Overig
alle pijlers
Kerstverdriet
woensdag 16 december 2015 om 15:25
Zijn er meer mensen met pijn in hun hart in deze dagen?
Ik ben bijna twee jaar gescheiden en dit is mijn tweede kerst als gescheidene.
Op zich gaat het prima, ik heb nieuwe verkering, dat is heel gezellig en dit jaar is mijn dochter bij mij met kerst.
Toch heeft kerst voor mij aan glans verloren.
Natuurlijk staat er een kerstboom en is het huis versierd.
Tijdens het versieren stond de kerst CD op die ik al jaaaaaren draai bij het optuigen van de boom, want mijn dochter hangt erg aan alles blijven doen zoals het was maar ik voel er helemaal niks meer bij. Ja, een soort verdrietje.
Mijn dochter is helemaal blij en daar gaat het om maar mijn strot zit af en toe dicht, ik mis het 'gezin', word flauw van de kerstliedjes in de supermarkt, de kerstcommercials en ik kan eerlijk gezegd niet wáchten tot het voorbij is.
Geen ramp, de wereld staat in brand en Mark Rutte heeft het ook niet makkelijk, ik weet het maar ik wil even lekker mijn kerstverdietigheid delen.
Klagen mag ook.
Niet ruziën please maar gewoon even lekker vertellen waarom het alleen nu of altijd al niet leuk was of is, kerst.
Wie was ooit ook erg fan en kan de christmas spirit om welke reden dan ook momenteel niet vinden?
Kom maar, kom maar, kom maar.....
Ik ben bijna twee jaar gescheiden en dit is mijn tweede kerst als gescheidene.
Op zich gaat het prima, ik heb nieuwe verkering, dat is heel gezellig en dit jaar is mijn dochter bij mij met kerst.
Toch heeft kerst voor mij aan glans verloren.
Natuurlijk staat er een kerstboom en is het huis versierd.
Tijdens het versieren stond de kerst CD op die ik al jaaaaaren draai bij het optuigen van de boom, want mijn dochter hangt erg aan alles blijven doen zoals het was maar ik voel er helemaal niks meer bij. Ja, een soort verdrietje.
Mijn dochter is helemaal blij en daar gaat het om maar mijn strot zit af en toe dicht, ik mis het 'gezin', word flauw van de kerstliedjes in de supermarkt, de kerstcommercials en ik kan eerlijk gezegd niet wáchten tot het voorbij is.
Geen ramp, de wereld staat in brand en Mark Rutte heeft het ook niet makkelijk, ik weet het maar ik wil even lekker mijn kerstverdietigheid delen.
Klagen mag ook.
Niet ruziën please maar gewoon even lekker vertellen waarom het alleen nu of altijd al niet leuk was of is, kerst.
Wie was ooit ook erg fan en kan de christmas spirit om welke reden dan ook momenteel niet vinden?
Kom maar, kom maar, kom maar.....
woensdag 16 december 2015 om 16:47
Als kind nooit echt kerstgevoel want altijd thuis heibel tussen ma en pa op die "speciale" dagen. Daarna in mijn eigen gezin ook altijd nogal opgejaagd gevoeld, omdat er zoveel "moest" van mijn ex-partner die een echt familiedier was. Pas na de scheiding, heb ik me een tijd behoorlijk "zielig" gevoeld omdat ik bepaalde dagen helemaal alleen was.
En nu heb ik eindelijk het punt gevonden dat mijn gezin (ik en mijn dochter) voldoende is voor me. Ben nog steeds geen uitbundige kerstvierder, maar ik geniet wel van samen de boom versieren, van gekke kerstfoto's samen maken voor op het digitale kerstkaartje, van het menu plannen met mijn dochter. Als ik vooruit kijk naar "de dagen" dan ben ik blij dat ik ook enkele dagen rustig alleen in de pyjama kan gaan zitten. Ook al beantwoorden we niet aan de "reclame-families", toch hebben wij ook een leuke kerst.
Dus: het komt wel weer. Voel nu maar gewoon wat je voelt en laat dat er gewoon zijn. Dikke knuffel xxx
En nu heb ik eindelijk het punt gevonden dat mijn gezin (ik en mijn dochter) voldoende is voor me. Ben nog steeds geen uitbundige kerstvierder, maar ik geniet wel van samen de boom versieren, van gekke kerstfoto's samen maken voor op het digitale kerstkaartje, van het menu plannen met mijn dochter. Als ik vooruit kijk naar "de dagen" dan ben ik blij dat ik ook enkele dagen rustig alleen in de pyjama kan gaan zitten. Ook al beantwoorden we niet aan de "reclame-families", toch hebben wij ook een leuke kerst.
Dus: het komt wel weer. Voel nu maar gewoon wat je voelt en laat dat er gewoon zijn. Dikke knuffel xxx
Even if you are on the right track, you will get run over if you just sit there.â€
woensdag 16 december 2015 om 16:51
Ben eve thuis vauit instelling. Ik weet nog niet waar ik be met kerst, alleen thuis of in instelling. Ik hoop het aankomende vrijdag te horen.
Ik vier kerst al jaren nirt meer. In het begin werd ik uitgenodigt door of mijn ouders of mijn oudste zus. Maar oudste zus heeft gezin, dan voel je je in de minderheid en bij mijn ouders ben ik de 5e wiel aan de wagen. Ook niet leuk. Idemdito met oud en nieuw.
Sorry van de spelfouten, tab werkt niet echt mee en moet weer terug naar instelling
Ik vier kerst al jaren nirt meer. In het begin werd ik uitgenodigt door of mijn ouders of mijn oudste zus. Maar oudste zus heeft gezin, dan voel je je in de minderheid en bij mijn ouders ben ik de 5e wiel aan de wagen. Ook niet leuk. Idemdito met oud en nieuw.
Sorry van de spelfouten, tab werkt niet echt mee en moet weer terug naar instelling
woensdag 16 december 2015 om 16:52
Ik heb altijd goede herinneringen aan kerst gehad. Heb 29 jaar geleden met de kerstdagen een niertransplantatie ondergaan waardoor sindsdien kerst voor mij een andere dimensie heeft gekregen. 8 weken terug is mijn nier echter plotseling afgestoten waardoor ik accuut weer moest gaan dialyseren. Daardoor krijgt deze kerst sinds 29 jaar ook weer een andere dimensie.....een minder leuke maar ik moet en ga het beste er maar van maken.
woensdag 16 december 2015 om 16:58
woensdag 16 december 2015 om 17:02
Ik ben mijn vader jong verloren en zolang ik me kan heugen hebben wij vroeger thuis de boom versierd met tranen in onze ogen.
Ook vanaf toen mijn stiefvader mee versierde. En nu, dolgelukkig met mijn eigen gezin heb ik het nog steeds.
Het zijn wel andere tranen geworden. Meer zoals de tranen die in m'n ogen sprongen toen ik de kleinste babykleertjes van mijn zoontje weer eens zag bij het opruimen van de zolder.
Je kunt verdriet niet met elkaar vergelijken, maar het meeste verdriet slijt gelukkig wel of verandert met je mee. Met Kerst sta je daar vaak bij stil. Je telt je zegeningen en daarmee je zorgen, je staat stil bij wat je hebt en daarmee bij wat je niet meer hebt. Kerst kan echt wel weer een warme deken worden, alleen prikt ie voortaan misschien ook een beetje.
Ook vanaf toen mijn stiefvader mee versierde. En nu, dolgelukkig met mijn eigen gezin heb ik het nog steeds.
Het zijn wel andere tranen geworden. Meer zoals de tranen die in m'n ogen sprongen toen ik de kleinste babykleertjes van mijn zoontje weer eens zag bij het opruimen van de zolder.
Je kunt verdriet niet met elkaar vergelijken, maar het meeste verdriet slijt gelukkig wel of verandert met je mee. Met Kerst sta je daar vaak bij stil. Je telt je zegeningen en daarmee je zorgen, je staat stil bij wat je hebt en daarmee bij wat je niet meer hebt. Kerst kan echt wel weer een warme deken worden, alleen prikt ie voortaan misschien ook een beetje.
woensdag 16 december 2015 om 17:16
Hoe heb je vroeger kerst beleefd. Als dat een ideaal plaatje is dan is het lastig. Mijn herinnering aan kerst is verre van ideaal en heeft mij doen beseffen dat kerst niet perfect is. En dan is er geen sprake van enorm drama hoor. Mijn moeder viel altijd flauw tijdens het diner (hang naar perfectie), daarna ziekte en opnames in verpleeghuis waardoor kerst helemaal niet perfect was. Zelfs de kerstboom moest perfect en in evenwicht versierd zijn waardoor er ruzie was. En dat is geen verwijt naar mijn ouders hoor. De bedoeling was goed.
Nu ik mijn eigen gezin heb is kerst gezellig, maar er ligt geen druk dat het iets speciaals moet zijn. Mijn man werkt ook tijdens feestdagen dus ik zit ook wel eens alleen. En mijn boom staat scheef en is zeker geen plaatje uit een boekje.
Maar ik snap je ergens wel. Iedereen doet alsof het perfect is maar ik weet wel beter.
Nu ik mijn eigen gezin heb is kerst gezellig, maar er ligt geen druk dat het iets speciaals moet zijn. Mijn man werkt ook tijdens feestdagen dus ik zit ook wel eens alleen. En mijn boom staat scheef en is zeker geen plaatje uit een boekje.
Maar ik snap je ergens wel. Iedereen doet alsof het perfect is maar ik weet wel beter.
woensdag 16 december 2015 om 17:26
o en in mijn gezin is kerst gewoon kerst.. niets meer en niets minder.. we maken het gezellig in huis, eten lekkere dingen , geven elkaar een kado'tje en dat is het wel.. Geen lading .. niets..
Perfecte kerst is nep.. Bestaat domweg niet.. Het reclame plaatje van gelukzalige mensen aan de kerstdis.. bjegh
Perfecte kerst is nep.. Bestaat domweg niet.. Het reclame plaatje van gelukzalige mensen aan de kerstdis.. bjegh
woensdag 16 december 2015 om 17:36
quote:Sorende schreef op 16 december 2015 @ 17:02:
Ik ben mijn vader jong verloren en zolang ik me kan heugen hebben wij vroeger thuis de boom versierd met tranen in onze ogen.
Ook vanaf toen mijn stiefvader mee versierde. En nu, dolgelukkig met mijn eigen gezin heb ik het nog steeds.
Het zijn wel andere tranen geworden. Meer zoals de tranen die in m'n ogen sprongen toen ik de kleinste babykleertjes van mijn zoontje weer eens zag bij het opruimen van de zolder.
Je kunt verdriet niet met elkaar vergelijken, maar het meeste verdriet slijt gelukkig wel of verandert met je mee. Met Kerst sta je daar vaak bij stil. Je telt je zegeningen en daarmee je zorgen, je staat stil bij wat je hebt en daarmee bij wat je niet meer hebt. Kerst kan echt wel weer een warme deken worden, alleen prikt ie voortaan misschien ook een beetje.
O sorende wat heb je dat mooi verwoord
Ik ben mijn vader jong verloren en zolang ik me kan heugen hebben wij vroeger thuis de boom versierd met tranen in onze ogen.
Ook vanaf toen mijn stiefvader mee versierde. En nu, dolgelukkig met mijn eigen gezin heb ik het nog steeds.
Het zijn wel andere tranen geworden. Meer zoals de tranen die in m'n ogen sprongen toen ik de kleinste babykleertjes van mijn zoontje weer eens zag bij het opruimen van de zolder.
Je kunt verdriet niet met elkaar vergelijken, maar het meeste verdriet slijt gelukkig wel of verandert met je mee. Met Kerst sta je daar vaak bij stil. Je telt je zegeningen en daarmee je zorgen, je staat stil bij wat je hebt en daarmee bij wat je niet meer hebt. Kerst kan echt wel weer een warme deken worden, alleen prikt ie voortaan misschien ook een beetje.
O sorende wat heb je dat mooi verwoord
Bedenk niet wat je wilt hebben, maar geniet van wat je hebt
woensdag 16 december 2015 om 18:06
quote:breeuwie75 schreef op 16 december 2015 @ 16:52:
Ik heb altijd goede herinneringen aan kerst gehad. Heb 29 jaar geleden met de kerstdagen een niertransplantatie ondergaan waardoor sindsdien kerst voor mij een andere dimensie heeft gekregen. 8 weken terug is mijn nier echter plotseling afgestoten waardoor ik accuut weer moest gaan dialyseren. Daardoor krijgt deze kerst sinds 29 jaar ook weer een andere dimensie.....een minder leuke maar ik moet en ga het beste er maar van maken.Wat heftig. Ik wens je sterkte en hoop dat er vooruitzicht is op een nieuwe transplantatie.
Ik heb altijd goede herinneringen aan kerst gehad. Heb 29 jaar geleden met de kerstdagen een niertransplantatie ondergaan waardoor sindsdien kerst voor mij een andere dimensie heeft gekregen. 8 weken terug is mijn nier echter plotseling afgestoten waardoor ik accuut weer moest gaan dialyseren. Daardoor krijgt deze kerst sinds 29 jaar ook weer een andere dimensie.....een minder leuke maar ik moet en ga het beste er maar van maken.Wat heftig. Ik wens je sterkte en hoop dat er vooruitzicht is op een nieuwe transplantatie.
woensdag 16 december 2015 om 18:16
Hier ook een boom midden in de kamer, in elkaar gezet door mijn prachtige oudste dochter, versierd door haar samen met haar kanjer van een broertje. Op het dressoir allerlei kerstversieringen en kaartjes. En midden tussen die zee van kerstdingetjes staat de urn van onze jongste dochter.
Ik had leren leven met het gemis van mijn oudste zoon, maar nu.. Deze kerst had er een pasgeboren meisje in ons gezin moeten zijn. Een pasgeboren meisje dat bijna meteen jaar eerste kerst had kunnen vieren. Het had de meest bijzondere kerst ooit in ons gezin moeten zijn. Maar het mocht niet zo zijn, haar urntje staat in een zee van 'vreugde' op de kast en ik voel alleen maar angst, paniek, pijn en verdriet als ik aan de komende 'feestdagen' denk. Niks geen feestvreugde, alles heeft een inktzwarte rand. En alles wat ik wel doe is alleen maar voor die twee lieve kinderen die er wel zijn, maar mijn hart ligt in scherven.
Ik had leren leven met het gemis van mijn oudste zoon, maar nu.. Deze kerst had er een pasgeboren meisje in ons gezin moeten zijn. Een pasgeboren meisje dat bijna meteen jaar eerste kerst had kunnen vieren. Het had de meest bijzondere kerst ooit in ons gezin moeten zijn. Maar het mocht niet zo zijn, haar urntje staat in een zee van 'vreugde' op de kast en ik voel alleen maar angst, paniek, pijn en verdriet als ik aan de komende 'feestdagen' denk. Niks geen feestvreugde, alles heeft een inktzwarte rand. En alles wat ik wel doe is alleen maar voor die twee lieve kinderen die er wel zijn, maar mijn hart ligt in scherven.
woensdag 16 december 2015 om 18:17
quote:Sunemom schreef op 16 december 2015 @ 18:16:
Hier ook een boom midden in de kamer, in elkaar gezet door mijn prachtige oudste dochter, versierd door haar samen met haar kanjer van een broertje. Op het dressoir allerlei kerstversieringen en kaartjes. En midden tussen die zee van kerstdingetjes staat de urn van onze jongste dochter.
Ik had leren leven met het gemis van mijn oudste zoon, maar nu.. Deze kerst had er een pasgeboren meisje in ons gezin moeten zijn. Een pasgeboren meisje dat bijna meteen jaar eerste kerst had kunnen vieren. Het had de meest bijzondere kerst ooit in ons gezin moeten zijn. Maar het mocht niet zo zijn, haar urntje staat in een zee van 'vreugde' op de kast en ik voel alleen maar angst, paniek, pijn en verdriet als ik aan de komende 'feestdagen' denk. Niks geen feestvreugde, alles heeft een inktzwarte rand. En alles wat ik wel doe is alleen maar voor die twee lieve kinderen die er wel zijn, maar mijn hart ligt in scherven.
Hier ook een boom midden in de kamer, in elkaar gezet door mijn prachtige oudste dochter, versierd door haar samen met haar kanjer van een broertje. Op het dressoir allerlei kerstversieringen en kaartjes. En midden tussen die zee van kerstdingetjes staat de urn van onze jongste dochter.
Ik had leren leven met het gemis van mijn oudste zoon, maar nu.. Deze kerst had er een pasgeboren meisje in ons gezin moeten zijn. Een pasgeboren meisje dat bijna meteen jaar eerste kerst had kunnen vieren. Het had de meest bijzondere kerst ooit in ons gezin moeten zijn. Maar het mocht niet zo zijn, haar urntje staat in een zee van 'vreugde' op de kast en ik voel alleen maar angst, paniek, pijn en verdriet als ik aan de komende 'feestdagen' denk. Niks geen feestvreugde, alles heeft een inktzwarte rand. En alles wat ik wel doe is alleen maar voor die twee lieve kinderen die er wel zijn, maar mijn hart ligt in scherven.
woensdag 16 december 2015 om 18:19
quote:Sunemom schreef op 16 december 2015 @ 18:16:
Hier ook een boom midden in de kamer, in elkaar gezet door mijn prachtige oudste dochter, versierd door haar samen met haar kanjer van een broertje. Op het dressoir allerlei kerstversieringen en kaartjes. En midden tussen die zee van kerstdingetjes staat de urn van onze jongste dochter.
Ik had leren leven met het gemis van mijn oudste zoon, maar nu.. Deze kerst had er een pasgeboren meisje in ons gezin moeten zijn. Een pasgeboren meisje dat bijna meteen jaar eerste kerst had kunnen vieren. Het had de meest bijzondere kerst ooit in ons gezin moeten zijn. Maar het mocht niet zo zijn, haar urntje staat in een zee van 'vreugde' op de kast en ik voel alleen maar angst, paniek, pijn en verdriet als ik aan de komende 'feestdagen' denk. Niks geen feestvreugde, alles heeft een inktzwarte rand. En alles wat ik wel doe is alleen maar voor die twee lieve kinderen die er wel zijn, maar mijn hart ligt in scherven.
Hier ook een boom midden in de kamer, in elkaar gezet door mijn prachtige oudste dochter, versierd door haar samen met haar kanjer van een broertje. Op het dressoir allerlei kerstversieringen en kaartjes. En midden tussen die zee van kerstdingetjes staat de urn van onze jongste dochter.
Ik had leren leven met het gemis van mijn oudste zoon, maar nu.. Deze kerst had er een pasgeboren meisje in ons gezin moeten zijn. Een pasgeboren meisje dat bijna meteen jaar eerste kerst had kunnen vieren. Het had de meest bijzondere kerst ooit in ons gezin moeten zijn. Maar het mocht niet zo zijn, haar urntje staat in een zee van 'vreugde' op de kast en ik voel alleen maar angst, paniek, pijn en verdriet als ik aan de komende 'feestdagen' denk. Niks geen feestvreugde, alles heeft een inktzwarte rand. En alles wat ik wel doe is alleen maar voor die twee lieve kinderen die er wel zijn, maar mijn hart ligt in scherven.
woensdag 16 december 2015 om 18:30
quote:Sunemom schreef op 16 december 2015 @ 18:16:
Hier ook een boom midden in de kamer, in elkaar gezet door mijn prachtige oudste dochter, versierd door haar samen met haar kanjer van een broertje. Op het dressoir allerlei kerstversieringen en kaartjes. En midden tussen die zee van kerstdingetjes staat de urn van onze jongste dochter.
Ik had leren leven met het gemis van mijn oudste zoon, maar nu.. Deze kerst had er een pasgeboren meisje in ons gezin moeten zijn. Een pasgeboren meisje dat bijna meteen jaar eerste kerst had kunnen vieren. Het had de meest bijzondere kerst ooit in ons gezin moeten zijn. Maar het mocht niet zo zijn, haar urntje staat in een zee van 'vreugde' op de kast en ik voel alleen maar angst, paniek, pijn en verdriet als ik aan de komende 'feestdagen' denk. Niks geen feestvreugde, alles heeft een inktzwarte rand. En alles wat ik wel doe is alleen maar voor die twee lieve kinderen die er wel zijn, maar mijn hart ligt in scherven.
Hier ook een boom midden in de kamer, in elkaar gezet door mijn prachtige oudste dochter, versierd door haar samen met haar kanjer van een broertje. Op het dressoir allerlei kerstversieringen en kaartjes. En midden tussen die zee van kerstdingetjes staat de urn van onze jongste dochter.
Ik had leren leven met het gemis van mijn oudste zoon, maar nu.. Deze kerst had er een pasgeboren meisje in ons gezin moeten zijn. Een pasgeboren meisje dat bijna meteen jaar eerste kerst had kunnen vieren. Het had de meest bijzondere kerst ooit in ons gezin moeten zijn. Maar het mocht niet zo zijn, haar urntje staat in een zee van 'vreugde' op de kast en ik voel alleen maar angst, paniek, pijn en verdriet als ik aan de komende 'feestdagen' denk. Niks geen feestvreugde, alles heeft een inktzwarte rand. En alles wat ik wel doe is alleen maar voor die twee lieve kinderen die er wel zijn, maar mijn hart ligt in scherven.
woensdag 16 december 2015 om 18:37
quote:Sunemom schreef op 16 december 2015 @ 18:16:
Hier ook een boom midden in de kamer, in elkaar gezet door mijn prachtige oudste dochter, versierd door haar samen met haar kanjer van een broertje. Op het dressoir allerlei kerstversieringen en kaartjes. En midden tussen die zee van kerstdingetjes staat de urn van onze jongste dochter.
Ik had leren leven met het gemis van mijn oudste zoon, maar nu.. Deze kerst had er een pasgeboren meisje in ons gezin moeten zijn. Een pasgeboren meisje dat bijna meteen jaar eerste kerst had kunnen vieren. Het had de meest bijzondere kerst ooit in ons gezin moeten zijn. Maar het mocht niet zo zijn, haar urntje staat in een zee van 'vreugde' op de kast en ik voel alleen maar angst, paniek, pijn en verdriet als ik aan de komende 'feestdagen' denk. Niks geen feestvreugde, alles heeft een inktzwarte rand. En alles wat ik wel doe is alleen maar voor die twee lieve kinderen die er wel zijn, maar mijn hart ligt in scherven.
Hier ook een boom midden in de kamer, in elkaar gezet door mijn prachtige oudste dochter, versierd door haar samen met haar kanjer van een broertje. Op het dressoir allerlei kerstversieringen en kaartjes. En midden tussen die zee van kerstdingetjes staat de urn van onze jongste dochter.
Ik had leren leven met het gemis van mijn oudste zoon, maar nu.. Deze kerst had er een pasgeboren meisje in ons gezin moeten zijn. Een pasgeboren meisje dat bijna meteen jaar eerste kerst had kunnen vieren. Het had de meest bijzondere kerst ooit in ons gezin moeten zijn. Maar het mocht niet zo zijn, haar urntje staat in een zee van 'vreugde' op de kast en ik voel alleen maar angst, paniek, pijn en verdriet als ik aan de komende 'feestdagen' denk. Niks geen feestvreugde, alles heeft een inktzwarte rand. En alles wat ik wel doe is alleen maar voor die twee lieve kinderen die er wel zijn, maar mijn hart ligt in scherven.
woensdag 16 december 2015 om 19:28
