Overig
alle pijlers
Kasteel
maandag 23 augustus 2010 om 09:20
We hebben MK heel erg geprept dat ze niet meteen kan lezen, na dag 1 in groep 3.
Eergister: "Maar dat is niet erg, want ik kan alle woordjes al spellen!"
In de kleuterklas dumpte je aan het begin van het schooljaar een gymtas in de gymbak en kreeg je die tas zo nu en dan mee naar huis teneinde de inhoud te wassen.
Dat is niet meer zo.
Kind dient elke dinsdag zelf de gymtas mee naar school, met handdoek, want kind dient te douchen
Eergister: "Maar dat is niet erg, want ik kan alle woordjes al spellen!"
In de kleuterklas dumpte je aan het begin van het schooljaar een gymtas in de gymbak en kreeg je die tas zo nu en dan mee naar huis teneinde de inhoud te wassen.
Dat is niet meer zo.
Kind dient elke dinsdag zelf de gymtas mee naar school, met handdoek, want kind dient te douchen
maandag 23 augustus 2010 om 09:55
Hier ook een meisje in groep 3. De enige spanning die zij voelde was of ik wel een paraplu in mijn kofferbak had liggen, want het regende zo hard...
In de klas was ze lichtelijk beledigd omdat haar aangepaste stoel al in de kring stond. Sneaky probeerde ze nog op een gewone stoel te klauteren, maar nee... Dat was niet de bedoeling. Niet omdat dit niet mocht, maar omdat haar twee vriendinnetjes al vijf minuten zaten te wacten op de stoelen naast die van Mops. Daar diende ze te zitten, tussen hen in.
Een verdwaalde kus eindigde op mijn oor, en ik kon gaan. Met een brok in mijn keel keek ik nog een keer achterom; mijn grote kleine meisje, vrolijk kletsend met haar vriendinnen... in groep drie.
~slik~
Gisteren was ook slik. Drie jaar alweer. Drie jaar. Vond het best heftig.
Samen met Brananas ben ik de hele dag bij mijn Schone Ouders (niet te verwarren met schoonouders) geweest. Gepraat, gehuild, maar ook gelachen. Het voelde warm. Samen hebben we die laatste dag en nacht herbeleefd, verteld aan Brananas hoe het was, en met zijn allen hebben we een traan (of wat) gelaten. Voor een zo verkeerde situatie voelde het goed.
Toet had gelijk, dat ik gisteren armen om mij heen kon voelen, maakte het verdriet ergens wat makkelijker. Vooral de wetenschap dat het leven zelfs na de donkerste donkerte en het zwartste zwart weer fijn kan worden, was troostend.
Toch maakte dat het ook moeilijker. Zeker op een dag als gisteren, maar ook andere dagen, wil ik niets liever dan dat die verschrikkelijke dag drie jaar geleden nooit heeft platsgevonden, dat Hero er nog is, dat hij nog leeft. Maar ik besef me ook dat ik dan nooit met Brananas samen zou zijn, dat ik dan lang en gelukkig met Hero zou samenleven. Dus door de aanwezigheid van de een te wensen, werk ik de afwezigheid van de ander in de hand. Dat voelt heel dubbel, heel wrang, want ik wil Brananas ook niet kwijt. Ik ben gelukkig met Brananas, hou van hem... maar zou ik dan dus minder stellig willen dat Hero nog leefde? Op dagen als gisteren voelt dat echt als een inwendig conflict, als verraad richting beide mannen, zonder wie ik niet kan. Niet wil.
Dat er een nieuwe Liefde in mijn leven is, maakt dingen dragelijker, maar tegelijkertijd zoveel gecompliceerder. Ik hou van twee mannen, en dat mag. Dat is fijn. Maar soms is dat ook heel afschuwelijk.
In de klas was ze lichtelijk beledigd omdat haar aangepaste stoel al in de kring stond. Sneaky probeerde ze nog op een gewone stoel te klauteren, maar nee... Dat was niet de bedoeling. Niet omdat dit niet mocht, maar omdat haar twee vriendinnetjes al vijf minuten zaten te wacten op de stoelen naast die van Mops. Daar diende ze te zitten, tussen hen in.
Een verdwaalde kus eindigde op mijn oor, en ik kon gaan. Met een brok in mijn keel keek ik nog een keer achterom; mijn grote kleine meisje, vrolijk kletsend met haar vriendinnen... in groep drie.
~slik~
Gisteren was ook slik. Drie jaar alweer. Drie jaar. Vond het best heftig.
Samen met Brananas ben ik de hele dag bij mijn Schone Ouders (niet te verwarren met schoonouders) geweest. Gepraat, gehuild, maar ook gelachen. Het voelde warm. Samen hebben we die laatste dag en nacht herbeleefd, verteld aan Brananas hoe het was, en met zijn allen hebben we een traan (of wat) gelaten. Voor een zo verkeerde situatie voelde het goed.
Toet had gelijk, dat ik gisteren armen om mij heen kon voelen, maakte het verdriet ergens wat makkelijker. Vooral de wetenschap dat het leven zelfs na de donkerste donkerte en het zwartste zwart weer fijn kan worden, was troostend.
Toch maakte dat het ook moeilijker. Zeker op een dag als gisteren, maar ook andere dagen, wil ik niets liever dan dat die verschrikkelijke dag drie jaar geleden nooit heeft platsgevonden, dat Hero er nog is, dat hij nog leeft. Maar ik besef me ook dat ik dan nooit met Brananas samen zou zijn, dat ik dan lang en gelukkig met Hero zou samenleven. Dus door de aanwezigheid van de een te wensen, werk ik de afwezigheid van de ander in de hand. Dat voelt heel dubbel, heel wrang, want ik wil Brananas ook niet kwijt. Ik ben gelukkig met Brananas, hou van hem... maar zou ik dan dus minder stellig willen dat Hero nog leefde? Op dagen als gisteren voelt dat echt als een inwendig conflict, als verraad richting beide mannen, zonder wie ik niet kan. Niet wil.
Dat er een nieuwe Liefde in mijn leven is, maakt dingen dragelijker, maar tegelijkertijd zoveel gecompliceerder. Ik hou van twee mannen, en dat mag. Dat is fijn. Maar soms is dat ook heel afschuwelijk.
Wat wilde ik nou toch typen?
maandag 23 augustus 2010 om 19:48
Mims wat ben je toch een mooi wijf! Zo 
Alle kindjes weer een beetje bijgekomen?
Volgende week ga ik weer werken en dat voelt ook best een beetje als de eerste schooldag. Ik heb continu de neiging om dingen te willen kopen. Die nieuwe pen, dat ene opschrijfboekje enz. Vandaag ook het outplacement-traject afgerond en ik mag terugkomen wanneer ik wil dus dat is wel fijn. Nieuwe schoenen! Ik moet natuurlijk nieuwe schoenen voor op mijn eerste werkdag. GRIJNS
Alle kindjes weer een beetje bijgekomen?
Volgende week ga ik weer werken en dat voelt ook best een beetje als de eerste schooldag. Ik heb continu de neiging om dingen te willen kopen. Die nieuwe pen, dat ene opschrijfboekje enz. Vandaag ook het outplacement-traject afgerond en ik mag terugkomen wanneer ik wil dus dat is wel fijn. Nieuwe schoenen! Ik moet natuurlijk nieuwe schoenen voor op mijn eerste werkdag. GRIJNS
maandag 23 augustus 2010 om 23:59
dinsdag 24 augustus 2010 om 08:37
Ww gewoon twee groep 3-meiden in ons midden.
Deze kasteel tante is trots.
D over het kopen an schoenen kan ik maar 1 ding zeggen: doen!!!
Mims ook een ;hug:
Ik snap dat dubbele verscheurende gevoel.
En vind het moeilijkom er iets zinnigs op te zeggen.
Alleen dat ik je een kanjer vind. En zo mooi dat je ondanks die zwarter dan zwartere dag de liefde weer het toegelaten.
Hoe is het met Lil en MissMarieSis?
Ik heb outplacementdag straks.
Spannend toch wel enigszins ook al ken ik de groep al een beetje,
Maar eerst nog even koffie!
Deze kasteel tante is trots.
D over het kopen an schoenen kan ik maar 1 ding zeggen: doen!!!
Mims ook een ;hug:
Ik snap dat dubbele verscheurende gevoel.
En vind het moeilijkom er iets zinnigs op te zeggen.
Alleen dat ik je een kanjer vind. En zo mooi dat je ondanks die zwarter dan zwartere dag de liefde weer het toegelaten.
Hoe is het met Lil en MissMarieSis?
Ik heb outplacementdag straks.
Spannend toch wel enigszins ook al ken ik de groep al een beetje,
Maar eerst nog even koffie!
dinsdag 24 augustus 2010 om 18:53
Ben dur weer!!!!!! Kapotmoe maar heel blij want het was geweldig. Alle Disneyzoetsappigheid over me heen laten komen en me er maar vooral aan overgegeven en zie daar: het was geweldig met een hoofdletter G. Allergeweldigste was dat het zo fijn was met zijn 6-en bij elkaar. Nu de pubers zo groot worden dat ze lang niet overal meer mee naar toe gaan en vaak van huis weg zijn, was tijd met zijn 6-en een echte tractatie. Damn, wat zijn wij toch een leuk team met zi'n zessen!
En nu hebben we nog iets om ons op te verheugen en naar uit te kijken maar daar ga ik vanwege bijgeloof enzo nog even niets over zeggen Maar godsamme, wat heb ik toch een mooi en fijn en rijk en geweldig leven.
Mimsemeis: op zaterdag heb ik veel aan je gedacht. Zaterdagnacht zat ik in mijn eentje op de veranda van ons huisje naar de sterren te kijken en me af te vragen hoe je je zou voelen, nu er een nieuwe Liefde in je leven is, en ik vroeg me af of dat het nou makkelijker of juist moeilijker zou maken voor je. En nu lees ik je posting. Die komt overeen met wat ik zelf zo zat te bedenken, zo onder de Parijse sterren, althans: ik snap dat inwendige conflict. En weet je? Ik denk dat je het geen conflict moet noemen, ik denk dat beide mannen (de ene ken ik heel goed, de andere meen ik een heel klein beetje te kennen door jouw verhalen over hem) het ook geen conflict zouden noemen. Natuurlijk zou je willen dat die dag 3 jaar geleden gewoon helemaal nooit plaatsgevonden had, en daarmee doe je Brissy Brananas niets tekort. En door nu ook van Brananas te houden, doe je Hero niets te kort, want beide liefdes zijn niet mutually exclusive. En wensen dat Hero er nog was, betekent niet dat je Brananas weg wenst. Ik denk dat je dat soort gevolgtrekkingen gewoon niet moet maken. Dikke zoen op je mooie hart.
En nu hebben we nog iets om ons op te verheugen en naar uit te kijken maar daar ga ik vanwege bijgeloof enzo nog even niets over zeggen Maar godsamme, wat heb ik toch een mooi en fijn en rijk en geweldig leven.
Mimsemeis: op zaterdag heb ik veel aan je gedacht. Zaterdagnacht zat ik in mijn eentje op de veranda van ons huisje naar de sterren te kijken en me af te vragen hoe je je zou voelen, nu er een nieuwe Liefde in je leven is, en ik vroeg me af of dat het nou makkelijker of juist moeilijker zou maken voor je. En nu lees ik je posting. Die komt overeen met wat ik zelf zo zat te bedenken, zo onder de Parijse sterren, althans: ik snap dat inwendige conflict. En weet je? Ik denk dat je het geen conflict moet noemen, ik denk dat beide mannen (de ene ken ik heel goed, de andere meen ik een heel klein beetje te kennen door jouw verhalen over hem) het ook geen conflict zouden noemen. Natuurlijk zou je willen dat die dag 3 jaar geleden gewoon helemaal nooit plaatsgevonden had, en daarmee doe je Brissy Brananas niets tekort. En door nu ook van Brananas te houden, doe je Hero niets te kort, want beide liefdes zijn niet mutually exclusive. En wensen dat Hero er nog was, betekent niet dat je Brananas weg wenst. Ik denk dat je dat soort gevolgtrekkingen gewoon niet moet maken. Dikke zoen op je mooie hart.
dinsdag 24 augustus 2010 om 23:31
*knikt enthousiast en roept ' hear hear' bij het lezen van de analyse van Sis/Mis/Sy - ok hier moet ik nog even aan wennen hoor*
Hoe is het met de handjes, Tila?
Net terug van trainen. Vandaag aan wedstrijdtraining begonnen. Niet dat ik van plan ben om wedstrijden te gaan vechten want dat vind ik eng (stoer ben ik he) maar ik vind hard trainen dan weer wel leuk. En dat heb ik geweten want nu wil ik de eerstkomende 3 jaar liever niet meer bewegen.
Maar ik was ook benieuwd of Suup iets had gepost over hoe de cursus (waar ik eigenlijk ook aan mee had moeten doen maar de cursusdagen vallen precies in mijn eerste 2 werkweken) was....niet dus
Hoe is het met de handjes, Tila?
Net terug van trainen. Vandaag aan wedstrijdtraining begonnen. Niet dat ik van plan ben om wedstrijden te gaan vechten want dat vind ik eng (stoer ben ik he) maar ik vind hard trainen dan weer wel leuk. En dat heb ik geweten want nu wil ik de eerstkomende 3 jaar liever niet meer bewegen.
Maar ik was ook benieuwd of Suup iets had gepost over hoe de cursus (waar ik eigenlijk ook aan mee had moeten doen maar de cursusdagen vallen precies in mijn eerste 2 werkweken) was....niet dus
woensdag 25 augustus 2010 om 07:16
woensdag 25 augustus 2010 om 07:39
Dat ook, D, dat ook. En dan win je dus, want wie kan er nou tegen zoveel vrouwen op?
Koffie, lekker suup, dank!
Mijn rechteroog is nog dikker. Alsof ik er een klap op gekregen heb (D, wat heb je gedaan? ) dus ik ga straks de dokter maar even bellen, want ik kan m'n oog niet meer open houden, eigenlijk. Dus blief ik zalfjes of druppeltjes ofzo.
Maar eerst koffie. Ga ik straks als eenoog (anderhalf oog, vooruit) naar school fietsen.
Wanneer komt Bloes terug?
Koffie, lekker suup, dank!
Mijn rechteroog is nog dikker. Alsof ik er een klap op gekregen heb (D, wat heb je gedaan? ) dus ik ga straks de dokter maar even bellen, want ik kan m'n oog niet meer open houden, eigenlijk. Dus blief ik zalfjes of druppeltjes ofzo.
Maar eerst koffie. Ga ik straks als eenoog (anderhalf oog, vooruit) naar school fietsen.
Wanneer komt Bloes terug?
woensdag 25 augustus 2010 om 14:09
Je klinkt er nog vrolijk onder Tila
Ja, zég, als ze D gaan slaan, slaan we collectief terug inderdaad. (Hoezo? Is dat niet de bedoeling? Maar ze mógen D toch niet slaan?!) Dat lijkt me helder.
Brissy
Ik heb steeds leuker werk, maar steeds vaker buiten de deur en dan blijft mijn gewone werk een beetje liggen. Nu eindelijk een middag thuiswerktijd, dus ik ga maar eens even meters maken
Ja, zég, als ze D gaan slaan, slaan we collectief terug inderdaad. (Hoezo? Is dat niet de bedoeling? Maar ze mógen D toch niet slaan?!) Dat lijkt me helder.
Brissy
Ik heb steeds leuker werk, maar steeds vaker buiten de deur en dan blijft mijn gewone werk een beetje liggen. Nu eindelijk een middag thuiswerktijd, dus ik ga maar eens even meters maken
woensdag 25 augustus 2010 om 15:56
Huilen doet zeer aan oog, Lil, vandaar dat ik maar vrolijk ben. Mag over 20 minuten mijn monstrueuze oog aan de dokter laten zien. Ben benieuwd wat ie gaat doen. Ergens verwacht ik dat ze er een gaatje in prikken en dat ik dan als een ballonnetje door de kamer ga vliegen ofzo
Ale fietsen in dit huishouden hebben nu opgepompte bandjes, intacte verlichting (ook het moedermonsterrrr en MK's fietsje), gecontroleerde bedrading, bellen, bekabeling en handvaten.
Ik ben vet cool. Met de nadruk op vet, want ik heb smeer aan mijn handen. Da's de mindere kant van vet cool zijn
Ale fietsen in dit huishouden hebben nu opgepompte bandjes, intacte verlichting (ook het moedermonsterrrr en MK's fietsje), gecontroleerde bedrading, bellen, bekabeling en handvaten.
Ik ben vet cool. Met de nadruk op vet, want ik heb smeer aan mijn handen. Da's de mindere kant van vet cool zijn