Overig
alle pijlers
overtrokken reactie op dronken vriend
maandag 18 april 2011 om 00:06
Voor dit Topic heb ik een nieuwe account aangemaakt omdat ik het graag los wil houden van wat ik hier normaalgesproken post.
Ik heb een erg lieve partner: zorgzaam, humor, betrouwbaar, stabiel etc etc allemaal erg mooi en ik hou ook nog eens erg veel van hem en hij van mij. Allemaal heel fijn.
Nu had ik een vader die vroeger niet met alcohol om kon gaan; het was geen alcoholist maar als er drank was dan werd hij steevast dronken, gedroeg hij zich vervelend (niet naar huis willen, met andere vrouwen flirten ed), reed dan toch met een dronken en kwade kop met moeder en ons kinderen in de auto naar huis. Volgende dag een kater en tot niets in staat. Dit alles werd niet besproken, ipv was de spanning thuis te snijden.
Heel af en toe is mijn partner dronken/aangeschoten. En ik vind dat vreselijk. Als ik van tevoren weet dat hij met iemand afspreekt in de kroeg word ik al misselijk, trek ik me terug en voel ik me erg verdrietig. Op de avond zelf ben ik erg gespannen, rusteloos en kan ik wel janken van ellende.
Dit alles heb ik vaak met hem besproken, hij reageert daar goed op maar vindt ook dat hij af en toe aangeschoten moet kunnen worden aangezien dat maar heel af en toe gebeurt.
Ik ben bang, bang dat ik met mijn gedrag een mooie relatie kapot maak, dat ik een zeikwijf ben, dat ik op zijn minst overdrijf en ik baal er van dat ik zo panisch reageer op alcoholgebruik als het om hem gaat (bij anderen doet het me niets).
Aan de andere kant ben ik nu zo ver dat ik het van mezelf in ieder geval niet leuk of niet erg hoef te vinden (heb ik een tijd geprobeerd en dat werkt niet) en ik mag van mezelf een hekel hebben aan een dronken partner.
Ik heb alleen zo'n hekel aan mezelf als ik er zo bij zit en voel me dan zo verdrietig.
Ik vind het ook niet goed als ik hem 'verbied' om af en toe te drinken. Iets drinken vind ik ook niet erg, als hij dronken is vind ik dat vreselijk en de kans dat dat gaat gebeuren slaat me lam.
Ik ben zelf niet eens alcoholvrij!
Ik wil graag jullie reacties horen als je dit verhaal leest. Eigenlijk heb ik geen flauw idee wat ik hier nu mee moet. Ik zou op een gezondere manier hier mee om willen gaan maar weet niet hoe. Hoe reageer je op een aangeschoten partner? Wat vinden jullie?
Ik zou het fijn vinden om dat eens te horen.
Ik heb een erg lieve partner: zorgzaam, humor, betrouwbaar, stabiel etc etc allemaal erg mooi en ik hou ook nog eens erg veel van hem en hij van mij. Allemaal heel fijn.
Nu had ik een vader die vroeger niet met alcohol om kon gaan; het was geen alcoholist maar als er drank was dan werd hij steevast dronken, gedroeg hij zich vervelend (niet naar huis willen, met andere vrouwen flirten ed), reed dan toch met een dronken en kwade kop met moeder en ons kinderen in de auto naar huis. Volgende dag een kater en tot niets in staat. Dit alles werd niet besproken, ipv was de spanning thuis te snijden.
Heel af en toe is mijn partner dronken/aangeschoten. En ik vind dat vreselijk. Als ik van tevoren weet dat hij met iemand afspreekt in de kroeg word ik al misselijk, trek ik me terug en voel ik me erg verdrietig. Op de avond zelf ben ik erg gespannen, rusteloos en kan ik wel janken van ellende.
Dit alles heb ik vaak met hem besproken, hij reageert daar goed op maar vindt ook dat hij af en toe aangeschoten moet kunnen worden aangezien dat maar heel af en toe gebeurt.
Ik ben bang, bang dat ik met mijn gedrag een mooie relatie kapot maak, dat ik een zeikwijf ben, dat ik op zijn minst overdrijf en ik baal er van dat ik zo panisch reageer op alcoholgebruik als het om hem gaat (bij anderen doet het me niets).
Aan de andere kant ben ik nu zo ver dat ik het van mezelf in ieder geval niet leuk of niet erg hoef te vinden (heb ik een tijd geprobeerd en dat werkt niet) en ik mag van mezelf een hekel hebben aan een dronken partner.
Ik heb alleen zo'n hekel aan mezelf als ik er zo bij zit en voel me dan zo verdrietig.
Ik vind het ook niet goed als ik hem 'verbied' om af en toe te drinken. Iets drinken vind ik ook niet erg, als hij dronken is vind ik dat vreselijk en de kans dat dat gaat gebeuren slaat me lam.
Ik ben zelf niet eens alcoholvrij!
Ik wil graag jullie reacties horen als je dit verhaal leest. Eigenlijk heb ik geen flauw idee wat ik hier nu mee moet. Ik zou op een gezondere manier hier mee om willen gaan maar weet niet hoe. Hoe reageer je op een aangeschoten partner? Wat vinden jullie?
Ik zou het fijn vinden om dat eens te horen.
maandag 18 april 2011 om 00:14
Mijn partner is nooit aangeschoten, ik ook niet.
Wij drinken dan ook zelden.
Het kan dus wel, maar of dat uberhaubt een optie voor jullie is?
Zo niet dan is het belangrijk om alles eens te kunnen relativeren.
Niet het dronken zijn van je vader, maar wel het alcoholgebruik van je vriend.
Misschien eens gaan praten met iemand die ervoor geleerd heeft? Ik kan me ook zomaar voorstellen dat jij ook een flinke knauw van je jeugd hebt gekregen.
Wij drinken dan ook zelden.
Het kan dus wel, maar of dat uberhaubt een optie voor jullie is?
Zo niet dan is het belangrijk om alles eens te kunnen relativeren.
Niet het dronken zijn van je vader, maar wel het alcoholgebruik van je vriend.
Misschien eens gaan praten met iemand die ervoor geleerd heeft? Ik kan me ook zomaar voorstellen dat jij ook een flinke knauw van je jeugd hebt gekregen.
Ja, dat vind ik echt.
maandag 18 april 2011 om 00:16
Ik vind mijn man ontzettend grappig wanneer hij aangeschoten is.
Natuurlijk stel ik het niet op prijs wanneer dat dagelijks gebeurt, maar als hij aangeschoten en vrolijk thuiskomt van een afspraak met een vriend in een cafe of op een terras, vind ik dat alleen maar fijn dat het naar zijn zin heeft gehad.
Maar goed, ik heb geen alcoholisten in mijn familie.... Dus ik kijk er heel anders tegenaan.
Misschien kun je proberen vast te houden dat je vriend je vader niet is en dat hij best alcohol mag drinken, want hij blijkt er volwassen mee om te gaan. En ga zelf ook iets leuks doen op avonden dat hij uitgaat en je niet thuis op zitten vreten.
Natuurlijk stel ik het niet op prijs wanneer dat dagelijks gebeurt, maar als hij aangeschoten en vrolijk thuiskomt van een afspraak met een vriend in een cafe of op een terras, vind ik dat alleen maar fijn dat het naar zijn zin heeft gehad.
Maar goed, ik heb geen alcoholisten in mijn familie.... Dus ik kijk er heel anders tegenaan.
Misschien kun je proberen vast te houden dat je vriend je vader niet is en dat hij best alcohol mag drinken, want hij blijkt er volwassen mee om te gaan. En ga zelf ook iets leuks doen op avonden dat hij uitgaat en je niet thuis op zitten vreten.
maandag 18 april 2011 om 00:18
Ik denk dat het lastig is om dit te trekken, je kunt hem idd niet verbieden om te drinken , je kunt wel proberen te werken aan het vertrouwen dat hij niet zoals je vader zal eindigen. Idd wellicht met een therapeut. En alhoewel dat niet altijd even makkelijk is, kun je het ook 'ontlopen'. Ik heb precies hetzelfde als jij (ehm behalve dat ik nu geen relatie heb) en bij concerten en woeste mannenavonden zag ik mijn ex dus niet, want ik kon niet tegen dat dronken gewauwel.Sterkte
maandag 18 april 2011 om 00:22
maandag 18 april 2011 om 00:27
Je vader was de eerste man in je leven die jij vertrouwde. Daar keek je tegenop als kind... daar had je respect voor (toch?). Door alcohol ging hij zich zo gedragen dat jouw beeld van hem (tijdelijk) niet klopte.
Ik vind het niet heel raar dat je nu een bepaalde (oa lichamelijke) reactie hebt als je vriend aangeschoten is (of dat zal gaan worden). Logisch ook dat het je niet boeit van anderen... Daar heb je geen diepgaande vertrouwensband mee.
Het is allemaal logisch te verklaren, maar je zit er wel mooi mee
Als ik jou was, zou ik gewoon 's met iemand gaan praten die jou wegwijs kan maken mbt EMDR.
Mijn vriend drinkt misschien 4 biertjes per jaar en uiteraard dat halve glas champagne op 1 januari Dus kan er verder weinig zinnigs over zeggen.
Ik vind het niet heel raar dat je nu een bepaalde (oa lichamelijke) reactie hebt als je vriend aangeschoten is (of dat zal gaan worden). Logisch ook dat het je niet boeit van anderen... Daar heb je geen diepgaande vertrouwensband mee.
Het is allemaal logisch te verklaren, maar je zit er wel mooi mee
Als ik jou was, zou ik gewoon 's met iemand gaan praten die jou wegwijs kan maken mbt EMDR.
Mijn vriend drinkt misschien 4 biertjes per jaar en uiteraard dat halve glas champagne op 1 januari Dus kan er verder weinig zinnigs over zeggen.
maandag 18 april 2011 om 00:44
Erg bedankt voor jullie reacties! het zit me op het moment weer hoog want ik moet meteen huilen als ik jullie posts lees.
Saar, relativeren is inderdaad nodig hier. Ik projecteer wat af en vriend is niet vader.
Luies, kijk dat zo ik nu ook wel willen, het grappig vinden als vriend aangeschoten is. In plaats daarvan voel ik de paniek toeslaan en klap ik als een oester dicht.
Plops, misschien moet ik inderdaad maar eens in therapie voor dit. Mijn reacties zijn wel erg extreem.
Lizz, inderdaad, dat basisvertrouwen wordt wel beschadigd als je vader met gezin en al bijna de vangrail in rijdt en er daarna ook niets meer over wordt gezegd maakt het ook niet beter.
yellow, ik ga dan ook niet mee. Het zij van die mannenaangelegenheden, dan moet er gebiljart worden en zo.
Limara, rot dat jij dit ook hebt meegemaakt. Enig idee waarom jij minder extreem reageert? Heb je er merkbaar last van?
Dat er nooit iets over werd gezegd, ook niet door mijn moeder heeft mijn manier van reageren wel extremer gemaakt. Ik sla helemaal dicht.
Saar, relativeren is inderdaad nodig hier. Ik projecteer wat af en vriend is niet vader.
Luies, kijk dat zo ik nu ook wel willen, het grappig vinden als vriend aangeschoten is. In plaats daarvan voel ik de paniek toeslaan en klap ik als een oester dicht.
Plops, misschien moet ik inderdaad maar eens in therapie voor dit. Mijn reacties zijn wel erg extreem.
Lizz, inderdaad, dat basisvertrouwen wordt wel beschadigd als je vader met gezin en al bijna de vangrail in rijdt en er daarna ook niets meer over wordt gezegd maakt het ook niet beter.
yellow, ik ga dan ook niet mee. Het zij van die mannenaangelegenheden, dan moet er gebiljart worden en zo.
Limara, rot dat jij dit ook hebt meegemaakt. Enig idee waarom jij minder extreem reageert? Heb je er merkbaar last van?
Dat er nooit iets over werd gezegd, ook niet door mijn moeder heeft mijn manier van reageren wel extremer gemaakt. Ik sla helemaal dicht.
maandag 18 april 2011 om 00:50
Dubiootje, het probleem is dat ik echt geen flauw idee heb hoe gezonder te reageren als mijn vriend eens een keer dronken is (2x per jaar gemiddeld!). Ik ben benieuwd hoe anderen (die gezonder hiermee kunnen omgaan) reageren en hoe dat dan gaat.
En het is een probleem dat ik een paar dagen van slag ben en bepaald ongezond reageer als er weer een avond in de kroeg is gepland.
De projectie schiet zelfs door dat ik bang ben dat hij een hekel aan me krijgt en me dus niet meer wil.
En het is een probleem dat ik een paar dagen van slag ben en bepaald ongezond reageer als er weer een avond in de kroeg is gepland.
De projectie schiet zelfs door dat ik bang ben dat hij een hekel aan me krijgt en me dus niet meer wil.
maandag 18 april 2011 om 07:54
Denk dat je onderscheid moet leren maken tussen 'n alcoholist en 'n gelegenheidsdrinker. Als je dat niet lukt, dan denk ik niet dat je relatie stand kan houden als je elke keer flipt als je vriend gewoon gezellig wat gaat drinken. Losen up, misschien moet je jezelf ook 'ns toestaan aangeschoten te worden.
maandag 18 april 2011 om 07:56
Als Meneer Janssens eens een keertje dronken thuiskomt, dan krijgt ie een paar glazen water met een paracetamolltje van me, help ik 'm in bed, lach en praat gezellig met 'm mee ondertussen, geef 'm een dikke zoen en dan gaan we slapen.
Vanwege het water en de paracetamol valt de kater de volgende meestal wel mee. Hij krijgt lekker een kop koffie op bed (zoals altijd) een lekker stevig ontbijt en verder laat ik 'm lekker.
Hij doet hetzelfde voor mij
(gebeurd hooguit 3 keer per jaar hoor trouwens)
Vanwege het water en de paracetamol valt de kater de volgende meestal wel mee. Hij krijgt lekker een kop koffie op bed (zoals altijd) een lekker stevig ontbijt en verder laat ik 'm lekker.
Hij doet hetzelfde voor mij
(gebeurd hooguit 3 keer per jaar hoor trouwens)
maandag 18 april 2011 om 07:58
quote:Saaar schreef op 18 april 2011 @ 00:14:
Mijn partner is nooit aangeschoten, ik ook niet.
Wij drinken dan ook zelden.
Het kan dus wel, maar of dat uberhaubt een optie voor jullie is?
Same her, dronken/aangeschoten mensen bah. Het zou mijn partner dan ook niet zijn. En ik heb niet eens een jeugdtrauma, mijn ouders zijn geheelonthouders.
Mijn partner is nooit aangeschoten, ik ook niet.
Wij drinken dan ook zelden.
Het kan dus wel, maar of dat uberhaubt een optie voor jullie is?
Same her, dronken/aangeschoten mensen bah. Het zou mijn partner dan ook niet zijn. En ik heb niet eens een jeugdtrauma, mijn ouders zijn geheelonthouders.
maandag 18 april 2011 om 08:03
Wordt je vriend op zulke avondjes echt straallam of 'alleen maar aangeschoten'? En hoe gedraagt hij zich dan? Heb je het gevoel dat hij nog wel weet wat hij doet, waar hij is en zijn verantwoordelijkheid enigszins kan nemen?
Misschien dat je het wat rationeler kan proberen te bekijken. Zo van, ok, het gebeurt meer 2x per jaar. Wij kunnen er wél over praten (itt tot je ouders). Hij zal nóóit gaan rijden met alcohol op. Eigenlijk is hij best grappig en lief als hij aangeschoten thuiskomt.
Ik noem maar een paar dingen hoor. Ik heb het gevoel dat je jezelf nu zó vreselijk blokkeert hierover, dat je alleen maar negativiteit ziet in het feit dat je vriend drinkt.
Misschien dat je het wat rationeler kan proberen te bekijken. Zo van, ok, het gebeurt meer 2x per jaar. Wij kunnen er wél over praten (itt tot je ouders). Hij zal nóóit gaan rijden met alcohol op. Eigenlijk is hij best grappig en lief als hij aangeschoten thuiskomt.
Ik noem maar een paar dingen hoor. Ik heb het gevoel dat je jezelf nu zó vreselijk blokkeert hierover, dat je alleen maar negativiteit ziet in het feit dat je vriend drinkt.
maandag 18 april 2011 om 08:05
maandag 18 april 2011 om 08:10
Je partner heeft geen probleem, jij hebt een probleem! Hij vindt het prettig om zéér incidenteel een keer door te zakken met de jongens, en hi kunt dat niet hanteren. Je zou met een vriendin een weekendje weg kunnen gaan, dan weet je het zogenaamd niet. Daarmee is het probleem niet opgelost.
Als je het probleem wil oplossen zul je aan jezelf moeten gaan werken, eventueel met professionele hulp.
Als je het probleem wil oplossen zul je aan jezelf moeten gaan werken, eventueel met professionele hulp.
maandag 18 april 2011 om 08:14
quote:elninjoo schreef op 18 april 2011 @ 08:05:
[...]
geheelonthouders als ouders hebben lijkt me anders best 'n jeugdtrauma Valt mee hoor, ik heb er niks aan overgehouden in ieder geval, behalve dan dat ik zelf ook geheelonthouder ben. Hm, dat is voor sommigen trouwens misschien wel een schrikbeeld, haha.
[...]
geheelonthouders als ouders hebben lijkt me anders best 'n jeugdtrauma Valt mee hoor, ik heb er niks aan overgehouden in ieder geval, behalve dan dat ik zelf ook geheelonthouder ben. Hm, dat is voor sommigen trouwens misschien wel een schrikbeeld, haha.
maandag 18 april 2011 om 08:15
Er is een verschil tussen aangeschoten en ladderzat. In het geval je partner aangeschoten is: laat lekker gaan. In het geval hij ladderzat is vind ik het terecht dat je daar iets over zegt. Hangt er ook vanaf hoe vaak dat voorkomt, maar als het ééns per half jaar is, dan valt het wel mee!! Vind je dat het jouw grenzen echt over gaat, dan moet je duidelijk aangeven dat je er echt problemen mee hebt, eventueel voor jezelf hulp zoeken hoe er beter mee om te gaan, hij kan proberen het echt niet meer zo ver te laten komen. Werkt dat allemaal niet, dan is uit elkaar gaan misschien een idee, en kun je beter een partner zoeken die geen druppel drinkt!!!!
maandag 18 april 2011 om 08:18
quote:Madieken schreef op 18 april 2011 @ 08:14:
[...]
Valt mee hoor, ik heb er niks aan overgehouden in ieder geval, behalve dan dat ik zelf ook geheelonthouder ben. Hm, dat is voor sommigen trouwens misschien wel een schrikbeeld, haha.Is ongezellig vind ik idd. Zo zonde ook van 'n goede maaltijd als je 'm niet af laat smaken met 'n goede wijn.
[...]
Valt mee hoor, ik heb er niks aan overgehouden in ieder geval, behalve dan dat ik zelf ook geheelonthouder ben. Hm, dat is voor sommigen trouwens misschien wel een schrikbeeld, haha.Is ongezellig vind ik idd. Zo zonde ook van 'n goede maaltijd als je 'm niet af laat smaken met 'n goede wijn.
maandag 18 april 2011 om 08:43
Het probleem is dus dat jij twee keer per jaar een paar dagen van slag bent als hij drinkt. Krijg je dan ook heel erge ruzies? Als dat de enige 'symptomen' zijn kun je die misschien bestrijden door goede afspraken te maken. Zou dat je angst dat dit je relatie kapotmaakt wegnemen?
Als het voor jou onoverkomelijk is, lijkt therapie me een optie. Blijkbaar spelen er bij jou onbewuste reacties een rol die je moeilijl in je eentje kan oplossen.
Als het voor jou onoverkomelijk is, lijkt therapie me een optie. Blijkbaar spelen er bij jou onbewuste reacties een rol die je moeilijl in je eentje kan oplossen.
Ga in therapie!