Overig
alle pijlers
overtrokken reactie op dronken vriend
maandag 18 april 2011 om 00:06
Voor dit Topic heb ik een nieuwe account aangemaakt omdat ik het graag los wil houden van wat ik hier normaalgesproken post.
Ik heb een erg lieve partner: zorgzaam, humor, betrouwbaar, stabiel etc etc allemaal erg mooi en ik hou ook nog eens erg veel van hem en hij van mij. Allemaal heel fijn.
Nu had ik een vader die vroeger niet met alcohol om kon gaan; het was geen alcoholist maar als er drank was dan werd hij steevast dronken, gedroeg hij zich vervelend (niet naar huis willen, met andere vrouwen flirten ed), reed dan toch met een dronken en kwade kop met moeder en ons kinderen in de auto naar huis. Volgende dag een kater en tot niets in staat. Dit alles werd niet besproken, ipv was de spanning thuis te snijden.
Heel af en toe is mijn partner dronken/aangeschoten. En ik vind dat vreselijk. Als ik van tevoren weet dat hij met iemand afspreekt in de kroeg word ik al misselijk, trek ik me terug en voel ik me erg verdrietig. Op de avond zelf ben ik erg gespannen, rusteloos en kan ik wel janken van ellende.
Dit alles heb ik vaak met hem besproken, hij reageert daar goed op maar vindt ook dat hij af en toe aangeschoten moet kunnen worden aangezien dat maar heel af en toe gebeurt.
Ik ben bang, bang dat ik met mijn gedrag een mooie relatie kapot maak, dat ik een zeikwijf ben, dat ik op zijn minst overdrijf en ik baal er van dat ik zo panisch reageer op alcoholgebruik als het om hem gaat (bij anderen doet het me niets).
Aan de andere kant ben ik nu zo ver dat ik het van mezelf in ieder geval niet leuk of niet erg hoef te vinden (heb ik een tijd geprobeerd en dat werkt niet) en ik mag van mezelf een hekel hebben aan een dronken partner.
Ik heb alleen zo'n hekel aan mezelf als ik er zo bij zit en voel me dan zo verdrietig.
Ik vind het ook niet goed als ik hem 'verbied' om af en toe te drinken. Iets drinken vind ik ook niet erg, als hij dronken is vind ik dat vreselijk en de kans dat dat gaat gebeuren slaat me lam.
Ik ben zelf niet eens alcoholvrij!
Ik wil graag jullie reacties horen als je dit verhaal leest. Eigenlijk heb ik geen flauw idee wat ik hier nu mee moet. Ik zou op een gezondere manier hier mee om willen gaan maar weet niet hoe. Hoe reageer je op een aangeschoten partner? Wat vinden jullie?
Ik zou het fijn vinden om dat eens te horen.
Ik heb een erg lieve partner: zorgzaam, humor, betrouwbaar, stabiel etc etc allemaal erg mooi en ik hou ook nog eens erg veel van hem en hij van mij. Allemaal heel fijn.
Nu had ik een vader die vroeger niet met alcohol om kon gaan; het was geen alcoholist maar als er drank was dan werd hij steevast dronken, gedroeg hij zich vervelend (niet naar huis willen, met andere vrouwen flirten ed), reed dan toch met een dronken en kwade kop met moeder en ons kinderen in de auto naar huis. Volgende dag een kater en tot niets in staat. Dit alles werd niet besproken, ipv was de spanning thuis te snijden.
Heel af en toe is mijn partner dronken/aangeschoten. En ik vind dat vreselijk. Als ik van tevoren weet dat hij met iemand afspreekt in de kroeg word ik al misselijk, trek ik me terug en voel ik me erg verdrietig. Op de avond zelf ben ik erg gespannen, rusteloos en kan ik wel janken van ellende.
Dit alles heb ik vaak met hem besproken, hij reageert daar goed op maar vindt ook dat hij af en toe aangeschoten moet kunnen worden aangezien dat maar heel af en toe gebeurt.
Ik ben bang, bang dat ik met mijn gedrag een mooie relatie kapot maak, dat ik een zeikwijf ben, dat ik op zijn minst overdrijf en ik baal er van dat ik zo panisch reageer op alcoholgebruik als het om hem gaat (bij anderen doet het me niets).
Aan de andere kant ben ik nu zo ver dat ik het van mezelf in ieder geval niet leuk of niet erg hoef te vinden (heb ik een tijd geprobeerd en dat werkt niet) en ik mag van mezelf een hekel hebben aan een dronken partner.
Ik heb alleen zo'n hekel aan mezelf als ik er zo bij zit en voel me dan zo verdrietig.
Ik vind het ook niet goed als ik hem 'verbied' om af en toe te drinken. Iets drinken vind ik ook niet erg, als hij dronken is vind ik dat vreselijk en de kans dat dat gaat gebeuren slaat me lam.
Ik ben zelf niet eens alcoholvrij!
Ik wil graag jullie reacties horen als je dit verhaal leest. Eigenlijk heb ik geen flauw idee wat ik hier nu mee moet. Ik zou op een gezondere manier hier mee om willen gaan maar weet niet hoe. Hoe reageer je op een aangeschoten partner? Wat vinden jullie?
Ik zou het fijn vinden om dat eens te horen.
maandag 18 april 2011 om 09:00
Waar ben je echt bang voor? Dat hij hetzelfde zal reageren als je vader? Dat je vriend de alcohol niet kan weerstaan en dagelijks gaat drinken?
Je vader had blijkbaar een kwade dronk. Iedereen kan anders reageren op alcohol en ik vind dat je erg overdreven reageert. Gun je vriend zijn biertje en ga eens praten met een psycholoog, dit is niet normaal hoe je reageert, je bent een paar dagen van slag omdat je vriend afspreekt in een kroeg. Maar dat weet je zelf ook wel.
Je vader had blijkbaar een kwade dronk. Iedereen kan anders reageren op alcohol en ik vind dat je erg overdreven reageert. Gun je vriend zijn biertje en ga eens praten met een psycholoog, dit is niet normaal hoe je reageert, je bent een paar dagen van slag omdat je vriend afspreekt in een kroeg. Maar dat weet je zelf ook wel.
maandag 18 april 2011 om 22:21
Wederom bedankt voor jullie reacties! Ik heb daar echt wat aan.
Het bevestigt mijn vermoeden dat mijn manier van reageren niet gezond is.
Ik hoef het niet leuk te vinden als mijn vriend aangeschoten is maar een paar dagen van slag zijn, bang en verdrietig zijn en me terugtrekken tot standje koelkast is niet wat ik wil.
Ook niet eerlijk omdat hij op zich goed reageert op mijn 'alcoholprobleem' maar wel vindt dat hij af en toe eens door moet kunnen zakken. Hij doet dan ook geen rare dingen en hij wordt niet stomdronken. Hij vindt dat hij op deze manier op draait voor de zonden van een ander, daar zit wel wat in.
Het vreemde is dat ik zelf geen probleem heb met drinken, ik hou van wijn! Maar goed, ik zorg wel angstvallig dat ik niet over een grens ga, dat heb ik dan weer zelf onder controle.
Wat ik me afvroeg is of ik dit maar eens met een professional moet bespreken, en ik denk dat dat wel zin heeft. Ik hoopte tot nu toe dat ik dat zelf en samen met mijn vriend wel op kon lossen.
Bedankt voor het meedenken!
Het bevestigt mijn vermoeden dat mijn manier van reageren niet gezond is.
Ik hoef het niet leuk te vinden als mijn vriend aangeschoten is maar een paar dagen van slag zijn, bang en verdrietig zijn en me terugtrekken tot standje koelkast is niet wat ik wil.
Ook niet eerlijk omdat hij op zich goed reageert op mijn 'alcoholprobleem' maar wel vindt dat hij af en toe eens door moet kunnen zakken. Hij doet dan ook geen rare dingen en hij wordt niet stomdronken. Hij vindt dat hij op deze manier op draait voor de zonden van een ander, daar zit wel wat in.
Het vreemde is dat ik zelf geen probleem heb met drinken, ik hou van wijn! Maar goed, ik zorg wel angstvallig dat ik niet over een grens ga, dat heb ik dan weer zelf onder controle.
Wat ik me afvroeg is of ik dit maar eens met een professional moet bespreken, en ik denk dat dat wel zin heeft. Ik hoopte tot nu toe dat ik dat zelf en samen met mijn vriend wel op kon lossen.
Bedankt voor het meedenken!
dinsdag 19 april 2011 om 11:50
Wie was er vroeger vervelend, de vader die zich onschuldig maar irritant vermaakte en niet naar huis wilde of de moeder die aangaf naar huis te willen maar dat niet deed?
Had jij als kind last van een aangeschoten flirtende vader of nam je die afkeuring van je moeder over?
Dat je vader zich vermaakte en je moeder het niet op kon brengen om het te bespreken maar door haar afkeuring wel voor een snijdende spanning zorgde lijkt mij problematischer dan een vader die zich af en toe wel laat gaan.
Een nuchtere moeder die zelf bij een aangeschoten partner instapte ok maar dat ze die beslissing daarmee ook voor jullie als kinderen nam vind ik wel kwalijk.
Had jij als kind last van een aangeschoten flirtende vader of nam je die afkeuring van je moeder over?
Dat je vader zich vermaakte en je moeder het niet op kon brengen om het te bespreken maar door haar afkeuring wel voor een snijdende spanning zorgde lijkt mij problematischer dan een vader die zich af en toe wel laat gaan.
Een nuchtere moeder die zelf bij een aangeschoten partner instapte ok maar dat ze die beslissing daarmee ook voor jullie als kinderen nam vind ik wel kwalijk.
Let's play Twister, let's play Risk yeah
dinsdag 19 april 2011 om 23:03
Not Me die kant is er inderdaad ook hoor, is onderdeel van het geheel. Mijn vader die dronk, niet wilde stoppen en ons in gevaar bracht en mijn moeder die dat vreselijk vond maar niet voor zichzelf en voor ons opkwam. En niets werd geuit of besproken.
Ik begrijp ook alles wel nu. Ik begrijp het gedrag van mijn vader en moeder en waar dat bij hen vandaan kwam. Ik keur het niet goed maar weet het wel te plaatsen.
Ik vind het wel heel verdrietig dat je je als kind afvraagt of je voor je vader wel de moeite waard bent aangezien drank en aanverwant gedoe zoveel belangrijker zijn dan dat jij veilig in je bed komt.
Ik weet ook dat mijn basisveiligheid een deuk heeft opgelopen door dat gedrag en mijn extreme reacties op drank bij mijn vriend daar vandaan komt.
Het is alleen zo balen dat ik het ondanks al dat gebegrijp zo moeilijk kan veranderen.
Ik begrijp ook alles wel nu. Ik begrijp het gedrag van mijn vader en moeder en waar dat bij hen vandaan kwam. Ik keur het niet goed maar weet het wel te plaatsen.
Ik vind het wel heel verdrietig dat je je als kind afvraagt of je voor je vader wel de moeite waard bent aangezien drank en aanverwant gedoe zoveel belangrijker zijn dan dat jij veilig in je bed komt.
Ik weet ook dat mijn basisveiligheid een deuk heeft opgelopen door dat gedrag en mijn extreme reacties op drank bij mijn vriend daar vandaan komt.
Het is alleen zo balen dat ik het ondanks al dat gebegrijp zo moeilijk kan veranderen.