de uitvaart gaan, om de familie de kans te geven zo goed mogelijk afscheid van hun geliefde te laten nemen. Ze moeten zich dan immers niet met jou bezig hoeven houden.
Overigens denk ik wel dat het belangrijk is dat je (op een andere manier) leert met uitvaarten om te gaan. Laten we eerlijk zijn: het is niemands hobby, maar je kunt het niet altijd vermijden, zoals nu bij een familielid van een collega. Ooit zijn het mensen die wel dichtbij je staan of waar je steun voor de nabestaanden hard gewenst is en je afwezigheid als een enorm gemis wordt ervaren.
vrijdag 8 december 2017 om 16:54
Eens met de rest, een kaartje sturen en niet gaan of appen.
Ik ken niemand die begrafenissen leuk vind. Maar ik denk eigenlijk dat ook weinig mensen zitten te wachten op een hysterisch huilende wildvreemde op de begrafenis van hun geliefde.
Het is trouwens steun betuigen.
Ik ken niemand die begrafenissen leuk vind. Maar ik denk eigenlijk dat ook weinig mensen zitten te wachten op een hysterisch huilende wildvreemde op de begrafenis van hun geliefde.
Het is trouwens steun betuigen.
Difficulty is inevitable, drama is a choice.
vrijdag 8 december 2017 om 17:00
Toen ik een familielid verloor, vond ik het heel fijn dat mijn directe collega's kwamen condoleren. Het familielid was al lang ernstig ziek, en ik had deeltijd zorgverlof opgenomen, dus de collega's waren al betrokken bij de situatie. De collega waar ik het meeste mee had, kwam echter niet opdagen op condoleance of begrafenis. Verder geen kaartje, geen berichtje niets.
Dat vond ik echt wel lastig, dus ik heb bij terugkomst op de werkvloer wel gezegd dat ik het jammer vond. Hij had dezelfde reden als jij: "ja, sorry, ik vind dit soort dingen heel moeilijk."
Nu accepteer ik van deze collega ook wel dat hij er oprecht zelf (teveel) moeite mee heeft, maar als advies aan jou: neem zelf initiatief tot contact door een persoonlijk kaartje te sturen of anderszins te laat weten dat je meeleeft, maar niet kunt komen. Ik zou het bericht iets persoonlijker maken dan "sterkte, afzender".
Dat vond ik echt wel lastig, dus ik heb bij terugkomst op de werkvloer wel gezegd dat ik het jammer vond. Hij had dezelfde reden als jij: "ja, sorry, ik vind dit soort dingen heel moeilijk."
Nu accepteer ik van deze collega ook wel dat hij er oprecht zelf (teveel) moeite mee heeft, maar als advies aan jou: neem zelf initiatief tot contact door een persoonlijk kaartje te sturen of anderszins te laat weten dat je meeleeft, maar niet kunt komen. Ik zou het bericht iets persoonlijker maken dan "sterkte, afzender".
vrijdag 8 december 2017 om 17:01
Kleine moeite om even te vragen of "buitenstaanders" welkom zijn. In de advertentie of in de rouwkaart staat meestal of het besloten kring is. Staat dat er niet, dan is in principe iedereen welkom (anders zou de datum en tijd van de uitvaart niet in de advertentie hoeven te staan). En zo raar is het toch niet om naar een begrafenis te gaan waar je verder niemand kent? Desnoods ga je met 2 collega's.Merel7 schreef: ↑08-12-2017 16:29Ik ga er vanuit dat je geen persoonlijk overlijdens bericht hebt ontvangen.
In dat geval zou ik een kaart sturen en hem zodra je hem ontmoet persoonlijk condoleren.
Ik vind het een beetje overdreven om naar de begrafenis te gaan waar je verder niemand kent. Misschien wordt het door bijvoorbeeld zijn vrouw, of verdere familie helemaal niet op prijs gesteld.
vrijdag 8 december 2017 om 17:04
Echt? Sinds ik zelf 2x een familielid heb verloren kom ik liever "teveel" bij een uitvaart dan te weinig. Ik heb op de uitvaarten van mijn dierbaren ook mensen gezien die ik niet ken / waar ik niets mee heb, maar die kwamen dan voor een ander familielid of voor een vriend(-in) van de overledene. Dat is toch logisch?Merel7 schreef: ↑08-12-2017 16:29Ik ga er vanuit dat je geen persoonlijk overlijdens bericht hebt ontvangen.
In dat geval zou ik een kaart sturen en hem zodra je hem ontmoet persoonlijk condoleren.
Ik vind het een beetje overdreven om naar de begrafenis te gaan waar je verder niemand kent. Misschien wordt het door bijvoorbeeld zijn vrouw, of verdere familie helemaal niet op prijs gesteld.
vrijdag 8 december 2017 om 17:05
+ 1 dusSara9876 schreef: ↑08-12-2017 17:01Kleine moeite om even te vragen of "buitenstaanders" welkom zijn. In de advertentie of in de rouwkaart staat meestal of het besloten kring is. Staat dat er niet, dan is in principe iedereen welkom (anders zou de datum en tijd van de uitvaart niet in de advertentie hoeven te staan). En zo raar is het toch niet om naar een begrafenis te gaan waar je verder niemand kent? Desnoods ga je met 2 collega's.
vrijdag 8 december 2017 om 17:49
Op de uitvaart van mijn schoonvader was het een enorme steun dat vrienden/ collega's etc de moeite hadden genomen om te zorgen dat ze erbij konden zijn. Tranen en verdriet zijn, naar mijn idee, voor iedereen mogelijk. Ik heb meerdere keren op een begrafenis van iemand die ik niet ken gehuild. Vooral omdat je het verdrietig vind voor de nabestaande; die je dan kent.
Bij echt hysterisch huilen zou ik een kaartje doen, maar anders zou ik gewoon gaan en gepast ergens achterin gaan zitten
Bij echt hysterisch huilen zou ik een kaartje doen, maar anders zou ik gewoon gaan en gepast ergens achterin gaan zitten
vrijdag 8 december 2017 om 17:50
Toen mijn moeder jaren terug overleed stonden er twee directeuren en twee collega's in de rij om mij te condoleren. Dat was destijds 2 uur enkele reis. Ik heb het zo enorm gewaardeerd dat ze er waren. Ik kijk er met een heel warm gevoel op terug.
Persoonlijk vind ik dat je moet leren hiermee om te gaan. Dit gaat vaker voorkomen in je leven en je zult hier toch een modus in moeten vinden. Het is niet verplicht en een kaartje wordt ook gewaardeerd, maar toch.....het draait niet om jou maar om je collega. Je laat het nu om jou draaien....
Persoonlijk vind ik dat je moet leren hiermee om te gaan. Dit gaat vaker voorkomen in je leven en je zult hier toch een modus in moeten vinden. Het is niet verplicht en een kaartje wordt ook gewaardeerd, maar toch.....het draait niet om jou maar om je collega. Je laat het nu om jou draaien....
vrijdag 8 december 2017 om 23:18
Een kaart sturen is veel netter als een app, bij de wereldwinkel hebben ze mooi, niet van die standaard kaarten.
Helaas heb ik al teveel uitvaarten meegemaakt en het is een warm gebaar als er collega,s of buren van de overledenen komen.
Maar als jij er niet tegen kunt niet doen.
Helaas heb ik al teveel uitvaarten meegemaakt en het is een warm gebaar als er collega,s of buren van de overledenen komen.
Maar als jij er niet tegen kunt niet doen.
het leven is als n neus,haal eruit wat erin zit.
vrijdag 8 december 2017 om 23:28
Get a grip, mens!
'Ik hou niet van begrafenissen' (zo schrijf je dat...)
Denk je echt dat er mensen zijn die dat als hobby hebben?
En nee, een appje is niet voldoende.
Als je niet gaat (en wat mij betreft voel je je dan terecht schuldig!), stuur dan minstens een fatsoenlijke kaart.
En ga aan jezelf werken. Leer dealen met emoties om ze in dit soort omstandigheden enigzins te beheersen.
'Ik hou niet van begrafenissen' (zo schrijf je dat...)
Denk je echt dat er mensen zijn die dat als hobby hebben?
En nee, een appje is niet voldoende.
Als je niet gaat (en wat mij betreft voel je je dan terecht schuldig!), stuur dan minstens een fatsoenlijke kaart.
En ga aan jezelf werken. Leer dealen met emoties om ze in dit soort omstandigheden enigzins te beheersen.
vrijdag 8 december 2017 om 23:29
Dit!Damselindistress schreef: ↑08-12-2017 17:50Toen mijn moeder jaren terug overleed stonden er twee directeuren en twee collega's in de rij om mij te condoleren. Dat was destijds 2 uur enkele reis. Ik heb het zo enorm gewaardeerd dat ze er waren. Ik kijk er met een heel warm gevoel op terug.
Persoonlijk vind ik dat je moet leren hiermee om te gaan. Dit gaat vaker voorkomen in je leven en je zult hier toch een modus in moeten vinden. Het is niet verplicht en een kaartje wordt ook gewaardeerd, maar toch.....het draait niet om jou maar om je collega. Je laat het nu om jou draaien....
x 1000