Condoleance & begrafenis
vrijdag 8 december 2017 om 16:20
Hoi,
Ik heb even dringend jullie hulp nodig.
Een collega waar ik goed mee om ga is een familielid verloren in de dood. Aankomende week hebben ze de condoleance en de begravenis.
Nou is het zo dat ik alleen hem ken niet zn vrouw, kinderen en de overledene.
Aan de ene kant wil ik gaan om mijn steun te betonen (of hoe mensen dat noemen) maar ik ben echt een emotioneel wrak op begravenisen en condoleances ik huil zooo hard ookal ken ik de persoon die is overleden niet.
We hebben het laatst gehad over begravenisen toen er nog geen sprake was van dat een familielid dood gaat. Ik heb toen benoemd dat ik niet van begravenisen hou, maar dat was in een normaal gesprek.
Nou is er plotseling een familielid van m dood. Moet ik me over emoties heen zetten en gaan? Of ben ik niet verplicht om te gaan? Dan stuur ik gewoon een appje met heel veel sterkte. Please help me!
Ik heb even dringend jullie hulp nodig.
Een collega waar ik goed mee om ga is een familielid verloren in de dood. Aankomende week hebben ze de condoleance en de begravenis.
Nou is het zo dat ik alleen hem ken niet zn vrouw, kinderen en de overledene.
Aan de ene kant wil ik gaan om mijn steun te betonen (of hoe mensen dat noemen) maar ik ben echt een emotioneel wrak op begravenisen en condoleances ik huil zooo hard ookal ken ik de persoon die is overleden niet.
We hebben het laatst gehad over begravenisen toen er nog geen sprake was van dat een familielid dood gaat. Ik heb toen benoemd dat ik niet van begravenisen hou, maar dat was in een normaal gesprek.
Nou is er plotseling een familielid van m dood. Moet ik me over emoties heen zetten en gaan? Of ben ik niet verplicht om te gaan? Dan stuur ik gewoon een appje met heel veel sterkte. Please help me!
zaterdag 9 december 2017 om 11:46
Ik heb er ooit voor gekozen niet naar de begrafenis te gaan van de vrouw van mijn afdelingshoofd. Mijn eigen vader was net overleden en mijn moeder had net diagnose kanker gehad, ik wilde toen niet als emotioneel wrak in elkaar storten. Hij kwam altijd vroeg op zijn werk en de eerste dag dat hij terug kwam ben ik ook vroeg gegaan. Hem opgewacht met kan koffie en we hebben gepraat, gehuild en gelachen. Een bijzonder moment wat we beiden koesteren. Het hoeft niet altijd op de begrafenis als je maar laat merken dat je aan hem denkt en meeleeft en hem ruimte/ luisterend oor geeft in zijn verdriet.