Overig
alle pijlers
Kerstverdriet
woensdag 16 december 2015 om 15:25
Zijn er meer mensen met pijn in hun hart in deze dagen?
Ik ben bijna twee jaar gescheiden en dit is mijn tweede kerst als gescheidene.
Op zich gaat het prima, ik heb nieuwe verkering, dat is heel gezellig en dit jaar is mijn dochter bij mij met kerst.
Toch heeft kerst voor mij aan glans verloren.
Natuurlijk staat er een kerstboom en is het huis versierd.
Tijdens het versieren stond de kerst CD op die ik al jaaaaaren draai bij het optuigen van de boom, want mijn dochter hangt erg aan alles blijven doen zoals het was maar ik voel er helemaal niks meer bij. Ja, een soort verdrietje.
Mijn dochter is helemaal blij en daar gaat het om maar mijn strot zit af en toe dicht, ik mis het 'gezin', word flauw van de kerstliedjes in de supermarkt, de kerstcommercials en ik kan eerlijk gezegd niet wáchten tot het voorbij is.
Geen ramp, de wereld staat in brand en Mark Rutte heeft het ook niet makkelijk, ik weet het maar ik wil even lekker mijn kerstverdietigheid delen.
Klagen mag ook.
Niet ruziën please maar gewoon even lekker vertellen waarom het alleen nu of altijd al niet leuk was of is, kerst.
Wie was ooit ook erg fan en kan de christmas spirit om welke reden dan ook momenteel niet vinden?
Kom maar, kom maar, kom maar.....
Ik ben bijna twee jaar gescheiden en dit is mijn tweede kerst als gescheidene.
Op zich gaat het prima, ik heb nieuwe verkering, dat is heel gezellig en dit jaar is mijn dochter bij mij met kerst.
Toch heeft kerst voor mij aan glans verloren.
Natuurlijk staat er een kerstboom en is het huis versierd.
Tijdens het versieren stond de kerst CD op die ik al jaaaaaren draai bij het optuigen van de boom, want mijn dochter hangt erg aan alles blijven doen zoals het was maar ik voel er helemaal niks meer bij. Ja, een soort verdrietje.
Mijn dochter is helemaal blij en daar gaat het om maar mijn strot zit af en toe dicht, ik mis het 'gezin', word flauw van de kerstliedjes in de supermarkt, de kerstcommercials en ik kan eerlijk gezegd niet wáchten tot het voorbij is.
Geen ramp, de wereld staat in brand en Mark Rutte heeft het ook niet makkelijk, ik weet het maar ik wil even lekker mijn kerstverdietigheid delen.
Klagen mag ook.
Niet ruziën please maar gewoon even lekker vertellen waarom het alleen nu of altijd al niet leuk was of is, kerst.
Wie was ooit ook erg fan en kan de christmas spirit om welke reden dan ook momenteel niet vinden?
Kom maar, kom maar, kom maar.....
vrijdag 25 december 2015 om 10:58
vrijdag 25 december 2015 om 11:03
vrijdag 25 december 2015 om 11:22
Ik was al aan het janken, maar door hier te lezen wordt het er niet echt beter op.
Dit soort verdriet voelt zo eenzaam. Misschien geldt dat alleen voor mij, weet 't niet.
Vind het eigenlijk vreselijk om te lezen hoeveel verdriet er is, dacht de de laatste maanden alleen aan mijn eigen verdriet.
Het is nu drie maanden en een uur of drie geleden dat mijn moeder stierf. De laatse 5 jaar zorgde ik voor haar, waarvan het laatste jaar intensief. Ze ging hard achteruit en dat was al zo vreselijk om mee te maken. De laatste 5 dagen van haar leven heb ik bij haar in bed gelegen en haar vastgehouden.
En toen ze niet meer wakker zou worden, omdat ze medicijnen kreeg om te kunnen sterven, werd ze toch nog een keer wakker. Misschien een seconde of 8, maar zoveel gekregen in die korte tijd. Ik kan haar vertellen dat alles goed is, dat de dokter haar iets heeft gegeven om te slapen. Ze glimlacht, ze heeft het begrepen. Alle dagen ervoor, omdat ze geen kracht had, kreeg ik een soort van vlinderkusjes, je voelde ze nauwelijks, dus ik zeg: mama, mag ik nog een kus? Ze drukt me een stevige kus op mijn lippen. Ze ze pakt mijn hand en slaapt weer in.
En ik probeer dankbaar te zijn, dat ik het grote geluk had dat juist zij mijn moeder is. Dat die fantastische vrouw, die mij zo goed begreep en kende, die vrouw met haar geweldige gevoel voor humor, haar praktische instelling, haar oh zo grote liefde voor mij, míjn moeder is. Maar ik mis haar zo vreselijk. De eerste 2 maanden had ik er vrede mee, het was een kwelling, ze wilde niet meer. Maar hoe langer geleden hoe groter het verdriet.
En kerst, bah, dat is wel het laatste wat mij nu blij kan maken.
Ik leef met jullie mee
Dit soort verdriet voelt zo eenzaam. Misschien geldt dat alleen voor mij, weet 't niet.
Vind het eigenlijk vreselijk om te lezen hoeveel verdriet er is, dacht de de laatste maanden alleen aan mijn eigen verdriet.
Het is nu drie maanden en een uur of drie geleden dat mijn moeder stierf. De laatse 5 jaar zorgde ik voor haar, waarvan het laatste jaar intensief. Ze ging hard achteruit en dat was al zo vreselijk om mee te maken. De laatste 5 dagen van haar leven heb ik bij haar in bed gelegen en haar vastgehouden.
En toen ze niet meer wakker zou worden, omdat ze medicijnen kreeg om te kunnen sterven, werd ze toch nog een keer wakker. Misschien een seconde of 8, maar zoveel gekregen in die korte tijd. Ik kan haar vertellen dat alles goed is, dat de dokter haar iets heeft gegeven om te slapen. Ze glimlacht, ze heeft het begrepen. Alle dagen ervoor, omdat ze geen kracht had, kreeg ik een soort van vlinderkusjes, je voelde ze nauwelijks, dus ik zeg: mama, mag ik nog een kus? Ze drukt me een stevige kus op mijn lippen. Ze ze pakt mijn hand en slaapt weer in.
En ik probeer dankbaar te zijn, dat ik het grote geluk had dat juist zij mijn moeder is. Dat die fantastische vrouw, die mij zo goed begreep en kende, die vrouw met haar geweldige gevoel voor humor, haar praktische instelling, haar oh zo grote liefde voor mij, míjn moeder is. Maar ik mis haar zo vreselijk. De eerste 2 maanden had ik er vrede mee, het was een kwelling, ze wilde niet meer. Maar hoe langer geleden hoe groter het verdriet.
En kerst, bah, dat is wel het laatste wat mij nu blij kan maken.
Ik leef met jullie mee
Known to cause insanity in laboratory mice
vrijdag 25 december 2015 om 11:32
Ik heb niet alles gelezen want dan moet ik nog meer huilen!
Ik heb hier een tijd terug ook een topic geopend over mijn scheiding. Mijn eerste kerst én oud en nieuw alleen. Ik voel me echt zo eenzaam. Maar eigenlijk voel ik nu helemaal niets. Dat vind ik ook weer eng....ik voel echt niets.
Ik heb gisteren moeten werken van 7 tot 18.00 uur en op oudejaarsavond moet ik ook werken van 7 tot 18.00 uur. Dus ik ben dan ook kapot moe.
Mijn kinderen zijn bij mijn ex. Hij gaat met zijn (vroeger onze...) vriendengroep oud en nieuw vieren in een vakantiehuisje, met onze kinderen. Dat doet wel heel erg pijn. Ik zit alleen......ik heb zelf geen vriendengroep, wel losse vriendinnen overal en nergens, maar die vieren oud en nieuw weer met familie of met andere vriendinnen. En de vriendinnen waar ik mee omging laten me echt in de steek, vind ik. Ik hoor niets, ik app en bel én vraag naar hun plannen en zelfs of ik ook mee kan, maar niets!
Dat doet nog het meeste pijn.
Ik krijg terug als reactie: dat zij zelf juist genieten als hun man er een paar dagen niet is en dat ik ook moet genieten van de rust, met een wijntje op de bank!!
Maar mijn man is niet op vakantie! Hij is vertrokken, weg en is al aan het date met andere vrouwen. Hij heeft de kinderen en ik hoor niets, ik krijg niets meer mee van hun leven samen.
Dat vind ik niet echt een vergelijking.
Ik moet in alles opnieuw beginnen....ik heb nieuw werk (waar ik ontzettend blij mee ben!!), moet een nieuw huis vinden, nieuwe vrienden, nieuw leven.
En dan zit ik nu op eerste kerstdag in mijn pyjama......
Maar moet ook niet te depri worden, dus ga zo lang wandelen met de hond en dan douchen, nagels lakken en optutten!
Morgen ga ik wel gourmetten bij mijn broer dus wel een beetje kerst vieren.
Heel veel knuffels en liefde voor jullie allemaal!!
Ik heb hier een tijd terug ook een topic geopend over mijn scheiding. Mijn eerste kerst én oud en nieuw alleen. Ik voel me echt zo eenzaam. Maar eigenlijk voel ik nu helemaal niets. Dat vind ik ook weer eng....ik voel echt niets.
Ik heb gisteren moeten werken van 7 tot 18.00 uur en op oudejaarsavond moet ik ook werken van 7 tot 18.00 uur. Dus ik ben dan ook kapot moe.
Mijn kinderen zijn bij mijn ex. Hij gaat met zijn (vroeger onze...) vriendengroep oud en nieuw vieren in een vakantiehuisje, met onze kinderen. Dat doet wel heel erg pijn. Ik zit alleen......ik heb zelf geen vriendengroep, wel losse vriendinnen overal en nergens, maar die vieren oud en nieuw weer met familie of met andere vriendinnen. En de vriendinnen waar ik mee omging laten me echt in de steek, vind ik. Ik hoor niets, ik app en bel én vraag naar hun plannen en zelfs of ik ook mee kan, maar niets!
Dat doet nog het meeste pijn.
Ik krijg terug als reactie: dat zij zelf juist genieten als hun man er een paar dagen niet is en dat ik ook moet genieten van de rust, met een wijntje op de bank!!
Maar mijn man is niet op vakantie! Hij is vertrokken, weg en is al aan het date met andere vrouwen. Hij heeft de kinderen en ik hoor niets, ik krijg niets meer mee van hun leven samen.
Dat vind ik niet echt een vergelijking.
Ik moet in alles opnieuw beginnen....ik heb nieuw werk (waar ik ontzettend blij mee ben!!), moet een nieuw huis vinden, nieuwe vrienden, nieuw leven.
En dan zit ik nu op eerste kerstdag in mijn pyjama......
Maar moet ook niet te depri worden, dus ga zo lang wandelen met de hond en dan douchen, nagels lakken en optutten!
Morgen ga ik wel gourmetten bij mijn broer dus wel een beetje kerst vieren.
Heel veel knuffels en liefde voor jullie allemaal!!
vrijdag 25 december 2015 om 11:41
Ach Bloem, mensen kunnen zo lomp reageren.
Ik ben er helaas bekend mee dat mensen enorm domme dingen kunnen zeggen. Ze geloven volgens mij op zo'n moment echt dat ze je 'helpen' , maar ik heb wat nekken willen omdraaien.))
Je doet het goed, je gaat in ieder geval de deur uit en lekker tutten!
Ik blijf vandaag op de bank, sleep me naar bed, terug naar de bank etc.
Morgen ga ik wel 'vieren'. 2e Kerstdag ga ik al een jaar of 20 met vrienden eten. Gisteren vroeg mijn vriendin of ik toch echt wel zou komen en ja, ik ga. Ze snapt dat ik het nu moeilijk vind en gaat daar gelukkig heel fijn mee om.))
Sterkte!
Ik ben er helaas bekend mee dat mensen enorm domme dingen kunnen zeggen. Ze geloven volgens mij op zo'n moment echt dat ze je 'helpen' , maar ik heb wat nekken willen omdraaien.))
Je doet het goed, je gaat in ieder geval de deur uit en lekker tutten!
Ik blijf vandaag op de bank, sleep me naar bed, terug naar de bank etc.
Morgen ga ik wel 'vieren'. 2e Kerstdag ga ik al een jaar of 20 met vrienden eten. Gisteren vroeg mijn vriendin of ik toch echt wel zou komen en ja, ik ga. Ze snapt dat ik het nu moeilijk vind en gaat daar gelukkig heel fijn mee om.))
Sterkte!
Known to cause insanity in laboratory mice
vrijdag 25 december 2015 om 11:42
Ik heb net ruzie gemaakt met mijn man. Hij wilde z'n bed niet uitkomen vandaag, maar het is zijn familie die zo komt. Mij wordt het verweten dat ik emotioneel ben en dat ze daar met kerst geen zin in hebben, dan komt man er ook maar gewoon uit. Mag hij het gezellig maken, ik moet genoeg doen in de keuken. Maar hij wil dus niet, hij heeft er geen zin in.. Heb nu gezegd dat ik de cadeaus ga doen met de kinderen en dat ik het fijn ga maken voor onze twee kinderen en als hij echt niet mee wil doen dan naar niet. Ik wil ook niet, maar iemand moet het doen.
vrijdag 25 december 2015 om 11:58
Lys, wat mooi wat je schrijft over je moeder.
Och, och, och, mijn keel zit er van dicht....
Bloem, meisje, ik voel zó met je mee.
Vorig jaar was ik waar jij nu bent.
Kind bij haar vader, voor het eerst alleen. Ik was zó, zo verdrietig. Wát een eenzaamheid. Kon het bijna aanraken.
Nu, een jaar later, is het al zo anders.
Ik ben er nog niet maar ben wel op weg naar boven.
Maar je bent nu aan het overleven en lieverd, echt, ik weet hoe dat voelt.
Loodzwaar.
Sterkte.
Och, och, och, mijn keel zit er van dicht....
Bloem, meisje, ik voel zó met je mee.
Vorig jaar was ik waar jij nu bent.
Kind bij haar vader, voor het eerst alleen. Ik was zó, zo verdrietig. Wát een eenzaamheid. Kon het bijna aanraken.
Nu, een jaar later, is het al zo anders.
Ik ben er nog niet maar ben wel op weg naar boven.
Maar je bent nu aan het overleven en lieverd, echt, ik weet hoe dat voelt.
Loodzwaar.
Sterkte.
vrijdag 25 december 2015 om 12:11
Zit hier weer te janken om jullie verhalen
Wetend dat ooit ik ook zo zal zitten met kerst. Kerst is voor mij vooral genieten van de gezelligheid bij mijn moeder. We hebben samen al zoveel meegemaakt... ik hou zoveel van haar!
Maar ooit zal ik het ook zonder haar moeten doen.
Lieve schatten allemaal een hele dikke knuffel en veel kracht en sterkte. Probeer een klein beetje warmte te vinden en voelen deze dagen
Wetend dat ooit ik ook zo zal zitten met kerst. Kerst is voor mij vooral genieten van de gezelligheid bij mijn moeder. We hebben samen al zoveel meegemaakt... ik hou zoveel van haar!
Maar ooit zal ik het ook zonder haar moeten doen.
Lieve schatten allemaal een hele dikke knuffel en veel kracht en sterkte. Probeer een klein beetje warmte te vinden en voelen deze dagen
vrijdag 25 december 2015 om 14:01
Heb me even losgemaakt en naar hier gekomen om jullie een hart onder de riem te steken. Jullie verhalen laten met niet los. Een extra dikke knuffel voor jullie
Twee dingen zijn oneindig: het universum, en menselijke domheid. Maar van het universum weet ik het nog niet helemaal zeker..
-Albert Einstein-
-Albert Einstein-
vrijdag 25 december 2015 om 14:04
Voor mijn 30e geen ouders meer om op terug te vallen. Ook geen broer of zus. Het 1e jaar toen ik geen ouders meer had ben ik nog door een tante gevraagd voor de kerst. Daarna niet meer. Ook door andere familie niet. Ja ik heb een vriend, ik ben niet alleen wat dat betreft. Maar ik mis het om deel uit te maken van een gezin, ergens deel van uit te maken, ergens welkom te zijn.
Dit jaar heb ik zelf een gezin. Dat maakt het eindelijk een stuk dragelijker na zoveel jaar.
knuffel voor wie het nodig heeft.
Dit jaar heb ik zelf een gezin. Dat maakt het eindelijk een stuk dragelijker na zoveel jaar.
knuffel voor wie het nodig heeft.
vrijdag 25 december 2015 om 14:10
Ergens is dit ergens goed voor, hoe raar dat ook klinkt. Door het verdriet te lezen ga je voelen. Verwerken doe je door te voelen. Laat het verdriet toe, het moet er uit. Als je niet hoeft te huilen ben je misschien boos en ook boosheid moet er uit.
Zie dit topic ook als kans om je pijn er uit te laten komen, want dat moet hoe dan ook.
Volgend jaar lees je dit terug en dan is de rauwe pijn weg, maar blijft er over wat je moet koesteren.
En misschien heb je dan alweer geluksmomenten gehad, nee, dat weet ik zeker!
Zie dit topic ook als kans om je pijn er uit te laten komen, want dat moet hoe dan ook.
Volgend jaar lees je dit terug en dan is de rauwe pijn weg, maar blijft er over wat je moet koesteren.
En misschien heb je dan alweer geluksmomenten gehad, nee, dat weet ik zeker!
Mot met to
vrijdag 25 december 2015 om 14:11
quote:Sunemom schreef op 25 december 2015 @ 11:42:
Ik heb net ruzie gemaakt met mijn man. Hij wilde z'n bed niet uitkomen vandaag, maar het is zijn familie die zo komt. Mij wordt het verweten dat ik emotioneel ben en dat ze daar met kerst geen zin in hebben, dan komt man er ook maar gewoon uit. Mag hij het gezellig maken, ik moet genoeg doen in de keuken. Maar hij wil dus niet, hij heeft er geen zin in.. Heb nu gezegd dat ik de cadeaus ga doen met de kinderen en dat ik het fijn ga maken voor onze twee kinderen en als hij echt niet mee wil doen dan naar niet. Ik wil ook niet, maar iemand moet het doen.Wat erg dat de familie niet eens begrip heeft voor jullie intense verdriet.
Ik heb net ruzie gemaakt met mijn man. Hij wilde z'n bed niet uitkomen vandaag, maar het is zijn familie die zo komt. Mij wordt het verweten dat ik emotioneel ben en dat ze daar met kerst geen zin in hebben, dan komt man er ook maar gewoon uit. Mag hij het gezellig maken, ik moet genoeg doen in de keuken. Maar hij wil dus niet, hij heeft er geen zin in.. Heb nu gezegd dat ik de cadeaus ga doen met de kinderen en dat ik het fijn ga maken voor onze twee kinderen en als hij echt niet mee wil doen dan naar niet. Ik wil ook niet, maar iemand moet het doen.Wat erg dat de familie niet eens begrip heeft voor jullie intense verdriet.
Frankly my dear, I don"t give a damn
vrijdag 25 december 2015 om 14:13
vrijdag 25 december 2015 om 14:37
Als ik mijn eigen grenzen wil bewaken pak ik nu mijn jas en schoenen en kinderen en kom niet meer terug. Alleen daar doe ik de kinderen uiteindelijk ook geen goed mee.
Ik heb samen met mijn dochter alles klaargemaakt voor de gourmet vanavond, alles kan zo op tafel gezet worden. Er staan chocolaatjes en koekjes op tafel. Ik zit nu even 5 minuutjes rustig en dan zal zo min schoonfamilie wel binnenvallen. Zowel ik als de kinderen hebben man gevraagd om alsjeblieft beneden te komen, hij negeert ons gewoon. Ik heb besloten hem niet te gaan verdedigen, als ze straks vragen waar ie is gaan ze hem zelf maar uit bed trekken.
De kinderen vonden hun cadeautjes leuk gelukkig. Ik ga mijn zoontje erbij roepen en hem dan even op weg helpen met zijn dino3d-puzzel die hij heeft gekregen. Dochter erbij met haar nieuwe kleurboek. Wat hou ik toch van mijn kinderen en wat had ik ze graag allemaal bij me gehad
Ik heb samen met mijn dochter alles klaargemaakt voor de gourmet vanavond, alles kan zo op tafel gezet worden. Er staan chocolaatjes en koekjes op tafel. Ik zit nu even 5 minuutjes rustig en dan zal zo min schoonfamilie wel binnenvallen. Zowel ik als de kinderen hebben man gevraagd om alsjeblieft beneden te komen, hij negeert ons gewoon. Ik heb besloten hem niet te gaan verdedigen, als ze straks vragen waar ie is gaan ze hem zelf maar uit bed trekken.
De kinderen vonden hun cadeautjes leuk gelukkig. Ik ga mijn zoontje erbij roepen en hem dan even op weg helpen met zijn dino3d-puzzel die hij heeft gekregen. Dochter erbij met haar nieuwe kleurboek. Wat hou ik toch van mijn kinderen en wat had ik ze graag allemaal bij me gehad
vrijdag 25 december 2015 om 15:54
Ja, ik heb pijn in m'n hart, al bijna tien jaar omdat ik dan m'n vader heel erg mis, maar nu ineens acuut heel erg extra vanochtend namelijk bij bijna tien weken zwangerschap een acute miskraam gehad, vanuit het niets ineens heftig bloed en binnen twee uur was het over.
2015 is dus met afstand de meest verdrietige en kloterigste kerst 'ever'......
2015 is dus met afstand de meest verdrietige en kloterigste kerst 'ever'......
vrijdag 25 december 2015 om 16:17
quote:Jenette schreef op 25 december 2015 @ 14:10:
Ergens is dit ergens goed voor, hoe raar dat ook klinkt. Door het verdriet te lezen ga je voelen. Verwerken doe je door te voelen. Laat het verdriet toe, het moet er uit. Als je niet hoeft te huilen ben je misschien boos en ook boosheid moet er uit.
Zie dit topic ook als kans om je pijn er uit te laten komen, want dat moet hoe dan ook.
Volgend jaar lees je dit terug en dan is de rauwe pijn weg, maar blijft er over wat je moet koesteren.
En misschien heb je dan alweer geluksmomenten gehad, nee, dat weet ik zeker!
Je hebt zo gelijk Jenette, al die verhalen, lezend, huilend maar ook weten dat je niet alleen staat in je verdriet. Het geeft me een warm gevoel van binnen.... gevoel.... iets wat ik al heel lang maar wegstop, omdat voelen zo pijnlijk is......
voor ons allemaal, het is zó fijn om hier vandaag berichtjes te lezen, om steun in te vinden.
Dank jullie wel allemaal voor jullie delen.
Ergens is dit ergens goed voor, hoe raar dat ook klinkt. Door het verdriet te lezen ga je voelen. Verwerken doe je door te voelen. Laat het verdriet toe, het moet er uit. Als je niet hoeft te huilen ben je misschien boos en ook boosheid moet er uit.
Zie dit topic ook als kans om je pijn er uit te laten komen, want dat moet hoe dan ook.
Volgend jaar lees je dit terug en dan is de rauwe pijn weg, maar blijft er over wat je moet koesteren.
En misschien heb je dan alweer geluksmomenten gehad, nee, dat weet ik zeker!
Je hebt zo gelijk Jenette, al die verhalen, lezend, huilend maar ook weten dat je niet alleen staat in je verdriet. Het geeft me een warm gevoel van binnen.... gevoel.... iets wat ik al heel lang maar wegstop, omdat voelen zo pijnlijk is......
voor ons allemaal, het is zó fijn om hier vandaag berichtjes te lezen, om steun in te vinden.
Dank jullie wel allemaal voor jullie delen.